Tags Posts tagged with "wilde paarden"

wilde paarden

0 7670
protocol extreem weer
Foto ter illustratie.

Vanwege de lockdown in verband met het Coronavirus in Spanje, is het Sierra Nevada-skigebied gesloten. Dat geeft een kudde wilde paarden de kans om de skibaan eens te ontdekken.

Geen mens

Sinds de start van de lockdown is er bijna geen mens meer te bekennen in het skigebied. Hierdoor heeft de natuur de kans om terug te keren naar de berg. In onderstaande video is te zien hoe een kudde wilde paarden over de skipiste naar boven draaft.

Kampioenschappen

Het skigebied ligt in de Spaanse provincie Grenada in het zuidoosten van Spanje. De berg waarop de piste ligt is de drie na hoogste berg in Spanje. Normaal gesproken staat het er vol met mensen en worden er zelfs skikampioenschappen gehouden, zoals de Snowboarding World Championships in 2017. Nu de mensen weg zijn, krijgt de natuur echter de ruimte om gebruik te maken van het skigebied.

Bekijk hier de video van de paarden op de skipiste.

Pista Del Río ❤️🐴🐴🐴❤️🎥 Regina Jiménez Caballero ..#snow #snowing #snowfall #letitsnow #cold #ice #white #weather #frosty #frost #nature #snowflakes #whiteworld #joy #instawinter #instasnow #lovesnow #photooftheday #snowtime #horses #Quarantine #ncov2019 #fightvirus #coronavirus #covid19 #QuarantineLife #stayinside #stayingathome #staytogether #staysafe

Geplaatst door Sierra Nevada op Zondag 12 april 2020

Bron: Snow Brains

Foto: Archieffoto

endurance
foto: Remco Veurink

Linda van Gorkum is vandaag vertrokken naar Mongolië, meldt Omroep West. De Boskoopse amazone doet mee aan de Mongol Derby, een zware competitie waarbij binnen tien dagen duizend kilometer af moet leggen. Ze doet niet alleen mee voor het avontuur, maar ook voor het goede doel.

1200 paarden

De amazone mag maar weinig bagage meenemen. Naast de kleding die ze aanheeft, is er alleen ruimte voor een slaapzak, een matje en wat eten. Van Gorkum rijdt in de tien dagen op 25 tot 27 verschillende paarden. Ze wisselt namelijk elke 40 kilometer van paard. “Soms heb je geluk en zijn ze een zadel gewend. Maar, dat gaat vaak niet het geval zijn.” Er zijn veertig deelnemers van over de hele wereld. Na een kleine rekensom komt dat er op neer dat er minimaal 1200 paarden nodig zijn. De volwassen paarden behoren tot clans in Mongolië en lopen meestal vrij rond. Ook vindt er tijdens het evenement een vetcheck plaats, zodat de paarden zo goed mogelijk verzorgd worden.

Half-wild

De paarden waarop de amazone gaat rijden, zijn namelijk half-wild. Normaal gesproken lopen de dieren vrij rond op de steppe. Hierdoor zijn sommige paarden ook bang voor mensen. “Het is heel moeilijk om je daar op voor te bereiden. In Nederland kan dat bijna niet,” aldus de amazone. Op een wild paard oefenen is volgens haar ook niet de oplossing. De kans dat je dan geblesseerd raakt is groot, dan kun je natuurlijk niet meer aan de race meedoen.

Neurofibromatose

Van Gorkum wil door de Derby te rijden geld inzamelen voor de Stichting Neurofibromatose. De negenjarige dochter van de amazone heeft deze chronische huid- en zenuwziekte. Hierzoor is zij op haar vijfde blind geworden naar aanleiding van een hersentumor. Van Gorkum wil geld ophalen zodat er meer onderzoek naar de ziekte gedaan kan worden. “Het is heel gek. Volgens de statistieken heeft één op de 3000 mensen deze ziekte. Maar de symptonen zijn heel variërend, dus mensen weten vaak niet wat het is.”

Mentale uitdaging

Al een paar maanden speelde de moeder met het idee om zich aan te melden. “Vorig jaar deden er twee Nederlanders mee. Die heb ik toen op de voet gevolgd. Ja, dan gaat het kriebelen.” In Nederland rijdt de amazone zelf al endurance, dus ze is al wat gewend. “Dat is zo rond de tachtig kilometer op een dag. Maar dat is natuurlijk niet tien dagen lang achter elkaar. Het is echt een mentale uitdaging. In een vreemd land, op vreemde paarden, op avontuur. Ik ben zelf al gek van paarden, maar deze reis gaat echt mijn grenzen verleggen.”

