Danielle de Hart: “Hij heeft mijn hart gestolen”

Danielle stapte dankzij haar basisschool voor het eerst op een paard. “Vroeger op de basisschool hadden wij buitenschoolse activiteiten en daaronder viel paardrijden bij de ponyclub in de buurt. Daar ben ik op vierjarige leeftijd begonnen met ritjes op de hele kleine pony’s. Dat stopte uiteindelijk, maar ik vond het zo leuk dat ik door ben gegaan met de paardrijlessen daar. Op den duur ben ik gaan helpen op stal, wat uiteindelijk is uitgebloeid tot echt werk. Ik mocht de kinderen helpen, ponymiddagen begeleiden en in de lessen helpen.” 

Eerste paard

“Op een gegeven moment mocht ik de pony van een vriendin verzorgen, die ook op de ponyclub gestald stond. Daar heb ik ook FNRS-wedstrijden meegereden. Het liefste wilde ik verder in de sport, maar ik mocht van mijn ouders geen paard. Ik wilde ook graag in de paardensector werken en heb toen in overleg met de ponyclub mijn ORUN gehaald. Ik was toen net zestien en mocht officieel les gaan geven. Niet veel later kwam mijn eerste paard op mijn pad. Ik moest mijn ouders echt overtuigen om haar te kopen en omdat ik zo serieus bezig was met de paarden, lukte dat uiteindelijk ook. Ze heette Dabiena, maar we noemden haar Djazz. Ik verzorgde haar samen met mijn moeder en zusje. Ik heb fanatiek dressuur- en springwedstrijden met haar gereden, maar helaas kreeg ze twee jaar later een hele zware peesblessure. Die blessure was zo erg, dat we haar moesten laten inslapen.”

Instructeursopleiding

“Niet heel veel later volgde ik een MBO in e-commerce, maar ik vond er niets aan. Ik wilde eigenlijk verder de paarden in en de instructeursopleiding volgen aan het Aeres in Barneveld, maar hier heb je een eigen paard voor nodig. Samen mijn instructrice ben ik toen op zoek gegaan en we zijn uitgekomen bij Les de Coquerie K, ofwel Lux. Daarna ben ik toegelaten op de instructeursopleiding en daar ben ik dit jaar aan begonnen.”

“Hij begroet me altijd met een hinnik”

Danielle had een lijstje aan eisen waar haar nieuwe paard aan moest voldoen, maar toch was de zoektocht al snel afgelopen. “In mijn zoektocht naar een nieuw paard, zocht ik vooral een paard met een leuk karakter. Zo’n paard waar je alles mee kan en die nergens gek van opkijkt. Ik zocht ook een paard waar je echt om kunt lachen. Juist daarom is Lux echt perfect, hij weet precies wat hij doet en hij is heel grappig. Hij is ook altijd blij en begroet mij, mijn moeder en mijn zusje altijd met een hinnik. Ook moest het een fijn paard zijn, waar ik veel van kan leren, maar die ook wat van mij kan leren. Uiteindelijk zijn we alleen bij Lux wezen kijken. Inmiddels rijden we heel fanatiek spring- en dressuurwedstrijden. Soms rijden we ook crosswedstrijden. Ik doe eigenlijk echt alles met hem.” 

Proefweek

Hoewel haar instructrice Kelly Teeuwsen heel enthousiast was over Lux, was Danielle dat in eerste instantie niet. “Voordat we de knoop doorhakten, hadden we Lux een week op proef. Ik ben blij dat we dat hebben gedaan, want ik vond hem eerst eigenlijk niet zo leuk. Toch wilde ik het een kans geven; als het niets is kan ik hem toch terugbrengen. Ik ben blij dat we dat gedaan hebben, want hij heeft echt mijn hart gestolen. Hij is ook het perfecte schoolpaard: je kunt iedereen erop zetten. Hij zal nooit wat lelijks doen.”

Hersenvliesontsteking

 “Een paar maanden terug ben ik door een hersenvliesontsteking in het ziekenhuis beland. Daardoor moest ik mijn coördinatie opnieuw ontwikkelen. Het is verbazingwekkend hoe snel dat is gegaan. Ik was binnen een week uit het ziekenhuis en ging toen mee op vakantie met mijn ouders. Dat was maar goed ook, want ik kan echt niet stilzitten. Ik mocht pas na een maand weer paardrijden. Ook daarmee was Lux zo braaf, ondanks dat hij een maand stilstond. Het gaat nu gelukkig wel weer een stuk beter. Ik ben soms nog een beetje vergeetachtig, maar een springparcours kan ik wel onthouden!”

Een eigen handelsstal

Danielle heeft grootse plannen voor de toekomst. Zo wil ze het liefst haar eigen handelsstal opzetten. “Uiteindelijk wil ik na mijn opleiding paarden opleiden, uitbrengen en verkopen en daarnaast dus lesgeven. Uiteindelijk wil ik dat allemaal zelf gaan doen, maar op dit moment doe ik ervaring op bij mijn instructrice. Mijn vader, die eigenlijk helemaal niets met paarden had, verkoopt zelf auto’s, maar vindt de verkoop van de paarden ook heel interessant. Hij vraagt ook constant naar de stand van zaken en of er alweer een paard verkocht is,” lacht ze. “Wat ik met Lux ga doen, weet ik nog niet zeker. Als we de kans krijgen om nog hoger in de sport te komen, wil ik die natuurlijk graag grijpen. Uiteindelijk moet je natuurlijk maar zien waar je eindigt.”

Bron: De Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Birthe Kulik Fotografie