Tags Posts tagged with "Zware Tour"

Zware Tour

0 1083
Devenda Dijkstra - Hero Meetmoment Werkendam 2021 © DigiShots

Op het onderlinge subtop meetmoment tot 27 jaar in Werkendam maakte Devenda Dijkstra haar Intermediaire II debuut met haar zelf opgeleide Hero (v. Johnson). De proef werd beloond met 67,13%.

Onverwacht debuut

Dijkstra vertelt enthousiast “Ik ben echt super blij. Ik hoopte dat we boven de 60% zouden uitkomen. We gingen vrij onverwachts starten, ik was lekker aan het doortrainen en we wisten niet wanneer er weer meetmomenten zouden beginnen. Dat het dan zo eindigt is helemaal geweldig.”

Ervaring

“Het was voor ons allebei de eerste keer op dit niveau. Normaal visualiseer ik altijd mijn proef maar dat vond ik nu heel moeilijk. Ik mag absoluut niet klagen, hij deed alles best wel makkelijk. De foutjes die er nog in zaten waren mijn schuld, mijn eigen ervaring op dit niveau ontbreekt nog. Ik voelde een slingertje en ik liet het gebeuren. Er zit nog heel veel ruimte in voor verbetering. Ik had nog niet eens durven dromen van 65% en daar zitten we nog een stuk boven” vertelt de amazone.

Talent

“De piaffe en passage gaan hem heel gemakkelijk af. Hij wilt zo graag werken, ik hoef hem maar iets achterop te zetten en hij piaffeert al aan. Hero was eerder heel heet in de wissels maar hij springt ze nu al heel relaxed in de proeven. Zijn wissels zijn mooi groot en ik denk dat de proeven van de Zware Tour hem makkelijker af gaan dan van de Lichte Tour. Hij heeft heel veel talent en is een echte piaffe machine. Hij vindt het super leuk om te doen en het is heel snel gegaan. In 2,5 jaar zijn we van de B naar de Zware Tour gegaan. Hij biedt het simpel aan en doet zijn werk met heel veel plezier” vertelt Dijkstra.

U25

Dijkstra mag dit jaar nog uitkomen in de U25. “Dat zou ik heel gaaf vinden maar we hebben nog geen debuut gepland staan. We gaan eerst thuis de proef een paar keer rijden en dan een datum uitzoeken. Ik verleg iedere keer mijn doelen weer, eerst was het Z, toen Lichte Tour en nu U25. Ik geniet iedere dag van hem en we zien wel waar we eindigen. Hij is er klaar voor en ik moet nog meer ervaring op doen. Ik krijg veel hulp van Laurens (van Lieren, red.), hij staat iedere dag langs de kant. Dat maakt het voor mij wel iets makkelijker” besluit de ambitieuze amazone.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

0 2888

Tien jaar geleden kocht Lotte van Houtert de KWPN-ruin Busted (v. Democraat). In de eerste instantie niet om er wedstrijden mee te gaan rijden, maar gaandeweg kwamen ze erachter dat ze het opzoeken van de spotlights beide helemaal geweldig vonden. En wisten ze op deze manier naar het Inter1 te klimmen. “Het is gewoon mijn once in a lifetime-paard”, steekt de amazone enthousiast van wal.

“We hebben Busted gekocht van een stichting, die zijn moeder had opgevangen toen ze drachtig was van hem. Busted was het eerste paard waar we tijdens onze zoektocht naar zijn gaan kijken. Mijn moeder wilde heel graag een Fries, dus daar heb ik heel lang naar gezocht. Online kwam ik toen een schimmelruin tegen, het tegenovergestelde wat we zochten, maar ik was echt gelijk weg van hem. Mijn vader was gelijk overtuigd, maar mijn moeder vond het toen maar een lelijkerd vanaf de foto. Dat durft ze nu niet meer te zeggen”, grapt de amazone.

Eerste paard

© Vera Jacobs

Er waren verschillende gegadigden voor de schimmel. Maar het klikte zo goed tussen Van Houtert en de toenmalige eigenaresse, dat ze de ruin uiteindelijk mocht kopen. “Toen we gingen kijken waren we allemaal gelijk verkocht. Hij had toen al echt de looks en zijn karakter was ook supergoed, ondanks dat hij nog zo jong was. Ook toen ik hem onder het zadel uitprobeerde voelde het gelijk goed, natuurlijk was het niet perfect, maar hij bleef de hele tijd zijn best doen. We waren gelijk weg van hem. Het was het eerste paard waar we gingen kijken, en hij is gelijk mee naar huis gegaan”.

