Tags Posts tagged with "Zware Tour"

Zware Tour

0 1441
Britt van der Panne & Co - Foto: Bart Wagter

Britt van der Panne maakte haar officiële Zware Tour debuut met Co (v. Johnson). De combinatie reed twee dagen de Intermediaire II in Heiloo.

Zenuwachtig

Van der Panne vertelt “Het ging heel goed maar het was even aftasten in de ring. Ik heb zelf één keer eerder op dit niveau gereden waardoor het voor mij ook wennen was. Co was een beetje zenuwachtig. Er zijn nog veel verbeterpunten maar ik ben tevreden met hoe het ging. Door de Corona heeft het wat langer geduurd voordat we de ring in konden. Nu moest het dan toch maar gebeuren.”

Vertrouwen

De galoptour was het hoogtepunt van de proeven. “Vrijdag hadden we een klein foutje in de serie. Maar het uitstrekken, de appuyementen en het binnenkomen gingen heel goed. Hij is heel steady op concours” aldus de amazone. “Wat donderdag minder goed ging, ging vrijdag beter en andersom. Het is een hoog niveau en het moet zo fijn op elkaar afgestemd zijn. Dat duurt even voordat je dat met elkaar hebt in de ring. Ik ben wel echt heel trots op hem. Hij neemt me echt mee in de ring en ik moet het nog leren. Ik moet hem ook gaan vertrouwen in de ring. Maar de eerste keer is altijd aftasten.”

U25

Van der Panne vertelt “Hij kan thuis weleens heel spooky zijn maar op wedstrijd is hij heel relaxed. Zijn oortjes staan erop en hij gaat er echt voor.” De juryleden waren ook gecharmeerd van de combinatie. Ze schreven ‘stoer paard, mooie combinatie en jullie komen er wel’. Van der Panne reageert “Dat geeft veel vertrouwen. Ik ga nu wel vaker op concours want ik wil heel graag naar de U25. Maar eerst moet de Intermediaire II goed bevestigd zijn.” Anderhalf jaar geleden kwam de amazone voor het laatst uit in de Subtop. In de tussentijd heeft ze veel jonge paarden opgeleid tot in december Co op haar pad kwam.

Revalideren

“Ik ben zo blij met Co, het was een unieke kans. Ik hoop dat mijn vorige toppaard Atink weer terugkomt op Subtop niveau. Anderhalf jaar gelden heeft hij gek gedaan in de paddock en daarbij zijn achterbeen beschadigd. We zijn gaan revalideren en het gaat stapje bij stapje beter. Ik was er wel echt ziek van, ik was zo lekker met hem bezig. Toen zijn we op zoek gegaan naar een paard voor de U25 en dat is Co geworden. ”

Debuut

Over het tweedaagse meetmoment is van der Panne zeer over te spreken. “ Er waren looproutes aangelegd en de ringen lagen ver uit elkaar. De protocollen waren er snel en het was heel goed geregeld. De organisatie had er alles aan gedaan. Ik was heel blij dat we nu toch ons debuut konden maken. Je hebt nu weer wat om naar toe te werken, anders bleef het maar afwachten. We gaan ons nu focussen op de verbeterpunten van de wedstrijd.”

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Bart Wagter

sara ouwehand Rebel
Loes Vos | Loes Vos Art & Photography

Geen geld en toch willen paardrijden. Je snapt, mijn keuzemogelijkheden waren smal. Ik mopperde: “Marktplaats. Daar staat vast een ongetemde draak, voor mijn part een Haflinger. Daarna zie ik wel.”

Maar nadat ik Haflinger Rebel zag, keek ik nooit meer verder

De overtreffende trap van vriendschap, is daar een woord voor? Of is dat alleen voelbaar? Het was symbiose op het eerste gezicht.

Hij trok me door dingen heen

Want ik hield mijn hoofd nauwelijks boven water. In onze eerste jaren moest ik dealen met zware trauma’s. Een poos kon ik niet meer rijden. Als er niets meer in je beweegt, dan kan je ook niet meer paardrijden.

Maar Rebel is altijd blijven bewegen.

Op zijn eigen, staccato manier. Dat werd ónze manier. Hij bracht me terug naar het licht en werd mijn onverwoordelijke vriend. En bleef dat.

Terwijl mijn methodiek, mijn zitscholing ontstond

Hoe laat je bewegingen doorkomen? Rebel leerde het me. Hoe blijf je onder alle omstandigheden zacht? Ik zag het door hem. Hoe maak je écht verbinding in je eigen lichaam? Hij wees me de weg.

We legden samen de basis voor mijn bedrijf Ruiterpilates. Ik zie dat nu. Meebewegen is alles.

Alleen toen ik weer bewoog, stond Rebel ineens stil

“Geen redden meer aan”, bromde de dierenarts. Hij keurde hem klinisch en röntgenologisch af. Rebels voorvoeten lagen in puin. Dus ja, noem me eigenwijs, recalcitrant of gewoon passioneel. Maar ik raapte hem op en ging door.

Want ik was zijn onverwoordelijke vriend. En bleef dat.

Rechtrichten… om hem op te lappen verdiepte ik me daarin. Zeg ik verdiepen? Ik ging tot de bodem. Iedere vezel moest terug in het verband komen. Daarna liep hij weer. Krachtig en zacht.

We legden samen de basis voor Ruiterpilates. Ik zie dat nu. Rechtrichten is alles.

Al snel stonden we samen voor de subtop-horde

We genoten van de entourage, maar zagen af in de uitslag. Het regende niet bepaald punten. Ik snap dat. Ik begrijp dat een ballerina met maat 42 anders oogt dan maatje 36.

Maar het blijft lullig.

En toch ging ik net zo vaak verder als dat ik ermee wilde stoppen. We kwamen iedere keer terug bij onze eigen kracht. Herpakken werd een vaardigheid.

We legden samen de basis voor Ruiterpilates. Ik zie dat nu. Mentale en fysieke veerkracht is alles.

En zo sloegen Rebel en ik veerkrachtig een mijlpaal

Ons debut in de Intermediair I was loepzuiver. We kregen groen licht voor de Zware Tour. Ik reed jankend naar huis, dit keer van blijdschap. En we fluisterden het magische G-woord. Grand Prix. We bliezen een dijk trainingsenergie op.

En nu is er taart

Want hij wordt 20 en ik ben blijmoedig labiel. Nog steeds zijn wij elkaars onverwoordelijke vriend. En blijven dat.

Maar straks, met de worteltaart nog tussen onze tanden, trainen we verder. Op de eners. We hebben simpelweg nog een klusje te klaren. Daarbij ik geniet van iedere hamerslag. Dus bám.

Op jouw verjaardag, lieve Vriend

Tekst: Sara Ouwehand / Ruiterpilates.nl

Foto: Loes Vos | Loes Vos Art & Photography

Clarissa van Biezen en Vancouver. Foto: Foto4u.

Voor Clarissa van Biezen was het niet vanzelfsprekend dat ze ooit in de subtop of de Lichte Tour terecht zou komen. Toch kwam ze er, en traint ze nu samen met haar paard Vancouver (v. Stravinski XX) hard om de overstap naar de Zware Tour te kunnen maken. “Met heel hard werken en trainen, een heleboel doorzettingsvermogen en een hoop zelfreflectie kom je een heel eind”, vertelt de amazone.

Penny-verhaal

“Vancouver is als 3-jarige bij een eliteveiling voor €30.000 geveild”, vertelt de amazone. “Toen is hij naar België gegaan, waar zijn amazone M10 met hem reed. Zij ging studeren in Amsterdam, dus had geen tijd voor hem. Toen is hij als leerpaard gekocht door de eigenaar van de stal waar ik op dat moment een paard bijreed. Hij was voor zijn dochter”, vertelt Van Biezen over haar kennismaking met de ruin. “Toen bleek zijn dochter geen klik met hem te hebben, en heb ik hem een half jaar bijgereden. Na dat halve jaar heb ik hem voor een stuk minder geld over kunnen kopen. Het is eigenlijk een beetje een ‘Penny-verhaal,” lacht de Brabantse. “Van bijrijdpaard naar eigen paard, en nu in de Lichte Tour.”

Aan de kletter

Het is nu 6,5 jaar geleden dat de amazone Vancouver in haar bezit kreeg. “Ik vind het wel echt leuk dat hij geen standaard paard is die het allemaal zomaar doet”, vertelt Van Biezen over haar zware parel. “De eerste keer dat ik er op ging zitten, ging hij binnen de eerste 10 seconden aan de kletter. Toen was ik verliefd”, lacht ze. “Vancouver is liever lui dan moe, als hij weet dat hij je bang kan maken of je te snel af kan zijn, dan doet hij dat. Zo slim is hij wel. In het begin was hij lui en sterk. Toen ben ik gewisseld van instructie, nu heb ik les van Rosalie Mol. We zijn samen bezig om hem sneller te maken, en ook lichter van voor.”

Meest fijne paard

Vancouver krijgt van Van Biezen veel afwisseling. “Ik doe best veel met hem, eigenlijk. We springen eens in de twee weken een hindernisje. Ook ga ik regelmatig met hem naar het bos. Dat vindt hij super leuk en dan is hij ook mega braaf. Als je er naast staat is hij trouwens ook het meest fijne paard dat je kan hebben. In de omgang is hij heel gemoedelijk en aanhankelijk, en hij geeft super veel kusjes. Eigenlijk is Vancouver het ideale paard: hij is groot, hij is zwart en hij is ook nog lief. Het is soms alleen jammer dat hij af en toe een beetje stout is”, vertelt ze.

Zenuwen

“Nu we zo dichtbij zijn, is het wel het uiteindelijke doel om Grand Prix te rijden”, geeft ze toe. “Hij is nu 18 dus ik hoop hem heel te kunnen houden. Sowieso is iedere mijlpaal die je behaalt een cadeautje. Er zijn al mensen die niet kunnen zeggen dat ze ooit Inter I hebben gereden”, beaamt ze. Ze gaat verder: “Omdat ik heel erg last heb van zenuwen, gaan we eerst Inter A en Inter B starten voordat we de overstap maken naar de Inter II. Vancouver kan het goed zat hoor, maar mijn zenuwen zijn vaak de belemmerende factor. Ik heb zelf momenten gehad dat ik de proef in reed, groette, en dan niet meer kon rijden. Ik bevroor gewoon.” Na hard werken is de amazone nu voor een groot deel haar zenuwen te boven, al doet ze het nog wel rustig aan.

Geen talent

Toen Van Biezen begon met paardrijden, werd er tegen haar gezegd dat ze geen talent had. Dat ze ook maar beter niet naar Deurne kon gaan. “Ik denk zelf dat je door heel hard trainen en doorzettingsvermogen een heel eind komt. Je hoeft niet per sé hele rijke ouders of heel veel talent te hebben. Ik vind zelf ook dat ik niet veel talent heb, maar ik rijd nu wel mooi Inter I. Ik doe het omdat ik het leuk vind, en daarom wil ik anderen ook gewoon meegeven: als je hard werkt en doorzet, dan kom je er wel. Je hoeft niet per sé dure spullen te hebben. Als je moet kiezen waar je je geld aan uitgeeft, doe het dan liever aan een goede les.”

Luister naar jezelf

“Natuurlijk is dressuur voor 70% uiterlijk vertoon”, stelt Van Biezen. “Ik ben de laatste die dat ontkent. Als het plaatje klopt qua aankleding, dan maak je natuurlijk een betere indruk op de jury. Maar dat is van latere zorg, als je eerst maar zorgt dat je rijden goed voor elkaar is. Dat je doorzet en niet opgeeft, en dat je het vooral bij jezelf zoekt. De fouten van je paard liggen voor 90% bij jou. Het enige waar je paard zich van bewust is, is dat jij spanning in je lijf krijgt. Ze denken niet: ‘Nu moet het gebeuren, dus nu zal ik je eens dwars zitten’. Zoek het ook bij jezelf als je zelf heel graag wilt, maar anderen zeggen dat het je niet gaat lukken. Gewoon doen. Ik heb ook naar niemand geluisterd, alleen naar mijzelf.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Foto4u

blog sara ouwehand

Sara Ouwehand reed, zoals ze het zelf noemt, een droomdebuut in de Intermediaire I met haar Haflinger Rebel. “Ik zeg het niet snel, maar ‘we nailed it‘!”

Bij haar debuut kreeg de amazone een score van ruim 63 procent. “En ik zeg het niet snel, maar …..We reden foutloos en vloeiend.”

Emotioneel

Ouwehand, die ook een blog schrijft voor Hoefslag, is nog maar één stap verwijderd van de Grand Prix. Een emotionele gebeurtenis voor de amazone. “Met ruim 63 procent jankend naar huis. Dit keer van dankbaarheid. Wat een mooi vooruitzicht….”

Zie ook: Grand-Prix-startbewijs voor Haflinger Aragon

Bron: Website Sara Ouwehand / Hoefslag

 

 

adinda kollau

Adinda Kollau behaalde deze week het startbewijs voor de Zware Tour met de door haarzelf gefokte Jazz-merrie Embrace Me. De amazone had veel aan de feedback die ze na haar vorige wedstrijd kreeg van jurylid Dirk de Haas.

“Ik had hem gevraagd een toelichting te geven op wat hij op mijn protocol had geschreven,” vertelt de enthousiaste amazone. “Hij nam echt de tijd om dat uit te leggen, terwijl het nota bene zijn verjaardag was. Hij gaf aan hoe ik mijn scores omhoog zou kunnen brengen, dat was heel fijn. Door met hem de proef te evalueren, wist ik precies wat ik beter moest doen.”

Meer ruggebruik

Een van de opmerkingen van De Haas was dat Kollau haar merrie met meer ruggebruik moest laten lopen. “Het mocht wat ronder, dat heb ik later toen ik de proef terugkeek ook kunnen zien. Daar zat echt het verschil met de wedstrijd van deze week. Ik vind het belangrijk om als ruiter kritisch naar mezelf te kijken, in plaats van je aangevallen te voelen. De juryleden zien zoveel combinaties en hebben passie voor de sport.”

Waar Kollau, die in het voorjaar nog uitkwam in het ZZ-Zwaar, de afgelopen periode ook aan werkte was de ontspanning van haar gevoelige Jazz-dochter. “Daar ligt onze uitdaging! Het is een heel fanatiek en temperamentvol dier. We hebben eigenlijk een soortgelijk karakter. De rode draad in onze training is ‘less is more’. Ik heb ook heel veel gehad aan een clinic bij Anky van Grunsven, van stalamazone Twanny Smit. Zij gaf me ook weer nieuwe inzichten. Van haar, en van de instructrice van onze rijvereniging Ineke Jansen, kreeg ik tips om met nog meer gevoel te rijden en om het simpel te houden. Ik probeer om mijn ademhaling laag houden. Dat lukte tijdens onze laatste wedstrijd niet zo goed, maar ik merk dat het in de training wel uitmaakt, en daar heb ik er op wedstrijd toch baat bij. Hierdoor kan ik rust creëren bij mijn paard, waardoor zij meer door haar lijf gaat lopen. Al blijft dat steeds een uitdaging.”

In de kudde op de wei

De amazone hecht er veel waarde aan dat het rijden voor zowel haar als haar paard leuk blijft. “We gaan veel op buitenrit, proberen andere dingen uit en Embrace Me staat de hele dag in de kudde op de wei. Dat houdt haar gezond in het hoofd. Ik merk dat ze met plezier op wedstrijd gaat, ze heeft altijd de oren erop. Op wedstrijd kan ze zich steeds beter ontspannen en daardoor komt ze beter uit de verf. Dan kan het snel gaan.”

Het startbewijs voor de Zware Tour kwam echter toch nog onverwacht. “Ik was eigenlijk vergeten dat ik Inter I zou starten, maar ik dacht: ik doe het gewoon! De oefeningen beheerst ze immers, de uitdaging is om ze aan elkaar te breien. Maar het heeft gelukkig goed uitgepakt. De daadwerkelijke overstap is een grote, daar neem ik de tijd voor. Ik ben ook mijn jonge paard aan het beleren, dan kom ik er amper aan toe om ook nog te starten. Drie jaar geleden heb ik mijn eigen ZZ-Zwaar merrie een veulentje gegund en nu moet ik er dus maar eens op. Het is een nakomeling van Dream Boy en een heel ander paard dan mijn Jazz. In het nieuwe jaar ga ik dan weer met Embrace Me de ring in.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

foto: Dewi Gorter Fotografie

0 1559
Sanne Voets
Sanne Voets - Demantur RS2 FEI European Championships 2019 © DigiShots

Sanne Voets maakte afgelopen zaterdag met Demantur RS2 NOP (v. Vivaldi) haar debuut in de Zware Tour. De rubriek werd gecombineerd met de U25. “Als je dan die veelbelovende paarden met zeer goede ruiters aan het werk ziet, dan krijg ik toch wel kriebels. Ik vond het ontzettend spannend,” vertelt Voets eerlijk.

“Het heet niet voor niets de Zware Tour: die oefeningen zijn al heel erg lastig te rijden met twee gezonde benen. Daarnaast was het voor ons de eerste wedstrijd sinds het EK, wat Demantur een beetje gespannen maakte.”

Comfortzone

Deze wedstrijd lag ver buiten Voets haar comfortzone. ‘De para-proeven ken ik door en door. Je weet van tevoren wat je te wachten staat en ik probeer de onderdelen altijd zo perfect mogelijk te laten zien. Als je paard altijd goed aan de hulpen staat, kan het tóch nog zijn dat je verast wordt bij het rijden van een nieuwe proef. En om dat te testen, deed ik zaterdag wat anders dan anders,” blikt Voets terug.

Handigheid

“Ik moet nog handigheid krijgen in de proef. Het liefst doe ik alles in 1 keer alles goed, maar dat kan gewoonweg niet. Je weet op voorhand dat er dingen fout gaan en dat je moet roeien met riemen die je hebt. Zo hadden we ditmaal een hele goede eerste pirouette, waarbij ik Demantur bij het uitrijden een beetje in de steek liet.”

“Vervolgens reed ik de tweede pirouette niet klein genoeg omdat ik niet tweemaal een fout wilde maken. Zo’n situaties kom je niet tegen als je thuis traint, maar spelen weldegelijk een grote rol in het leerproces.”

“Het doel van deze wedstrijd was ook niet om een hoog percentage te halen. Ik wilde mezelf ontwikkelen, een betere ruiter worden en mijn paard verder brengen in zijn opleiding.”

Nieuwe kür

Voets heeft het plan om dit winterseizoen nog een paar keer Zware Tour te starten. “Nu was het nog maar 63%, maar ik weet zeker dat dat nog veel hoger kan.”

“Ik hoop dat we tijdens Indoor Brabant voor het eerst onze nieuwe kür mogen laten zien. Daarna gaat de focus volledig naar Tokyo,” sluit Voets enthousiast af.

 

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Fo

dressuur algemeen subtop

Op de subtopwedstrijd in bij de Sunrise Stables in Assen behaalde Annika Siesling met Domenica het startbewijs voor de Zware Tour. “Het losrijden gaf me een super goed gevoel,” vertelt de amazone.

“Nu moet ik dat nog terug zien te krijgen in de ring. Alle oefeningen aan elkaar rijden is nog wel een dingetje. Nu gaan we heel hard aan trainen, want het moet allemaal nog veel beter.”

Hard trainen

Voor zowel de amazone als de 11-jarige Domenica is het de eerste keer dat ze Zware Tour mogen starten. “Hele traject is nieuw,” aldus Siesling. “Ik vind het heel leuk om subtop te rijden, maar ik merk ook dat ik er heel veel voor moet doen. Ik moet heel hard trainen om naar dit niveau te rijden, maar ik wil wel heel graag kijken wat de toekomst nog brengt. Ik zou heel graag in de U25 rijden, maar dat is nog wel een klusje.”

De bruine merrie komt uit de eigen fokkerij van de familie. “Voor haar is het ook nieuw. Het zou natuurlijk fijn zijn als je van paard kunt leren. Maar het is ook heel mooi dat je het allebei nog moet leren. Dat maakt het ook lastig, maar vanwege de goede band die opbouwt, ken je elkaar ook heel goed.”

Jybrona

Siesling traint bij Kim Jacobi, van wie ze eerder dit jaar de merrie Jybrona (v Dream Boy) kocht. “Ik ga een keer in de twee weken met twee paarden naar Friesland. Het is even rijden, maar is het meer dan waard. Kim kijkt heel erg vooruit. Dat vind ik heel fijn werken. In de training is het niet zozeer het resultaat dat telt, maar wat je samen aan het opbouwen bent. Volgens mij vindt Kim het ook heel leuk dat ze Jybrona zo op een intensieve manier kan blijven volgen. Met haar start ik zo nu en dan in het L1 zodat ze wedstrijdervaring opdoet. In de training is ze al verder, maar ik wil er niet teveel druk op leggen.”

Moeilijkste oefeningen

Nu ze met Domenica de laatste punten in de Inter I heeft behaald, is volgens Siesling de druk er ook daar een beetje af. “Nu wil ik alles beter zien te krijgen. Het mag nog meer bergop en op de achterhand en verder wil ik werken aan de moeilijkste oefeningen, zoals de eners, de piaffe en de passage. En ervoor zorgen dat we door de eners de wissels om de twee niet weer kwijtraken. In Assen hadden we een score van zestig procent rond. Dat zijn nog niet de resultaten die je wilt, maar voor nu ben ik heel tevreden. Domenica kan best een beetje spooky zijn in een binnenbaan, daar kunnen we allebei nu beter mee omgaan. Dat is al heel wat.”

De amazone wil nog ene paar wedstrijden rijden voordat ze de overstap maakt naar de Zware Tour. “Het is weer wennen aan andere proeven. Ik wil sowieso een tijdje thuis doortrainen en dan misschien in het zomerseizoen gaan kijken hoeveel progressie we hebben gemaakt.”

Zie ook: Annika Siesling: “Met Jybrona was het opstappen en wegrijden”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: archief : Remco Veurink

Marc Peter Spahn - Elias 494
Marc Peter Spahn - Elias 494 EK Friese Paarden 2018 © DigiShots

Bij Stoeterij Bommelsteyn in het Friese Haskerhorne stonden de afgelopen dagen de Europese Kampioenschappen voor Friese paarden op het programma. In de Zware Tour ging de overwinning naar Marc-Peter Spahn en Elias 494 (v Jorn 430).

Spahn prolongeerde daarmee zijn titel van vorig jaar.

In de afsluitende kür op muziek noteerde de combinatie een score van 74,792%. Daarmee schoven ze in het klassement op naar de koppositie.

KFPS-speld

Vorige maand ontving Spahn nog de zilveren KFPS-speld. “Marc-Peter Spahn is een pionier, een promotor en een ambassadeur voor het Friese paard”, sprak KFPS-voorzitter Bert Wassenaar lovend over de ruiter. Hij is al twintig jaar vol toewijding actief met Friese paarden in de sport.
De reservetitel in Haskerhorne was -ook voor de tweede keer- voor Patricia Mannaerts met Doeke van Berltsum (v Olgert 455). Zij maakten ondanks een afwezigheid van enkele maanden in de dressuurring indruk met een sterk en compleet optreden.

Lichte Tour

Patricia Mannaerts won de Europese titel in de Lichte Tour met Jelle fan ‘e San Ieren (v Beart 411). Zij stelde met een fraaie kür op muziek haar koppositie veilig.

De tweede plaats was ook voor de beste merrie in de Lichte Tour: MGPNGP Geke fan ‘e Beijemastate (v Beart 411) met Marsja Dijkman. De derde plek was voor Jeanet Dam met Gijsbert JD (v Tsjalke 397), die dankzij een dynamische kür op muziek opschoof in het klassement.

Bron: Phryso.com

Foto: Digishots

Suzanne van de Ven - VDV d'Avicci
Suzanne van de Ven - VDV D'Avicci KNHS Indoorkampioenschappen © DigiShots

Suzanne van de Ven schreef vrijdag op de Subtopwedstrijd in Schijndel de gecombineerde Zware Tour-rubriek op haar naam met VDV D’Avicci (v. Jazz). Het duo kreeg in totaal 66,03% voor hun U25-Grand Prix proef. Sandy van Boxmeer-Westerhuis schreef de Lichte Tour op haar naam met Fernando (v. Tango). In het ZZ-Zwaar ging het oranje lint in de eerste proef naar Elke Tuss met Gracia T (v. Jazz. ) Guusje van Heeswijk won de tweede proef met haar Desperado (v. Jazz).

Gewonnen

‘’Het ging vandaag op zich wel goed vandaag,’’ begint Van de Ven. ‘’Ik hoorde net van mijn trainster Sandy (van Boxmeer-Westerhuis, red.) dat ik de rubriek had gewonnen. Na de wedstrijd moest ik meteen naar huis om te gaan werken omdat er iemand ziek was. Ik vind het natuurlijk wel heel leuk dat ik heb gewonnen!’’

Oefenwedstrijd

‘’Ik heb me voor deze wedstrijd ingeschreven om nog te oefenen voor het NK Dressuur waar we volgende week aan start komen. We hebben nog weinig ervaring in de U25.” licht de amazone toe. “In de vorige proeven ging er steeds wel iets fout. Vandaag hadden we voor het eerst geen fouten maar het mag allemaal nog wel wat scherper en stoerder. De oefeningen uit de U25 lukken nu allemaal, in het begin was dat nog wel een beetje moeilijk. De serie om de twee ging fijn en ook de pirouettes gingen heel goed. De passage van Jazzy was altijd al wel goed en dat lukte vandaag in de ring ook.’’

NK Dressuur

De 24-jarige amazone vervolgt: ‘’Het NK is volgende week en dat vind ik echt super leuk om mee te maken. Ik had niet verwacht dat het nu al zo goed zou gaan. Ik heb Jazzy nu vijf jaar en haar zelf opgeleid. Als je me drie jaar geleden had gevraagd wat mijn droom was, had ik direct de U25 genoemd. Het maakte me niet uit hoe we dat dan reden als we maar ooit U25 zouden rijden. Het is heel gaaf om nu al steeds met zulke stabiele scores huiswaarts te keren.’’ In het verleden zat VDV D’Avicci met haar heetheid en werkwilligheid zichzelf nog wel eens in de weg. Van de Ven vertelt: ‘’De heetheid van vroeger komt nu in deze moeilijke proef heel goed van pas. Wat eerder in mijn nadeel werkte is nu juist in mijn voordeel.’’

Nieuwe droom

‘’Jazzy krijgt nu eerst twee dagen vrij en dan ga ik haar weer oppakken. We gaan nog een keer lessen bij Sandy en proefgericht trainen voor het NK. Ik les al sinds mijn negende bij Sandy en zij kent ons door en door. Dit jaar blijven we U25 rijden en ik wil graag nog een keer internationaal starten. Ik word dit jaar 25 dus dit is ook mijn laatste jaar dat het kan. Mijn volgende droom zal de Grand Prix zijn. Ik heb er zin in!’’

Tekst: Michelle Klutman voor Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: DigiShots

0 2265
Edward Gal - Glock´s Zonik
Edward Gal - Glock´s Zonik Nederlands Kampioenschap 2017 © DigiShots

Van 23 tot en met 26 mei wordt op het Nationaal Hippisch Centrum in Ermelo het Nederlands kampioenschap dressuur verreden. Voor de senioren en paradressuurruiters van TeamNL is dit NK een belangrijke opmaat richting de Europese Kampioenschappen in augustus.

De ruiters en amazones strijden om meerdere titels. Naast de senioren en para-dressuur staan er ook rubrieken voor de U25, Young Riders, Junioren en Children op het programma. Ook voor de combinaties in de Lichte Tour en het ZZ-Zwaar staan KNHS titels op het spel.

Olympische startbewijzen

Het NK Dressuur in Ermelo is voor de bondscoaches een belangrijke observatiewedstrijd richting de verschillende Europese kampioenschappen. Bondscoaches Alex van Silfhout (senioren) en Joyce Heuitink (paradressuur) hoeven zich niet meer druk te maken om Olympische en paralympische startbewijzen. Die werden vorig jaar tijdens het wereldkampioenschap in Tryon al binnengehaald.

Het komende EK is alles er op gericht om zo hoog mogelijk te eindigen.

Vanwege het EK in Rotterdam, van 19 tot en met 25 augustus in het Kralingse Bos, is het NK twee maanden eerder dan gebruikelijk.

Titelverdediger

Edward Gal is met de hengst Glock’s Zonik N.O.P. de regerend Nederlands Kampioen. Hans Peter Minderhoud pakte vorig jaar het zilver met Glock’s Dream Boy N.O.P. Voor Adelinde Cornelissen en Aqiedo was er in 2018 een bronzen medaille. Zij verschijnt volgende week met de door haar ouders gefokte Jazz-zoon Zephyr aan de start.

Verder komen Emmelie Scholtens, Anne Meulendijks, Denise Nekeman en Diederik van Silfhout naar Ermelo.

Grand Prix

De senioren starten het kampioenschap op vrijdag 24 mei met de Grand Prix. De beste combinaties strijden op zondag 26 mei om de podiumplaatsen in de Kür op Muziek.

Para-dressuur

De Nederlandse Para-dressuurteam werd vorig jaar wereldkampioen in het Amerikaanse Tryon. Het NK Dressuur is voor bondscoach Joyce Heuitink een belangrijk observatiewedstrijd. Naar aanleiding van de resultaten zal ze een zo sterk mogelijk team samenstellen voor het Europees Kampioenschap

Sanne Voets verdedigt haar gouden medaille met haar succesvolle kampioenschapspaard Demantur N.O.P. Voets komt uit in Grade IV. Frank Hosmar (Grade V) eindige vorig jaar in de titelstrijd als tweede.

Eén klassement

Rixt van der Horsten de flink aan de weg timmerende Maud de Reu komen beide aan de start in Grade III. In Grade II komt Nicole den Dulk in de ring. De finale van de titelstrijd in de para-dressuur is op zondagochtend. Voor het kampioenschap wordt er één klassement opgemaakt over alle grades.

Jeugd en subtop

Anders dan bij de senioren is er voor de Children, Junioren, Young Riders en de U-25 jaarlijks een EK. Zij krijgen op het NK de kans om zich in de kijker te rijden bij de bondscoaches.

In de kampioenschappen ZZ-Zwaar en de Lichte Tour zijn de combinaties zeer aan elkaar gewaagd. Dat bleek ook tijdens het KNHS Indoorkampioenschap in maart van dit jaar. Adelinde Cornelissen eiste daar de titel op in de Lichte Tour met de KWPN-hengst Governor, nadat Joyce Heuitink de eerste proef op haar naam had geschreven met Gaudi Vita.

De ontknoping in deze klassen is op zaterdag 25 mei.

Hier vind je alle deelnemers en het complete programma van het NK Dressuur.

Bron: KNHS

Foto: Digishots

Volg ons!

102,858FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer