Charlotte Jansen: “Super dankbaar voor de paarden”

Vanaf haar tiende leasde ze een pony, en vanaf haar twaalfde ging ze over naar een paard. “Na jaren zeuren besloot mijn moeder vervolgens dat het tijd was voor een eigen paard. Het was de bedoeling dat we ons leasepaard zouden kopen, mijn moeder reed hem namelijk ook. Uiteindelijk ging dat helaas niet door, waarna een zoektocht volgde.”

“Niet van plan te kopen”

“Ik kan me nog heel goed herinneren dat we bij een paard gingen kijken en dat mijn moeder en ik van tevoren tegen elkaar hadden gezegd dat we haar niet zouden kopen. Uiteindelijk bleken we natuurlijk hartstikke gek op haar, we kochten haar dus toch. Ik weet nog dat we kort daarna samen een ijsje gingen eten en dat ik tegen mijn moeder zei: ‘Maar mama, we zouden haar toch niet gaan kopen?’. Het paard waar ik het over heb is Colina (roepnaam: Pien), we hebben haar nog steeds. Ze is ondertussen met pensioen én drachtig. Ze gaat trouwens ook nooit meer weg.”

Colina staat op dezelfde stal als de sportpaarden die Charlotte rijdt voor hun eigenaar. “Hij heeft drie paarden, waarvan ik er twee rijd. De schimmel is Marquista, die rijd ik het meest. De ander is Heidi, zij is net vijf geworden en hebben we vorig jaar opnieuw zadelmak gemaakt. Ik hoop dat ik haar binnenkort voor het eerst kan gaan starten.”

Marquista

“Marquista heb ik ook vorig jaar onder het zadel gekregen. Met haar ga ik in augustus M starten. Ook met haar zijn we een beetje opnieuw begonnen, zij had ook wat probleempjes en in sommige situaties te weinig vertrouwen. Ik ben super dankbaar dat ik deze paarden kan rijden en dat ik toekomstplannen met hen kan maken. Ze kwamen precies op het moment dat Colina met pensioen ging, en ik dus tijdelijk minder te rijden had. Het werkt trouwens ook super goed met hun eigenaar. Hij denkt mee en geeft me ook veel vrijheid. Wat wil je nog meer?!”

“Ik hoop dat Marquista zo’n grote sprongen blijft maken als het afgelopen jaar. Dan zouden we volgend jaar misschien de overstap kunnen maken naar het Z. Daarnaast hoop ik dat Heidi snel haar zelfvertrouwen opbouwt en haar werk lang leuk blijft vinden. Bij mij draait het namelijk niet alleen maar om resultaten. Ik vind het ook heerlijk om met ze naar buiten te gaan of om een sprongetje te maken. Van de hele week rondjes rijden in de bak word zelfs ik suf!”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: De Vries Photography