Bron: Omroep West

Foto: Remco Veurink

0 1599
voeding veulen

Het is vandaag Vaderdag! Tijd om meer te weten over de rol van het vaderdier in het leven van onze paarden. We kennen allemaal de bekende hengsten van deze tijd, maar in de natuur leven paarden in kuddes waar duidelijk vader- en moederrollen te herkennen zijn. Expert Holly Jedicka vertelt daar meer over.

Kudde-samenstelling

“Paarden leven in kuddes die op verschillende manieren kunnen zijn samengesteld, afhankelijk van de invloed van de mens. In het wild is er één hengst met een groep merries en hun veulens. Andere hengsten vormen samen een kudde voor gezelschap en bescherming. Ze leven als een grote familie met een steeds veranderende dynamiek. Door menselijke tussenkomst zijn de wilde kuddes kleiner en beter beheerst. Paarden stellen een hiërarchie op van wie beslissingen neemt en wanneer, deze dynamiek verandert voortdurend. Hoe kleiner de ruimte, hoe meer impact de paarden op elkaar hebben.”

Taken

“De merries zijn zorgverleners en nemen beslissingen over wie waar en wanneer naartoe gaat. De hengst is meestal de beschermer en degene die de wacht houdt. Hengsten zijn meestal niet aanhankelijk en toegankelijk voor de jonge paarden in de kudde.”

Opvallende vaderdieren

“In onze gedomesticeerde kuddes zijn er vaak mannelijke paarden die een rol spelen bij het ontwikkelen van jonge paarden. Er kan bijvoorbeeld een ruin zijn die in een groep minder als beschermer fungeert en meer als leraar. We hebben zelfs ooit een mannelijke ezel ruin gehad die een paardenveulen opvoedde omdat de rest van de paarden het veulen niet accepteerde. Hij trad zes maanden op als moeder, vader en leraar totdat ze meer geaccepteerd werd door de kudde.”

Verandering

“De relatie tussen de veulens en ouders verandert. De volwassen paarden zullen de veulens geleidelijk spenen om onafhankelijker te zijn. De hengst in een wilde kudde zal op enig moment een jonge hengst uit de kudde verdrijven, als hij denkt dat het jonge dier een bedreiging vormt of hem uitdaagt om de kudde over te nemen. De moeder en het veulen kunnen verbonden blijven, maar ook hun relatie verandert.”

Leren

“Wat we kunnen leren van onze paarden? Zeker de manier waarop ze met elkaar omgaan en hoe eerlijk ze tegen elkaar zijn. Dit is ook de reden dat ze in het wild kunnen blijven leven. Het zou goed zijn voor veel mensen om eerlijker met zichzelf en met anderen om te gaan.”

Bron: FEI

Bron: Remco Veurink

0 293
wilde paarden

Naast obsolute topsport is er tijdens de Wereldruiterspelen volgende maand in nog veel meer te beleven in Tryon (North Carolina). Zo is er een World Equine Expo, waarvan clinics, lezingen en het Equus Film Festival deel uitmaken.

Tijdens het filmfestival is ook de documentaire over de wilde paarden in de Verenigde Staten te zien. De film is gemaakt door Bill Simpson, een van de belangenbehartigers van deze wilde dieren.

Natuurlijke selectie

De film laat zien hoe de paarden zichzelf in stand houden in een natuurlijk uitgebalanceerd ecosysteem, waarbij de processen van evolutionaire natuurlijke selectie van kracht zijn.

Bovendien blijken de paarden ook buitengewoon effectief bij het voorkomen van bos- en heidebranden. ‘Deze geweldige schepsels houden de gewassen in toom waardoor de kans op natuurbranden en de giftige rook die daarmee gepaard gaat kleiner wordt,’ legt filmmaker Simpson uit.

Zijn concept ‘Wild Horse Fire Brigade’ stimuleert de inzet van paarden tegen bosbranden.

Mismanagement

Volgens Simpson is het aantal wilde paarden door mismanagement van de Amerikaanse regering enorm gedaald. In de jaren ’20 waren het er nog ruim twee miljoen; daarvan is nog maar 5% over.

‘Wanneer het aantal grote grazers afneemt, neemt de kans op bosbranden enorm toe. Dat zien we bijvoorbeeld in Californië waar twee miljoen minder wilde herten rondlopen, maar ook in andere gebieden is dit merkbaar.’

Een rekensom van de Wild Horse Fire Brigade laat zien dat een wild paard in zijn leven een economische waarde van 70.000 dollar vertegenwoordigt.

Toegangskaarten voor de WEG zijn automatisch ook geldig voor de World Equine Expo, maar er zijn ook losse kaarten voor de expo beschikbaar.

Bron: horsetalk.co.nz

Foto: Archief

0 355

In de Millingerwaard bij Nijmegen is een kudde wilde paarden in veiligheid gebracht, naar een hoger gelegen gebied in de uiterwaarden. Dat meldt De Telegraaf.

Free Nature

Dat was volgens natuurorganisatie Free Nature was dat nodig, omdat voor de komende week een flink hoge waterstand in de rivieren wordt verwacht. De paarden zouden door het water ingesloten kunnen raken.

Regen en smeltwater

De waterstand van de Rijn bij Lobith is al hoger dan normaal doordat er veel regen is gevallen en door smeltwater vanuit Zwitserland en Duitsland.

Lees het hele artikel op telegraaf.nl.

Bron: Telegraaf.nl

Foto: Remco Veurink

wilde paarden

De Navajo Nation, dat zich uitstrekt over de vier staten New Mexico, Arizona, Utah en Colorado in de Verenigde Staten, kent een flink overschot aan wilde paarden. De populatie zal zich de komende vijf jaar verdubbelen, wat een groot probleem voor de Navajo-indianen oplevert, schrijft High Country News.

Ongeveer 40.000 wilde paarden bevolken het bergachtige gebied, schat het ‘Bureau of Indian Affairs’. De dieren moeten het water en de spaarzame vegetatie delen met het vee van de indianen en met andere wilde dieren.

Een subsidie-aanvraag van de Fish and Wildlife Department voor 800.000 Amerikaanse dollar om de populatie wilde paarden in te dammen werd onlangs afgewezen, omdat onderwijs en gezondheidszorg prioriteit hebben.

Gedumpte paarden

Niet alleen de Navajo kampen met een wilde-paarden-overschot. Ook andere stammen in Amerika zoals de Colville en Yakama stammen in Washington, de Confederated Tribes in Warm Springs in Oregon en de Shoshone-Bannock in Idaho zien de populatie groeien. Daarbij komt dat eigenaren die niet meer voor hun paard kunnen zorgen, mede vanwege de gestegen prijzen voor hooi, hun dieren ook bij de wilde paarden dumpen.

Het probleem brengt de stammen enigszins in verlegenheid. Wat doe je met een dier dat al zo lang deel uitmaakt van de traditie maar intussen een bedreiging vormt voor het land, het water en de traditionele voedselbronnen?

De Amerikaanse wet verbiedt het slachten van wilde paarden. Een deel van de dieren die door de indianen worden gevangen en verhandeld, eindigen in slachthuizen in Canada of Mexico. Het vlees wordt verkocht naar landen in Europa en Azië. Zieke en gevaarlijke paarden mogen overigens wel ter plaatse worden afgemaakt.

Adoptie

Het Bureau of Land Management is verantwoordelijk voor 70.000 wilde paarden in het westen van Amerika en heeft berekend dat ieder paard staat voor 50.000 dollar aan kosten. Het bureau is voorstander van adoptie van de wilde paarden. Hoe het probleem ook wordt opgelost, er is sowieso geld voor nodig.

In november staat het onderwerp op de agenda tijdens een bijeenkomst van de De Navajo Nation.

Bron: High Country News

0 194

Sterilisatie en euthanasie zijn uitgesloten in Amerika. Intussen brengt het snelgroeiende aantal wilde mustangs op een beperkte hoeveelheid land de eigen kudde in gevaar. Wat kunnen ze in Amerika dan nog doen om de groei te beperken?

Toen Nancy Kilian, een zelfbenoemde paardenliefhebber, een bruinwitte merrie spotte tussen de jeneverbesbomen in Carson City, Nevada laadde ze haar pijltjesgeweer, richtte op de romp van het vrouwtje, en schoot. ‘Ze maakte wat gekke sprongetjes,,” herinnert Kilian zich, ‘omdat het prikt, maar daarna kwam ze tot rust. Ik weet dat ik haar een gunst verleende.’ Die gunst hield in dat de merrie geïnjecteerd werd met een contraceptief vaccin dat ervoor zorgt dat haar immuunsysteem bevruchting afweert. In januari krijgt het paard het vaccin opnieuw.
20% groei per jaar

Het Amerikaanse Bureau of Land Management (BLM) beschermt wilde paarden en ezels in de tien westelijke staten van de VS. En aangezien er nog maar weinig roofdieren zijn neemt hun aantal snel toe. Zo’n 77.000 paarden leven nu op land waar er maar eigenlijk 27.000 op kunnen leven. Hun aantal neemt toe met 20% per jaar. Dit zorgt voor een extreme druk op het land en in sommige gevallen tot uithongeren.

Om het aantal wilde paarden in toom te houden worden mensen gezocht die ze willen adopteren. Maar deze mensen zijn tegenwoordig moeilijk te vinden, waardoor de BLM zo’n 49 miljoen dollar per jaar spendeert aan het onderbrengen van paarden op privéland. Recentelijk overwoog de BLM euthanasie voor sommige paarden. Die suggestie veroorzaakte echter veel kritiek van dierenrechtenorganisaties, waarna het idee weer in de ijskast verdween.

Sterisatie

In september kwam de BLM met een ander idee: sterilisatie. Het plan was om in de staat Oregon tweehonderd merries te steriliseren, maar ook dit plan werd stopgezet toen dierenrechtenorganisaties dreigden met een proces – of tenminste met het toelaten van publiek en media om het sterilisatieproces te observeren.

De enige opties die hierna nog overblijven zijn adoptie en anticonceptiva, de enige methoden die geen tegenwind krijgen van het publiek. Die laatste optie zou succesvol kunnen zijn, vooral als maar slechts een injectie nodig is. Dat zegt Jason Bruemmer, een voortplantingsdeskundige van de Universiteit van Colorado. Maar het meest gebruikte vaccin (PZP, dat Kilian gebruikte bij de merrie in Nevada) moet jaarlijks worden herhaald. Dat zorgt voor extra werk.

Anticonceptie

Niet iedereen ziet anticonceptie als de ultieme oplossing. Sommige mensen zijn tegen het vaccin, omdat het het hormonale systeem van de merries zou beïnvloeden. ‘Ze zijn niet langer wild.’, claimen de tegenstanders. Anne Novak, voorzitter van de non-profit Protect Mustangs in Californië zegt dat haar groep tegen anticonceptiva en alle andere experimenten op wilde paarden is. ‘Wilde paarden worden beschermd door de wet. Voorbehoedsmiddelen passen daar niet bij.’

Toch geloven veel beheerders, zoals Bruemmer, dat een gemakkelijk toe te dienen voorbehoedsmiddel een godsgeschenk zou zijn. ‘We willen de kudden niet verstoren,’ zegt hij, ‘maar we willen ook niet dat hun habitat wordt verwaarloosd wat tot ondervoeding kan leiden.’

Gezond

Om dat te voorkomen incorporeert Amanda McAdams, opzichter in Modoc National Forest, Californië, anticonceptiva in haar beheerstrategie. ‘Het aantal wilde paarden in het park is verdubbeld sinds 2012,’ zegt ze. ‘We houden van wilde paarden, ze zijn prachtig om te zien, maar zo’n sterke groei is ook eng.’ Dieren van vijf jaar en jonger zijn geschikt voor adoptie. Oudere paarden zullen na een injectie (bij de merries) met het PZP vaccin worden teruggestuurd naar het nationaal woud. ‘Sommige mensen zeggen dat anticonceptiva hen minder wild maken,’ voegt Kilian toe. ‘Ik denk dat ze hen gezond en vrij houden.’

Bron: NGC / Hoefslag

Foto: Anaite / shutterstock.com

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 17)

0 315

Mensen wonen hier niet meer, wel een kudde wilde paarden en talloze grijze zeehonden: ‘welkom op Sable Island in de Atlantische Oceaan’.

Op 180 kilometer ten zuidoosten van het Canadese Nova Scotia ligt Sable Island: een langgerekte strook land van 42 kilometer lang en twee kilometer breed, waar verschuivende zandduinen het landschap domineren.

Rond de 550 wilde paarden zijn al 250 jaar de beroemde bewoners van dit winderige eiland, samen met ’s werelds grootste kolonie grijze zeehonden. Laatstgenoemde zijn in grote aantallen te vinden op de uitgestrekte zandstranden. Planten, vogels en insecten, waarvan sommige nergens anders op aarde nog te vinden zijn, hebben zich eveneens aangepast aan de ruige levensomstandigheden op het eiland.

Vanwege de meer dan 350 schepen die vergaan zijn door de ruwe zee, mist en ondergedompelde zandbanken rondom het eiland, heeft het de bijnaam ‘kerkhof van de Atlantische Oceaan’ gekregen. Een populair verhaal is dan ook dat de paarden aan wal zijn gezwommen vanaf een van de vele scheepswrakken rond het eiland. Historici geloven echter dat de paarden opzettelijk op het eiland geïntroduceerd zijn door Britten die Nova Scotia (Nieuw Schotland, een provincie in Canada) uit werden gezet in de 18e eeuw.

Overleven

De paarden konden zelfstandig overleven van de kleine zoetwatervijvers en de plukken helmgras, verspreid over het eiland. Ook hebben de paarden, aan de oostkant van het eiland waar amper zoet water te vinden is, zichzelf aangeleerd om gaten in het zand te graven voor vers drinkwater.

Biologen van de Universiteit van Saskatchewan (U van S) hebben een belangrijke stap voorwaarts gemaakt in het begriijpen van de ecologie van Sable-eiland en haar wilde paarden: bevestiging van het  nauw verbonden zijn van levende systemen. Het aantal paarden is nu op Sable-eiland historisch hoog, variërend van 450 tot 550 paarden vergeleken met  de afgelopen 250 jaar slechts 200 tot 400. Een team onder leiding van Philip McLoughlin en Keith Hobson heeft geprobeerd om erachter te komen waarom het aantal zo sterk is gegroeid.

Zeehonden

Onderzoeksresultaten van een professor in de biologie aan de U van S en zijn team (gepubliceerd in het tijdschrift Ecologie McLoughlin) hebben aangetoond dat er een link is tussen sterk groeiende zeehonden populaties aan de oostkust van Canada en het zoeken naar voedsel  van wilde paarden langs de kust van Sable-eiland. Zij ontdekten dat grijze zeehonden (waarvan het aantal op het eiland is opgelopen  van minder dan 1.000 in de jaren 1960 tot bijna 400.000 op dit moment) hun jongen op het eiland hebben. Zij bemesten de zanderige, winderige  graslanden met  voedingsstoffen uit de zee. Deze bevorderderen de groei van de grassen in het gebied. De wilde paarden hebben er nu voor hebben gekozen om juist daar te grazen.

McLoughlin waarschuwt wel dat meer onderzoek nodig is om definitief te bevestigen dat door de toename van de zeehondenpopulatie de overlevingskans en voortplanting van de paarden groeit. Maar metingen bewijzen dat de zeehonden  plantengroei verrijken met stikstof door het eten van vis uit de Oceaan en computermodellen hebben aangetoond dat de paarden bij voorkeur die bepaalde met gras begroeide gebieden selecteren om te eten. Wat  ècht interessant is dat we zien hoe de verrijking van grassen, die op het eiland niet gelijkmatig plaatsvindt , van invloed is op hoe de paarden zich verplaatsen rond het eiland om te eten. Dit spreekt voor de stelling dat verschillende systemen, oceaan en land,  onderling worden verbonden door fundamentele ecologische relaties. De volgende stap van het team is om te bepalen of stikstof afkomstig uit de zee kan worden opgespoord in de weefsels of de haren van de paarden en zo hun voortplanting en overleving verklaart. In het team zijn opgenomen afgestudeerde studenten Kenton Lysack en Tom Perry en postdoctorale Lucie Debeffe. Sinds 2007 hebben McLoughlin’s  medewerkers de geschiedenis van het leven en verplaatsingen van elk paard dat op Sable-eiland naam gegeven en bijgehouden met het oog op een beter begrip hoe de populaties functioneren en  hoe geïsoleerde populaties kunnen worden behouden.

‘Het eiland is echt een van de meest interessante “buiten laboratoria” die een ecoloog bevolking zou kunnen wensen,’ volgens McLoughlin.

Bezoekers

Sable Island wordt beschermd door Parks Canada, die pas sinds kort bezoekers toelaat op het eiland. De toegang tot het eiland wordt nog steeds sterk bepaald en bemoeilijkt door de geografie en het weer, iets wat de ervaring des te bijzonder maakt en mogelijk is van juni tot eind oktober.

Bron:  sciencedaily /  Universiteit van Saskatchewan

Foto:  shutterstock

0 127
paard al

Ook bij wilde paarden komen maagzweren vaker voor dan eerder werd gedacht. Dit blijkt uit een recent onderzoek. Door beschadigingen aan het maagslijmvlies – die ontstaan doordat het evenwicht tussen de van maagzuurproductie en de bescherming van het maagslijmvlies is verstoord – kunnen maagzweren ontstaan. Elk type paard kan maagzweren krijgen; niet alleen racepaarden. Er bestaan verschillende oorzaken en diverse verschijningsvormen.

Een defect aan de maagwand kan resulteren in een maagzweer waarbij de ernst afhankelijk is van de grootte en diepte van de beschadiging en van de hoeveelheid beschadigingen. Maagzweren kunnen zich bevinden van de gehele maag tot in het eerste gedeelte van de darm aan toe. Ze komen vaker voor dan gedacht. Diverse onderzoeken tonen aan dat 93 procent van de volbloeden in training, zestig procent  van de sportpaarden (dressuur-, eventing- en springpaarden) en meer dan vijftig procent van de veulens in meer of mindere mate last heeft van maagzweren. Recent uitgevoerd onderzoek in Nederland gaf vergelijkbare cijfers voor sportpaarden.

Analyse

Onderzoekers aan de Universiteit van Oxford Brookes (Engeland) analyseerden 78 overleden paarden uit abbatoirs, waaronder 51 gedomesticeerde en 27 wilde paarden uit de regio’s van Dartmoor en Exmoor. Tijdens sectie van de maag werden foto’s gemaakt, waarna deze uitvoerig werden bestudeerd op aanwezigheid van een maagzweer. 22.7% van de wilde paarden en 60.8% van de gedomesticeerde paarden werd positief bevonden voor de ESGD (Equine Squamos Gastric Disease) variant van een maagzweer, voornamelijk voorkomende in het bovenste gedeelte van de maag, terwijl 29.6 van de wilde paarden en maar liefst 70.6% van de gedomesticeerde paarden positief werd getest voor EGGD (Equine Glandular Gastric Disease), oftewel het type dat zich vooral nestelt in het onderste gedeelte van de maag.

Conclusie

Volgens het onderzoek zijn dus ook wilde paarden gevoelig voor maagzweren. Voorheen werd aangenomen dat maagzweren vooral voorkomen bij gedomesticeerde omdat deze dieren vaak een te lange pauze hebben tussen het eten van (ruw)voer. Dit zorgt voor een toename in de productie van maagzuur. Naast verkeerd voermanagement zou ook stress een belangrijke factor kunnen spelen bij de ontwikkeling van maagproblemen.

Lees meer over maagzweren bij paarden.

Bron: Hoefslag/ProPferd

Foto: Remco Veurink

0 218
wilde paarden

De Amerikaanse staat Oregon maakt zich op voor een van de grootste drijfjachten op wilde paarden in de geschiedenis van de staat, ondanks kritiek via met name de American Wild Horse Preservation Campaign op het reguleren van het aantal kuddes. De huidige populatie van wilde paarden wordt geschat op 1500, minstens zes keer zo groot als de beoogde 100 tot 250 dieren.

Het Bureau of Land Management (BLM) is van plan om alle 1500 paarden te verzamelen en daarna weer 60 hengsten en 40 merries in het wild uit te zetten. De merries zouden worden behandeld met het anticonceptiemiddel PZP.

Volgens de directeur van de actiegroep tot behoud van wilde paarden, Suzanne Roy, blijven er nog maar honderd wilde paarden over in een gebied van 400.000 hectare. ‘Er zijn meer wilde paarden die in weilanden en corrals, dus in een gereguleerde omgeving, gehouden worden, dan dat er in het wild rondlopen. Dat waren er al bijna 50.000, nu komen er nog eens 1400 bij. Een beter en goedkoper alternatief zou zijn om de wilde paarden gewoon ‘vrij’ te laten grazen’, vindt zij. ‘Toch ziet het BLM het houden van drijfjachten als de primaire methode om de populatie van wilde paarden te managen.’ Volgens Roy worden de razzia’s met name gehouden om de locale boeren tevreden te stellen.

De actiegroep heeft een petitie lopen om met het opjagen en bijeendrijven te stoppen en het aantal wilde paarden -ook wel brumbies genoemd- te controleren met behulp van een anticonceptieprogramma. Ook zou er een systeem moeten komen waarin boeren gecompenseerd worden als ze wilde paarden op hun land laten grazen. Tot nu toe zijn er 22.000 handtekeningen gezet.

Roy: ‘Vaak ben ik er trots op een Amerikaan te zijn, maar niet op die drijfjachten. Toch ben ik er dankbaar voor dat er zoveel mensen zijn die helpen om de vrijheid van onze iconische paarden te verdedigen.’

Horsetalk/Hoefslag

Volg ons!

102,942FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer