Sanne Broekman Gorissen: “Van trauma naar triomf”
20 januari 2025, 12:34
Dressuur
Sanne Broekman Gorissen is al vijfentwintig jaar actief in de paardensport. Na een traumatische val tijdens een dressuurwedstrijd in 2021, waarbij zowel haar lichaam als haar zelfvertrouwen zware klappen opliepen, heeft ze grote stappen gezet om haar angsten te overwinnen. Haar reis van trauma naar triomf is niet alleen een persoonlijke overwinning, maar ook een inspiratie voor anderen.
Nu, drie jaar later, is Sanne weer actief in de dressuursport met haar paard Elegance. Haar comeback in de wedstrijdsport, met meerdere overwinningen en mooie punten in de M1 en M2, laat zien dat angst geen eindpunt hoeft te zijn.
Laat begonnen “Ik ben eigenlijk best wel laat begonnen met paardrijden,” begint Sanne. “Pas op mijn veertiende stapte ik voor het eerst op een pony. Na een jaar kreeg ik mijn eigen pony. Inmiddels rijd ik alweer vijfentwintig jaar.” Met haar huidige paard, Elegance, of Ellie, zoals ze haar liefkozend noemt, neemt ze succesvol deel aan de dressuursport. “Ik heb Ellie nu een jaar of vier. Toen ik haar kocht, liep ze al op ZZL-niveau. Het was mijn bedoeling om vooral ontspannen ritjes te maken, omdat ik ook een dochtertje en een drukke baan heb. Maar al snel bleek dat Ellie en ik meer in onze mars hadden.”
Traumatisch ongeluk Hoewel Sanne nooit een fanatieke wedstrijdruiter is geweest, liet ze zich toch overhalen om wedstrijden te gaan rijden. “Mijn instructrice zei: ‘Joh, je moet echt gaan starten,’ en ik dacht: waarom ook niet? We begonnen in de M1 en dat ging eigenlijk heel goed.”
Tijdens een wedstrijd in mei 2021 ging het helemaal mis. “In de eerste proef reden we drie winstpunten, maar tijdens de tweede proef gebeurde het ondenkbare. Ellie schrok van een vrachtwagen die het terrein opreed. Ze bokte en draaide plotseling om. Ik werd gelanceerd en landde hard op mijn buik. Terwijl ik op de grond lag, besefte ik dat ik niet kon opstaan. Al snel zag ik iemand met een AED op me afrennen, terwijl ik in de war grapte: “Volgens mij leef ik nog wel hoor.” Binnen enkele minuten waren de hulpdiensten ter plaatse: politie, ambulance, en zelfs een traumahelikopter landde op het terrein.”
Angst overwinnen Wat volgde, was een heftige nasleep. “Ik had mijn sleutelbeen, ribben en duim gebroken, mijn nieren waren gekneusd en mijn hartspier had een flinke klap gekregen. Ik kon letterlijk niets meer. Zelfs mijn haar kammen was een uitdaging. Dat vond ik echt heel lastig, want zo rustig aan doen is echt niets voor mij. Uiteindelijk moest ik zes maanden wachten voordat ik weer op Elegance mocht stappen. Hoewel mijn breuken nog niet helemaal geheeld waren, ben ik er toch weer opgestapt.”
Naast het fysieke herstel, was de mentale klap minstens zo groot. “De angst om weer te vallen bleef steeds in mijn hoofd spoken, maar met hulp van mijn paard, instructrice, man, vriendinnen en mijn eigen doorzettingsvermogen reed ik weer. Vooral het rijden in de buitenbak waar ik ben gevallen voelde als een onneembare hindernis. Mijn lichaam begon te trillen als ik er alleen al aan dacht, maar ik wist dat mijn angst alleen maar groter zou worden als ik het uit bleef stellen.” Met die instelling stapte Sanne weer in het zadel. “Mijn instructrice Stephanie Bezemer heeft me enorm geholpen door rustig met mij in die bak te trainen. Inmiddels rijd ik weer zonder angst in de buitenbaan!”
Comeback Ook het rijden van wedstrijden was een grote stap. “Ik dacht vooral: als ik nu niet start, dan doe ik het nooit meer. Afgelopen maand besloot ik het daarom aan te gaan; het was de laatste kans om dit buitenseizoen te starten. Het ging mij niet om de punten, maar om het overwinnen van mijn grootste angst. Die eerste wedstrijd ging ik bijna huilend de baan in. De jury zei dat het hartstikke goed ging, maar dat ik er heel gespannen uitzag. Dat klopte natuurlijk ook, maar het heeft ons wel drie winstpunten opgeleverd. Een paar dagen later startte ik opnieuw, voor de tweede keer in bijna drie jaar. Dit keer was de spanning weg. Ik reed vijf winstpunten in twee proeven en werd in beide proeven eerste in de M1/M2. Ik voelde eindelijk weer die vrijheid en het vertrouwen dat ik dacht te zijn verloren. Een aantal weken geleden heb ik ook mijn eerste winstpunten en prijzen behaald in het M2! Ik haal weer veel plezier uit het wedstrijdrijden, vooral nu het weer zo goed gaat.”
Foto: Anja Dorst Fotografie
Inspireren De val in 2021 heeft Sanne niet alleen als ruiter, maar ook als persoon veranderd. “Ik ben echt een doorzetter geworden. Ook buiten de paarden om merk ik dat ik alles aanpak, in plaats van het uit de weg te gaan. Angst ontwijken werkt namelijk niet. Daarbij blijven paarden dieren en hoe lief ze ook zijn, ze kunnen altijd schrikken. Mijn familie en vriendinnen hebben me enorm geholpen in deze periode. Iedereen stond achter me. Dat maakt echt verschil. Want als mensen zouden zeggen: ‘Kun je niet beter stoppen met paardrijden?’ dan zou het veel lastiger zijn geweest. Nu kreeg ik juist het gevoel: ik kan dit.”
Met haar verhaal wil Sanne andere ruiters en iedereen die worstelt met angst, inspireren. “Wat ik graag wil meegeven, is dat het echt mogelijk is om je angst te overwinnen. Ja, het is zwaar en uitdagend, maar met doorzettingsvermogen en steun kom je er. Door te blijven geloven dat je sterker bent dan je angsten, kom je er wel. Mijn val was niet het einde van mijn verhaal, maar het begin van mijn comeback.”
Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan.