Marleen Verheul: “Een moeilijke weg naar het ZZ-Zwaar”

Stiefmoeder met paarden

“Vroeger mocht ik niet paardrijden van mijn vader. Hij is boer en ik denk dat het een beetje boer-eigen is, die afkeer tegen paarden,” begint Marleen lachend. “Dat was zo tot het moment dat mijn vader mijn stiefmoeder leerde kennen. Zij had zelf paarden en was ook actief bezig in de sport. Daardoor ben ik nog extra besmet geraakt met het paardenvirus. Binnen korte tijd stonden de paarden aan huis en op zevenjarige leeftijd zat ik voor het eerst op een pony. Ik was al behoorlijk lang voor mijn leeftijd, waardoor ik te groot was voor onze B-pony. Daardoor moest ik op onze D-pony, maar dat vond ik eng. Daarom ben ik toen op de manege gaan rijden, waar ik op de brave pony’s mocht.”

Verschillende pony’s

Voordat Facebook op haar pad kwam, heeft Marleen een verschillende pony’s gereden. “Toen ik negen was, heb ik opnieuw de overstap gemaakt naar onze D-pony. Ik reed daar ook bixiewedstrijden mee. Op elfjarige leeftijd mocht ik de E-pony van mijn stiefzus gaan rijden, die toen in het Z1 liep. Het was best een pittige pony. We hadden onze punten voor het L2, maar hij werd verkocht omdat mijn stiefzus doorging naar de paarden en deze pony voor mij te heftig was. Ik heb een hele korte tijd op het paard van mijn stiefmoeder gereden, maar dat was helemaal geen klik. Daarna ben ik teruggegaan naar een D-pony, waar ik vooral veel allround mee bezig ben geweest.”

Een bijzonder verhaal

“Toen ik dertien was, ben ik overgegaan naar mijn huidige paard. Dit was een ruin genaamd Facebook. Hoe we aan hem kwamen, is best een bijzonder verhaal. Wij hadden de halfzus van Facebook al, een Johnson x Manno: dat was het nieuwe paard voor mijn stiefzus. Facebook stond daar ook en op vijfjarige leeftijd kende hij al de oefeningen van de Prix St. Georges. Facebook werd toen verkocht aan anderen, maar tijdens de aankoopkeuring bleek hij een flinke blessure te hebben. Vervolgens is er een kijkoperatie gedaan. Daarna kwam de blessure net zo hard weer terug. Vervolgens is hij bij ons op stal gekomen en driekwart jaar op de wei gezet. Daarna hebben we hem rustig weer opgepakt.”

Van B naar het ZZ-Zwaar

“Na zijn rust op de wei wilde ik hem zelf weer oppakken. Mijn ouders zagen dat niet zo zitten, omdat hij bekend stond als niet zo makkelijk, maar ik was vanaf moment één al helemaal verliefd op hem. Omdat ik pas veertien was, vroeg ik niet zo veel van hem en daardoor ging het best goed. Facebook is een goed dressuurpaard en daardoor ben ik ook fanatieker wedstrijden gaan rijden. Daarbij wist ik niet welke opleiding ik zou gaan doen, dus ben ik last-minute begonnen aan de instructeur paardensport en -houderij opleiding. Daar wordt ook verwacht dat je fanatiek bezig bent met de sport, wat mij er extra toe zette om serieus wedstrijden te gaan rijden. We zijn in 2017 begonnen in de B. Op dit moment rijden we ZZ-Licht en hebben we de punten binnen voor het ZZ-Zwaar.”

Een lastige weg

Het succes in de sport kwam zeker niet vanzelf. “Inmiddels is Facebook uitgegroeid tot een heel lief en braaf paard. Ik heb de afgelopen jaren ook heel goed gekeken naar hoe hij zich voelt, zowel fysiek als mentaal. Als we iets aan hem merkte, of wanneer hij ineens begon met moeilijk en angstig gedrag te vertonen, haalden we direct de zadelmaker en fysio erbij. We bleven hem constant checken. Inmiddels zijn we ook echt een match: ik ken hem door en door. Daarbij weet ik dat ik zelf nooit meer zo’n goed dressuurpaard ga kunnen kopen, wat me extra motiveert om door te zetten. Er was een periode waar hij weer heel erg paniekerig gedrag liet zien: iedere keer ging hij in dezelfde hoek van de bak kaarsrecht overeind. We hebben alles gecheckt, maar er was niets aan de hand. Toen moesten we echt even doorzetten en toen dat eenmaal gelukt was, was dat het helemaal waard.”

Toekomstplannen

“Vroeger was hij eigenlijk een beetje opgegeven was, na die blessure en met al het angstige gedrag. Ik vind het bijzonder dat ik hem met hulp van mijn instructeurs zo hoog in de sport heb kunnen krijgen. Vooral mijn stiefmoeder heeft mij daar vroeger veel bij geholpen. Daarna hebben we vanuit mijn opleiding les gekregen van Bart Bax. Inmiddels les ik al een tijd bij Henri Kruitbosch. Zijn manier van lesgeven past goed bij mij, met veel rust en geduld. Ik heb van best wat mensen les gehad, maar zo vind je ook echt wat goed bij je past. Mijn doel was om een keer Z1 te kunnen rijden en inmiddels mogen we ZZ-Zwaar starten. In de toekomst wil ik alles eruit halen wat erin zit en zover mogelijk proberen te komen, maar vooral ook goed naar hem blijven kijken: als hij niet lekker in zijn vel zit, laat ik hem direct nakijken. Daarbij hebben we ook nog wat jonge paarden staan, dus ik hoop dat ik daar straks ook mee aan de slag kan.”

Bron: Hoefslag, overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Foto4U