Jeanine Goedegebuure: “Vien een zo fijn mogelijke toekomst bieden”

“Mijn vriendin Ella ging zeven jaar geleden op kamers en kon daardoor niet meer fulltime de verzorging op haar nemen. Dat is overigens niet veranderd, ik doe het nog steeds met super veel plezier! Ella komt in het weekend vaak naar huis en maakt dan meestal op zondag een ritje met Vien”, begint Jeanine haar verhaal.

Drafsport

“Vien heeft tot haar vierde jaar in de nationale drafsport gelopen. Ze heeft dat op hoog niveau gedaan, als je haar opzoekt op Google vind je er nog wel wat over! Maar op haar zevende is er iets gebeurd waardoor de onderbenen van haar achterbenen volledig onder het littekenweefsel zitten. Haar vorige eigenaresse heeft haar gered, ze was door het ongeluk namelijk niet meer geschikt voor de drafsport. Ze zou naar de slacht gaan.”

Gelukkig is dat dus anders gelopen. “Vien is nu 22 jaar oud, moet je nagaan wat een leven ze nog voor zich had! Ella heeft haar de eerste tijd omgeschoold van draver naar rijpaard. Zij heeft haar bijvoorbeeld leren galopperen en de beginselen van het nageven bijgebracht.” Vervolgens is Jeanine met haar aan de slag gegaan.

Fanatieker

“Ik ben iets fanatieker. Vien en ik hebben regelmatig les en ik merk dat ze steeds fijner gaat lopen. Inmiddels wordt ze natuurlijk al wat ouder. Ik ben dus niet van plan om met haar nog hele grote stappen te maken. De prioriteit is dat ze gezond ouder mag worden, dat ze nog een heel fijn leven mag hebben de komende jaren!”

Jeanine en Vien hebben één keer een wedstrijd gereden. “Vien is een echte draver, haar manier van bewegen is niet te vergelijken met een KWPN’er bijvoorbeeld. Tijdens onze eerste proef werden we uitgebeld door de jury, ze vond dat Vien niet 100% goed liep. Maar wat wil je? Ik ben al hartstikke trots dat ze überhaupt galoppeert en de onderdelen van een B proef beheerst. Jammer, ik heb ons wedstrijdavontuur direct de prullenbak ingedaan…”

Dankbaar

“Maar ik ben super dankbaar voor de dagelijkse dingen die Vien en ik doen. Daarnaast zijn we samen een paar dagen weggeweest bij de Loonse en Drunense duinen, dat was echt een hoogtepunt! Die dagen gaven een ultiem gevoel van vrijheid én ik was natuurlijk extra dankbaar dat ik die kans kreeg van Ella.”

Vien staat op een pensionstalling. “Het voeren en mesten wordt dus voor ons gedaan. Dat scheelt een hoop. Op zondag gaat Ella wat met Vien doen, maar de overige dagen doe ik het. Ik maak ook de afspraken met de tandarts en de dierenarts bijvoorbeeld. Het is echt genieten met Vien, al is ze echt wel een bijzondere. Ze is een echte merrie, een paard dat lang niet met alle mensen overweg kan en waar het heel belangrijk is om de tijd te nemen om haar voor je te winnen. Het is écht geven en nemen en in de kudde is ze bijvoorbeeld heel zelfstandig. Maar ach, ik ken haar door-en-door en hoop dat we nog lang samen plezier kunnen hebben!”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan
Foto: Aypril Roubos