Tags Posts tagged with "wedstrijd"

wedstrijd

© Digishots

Lisanne Boer heeft de grote ruin Soulignac helemaal zelf opgeleid naar het Z2. Ondanks dat ze nog wat moeite hebben met de verzamelde oefeningen, hebben ze een stijgende lijn te pakken. “We hebben het knopje gevonden en hij gaat als een speer”, vertelt ze.

Soulignac

“Vier jaar geleden zag ik de grote vosruin Soulignac Biolley op Marktplaats staan”, vertelt de amazone. “Ik heb met de eigenaresse gebeld en we zijn dezelfde dag nog naar België gereden. We zijn heel hartelijk ontvangen en ik heb proefgereden op Soulignac. Na de eerste keer rijden twijfelde ik nog een beetje, dus toen zijn we uitgenodigd om een week te verblijven daar. Ik heb hem een hele week kunnen proberen en na die proefweek hebben we hem meegenomen terug naar Nederland”.

Knopje

Toen de ruin in Nederland stond, begon zijn amazone met de training. “Ondertussen heb ik hem helemaal opgeleid naar het Z2, wat de laatste tijd heel goed gaat. We hebben in het begin heel veel moeite gehad met het verzamelen. Het is een onwijs groot paard, dus dat is niet heel gek. De laatste tijd gaat het echt goed, we hebben het knopje gevonden en dat is echt heel leuk”.

Fanatiek

Boer is een van de mensen die zich ingeschreven heeft voor onze online-competitie Hoefslag@Home. “Ik ben best wel een fanatieke ruiter. Ik train bij Monique Preutz en ga minimaal twee keer per maand op wedstrijd. Dat de wedstrijden nu niet meer door gaan is wel echt heel jammer. Toch zorgt de Hoefslag@Home competitie ervoor dat we wel een doel blijven houden”, legt Boer uit.

“Op de een of andere manier vond ik dit spannender dan normale wedstrijden. Je kan natuurlijk steeds opnieuw een filmpje maken, maar de ene keer gaat de middendraf minder en de andere keer zit er een storing in je appuyement. Het is toch anders dan als je op wedstrijd gaat. Ik stond nog te kijken van het commentaar op mijn protocol. Als je op wedstrijd gaat, lijkt het vaak alsof de jury alleen maar kijkt naar wat er slecht gaat. Nu krijg je goed opbouwend commentaar terug, ik heb echt het gevoel dat het bijdraagt aan mijn training.”

Uitdaging

Ondanks de coronamaatregelen is de amazone nog hard aan het trainen. “Mijn doel? De slipjas en hoed!”, grinnikt ze. “Vroeger mocht je je hoedje nog dragen in het Z1 en Z2, maar ondertussen ligt hij alweer drie jaar te verstoffen in de kast. De slipjas is wel echt mijn doel en dat kan dit paard met gemak. Het is alleen een uitdaging om hem te laten verzamelen zoals het hoort, daar zit nog genoeg werk in.”

Opvolger

De amazone heeft nog een driejarige merrie staan die ze zelf beleerd heeft. “Met haar ga ik ook een proef insturen. Eigenlijk was het de bedoeling om haar ook een keer mee te nemen deze zomer, maar dat lukt dus nu helaas niet meer. Deze gaat straks de verkoop in. Verder heb ik nog twee tweejarige hengsten staan die ik volgend jaar langzaam op ga pakken. Als alles goed is wordt een van hen een opvolger van Soulignac”, sluit ze af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’: Digishots

Claire Dijkman met J'adee

Toen Claire Dijkman vorig jaar van haar grote ruin J’adee af viel, is ze zo bang geworden dat ze hem verkocht. Toen hij na een tijdje onverwachts terugkwam heeft ze haar angst overwonnen en is ze toch weer opgestapt. “Na onze eerste les begon het vertrouwen langzaam terug te komen”, vertelt ze.

Geschiedenis

“Ik heb een KWPN ruin van bijna zes, J’adee. Ik deel hem samen met een vriendin, die heeft hem al sinds hij zeven maanden is”, begint Dijkman haar verhaal. “We hebben nogal een geschiedenis samen. Vorig jaar heb ik een nare val gemaakt. Het vertrouwen was weg en we durfden er beide niet meer op. Toen hebben we de moeilijke beslissing gemaakt om hem te verkopen. Hij kwam terecht bij de politie, maar bleek achteraf toch niet geschikt te zijn voor dat werk. Dus toen kwam hij weer terug bij ons.”

Valeriaan

Toen de ruin plotseling terug was, besloot de amazone haar angst aan de kant te zetten. “Na lang twijfelen heb ik de beslissing gemaakt om hem dan toch weer op te pakken. De eerste tijd durfde ik er eigenlijk niet op. Ik heb voor mijn eerste les vooraf valeriaan genomen, tegen de spanning”, geeft de amazone lachend toe. “Ik zei tegen mijn instructrice dat ik absoluut alleen wilde stappen. Toch hebben we na vijf minuten gedraafd, en zelf en galopje gedaan. Hierna begon het vertrouwen langzaam terug te komen.”

