Tags Posts tagged with "weidegang"

weidegang

Cum equus libre

Het is een bijna idyllisch beeld.  Een paard, tevreden grazend op de wei. Waarschijnlijk kan jij ook niet wachten om de paarden weer lekker het land op te laten gaan. Iets waar het vanaf mei ook weer echt het seizoen voor is, maar wees eens eerlijk… Hoeveel weet jij van de weide waar jouw paard van graast?
Te weinig, blijkt vaak het geval. Iets waar natuurgeneeskundige organisatie Cum Equus Libre zich grote zorgen over maakt.

Slechte kwaliteit en wildgroei

“Onze ervaring is dat de meeste paardenhouders over onvoldoende kennis beschikken over wat het grasland wel en niet te bieden heeft,” aldus de organisatie. “De gewenste kwaliteit is er vaak niet, maar ongewenste wildgroei aan planten vaak wel. Soms met alle gevolgen van dien.”

Geen kennis, wel bling-bling

Het is overigens niet zo dat deze kennis niet beschikbaar is, maar het er eerder op lijkt dat de paardeneigenaar hier weinig oren naar heeft. Voorlichtingsavonden over de kwaliteit en gevaren van weidegang worden volgens de organisatie dan ook slecht, tot zeer slecht bezocht.
Zeker ten opzichte van de welbekende ‘pimp je frontriem’- avondjes.
Kennis- en kunde maken plaats voor ‘glitters’ en soms zelfs ten koste van de gezondheid van het paard.

“De praktijk leert namelijk dat paardenhouders pas in actie komen als het al te laat is,” zegt Cum Equus Libre. Meestal pas wanneer een eigen paard de negatieve gevolgen ondervindt van slecht gras of gevaarlijke beplanting zoals; Jacobkruiskruid, eikels, zaden van de Esdoorn en Herfsttijloos.

Voorlichtingsavond Cum Equus Libre

Om deze reden roepen zij paardenhouders op, om de voorlichtingsavond; ‘Wat je moet weten voordat je paard de wei in gaat’, bij te wonen. Zodat iedereen zijn paard tevreden, grazend en bovenal: gezond op de weide kan zien. Al dan niet met een gepimpte frontriem in de zadelkamer.

Nieuwsgierig geworden naar de voorlichtingsavond van Cum Equus Libre? Deze vindt plaats op woensdag 24 april en je kan je aanmelden via deze link.

Bron: Cum Equus Libre
Foto: Shutterstock

Paard in de wei

Vandaag de dag weten we allemaal dat als het even kan, we ons paard weidegang geven. Lekker paard zijn, lekker grazen, lekker rennen en ga zo maar door. Maar dan moet hij zich natuurlijk wel laten vangen als we hem uit de wei halen om te rijden.  Anders is ga jij die wei toch wat minder ‘lekker’ vinden voor je paard…

Praktijk casus paard vangen

‘Wie geeft nou graag toe dat het een uur tijd kost om zijn paard uit de wei te halen, omdat meneer het op een lopen zet? Een keer is dat grappig, maar als het dagelijks gebeurt.’ In Hoefslag 03 maart, die over enkele weken op de mat ligt, gaan we uitgebreid in op precies zo’n praktijk casus. Zorg dus dat je die Hoefslag niet mist.

Poll: vangen in de wei

Voor nu stellen we aan jou de vraag… Laat jouw paard zich makkelijk vangen als hij in de wei loopt?

Komt jouw paard naar je toegelopen in de wei en kan je hem zo pakken, of heb je een lasso nodig?

  • Mijn paard komt altijd naar mij toegelopen, ik kan hem zo pakken (48%, 442 stemmen)
  • Mijn paard blijft meestal staan, ik kan hem zo pakken (28%, 252 stemmen)
  • Mijn paard wil soms wel eens eerst weglopen voordat ik hem kan pakken (9%, 82 stemmen)
  • Dat is afhankelijk van hoe lang hij in de wei loopt, dus wisselend (8%, 73 stemmen)
  • Als ik in de wei kom, draait mijn paard zich om en rent hij weg (7%, 63 stemmen)

Aantal stemmers: 912

Laden ... Laden ...

 

Foto:

 

Mok
Mok

Veterinair bekeken begint mok meestal onschuldig. Zodra je het constateert is het echter zaak maatregelen te nemen. Want (verwaarloosde) mok is bijzonder hardnekkig, leidt altijd tot een dik been en is zo pijnlijk voor het paard dat het er kreupel op kan lopen. En daarmee is mok een vervelende kwaal die beter voorkomen dan genezen kan worden.

Wat is mok?

Mok is een ander woord voor kootholte-eczeem. De aandoening komt het meest voor in de kootholten maar kan zich ook rondom de hoef openbaren of hoger op het paardenbeen. Symptomen zijn jeuk en korstjes die mogelijk toegang tot secundaire infecties bieden. Zo kan een paard door mok uiteindelijk een dik been krijgen en kan het kreupel gaan lopen.

Waardoor ontstaat mok?

Mok is een eczeem dat veroorzaakt wordt door een verweekte huid. Paarden die in de wei of paddock buiten komen  kunnen er last van krijgen, als de wei of paddock te nat is. Paarden die eenmaal mok hebben, zijn enorm gevoelig voor natheid aan de benen. Bij zulke paarden is het noodzaak geen natte weide of drassige ondergronden meer te betreden. Of in ieder geval direct nadat het paard natte benen heeft gekregen, de benen zoveel mogelijk schoon en droog te maken. Een onderschat gevaar op mok is die voor paarden die dag en nacht buiten lopen in de wei. Ook al is de wei niet drassig, bij vochtiger weer ontstaat ochtenddauw, en dat kan ook -bij paarden die er gevoelig voor zijn- mok veroorzaken.

Is er een verband tussen voeding en mok?

Sommige paardenrassen zijn gevoeliger voor mok dan andere. Die gevoeligheid heeft niet altijd met het zware behang of het onderhoud van de paardenbenen te maken maar ook met voeding. Dierenartsen nemen aan dat de meest sobere paardenrassen, het Friese paard en de IJslander, de eiwitten in met name hardvoer moeilijker kunnen verwerken. Dat kan zich onder andere in eczemen uiten. Het loont de moeite om bij constatering van mok ook het eiwitrijke dieet van het paard onder de loep te nemen.

Hoe behandel je mok?

Mok ontstaat door een verweekte huid. Huid die niet de kans krijgt te drogen, bijvoorbeeld door zwaar behang is zeer kwetsbaar. Bij mok moet de aandacht op de huid van de benen worden gericht. De basis van de verzorging ligt in preventie. Ontstaat er mok dan is het raadzaam de benen met ontstekingsremmende shampoo te wassen. Daarna moet het been intensief gedroogd worden. Vervolgens is het zaak het been droog te houden. Bij beginnende secundaire huidinfecties zal de dierenarts ontstekingsremmende of -bestrijdende zalf voorschrijven.

Bron: 100 antwoorden op …/ Hoefslag

0 1761

Top dressuurpaarden die vrij in de wei of paddock lopen. Het is geen alledaags gezicht. Nog steeds vinden veel ruiters of eigenaren dat het vrij laten bewegen van de paarden te risicovol is. Een verkeerde beweging zou het einde van zijn sportcarrière kunnen betekenen, aldus de argumenten.

Anno 2016 komt er verandering in die gedachtegang. Steeds meer dressuurpaarden die op topniveau acteren komen vrij naar buiten. Het houdt ze vrolijk en gezond, zeggen de voorstanders. Zo ook de toppaarden van Severo Jurado Lopez. De Spaanse ruiter – zelf gestationeerd bij Andreas Helgstrand – heeft onder andere de tienjarige Lorenzo en zesjarige Fiontini in de weide staan. Beide paarden zijn zeer succesvol in de dressuursport: met de Lord Loxley-nazaat vertegenwoordigde Lopez Spanje op de Olympische Spelen in Rio de Janeiro, terwijl Fiontini (v. Fassbinder) in datzelfde wedstrijdseizoen haar kampioenstitel op het WK voor Jonge Dressuurpaarden prolongeerde. Beide paarden komen gewoon dagelijks naar buiten. ‘Ik vind dat ieder paard naar buiten moet komen, in de weide of in paddocks. Om wat frisse lucht te halen. Het is een belangrijk deel van ons trainingsprogramma omdat het ze mentaal gezond en gemotiveerd houdt. Ze zijn gelukkiger en positiever tussen de oren.’

Onder de noemer ‘winnaars op vakantie’ zet hij de twee toppaarden op de kiek terwijl zij naast elkaar in de paddock staan. ‘De twee kampioenen in de paddock, genietend van hun vrije tijd’ schrijft hij erbij. Volgens de Spaanse ruiter is het niet moeilijk om de sportpaarden buiten te zetten. ‘Je hebt een goed en veilig hekwerk nodig en daarna zet je ze gewoon buiten. Wanneer de paarden er gewend aan zijn is het absoluut geen probleem!’

Lopez is niet de enige dressuurruiter die de paarden buiten heeft staan. Ook Carl Hester staat bekend om zijn paardvriendelijke stalmanagement, waarbij zowel Olympisch kampioen Valegro als Nip Tuck dagelijks in de weide komen. In Duitsland is Uta Gräf kartrekker als het gaat om dierenwelzijn. Zij houdt al haar dressuurpaarden in kuddes op de weide of in grote open stallen met een uitloop. Ook in Nederland begint het tij te keren. Zo voelen ook de beste spring- en dressuurpaarden bij Glock’s Horse Performance Centre dagelijks vers gras onder de voeten.

Foto: Remco Veurink
Bron: Hoefslag

 

 

 

0 4687
vervelende kwaaltjes in de zomer

Paarden die voor korte tijd de wei op gaan eten meer per uur dan hun soortgenoot dat de hele dag op de wei staat. Onderzoekers aan de North Carolina State University uit Amerika hebben dit onderzocht. Zij boden hun testgroep gedurende een bepaalde periode 3 tot 24 uur weidegang aan met relatief vers gras. Naast weidegang kregen de dieren ook onbeperkt hooi aangeboden. De testgroep woog gemiddeld rond de 500 kg.

Factor drie

Het blijkt dat de paarden die drie uur per dag op de wei staan het meeste gras per uur naar binnen werken. Paarden die zes uur mogen grazen kwamen aan 0,75 kg per uur. Voor de paarden die negen en 24 uur per dag op de wei staan komen respectievelijk aan 0,6 kg en 0,35 kg per uur. Hoe minder lang een paard dus op de wei staat hoe meer hij in die korte tijd eet. Dit verschil loopt op met een factor drie. De onderzoekers vermoeden dat het paard weet dat hij maar voor een korte tijd de beschikking heeft over het lekkere gras en er daarom zoveel mogelijk van wil eten.

Voerbeleid

 

Voor mensen die hun paard dus voor een korte tijd op de wei zetten in verband met hoefbevangenheid of een andere aandoening is dit belangrijke informatie om mee te nemen in hun voerbeleid. Zij zouden kunnen overwegen om de weidegang op een andere manier in te delen.

Meer weten over weidegang en stalmanagement, klik dan hier.

Bron: HorseSource / Hoefslag

Foto: Jennifer-Fotografie

0 1311
hond jonge paarden
foto: Remco Veurink

Het is weer tijd voor de nieuwe poll! Met de huidige weersomstandigheden liggen niet alle weilanden er even droog bij. Hoe zit het met de weidegang van jouw paard(en)?

Hoe vaak komt jouw paard in de winter in de wei?

  • Een paar keer per week, als het niet te slecht weer is. (43%, 286 stemmen)
  • Altijd, dag en nacht, hij heeft een afdak om te schuilen. (28%, 184 stemmen)
  • Nooit, dan loopt hij de wei kapot, dus dat kan alleen in de zomer. (25%, 168 stemmen)
  • Nooit, bij de stal waar ik sta is er geen mogelijkheid tot weidegang. (4%, 24 stemmen)

Aantal stemmers: 662

Laden ... Laden ...

0 963

Het merendeel van Zwitserse paarden staat in te kleine stallen, zo concludeert de Zwitserse dierenbeschermingsorganisatie Schweizer Tierschutz (STS). Bovendien staan ze ook nog eens bijna altijd in hun eentje en is er zo te weinig sociaal contact met andere paarden mogelijk. Gemiddeld staan paarden 22 tot 23 uur per dag in een stal die niet groter is dan 12 m2. Slechts één op de zeven paarden leeft in kuddeverband. Dat, en buiten in de wei vertoeven is veel beter voor paarden. ‘Meer dan 18 uur per dag brengen ze grazend en kauwend door, waarbij ze dus de hele tijd in beweging zijn’, aldus een woordvoerder van STS.

De huidige regering bemoeilijkt een diervriendelijker houding, bekritiseert Anne-Kathrin Witschi van STS. Er zijn weinig voorschriften, die ook nog eens nauwelijks gecontroleerd worden. Controleurs komen pas in actie als er klachten binnenkomen. Er zijn nog veel paardeneigenaren die hun paarden in te kleine stallen houden, maar subsidie op het verbouwen ervan is er niet en dus gebeurt er niks.

STS riep in 2011 al een systeem in het leven waarbij stallen die hun paarden ‘permanente uitloop in groepsverband bieden van een speciaal label voorzien. Tot nu toe hebben 27 bedrijven dit label gekregen.

NZZ.ch/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 874

Steeds meer paarden en pony’s zijn te dik en lijden in meer of mindere mate aan stofwisselingsproblemen, ofwel EMS (equine metabolic syndrome). Voorbeelden hiervan zijn insulineresistentie en hoefbevangenheid. De ziekte van Cushing (PPID, pituitary pars intermedia dysfunction) is geen gevolg van overgewicht, maar een tumor in de hersenen en zorgt voor vergelijkbare stofwisselingsproblemen als bij EMS. Paarden en pony’s met deze afwijkingen hebben een aangepast rantsoen nodig om grotendeels symptoomvrij te blijven.

Weinig zetmeel en suiker

Paarden met EMS/Cushing zijn zeer gevoelig voor schommelingen in de bloedsuikerspiegel. Daarom moet de hoeveelheid snel opneembare koolhydraten in de voeding zo laag mogelijk zijn. Dit betekent een zetmeelvrij en suikerarm (suikervrij is onmogelijk!) rantsoen. Beperk de hoeveelheid krachtvoer en gebruik liever een graanvrij/graanarm product dan een regulier krachtvoer, of een volledig vitamine- en mineralensupplement.

Veel ruwvoer

Ruwvoer is rijk aan vezels; langzaam verteerbare koolhydraten die in de darm van het paard worden afgebroken door darmbacteriën. Grofstengelig hooi is voor dit type paarden het beste, maar ook bij grofstengelig hooi kan het suikergehalte per batch (bemesting, oogstmoment, etc) sterk variëren. Kies een zo constant mogelijke kwaliteit en laat het hooi analyseren (bij de Blgg) om zeker te zijn dat het suikergehalte niet te hoog is.

Opletten met weidegang

Vers weidegras is rijk aan vocht, maar kan ook heel veel suiker bevatten, vooral bij zonnige dagen en koude nachten (in voorjaar/najaar). Laat een paard met EMS of Cushing bij voorkeur alleen overdag een beperkt aantal uren grazen, om de hoeveelheid suiker zoveel mogelijk te beperken.

Voor sommige paarden met EMS of Cushing biedt een ruwvoerrantsoen onvoldoende energie. In deze gevallen kan bijvoorbeeld bietenpulp (met een extra laag suikergehalte!) met plantaardige olie worden bijgevoerd.

Lees meer over voeding bij Cushing, insulinerestentie en hoefbevangenheid.

Ir. Marike Jacobs (Voerconsultant & Columniste VoerVergelijk.nl)

Meer over de auteur: Marike Jacobs is afgestudeerd aan Wageningen Universiteit voor de masteropleiding Animal Nutrition en gespecialiseerd in paardenvoeding. Tijdens haar studie schreef Marike o.a. artikelen voor PaardenSport en verder werkt ze als stalmedewerker op een pensionstal. Mennen is haar favoriete tak van de paardensport, maar voeding en verzorging, en het waarborgen van de ‘happy athlete’ vanuit dat oogpunt, hebben de meeste aandacht.

VoerVergelijk.nl brengt iedere week op de site van de Hoefslag een voedingsverhaal met nuttige tips. VoerVergelijk is een onafhankelijke vergelijkingswebsite die is uitgegroeid tot een platform voor paardenvoer. Op VoerVergelijk kan een bezoeker paardenvoer zoeken, vergelijken en beoordelen. De database bevat alle paardenvoeders en supplementen die in Nederland en België verkrijgbaar zijn.

0 529
mager
Paardis te mager

De meeste paardeneigenaren (en paarden natuurlijk) zijn blij wanneer het weideseizoen aanbreekt. Niets is mooier dan een paard in de wei en het scheelt een hoop werk wanneer het paard niet continu op stal staat. Zowel op stal als in de wei kan een paard ziek worden. Er zijn aandoeningen die meer voorkomen en/of specifiek zijn voor paarden die weidegang krijgen. In dit artikel worden twee bekende en twee minder bekende toegelicht.

Koliek

Koliek betekent buikpijn en kan vele oorzaken hebben. Een typische vorm van koliek in het weideseizoen is gaskoliek, die veroorzaakt wordt door overmatige gasvorming in de dikke darm door het eten van te veel jong gras. Bij deze vorm van koliek gaat het paard meestal liggen, rollen en zweten. Gaskoliek zien we in het bijzonder in april en mei als het warmer begint te worden en het gras echt uitschiet. Deze vorm van koliek is in principe goed te behandelen door een injectie met een pijnstillend middel en een darmontspanner. Er moet wel goed worden gekeken of er niet meer aan de hand is. Daarom is het verstandig om elk paard met koliek altijd op te voelen (rectaal onderzoek). Gaskoliek kan er namelijk ook toe leiden dat een gedeelte van een darm in de knel komt. Het toedienen van een paar injecties is dan niet voldoende. Soms moet er een punctie in de flank gedaan worden om gas van de darm af te laten. In een aantal gevallen is operatief ingrijpen noodzakelijk.

Andere soorten van koliek die worden gezien in het weideseizoen, zijn koliek veroorzaakt door slecht ontwormen en door opname van grote hoeveelheden zand (zandkoliek). Naast de al eerder genoemde injecties moet in deze gevallen een goed middel tegen de wormen en/of een kuur SandClear worden gegeven. Deze twee soorten koliek zien we overigens meer in het najaar en in de winterperiode.

Grass sickness

Een aandoening die op koliek lijkt is grass sickness (grasziekte). Deze ziekte, waarbij bepaalde onderdelen van het zenuwstelsel zijn aangetast, bestaat al ongeveer 100 jaar en werd voor het eerst gezien in het oosten van Schotland. Tegenwoordig wordt grass sickness gezien in heel Noord-Europa bij paarden die weidegang krijgen en dan vrijwel alleen in het voorjaar. Door de aantasting van zenuwen vertoont het paard verschijnselen die typerend zijn voor deze ziekte. Het paard wil niet eten, vertoont koliekverschijnselen, heeft harde mestballen, staat te zweten, heeft afhangende bovenoogleden, speekselt, heeft korsten in de neus door voedsel dat vanuit de keel in de neusgangen terechtkomt door een slecht functionerende slokdarm en er is sprake van een verhoogde hartslag. Op grond van dit klinische beeld wordt bij het levende paard de diagnose grass sickness gesteld. Er zijn tot op heden geen eenvoudige testen bij het levende paard beschikbaar voor het aantonen van deze ziekte. Alleen bij sectie van een overleden paard is de diagnose met zekerheid te stellen. De symptomen kunnen in verschillende gradaties voorkomen, waardoor grass sickness verschillende uitingsvormen heeft. Er wordt wel gesproken van een acute, subacute en chronische vorm van deze ziekte. Voor geen van deze vormen bestaat een doeltreffende behandeling. Bij de acute vorm zijn de symptomen het duidelijkst aanwezig, waarbij de ernstige koliekverschijnselen op de voorgrond treden. Deze vorm is eigenlijk altijd binnen twee dagen na aanvang van de symptomen dodelijk. Bij de subacute en de chronische vorm is er bij een goede verzorging kans op genezing. Omdat die niet groot is, wordt in deze gevallen vaak overgegaan tot euthanasie. Ondanks dat de ziekte dus al 100 jaar bestaat, weet men nog steeds niet wat de exacte oorzaak is. Het zou te maken kunnen hebben met een bacterie die in de bodem voorkomt.

Hoefbevangenheid

Hoefbevangenheid is een stofwisselingsstoornis die ongeneeslijk kan zijn. Door een verandering in de circulatie/doorbloeding van de ondervoet ontstaat een soort ontsteking in de lederhuid van de hoef. Hierdoor is het mogelijk dat het hoefbeen loskomt van de hoeflederhuid en er een kanteling van het hoefbeen in de hoefschoen optreedt.

Een van de oorzaken van hoefbevangenheid is te veel energierijk voer. Vroeger werd gedacht dat zowel eiwitten als suikers een rol speelden, maar tegenwoordig wordt gesteld dat hoefbevangenheid enkel wordt veroorzaakt door de opname van te veel suikers in het voer (voornamelijk fructaan). In voorjaarsgras zitten hoge concentraties van deze suikers en die worden makkelijk in grote hoeveelheden opgenomen. De dunne darm is niet in staat om de suikers te verteren, waardoor grote hoeveelheden suikers in de dikke darm terechtkomen. Door de hoge concentratie suikers in de dikke darm vindt een totale verstoring van de vertering plaats. Hierdoor komen gifstoffen in de bloedbaan terecht, die de lederhuid van de hoeven kunnen bereiken en de verstoring van de circulatie kunnen geven. Een paard met hoefbevangenheid heeft pijn in meestal beide voorvoeten. Dit uit zich in eerste instantie door het zogenaamde ‘op eieren lopen’. Wanneer de pijn toeneemt, zal het paard proberen om de voorvoeten zoveel mogelijk te ontlasten door het gewicht op de achterhand te brengen. Het paard hangt met zijn lichaam naar achteren en staat met een bolle rug. In bepaalde gevallen veroorzaakt de hoefbevangenheid zoveel pijn dat het paard niet meer in de benen wil en/of kan en dus niet meer kan staan.

In het acute geval van hoefbevangenheid moeten de hoeven gekoeld worden en is het raadzaam medicijnen toe te dienen die ontstekingsremmend/pijnstillend werken en de circulatie van de ondervoet bevorderen. Natuurlijk moet het rantsoen aangepast worden. In een later stadium kan door middel van röntgenfoto’s gekeken worden of een kanteling van het hoefbeen is opgetreden. De hoefsmid kan door een juiste bekapping (eventueel aanmeten van aangepast beslag) proberen de hoefbevangenheid onder controle te krijgen.

Atypische myopathie

Tot slot aandacht voor een minder bekende ziekte, waarbij de paarden net als bij hoefbevangenheid moeilijk en/of stijf lopen. Atypische myopathie is een spieraandoening die vanaf de jaren tachtig bekend is in Europa. De aandoening komt vooral voor bij jonge paarden die dag en nacht weidegang krijgen. Bepaalde klimatologische omstandigheden zouden van invloed zijn op het voorkomen van deze ziekte. Het is mogelijk dat daarom de ziekte meer gezien wordt in België en Frankrijk dan in Nederland. Vrij recent is door onderzoek op de faculteit Diergeneeskunde (promotieonderzoek van dr. Cornélie Westerman) gebleken dat bij de paarden die lijden aan atypische myopathie, een bepaald enzym niet aanwezig is dat noodzakelijk is voor de verbranding van vetten in de spieren. Het ontbreken van dit enzym blijkt nu de belangrijkste oorzaak te zijn voor atypische myopathie. De aandoening uit zich in stijfheid, raar lopen en een afwijkende (rode) kleur van de urine. Uiteindelijk leidt het ertoe dat de paarden niet meer kunnen staan. De verschijnselen van atypische myopathie worden geregeld verward met die van een paard met koliek. De paarden kunnen enkel symptomatisch behandeld worden met infusen en pijnstillers. In de meeste gevallen komen de paarden te overlijden aan deze ziekte en kan bij sectie de exacte diagnose worden gesteld.

Samenvattend

Elk paard heeft dus kans om een van de eerder genoemde aandoeningen in de wei op te lopen. Bij koliek en hoefbevangenheid kan door een dierenarts normaliter een behandeling worden ingesteld, waardoor herstel mogelijk is. Bij grass sickness en atypische myopathie kan een dierenarts de diagnose stellen, maar is helaas geen gerichte veterinaire behandeling mogelijk.

 

Tekst: Rijk-Jan Pleijter / Foto: Remco Veurink/DAP Wolvega

0 381
boterbloem paard wei

Een echte winter hebben we niet gehad, maar toch hebben veel paarden de afgelopen maanden op stal doorgebracht in plaats van in de wei. Het gras heeft ondertussen al even kunnen groeien vanwege de hogere temperaturen en nu het echt lente wordt, gaan veel paarden weer naar buiten. En ook nu is het weer heel belangrijk om die overgang van stal naar wei rustig door te voeren!

1. tijd rustig opvoeren
Begin met een uurtje graastijd en bouw dit langzaam uit tot het gewenste aantal uren. De overgang van stal naar wei betekent een grote verandering in het rantsoen, die heel nadelige gevolgen kan hebben voor de spijsvertering wanneer deze niet langzaam geïntroduceerd wordt. Neem er daarom uitgebreid de tijd voor, hoe lekker je paard het gras ook vindt!

2. droog ruwvoer bijvoeren
Zeker in het begin is het aan te raden om (zoals normaal) hooi, kuil en/of stro op stal bij te voeren voordat je paard de wei op gaat. Dit zorgt voor verzadiging en voor een actief verteringsstelsel en kan problemen helpen voorkomen. In jong, vers gras zit verder weinig structuur, waardoor een paard echt nog behoefte kan hebben aan hooi of stro.

3. een goed ontwormbeleid
De wei is voor een paard de plaats bij uitstek om een wormbesmetting op te lopen. Een goed ontwormbeleid, preventief ontwormen (elke drie à vier maanden), kan resistentie van de wormen in de hand werken; laat daarom regelmatig de mest onderzoeken en ontworm je paard alleen als het nodig is, met product en een dosering naar gelang er een besmetting met een bepaalde worm bestaat.

Ondanks de goede zorgen kan er toch soms diarree voorkomen wanneer een paard weer de wei op gaat. Dit kan een teken zijn dat de overgang toch nog te snel is gegaan. De ideale opbouw is voor ieder paard anders, houd je paard dus goed in de gaten.

Lees meer over de overgang van stal naar wei.

Ir. Marike Jacobs (Voerconsultant & Columniste VoerVergelijk.nl)

Meer over de auteur: Marike Jacobs is afgestudeerd aan Wageningen Universiteit voor de masteropleiding Animal Nutrition en gespecialiseerd in paardenvoeding. Tijdens haar studie schreef Marike o.a. artikelen voor PaardenSport en verder werkt ze als stalmedewerker op een pensionstal. Mennen is haar favoriete tak van de paardensport, maar voeding en verzorging, en het waarborgen van de ‘happy athlete’ vanuit dat oogpunt, hebben de meeste aandacht.

VoerVergelijk.nl brengt iedere week op de site van de Hoefslag een voedingsverhaal met nuttige tips. VoerVergelijk is een onafhankelijke vergelijkingswebsite die is uitgegroeid tot een platform voor paardenvoer. Op VoerVergelijk kan een bezoeker paardenvoer zoeken, vergelijken en beoordelen. De database bevat alle paardenvoeders en supplementen die in Nederland en België verkrijgbaar zijn.

Volg ons!

102,126FansLike
0VolgersVolg
7,056VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer