Tags Posts tagged with "wond"

wond

0 1146

Olivia Yendall, eigenaresse van de achtjarige Welsh-merrie April, waarschuwt voor de gevaren van prikkeldraad. De voet van haar merrie was “bijna afgesneden” door prikkeldraad, ze had een hele nare wond aan haar hiel.

In tweeën

“We dachten niet dat ze het zou halen,” vertelde Yendall aan Horse & Hound. “Als ze liep hing haar voet er zowat bij. Het leek alsof een scherp mes haar voet in tweeën had gesneden.” Yendall zag dat het onderste draad van haar omheining kapot was. Hierdoor denkt ze dat April haar voet er overheen heeft gezet, vast kwam te zitten en haar voet terug heeft getrokken.

De bezorgde eigenaresse belde gelijk haar dierenarts. Deze heeft de merrie meegenomen naar de kliniek, waar ze 10 dagen stond.  Dierenarts Brenda McDonagh zei dat het een “verschrikkelijke” wond was. De wond kwam tot diep in de voet, en vormde een bedreiging voor verschillende delen in de voet. Ook de kans op een infectie was groot bij een soortgelijke wond.

Versajet

De merrie kreeg antibiodica toegediend en haar wond verbonden. Derek Knottenbelt en Georgie Hollies van de Veterinary Wound Library kwamen die week naar de kliniek. De Versajet werd ingezet. Dit is een machine die gebruikt werd om ernstig gewonde soldaten in oorlogsgebieden te behandelen. Het apparaat spuit via een slang een zoutoplossing in de wond.

“Mijn eerste reactie op de wond, was dat hij verschrikkelijk was,” zei Professor Knottenbelt. “Het paard had eigenlijk geen overlevingskans. Alle elementen van de voet leken beschadigd. Toen ik het openmaakte zag ik veel beschadigingen en dood weefsel. Gelukkig kon April nog lopen. Dat gaf ons het idee dat de peesmantel wonder boven wonder nog intact was.”

Optimistisch

De Versajet verwijderde de bacteriën uit de wond. Hierdoor werd een infectie voorkomen en het genezingsproces bevorderd. Om beweging van de wond te voorkomen, kreeg April een gipsverband om haar benen. “Dit was het keerpunt. Vanaf hier heelde de wond zichzelf, op een erg snel tempo,” zei dierenarts McDonagh. “April kreeg nog twee andere soorten gips. De laatste was een voetgips, wat twee weken bleef zitten. Nu is ze aan het revalideren. Het gaat goed met haar en de wond is dramatisch veranderd. Je kunt je nu niet eens voorstellen hoe het er eerst uitzag. We zijn optimistisch en denken dat de wond volledig heelt.”

Stalrust

Yendall vertelt dat April nu stalrust heeft. Op een nieuwe stal, waar geen prikkeldraad staat. “Ze had ontzettend veel geluk dat ze niets belangrijks heeft beschadigd. Ze was een millimeter verwijderd van het doorsnijden van haar pees. Ik dacht echt dat ze het niet zou halen, maar hopelijk is ze binnen een jaar weer de oude. Het is aan de Seadown dierenartsen en Derek en Georgie te danken dat April nog bij ons is. Staand en wandelend, en terug naar haar oude zelf,” geeft de eigenaresse toe. “Ik wist niet dat prikkeldraad zo gevaarlijk kon zijn. Ik hoop dat April’s verhaal eigenaren laat zien hoe gevaarlijk het kan zijn voor andere paarden.”

Bron: Horse & Hound

Foto: Femke Verbeek

PlasmaVet® ASmax®

Heeft uw paard wonden of last van (chronische) mok? U kunt uw paard nu eenvoudig zelf behandelen met PlasmaVet® van de firma ASmax®.

Het is bijzonder werkzaam in de behandeling van paarden bij kleine en grote verwondingen, ondanks dat het geen geneesmiddelen bevat.