Wedstrijdgevoel

Het vertrouwen groeide zo snel dat Dijkman besloot zich op te geven voor een wedstrijd. “Sinds een half jaar zijn we weer fanatiek aan het lessen. Ik heb zelf een startkaart aangevraagd en had mijn eerste wedstrijd al gepland staan. Helaas kan dat nu niet meer door het coronavirus. Toch vind ik het heel leuk om een doel te hebben. Ik ben best wel ambitieus van mezelf. Daarom heb ik me opgegeven voor Hoefslag@Home, zo kan ik toch een soort van wedstrijden rijden. Ik wil gewoon graag weten waar ik sta, in combinatie met het jurycommentaar heb ik toch nog een beetje dat wedstrijdgevoel.”

Video

“Het is goed dat er aangepaste mogelijkheden zijn om wedstrijden te rijden, maar het is wel moeilijk om de video’s aan de eisen te laten voldoen. Je moet bijvoorbeeld filmen bij de C, maar daar zit een deur bij ons. Bij de A zit een tribune waar je makkelijker kan staan. Ik heb vandaag alle bakletters omgedraaid en ik ben de bak andersom gaan rijden, zodat er breed gefilmd kon worden”, lacht Dijkman. Het commentaar wat ik tot nu toe gehad heb, kan ik echt heel veel mee. Het was heel positief en opbouwend. Ik krijg er gewoon heel veel energie van om er weer mee aan de slag te gaan. Ik kon me er heel goed in vinden. We hebben vandaag onze tweede video opgenomen, die gaan we ook zeker insturen.”

Finnegan

“In de tijd dat J’adee weg was hebben de amazones een tinker gekocht, Finnegan. “Het is een hele coole sporttinker. Hij is nu een beetje dik, omdat we niks konden doen door een blessure, maar we zijn bezig met het oppakken. Onze bijrijdster gaat ook meedoen aan de Hoefslag@Home competitie, het is leuk om te weten waar ze staan in de training.”

Finnegan met zijn mede-eigenaresse Angelique Jornick

Trots

De amazone had nooit verwacht dat ze zo ver zou komen met haar paard. “De angst was heel diep geworteld. We komen nu echt steeds verder, dat gevoel is echt onbeschrijfelijk. Dat we vandaag zo’n proefje konden rijden heb ik nooit durven dromen. Het is nog maar een B proefje, maar dit hebben we maar mooi even voor elkaar gekregen”, vertelt ze trots.

 

“De komende tijd ben ik wat makkelijker met het trainen. We gaan af en toe lekker naar het bos en richten ons nu op de afwerking van oefeningen. Mijn doel is wel echt om hoger te komen in het sport. Het liefst wil ik toch wel in het Z komen”, sluit ze haar verhaal af.

 

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

Foto: Privébezit

Fabiënne van de Kamp rijdt sinds drie jaar een zwarte Welsh Cob genaamd Grand Slam. Ondanks dat ze niet heel fanatiek wedstrijden rijdt, is de amazone vastbesloten om het M te halen.

“Hoefslag@Home is een leuke manier om toch feedback te krijgen op mijn proef”, vertelt ze.

Wales

De amazone rijdt de 15-jarige Grand Slam voor iemand anders. “De eigenaar gaat altijd naar Wales om daar paarden weg te halen. Zodoende heeft hij vier jaar geleden Grand Slam meegenomen. Ik leste vroeger altijd op zijn stal, dus zo ben ik begonnen hem te rijden”,  legt ze uit.

Wedstrijden

Anderhalf jaar geleden begon Van de Kamp wedstrijden te rijden met hem. “Niet heel fanatiek, maximaal één keer in de maand. Soms gaat het heel goed en af en toe gaat het wat minder. Ik merk nu wel dat er een stijgende lijn in zit. We rijden nu in de L1 met winst, dus ik hoop dat ik uiteindelijk in het M kan starten.”

Goede Feedback

De amazone doet, mede ook vanwege de maatregelen rondom het coronavirus, ook mee aan de online-competitie Hoefslag@Home. “Ik mis het wedstrijden wel een beetje, dus deze manier is wel echt leuk om toch nog een beetje het wedstrijdgevoel te krijgen. Ik vind die extra beoordeling en feedback heel fijn en ik kon me er ook in terugvinden. Op het protocol stond dat het aan de haastige kant was, en dat gevoel had ik zelf ook. Het is wel een beetje anders dan normaal, want je rijdt nu thuis in plaats van op een andere locatie. Maar het is wel heel prettig dat je gewoon door kan gaan. Ik heb goede feedback gekregen waar ik zeker mee verder kan.”

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Foto: MomentsFrozen

De jonge amazone Quincy Bierstedt wist haar D pony Fudge (v. Anjershof) in twee jaar tijd op te leiden naar het Z2. Ondanks dat hij in die twee jaar nooit kreupel of ziek is geweest, ging het daarna snel de verkeerde kant op.

“Ik had nooit kunnen bedenken dat onze wedstrijdcarrière op deze manier zou eindigen”, vertelt Bierstedt.

