Afbeelding
Foto: Amber de Jongh Fotografie

Shelley Verkaart: “Mijn paarden zijn mijn kinderen”

Dressuur

Shelley Verkaart (28) is actief in de dressuursport met een passie die ze van huis uit heeft meegekregen. Waar het ooit begon met een roze koek aan de rand van de bak bij haar moeder, staat ze nu zelf met ambitie in de wedstrijdring. Haar doel: de Subtop halen en zich verder verdiepen in de fokkerij. Met trots kijkt ze naar haar zelf opgebouwde paardenfamilie.

Als klein meisje keek Shelley toe hoe haar moeder dressuurwedstrijden reed. Niet veel later begon ze zelf op de manege, zoals zoveel paardenmeisjes, maar waar het voor velen bij dromen blijft, zette Shelley door.

Paardenfamilie

Door hard werken kon ze haar eerste eigen merrie kopen: een ZZ-Licht KWPN’er van Gribaldi, Elite, PROK, IBOP en Prestatie, met wie ze inmiddels al vijf jaar een sterke band heeft. “Drie jaar geleden heb ik haar laten dekken door Jameson RS2 vanwege zijn front, gedragenheid en beentechniek. Het merrieveulen heb ik gehouden”, vertelt ze.

“Daarna kocht ik een pik zwarte Valverdos x Sorento x Apache-merrieveulen van Ad Schellekens. Haar zelfhouding, drie goede gangen en gemak vielen me meteen op. Afgelopen winter kwam er een ruin bij, van Glamourdale (mv. Quarterback). De enige man tussen de dames.”

Terug in de ring

Met de Glamourdale-ruin begon Shelley vol vertrouwen, maar kort na aankoop raakte hij geblesseerd in de stal. “Een maand na zijn komst ging het mis. Zonde, want ondanks zijn eerste verhuizing ooit, pakte hij het goed op.” Inmiddels zijn ze weer volop in training. “Zondag rijden we onze eerste wedstrijd van huis. We proberen ons te selecteren voor de regiokampioenschappen. Ik vertrouw hem nu genoeg, en hij mij ook, om samen op pad te gaan.”

Op dit moment start Shelley twee paarden in de sport. De Gribaldi-merrie loopt in het M2, de Glamourdale in de B. “De merrie heeft eerder ZZ-Licht gelopen. Ze is nu twintig, maar nog steeds fit en enthousiast. Zolang ze het leuk vindt, mag ze mee.” De focus voor de toekomst ligt op haar jonge ruin: “Hij heeft talent én karakter. Mijn gevoel zegt dat ik met hem ver kan komen.”

Fokkerij

Fokken was niet het oorspronkelijke plan, maar het idee groeide gaandeweg. “Omdat mijn merrie Elite en Prestatie is en zo’n fijn karakter heeft, besloot ik haar nog één keer te laten dekken. Het was haar zevende veulen en het werd een geweldige ervaring.” Inmiddels volgt Shelley elk hengstenselectieseizoen met interesse. “Ik kies nu liever voor bewezen hengsten dan voor de nieuwste modetrend. Ik fok niet voor de verkoop, dus hoef niet commercieel te denken. Dat was een leerzame les.”

Was het allemaal de moeite waard? “Zeker,” zegt Shelley zonder twijfel. “Maar ik heb gemerkt dat een ouder ingereden paard kopen meer zekerheid biedt dan een veulen opfokken en afwachten of die het haalt en ook echt fijn te rijden is. Tijdens dracht en opfok kan er veel misgaan.” Zelf had ze geluk: “De dracht en bevalling verliepen probleemloos, maar het blijft een risico. Fokken is een vak apart.”

Geen standaard type paard

Een duidelijke ‘lijn’ in haar paarden is er niet direct. Shelley kiest vooral op gevoel: “Karakter aan de hand en werkwilligheid onder het zadel zijn voor mij het belangrijkst. Ik wil ontspannen kunnen opstappen én het paard met een gerust hart aan iemand anders durven meegeven.”

Shelley droomt ervan om met haar Glamourdale-ruin de Subtop te bereiken. “Hij heeft het in zich: goede balans, veel schakelvermogen, mooie beentechniek en altijd lopen met de schoft omhoog. Hij galoppeert als een Glamoudale, ondanks hij een stuk kleiner is (1.62m). Hij is bijna vijf en ondanks zijn winter op rust door het ongeluk, ben ik erg tevreden over zijn ontwikkeling.”

Met haar jonge merries neemt ze de tijd. “Zolang mijn oudere merrie het nog volhoudt, mag ze meelopen en in training blijven. De twee jonge merries staan nog goed in de opfok en daar heb ik zeker geen haast mee.” Haar Valverdos-jaarling ziet ze als veelbelovend. “Voor haar zie ik straks wel de jonge paardencompetities. En ook de merriekeuring staat op de planning met mijn zelfgefokte Jameson RS2-merrie wie in het veulenboek staat en mag deelnemen. Dat lijkt me bijzonder: daar staan met je eigen fokproduct.”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: Amber de Jongh Fotografie