Subtop | Linda van der Hauw tweede in Lichte Tour Franeker met LN Lunadette: “Je moet haar echt het vertrouwen geven”

Spanning

“Het ging redelijk goed, alleen ik had deze keer geen baan verkend. Daardoor merkte ik ook dat ze in de eerste proef best gespannen was. Dan kruipt ze als het ware achter je hulpen. Dat is jammer, want ik weet dat ze het nog beter kan. Met het inrijden en thuis in de training is ze namelijk heel fanatiek, maar in de proef is ze een beetje afwachtend door de spanning. Thuis gaat het goed, want dan is ze gewoon op eigen terrein. Ik heb haar nu een paar keer gestart op wedstrijd en dan merk je wel dat het gaandeweg steeds beter wordt, maar dat je elke keer tegen iets anders aanloopt wat goed gaat of misschien wat minder goed. Het is in de ring nog niet helemaal bevestigd. Daarbij moet ze nog aan kracht ontwikkelen vanwege haar jonge leeftijd. Ik ben al erg blij met de mooie dingen die ze laat zien en daarbij is het nu vooral een kwestie van ervaring op doen. Haar verruimingen zijn over het algemeen goed en ook de draftour kreeg ik mooie cijfers voor. De wissels gingen deze keer iets minder. Bij de pirouettes in de eerste proef was ze afwachtend en in de tweede proef ging het al een stuk beter. Deze keer zaten er mooiere galopstukken bij in vergelijking met vorige keer. Ook het jurycommentaar is erg leuk om te horen: ‘amazone heeft op hele vriendelijke wijze van rijden haar paard voorgesteld.’ Ik krijg ook vaak te horen dat ze een opvallende merrie is met veel uitstraling en bovengemiddelde uitgangen. Vooral haar draf is heel expressief.”

Richting de Grand Prix

Vorig jaar werd de combinatie reservekampioen op de regiokampioenschappen en het jaar daarvoor waren ze ook succesvol op het indoorkampioenschap. “De focus ligt nu op het vaker starten, want we hebben niet heel veel wedstrijden gereden. Ik vind wedstrijden rijden zelf niet zo leuk, ik haal meer plezier uit trainen en opleiden van paarden. Maar soms moet je jezelf scherp houden en blijven ontwikkelen door de ring in te gaan. Ik hoop in de zomer mij te kunnen selecteren voor de Lichte Tour regiokampioenschappen. Daarnaast blijven we doorwerken aan de oefeningen richting de Grand Prix en wie weet starten we eind volgend jaar misschien wel Inter II of zelfs Grand Prix. Dat is wel het uiteindelijke doel, maar ze is nog jong en we nemen de tijd en bouwen het rustig op. Ze doet veel dingen vrij gemakkelijk en is snel in haar reacties. Daar moet ik ook weer mee om leren gaan, want mijn andere paard moet ik eerder de hulpen geven dan bij haar. Als ik haar te snel een hulp geeft, dan wisselt ze bijvoorbeeld gelijk weer terug. Dat is heel bijzonder. Het is ook een bijzondere, lieve merrie met een leuk karakter. Ze kan soms wat sensitief zijn, maar ze is ook goudeerlijk. Wel is ze wantrouwend en daar kan ik gaandeweg beter mee omgaan. Ze vertrouwt me steeds meer, maar het belangrijkste is dat je haar ook het vertrouwen geeft. Soms is ze echt van haar padje als je op wedstrijd bent geweest, want dan weet ze even niet meer wat het van haar verwacht wordt.”

Kleinschalige fokkerij

De amazone heeft een kleinschalige fokkerij en rijdt voornamelijk paarden uit haar eigen lijn. “Zo heb ik met de tante van Lunadette, de volle zus van haar moeder, Grand Prix gestart. Lunadette haar moeder had nog meer talent voor het hogere werk, maar die heeft tijdens de eerste bevalling een blessure opgelopen en had daarna veel moeite met het laatste stukje sluiten in de draf. Ik ben toen met haar tot de Lichte Tour gekomen. Het is dan heel gaaf als het dan met haar dochter Lunadette wel mogelijk is om Grand Prix te starten. De oudste merrie is ook nog in mijn bezit en een hengst die ik destijds had gefokt, is toen naar Amerika verkocht en daar internationaal Lichte Tour geworden. Ook de eerste dochter staat nog bij mij op stal en is van de familie Westra. De amazone rijdt daar Lichte Tour mee. Dat is allemaal erg leuk. Lunadette is als embryo veulen geboren bij de draagmoeder en ik heb haar zelf gefokt. We hebben onze eigen veulens altijd veel in handen, maar omdat Lunadette uit een draagmoeder kwam en niet bij ons was, heeft zij dat in haar jonge jaren niet meegemaakt. Tot een jaar of drie is ze alleen gepakt voor vervelende dingen, zoals een dierenarts. Waardoor dat wantrouwen ook is ontstaan. Daar hebben we best wat moeite mee gehad, maar gelukkig is ze wel nieuwsgierig en dat heeft geholpen. Als ik Lunadette en haar moeder vergelijk dan is Lunadette net weer iets makkelijker in alles en heeft ze meer aanleg voor het zwaardere werk, waar we rustig en spelenderwijs mee bezig zijn. Die overeenkomsten en verschillen zijn mooi om te zien. Daarbij houd ik er leuke sportpaarden aan over. We gaan kijken hoe ver we komen met alle fokproducten, maar hebben er vooral heel veel plezier in en dat het is belangrijkste.”

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto: Lineke Bennink