Tags Posts tagged with "Wellington"

Wellington

Vilhelmson Silfven
Tinne Vilhelmson Silfven en Don Auriello (foto: Remco Veurink)

In het Amerikaanse Wellington was het weer tijd voor een CDI-W, waarbij gisteren de Grand Prix op het programma stond. Hoewel het in Florida normaal gesproken zonnig is vielen er het tijdens de Grand Prix hevige regenbuien, zodat zelfs het programma een uur lang werd stilgelegd.

De Zweedse Tinne Vilhelmson-Silfven was met haar paarden kennelijk het best bestand tegen de weersomstandigheden, want de Zweedse won (75.51%) met de elfjarige Hannoveraan Don Auriello (v.Don Davidoff) en werd nog eens derde (70.57%) met Divertimento (v. Di Versace).

‘Ja de plotselinge hevige regen bracht me wel wat uit de concentratie. De foutjes die Don Auriello maakte waren mijn eigen schuld,’ aldus Vilhelmson. Heather Blitz nestelde (71.13%) zich tussen Vilhelmson en haar paarden. Blitz en Paragon (v. Don Schufro) moesten hun test vanwege het weer onderbreken, maar kwamen later goed terug: ‘ik kon gelukkig gefocust blijven op de proef’. (AvdH)

McLain Ward en Zander (v. Cantos) schreven vandaag de vijfde ronde van de Challenge Cup op naam tijdens het Winter Equestrian Festival in Wellington. Het duo versloeg daarmee de Brit Ben Maher en Quiet Easy (v. Quidams Rubin). Op de derde plaats eindigt Amerikaan Peter Wylde met Lewin (v. Lewinski).

De door de Olympisch parcoursontwerper Bob Ellis ontworpen opgave werd bedwongen door 64 combinaties, waarvan twaalf door mochten naar de barrage. Uiteindelijk wisten zes combinaties deze foutloos te overbruggen. De tijd van McLain Ward stond op 36.06 seconden, terwijl Ben Maher en Quiet Easy 36.21 seconden nodig hadden. Wylde kwam rond in 37.72 seconden en dit bleek voldoende voor de derde plaats.

Ben Maher behaalde zaterdag de overwinning in de met 100.000 dollar gedoteerde tweesterren Grand Prix van Wellington. De Brit versloeg met zijn Cella (v. Cento) 49 andere combinaties, waarvan slechts zes de barrage haalden. Alleen de top drie behaalde een dubbel foutloze ronde.

Op de tweede plaats staat Braziliaan Rodrigo Pessoa met HH Rebozo (v. Tlaloc la Silla), gevolgd door de eveneens Britse Gemma Paternoster met de Nederlands gefokte Osiris (v. Polydox).

Maher: ‘Ik heb Cella pas sinds oktober onder het zadel en het heeft even geduurd voor we haar en mijn andere nieuwe paarden fit en in vorm hadden voor het circuit. Cella heeft hier erg goed gesprongen. Het heeft lang geduurd voor ze aan mijn rijstijl gewend was. Ik had zelf uiteraard ook tijd nodig om aan haar te wennen. We beginnen nu een team te vormen en dat heeft zich vandaag uitbetaald.’

Het eerste CDI3* weekeinde in het Amerikaanse Wellington werd afgesloten met de Grand Prix Special. Na derde te zijn geworden in de Grand Prix lukte het Lisa Wilcox met haar tienjarige Hannoveraanse hengst Pikko del Cerro (v.Pik L x Rohdiamant) de overwinning  (71.58%) naar zich toe te trekken. Wilcox over de overwinning: ’Hij is nog zo jong maar leert snel. Hij verbaast me elke keer weer’.

De Canadese Cheryl Meisner werd met 67.87% tweede. Meisner startte de zestienjarige Paganini, een Nederlands fokprodukt van Havidoff x Statuar. De viervoeter is afkomstig uit de stal van Bert Rutten, waar Meisner trainingen volgde en zo ook in het zadel Paganini belandde. (AvdH)

De met 175.000 dollar aan prijzengeld gedoteerde Invitational Grand Prix van Wellington is gewonnen door Andres Rodriquez met Caballito. Ze waren de eerste combinatie die foutloos rond kwam in deze rubriek over 1.40m. Met een tijd van 31.47 seconden lieten ze de leiding vervolgens niet meer los. Elf andere combinaties kwamen eveneens foutloos rond, maar kwamen niet in de buurt van Rodriguez en Caballito.

Rodriquez is geen vreemde in Wellington. Tijdens de eerste week van deze serie wedstrijden won hij al met Elatrice. Een week later kwam hij met hetzelfde paard tot de tweede plaats. Anna McKnight kwam met Sandor tot de tweede plaats, gevolgd door de Brit Ben Maher en Quiet Easy.

In het Amerikaanse Wellington is de eerste van de twee CDI3* van start gegaan. Canadees David Marcus was de gelukkige die de Grand Prix-proef op zijn naam schreef. Marcus was met zijn dertienjarige Deens gefokte Chevri’s Capital (v. Chevri’s Lavallo) zijn veertien concurrenten de baas. ‘Tevreden met mijn score van 70,34 ben ik zeker. Mijn paard had geen last van de lagere temperaturen zoals wat anderen. Hij voelt zich hier thuis’, verklaart de Canadese Olympische ruiter.

De Zweedse Tina Vilhelmson zadelde Divertimento (v. Di Versace) en volgde Marcus op de tweede plaats (70.32%). Lisa Wilcox startte als eerste en stond lang aan de leiding. Uiteindelijk werd de Amerikaanse met haar Pikko del Cerro (v.Pik L) derde (68.23%). (AvdH)

In deze blog neem ik jullie, immer trouwe Hoefslaglezers, mee naar het paardenpretpark van de wereld. Wellington Florida, de thuishaven van zowel WEF als WDM. Tijdens mijn week hier maak ik diverse tekst- en fotoproducties. Alle artikelen zullen de komende tijd in Hoefslag verschijnen, deze blog biedt alvast een live voorproefje.

Tijdens mijn laatste dag in Wellington ging ik op bezoek bij de nog niet besproken schakel van deze paardengemeenschap. Locatie? De graszoden van International Polo club Palm Beach. Precies ja, het was tijd voor een middagje polo. Ik viel met mijn neus in de boter, want op deze zonovergoten zondagmiddag stond de Joe Barry Cup Final op het programma. Aangezien deze uitnodiging zich tamelijk last minute aandiende, had ik geen tijd om mezelf voor te bereiden. Polo is net hockey te paard, dacht ik. Een overwegend lomp spel tussen twee teams die met een stok proberen om de bal zo hard als mogelijk in andermans doel te parkeren. Toevallig zag ik afgelopen week een affiche voorbij komen met het bericht dat automerk Maserati zich met de grootst mogelijk toewijding had gekoppeld aan Palm Beach Polo. Het enige dat ik dus op voorhand wist, was dat ik niet in een spijkerbroek kon aankomen. Zoveel was duidelijk. Dus hop, zonnebril op, jurk aan, twaalf centimeter hak onder mijn hoeven, telelens mee en op naar de Polo Club.

Spoedcursus
Eenmaal aangekomen in het mediavak van de overvolle tribune kon mijn polo-introductie beginnen. Ik had al snel in de smiezen dat je zoals verwacht twee teams nodig hebt voor een potje, maar dat het toch anders is dan hockey te paard. Het was een stuk ingewikkelder dan ik van te voren had bedacht. Ik snapte er na een goed kwartier werkelijk geen klap van. ‘Hoezo willen ze allebei in hetzelfde doel scoren!?’ Mijn redding kwam echter uit tamelijk onverwachte hoek. Voor mijn neus zaten twee mannekes op leeftijd het schouwspel aandachtig te volgen. Ze voerden een diepgaande discussie over de spelers en hielden heel precies alle scores bij. ‘Aha, daar zitten mijn schoolmasters’, dacht ik. Gewapend met een glimlach en een gigantisch knipperend vraagteken boven mijn hoofd vroeg ik of ik misschien naast hen mocht komen zitten voor wat bijles. Ik kon in alle eerlijkheid wel een spoedcursus gebruiken.

Tegenpolen
Voordat ik het goed en wel besefte, zat ik gezellig bij deze poloveteranen onder de vleugels. De twee bleken Ron (69) en Alexander (66) te heten, twee bevriende tegenpolen. De een overtuigend republikein en de ander duidelijk democraat, maar ondanks hun uiteenlopende karakters en ideeën is polo sinds jaar en dag datgene dat hen bij elkaar brengt. Deze gemoedelijk kibbelende knabbel en babbel zijn naar eigen zeggen al met elkaar bevriend sinds de laatste grote dinosauriërs de aarde verlieten. ‘Het is vierenvijftig jaar geleden Dear, dat ik voor het eerst op een polo pony zat. Vraag dus maar raak, want op elke vraag die jij nu zult stellen, wilde ik vroeger ook graag een antwoord horen’, begon Alexander –nog altijd journalist voor 25 (!) verschillende polomedia– met een glimlach. Alexander is de pittige van de twee, zo’n echte positief verroeste veteraan van een Amerikaan. Op het moment dat zijn telefoon gaat roept hij standaard knarsend: ‘Wa do ya want?!’, in de hoorn. Het bleek zijn dochter Whitney te zijn, ze wilde graag weten hoe het met haar vader ging. Ron is de rustige van de twee. Hij werkt al jaren als sportverslaggever voor de televisie, daarvoor was hij weerman in Colorado.

Hollands glorie
Op het moment dat mijn polokennis in sneltreinvaart werd bijgespijkerd, diende zich in alle letterlijkheid een nieuw interessant feit aan. Alexander had even iemand een smsje gestuurd die ik vast wel wilde ontmoeten. Tien minuten later stond hij voor mij neus. Vincent Mesker, 31 jaar en de enige professionele polospeler van, jawel: Nederland. Volgens Alexander is deze riding Dutchman overigens de langste speler ter wereld, maar dat terzijde. Na zijn middelbare schooltijd in Nederland koos Mesker voor de kans op een internationale polocarrière  en vertrok naar het buitenland. Hij volbracht zijn missie, woont nu fulltime in Palm Beach en inmiddels is Mesker onder pololiefhebbers erg bekend. In Nederland weet geen kip van zijn bestaan als prof af, maar daar zit hij niet echt mee. ‘Ik vind het buiten de spotlights wel prima hoor. In Nederland is de polosport niet zo groot, je kunt het niet vergelijken met Argentinië of Amerika. Wat hebben deze heren hier je ondertussen verteld?’

Over chukkers en spelregels
Afgelopen middag leerde ik dat elk polo-team uit vier spelers bestaat. Elke speler heeft diverse paarden tot zijn beschikking, een limiet is er niet. De ene ruiter heeft er tien, de ander heeft er dertig tot zijn beschikking. Het is maar net wat je jezelf kunt veroorloven. Er wordt voor polo hoofdzakelijk maar één ras gebruikt. Deze onverschrokken hazenwindhonden op hoeven zijn overwegend Engelse volbloeden. Een wedstrijd duurt anderhalf uur en wordt verdeeld in zes ronden die bekend zijn onder de naam chukkers. Elke chukker duurt zeven minuten. Na elke ronde wisselen de spelers van paard, maar dat mag ook tijdens het spel. Als de speler voor dit laatste kiest, dan gebeurt de wissel meestal rond de derde minuut van de chukker. Tijdens het wisselen raakt de speler de grond geen seconde, er wordt letterlijk van paard naar paard gehopt. Het polospel wordt in de gaten gehouden door drie scheidsrechters. Twee te paard in het veld en een op de tribune als back up-plan.

Toerist in eigen sport
Ik voelde mezelf als paardenmens vandaag toerist binnen mijn eigen sport. Schoorvoetend moet ik toegeven dat ik misschien wel een beetje leek op die WDM-ganger van gisterenavond die geen idee had van hoe een Kür er technisch bekeken uit moet zien. Vandaag was ik de onbevangen toeschouwer zonder enkele voorkennis en dus zonder enig vooroordeel. Misschien had ik wel de leukste middag van alle bezoekers daar. Wat kon mij het nou schelen of Team Audi won of niet? Ik heb een sport gezien die ik nog niet van dichtbij had meegemaakt en ik was in het meest geniale gezelschap van de hele toko. Bekijk hieronder de foto’s. Ik kan iedereen alleen maar adviseren om, als de kans er is, ooit eens naar zo’n wedstrijd te gaan.

Lotty van Hulst, Redactie Hoefslag

0 21

McLain Ward en Coco schreven vrijdag de Grand Prix van Wellington op naam. Deze wedstrijd over 1.40m bevat een totaal van 175.000 dollar aan prijzengeld en het parcours werd ontworpen door Fransman Pierre Jolicouer.

Amerikaan McLain Ward en Coco wisten in de veertien combinaties tellende barrage met een foutloze ronde van 29.97 seconden rond te komen. Op de tweede plaats eindigt Peter Wild en Zidane (32.38 seconden), gevolgd door Andrew Bourns en Gatsby (32.98 seconden).

Ward na afloop: ‘Dit was een heel fijn parcours, recht toe, recht aan. De sprongen zagen er goed uit en de bodem van het oude poloveld was super. Coco is een erg snel paard en heeft daar ook ervaring mee. Vandaag werkte dat in ons voordeel.’

Hoefslag/Phelps

0 40

Het jaarlijkse JustWorld International Gala dat afgelopen weekend voor de tiende keer georganiseerd werd, heeft 420.000 dollar opgeleverd. De (inter)nationale ruitertop was aanwezig op de Belle Herbe Farm in Wellington. De ambiance in Renaissance-sferen bracht de sponsors in een gulle bui; nooit eerder was de opbrengst van het diner en de veilingen zo hoog. Er werd onder andere een rijles van Eric Lamaze geveild en vijf lessen van professionele polospelers. Nick Skelton doneerde de helm die hij droeg tijdens de Olympische Spelen. Meer dan 650 gasten waren aanwezig tijdens het bal masqué.

JustWorld International werd in 2003 opgericht door ex-springamazone Jessica Newman. Momenteel zijn er meer dan vijfhonderd ruiters en officials lid, uit meer dan veertig verschillende landen. JustWorld is een goede doelen-organisatie, die onder andere deelneemt aan projecten op het gebied van voeding, gezondheid en hygiëne voor arme kinderen in Honduras, Cambodja en Guatemala. In totaal is er nu 6 miljoen pond opgehaald in die tien jaar tijd. Voor informatie over JustWorld zie www.justworldinternational.org.

Hoefslag is deze week ook aanwezig in Wellington om onder meer verslag te doen van het Winter Equestrian Festival en de World Dressage Masters. Voor Nederland nemen Hans Peter Minderhoud met Whitney van ‘t Genthof en Edward Gal met Interfloor Next One deel.

Klik hier voor de uitslagen van de dressuurwedstrijden.

Bron: Hoefslag/Justworldinternational

Volg ons!

102,958FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer