Inge Rinia: “Eenmaal er mee besmet, kom je er niet meer van...

Inge Rinia: “Eenmaal er mee besmet, kom je er niet meer van af”

Inge Rinia rijdt al van jongs af aan, maar haar liefde voor paarden kreeg ze niet via de beroemde paplepel. Integendeel zelfs. Op dit moment rijdt ze haar negenjarige merrie Gywanda (v. United) en heeft ze als doel het ZZ-Licht.

“Als klein meisje was ik altijd al gek van paarden. Niemand uit mijn familie had dat en vonden het maar vreemd. Nadat we zijn verhuisd, landelijker gingen wonen en ik het heel vaak gevraagd had, mocht ik eindelijk op de plaatselijke manege rijden.  Tja, en als je eenmaal besmet bent met het virus kom je er niet meer van af.”

Doorslag

“Zo kwam het dat ik net voor mijn dertigste mijn eigen paard kocht. Al had ik al een pony voor de kinderen gekocht, want dat virus moet je natuurlijk wel over geven. Ik had een Fries waarmee ik een veulentje had gefokt. De merrie bleek er toch een instabiel bekken aan over te hebben gehouden en met de nakomeling had ik niet echt een klik. Toen zij mijn instructrice, Ilona Goris, waarom verkoop je deze twe paarden niet en koop je daarvoor een leuk paard terug. Ik liep al een jaar met die gedachte, maar zij zei het gewoon. Dat gaf de doorslag.”

Wensenlijstje

“Ik ging dus na de verkoop op zoek naar een nieuw paard en had een heel wensenlijstje. En je raadt het al, het is alles geworden wat niet op mijn lijstje stond. Zo wilde ik absoluut geen merrie, geen groen paard, geen bruine, want dat is zo saai, en geen groot paard. Dus het is een 3,5 jarige net zadelmakke bruine merrie geworden van 1.80m! Ik had al best wat paarden geprobeerd van jong tot ZZ-Licht niveau, maar toen ik vijf minuten op Gywanda zat, wist ik het meteen.”

Opnieuw

“Helaas is het daarna niet van een leien dakje gegaan, ik heb heel wat vliegles en blessures gehad. Nu bleek ook dat ze door haar grootte de eerste twee jaar niet lekker in haar vel zat. Ik heb het toen helemaal anders aangepakt en ben weer opnieuw van voor af aan begonnen. Ik was best wel angstig geworden, maar wilde doorzetten en het is gelukt.”

Ambitie

“Ik les nog steeds bij Ilona. Zij zit mij erg achter de vodden en dat vind ik super. Ilona ziet ook was de goed en minder goede punten van je paard zijn. Daarmee gaan we dan aan de slag. Het onderbrengen van de achterhand, vindt ze nog best moeilijk, maar gaat steeds beter. Inmiddels rijden we M2 en ons doel is het ZZ-Licht. Ook omdat ik jury ben en ik graag door wil voor Z-jury.”

Samen één

“Naast rijden en jureren, geef ik ook les. Onder andere op een manege voor gehandicapten. Ik vind het heerlijk om mensen te helpen. Het belangrijkste is dat je samen met je paard plezier hebt en daardoor samen één wordt. het is zo gaaf als je elkaar helemaal begrijpt. dat zie ik ook n de lessen met de gehandicapten. Fantastisch om te zien hoe mensen en paarden op elkaar reageren.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Reacties