Fudge

“Maart 2018 kreeg ik mijn eerste D pony Fudge. Toen ik hem voor het eerst zag, was ik op slag verliefd op zijn kleur en zijn helderblauwe ogen. We begonnen rustig te trainen en besloten na een paar maanden dat we wel klaar waren voor onze eerste wedstrijd in de L. Dat was echt een top idee, want we mochten gelijk een eerste prijs mee naar huis nemen. Sinds die dag heb ik geen wedstrijd gereden waar we geen prijzen wonnen”, lacht de amazone. “Vanaf dat ik begon heb ik alle regiokampioenschappen mogen rijden. Ook de kaderwedstrijden en de meerdaagse wedstrijden waren echt voor ons weggelegd. Binnen twee jaar mochten we Z2 starten, dat was toch wel echt een droom die uitkwam.”

Verkoop

In oktober vorig jaar maakte Bierstedt het lastige besluit om Fudge te verkopen en de overstap naar de paarden te maken. “We hebben hem röntgenologisch laten keuren en daar kwam hij glansrijk doorheen. Hij was helemaal gezond verklaard en klaar om met een jong ruitertje weer in het B te beginnen. In december kwamen de eerste potentiële kopers. Voor hen was het, net zoals bij mij, liefde op het eerste gezicht. We waren onwijs blij dat een jong meisje zo’n goede klik met Fudge had. Ik had er echt een goed gevoel bij”.

Twee dagen na de proefrit werd de pony echter kreupel. “Fudge en ik hadden onze selectiewedstrijd voor de Friese Kampioenschappen, maar tijdens het inrijden voelde ik dat hij anders liep dan normaal. Uiteraard heb ik besloten om ons af te melden. Ik had nooit verwacht dat de daaropvolgende periode zo onzeker en bizar zou worden.”

Kliniek

Bierstedt liet de pony gelijk onderzoeken door een dierenarts. “We hebben Fudge onder begeleiding van onze dierenarts twee weken de tijd gegeven om te herstellen. Wellicht had hij zich verstapt, een spier verrekt of had hij een hoefzweer. Zijn kreupelheid was lastig te verklaren. Via een vriendin van ons zijn we bij een zeer deskundige kliniek in Duitsland terecht gekomen, waar de arts snel handelde en besloot dat Fudge een week op de kliniek moest blijven,” legt ze uit.

“Na een zeer uitgebreid onderzoek bleek dat Fudge een metabole aandoening heeft genaamd EMS (Equine Metabool Syndroom). Dit syndroom wordt gekenmerkt, in Fudge zijn geval, door insulineresistentie waardoor hij hoefbevangen is geraakt. De uitkomst van het bloedonderzoek en de röntgenfoto’s verklaarden dus ook waar Fudge zijn kreupelheid vandaan kwam. In overleg met de mensen daar is toen besloten dat Fudge op speciaal beslag moest worden gezet.”

Herstel

Dat was een spannende tijd voor Bierstedt en haar familie. “We wisten niet hoe hij op het speciale beslag ging reageren of wat de stand van zaken was. Tot we na een aantal dagen een positief telefoontje kregen van de arts; Fudge reageerde goed op het beslag. Hier was ik echt ontzettend blij mee, we waren weer een stapje dichter bij zijn herstel.”

Na een week op de kliniek mocht Bierstedt de pony weer ophalen. “Meteen daarna moest hij een maand op boxrust. We hebben het hooi laten analyseren en hem op een speciaal, suikervrij dieet gezet. In die tijd heb ik hem heel veel liefde en poetsbeurten gegeven, ik merkte echt dat hij genoot van de aandacht. Hij gedroeg zich ook echt keurig, ik denk dat hij voelde dat we hem probeerden te helpen. Na een maand rust mochten we beginnen met opbouwen. In het begin was dat maximaal tien minuten per dag, ondertussen mag hij ‘s ochtends veertig minuten in de paddock, en ‘s avonds veertig minuten stappen.”

Goed nieuws

Een tijdje terug kreeg de positieve amazone goed nieuws. “Fudge zijn röntgenfoto’s zien er goed uit en hij komt er weer helemaal bovenop! Het heeft natuurlijk wel tijd nodig, maar die krijgt hij zeker van ons. We mogen over een week weer beginnen met het rijden opbouwen, en daar ben ik echt heel dankbaar voor”, concludeert ze.

“Ik had nooit kunnen bedenken dat onze wedstrijdcarrière op deze manier zou eindigen. Ons doel voor nu is om Fudge weer gezond, gelukkig en aan het werk te krijgen. Hij geniet echt van de trainingen, de bos- en strandritjes. We hopen dat hij in 2021 gewoon weer met ons mee op pad kan. Hij heeft gelukkig een goede prognose gekregen, maar het was een bizarre en onzekere tijd voor ons allemaal.”

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Momentsfrozen

Foto: Vera Marjoleine Fotografie

Drie jaar geleden begon Joan Cornelissen met het rijden van de bruine ruin George Alfonso. Ze hadden beide geen wedstrijdervaring toen ze begonnen,  toch zijn ze nu al aan het trainen voor het ZZ-licht.

“Het gekke is dat ik nu alleen nog maar meer wil,” vertelt de amazone.

