Manon Cornelissen: “Ze zeiden dat Otje levensgevaarlijk was”
6 mei 2025, 12:57
Dressuur
Manon Cornelissen was als klein meisje al paardengek. Ze is de enige in de familie, dus waar die passie vandaan komt, is één groot raadsel. Ze mocht pas beginnen met rijden op de manege vanaf haar achtste, dus ze moest nog een aantal jaar wachten. Ze had er zo lang op gewacht, dus een dag na haar achtste verjaardag reed ze haar eerste les. Ze is nooit meer gestopt met rijden, inmiddels heeft ze zelf twee prachtige paarden en een enorme dekjescollectie.
“Na zes jaar op de manege te hebben gereden, had ik behoefte om serieuzer te rijden. Toen ben ik een paard gaan leasen en dat vond ik erg leuk. Ik mocht het paard als mijn eigen beschouwen en daarbij kwam veel verantwoordelijkheid. Op mijn achttiende kwam er een nakomeling van mijn leasepaard te koop en ik wilde niet dat zij naar iemand anders ging. Ik besloot om haar te kopen, dat was een beetje onbezonnen, gezien het om een jaarling ging.”
“Dat paard heb ik acht jaar gehad en daar kon ik alles mee. Ze was altijd super braaf, alleen naar het bos of strand, niks was haar te gek. Ik heb een paar jaar wedstrijden met haar gereden, maar dat bleek niet voor haar weggelegd. Uiteindelijk heb ik haar verkocht aan mensen die meer recreatief wilde rijden. Ik ga graag op wedstrijd, voor de uitdaging en om mijzelf te verbeteren, maar haar deed ik er geen plezier mee.”
Wedstrijdpaard “Hoewel het wellicht slimmer was om daarna een wat meer ervaren paard te kopen, kocht ik weer een jong onbeleerd paard. Het was geen makkelijke merrie, maar ik heb erg veel plezier met haar gehad. Op haar achtste besloot ik haar te verkopen, omdat ik graag een huis wilde gaan kopen. “In de twee jaar die volgden heb ik alleen paarden voor anderen gereden.”
“Ik had een dressuurzadel die ik niet meer gebruikte, dus ik belde mijn zadelmaker voor advies. In plaats van advies over het zadel, vertelde ze over een tweejarig paard dat te koop stond. Ik had dat paard al gezien toen het nog een veulen was en toen vond ik haar al heel leuk. Ik wist alweer hoe laat het was, haha.”
“Het zadelmak maken van Otje (Toto jr. x Negro.) bleek niet makkelijk. Ze is bij drie professionals geweest en nergens is het gelukt. Ik kreeg zelfs te horen dat ze levensgevaarlijk was. Ik zat met mijn handen in het haar en ik had er veel verdriet van. Uiteindelijk besloot ik haar te koop te zetten, met het hele verhaal erbij. Op Facebook kwam een reactie van iemand die zei nog wel een poging te willen doen met zadelmak maken. De volgende dag ben ik gelijk bij Moniek Valk en Gilbert Mangnus gaan kijken en drie weken later bracht ik Otje naar ze toe. Op de tweede dag kreeg ik een filmpje dat ze erop zaten en het ging goed. Ik was zo verrast en opgelucht.”
Zelf rijden “De eerste keer dat ik er zelf op ging, vond ik het best spannend. Ik had gezien hoe gek ze kon doen, dus ik heb de eerste keer alleen maar gestapt. De tweede keer vond ik dat ik me niet zo aan moest stellen, ze had nu immers al een tijdje bewezen dat ze braaf was. Maar voordat alle angst in mij volledig weg was, waren we een aantal maanden verder.”
“Inmiddels gaat het rijden hartstikke goed, ik kan alleen met haar naar les en ze is het liefste paard dat ik mij kan wensen. Ik ben zo blij dat ze er nog is, zij is echt mijn hartenpaard. Anderhalf jaar geleden zijn we begonnen met wedstrijden rijden. In het begin ging het niet altijd goed, omdat ze zich soms afsloot, dan kwam er niks meer binnen bij haar. Ik heb in die tijd de helft van de proeven afgegroet. Door veel te oefenen en te lessen, gaat het nu veel beter. Volgende maand gaan we M1 starten.”
“Twee jaar geleden heb ik een veulen gekocht, Tippi Wan (Omar Sharif x Imposantos). Toen ik haar zag was ik gelijk verkocht. Ze heeft veel wit op haar hoofd en haar karakter bleek ook fantastisch. Zij staat nu nog in de opfok, maar komt aan het einde van het jaar naar de stal waar Otje ook staat. Voor het zadelmak maken gaat zij naar Moniek en Gilbert, ik vertrouw alleen hen er nog mee. Ik kijk uit naar de toekomst met haar.”
Dekjesgek “Ik heb enorm veel dekjes, dat is een uit de hand gelopen hobby. Vroeger had ik overal ook nog een zweetdeken en halster bij, maar dat doe ik nu niet meer. Het merk waar ik de meeste dekjes van heb is Equestrian Stockholm, die zijn favoriet. Omdat er vast meer dekjesgekken zijn, heb ik een instagrampagina gemaakt waar ik foto’s van mijn collectie deel, horse_dreamcloset. Zolang ik nog opbergruimte heb, stop ik niet met verzamelen”, vertelt de amazone enthousiast.
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan