Melissa van der Velden: "Het hebben van een paard brengt meer dan alleen een paard"

25 april 2020, 00:00 Algemeen Toen Melissa van der Velden en haar vrouw naar Belgií« verhuisden, kon ze haar Haflinger jaarling helaas niet meenemen. Dat was niet erg, want ze had op dat moment het gevoel dat ze 'even niets meer met paarden wilde'. Toch begon het na een tijdje weer te kriebelen... Op de vraag of het niet lastig was om haar paard te verkopen vanwege haar verhuizing, reageert Van der Velden: "Het scheelde wel dat het een jaarling was. Hij stond in de opfok en ik deed er nog niets mee, dus ik had ook nog niet echt een band met hem. Dat maakte het wel makkelijker. Ik had op dat moment het gevoel dat ik even niets meer met paarden wilde, maar ik had al heel gauw dat ik het miste. Niet alleen het bezig zijn met paarden, maar gewoon alles wat er bij kwam kijken. Het hebben van een paard brengt zoveel meer dan alleen een paard. Het brengt het buiten zijn, en ook sociale contacten. Dat miste ik wel een beetje."

Type paard

Zodoende kwam de amazone terecht bij een toeristische manege, in de hoop dat ze daar nog wel een woordje Engels spraken. "Helaas was dat niet zo, maar gelukkig kwamen we er wel uit. Er stond op de manege een Vlaams stel, dus zij konden veel tolken. Ik ben een paard gaan leasen daar op de manege. Op een gegeven moment heb ik gekeken of ik dat paard over kon kopen, maar dat was niet helemaal reí«el", stelt ze. "Bovendien was dat ook niet het type paard dat ik zocht. Ik wilde eigenlijk toch wel een Haflinger. Op mijn 14^e ben ik voor het eerst een Haflinger Willy gaan verzorgen, waar ik later mede-eigenaar van werd. We zijn tot het M2+7 gekomen, maar toen werd hij hoefbevangen en hebben we hem moeten laten inslapen."

Veelzijdig en fijn karakter

"Ik had zoiets dat het toch een Haflinger moest worden", gaat ze verder. De amazone is helemaal gek op het ras. "Ze zijn heel veelzijdig en hebben een heel fijn karakter. Ze zijn lief, werkwillig, eigenwijs en grappig. Daarnaast vind ik ze ook nog eens hartstikke mooi met die blonde manen. Zodoende heb ik een oproep geplaatst op het Haflinger forum op Facebook. Er reageerde een grote fokker uit Groningen. Maar ja, Groningen... Dat was ver weg. Ze stuurde me allemaal foto's van driejarigen. Ik was op zoek naar een paard zonder bles, want een bles vond ik niets. Haar paard Strike One had wel een bles, maar zijn ogen en zijn uitstraling spraken me heel erg aan. De eigenaresse van de stal had filmpjes gemaakt. Zijn gangenwerk en expressie bevielen me heel goed, dus ik dacht: die wil ik."

Lezen en schrijven

Het was nog best spannend wat er uit de trailer zou komen toen Strike One, inmiddels omgedoopt tot Stelvio, eindelijk bij Van der Velden aankwam. Ze had de ruin namelijk nog nooit in het echt gezien. "Ik wist niet wat er zou komen natuurlijk. Hij was net twee weken gecastreerd, dus nog behoorlijk hengst. Ook was hij weinig in handen geweest. We zijn snel naar elkaar toe gegroeid, nu kan ik met hem lezen en schrijven." Toch ging de opleiding van haar paard anders dan ze had gedacht. "In de Ardennen deden ze niet echt aan dressuur. De binnenbak was gevuld met heel mul en stoffig zand en was heel klein, dus dat vond ik geen goed idee. We hebben thuis wat geoefend en toen ben ik samen met mijn vrouw en haar paard op buitenrit geweest."

Geen stuur en rem

"Mijn vrouw had Stelvio aan een touw en nam hem mee, maar haar paard wilde niet voorop. Stelvio wilde wel, dus toen reed ik met mijn driejarige die nog geen stuur en rem had voorop", lacht ze. "Hij is wel echt super slim, want na vijf keer had hij het wel door. Ik reed maar een keer in de week, en soms een hele week niet, maar hij pakt het heel goed op. Ik denk dat dat juist kwam doordat het buiten was, hij voorop mocht en makkelijke rechte lijnen kon maken." In september verhuisde het stel terug naar de grens van Nederland en Duitsland. "We mogen hier bij de buurman in de bak rijden, en dat pakte hij eigenlijk super goed op. Hij was gelijk goed te sturen."

Lekker paard zijn

Hoewel Van der Velden en haar paard het heerlijk vinden in het bos, heeft de amazone toch ook wel weer wedstrijdambities. "Ik wil heel graag afmaken waar ik met mijn vorige Haflinger aan begonnen ben. Ik wil hem toch graag richting het Z rijden. Het is natuurlijk echt zuur dat we er bijna waren. Ieder paard kan het Z halen, dus Stelvio ook. Hij is hartstikke wendbaar en heeft hele goede gangen, dus ik weet zeker dat het er in zit. We moeten dan wel wat meer in de bak gaan rijden, maar voor nu mag hij lekker paard zijn en doorgroeien voordat hij echt iets moet", besluit ze. Tekst: Femke Verbeek Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan. Foto: Nikki de Kerf