Een nieuwe behandelingsmethode met ‘PlasmaVet®’, oftewel Koud Plasma, kan helpen het genezingsproces te bevorderen, zonder hulp van medicijnen en zonder bijwerkingen. Het helpt uitstekend bij mok en gescheurde mondhoeken. In of bij de mond geeft een behandeling met een zalf vaak niet het gewenste resultaat en hier biedt Koud Plasma van ASmax® het juiste alternatief. Als bijkomstigheid zien we veelal een gecombineerde mijt- en schimmelinfectie; PlasmaVet® kan die in een paar seconden bestrijden.

PlasmaVet® ASmax®

Ontstekingen en zwellingen

Uit onderzoek blijkt dat PlasmaVet® een zeer positief effect heeft bij de behandeling van aandoeningen die gepaard gaan met ontstekingen en zwellingen. Bovendien ondersteunt het de celregeneratie en werkt het pijnstillend. Ook bij de aandoening EOTRH (Hypercementosis) laat koud plasmabehandeling een uitstekende werking zien en remt het de ontsteking van gebit en tandvlees (Parodontitis), die anders tandverlies tot gevolg kan hebben.

De behandeling met PlasmaVet® is eenvoudig en zonder medische vakkennis toepasbaar. De applicator wordt eenmaal daags 90 seconden lang op het aangetaste gebied geplaatst. Het apparaat  voorziet het weefsel van verdraagbare koud plasma (38 ⁰C) en maakt een oppervlakkige en geruisloze behandeling mogelijk, waarbij het weefsel wordt voorzien van zuurstof en voedingstoffen, zodat de genezing maximaal wordt gestimuleerd.

Wat is eigenlijk koud plasma?

Het effect van koud plasma maakt deel uit van de chemische geneeskunde. Het is een gedeeltelijk geïoniseerd gas dat door reactieve stikstof- en zuurstofdeeltjes, UV-straling en een elektrisch veld een groot aantal positieve effecten geeft. Door de elektrische geleiding van het plasma wordt de microcirculatie van de behandelplaats gestimuleerd, zodat zuurstof en voedingstoffen beter getransporteerd worden en de genezing wordt gestimuleerd.

Koud Plasma van ASmax® stimuleert het lichaamseigen herstellingsvermogen. Resistentie treedt niet op, in tegenstelling tot het gebruik van antibiotica. Het effect is direct merkbaar. Deze toepassing valt niet onder de dopingwetgeving, omdat er geen geneesmiddel wordt gebruikt. De behandeling kan worden gecombineerd met andere behandelmethoden; het stimuleert bijvoorbeeld de opname van actieve bestanddelen uit toegepaste zalven.

Mogelijke voordelen van PlasmaVet®:

  • Stimuleert de wondgenezing
  • Zwellingen nemen sneller af
  • Ontstekingen regenereren sneller
  • Pijnsensatie wordt verminderd
  • Eenvoudige toepassing; duurt slechts 90 seconden.

Meer informatie vindt u op www.asmax.nl of neem contact op met (0031)-(0)6 25 24 24 09 of info@as-max.com.

Vanaf dag 1 merkten we verschil toen we PlasmaVet® gingen gebruiken.

Springamazone Caroline Müller (Stal Horn) over PlasmaVet®:

“Af en toe hebben we op stal een paard bij wie mok een terugkerend probleem is. Het gekke is dat vooral bij hengsten de verzorging van de kootholtes een aandachtspunt is; in Utrecht wordt momenteel onderzoek gedaan naar de oorzaak hiervan; wellicht is het een hormonenkwestie. Hoe dan ook, de zalfjes en antibioticakuren die een dierenarts voorschrijft helpen vaak maar tijdelijk – als ze al helpen – en de plek blijft gevoelig. Totdat ik op een concours van collega’s hoorde over PlasmaVet®.

Goed horsemanship

Müller nam contact op met ASmax en er kwam iemand langs om het apparaat te demonstreren. “We mochten het een maand uitproberen. Eerst ben je dan wat sceptisch, maar je wilt toch alles proberen om je paarden fit en gezond te houden, dat hoort bij goed horsemanship en paardenwelzijn. Vanaf dag 1 merkten we verschil toen we PlasmaVet® gingen gebruiken. Ik ben helemaal niet van de hocus pocus, maar feit is dat het hielp. En de mok bleef weg; het paard was ook niet meer gevoelig in de kootholte. Laatst hadden we een paard dat zich op de bal van de voet getrapt had. Er is geen zalfje aan te pas gekomen, we hebben ‘m meteen behandeld met PlasmaVet®. Ook hij was binnen no time van zijn wondje af. Ik vind het een mooie bijkomstigheid dat we geen gebruik meer hoeven te maken van medicijnen. Echt ideaal!”

PlasmaVet® ASmax®
Caroline Muller – Contador
CSI2* Roosendaal 2013
© DigiShots

Als je paard een wond oploopt, wanneer is het dan ernstig genoeg om die te laten hechten? Hoe snel na een opgelopen verwonding moet je er een dierenarts bij roepen?

Houd een aantal zaken in je achterhoofd op het moment dat je paard een snee of wond heeft opgelopen en je moet besluiten of die veterinaire aandacht nodig heeft.

1. Locatie: Waar zit de wond?

Is er sprake van een wond bij een gewricht, pees of oog, dan is het verstandig de dierenarts even te laten kijken, ook al ziet het er niet ernstig uit.

2. Soort wond

Een scheur is een wond die de oppervlakkige huidlaag heeft aangetast, maar niet de onderliggende lagen. Een wond kan er indrukwekkend uitzien, maar als je de wondranden uit elkaar duwt en geen onderliggende lagen ziet, dan zijn niet alle huidlagen ‘door’ en hoeft de dierenarts er niet aan te pas te komen. Heeft een wond wel alle huidlagen aangetast, dan heelt de wond het mooist – zonder littekenweefsel – wanneer je die laat hechten.

Een steekwond kan zeer gevaarlijk zijn, omdat die er niet ernstig uitziet. Echter, zo’n wond kan vaak diep zijn en essentieel weefsel aantasten. Een dergelijke wond wordt niet gehecht, maar wel gespoeld en goed onderzocht.

3. Tijdstip: hoe vers is de wond?

Hoe verser een wond is wanneer die wordt gehecht, hoe beter en ‘netter’ die zal genezen. Als een wond op een plek zit waar niet veel overtollige (of elastische) huid is, zoals de achterkant van een pees of de voorkant van een been, dan is 24 uur wachten totdat die gehect wordt, te lang. Zit een wond op een ‘gunstige’ plek, zoals rondom de borst/schouder, dan kunnen de randen van de wond netjes bijgesneden en gehecht worden. Hoe langer een wond al bestaat, hoe meer zwelling er ontstaat en hoe lastiger het hechten wordt.

Een dierenarts zal wellicht eerst vragen om foto’s te sturen, zodat snel kan worden besloten of het nodig is om langs te komen of niet.

Thehorse/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 2545
veulen, veulentje

Het zag er somber uit voor merrieveulen Sienga toen ze werd binnengebracht op de kliniek van Equitom. Ze had in de wei een gigantische wond aan een achterbeen opgelopen.

Pijpbeen helemaal zichtbaar

Het linker achterbeen van de merrie lag helemaal open; het bot van het pijpbeen was zichtbaar. Een chirurgische ingreep was nodig om de wond schoon te maken en kans op herstel te vergroten.

Tweede operatie

Na een week van wondbehandelingen zag het been er nog altijd geel uit en er groeide geen gezond bindweefsel boven op het pijpbeen. Het vermoeden van afgestorven botweefsel werd bevestigd na het nemen van röntgenfoto’s. Een tweede operatie werd uitgevoerd voor het verwijderen van deze sequesters.

Snel herstel

Hierna herstelde Sienga opmerkelijk snel, dankzij de aangepaste wondbehandeling. Na een maand goede zorgen kon het veulen terug naar huis keren.

Second opinion

De moraal van het verhaal: sommige wonden kunnen heel erg en uitzichtloos lijken, maar bijna altijd is er een oplossing voor. Verlies nooit de moed en vraag altijd een second opinion aan een dierenarts!

Facebook Equitom/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

 

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 57)

Thibault Fournier

Clifton Lush, het paard dat zich tijdens de Olympische Spelen in Rio zodanig verwondde dat hij teruggetrokken werd voor de eventingwedstrijd, herstelt goed. De ruin verwondde zich in zijn stal en de dierenarts had maar liefst honderd hechtingen nodig om de wond in de wang van Clifton Lush te dichten. Jock Paget, de Nieuw-Zeelandse ruiter van het paard, vertelt nu dat het heel goed gaat het het paard en dat hij in oktober weer aan de start zal verschijnen.

‘Alles is weer terug bij het oude. Ik rijd hem weer en bereid hem voor op de wedstrijd in Pau’, aldus Paget. ‘De hechtingen zijn verwijderd en je moet heel dichtbij komen om het litteken te zien. Je staat ervan versteld hoe snel de wond is geheeld. Bij terugkomst uit Rio was hij wat vermoeid en heeft hij een paar dagen rondgelopen in de paddock, maar hij is nu wel over zijn jet lag heen. Hij is heel tevreden en weer klaar om aan het werk te gaan.’

Niemand heeft in Rio precies gezien wat er gebeurd is en volgens Paget was er ook niks aan de hand bij de controle van zes uur ’s ochtends. ‘Een uur later werd hij gevonden met het handvat van de kraan die buiten zijn box zat en een heleboel bloed. Aan de kraan zat ook een stuk metaal vast wat bloot was komen te liggen toen het handvat eraf was, waar hij vanuit zijn stal bij kon komen. Ik zou niet weten wat het anders geweest kan zijn.’

De 17-jarige ruin vond het niet prettig om een bit in zijn mond te hebben als gevolg van zijn verwonding, waardoor besloten werd om hem terug te trekken voor de Olympische eventingwedstrijd. De combinatie werd vervangen door Tim Price en Ringwood Sky Boy, die helaas geen potten konden breken voor het Nieuw-Zeelandse team.

Bron: Horse and Hound / Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 341
foto: Remco Veurink

Een merrie uit het Britse Scaynes Hill heeft eerder deze zomer een flinke wond opgelopen aan de zijkant van haar buik. Een toegesnelde dierenarts moest maar liefst 500 hechtingen plaatsen om het gapende gat te dichten. Eigenaresse Mary Emeny schrok zich een hoedje toen ze haar driejarige Midwych Skylla aantrof. Het paard kon uit haar weiland ontsnappen nadat wandelaars het de ketting van het hek niet goed hadden geknoopt. Skylla probeerde zich vervolgens door het gat tussen het hek en de dampaal te wurmen, waarbij ze klem kwam te zitten. Dit leverde een wond van maar liefst 40 centimeter lang en 20 centimeter breed op.

‘Skylla mag van geluk spreken dat haar borst en organen niet zijn geraakt. De sluiting van het hek heeft toch drie spierlagen opengereten, waardoor het bot bloot lag. Wonder boven wonder bleven infecties uit en is de merrie inmiddels goed hersteld.’

Klik hier voor foto’s.

Bron: Hoefslag/Horseandhound

Foto: Remco Veurink

0 22154

Je komt ’s ochtends vroeg bij je paard en treft het aan met het hele been onder het bloed. Je schrikt je wezenloos. Wat blijkt: het bloed komt uit een diepe snee in de sprong. Elke paardeneigenaar krijgt er vroeg of laat mee te maken: een verwonding aan het paard..

Maar wat nu? Moet de wond wel of niet met betadine worden schoongemaakt? Moet de wond nu wel of niet gehecht worden? Moet er wel of geen verband om? Moet er een dierenarts naar kijken? Is de wond levensbedreigend? Allemaal belangrijke vragen. Wonden bij paarden hebben vele aspecten die het inschatten van de ernst van de wond niet altijd even makkelijk maken. Aan sommige grote verwondingen hoef je niks of bijna niks te doen. Deze zullen mooi genezen en je ziet er later niets meer van. Bij andere verwondingen daarentegen, moet wel degelijk gelijk actie worden ondernomen. Zo kan een klein gaatje, bijvoorbeeld gekregen door een lelijke doorn, op een vitale plaats (bijv. een gewricht), desastreuze gevolgen hebben als er niet snel gehandeld wordt. Het is dus erg belangrijk om het een en ander over wonden te weten. Mocht het paard nu onverwachts een verwonding oplopen, dan weet je waar  op te letten en hoe adequaat te handelen.

Paarden zijn specialisten

Paarden zijn de topatleten van het dierenrijk, met een lichaamsbouw om zich snel te kunnen voortbewegen. De grote sterke spieren zitten allemaal dicht bij de romp, terwijl in de onderbenen voornamelijk de pezen van spieren aanwezig zijn. Deze bouw heeft een erg gunstig effect op de snelheid en efficiëntie waarmee ze kunnen bewegen. De prijs die daarvoor betaald wordt, is een slechte wondgenezing in het onderbeen. Verwondingen bij paarden genezen slecht. Zeker in vergelijking tot andere diersoorten zoals bijvoorbeeld hond en kat, maar ook de mens. Binnen de verschillende paardenrassen zit ook verschil in de wondgenezing. Zo zal een wond aan een been van een Arabier er veel langer over doen zich compleet te herstellen, dan een vergelijkbare wond aan een Quarter. Verder is de plaats van de wond op het lichaam een factor die van invloed is. Je kunt stellen dat alle wonden boven voorknie en sprong stukken beter genezen dan de wonden ter hoogte van deze gewrichten en lager.

Paarden versus pony’s

Opmerkelijk is dat onze pony’s een stuk sneller en efficiënter van een huidwond genezen dan paarden. Door naar de verschillen tussen beiden te kijken, is veel onderzoek naar wondgenezing gedaan, om zo een antwoord te krijgen op de vraag hoe een wond het beste behandeld kan worden. Hoe kunnen we de wondgenezing zó sturen en stimuleren, dat het paard geneest als een pony? Gebleken is dat het grootste verschil vooral gemaakt wordt in het eerste stadium van de wondgenezing: de ontstekingsfase. Bij een pony treedt een snelle en efficiënte ontstekingsreactie op, waarbij de hele wondgenezing voorspoediger gaat.

Verschillende fasen

Allereerst gaat een verwonding, na het ontstaan ervan en tijdens het verdere genezingsproces door verschillende fasen van genezing. De eerste fase van de wondgenezing is de ontstekingsfase. Deze fase start gelijk na het ontstaan van de wond en kan twee tot vijf dagen duren. Deze fase wordt gekenmerkt door het rood en warm worden van de plek van de wond. Ontstekingsbloedcellen (met name de leucocyten) worden naar de plaats van de verwonding getrokken en concentreren zich hier. Ze zorgen voor een locale afweer en stimuleren verschillende processen van de wondgenezing, waaronder de wondrandcontractie.

De tweede fase van de wondgenezing is de proliferatiefase. Deze fase kan twee dagen tot drie weken duren. Het is de fase die in de eerste plaats wordt gekenmerkt door de groei van granulatieweefsel. Het granulatieweefsel is een erg sterk doorbloed, helder roze en snelgroeiend weefsel, dat het volledige wondoppervlak snel opvult. Op de tweede plaats vindt retractie plaats van de wondranden: de wond krimpt. En ten derde is er epithelisatie van de wondranden: vanuit de huidranden wordt nieuwe huidzoompje (epitheel) gevormd dat naar binnen groeit.

De derde fase is de remodelleringsfase. Deze fase kan drie weken tot twee jaar duren. In deze fase wordt nieuw bindweefsel gevormd. Dit bindweefsel verhoogt de trekkracht van de oude wond. Het overgebleven litteken kan maximaal tachtig procent van de oorspronkelijke trekkracht van de huid terugkrijgen en zal dus altijd zwakker zijn dan de normale huid.

Acute wond

Je krijgt temaken met een acute wond. Wat staat je te doen? De behandeling van een verwonding begint altijd met schoonmaken. Hierbij is het belangrijk geen agressieve schoonmaakmiddelen te gebruiken en heeft schoon leidingwater de voorkeur. De dierenarts zal in zo’n geval meestal een steriele fysiologische zoutoplossing gebruiken. Als de wond mooi schoon is kun je de ernst het beste inschatten. Blijft de wond erg bloeden dan is het belangrijk een drukverband aan te leggen en zo de bloeding te stelpen.

Zit de wond ter hoogte van een gewricht (of peesschede of slijmbeurs), dan is het belangrijk om te weten of dit is aangedaan of niet. Elke verwonding is per definitie geïnfecteerd met bacteriën. Indien een gewricht bij een verwonding is geopend, is er een grote kans op een septische artritis: bacteriële gewrichtsontsteking. Deze ontstekingen kunnen heel hardnekkig zijn en daarom erg lastig te behandelen. Bij een verdenking hiervan moet het paard gelijk naar de dierenarts.

In het meest simpele geval hebben we slechts te maken met een schaafwond. Hier is geen dierenarts bij nodig. Is de huid wel helemaal door, dan heeft het altijd de voorkeur de wondranden zo goed mogelijk weer aan elkaar te hechten (dit heet genezing per primam). De eigen huid is natuurlijk de beste pleister. Soms is bij de verwonding een stuk van het vel verloren is gegaan en het niet mogelijk is alles bij elkaar te hechten en de wond te sluiten. In zo’n geval moet het missende gedeelte huid weer opnieuw aangroeien (dit heet genezing per secundam). Hierbij ontstaat vaak een groot litteken. Een groot litteken kan, doordat het nauwelijks elastisch is, een probleem zijn voor de beweging van het paard.

Wondzalf

Er zijn legio wondzalven, wondsprays en andere middelen op de markt. Allemaal hebben ze weer met verschillende werkingsmechanismen. Toch is geen middel te krijgen dat alle fasen van het genezingsproces bevordert. Het ene middel bevordert bijvoorbeeld een snelle granulatie terwijl dit middel te veel granulatie veroorzaakt op het moment dat de wond is volgegranuleerd. Nu zal er een ander middel gebruikt moeten worden die de hypergranulatie (vorming van wildvlees) tegengaat. Het is dus belangrijk het juiste middel in het juiste stadium te gebruiken, maar ook niet langer dan dat.

EHBO

Je hebt te maken met een acute lelijke wond aan het been. Deze wond moet door een dierenarts worden behandeld. De eerste hulp bestaat uit het aanbrengen van een hydrogel in de wond. Deze gel houdt de wond mooi vochtig en geeft bescherming. De wond wordt afgedekt met een steriel gaasverband. Hieromheen gaat een dikke laag watten. Dit alles wordt om het been gehouden met een zwachtel. Afhankelijk van de situatie kan het paard nu op de dierenarts wachten of naar de kliniek vervoerd worden.

De dierenarts
Na het verwijderen van het tijdelijke verband zal de dierenarts een inschatting maken van de ernst van de wond. Belangrijk hierbij is welke structuren allemaal zijn aangedaan. Zijn er gewrichten of pezen bij betrokken? Is de bloedcirculatie van de ondervoet nog intact? Is er ook bot geraakt? Heeft het paard zijn tetanusvaccinatie gehad? Afhankelijk van de ernst en locatie kan het paard staande behandeld worden, of moet het onder algehele narcose gebeuren. Onder algehele narcose kan de dierenarts een wond vele malen beter schoon krijgen (debridement) en hechten. De nadelen van het onder narcose behandelen zijn de extra kosten en het anesthesierisico. De dierenarts zal er altijd naar streven zo veel mogelijk huid weer dicht te hechten, ook al wordt er verwacht dat de wond met een paar dagen weer open kan knappen. Elke gewonnen centimeter is er namelijk één en kan uiteindelijk een hoop ellende besparen. Om de acute wond bij het paard te stimuleren tot een snelle en efficiënte ontstekingsreactie kunnen tegenwoordig alginaten gebruikt worden. Alginaten (komt van zeealgen) hebben de eigenschap de acute ontstekingsreactie te bevorderen. Indien mogelijk moet een acute wond na behandeling altijd in het verband. Verband beschermt de wond en houdt het wondmilieu warm. Een warm milieu bevordert alle processen in en rond het wondoppervlak.
Vertraagde wondgenezing

Dat een wond zich niet wil sluiten, is een bekende klacht. Als een wond niet goed of niet verder geneest, kunnen daar verschillende oorzaken aan ten grondslag liggen. Deze oorzaken hebben altijd als gevolg dat het genezingsproces wordt vertraagd.

Paarden staan er om bekend dat ze makkelijk veel wildvlees vormen. Wildvlees is granulatieweefsel. Een wond heeft dit nodig om het gat op te vullen en een bedding te vormen voor de overgroeiende huid. We zien vaak dat dit granulatieproces ontspoort, het blijft doorgroeien en er ontstaat wildvlees. De huidranden kunnen als gevolg daarvan niet meer naar elkaar groeien: er zit een ‘bloemkool’ aan wildvlees tussen. Dus aanvankelijk heeft een wond het granulatieweefsel nodig. Is de wond eenmaal volgegranuleerd, dan moet het granulatieproces afgeremd worden. Indien er al wildvlees is, moet dit weggesneden worden. Voordeel hierbij is dat het geen zenuwen bevat en het paard er dus weinig van zal voelen, een nadeel is echter dat het altijd enorm gaat bloeden.

Is er geen wildvlees te zien en had de wond eigenlijk al lang gesloten moeten zijn, dan is er dus iets aan de hand. Met name als er bij de acute verwonding een gedeelte van het bot heeft blootgelegen, is de kans op een dood stukje bot (sequestrum) aanwezig. Met een röntgenfoto kan dit vermoeden bevestigd worden. Zo’n dood stuk bot wordt door het lichaam als lichaamsvreemd gezien. Net als bij een dikke splinter in je duim zal ook hier de wond net zo lang pus blijven produceren, totdat het lichaamsvreemde materiaal (het dode bot) is verdwenen. Het is verstandig dit proces te helpen en het dode stuk bot te verwijderen. Ook niet levensvatbare stukjes pees die in de wond zijn achtergebleven, kunnen op eenzelfde manier de genezing hardnekkig vertragen.

Een enkele keer zie je een wond die niet voor- of achteruit gaat. Als regel moet je bij iedere verbandwissel vooruitgang zien. Op deze wonden zit een kaasachtig laagje: een zogenaamde biofilm. Deze biofilm bestaat uit suikerachtige stoffen. Wanneer deze wond niet behandeld wordt, zal hij maandenlang hetzelfde blijven.

Een hardnekkige oude wijsheid is: wonden aan de lucht te laten drogen. Je krijgt dan een dof en donkerbruin wondoppervlak. Vaak zit in oude wijsheden een kern van waarheid. In dit geval is het al enige tijd wetenschappelijk aangetoond dat het laten indrogen van een wond erg nadelig werkt op de wondgenezing. Het groeien van de wondranden (de epithelisatie) gaat nu eenmaal het snelst in een vochtig en warm milieu. Dit milieu tref je ook aan onder een ogenschijnlijk droge bloedkorst die het wondoppervlak als pleister bedekt.

Huidtransplantatie
Bij wonden waarbij de huid niet geheel te sluiten is, kan een huidtransplantatie uitkomst bieden. Bij een huidtransplantatie houd je een veel kleiner litteken over. Afgezien van het cosmetische aspect kan een erg groot litteken een paard ook in zijn bewegingen belemmeren. Littekenweefsel is namelijk veel minder elastisch dan normale huid en kan bij beweging onaangenaam gaan trekken. Bij sportpaarden met een grote open wond, waarbij een oppervlak van 6 x 6 cm of groter niet dicht te hechten is, is een huidtransplantatie geïndiceerd.

Er zijn verschillende transplantatietechnieken. De MEEK techniek is tegenwoordig standaard. De huidtransplantatie wordt vaak niet in het acute stadium gedaan, maar pas na een aantal dagen als de wond verder onder controle lijkt. Voor de hele transplantatie procedure moet het paard onder algehele narcose. Met een speciaal mes dat iets weg heeft van een grote kaasschaaf wordt het transplantaat van de eigen huid gewonnen. Deze huid komt van de borstkas. Op deze plaats is de huid erg elastisch en kan weer makkelijk worden gesloten en gehecht. Van het gewonnen plakje huid worden met een speciaal apparaat allemaal kleine (2 x 2 mm) stukjes gesneden. Deze stukjes worden in de wond aangebracht, zodat het hele oppervlak wordt bedekt. Hierbij is het belangrijk dat de stukjes transplantaat  zo worden aangebracht dat de oorspronkelijke groeirichting van de haren aan de borstkas nu overeenkomt met de richting van het been. Mocht dit per ongeluk mis gaan dan krijg je een been met vreemde omhoogstaande haren. Een week na het aanbrengen weet je of het transplantaat gehecht heeft. De grote wond zit nu vol met kleine eilandjes huid. Vanuit de eilandjes groeit de wond nu een stuk sneller dicht. |

Tekst: Reinder Schuurmans / Foto’s: DAP Wolvega

0 88

Wat een te klein halster kan aanrichten, laten de foto’s van Lucky zien. Het halster van de tweejarige Ierse pony was niet meegegroeid met het hoofd van Lucky en dus groeide het in in zijn neus. De ISPCA Dierenbescherming trof de pony aan in de buurt van Sligo en bracht hem naar het National Animal Centre in Longford. Daar werd het halster verwijderd en de wond behandeld. ‘Het zag er vreselijk uit, maar de wond heelt goed. Het is een leuke en lieve pony, het ziet er naar uit dat hij tot op een bepaald moment goed is behandeld.’

De ISPCA heeft de zaak in onderzoek, maar Lucky was niet gechipt en kan niet worden geïdentificeerd. Dat maakt het moeilijk een eigenaar op te sporen.  Binnenkort wordt er een nieuw huis gezocht voor de pony.

Kijk voor foto’s.

Horsetalk/Hoefslag

0 88

Drie jaar lang mag een eigenaresse geen paarden meer houden, omdat zij voor ‘ondraaglijk lijden’ heeft gezorgd bij een twee maanden oud veulen. Vorig jaar augustus werd World Horse Welfare bij een 16-jarige merrie, Ivy, en haar twee maanden oude veulen, Star, in het Britse Hatfield geroepen. Het halster van het veulen zat zo strak dat de neusband was ingegroeid. Huid en haar was over het leer van het halster gegroeid en het neusbeen was daardoor beschadigd. Naarmate Star groeide was het halster verder en verder ingegroeid.

‘Het was duidelijk dat het halster te lang omgelaten was zonder dat het was afgedaan of aangepast’, aldus WHH-agent Nick White. ‘Vliegen hadden ervoor gezorgd dat de wonden waren gaan infecteren. In de hete zomer zorgden die voor nog meer irritatie.’

Beide paarden werden overgedragen aan de RSPCA. Star’s wonden zijn nu geheeld, maar zullen blijvende littekens achterlaten.

Klik hier voor foto´s van Star.

Horseandhound/Hoefslag

0 43

Een angstige belevenis voor de Duitse Lichte Tour amazone Heidi Braun. Heidi ontdekte maandag 21 juli jongstleden rook op het weiland, waar zij haar hooi en stro had opgeslagen. Bij onderzoek bleek een man aanwezig, die vervolgens op de vlucht sloeg toen Braun hem ondervroeg. De amazone wist de vreemdeling in te halen, maar werd hierbij met een mes gestoken in haar been en brost. De moeder van Heidi paste eerste hulp toe terwijl de brandweer en ambulance onderweg waren.
Meer dan 1000 strobalen gingen in vlammen op, goed voor een schadepost van zo’n 35.000 euro. Braun werd na vijf dagen ontslagen uit het ziekenhuis. De dader is nog steeds voortvluchtig.

Hoefslag/Eurodressage

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer