Lisa Agter: “Shit, ik ga van dit paard houden”

30 juli 2024, 12:29 Dressuur

Lisa Agter kocht acht jaar geleden de destijds vierjarige Henrie. Hij was springgefokt, maar ze ging er uiteindelijk verder de dressuur mee in. Helaas heeft Lisa vorig jaar op tragische wijze afscheid moeten nemen van Henrie, maar inmiddels houdt ze zich vast aan de gedachte dat ‘het zo had moeten zijn’.

“Ik heb Henrie destijds gekocht van de fokker. Hij was toen vier, en ik heb hem op zijn vijfde zadelmak gemaakt. Doordat hij maar niet sterker werd in zijn achterhand, hebben we uiteindelijk gekozen om verder met hem te gaan in de dressuur, en het springen te laten voor wat het was. Henrie was echt mijn hartenpaard. Ik kon alles met hem, we hadden een geweldige klik en ik was door het dolle met hem. Voor ik het goed en wel in de gaten had startten we al Z1 dressuur”, laat Lisa Agter aan Hoefslag weten.

Peesdegeneratie

Lisa had Henrie uiteindelijk zeven jaar lang. “Een behoorlijke poos dus, maar tegelijkertijd veel te kort. We ontdekten dat hij peesdegeneratie had aan beide achterbenen, waardoor zijn pezen verslechterden in kwaliteit. Heel naar en niet te genezen, waardoor ik heb moeten beslissen hem in te laten slapen.”

Na het overlijden van Henrie reed Lisa een tijd niet. “Ik heb tussendoor één paard gekocht, maar dat klikte totaal niet. Die had dus al snel weer een ander huisje gevonden. Daarna was ik een tijd lang helemaal klaar met de paarden, tot ik de advertentie van Ulvano tegen kwam. Hij sprak me direct aan en het viel me op dat hij in hetzelfde dorp stond als waar ik Henrie gekocht had.”

Geduld

“Ik hou van paarden met veel wit op het hoofd en de benen. Henrie had dat en Ulvano ook. Daarnaast vond ik dat Ulvano een super leuk smoeltje had, hij keek onwijs ondeugend uit zijn ogen. Toen ik het filmpje zag was ik blij verrast dat hij ook nog goed kon lopen, maar toen ik zijn afstamming zag viel mijn pet zowat af. Ulvano bleek een kleinkind te zijn van de zus van Henrie. Vanaf dat moment was ik eigenlijk gelijk verkocht, haha! Ik ben natuurlijk wel nog gaan kijken maar op de terugweg kon ik niet veel anders denken dan ‘Shit, ik ga van dit veulen houden’. Ik wist namelijk nog niet of ik er wel weer klaar voor was na Henrie.” Niets bleek minder waar.

Ulvano is nu drie maanden oud. “Mijn moeder heeft geprobeerd me van het idee af te brengen, maar ik had het gevoel dat het zo heeft moeten zijn. Ik was stapelgek op Henrie en zijn geweldige karakter en ik zie datzelfde terug in Ulvano. Het enige wat ik mogelijk ga missen de komende tijd is het rijden. Ulvano gaat over een tijdje naar de opfok, ik denk dat ik een hele fijne plek voor hem gevonden heb. Maar hij moet natuurlijk nog een paar jaar volwassen worden voor ik kan beginnen met zadelmak maken. Ik zal dus geduld moeten hebben met rijden, maar dat heb ik voor over. En wie weet komt er in de toekomst een bijrijd paard op mijn pad, die ik tijdelijk kan rijden. Maar ik heb het er helemaal voor over hoor, ik ben smoorverliefd op Ulvano!”

Ulvano - Foto: Privebezit