Maud Giethoorn: “Mijn droom van internationaal rijden komt steeds dichterbij”

B naar Z2

Toen Maud de Newforest-merrie vier jaar geleden op stal kreeg, was ze pas twee maandjes zadelmak. “Hoewel ik vier jaar geleden best een angstige amazone was, zijn we uiteindelijk toch voor een jonge pony gegaan”, steekt ze van wal. “Ik heb met mijn vorige pony M1 gereden en wilde mijn carrière in de sport graag voortzetten met Kiss. We waren op slag verliefd op haar en kochten haar dus echt met het oog op de sport”, vertelt de amazone. ”Kiss is ontzettend braaf en relaxt. Het is een enorm werkwillige pony die altijd haar best doet voor je en gek is op knuffelen. We hebben een weg vol ups en downs afgelegd om het Z2 te bereiken, maar aan Kiss’ inzet heeft het nooit gelegen. Dankzij onze lessen bij Loes Corsel hebben we de B en L proefjes online kunnen rijden in de coronaperiode en zijn we daarna echt de ring in gegaan voor het M en Z.”

Foto: Madushots

Koliekoperatie

Vlak nadat Maud haar scores om internationale wedstrijden te mogen rijden binnen had, werd Kiss ziek. “Toen Maud begin juni op kamp was, kreeg Kiss koliekverschijnselen”, vertelt Andrea, de moeder van Maud. “Waar ze normaal als een malle tekeer gaat in de wei, stond ze er nu heel rustig bij. Ik heb die dag twee keer de dierenarts laten langskomen en ben in de avond met haar naar de kliniek gereden. Maud dacht thuis te komen bij een gezonde pony, maar daar begon de heftige periode eigenlijk pas. Hoewel Kiss de eerste dagen na haar koliekoperatie goed doorkwam, kreeg ze daarna complicaties. Omdat Maud naar school moest, ging ik iedere ochtend in mijn eentje naar de kliniek en gingen Maud en ik ’s avonds samen nog eens langs om haar te laten grazen. Toen Kiss haar toestand zo kritiek was dat ze bijna niets meer voor haar konden doen, hebben ze besloten haar gewoon in de wei te zetten in de hoop dat ze vanzelf weer ging eten. Dat is ze met hele kleine beetjes uiteindelijk gelukkig weer gaan doen.”

Dankbaar 

Na één week thuis op stal te hebben gestaan, besloten ze Kiss naar een revalidatiecentrum te brengen. “Die ene week thuis heeft haar zo goed gedaan dat ze daarna naar revalidatiecentrum Hydrohorses in Doorn mocht. Na daar nog twee maanden te hebben gestaan, hebben we haar een maand geleden weer naar huis gehaald om zelf met haar aan de slag te gaan. Ik merk dat ik nu veel meer van alle kleine dingen geniet. Een score of klassering is helemaal niet meer belangrijk. Ik ben alleen maar blij dat Kiss overal bovenop is gekomen en we weer samen op wedstrijd kunnen”, vertelt Maud dankbaar.

Ambitie

Eind november zal de combinatie in Kronenberg haar internationale debuut gaan maken. “Dat is altijd al een grote droom van mij geweest, dus ik kijk er enorm naar uit. Ik word volgend jaar pas zestien, dus ik hoop de komende tijd flink wat meters te kunnen maken met Kiss. Daarnaast heb ik nog een driejarige ruin op stal staan, Castenrayseweg’s Champagnero WNE (v. Champion de Luxe), die ik nu rustig aan het opleiden ben met het oog op de sport. Ik zal nooit zeggen dat ik het hoogst haalbare zal bereiken, maar ik ben wel ambitieus genoeg om mijn best te doen en een poging te wagen”, sluit ze af.

Bron: De Hoefslag, overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan

Foto’s: Deveny Kuipers Fotografie / Madushots