Tags Posts tagged with "welzijn"

welzijn

gapen paard algemeen

Al lange tijd kijk ik met verbazing naar de paardenwereld. Vooral sinds ik blog voor de Hoefslag en daardoor weer wat meer betrokken ben geraakt bij het digitale paardennieuws, lees ik meningen en commentaren die er niet om liegen.

Mijn eigen blog wordt gelukkig gespaard. Meestal krijg ik positieve en warme reacties. Ik ben benieuwd of dat nu ook zo is…

Brandende deken affaire

De ‘brandende deken affaire’ in de Efteling heb ik niet uit m’n hoofd kunnen zetten. Ik las reacties die samengevat kunnen worden als: ‘wij paardenmensen weten waar we mee bezig zijn’ en ‘die actie verpestte voor zoveel kindertjes wat een hele leuke dag had moeten zijn’.

Eerlijk gezegd: als ik daar als klein ponymeisje had gezeten, was mijn dag allang verpest geweest om een paard met een brandende deken op. Dat had ik he-le-maal niet leuk gevonden.

Op de persoon gericht

De afgelopen jaren heb ik meningen gelezen over diep rijden (rollkur), stang en trens-gebruik, grondwerk, longeren met een hoofdstel en bijzetteugels, beslaan of barefoot, de Oostvaardersplassen nu dus de Efteling-affaire. Extreme meningen die er soms niet om logen. Regelmatig ook op de persoon gericht en buitengewoon onsmakelijk.

Van beide kanten trouwens. De groep die vindt dat alles wat ‘rond’ rijdt direct associeert met rollkur en die vindt dat een bit in de mond eigenlijk al niet kan. Maar ook degenen die vinden dat protesteren tegen wat door sommigen als dieronvriendelijk wordt gezien belachelijk is. Die vinden dat wij ‘paardenmensen’, heel goed weten wat we met onze beesten wel niet kunnen uithalen.

‘Had ie moar gin peerd motten worden’

Zo’n vijftig jaar geleden stond ik als tienjarige te huilen aan de kant van een binnenbak. Daar was een paar kerels met een ‘ongehoorzaam’ trekpaard aan het werk. Langzaam kleurde het schuimende zweet roze. Ik zal de blik in de ogen van dat paard nooit vergeten. Alsof ‘ie er al niet meer was…

‘Had ie moar gin peerd motten worden’, zei een van de mannen toen hij voldaan de bak uitliep. Ik heb er nachtmerries over gehad en durfde er met niemand over te praten. Zo doen kinderen dat. Maar wel heb ik die dag geleerd: zo doe ik het nooit. Door de jaren heen heb ik nooit meer zoiets extreems meegemaakt, gelukkig. Maar het was een halve eeuw geleden nog wel meer geaccepteerd dat paarden die niet wilden werken het maar even moesten voelen. In plaats van dat de ‘trainer’ nadacht over waarom dat paard niet wilde.

Van de oude stempel

Ik kan me eerlijk gezegd een klein beetje voorstellen dat de tendens om tegen de ’conservatieve paardenmens’ te zijn, groeiende is. Dat daar handig gebruik van wordt gemaakt door de nieuwe soort paardenprofessional hebben we toch helaas een beetje aan onszelf te danken. Ik zeg ‘onszelf’ omdat ik mezelf tot de groep reken die rijden met een bit, en zeker stang en strens, een kunst vind die gerespecteerd moet blijven worden.

Wel heb ik bepaalde dingen aangepast. Niet ieder paard hoeft meer op ijzers te staan, maar ik heb nog wel m’n gewone hoefsmid die ook heel goed kan bekappen. Dat hoort namelijk bij zijn vak.

De bijzetteugels waarmee ik opgegroeid ben, gebruik ik niet of nauwelijks meer en zeker niet bij jonge paarden die nog niet op hun eigen benen hebben leren lopen. Ook heb ik zelf zo’n alternatief touwhalstertje aangeschaft voor een paard van een klant dat de nare gewoonte had op z’n achterbenen te gaan staan als je je voet in de beugel wilde doen om op te stappen. Door aan dat halster, dat onder het hoofdstel zat, een tweede teugel te doen, kon zij zonder probleem opstappen en daarna weer met de gewone teugel rijden.

Een beest waar je van houdt

Ik trek geen manen meer, maar heb twee hele slimme kammetjes waarmee de manen er precies hetzelfde uitzien. Ik was er altijd trots op dat ik met alle jonge paarden door geduld nooit een praam heb hoeven gebruiken bij het trekken. Ze stonden haast te slapen. Maar mijn nieuwe paard heeft er duidelijk een andere ervaring mee gehad en ik wil het haar niet aandoen om iedere keer weer zo over de zeik te moeten gaan voor een schoonheidsuitje.

En wat is dat nou eigenlijk voor een rare gewoonte, haren uit een beest trekken waar je van houdt?

Een stap te ver

Het is een grof schandaal dat het er vanwege wanbeleid van moest komen dat er in de Oostvaardersplassen deze winter zoveel herten afgeschoten moesten worden. Maar de discussie op Facebook was benedenmaats en vreemd genoeg koren op de molen van een politieke partij die mij bang maakt.

De brandende deken op een paard in de Efteling? In plaats van onmiddellijk oververhit de protestgroep aan te vallen, is het misschien handiger om te beseffen dat deze act in een attractie voor kinderen te ver gaat. Ook al scheen het paard het geen probleem te vinden.

efteling raveleijn paarden show

Nieuwe waarden

Geef je dan toe aan groepen waar je echt niet bij wilt horen? Volgens mij niet, volgens mij is dat discussie met een toekomst. Wij, paardenmensen, zullen mee moeten groeien in een wereld waar dieren, dus ook paarden, anders bekeken worden.

Ooit liepen honden voor een kar. Ooit stonden alle melkkoeien de hele winter aan hun ketting te rammelen en werden hun kalveren er machinaal afgetrokken. En was het gewoon dat paarden dag en nacht aan een touw stonden als ze niet aan het werk waren.

Meegroeien met nieuwe waarden is een kunst die we volgens mij met iets meer enthousiasme moeten beoefenen. Dat betekent blijven praten en leren van elkaar en niet terugschoppen en afsluiten.

De sport bewaren

En bovenal: Als wij, met ons vaak wat vastgeroeste patroon, nou eens luisteren? Dan begrijpen we wellicht dat als wij nog een toekomst met onze paarden willen hebben, wij met een aantal aanpassingen de sport, waarvan wij zo houden, kunnen bewaren. Maar waarom doen we dat dan niet?

Foto’s: Liz Barclay / Digishots / archief

0 189
de paardenkamp

Meer dan 25 paardenexperts komen tijdens de Dag van het Oudere Paard op zaterdag 15 juni vertellen waar je op kunt letten als je het welzijn van jouw paard naar een hoger niveau wilt tillen. Ze doen dat bij Stichting De Paardenkamp in Soest.

Onder meer Annemarie van der Toorn, Bastiaan de Recht, verzorgers van De Paardenkamp en dierenartsen van de Universiteit Utrecht komen aan het woord.

Natuurlijk gedrag

Steeds meer paardeneigenaren kijken naar manieren om het natuurlijk gedrag van hun paard te ondersteunen. Zo beseft iedereen inmiddels wel dat een paard alleen in de wei ‘not done’ is. Welzijn zit echter niet alleen in sociaal contact, een ruime stal, voldoende ruwvoer en een stimulerende omgeving voor je paard.

Wat is nu welzijn, en hoe bevorder je welzijn van het paard?

Onderwerpen die tijdens de Dag van het Oudere Paard aan de orde komen zijn:

  • Hoe herken en manage je een aandoening als PPID?
  • Hoe werkt pijnherkenning bij paarden?
  • En wat houdt de ziekte EOTRH precies in?

Op deze en meer vragen wordt op 15 juni het antwoord gegeven.

Nationaal rusthuis

Stichting De Paardenkamp is al sinds 1962 jaar het nationale rusthuis en kenniscentrum waar paarden en pony’s van twintig jaar en ouder van hun pensioen mogen genieten. De medewerkers en vrijwilligers werken dagelijks aan het welzijn van de 120 paarden en pony’s die op De Paardenkamp verblijven.

Met veel weidegang, onderling sociaal contact, snuffelroosters, voeding op maat en het vorig jaar gerealiseerde Paddock Paradise van negen voetbalvelden groot genieten de bewoners van een fijne oude dag.

Bron: Stichting De Paardenkamp

Foto: archief

Tot voor kort zagen dierenartsen het hoge ijzergehalte bij paarden als een acute aandoening of als resultaat van een hoge dosis ijzerhoudende supplementen. Onderzoekt toont nu aan dat een hoog ijzergehalte een gevolg kan zijn van ijzer in het water, gras of hooi.

Hemochromatose

Onderzoekers aan de Faculteit Diergeneeskunde van de Universiteit van Utrecht startten een onderzoek nadat twee paarden de diagnose van ‘hemochromatose’ kregen. Hemochromatose is een ijzerstapelingsziekte die erfelijk bepaald is en die een paard dus niet ‘zomaar’ oploopt.

De wetenschappers onderzochten 22 paarden en een ezel met sporen van hemochromatose in hun bloed. Alle dieren vertoonden tekenen van geelzucht, die bestaan uit gewichtsverlies, ruwe vacht en vermoeidheid.

Drinkwater

De onderzoekers testten watermonsters van alle stallen en maneges van de betreffende paarden. Alle monsters hadden een hoog ijzergehalte, variërend van 0,74 tot 72,5 mg/L. Het maximum is 0,3 mg/L. Al het water werd dan ook ongeschikt verklaard als drinkwater.

Dierenartsen behandelden de getroffen paarden op basis van hun symptomen. Vijf paarden werden uiteindelijk geëuthanaseerd door de gevolgen van leveraandoeningen. Vier andere paarden stierven na 9 maanden tot 4,5 jaar na de diagnose.

Sectie

Bij een sectie bleek dat de levers van de paarden smaller waren dan normaal. Ook waren ze roestbruin van kleur en zaten er sporen van ijzer in. De onderzoekers ontdekten ook ijzerophoping in de alvleesklier, longen, milt, hersenen, nieren, darmen, schildklier en bijnieren.

“We deden nogmaals bloedonderzoek – tot vijf jaar later – en de ijzerconcentraties waren nog steeds erg hoog”, aldus Drs. Mathijs J.P. Theelen, docent aan de universiteit. “Ze verschilden niet van de waarden op het moment van de diagnose, ondanks het tot een minimum beperken van de ijzerinname.”

Medische aandoening

Het is dus aan te raden om het ijzergehalte van zowel het voer als het drinkwater te checken. Dit is vooral belangrijk in gebieden met een hoog ijzergehalte in de bodem. “Probeer langdurig gebruik van supplementen met veel ijzer te vermijden, tenzij je dierenarts een dergelijke aanvulling voor een specifiek medische aandoening voorschrijft, ” concludeert Theelen.

Klik hier voor alle resultaten uit het onderzoek.

Bron: The Horse

Foto: Christine Dijk

 

neusriem regels

In het dissectieverhaal in Hoefslag 3 kun je lezen wat het gevolg is van de druk van een neusriem op het paardenhoofd. De KNHS heeft naar aanleiding van een reglementswijziging een filmpje gemaakt om uit te leggen hoe strak de neusriem nu eigenlijk mag zitten.

De KNHS verbiedt per 1 april te strakke neusriemen in alle disciplines omdat de bond ‘zich sterk maakt voor het welzijn van het paard.’

Discussie voorkomen

De video-uitleg is onder meer gemaakt om discussie over de controle en meting te voorkomen en duidelijkheid te creëren. KNHS juryleden en officials krijgen hier aparte documentatie over. Volgens de uitleg hebben paarden met een te strakke neusriem pijn en kunnen zij niet goed functioneren.

De KNHS hanteert per 1 april de regel dat er minimaal 1,5 cm. ruimte moet zijn tussen neusriem en neusbot. Er moeten twee vingers tussen de neus en de neusriem passen. “Houd er rekening mee dat er is gemeten met de wijs en middelvinger van een volwassen man. Vrouwen deze meting dus ruim nemen.”

Zenuwen en bloedvaten

De neusriem moet onder het ‘foramen infraorbitale’ (de opening in de schedel halverwege de bovenkaak) liggen. Uit het foramen infraorbitale komen namelijk allemaal zenuwen en bloedvaten. Verder moet hij uitkomen boven de ‘processus nasalis ossis incisivi’, de inkeping van het neusbot.

De KNHS benadrukt dat een te lossen neusriem ook niet wenselijk is. “Die gaat schuiven en veroorzaakt irritatie.”

Natuurlijk gedrag

Voor bitloze optomingen gelden dezelfde regels. “Een paard moet met het hoofdstel om natuurlijk gedrag kunnen vertonen, dus kauwen, gapen slikken.”

Uit onderzoek is gebleken dat paarden die een te strakke neusriem dragen bijvoorbeeld stress kunnen krijgen, gevoeliger zijn voor de druk van het bit en een slechtere doorbloeding hebben. De gevolgen hiervan zijn dat het paard niet comfortabel is, pijn of weefselbeschadiging heeft of niet goed kan functioneren.

Kijk hier voor een overzicht van alle wijzigingen in het Algemeen Wedstrijdreglement per 1 april 2019.

Bron: KNHS / Hoefslag

Foto: Digishots

wei paard welzijn
© DigiShots

De ziekte van Cushing, tegenwoordig ook wel PPID (Pituitary Pars Intermedia Dysfunction) genoemd, is een steeds bekendere ziekte die ongeveer bij 15% van de paarden vanaf 15 jaar voorkomt. Bekende symptomen zijn een lange, krullerige vacht en vetophopingen.

Welzijn is een punt dat in de toekomst een grote rol gaat spelen, wanneer het deze aandoening aangaat. Gepco van Bokhorst is werkzaam als dierenarts bij paardenkamp Soest en deelt zijn ervaringen en toekomstbeeld over PPID bij paarden.

Voldoet jouw paard met PPID aan een goed welzijn?

PPID komt meestal bij oudere paarden voor, maar de ziekte wordt ook bij jongere paarden vastgesteld. Bij PPID is de ‘pars intermedia’ (hypofyse) ontregeld, dit is een kleine klier onder de hersenen. De hypofyse is samen met de hypothalamus het regelcentrum van de hormonen. Vanuit de hypothalamus lopen zenuwbanen naar de hypofyse om de hormoonproductie aan te sturen.

Geen remming

Bij PPID vallen deze zenuwbanen langzaamaan weg en ontstaat een verstoring in de aansturing. Door de kapotte zenuwbanen is er geen remming op de hypofyse. Gevolg is een overproductie van hormonen. Deze verhoogde productie van hormonen, vooral ACTH, heeft verschillende symptomen tot gevolg.

Voor alle paarden, in het bijzonder paarden met PPID, is welzijn een belangrijk punt en trekt tegenwoordig grote aandacht. Een ontwikkeling in 2018 is de EPWA (Equine Pijn- en WelzijnsApp) ontwikkeld door paardenkamp Soest en onderzoekers van de universiteit Utrecht. Met de app is de gezondheid en het gedrag van het paard/ezel bij te houden.

‘Door de verminderde weerstand is het paard gevoeliger voor infecties.’

Verschil Cushing en PPID

Gepco van Bokhorst is dierenarts bij Paardenkamp Soest. Hij benoemt het verschil tussen Cushing bij honden en PPID bij paarden. Cushing bij honden is een aandoening waarbij de bijnieren te veel cortisol produceren. PPID bij paarden veroorzaakt een aftakeling van de hersenen waardoor er een overproductie van hormonen ontstaat, vandaar dat de naam PPID meer past bij paarden dan de naam Cushing.

Symptomen van PPID

Veel paardeneigenaren kennen het bekendste symptoom van PPID: lange, krullerige haargroei en lokale vetophopingen. Van Bokhorst vertelt dat naarmate het paard een hogere leeftijd krijgt, de stofwisseling verandert en er vindt meer hormoonproductie plaats.

Er ontstaan meer symptomen als insulineresistentie, hoefbevangenheid, verminderde weerstand, vermoeidheid en spier- en botafbraak. Het paard gaat meer drinken en plassen, voelt zich niet happy en door de verminderde weerstand is het paard gevoeliger voor infecties.

Insulineresistent

De vertoning van PPID bij jonge paarden is een lastig punt, hiervoor is nog geen wetenschappelijke verklaring. Er zijn wel lopende onderzoeken die aantonen dat jonge paarden, en dan met name koudbloed paarden zoals Fjorden en Haflingers, insulineresistent zijn.

Door insulineresistentie is de kans op dikke paarden groot. Bij deze jongere paarden is het van belang genoeg beweging te geven en het paard in goede conditie te houden.

Voeding, medicatie en kosten

Om een diagnose te stellen, is bloedafname van het paard noodzakelijk. PPID is tot op heden niet te genezen. De behandeling bestrijdt alleen de symptomen, daarom is het belangrijk dat de eigenaar het paard blijft controleren op bloedwaardes van PPID.

Paarden met PPID hoeven volgens Van Bokhorst geen speciale voeding, kruiden, supplementen of andere bijzondere middelen te krijgen. Wel moet worden gekeken naar het huidige rantsoen; hoeveel suikers krijgt het paard binnen en kan ik die verminderen?

Pergolide

Als dierenarts raadt hij aan het paard medicatie toe te dienen. De behandeling bestaat uit de toediening van Prascend, met de werkzame stof pergolide. Dit stimuleert de remmende functie, waardoor de productie van hormonen in de hypofyse weer omlaag gaat. De medicatie tegen PPID is duur. Van Bokhorst maakt een schatting van 1 à 2 euro per dag aan medicatie.

Hierboven komen nog kosten van het bloedonderzoek om te testen of het paard inderdaad PPID heeft. Plus de kosten van de bloedcontrole of de medicatie voldoende aanslaat.

Extra verzorging

Verdere extra verzorging aan de hoeven, vaker scheren van het paard door de dikke vacht én overige complicaties die door PPID voorkomen kosten veel geld. Al met al is het gehele kostenplaatje per jaar ongeveer 1000 euro.

Van Bokhorst: ‘Door het welzijn in combinatie met PPID onder de aandacht te brengen, zien paardeneigenaren zelf of hun dier voldoet aan de welzijnseisen.´

Keurmerk Paard en Welzijn

In de paardenwereld krijgt het welzijn van paarden steeds meer aandacht. In 2017 is het Keurmerk Paard en Welzijn (KPW) op de markt gebracht. Hierbij ligt de nadruk op punten die zorgen voor een goed welzijn bij paarden.

Dierenwelzijn hangt samen met de ‘Vijf vrijheden’. Wanneer deze vrijheden voldoen, hebben dieren een goed welzijn. De ‘Vijf vrijheden’ beslaan de volgende punten: vrij van honger en dorst; vrij van ongemak, vrij van pijn, verwonding en ziekte, vrij van angst en stress; vrij om normaal gedrag te vertonen.

EPWA

Een nieuwe ontwikkeling op het gebied van welzijn en gezondheid is de EPWA. De EPWA is ontwikkeld in 2018 door samenwerking van onderzoekers van de Universiteit Utrecht en paardenkamp Soest. Met de app kan de gebruiker het welzijn en de gezondheid van het paard of de ezel bijhouden.

De EPWA heeft een aparte categorie om PPID onder de aandacht te brengen. Paardeneigenaren kunnen zo zelf controleren of  de omstandigheden van hun dier voldoet aan de welzijnseisen. De app is een handige tool om de eigenaar informatie bij te brengen over pijn, ongemak en een ongelukkig paard.

‘Eén uurtje dressuurles per dag, daar wordt een paard niet moe van.’

Hard werken

Van Bokhorst geeft een voorbeeld: ‘Wat is hard werken voor je paard? Eén uurtje dressuurles per dag, daar wordt een paard niet moe van. Mensen denken, mijn paard zweet dus is hij moe. Hier is de fout: hij kan 23 uur per dag niks doen, dat ene uurtje beweging kost hem weinig moeite.’

Vaak ziet Van Bokhorst dat eigenaren te weinig interactie met hun paard hebben, mede daardoor komt het dat symptomen (of gedragsveranderingen die komen door PPID, zoals agressie) laat ontdekt zijn door eigenaren en medicatie traag op gang komt. Door bijhouden van informatie via de app is hier meer bewustwording van.

Pijnscore

De app biedt eigenaren een betrouwbare methode om pijn te herkennen en een pijnscore te geven bij het paard. Zo kan de eigenaar zien of het nodig is om de dierenarts naar het paard te laten kijken en medicatie op te starten. Naast medicatie zijn nog niet veel manieren om het leven van een paard met PPID zo aangenaam mogelijk te maken, mede daarom is de app een uitkomst.

Begin november 2018 is de app geëvalueerd. Van Bokhorst meldt dat er op dat moment 2428 gebruikers actief waren met gezamenlijk 3204 aangemelde paarden. Verder zijn er 615 pijnmomenten geconstateerd door de gebruikers bij de paarden. De app is het meest gebruikt voor het bijhouden van voeding. Op dit moment is de app gratis te downloaden. Er zijn ontwikkelingen om de app uit te breiden, ook zijn internationale contacten gelegd om de app in het Engels te vertalen.

Tot slot….

Tot slot vindt Van Bokhorst het belangrijk dat de eigenaar de verantwoordelijkheid neemt voor de gezondheid en het welzijn van het paard. ‘Paarden zijn veel te dik, krijgen te weinig beweging en ze lijden aan mentale afstomping; het paard krijgt geen of erg weinig aandacht van de eigenaar omdat deze te druk is met andere zaken.’

Door de bewustwording van de mens over goede gezondheid en conditie bij het paard én gebruik van de app zijn volgens Van Bokhorst de symptomen van PPID eerder te herkennen. De behandeling met medicatie kan in een vroeg stadium beginnen. Door bewustwording van de eigenaar, waardoor PPID eerder geconstateerd is, kan een paard met PPID door een goede behandeling met medicatie, welzijn en aandacht een gezonde toekomst tegemoet gaan!

Op Youtube heeft dierenarts Gepco van Bokhorst een interessante lezing over PPID geplaatst.

Dit artikel is geschreven door Aimée van Wilgen en Lian van Gijs, derdejaars studenten van de opleiding Diergezondheid- en Management van de Aeres Hogeschool te Dronten.

Foto: Archief Digishots

paarden welzijn

Hetty Schreurs is de nieuwe voorzitter van de Stichting Welzijn Paard. Zij neemt het stokje over van de voorzitter ad interim, Jan Cees Vogelaar.

De Stichting Welzijn Paard is opgericht ter bevordering van het welzijn van paarden. Zo werd tijdens Horse Event 2018 het Keurmerk Paard en Welzijn gepresenteerd aan het publiek.

Afdelingshoofd Infectie Biologie

Hetty Schreurs is dierenarts en op dit moment werkzaam als afdelingshoofd Infectie Biologie bij Wageningen Bioveterinary Research en directeur van de Stichting Autoriteit Diergeneesmiddelen.

Daarnaast was zij raadslid van de Raad voor Dieraangelegenheden. Vanuit die functie was ze betrokken bij de totstandkoming van het rapport ‘Paardenmarkten in Nederland, Man en Paard noemen’. Voorheen was zij onder meer ook werkzaam bij Faculteit Diergeneeskunde Universiteit Utrecht, de Gezondheidsdienst voor Dieren en de Universitaire landbouwhuisdierenpraktijk.

Verbeteren paardenwelzijn

Hetty Schreurs ziet het voorzitterschap de Stichting Welzijn als een mooie manier om een bijdrage te leveren aan het verder verbeteren van paardenwelzijn. Van haar vijfde tot haar achttiende was Hetty paardenmeisje ‘avant la lettre’. Zij heeft twee dochters die actief zijn in de paardensport.

Schreurs vormt het bestuur van de stichting samen met Olivier Smink (FNHB), Theo van der Meulen (KNHS) en Ralph van Venrooij (LTO).

Mooie uitdaging

‘Er ligt een mooie uitdaging voor ons,’ vindt de nieuwe voorzitter. ‘Tijdens het Algemeen Overleg in de Tweede Kamer over paarden werd weer duidelijk dat vele ogen de paardensector kritisch volgen. Zoals minister Schouten al aangaf tijdens dit AO, is het Keurmerk Paard en Welzijn een goed initiatief vanuit de sector waarmee het paardenwelzijn echt een stap voorwaarts kan maken.’

‘Het is de taak van het bestuur van de Stichting Welzijn Paard om de uitrol van het Keurmerk in de sector te begeleiden,’ vindt Schreurs.

De stichting laat weten Jan Cees Vogelaar veel dank verschuldigd te zijn voor al zijn inzet de afgelopen maanden. ‘Hij heeft er echt de schouders onder gezet om het Keurmerk van de grond te krijgen.’

Bron: keurmerkpaardenwelzijn.nl

Foto: archief Remco Veurink

grand prix
Edward Gal - Glock's Zonik Jumping Amsterdam 2018 © DigiShots

De test met een kortere Grand Prix tijdens de wereldbekerwedstrijd in Londen later dit jaar heeft niet alleen te maken met het bekoren van het publiek. Ook voor de paarden is het prettiger wanneer ze dezelfde oefeningen niet eindeloos hoeven te herhalen, denkt Richard Davison.

De Grand Prix in Londen telt niet mee voor de wereldbeker-ranglijst, maar bepaalt wel de volgorde waarin de combinaties aan de start komen van de kür op muziek, een dag later. De proef duurt in Londen vijf minuten, wat 45 seconden korter is dan de bestaande Grand Prix. De proef werd deze week gepresenteerd.

Minder herhalen

Richard Davison, dressuurexpert van de London Olympia, zegt tegen Horse & Hound dat een kortere proef goed is voor zowel het lichamelijke als het geestelijke welzijn van de paarden. ‘In de proef is minder sprake van het herhalen van oefeningen en de paarden hoeven de zwaardere onderdelen minder lang vol te houden.’

Hij vraagt zich bovendien af of het echt nodig is om paarden steeds wanneer ze meedoen aan een internationale wedstrijd een ‘zware’ Grand Prix te laten lopen, zoals die van de Olympische Spelen. ‘Een springruiter legt ook niet steeds een parcours van olympisch niveau af.’

Twee piaffes

In de verkorte proef zitten twee piaffes, in plaats van drie, en de uitgestrekte draf wordt nog maar een keer, in plaats van drie keer, getoond. Hij telt nu overigens wel dubbel. De draf-appuymenten zijn korter en de zig-zag in galop is vervangen door het draf-appuyement voor en tussen de pirouettes.

‘Niet iedere oefening hoeft meerdere malen te worden getoond in elke Grand Prix,’ vindt Davison. ‘Zeker niet met de kür een dag later.’

Niet makkelijker

De nieuwe proef is zeker niet makkelijker, denkt hij. ‘Het zal een uitdaging voor de ruiters zijn dat ze een fout niet meer kunnen herstellen, omdat een onderdeel slechts een keer wordt gereden. Dat vergt precisie en een goede voorbereiding.’

Combinaties blijven na afloop in de ring om hun score te zien en een interview van maximaal 45 seconden te geven. Dat heeft geen negatief effect op het afkoelen va de paarden, denkt Davison. ‘Ik denk dat het paardenwelzijn hier alleen maar baat bij heeft.’

Bron:  Horse & Hound

Foto: Digishots

water hitte afspoelen

Volgens Hank van Campen, teamveterinair voor de paarden van de Nederlandse dressuurjeugd,  moeten we ons momenteel zorgen maken over de oude mensen en dieren die niet fit zijn, in plaats van de topatleten die vandaag op het NK Dressuur in actie komen. ‘Ik ben ervan overtuigd dat de ruiters meer last hebben van de warmte dan de paarden.’

Vrijdag was Van Campen in Ermelo aanwezig om de verrichtingen van de Junioren en Young Riders in het eerste onderdeel van het NK Dressuur te volgen. ‘De paarden kwamen allemaal fit de baan uit. Er stond een lekker windje, het voelde daarom niet overdreven heet aan en de paarden konden zich voor en na de proef goed koelen.’

Aangepast programma

Het donderdagprogramma van het NK was al afgelast en op vrijdag is een aangepaste programmering, waarbij er vanwege de hitte geen rubrieken worden verreden tussen 12:00-18:00 uur.

‘Ik ben er als dierenarts echt van overtuigd dat paarden beter tegen de hitte kunnen dan mensen. De organisatie heeft er alles aan gedaan om het voor de ruiters en de paarden zo behaaglijk mogelijk te maken. De deelnemers kunnen binnen losrijden, er zijn overal extra schaduw- en waterpunten en een nevelinstallatie. Met deze maatregelen is het volgens mij verantwoord om het NK vandaag door te laten gaan.’

Goed getrainde combinaties

Volgens Van Campen hebben we te maken met goed getrainde combinaties. ‘De warmte houdt al een tijd aan en de paarden zijn hieraan gewend geraakt. Onlangs waren we met het team op het EK in Fontainebleau. Daar waren ook temperaturen boven de 30 graden en werden ’s middags gewoon wedstrijden verreden. Hier hebben we ook geen enkel probleem ervaren met de hitte. De ruiters kennen hun paarden goed en passen de training, warming-up en cooling down op de omstandigheden aan.’

Bron: KNHS

Foto: Digishots

hitte publiek

De KNHS zou het reglement aan moeten scherpen als het om het al dan niet afgelasten van wedstrijden gaat, bijvoorbeeld op extreem warme dagen. ‘Het paard moet altijd vóór prestige gaan,’ schrijft Piko Fieggen, programmamanager Handel & Fok van de Dierenbescherming in zijn blog.

De Dierenbescherming roept de KNHS op om het reglement op dat punt aan te scherpen. ‘Geef duidelijk aan bij welke temperatuur, luchtvochtigheid en type ondergrond een wedstrijd kan doorgaan.’

Winst voor een ieder

Een afgelasting zou zeker tot de opties moeten behoren, vindt de Dierenbescherming, ‘maar het verplaatsen van de wedstrijd naar de ochtend en de (vroege) avond is meestal ook al voldoende. Het trekt in de avond bovendien meer publiek, dus winst voor een ieder.’

Volgens de organisatie is het krom dat ruiters die onder extreme weersomstandigheden toch op wedstrijd gaan punten kunnen verdienen, terwijl ruiters die voor het welzijn van hun paard kiezen, die niet krijgen.

Duidelijke lijn

Nu stelt het reglement van de KNHS dat het aan de organisatie zelf is om een wedstrijd af te gelasten. De bond brengt in dat geval geen wedstrijdafdracht in rekening. ‘Wij vragen ons echter af: moet er niet gewoon een duidelijke lijn worden getrokken die voor elke wedstrijd geldt?’

Ruiters die toch op wedstrijd gaan, stellen volgens de Dierenbescherming prestige vóór het paard. ‘De gezondheid van het paard kan behoorlijk in het geding komen. Vooral als er bij temperaturen boven de 30 graden, op het heetst van de dag en op een warmte uitstralende piste een concours wordt gereden. Het zijn weliswaar maar een aantal minuten, maar met het inrijden en langdurend transport kan dit het welzijn van het paard flink aantasten.’

Topsportpaarden

Wedstrijden op internationaal niveau zijn niet te vergelijken met de ‘gewone’ KNHS-wedstrijden vindt de Dierenbescherming. ‘De topsport-wedstrijden worden niet verreden op het heetst van de dag, maar in de ochtend en avond. De paarden op deze evenementen zijn ook topsportpaarden. Dus met een uitstekende conditie en meestal met topsportbegeleiding. Dit valt dus niet te vergelijken met de situatie waar wij het nu over hebben.’

Balans tussen mens en dier

De KNHS schrijft in een reactie dat de bond met de actuele wijzigingen in de programmering van het NK Dressuur en de regiokampioenschappen toont dat prestige zeker niet voorgaat op de belangen van het paard. ‘Paardrijden gaat over de balans tussen mens en dier. Prestaties in paardensport kunnen alleen ontstaan door deze unieke en bijzondere samenwerking’.

De KNHS schroomt zeker niet voor een afgelasting. ‘Hetzelfde geldt voor de vele andere paardensportevenementen die komende dagen in het land plaatsvinden. Ook daar wordt heel zorgvuldig gekeken wat wel en wat niet kan, programma’s worden herzien of afgelast.’

Bron: Dierenbescherming

Foto: Digishots

 

Protocol extreme weersomstandigheden
Protocol extreme weersomstandigheden van kracht

Met een weersverwachting van 27 graden Celsius en meer in de Bilt is het extreem warm. Voor ons zelf en voor onze paarden.  Dit betekent dat dan het Nationaal Hitteplan deze dagen in werking zal gaan treden.  Extra maatregelen zijn nodig om het welzijn van het paard te garanderen.

Extreem weer

Wanneer volgens de weersvoorspelling van het KNMI voor de komende 24 uur in de Bilt sprake is van een temperatuur van 27 graden Celsius of meer, kan men spreken van extreem weer. Bij de overheid treden dan de extra toezichts-maatregelen in werking.
Bij het vaststellen of er voor een paardenhouder, voor een evenement of voor een transport sprake is van extreme weer wordt er uitgegaan van werkelijke temperaturen die ter plaatse worden vastgesteld. Dit kan worden gedaan gewoon door de temperatuur te meten met behulp van een app met gegevens van het KNMI: “Het Weer in Nederland”.

Protocol extreme weersomstandigheden

Om paardenhouders en paardeneigenaren een handvat te geven hoe om te gaan met extreme weersomstandigheden heeft de Sectorraad Paarden, met de dragende organisaties, besloten een ‘Protocol extreme weersomstandigheden voor paarden’ op te stellen (protocol). Hieronder een aantal overwegingen bij warm weer:

• paarden moeten in de schaduw (kunnen) staan;

• paarden moeten zo nodig voldoende gekoeld worden (met water of ventilatoren);

• er moet voldoende goede kwaliteit drinkwater ten minste iedere 4-6 uur ter beschikking staan/ter beschikking worden gesteld en er moet voldoende ruwvoer worden verstrekt;

• transport is bij voldoende ventilatie mogelijk, maar de koeling moet voldoende zijn;

• door organisatoren van evenementen moeten de omstandigheden ter plaatse meegenomen worden bij de beslissing een evenement wel/niet door te laten gaan;

• eigenaren, ruiters en menners hebben een eigen verantwoordelijkheid om wel of niet aan een evenement deel te nemen.

 

Lagere omgevingstemperatuur

Van belang is dat men zich realiseert dat voor een paard van nature een wat lagere omgevingstemperatuur optimaal is dan voor de mens. Het is dus van groot belang daar aan te denken bij het beoordelen van de situatie!

Bron: SRP / Hoefslag
Foto: Hoefslag

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,334FansLike
0VolgersVolg
6,982VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer