Demi Bronkhorst: “Je leert van iedereen andere dingen”

Sinds twee jaar is Demi de trotse eigenaresse van Goban (Tjungske x Notaris). “Ik had al verschillende bijrijdpaarden gehad en wist daardoor al een beetje hoe het was om verantwoordelijk te zijn voor de volledige zorg en training van een paard”, laat Demi weten.

Geen paardenfamilie

Demi komt niet uit een paardenfamilie. “Mijn tante heeft wel altijd in de paarden gezeten en heeft ze ook zelf gehad. Zij heeft mij vroeger veel geleerd, maar verder heb ik geen familieleden die iets met paarden hebben, al hebben mijn ouders me altijd gesteund.”

Ze besloot op zoek te gaan naar een bevestigd springpaard, waarmee ze dus niet alles zelf hoefde uit te vinden. “Goban was twaalf jaar oud en super knap. Hij had al spring- en dressuurwedstrijden gedaan en dat vond ik erg fijn. Dan was dat voor mijn natuurlijk nog wel nieuw, maar niet voor ons beide.”

Kwakkelen

Demi en Goban hadden gelijk een klik en konden ook onder het zadel goed met elkaar overweg. “We zijn nu twee jaar samen, maar dat is wel totaal anders gelopen dan ik gehoopt had. De eerste maanden ging het goed, maar al snel speelden er wat kwaaltjes op. Hij had af en toe last van zijn rug. Daar had hij dan een tijd last van en daarna ging het weer goed. We waren een beetje aan kwakkelen totdat hij een tussenpeesblessure opliep.”

Ze zitten nu midden in de revalidatie, maar het gaat de goede kant op. “We zijn alweer aan het rijden en mogen ook al een beetje galopperen. Voor zijn blessure hebben we wat dressuurwedstrijden gereden in het L1 en we hebben springtrainingen gedaan. Het afgelopen jaar zat dat er dus niet in, maar ik verwacht dat we dat volgend jaar weer kunnen gaan oppakken. Het is dus niet helemaal gelopen zoals ik vooraf in gedachten had.”

Enorme clown

Wat Goban volgens Demi écht bijzonder maakt, is zijn karakter. “Hij is een enorme clown, maar wel eentje die je altijd kunt vertrouwen. Soms is hij liever lui dan moe, tot hij een hindernis ziet. Dan gaat er een knop om en is hij meteen wakker. Tijdens de revalidatie kan hij nog weleens wat gek doen, maar dat vind ik ergens ook wel een teken dat hij zich weer beter begint te voelen.”

Nu Goban de juiste behandeling heeft gekregen, ziet Demi duidelijk vooruitgang. “Hij pakt het revalideren ongelofelijk goed op. Dat geeft me veel hoop.” Toch was deze periode mentaal zwaar. “Het moeilijkste was steeds dat stemmetje in mijn hoofd: komt dit nog goed? Of moet ik hem veel te vroeg met pensioen laten gaan? Elke keer opnieuw opbouwen en dan tóch weer terugvallen… dat is echt deprimerend. Maar nu zitten we eindelijk weer op de goede weg en dat maakt het alles waard.”

Hechter dan ooit

De lastige periode heeft hun band alleen maar sterker gemaakt. “We leerden elkaar op een andere manier kennen. We werden hechter dan ooit. Hij zou voor mij door het vuur gaan en ik vertrouw hem volledig. Dat gevoel is onbetaalbaar.”

Als Goban straks volledig hersteld is, kijkt Demi met vertrouwen naar de toekomst. “Ik wil graag zien hoever we in de dressuur kunnen komen, en ik hoop dat het springen ook weer lukt. Hij is zó’n fijn paard, met een geweldige afstamming en een gouden instelling, maar het allerbelangrijkste blijft dat hij gelukkig en pijnvrij is. De rest komt later wel

Van iedereen leren

“Toch ben ik trots op waar we nu staan. We zijn al samen naar het strand geweest, hebben mooie buitenritten gemaakt en dus al wedstrijden gereden. Ik hoop dat de toekomst iets betere plannen voor ons in petto heeft, zodat we ook een keer een springwedstrijd kunnen rijden!”

Demi krijgt les van haar staleigenaresse Jeannette Sprenkeling en heeft door de blessure al een tijd geen springlessen gehad. “Voor de blessure reed ik voornamelijk springtrainingen bij Bonny Bastian en André Weel. Dressuurmatig leste ik toen bij Herman Wientjes en Jeannette Sprenkeling. Ik vind het fijn om afwisseling te tussen instructeurs, omdat ik vind dat je van iedereen andere dingen leert.”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: Nika Booij