“Je moet fouten durven maken, om er van te kunnen leren”

“Je moet fouten durven maken, om er van te kunnen leren”

Anky van Grunsven KNHS Trainersseminar Dressuur 2020 © DigiShots

Drie Olympiade-amazones gaven vandaag talentvolle jeugdruiters les tijdens het KNHS trainersseminar in Ermelo. Ze gingen met elkaar in gesprek om te zien wat de overeenkomsten en verschillen zijn van hun trainingsmethoden. Maar Anky van Grunsven (drievoudig Olympisch kampioen), Coby van Baalen (Olympisch zilveren medaille winnaar) en Imke Schellekens-Bartels (tweevoudig deelnemer en zilveren medaille winnaar van de Olympische Spelen) hadden eigenlijk heel veel overeenkomsten. Hierbij even de meest spraakmakende uitspraken:

  • Imke: “Een OS, WK of EK is maar voor weinigen weggelegd. De weg ernaar toe moet dus wel mooi zijn, anders heb je nooit voldoening. Een ruitersportcarrière bestaat misschien wel uit meer diepte- dan hoogtepunten. Zorg dus dat die weg ernaar toe plezier geeft. Ik denk dat ik nu wel meer geniet dan toen ik in het team reed, omdat ik nog bewuster samen met mijn paard bezig ben.”
  • Coby: “De Olympische Spelen zijn zo beladen; het geeft je de kennis om vooral bij jezelf te blijven.”
  • Anky: “Paardensport is een lifestyle. Je denkt er altijd over na hoe iets beter kan. Leren is het doel. Er zijn geen beperkingen als je de juiste insteek hebt. Zie geen beren op de weg. Als het linksom niet gaat, probeer het dan rechtsom. Wees creatief!” Coby vult aan: “Je bent altijd bezig je plan aan te passen aan je paard, zodat het verbetert.”
  • Coby over de juiste mentaliteit: “Ik weet nog goed dat we lang geleden een belangrijke wedstrijd hadden in Zuidlaren. Er waren eigenlijk alleen maar springwedstrijden en er was één ochtend dressuur. Voor de dressuurruiters was er bijna geen mogelijkheid om fatsoenlijk los te rijden. Iedereen klaagde erover. Behalve Anky, die reed met alle springruiters mee op de linker- of rechterhand en deed al haar oefeningen op de hoefslag.” Waarop Anky zegt: “Ik vind het zonde om energie te verspillen aan de verkeerde dingen.”
  • Anky: “Iedereen heeft zijn eigen manier van trainen. De vraag is altijd; welk stukje kun jij gebruiken voor jouw training?”
  • Coby: “Iedereen die succes heeft, heeft een systeem. Bewust of onbewust.”
  • Imke: “Kijk wat werkt of niet werkt, door trial and error.”
  • Anky: “Als je niks wil veranderen tijdens het rijden, geef dan ook geen hulpen, totdat je wat anders wil. En begin een oefening altijd op de makkelijke hand voor het juiste gevoel.”
  • Coby: “Ik laat de ruiter vaak de onderarm even ontspannen, door de combinatie te laten denken aan überstreichen. Dit om te kijken of het paard niet te veel op de hand steunt.”
  • Imke: “Ik stel altijd veel vragen aan mijn leerlingen om ze zelf na te laten denken en voor een stukje bewustwording.” Of zoals Anky al aangaf: “Ik ben een ‘vragende coach’.”
  • Anky: “Voordat je aan de pirouettes begint, moet je eerst een goede volte van acht meter kunnen rijden. Waarbij je paarden recht is en dus niet bijvoorbeeld over de buitenschouder of door je binnenbeen valt.”
  • Imke antwoordt op de vraag of je een probleem in de oefening oplost of juist eerst de basis aan moet pakken: “Ligt het probleem in de basis dan pak je die eerst aan. Zo niet, dan kun je het in de oefening zelf oplossen.”
  • Anky: “Zorg dat je de houding van je paard kunt afwisselen en kijk wat ruiter en paard aankunnen. Niet elke combinatie moet je laag, diep en rond laten rijden.”
  • Anky: “Simpele overgangen tussen stap en draf geven al een heel goed beeld van de africhting van je paard. Vertrekt het paard direct op de hulpen en komt het ook weer meteen netjes terug op de hulpen. Daarbij moet het paard in dezelfde houding kunnen blijven.”
  • Imke: “Rijd niet alleen maar voorwaarts, maar ook eens terug.”
  • Anky: “Als je niet in staat bent een fout te maken, ben je tot niets in staat. Je moet fouten durven maken, om er van te kunnen leren. Heel veel les vind ikzelf dan ook niet fijn. Je moet zelf leren voelen en uitproberen. Dat is belangrijk voor je ontwikkeling. Als het mis gaat of als het juist lukt, leer je er veel meer van dan van iemand die alles aan de kant voor je voorkauwt. Uiteraard ligt het  wel aan het niveau van de ruiter.”

Als laatste verscheen Marlies van Baalen voor het eerst weer in de ring, na de val van een paard in september waarbij ze haar heiligbeen brak: “Voor de eerste keer verschijnen we weer in het openbaar en het is echt een feestje”, glundert de amazone. Tijdens het rijden van Ben Johnson (v. Johnson) die alle Grand Prix oefeningen beheerst, nam ze het publiek figuurlijk mee op het paard. Ze vertelde wat ze onder haar voelde en hoe ze het oploste. Bijvoorbeeld: “Hij wil niet zo goed de hoek in, dan maak ik een overgang naar stap en rijd ik juist extra diep de hoek door. Dit herhaal ik totdat hij het begrijpt.” Ook liet ze het schakelen in de piaffe en passage zien. Ik denk dat het publiek en ook Marlies niet kan wachten om weer in de wedstrijdring actief te zijn. (CdB)

Foto: Digishots

 

 

Reacties