Fons

“Een boer in de buurt had toevallig een paar leuke paarden staan, dus daar ben ik drie jaar geleden begonnen met het rijden van Fons”, legt Cornelissen uit. “Het was echt zo’n boerenpaard. Heel normaal, standaard bruin maar super lief. Absoluut geen paard waar iedereen tegenop kijkt, maar hij kan goed lopen en wil graag voor je werken. Toen ik hem ging rijden kon hij alleen stap, draf en een klein beetje galop. Hij was ook redelijk snel bang, wat ik terugzag in het rijden. Zelf had ik ook geen ervaring met zulke paarden. Ik reed altijd recreatief en heb heel vroeger wat wedstrijdjes op de manege gereden. Ik zei altijd dat ik net zo veel kon als hij: stap, draf en galop”, lacht de amazone.

Fanatiek

“Ik ben best wel fanatiek en ik wil graag leren. Van de eigenaar van Fons mocht ook alles. Hij vroeg of ik op wedstrijd wilde, en toen ik daarmee instemde kocht hij een auto en een trailer zodat hij ons kon brengen. Je kan het zo gek niet verzinnen en het mocht van hem. Dus toen besloot ik dat ik ook wilde gaan lessen. Ik vond een instructeur die net zo fanatiek was als ik, hij heeft mij door het hele proces heen gesleept. Toen het trainen steeds beter ging, besloot ik dat het maar eens tijd was om fanatiek wedstrijden te gaan rijden.”

Wedstrijd

De eerste wedstrijd ging niet helemaal zoals gepland. “Op mijn allereerste wedstrijd kwam ik er achter dat Fons het doodeng vond als er andere mensen tegelijk met ons reden. Thuis reed ik altijd alleen, dus dat was hij niet gewend denk ik. Op een gegeven moment gingen we zo hard over het terrein, dat de hele wedstrijd werd stilgelegd”, grinnikt de amazone. “Ik stond echt voor schut en vroeg me af waar ik aan begonnen was.”

Maar ze gaf niet op. “Ik ben heel hard door gaan trainen, en niet zonder resultaat. Vlak voor de coronacrisis heb ik mijn derde Z2 wedstrijd gestart. Ik haalde 69.7% en ik was echt super trots. Het gaat echt super goed en ik ben heel erg gemotiveerd om door te trainen voor het ZZ-licht. Natuurlijk ligt dat nu even stil, dat vind ik helemaal niet erg, want nu gaan we gewoon lekker naar het bos! Hij is inmiddels zo braaf en lief, het is echt mijn maatje geworden.”

Slipjas

De amazone ziet de toekomst rooskleurig in. “Het is niet mijn paard, dus ik hoop dat hij niet verkocht wordt. Dat zou wel echt jammer zijn, ik doe alles voor hem en hij voor mij. Met de dingen die hij nu laat zien kunnen we sowieso de subtop halen. Als ik ooit een slipjas mag gaan kopen, ben ik al helemaal blij. Ik ben nog steeds verbaasd dat we dit allemaal geflikt hebben en ik had dit nooit durven dromen. Het M was al een te gekke prestatie en het Z had ik al helemaal nooit verwacht. Het gekke nu is dat ik alleen nog maar meer wil.”

Veulen

Het opleiden van een paard is Cornelissen goed bevallen. “Er staat nog een merrie bij de boer waar ik ook wedstrijden mee gereden heb. Helaas heeft zij een blessure en kunnen we niet meer starten, dus we gaan met haar fokken. Als het goed is wordt dit veulen uiteindelijk mijn veulen, en ik hoop stiekem dat dit mijn eerste toppaard gaat worden. We laten haar dekken door de hengst Desperado, omdat die hele fijne karakters doorgeeft. Het was voor mij dan ook een geluk bij een ongeluk dat hij weer vers beschikbaar is nu.”

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Vera Marjoleine Fotografie

vlog yvonne schoo

In haar vorige vlog stelde Yvonne Schoo haar neefje en nichtjes voor.  Zij delen met elkaar de New Forest-pony Flox. Wout mag met hem op wedstrijd en hij laat zien wat daar allemaal bij komt kijken.

De 29-jarige Schoo is fulltime docente op een middelbare school. Ze was met haar Alwin (v Archipel) Zware Tour startgerechtigd, maar haar 23-jarige ruin is inmiddels met pensioen. Inmiddels heeft ze het rijden van haar 14-jarige E-pony Nigel weer opgepakt.

Daarnaast is Schoo vooral bezig met het coachen en trainen van anderen, waaronder dus haar neefje en nichtjes.

Drie winstpunten

De wedstrijd van Wout en Flox had niet beter kunnen verlopen! Na drie foutloze rondes, mag Wout een oranje rozet en drie winstpunten mee naar huis nemen. “Het eerste rondje vond ik het leukst,” zegt hij zelf na afloop. “Toen was ik even mijn beugel kwijt en daarom was het wel even spannend.”

Wout en Flox zijn nu L-startgerechtigd!

Bron: Hoefslag

0 13631
paard-gerelateerde verwondingen
foto: Remco Veurink

We houden van paarden. Het is niet alleen onze hobby, maar een levensstijl, een passie en hoewel 99 procent van onze tijd, liefde en toewijding naar de paardensport gaat. Is er altijd nog die ene procent waarin we van tijd tot tijd, serieus overwegen om de bandages in de ring te gooien en onze hobby aan de wilgen te hangen. Om te stoppen met de paardensport.

Stoppen met de paardensport

Op dit soort momenten vervloek je het moment dat je ooit aan je ouders gevraagd hebt of je ‘paardje mocht rijden’ en waarom je niet op streetdance bent gegaan, zoals ieder ander ‘normaal’ kind. Het zijn van die hobbeltjes waar iedere ruiter overheen moet. Die fracties van een seconden waarin je uithoudings– en doorzettingsvermogen genadeloos op de proef worden gesteld. Van die situaties dat je zeker weet dat ‘Jeus de Boules meer bevrediging gaat geven dan de paardensport.’

En dit zijn een paar van deze situaties waarin iedere ruiter bijna, heel dichtbij was om te stoppen met de paardensport

Zaterdagochtend 06:00

Niet bepaald een moment om iets van ‘toerekeningsvatbaarheid’ te verwachten; maar een vroege zaterdagochtend, omdat je wederom zo nodig op concours wilde gaan, is een typisch moment dat je jezelf afvraagt of je geen hobby had kunnen kiezen met iets ‘menselijkere’ tijden om op te staan.

Wanneer je naar je spaarrekening kijkt

Of eigenlijk naar een blik werpt op het gebrek aan spaargeld. Paarden zijn duur. Iets waardoor menig ruiter weleens denkt aan hoe lekker goedkoop een sport zoals schaken wel niet is. Verleidelijk!

Na een val

Een val kan je met recht een ‘dieptepunt’ noemen. Buiten het feit om dat vallen redelijk gênant is (zeker als je op wedstrijd bent), is het ook nog eens zo dat je soms best pijnlijk terecht kan komen. Hét moment om je levenskeuzes in twijfel te trekken. Voor heel eventjes dan.

Als je de rekening krijgt

Of het nu de stal-, hoefsmid- of dierenartsrekening is: Het is bijna altijd een moment dat je even drie keer moet slikken en het je pijnlijk bewust wordt gemaakt van wat je allemaal had kunnen doen met al je voormalig ‘investeringen’ in de paardensport. Een vakantie naar de Malediven misschien?

Na een hele slechte les

Geen moment om harder; “Ik kap ermee!” te schreeuwen dan na een les waarin je voornamelijk de wind van voren hebt gekregen. Zeker als deze les er eentje betreft vlak voor een (belangrijke) wedstrijd. Het zijn van die momenten dat je onzekerheid de overhand neemt en je al jullie eerdere prestaties in rook op ziet gaan. Gelukkig is dit meestal een momentopname en (net zoals je gedachte om te stoppen) van voorbijgaande aard.

Als de wedstrijd niet ging zoals je had verwacht

Je kan er waarschijnlijk, ooit op een dag, smakelijk om lachen. Je weet wel: Die ene wedstrijd dat je ‘allerliefste’ paardenvriendje het nodig vond om de wedstrijdring te verlaten door over de hekjes te springen of omdat hij plotseling wel heel erg angstig bleek voor het juryhokje wat hij toch echt al talloze keren eerder heeft gezien. Maar nu even niet. Nu ben je in staat om alles, inclusief je vierbenige maatje, op Marktplaats te zetten en van de opbrengst de nodige psychologische hulp te zoeken voor alle mentale schade die je, dankzij deze prachtige hobby, door de jaren heen hebt opgelopen.

In de winter

Door weer en wind. Iets wat ons in de zomer veel makkelijker afgaat dan tijdens de koude, natte, Nederlandse wintermaanden. En zo’n waterballet in een modderig weiland of wanneer je op de fiets met een snijdende wind in je gezicht richting stal gaat… Het blijven van die momentjes dat de gedachte aan stoppen met de paardensport om op de bank te hangen onder een deken met warme chocomelk, het wint van van alle goede momenten. Maar die komen morgen vast wel weer!

Gewoon ‘zomaar’

Als je vrienden lekker naar het strand gaan, bijvoorbeeld. Of wanneer je een tot aan je enkels in de mesthoop staat, terwijl andere mensen lekker op een terrasje aan een rosétje nippen.

Onvoorwaardelijke liefde

Gelukkig zijn de momenten dat je serieus overweegt om te stoppen, meestal van korte duur. Het is met recht die ene procent van ons brein wat terecht(!) aan het balen is. Tenslotte is paardrijden een tijdrovende, dure, mentaal- en fysiek uitdagende bezigheid. Daarentegen is de paardensport vooral heel mooi en is het een levensstijl die we nooit zomaar aan de kant zetten. Op hoeveel momenten je ook roept dat je nooit meer een voet in de beugel zet. Dat is, blij toe, de overige 99 procent van ons ‘paardenbrein’. De onvoorwaardelijke liefde voor de sport. In voor- en tegenspoed.

 

Tekst: Denise Meijer/ Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Remco Veuring

0 13019
aandacht van de jury trekken

Indruk maken in de wedstrijdring. Het is een van de doelen die een ruiter heeft als deze met een paard op wedstrijd gaat. Natuurlijk staat een redelijke proef rijden boven aan je ‘doelenlijstje’, maar het is ook weer niet de bedoeling dat de jury je naam al vergeten is voordat je überhaupt de ring verlaten hebt.

Natuurlijk kan je er gewoon vanuit gaan dat je rijvaardigheid al genoeg is om de onverdeelde aandacht van de jury te trekken en dat jouw paard dé ‘eyecatcher’ van het deelnemersveld is, dat ziet toch iedereen!?

Gegarandeerd de aandacht van de jury trekken

Wil je liever niet de proef op de som nemen en de aandacht van de jury trekken? Dan zijn er een paar dingen die je kan doen die succes op dat gebied garanderen. Op wat voor een manier dan ook. Slechte publiciteit bestaat niet, toch?

1. Draag een paardenstaart

Niets wat harder ‘laten we even een diepgaande discussie aanwakkeren over veiligheid versus esthetiek’ schreeuwt dan een paardenstaart die vrij in de wind meedanst zo onder je cap vandaan. En een instant blikvanger als je de ring binnenstapt.

2. Rijd eens zonder riem

Het is gewoon comfortabeler. Zonder riem paardrijden. Nog beter is de witte blouse die onder je donkere wedstrijdjasje vandaan flappert zo halverwege je proef of parcours. Bonuspunten voor wanneer je plastron in de maat meewappert. Aandacht gegarandeerd. En ja: Het is écht zo makkelijk!

3. Kraag omhoog

Ik bedoel: wat is er nu precies ‘bijzonder’ aan al diezelfde soort wedstrijdjasje. Netjes gestoomd en gestreken met de kraag perfect in de plooi. Tijd voor wat extra ‘swag’ en omhoog met dat ding. Jij bent ‘one of a kind’ en dat mag iedereen weten. Je blouse een beetje openlaten doet het overigens ook altijd goed.

4. Improviseer

Het is tenslotte dodelijk saai voor een jurylid om tientallen keren hetzelfde rondje te bekijken. Dezelfde hindernissen die gesprongen worden, dezelfde dressuuroefeningen die er worden gedaan…. Kortom: tijd voor een beetje improvisatie om de boel wakker te schudden. Een vliegende galopwissel waar deze niet hoort, een oxer vanaf de verkeerde kant (en weer terug). En natuurlijk gewoon nog even 10 minuten door blijven rijden, zélfs al ben je uitgebeld. Score!

5. Jij bent nooit te laat, de rest is simpelweg te vroeg

Wat van ver komt is lekker. Zeker als het drie keer ook nog eens drie keer is opgeroepen, zeker een kwartier te laat aan de start verschijnt en de jury zijn pauze ervoor heeft op moeten geven. Eerste indrukken zijn alles en jij, kampioentje, hebt zojuist echt indruk gemaakt.

6. De perfecte afsprong

Een beetje leven in de brouwerij? Daarom ben jij vandaag toch komen opdagen!?
Iedereen kan goede punten halen tijdens een vooraf uitgezet proefje of parcours. De echte moeilijkheid zit hem in de wijze waarop je afstijgt. Of neerdaalt. Het is maar hoe je het bekijkt.

7. Het personaliseren van de manier waarop je de ring verlaat

Over de hekjes is een vereiste. Het liefste ergens halverwege de proef, maar naast je paard in plaats van erop is natuurlijk ook gewoon prima.

8. Groeten?

Zet je breedste glimlach op en… zwaai! Alsof je allergrootste idool voor je neus zit waar je geen genoeg van kan krijgen. Misschien zwaait de jury terug, misschien word je gediskwalificeerd of ontwaak je de dag erna met een contact- en straatverbod op zak… Alles is mogelijk, maar de aandacht heb je wel!

9. Let op je binnenkomst

In stap of draf langs het juryhokje is zó 2010. Jij komt binnen en gaat als de gesmeerde bliksem dat hokje voorbij. In ‘uitgestrekte’ galop uiteraard. Als ze je naam hebben kunnen horen, dan vergeten ze hem nooit meer. Prima toch?

10. En als laatste: vergeet niet in om (uitgebreid) het gesprek aan te gaan

Na afloop. En natuurlijk over hoe je het ‘zó niet eens bent’ met de score die jou zojuist gegeven is. Tenslotte zijn die punten slechts een suggestie en over het eerste bod mag je altijd onderhandelen. Tot in de late uurtjes, als het nodig is.

 

Tekst: Denise Meijer

Bron: Gebaseerd op een artikel van:  Horse Network/ Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

0 3195

Je kent het wel, je bent op wedstrijd en het gaat niet helemaal zoals je wilt. Je paard reageert niet lekker, je zit er zelf niet helemaal in. Het voelt alsof alle jaren training voor niets zijn geweest en alles weg is gevaagd. De moed zakt je in de schoenen, het gaat toch niets meer worden…

Grote kans dat al dit komt door de zenuwen die je hebt. Daarom vertel ik je in dit artikel hoe je in 6 stappen je zenuwen de baas kan worden.

Stap 1: Herken je angstreactie

De eerste stap naar het oplossen van je spanning, is het herkennen van je angst. Wanneer je angstig bent, reageert je lichaam in een vlucht of vecht modus. Ook krijg je een adrenalinestoot, wat voor gevaarlijke situaties kan zorgen. Een beetje adrenaline kan behulpzaam zijn voor het dressuurrijden, maar te veel kan zorgen voor vervelende bijwerkingen. Denk aan kortademigheid, een snelle hartslag, een droge mond en ga zo maar door.

Denk aan het gevoel dat je krijgt wanneer je de ring in gaat, dat is de beste manier om te onderzoeken hoe jij op adrenaline reageert. Iedereen reageert anders, daarom is het belangrijk om te herkennen hoe je zelf reageert. Wat je denkt, je verbeeldt en hoe je je voorbereidt op de zenuwen kan je helpen je zenuwen om te zetten in enthousiasme voor de proef.

Stap 2: Denk positief

Ik geef toe, dit is makkelijker gezegd dan gedaan, en je zult het vast al wel vaker gehoord hebben. Toch: jouw lichaam maakt geen onderscheid tussen wat echt is, en wat je je voorstelt. Dus: wat je denkt en voelt verspreidt zich over je hele lichaam. Het heeft dus geen zin om een proef te rijden terwijl je denkt: ‘Ik kan dit niet. Ik doe het niet goed. Mijn paard gaat straks de ring uit springen. Ik ga zijn draf niet kunnen uitzitten.’ Ondanks dat velen zo denken, kun je het beter niet doen. Het kan zelfs je zelfvertrouwen beschadigen.

Wat je beter kan doen, is denken: ‘We zijn misschien niet perfect, maar we doen dit wel even samen.’ of ‘Ik ben op weg naar de Grand Prix, en dit is een van de stapjes onderweg.’ Deze positieve gedachten verlagen de eerder genoemde hoeveelheid adrenaline in je lichaam. Hierdoor wordt je adem weer dieper, krijg je meer zuurstof door je lichaam en kun je daardoor weer beter ontspannen.

Stap 3: Denk terug aan ontspanning

Een sterke manier om je te helpen ontspannen is om terug te denken aan toen je ontspannen was. Het is belangrijk om een moment te pakken waarop jij en je paard het beste ooit hebben gereden. Je kan hier een woord aan koppelen, zodat je de herinnering makkelijker op kan roepen. Wanneer je het gevoel hebt dat het rijden niet goed gaat, herhaal dan je gekoppelde woord tegen jezelf. Breng daarbij je lichaam terug in de herinnering van het gevoel wat je toen had, de ontspanning die je toen had.

Ga hierbij dus ook juist niet naar de negatieve gedachten van het heden, of juist een andere proef die ook niet lekker ging. Blijf bij dat moment dat het zo goed voelde, en herleef het hier en nu in de wedstrijdring.

Stap 4: Oefen je ademhaling

Een andere manier om ontspannen te blijven is door zorgen dat je normaal of volledig ademt. Wanneer je angstig bent, verhoogt je ademhaling zich meestal. Toch kun je hier, net als bij het positieve denken, wat aan doen. Door goed te ademen kan je het chemische proces in je lichaam veranderen. Door diep te ademen zal je lichaam niet snel in de vecht/vlucht modus komen. In plaats daarvan vertel je je lichaam dat hij zich kan ontspannen. Hierdoor komen endorfines vrij, en kun jij je beter ontspannen en focussen op de proef en op de behoeften van je paard.

Stap 5: Kijk naar geweldige proeven

Door vaak naar je favoriete ruiter of amazone te kijken, zul je merken dat je lichaam zijn/haar bewegingen gaat proberen te imiteren. Neurowetenschappers hebben recent ontdekt dat “spiegel”neuronen in je hersenen geactiveerd worden wanneer je naar iets kijkt waarvan je actief leert. Je bent dus eigenlijk aan het leren wanneer je video’s van je favoriete paardensportheld aan het kijken bent.

Door een eerder genoemd woord te koppelen aan het gevoel dat je hebt in je lichaam terwijl je naar deze ruiter kijkt, kun je het ook bewust gaan toepassen in je rijden. Hierdoor maak je de positieve beelden die je zag realiteit.

Stap 6: Houd je hoofd er bij

De grootste reden dat de voorgaande tips je er bij houden tijdens het rijden, is omdat je hierdoor beide hersenhelften gebruikt tijdens het rijden. Wanneer we nerveus zijn, denken we vooral met één kant van onze hersenen. We denken vaak te veel aan wat we zouden moeten doen, we leggen onszelf regels op (linkerhersenhelt). Daardoor is het moeilijk om de beweging te krijgen die we wensen. Aan de andere kant kunnen we ook niet alleen onze rechter hersenhelft gebruiken door ons alleen maar voor te stellen hoe de beste draf voelt, want dan zijn we niet voorbereid op de volgende pas van het paard.

Door beide hersenhelften te gebruiken kunnen we ons voorbereiden op de volgende pas, zonder kwaliteit van hetgeen waar we mee bezig zijn te verliezen.

 

Dus… De volgende keer dat je je zenuwachtig of niet op je plek voelt in het zadel, denk dan aan de zes stappen – voel je lichaam zoals je wil, gebruik je woord, adem diep, denk positief en gebruik je hele brein – en je zal in staat zijn om je te ontspannen en het maximale uit je paard te halen.

 

Bron: Dressage Today

Foto: Remco Veurink

KNHS

De relatie tussen jou en je paard is er een als geen ander. Jullie zijn de perfecte combinatie en voelen elkaar (het grootste deel van de tijd) feilloos aan. In de ring, bak, op de grond… Jouw paard accepteert jou als zijn leider. Zijn baas. Die hem eten, liefde en beweging geeft of zit het toch een iets anders in elkaar? Is jouw paard misschien tóch de baas? 

Oké, theoretisch gezien ben jij de baas van jouw paard. Dat klopt! Er zijn zelfs talloze momenten waarop je jezelf er heilig van kan overtuigen dat jouw paard, onder jouw bewind niets te vertellen heeft.
Iets waar je van tot inkeer komt, als je eens goed kijkt naar de volgende tien punten.

10 (overduidelijke ) tekenen dat jouw paard toch de baas is in jullie relatie

1. Dag, nacht en door weer of wind…

Jij trotseert ieder tijdstip, elk element en iedere temperatuur om ervoor te zorgen dat jouw allerliefste paardenvriendje de liefde krijgt die hij verdiend. Dat hij voorzien is van een warme en schone stal. Je eigen huis daarentegen. Die ziet er eerder uit alsof er zojuist een olifant in heeft huisgehouden. Oeps!

2. In de supermarkt zoek je naar makkelijke, goedkope maaltijden

Bij voorkeur een magnetronmaaltijd en een pak met Snickers uit de 35% kortingsbak. ‘Hare Majesteit’ daarentegen, geniet iedere dag van een uitgebalanceerd, voedzaam en peperduur dieet. Zelfs je eigen fruitmand eindigt dikwijls als gezonde snack voor jouw harige, vierbenige liefje.

3. Je kan je de laatste keer niet meer heugen dat voor je zelf uit winkelen bent geweest

Maar ze kennen je bij iedere ruitersportwinkel bij je voornaam. Hoe kan dat nou!?
Een overduidelijk teken dat je paard de baas is in jullie relatie.

4. Dat gezegd hebbende: volgens mij is je jas aan vervanging toe

Daarnaast hebben je rijlaarzen zijn beste tijd gehad en hoop je nog altijd dat het gat in de kruis van je rijbroek nog niemand echt is opgevallen. Dat terwijl het allerliefste paardenvriendje met een splinternieuw, peperduur deken door de wei paradeert. Zijn vierde dit jaar, omdat hij ze nooit langer dan een maand heel weet te houden.

5. Vakantie?

Laten we eerlijk zijn. Wie kijkt er nou precies uit naar twee weken zon, zee en strand? Zeker als je tijdens de vakantie gewoon lekker op stal, in de regen en tot aan je enkels in de modder door kan brengen?

6. Als je al tijd hebt om fatsoenlijk te douchen, dan is dit met de allergoedkoopste bad producten

Terwijl zijne keizerlijke hoogheid een uitgebreide wasbeurt geniet. Shampoo hier, een kleine rugmassage daar, een beetje conditioner voor een gladde, voluptueuze staart en natuurlijk vergeet je de mini-pedicure niet. Jouw topmodel op hoeven moet natuurlijk wel een beetje fatsoenlijk voor de dag kunnen komen, niet waar?

7. Pepermunt, de appel voor onderweg, mandarijn en een peperdure liksteen.

Zelfs het bammetje voor tussen de middag eindigt meestal, voor de helft in een paardenmaag.
Want het is zó schattig om te zien dat jouw allerliefste dit zo lekker vindt. En dat je zelf uiteindelijk met een halflege maag, knagend aan een muffe wortel naar huis toe gaat. Dat nemen we om deze reden ook maar gewoon voor lief.

8. Een vrije dag…

Voor je paard betekent dit een heerlijke dag ravotten in de wei of lekker bijkomen op stal. Dat terwijl jij op je ‘vrije’ weekenden vanaf 06:00 in de ochtend bezig bent om je oogappeltje te toiletteren, klaar te maken en in de trailer probeert te krijgen om op wedstrijd te gaan.

9. Medische zorg

De paardentandarts, hoefsmid, veearts, paardenfysiotherapeut, osteopaat… Alle professionals zijn goede bekende van jou en de gepamperde pony. Je zou bijna vergeten dat je na jouw laatste val al een maand last hebt van je rug, maar dat zal gewoon nog een beetje stijf zijn, toch?

10. Die val gebeurde trouwens omdat zijne koninklijke hoogheid bij een eerste zachte lentebries besloot om zijn haren los te gooien.

Met jou op zijn rug en vier benen in de lucht.
O, jij zat er ook nog!? Mijn fout…

Bron: Hoefslag, naar een idee van Horse and Ride
Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Shutterstock

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer