Christel Nauta: “Ik besef me hoe veel geluk ik heb met Janne”

Hoewel de amazone haar ambities heeft moeten bijstellen vanwege een flinke tegenslag, lijkt haar merrie nu misschien toch een mooie toekomst in de sport tegemoet te kunnen gaan. 

Op slag verliefd

Toen Christel tijdens haar zoektocht tot de conclusie kwam dat het vinden van een hengstveulen van Beart 411 een hele opgave zou worden, besloot ze haar horizon te verbreden. “Ik wilde graag een hengsveulen van Beart, omdat ik het hele lieve en werkwillige paarden vind die aanleg hebben voor de sport. Ze zijn ietwat barokker dan de moderne Friezen die je nu veel ziet. Dat sprak mij heel erg aan.”

“Maar uiteindelijk ben ik via een kennis van mijn moeder bij Janne uitgekomen. Hoewel zij absoluut niet was wat ik zocht, besloot ik gewoon eens te gaan kijken. Ik was op slag verliefd en nog geen 24 uur later stond ze bij mij op stal”, lacht ze. 

Opstappen en wegrijden

“Ik zag direct dat ze een karaktertje heeft en vond haar bouw en uitstraling al heel mooi voor een tweejarige. Ze keek slim uit haar ogen en dat bleek ze later ook te zijn. Ik kan heel stoer zeggen dat ik haar zelf beleerd heb, maar in Janne’s geval stelde dat niet zo veel voor.”

“Ik legde er een zadel op, stapte spontaan op en reed zo weg. Ze heeft nooit een stap verkeerd gezet en voelde zich direct op haar gemak. We hebben het daarna heel rustig aan gedaan. Ik ben zuinig op haar en moest haar in het begin tegen naar eigen enthousiasme beschermen.”

Foto: Photobyme2u

Wedstrijden

Inmiddels is de combinatie al L1-startgerechtigd. “Als ik anderen op wedstrijd helemaal zenuwachtig zie worden van paarden die er vandoor gaan of niet willen laden, besef ik me hoe veel geluk ik heb met Janne. Ik kan haar overal zonder problemen mee naar toe nemen.” 

Toch gaat het ook bij Christel en Janne niet altijd van een leien dakje. “Hoewel het steeds iets beter gaat, hebben Janne en ik af en toe toch wat last van wedstrijdspanning. Daarom blijven we ook nog even lekker in de B rijden. Ik wil pas over gaan naar het L1 als het goed voelt en we er echt klaar voor zijn.”

Doelen bijstellen

Hoewel Christel in eerste instantie het Z als doel zag, heeft ze dat in de afgelopen jaren moeten bijstellen. “Toen ik voor het zadelmak maken met Janne aan de slag ging aan de longe, merkte ik dat ze niet helemaal lekker galoppeerde. De dierenarts vertelde dat ze ataxie had aan een van haar halswervels en dat het nog maar de vraag zou worden of ik haar ooit kon rijden en of het eerlijk was om haar hiermee te laten lopen. Ik besloot gewoon te kijken wat de tijd zou brengen en merkte dat ze naar mate ze sterker werd niets vreemds meer vertoonde.”

“Ik besloot onlangs nogmaals foto’s te laten maken door een andere dierenarts en die vertelde dat hij een gezond paard zag, zonder enige bemerkingen. Hoewel ik natuurlijk onwijs blij ben met dat nieuws, is het wel even wennen. Ik heb jarenlang rondgelopen met het idee dat mijn paard niet oud zou worden en nooit de hogere sport in zou kunnen. Ik heb mijn ambities voor de sport toen echt opzij gezet en was al blij dat ik überhaupt op haar kon rijden.”

“Ik zou het nog steeds heel tof vinden om het Z te bereiken, maar het hoeft van mij niet meer. We gaan gewoon rustig verder en zien wel waar het schip strandt”, sluit ze af. 

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan 

Foto’s: Photobyme2u