“Toen hij aankwam op de manege vroegen mensen wat ik gekocht had, niet iedereen zag gelijk iets in hem”, vervolgt Van Houtert lachend. “We zijn gewoon begonnen met rijden en hebben eerst nog een jaar besteed aan het doorrijden en het bevestigen van de basis, in combinatie met grondwerk. In 2013 zijn we in de B begonnen en dat ging zo goed, dat we in 2015 al op Z-niveau reden. Met dezelfde instructrice die ons al vanaf de B heeft begeleid, hebben we besloten om er toen vol voor te gaan: The sky is the limit. Alles vanaf nu is extra, en zo zijn we verder gegaan”.

Wilskracht

Voor de corona is de combinatie nog een paar keer uitgekomen in het Inter1. “We waren klaar voor de Zware Tour, wat ik echt nooit verwacht had. Als je mij van tevoren verteld had dat we hier zouden staan, had ik je echt niet geloofd. Busted heeft wel imposante gangen, zodra hij gaat sluiten in zijn gangen wordt het een heel ander paard om te zien, maar ik denk dat hij het grotendeels op wilskracht heeft gedaan. Het is echt een paard wat geniet van de spotlight en de wedstrijden. Ik kan de trailer niet meenemen zonder hem, want dan staat hij in de wei te hinneken en te bokken, en dan moet en zal hij mee”.

“Je hebt natuurlijk altijd je frustratiemomentjes als je dressuur rijdt, want iedereen is het wel een keer oneens met het jurycommentaar. Maar eigenlijk is de weg hiernaartoe in één stijgende lijn gegaan. Zelf genoot ik van de wedstrijden omdat het een manier was om te meten waar we stonden in de trainingen, ik heb nooit de ambitie gehad om echt kampioenschappen ofzo te gaan rijden. Paardrijden is voor mij een hobby, ik voel me een recreatieruiter die per ongelijk toch hoog in de sport is geëindigd. Ik vind het heel belangrijk om nog steeds met Busted te blijven slepen, te buitenrijden, crosslessen te volgen en gewoon samen te genieten. Hij heeft zelfs een paar beginners op zijn rug gehad, omdat hij zo braaf is en iedereen supergoed aanvoelt. Het is echt een bijzonder exemplaar”.

Beste vriend

De schimmel staat sinds een tijdje stil met een pechblessure. “Mijn eerste doel nu is om hem weer helemaal goed te krijgen. Ik heb ervoor gekozen om hem zo veel mogelijk op de wei te laten lopen en hem voor de rest lekker zijn eigen gang te laten gaan. En als hij hersteld is van zijn blessure ben ik wel van plan om hem op te pakken. Om te kijken waar de mogelijkheden nog liggen. Het lijkt mij in ieder geval nog heel leuk om demonstraties of shows te gaan geven, in bijvoorbeeld vrijheidsdressuur. Dat hebben we de afgelopen jaren ook regelmatig gedaan. Hij is zelfs een keer meegeweest naar Horse Event, je doet hem geen groter plezier dan hem meenemen naar een plek waar veel publiek is, dat vindt hij geweldig. We zien wel hoe het gaat, hij wordt in ieder geval nooit verkocht, want het is echt mijn allerbeste vriend”, sluit de amazone af.

Volg Lotte van Houtert en Busted hier op Instagram.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit/ Vera Jacobs

Loes van Gils & Davinci

Loes van Gils gebruikt dit jaar om haar paard Davinci klaar te maken voor de Zware Tour. Ze kocht de twaalfjarige Van Gogh ruin als veulen op de paardenmarkt in Hedel.

Thuis puzzelen

Van Gils vertelt “Onze laatste wedstrijd was in oktober in Exloo waar we internationaal Lichte Tour hebben gestart. Dat ging heel goed, zelfs boven verwachting mochten we op de laatste dag kür op muziek rijden. Hij liep de PSG en de Inter I proef heel goed door. De pirouettes mochten nog wel beter waar we thuis op zijn gaan oefenen. Door de Corona konden we niet meer op wedstrijd en zijn we thuis verder gaan puzzelen. We zijn nu bezig met de oefeningen voor de Inter II.”

Aanleg

De Zware Tour is nieuw voor de amazone en voor haar paard. “We zijn aan het oefenen met de passage, piaffe en de eners. Omdat we niet op wedstrijd konden was het mogelijk om thuis echt goed door te trainen. Het combineren met proefgericht rijden voor wedstrijden is toch anders. Het kost veel tijd omdat het voor ons beide nieuw is. Hij pakt het heel goed op en het wordt nu echt wel bevestigd. Hij heeft veel aanleg voor het hogere werk” vertelt ze enthousiast.

Veelzijdig

“Als je de eners zelf moet rijden kom je er pas achter hoe moeilijk het is. Ik ben af en toe niet snel genoeg maar samen leren we er heel veel van. We kunnen er nu zeven en puzzelen rustig door. Er zit geen druk op en samen met Hans van Bedaf, onze trainer, geloven we erin dat Davinci het gaat doen” vertelt van Gils. “Anderhalf jaar geleden dacht ik hoe ver zullen we komen. Ik hoop dat we Grand Prix kunnen gaan rijden, dat is wel een doel. Ik heb vroeger veel met hem gesprongen en ook eventing gereden. Het is moeilijk om dat met het dressuurwerk wat we nu doen te combineren. Hij heeft veel plezier in het dressuurwerk en we wisselen dat ook af met buitenritten.”

Inter A

Het eerste doel wat nu op de planning staat is het rijden van de Intermediaire A. “Daar worden zeven eners gevraagd en dat komt wel in de buurt met hoe het nu gaat. Ik wil stapjes maken omdat de Intermediaire II  toch wel een heleboel nieuwe dingen tegelijk zijn. Voor ons komt het wel goed uit dat er nu geen wedstrijden zijn. Ik hoop dat we volgend jaar in de Intermediaire A kunnen starten. Het kost toch vaak een jaar om alle nieuwe onderdelen onder de knie te krijgen, maar we zijn op de goede weg” vertelt de amazone.

Groot karakter

Van Gils heeft ook de volle vierjarige zus in training. “Ik ben haar aan het opleiden en ze geeft hetzelfde gevoel als Davinci vroeger. Ik heb Davinci niet als dressuurpaard opgeleid en dat ga ik met zijn zus La Vie ook niet doen. Ze hebben beide een heel groot karakter en ik leid haar allround op. We maken ook al wat sprongetjes, daar wordt ze sterker van. Nu ze jong is, is dat goed te combineren. Ik heb ook nog een zelf gefokte driejarige Total US die deze maand naar stal komt en waar ik mee aan het werk kan gaan. Twee jonge paarden naast Davinci is goed te doen. De driejarige heeft deze zomer nog lekker op de wei gestaan en die wil ik ook zelf zadelmak gaan maken.”  (MK)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Digishots

0 1995
Anita van Stam Scheerman - Alvaro Subtop Tolbert 2020 © DigiShots

Anita van Stam-Scheerman is dressuuramazone en komt met de opvallende vos Alvaro (v. Turbo Magic), die ze al vanaf veulen heeft, uit in de Lichte Tour. Anita jureert veel tot en met de Lichte Tour en wilde graag door als Grand Prix-jurylid. Daarvoor moet je zelf een keer 60% hebben gereden in de Intermédiaire II. Alvaro doet alle oefeningen met gemak, maar één oefening was een groot probleem.

Echt mijn paard

“Toen Alvaro drie maanden was heb ik hem gekocht. Ik had hem aangereden na het zadelmak maken en toen dacht ik dat hij misschien iets te klein voor mij zou blijven. Ik dacht er aan om hem te verkopen, maar dat heb ik niet gedaan, omdat hij alles zo goed en makkelijk deed. Hij bleef het goed doen en toen hij twaalf was dacht ik dat nu het moment was om hem te verkopen, gezien zijn leeftijd. Hij liep toen Lichte Tour. Toch heb ik het niet gedaan. Het is echt mijn paard en ik wilde graag ooit Grand Prix rijden. Hij mocht dus blijven”, vertelt Anita.

Overstap Zware Tour pittig

“De stap van de Lichte Tour naar de Inter II en de Grand Prix vind ik echt enorm groot. Dat is echt pittig. Ik wilde graag Grand Prix-jury worden, dus ben hem wel gaan starten in de Inter II. De piaffe en passage doet hij super, maar de éners kreeg ik er maar niet in. Dan had ik er weer vier of vijf, maar de hele serie lukte gewoon echt niet. Ik bleef daardoor ook onder de 60%. Mijn jureer ambities heb ik toen maar los gelaten en ik ben me meer op ons zelf gaan focussen. Die éners moesten er gewoon eerst goed op, maar dat was nog een héél karwei.”

Frustratie dingetje

“Ik ben zeker een jaar zelf bezig geweest om ze goed te krijgen en het lukte maar niet. Ik ben absoluut geen opgever, maar ik dacht dat ik het nooit zou leren en als ik het nooit zou leren, dan zou Alvaro het ook nooit leren. Het werd echt een frustratie dingetje. Ik les bij Mark van der Donk en hij let heel erg op mijn paard en het management er omheen. Alvaro ziet er nu ook super uit. Ik kreeg van een lesklant een les aangeboden bij Joyce Heuitink. Joyce is expert op het gebied van series aanleren, dus daar ben ik met haar mee aan de slag gegaan. Door die combinatie van instructeurs is het kwartje gevallen.”

Ritme te pakken

“Joyce probeerde verschillende manieren om het aan te leren en bij de tweede poging hadden we het ritme te pakken. Ik ben nu een paar keer bij haar geweest en de serie zit er gewoon op. Ik kan hem nu super safe rijden, zonder dat ik eerst een serie om de drie of vier moet rijden. Vanaf de linker- of rechterhand is nu ook hetzelfde, ik zit er stil boven en het is kaarsrecht. Zelfs op een trensje!”

Starten

“Ik ben echt super blij dat de éners nu zo bevestigd zijn. Nu ga ik graag weer starten in de Inter II en dan door naar de Grand Prix. Als er weer wedstrijden zijn tenminste”, besluit ze gedreven.

Bron: De Hoefslag

 

0 1408
Hermes Dinja van Liere Intermediaire II Subtop Uden Zware Tour
Dinja van Liere en Hermes tijdens hun Zware Tour-debuut in Uden

Dinja van Liere zette al heel wat fraaie resultaten neer met de KWPN hengst Hermès (v. Easy Game) en de merrie Haute Couture (v. Connaisseur). Vandaag maakte ze met beide paarden haar Zware Tour debuut in Uden. Hermes won de Intermediaire II met 71,47% waarbij Haute Couture op de tweede plaats volgde met 71,03%.

Debuut

Van Liere vertelt “De paarden zaten heel dicht bij elkaar. Ik ben super tevreden voor de eerste keer na een lange tijd. Het was wel even spannend om meteen Intermediaire II te starten. Ze deden harstikke goed hun best. Met allebei had ik nog wat slingertjes maar er zaten ook hele mooie stukken tussen. Het is best wel moeilijk om iedere pas gelijk te houden in de piaffe en passage. Het is nu zaak om nog meer kracht te ontwikkelen zodat ze het beter volhouden.”

Hoge cijfers

Beide paarden lieten een goede piaffe en passage tour zien waar ze louter 8’en en 8,5’en voor kregen. “Ze liepen de lijnen heel goed door met ontzettend veel expressie. De series kunnen ze ook allebei heel goed. Het zijn hele complete paarden en er is niets wat ze niet kunnen. Het moet nog wat mooier afgewerkt worden en we gaan nog wat meer ervaring op doen. Maar voor de eerste keer ben ik hier echt super blij mee” vertelt van Liere enthousiast.

Te veel piaffe

“Ik kreeg nog wel op mijn kop van de jury. We lieten te veel passen piaffe zien. Ik dacht ik zit hier wel goed maar bleef te lang op de plek” vertelt ze lachend. “De komende tijd gaan we doortrainen voor de Grand Prix. Misschien gaan we nog een keer Intermediaire II starten om ervaring op te doen. Maar dat ga ik even bekijken met mijn trainster Rieky (Young, red.) Ze zijn allebei nog harstikke jong en ik heb niet perse direct een doel.”

Talent

“Hermès en Haute Couture zijn hele verschillende paarden maar hebben beide ontzettend veel go en talent. Het leuke is dat ze beide geen slechte onderdelen hebben. Het is heel gaaf dat ze alles heel goed kunnen. De piaffe en passage is stoer en ze kunnen goed stappen. De series zijn groot en de pirouettes lopen ze ook gemakkelijk door. Ik vind het heel gaaf dat ik met ze mag werken” aldus Van Liere.

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

0 1475
Britt van der Panne & Co - Foto: Bart Wagter

Britt van der Panne maakte haar officiële Zware Tour debuut met Co (v. Johnson). De combinatie reed twee dagen de Intermediaire II in Heiloo.

Zenuwachtig

Van der Panne vertelt “Het ging heel goed maar het was even aftasten in de ring. Ik heb zelf één keer eerder op dit niveau gereden waardoor het voor mij ook wennen was. Co was een beetje zenuwachtig. Er zijn nog veel verbeterpunten maar ik ben tevreden met hoe het ging. Door de Corona heeft het wat langer geduurd voordat we de ring in konden. Nu moest het dan toch maar gebeuren.”

Vertrouwen

De galoptour was het hoogtepunt van de proeven. “Vrijdag hadden we een klein foutje in de serie. Maar het uitstrekken, de appuyementen en het binnenkomen gingen heel goed. Hij is heel steady op concours” aldus de amazone. “Wat donderdag minder goed ging, ging vrijdag beter en andersom. Het is een hoog niveau en het moet zo fijn op elkaar afgestemd zijn. Dat duurt even voordat je dat met elkaar hebt in de ring. Ik ben wel echt heel trots op hem. Hij neemt me echt mee in de ring en ik moet het nog leren. Ik moet hem ook gaan vertrouwen in de ring. Maar de eerste keer is altijd aftasten.”

U25

Van der Panne vertelt “Hij kan thuis weleens heel spooky zijn maar op wedstrijd is hij heel relaxed. Zijn oortjes staan erop en hij gaat er echt voor.” De juryleden waren ook gecharmeerd van de combinatie. Ze schreven ‘stoer paard, mooie combinatie en jullie komen er wel’. Van der Panne reageert “Dat geeft veel vertrouwen. Ik ga nu wel vaker op concours want ik wil heel graag naar de U25. Maar eerst moet de Intermediaire II goed bevestigd zijn.” Anderhalf jaar geleden kwam de amazone voor het laatst uit in de Subtop. In de tussentijd heeft ze veel jonge paarden opgeleid tot in december Co op haar pad kwam.

Revalideren

“Ik ben zo blij met Co, het was een unieke kans. Ik hoop dat mijn vorige toppaard Atink weer terugkomt op Subtop niveau. Anderhalf jaar gelden heeft hij gek gedaan in de paddock en daarbij zijn achterbeen beschadigd. We zijn gaan revalideren en het gaat stapje bij stapje beter. Ik was er wel echt ziek van, ik was zo lekker met hem bezig. Toen zijn we op zoek gegaan naar een paard voor de U25 en dat is Co geworden. ”

Debuut

Over het tweedaagse meetmoment is van der Panne zeer over te spreken. “ Er waren looproutes aangelegd en de ringen lagen ver uit elkaar. De protocollen waren er snel en het was heel goed geregeld. De organisatie had er alles aan gedaan. Ik was heel blij dat we nu toch ons debuut konden maken. Je hebt nu weer wat om naar toe te werken, anders bleef het maar afwachten. We gaan ons nu focussen op de verbeterpunten van de wedstrijd.”

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Bart Wagter

sara ouwehand Rebel
Loes Vos | Loes Vos Art & Photography

Geen geld en toch willen paardrijden. Je snapt, mijn keuzemogelijkheden waren smal. Ik mopperde: “Marktplaats. Daar staat vast een ongetemde draak, voor mijn part een Haflinger. Daarna zie ik wel.”

Maar nadat ik Haflinger Rebel zag, keek ik nooit meer verder

De overtreffende trap van vriendschap, is daar een woord voor? Of is dat alleen voelbaar? Het was symbiose op het eerste gezicht.

Hij trok me door dingen heen

Want ik hield mijn hoofd nauwelijks boven water. In onze eerste jaren moest ik dealen met zware trauma’s. Een poos kon ik niet meer rijden. Als er niets meer in je beweegt, dan kan je ook niet meer paardrijden.

Maar Rebel is altijd blijven bewegen.

Op zijn eigen, staccato manier. Dat werd ónze manier. Hij bracht me terug naar het licht en werd mijn onverwoordelijke vriend. En bleef dat.

Terwijl mijn methodiek, mijn zitscholing ontstond

Hoe laat je bewegingen doorkomen? Rebel leerde het me. Hoe blijf je onder alle omstandigheden zacht? Ik zag het door hem. Hoe maak je écht verbinding in je eigen lichaam? Hij wees me de weg.

We legden samen de basis voor mijn bedrijf Ruiterpilates. Ik zie dat nu. Meebewegen is alles.

Alleen toen ik weer bewoog, stond Rebel ineens stil

“Geen redden meer aan”, bromde de dierenarts. Hij keurde hem klinisch en röntgenologisch af. Rebels voorvoeten lagen in puin. Dus ja, noem me eigenwijs, recalcitrant of gewoon passioneel. Maar ik raapte hem op en ging door.

Want ik was zijn onverwoordelijke vriend. En bleef dat.

Rechtrichten… om hem op te lappen verdiepte ik me daarin. Zeg ik verdiepen? Ik ging tot de bodem. Iedere vezel moest terug in het verband komen. Daarna liep hij weer. Krachtig en zacht.

We legden samen de basis voor Ruiterpilates. Ik zie dat nu. Rechtrichten is alles.

Al snel stonden we samen voor de subtop-horde

We genoten van de entourage, maar zagen af in de uitslag. Het regende niet bepaald punten. Ik snap dat. Ik begrijp dat een ballerina met maat 42 anders oogt dan maatje 36.

Maar het blijft lullig.

En toch ging ik net zo vaak verder als dat ik ermee wilde stoppen. We kwamen iedere keer terug bij onze eigen kracht. Herpakken werd een vaardigheid.

We legden samen de basis voor Ruiterpilates. Ik zie dat nu. Mentale en fysieke veerkracht is alles.

En zo sloegen Rebel en ik veerkrachtig een mijlpaal

Ons debut in de Intermediair I was loepzuiver. We kregen groen licht voor de Zware Tour. Ik reed jankend naar huis, dit keer van blijdschap. En we fluisterden het magische G-woord. Grand Prix. We bliezen een dijk trainingsenergie op.

En nu is er taart

Want hij wordt 20 en ik ben blijmoedig labiel. Nog steeds zijn wij elkaars onverwoordelijke vriend. En blijven dat.

Maar straks, met de worteltaart nog tussen onze tanden, trainen we verder. Op de eners. We hebben simpelweg nog een klusje te klaren. Daarbij ik geniet van iedere hamerslag. Dus bám.

Op jouw verjaardag, lieve Vriend

Tekst: Sara Ouwehand / Ruiterpilates.nl

Foto: Loes Vos | Loes Vos Art & Photography

Clarissa van Biezen en Vancouver. Foto: Foto4u.

Voor Clarissa van Biezen was het niet vanzelfsprekend dat ze ooit in de subtop of de Lichte Tour terecht zou komen. Toch kwam ze er, en traint ze nu samen met haar paard Vancouver (v. Stravinski XX) hard om de overstap naar de Zware Tour te kunnen maken. “Met heel hard werken en trainen, een heleboel doorzettingsvermogen en een hoop zelfreflectie kom je een heel eind”, vertelt de amazone.

Penny-verhaal

“Vancouver is als 3-jarige bij een eliteveiling voor €30.000 geveild”, vertelt de amazone. “Toen is hij naar België gegaan, waar zijn amazone M10 met hem reed. Zij ging studeren in Amsterdam, dus had geen tijd voor hem. Toen is hij als leerpaard gekocht door de eigenaar van de stal waar ik op dat moment een paard bijreed. Hij was voor zijn dochter”, vertelt Van Biezen over haar kennismaking met de ruin. “Toen bleek zijn dochter geen klik met hem te hebben, en heb ik hem een half jaar bijgereden. Na dat halve jaar heb ik hem voor een stuk minder geld over kunnen kopen. Het is eigenlijk een beetje een ‘Penny-verhaal,” lacht de Brabantse. “Van bijrijdpaard naar eigen paard, en nu in de Lichte Tour.”

Aan de kletter

Het is nu 6,5 jaar geleden dat de amazone Vancouver in haar bezit kreeg. “Ik vind het wel echt leuk dat hij geen standaard paard is die het allemaal zomaar doet”, vertelt Van Biezen over haar zware parel. “De eerste keer dat ik er op ging zitten, ging hij binnen de eerste 10 seconden aan de kletter. Toen was ik verliefd”, lacht ze. “Vancouver is liever lui dan moe, als hij weet dat hij je bang kan maken of je te snel af kan zijn, dan doet hij dat. Zo slim is hij wel. In het begin was hij lui en sterk. Toen ben ik gewisseld van instructie, nu heb ik les van Rosalie Mol. We zijn samen bezig om hem sneller te maken, en ook lichter van voor.”

Meest fijne paard

Vancouver krijgt van Van Biezen veel afwisseling. “Ik doe best veel met hem, eigenlijk. We springen eens in de twee weken een hindernisje. Ook ga ik regelmatig met hem naar het bos. Dat vindt hij super leuk en dan is hij ook mega braaf. Als je er naast staat is hij trouwens ook het meest fijne paard dat je kan hebben. In de omgang is hij heel gemoedelijk en aanhankelijk, en hij geeft super veel kusjes. Eigenlijk is Vancouver het ideale paard: hij is groot, hij is zwart en hij is ook nog lief. Het is soms alleen jammer dat hij af en toe een beetje stout is”, vertelt ze.

Zenuwen

“Nu we zo dichtbij zijn, is het wel het uiteindelijke doel om Grand Prix te rijden”, geeft ze toe. “Hij is nu 18 dus ik hoop hem heel te kunnen houden. Sowieso is iedere mijlpaal die je behaalt een cadeautje. Er zijn al mensen die niet kunnen zeggen dat ze ooit Inter I hebben gereden”, beaamt ze. Ze gaat verder: “Omdat ik heel erg last heb van zenuwen, gaan we eerst Inter A en Inter B starten voordat we de overstap maken naar de Inter II. Vancouver kan het goed zat hoor, maar mijn zenuwen zijn vaak de belemmerende factor. Ik heb zelf momenten gehad dat ik de proef in reed, groette, en dan niet meer kon rijden. Ik bevroor gewoon.” Na hard werken is de amazone nu voor een groot deel haar zenuwen te boven, al doet ze het nog wel rustig aan.

Geen talent

Toen Van Biezen begon met paardrijden, werd er tegen haar gezegd dat ze geen talent had. Dat ze ook maar beter niet naar Deurne kon gaan. “Ik denk zelf dat je door heel hard trainen en doorzettingsvermogen een heel eind komt. Je hoeft niet per sé hele rijke ouders of heel veel talent te hebben. Ik vind zelf ook dat ik niet veel talent heb, maar ik rijd nu wel mooi Inter I. Ik doe het omdat ik het leuk vind, en daarom wil ik anderen ook gewoon meegeven: als je hard werkt en doorzet, dan kom je er wel. Je hoeft niet per sé dure spullen te hebben. Als je moet kiezen waar je je geld aan uitgeeft, doe het dan liever aan een goede les.”

Luister naar jezelf

“Natuurlijk is dressuur voor 70% uiterlijk vertoon”, stelt Van Biezen. “Ik ben de laatste die dat ontkent. Als het plaatje klopt qua aankleding, dan maak je natuurlijk een betere indruk op de jury. Maar dat is van latere zorg, als je eerst maar zorgt dat je rijden goed voor elkaar is. Dat je doorzet en niet opgeeft, en dat je het vooral bij jezelf zoekt. De fouten van je paard liggen voor 90% bij jou. Het enige waar je paard zich van bewust is, is dat jij spanning in je lijf krijgt. Ze denken niet: ‘Nu moet het gebeuren, dus nu zal ik je eens dwars zitten’. Zoek het ook bij jezelf als je zelf heel graag wilt, maar anderen zeggen dat het je niet gaat lukken. Gewoon doen. Ik heb ook naar niemand geluisterd, alleen naar mijzelf.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Foto4u

blog sara ouwehand

Sara Ouwehand reed, zoals ze het zelf noemt, een droomdebuut in de Intermediaire I met haar Haflinger Rebel. “Ik zeg het niet snel, maar ‘we nailed it‘!”

Bij haar debuut kreeg de amazone een score van ruim 63 procent. “En ik zeg het niet snel, maar …..We reden foutloos en vloeiend.”

Emotioneel

Ouwehand, die ook een blog schrijft voor Hoefslag, is nog maar één stap verwijderd van de Grand Prix. Een emotionele gebeurtenis voor de amazone. “Met ruim 63 procent jankend naar huis. Dit keer van dankbaarheid. Wat een mooi vooruitzicht….”

Zie ook: Grand-Prix-startbewijs voor Haflinger Aragon

Bron: Website Sara Ouwehand / Hoefslag

 

 

adinda kollau

Adinda Kollau behaalde deze week het startbewijs voor de Zware Tour met de door haarzelf gefokte Jazz-merrie Embrace Me. De amazone had veel aan de feedback die ze na haar vorige wedstrijd kreeg van jurylid Dirk de Haas.

“Ik had hem gevraagd een toelichting te geven op wat hij op mijn protocol had geschreven,” vertelt de enthousiaste amazone. “Hij nam echt de tijd om dat uit te leggen, terwijl het nota bene zijn verjaardag was. Hij gaf aan hoe ik mijn scores omhoog zou kunnen brengen, dat was heel fijn. Door met hem de proef te evalueren, wist ik precies wat ik beter moest doen.”

Meer ruggebruik

Een van de opmerkingen van De Haas was dat Kollau haar merrie met meer ruggebruik moest laten lopen. “Het mocht wat ronder, dat heb ik later toen ik de proef terugkeek ook kunnen zien. Daar zat echt het verschil met de wedstrijd van deze week. Ik vind het belangrijk om als ruiter kritisch naar mezelf te kijken, in plaats van je aangevallen te voelen. De juryleden zien zoveel combinaties en hebben passie voor de sport.”

Waar Kollau, die in het voorjaar nog uitkwam in het ZZ-Zwaar, de afgelopen periode ook aan werkte was de ontspanning van haar gevoelige Jazz-dochter. “Daar ligt onze uitdaging! Het is een heel fanatiek en temperamentvol dier. We hebben eigenlijk een soortgelijk karakter. De rode draad in onze training is ‘less is more’. Ik heb ook heel veel gehad aan een clinic bij Anky van Grunsven, van stalamazone Twanny Smit. Zij gaf me ook weer nieuwe inzichten. Van haar, en van de instructrice van onze rijvereniging Ineke Jansen, kreeg ik tips om met nog meer gevoel te rijden en om het simpel te houden. Ik probeer om mijn ademhaling laag houden. Dat lukte tijdens onze laatste wedstrijd niet zo goed, maar ik merk dat het in de training wel uitmaakt, en daar heb ik er op wedstrijd toch baat bij. Hierdoor kan ik rust creëren bij mijn paard, waardoor zij meer door haar lijf gaat lopen. Al blijft dat steeds een uitdaging.”

In de kudde op de wei

De amazone hecht er veel waarde aan dat het rijden voor zowel haar als haar paard leuk blijft. “We gaan veel op buitenrit, proberen andere dingen uit en Embrace Me staat de hele dag in de kudde op de wei. Dat houdt haar gezond in het hoofd. Ik merk dat ze met plezier op wedstrijd gaat, ze heeft altijd de oren erop. Op wedstrijd kan ze zich steeds beter ontspannen en daardoor komt ze beter uit de verf. Dan kan het snel gaan.”

Het startbewijs voor de Zware Tour kwam echter toch nog onverwacht. “Ik was eigenlijk vergeten dat ik Inter I zou starten, maar ik dacht: ik doe het gewoon! De oefeningen beheerst ze immers, de uitdaging is om ze aan elkaar te breien. Maar het heeft gelukkig goed uitgepakt. De daadwerkelijke overstap is een grote, daar neem ik de tijd voor. Ik ben ook mijn jonge paard aan het beleren, dan kom ik er amper aan toe om ook nog te starten. Drie jaar geleden heb ik mijn eigen ZZ-Zwaar merrie een veulentje gegund en nu moet ik er dus maar eens op. Het is een nakomeling van Dream Boy en een heel ander paard dan mijn Jazz. In het nieuwe jaar ga ik dan weer met Embrace Me de ring in.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

foto: Dewi Gorter Fotografie

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer