Marieke van Hoeflaken: “Blijf alert en vertrouw op jouw gevoel als jouw paard iets heeft.”

De eerste signalen

“Het begon allemaal met een lichte stijfheid,” vertelt Marieke. “Sjaan liep niet helemaal soepel, maar het leek niets ernstigs. Samen met een stalgenootje bekeek ik haar beweging, en al snel leek het minder. Ze at goed, was vrolijk en gedroeg zich verder normaal. Daarom dacht ik dat het om een kleine verstapping ging.” Dat weekend ging Marieke samen met haar moeder naar een musical, maar haar gevoel liet haar niet los. “Ik had op stal gezegd: bel meteen de dierenarts als er iets mis is, liever te vroeg dan te laat. En dat gebeurde ook. Rond elf uur ‘s avonds kreeg ik een bericht dat Sjaan niet wilde eten, koorts had en zich duidelijk niet goed voelde.” Marieke reed meteen terug naar huis en stond diezelfde nacht nog bij haar paard op stal. “Ze stond er rustig bij, maar je kon aan alles zien dat ze niet fit was.”

Een lastige diagnose

De dierenarts stelde voor om het een dag aan te kijken, maar Sjaan’s koorts bleef onvoorspelbaar. “De temperatuur ging van 41 graden naar normale waardes en daarna weer omhoog. Uiteindelijk besloot ik haar naar de kliniek te brengen, waar röntgenfoto’s lieten zien dat haar buik vol zand zat. Dat was aan de ene kant een opluchting, omdat we eindelijk wisten wat het probleem was. Maar aan de andere kant wist ik dat dit een lang proces ging worden.” In de kliniek kreeg Sjaan intensieve behandelingen, waaronder psylliumzaadjes en laxeermiddelen, om het zand uit haar lichaam te krijgen. “Het was spannend. De eerste zes dagen hing alles af van hoe haar lichaam zou reageren. Gelukkig begon de koorts na verloop van tijd te zakken en werden de ontstekingswaarden lager.” Tijdens een controlefoto werd iets opmerkelijks ontdekt. “Blijkbaar had Sjaan ooit een stukje metaal gegeten, waarschijnlijk een vishaakje. Dat het zonder schade door haar spijsverteringskanaal was gekomen, was een wonder. Het lag nu stil in haar buik en lijkt gelukkig geen gevaar te vormen.” Wat Marieke vooral verbaasde, was dat eerdere testen geen aanwijzing hadden gegeven voor de aanwezigheid van zand. “Bij ons op stal doen we altijd een volledig wormenonderzoek. Daar staat ook bij of er zand aanwezig is, maar bij Sjaan stond altijd ‘geen zand’. Daarnaast deden we regelmatig de handschoentest, waarbij je mest in een handschoen met water doet om te zien of er zand naar beneden zakt. Ook daaruit leek het alsof ze schoon was. Toch zat haar buik vol zand. Het is misschien goed voor paardeneigenaren om te weten dat deze testen niet altijd betrouwbaar zijn. Laat je gevoel dus leidend zijn.”

Herstel en thuiskomst

Na bijna een maand mocht Sjaan eindelijk naar huis. “Het was fijn om haar weer op stal te hebben, maar haar mentale en fysieke toestand hadden duidelijk een klap gekregen. Ze was extreem op eten gericht, onrustig en schrikachtig. Het voelde alsof we weer vanaf nul moesten beginnen.” Marieke besloot alles rustig aan te pakken. “De eerste weken heb ik alleen met haar gewandeld. Daarna ben ik haar langzaam gaan loslaten in de longeercirkel. Ze was stijf en haar spieren waren volledig verdwenen, maar ik wist dat het tijd en geduld zou kosten.”Langzaam maar zeker kwam Sjaan weer op kracht. “Ze is nog steeds wat meer op eten gericht dan voorheen, maar ze wordt weer de merrie die ik ken. Het was een intensieve ervaring, maar voor mij is haar gezondheid alles waard.”

Waardevolle lessen

Terugkijkend is Marieke dankbaar voor de steun van haar stalgenoten en de dierenartsen. “Als zij niet hadden doorgepakt, had het misschien heel anders kunnen aflopen. Sjaan laat niet snel zien dat ze ziek is, maar dankzij hun oplettendheid is ze er weer bovenop gekomen.”  Marieke’s verhaal benadrukt het belang van alertheid en snel handelen bij paarden. “Als je ook maar een beetje twijfelt, schakel dan een dierenarts in. Je weet nooit hoe een situatie zich kan ontwikkelen. Voor ons was dit een leerzame ervaring, en ik ben blij dat we weer samen kunnen genieten.” Met een lach voegt ze eraan toe: “Hopelijk blijft januari dit jaar rustig, want dat was de maand waarin het altijd misging. Voor nu focussen we op herstel en kijken we uit naar een mooie, gezonde toekomst samen.”

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming via hoefslag@mphorses.nl is niet toegestaan