Roy Poster: “Genieten van dagelijkse trainingen en ontwikkeling”
14 december 2025, 11:00
Dressuur
Roy Poster (45) reed zijn pony naar het Z en startte met zijn paard nog in de subtop. Na het overlijden van zijn vader, die zijn meest trouwe supporter was, verloor Roy de ambitie voor de paardensport. Hij begon aan de opleiding tot steward en werkt inmiddels bij KLM.
Toch ging het paardenvirus niet weg. “Ik bleef de sport interessant vinden. Ik volgde het door middel van bladen zoals Hoefslag en zorgde ervoor dat ik op de hoogte bleef. Op mijn 37e besloot ik uiteindelijk de sprong in het diepe te wagen”, vertelt Roy.
Gielemans Hij leaste een paard, die later verkocht werd. “Dat is natuurlijk het risico van het vak. Daarna ben ik op Markplaats gaan kijken en daar kwam ik Giel EZ (Apache x Junior STV) tegen. Hem heb ik uiteindelijk gekocht en we zijn nog steeds samen bezig.”
Roy had achttien jaar niet meer gereden. “Ik was op zoek naar een paard wat talent had, maar ik had niet perse grote wedstrijdambities. Ik had geen zin meer in de druk die ik mezelf in het verleden opgelegd had, wilde ‘gewoon lekker rijden’. Ik miste het trainen en het contact met de paarden.”
“Gielemans, zoals we hem op stal noemen, deed me erg denken aan de pony waarmee ik naar het Z vloog vroeger. Daarnaast vlogen de hoge scores ons om de oren toen we uiteindelijk toch wat wedstrijden gingen rijden. Hij kan super fijn lopen, maar is zeker niet de makkelijkste.”
Geduld en vertrouwen Roy en Gielemans hebben tot het M gestart, maar zijn de afgelopen paar maanden niet van huis gegaan. “Hij vindt het vervoer bijvoorbeeld doodeng. Mijn partner Dennis Ausma runt een stal en is fulltime bezig met het opleiden van paarden. Hij zegt vaak dat als Gielemans bij iemand anders terecht was gekomen, hij waarschijnlijk niet meer geleefd had. Of dat waar is weet ik natuurlijk niet, maar ik moet wel bekennen dat hij heel veel geduld en vertrouwen nodig heeft.”
“Tegelijkertijd is hij super lief en eerlijk, maar hij reageert heel snel uit een soort van angst of paniek. Ook als hij bijvoorbeeld in de wagen staat, dat schiet hij volledig in paniek en dat wil ik hem zo min mogelijk aandoen. Hij is me veel te dierbaar om hem in enge situaties te brengen voor een oranje lintje.”
Oogkleppen Ongeveer een jaar geleden besloot de eigenaresse van Ni Vini Vici (roepnaam: Willem) te stoppen met de paardensport. “Willem (Vivaldi x Fürst Heinrichstond) al bij ons op stal en ik vond hem altijd al heel erg leuk. Toen zijn eigenaresse me vroeg of Willem niet een paard voor mij kon zijn, hebben Dennis en ik daar maar heel kort overleg over gehad.”
“Omdat Gielemans zo’n pittige uitdaging is, is het voor mij ook goed om tegelijkertijd met een ander paard te werken. Dan heb ik niet de focus op één paard, maar kan ik iets meer overzicht houden omdat ik er twee rijd. Ik heb Willem dus overgenomen en ben daar super blij mee. Hij helpt me te voorkomen dat ik oogkleppen op heb en dat ik steeds onafhankelijker met mijn paarden bezig ben.”
Ook Willem is een gevoelig en onzeker paard. “Ik had het gevoel dat ik hem uit zijn schulp zou kunnen halen en dat ik hem vertrouwen kan geven. Een gek gevoel, maar ik houd wel van dat type paarden.”
Blijven ontwikkelen “Met Willem hoop ik in de toekomst naar het Z te kunnen. Zonder prestatiedruk, dat vind ik heel belangrijk. Tegelijkertijd ben ik behoorlijk fanatiek. Soms als ik filmpjes terug zie van mijn trainingen ben ik totaal niet tevreden, maar als ik het dan vergelijk met de filmpjes van een half jaar geleden, mag ik niet klagen. We maken echt wel grote sprongen, maar tegelijkertijd kan het natuurlijk altijd beter.”
“Met Gielemans blijf ik lekker doortrainen en wil ik heel graag nog mooie bosritten maken. Mocht we met het laden grote stappen maken, dan wil ik misschien ook weer eens een wedstrijd rijden, maar dat heeft totaal geen prioriteit. Ik geniet het meest van de dagelijkse trainingen en om mezelf te blijven ontwikkelen.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan