Tags Posts tagged with "Turkije"

Turkije

dressuur

Lichte Tour-paard Guinness SK is verhuisd naar Turkije laat amazone Ceylan Avinal weten. De ruin werd uitgebracht door Hergen van Hall.

Guiness is verkocht aan klanten van Avinal en zij zal de zoon van Bojengel ook gaan rijden. “Derin Doğan is zijn nieuwe amazone,” vertelt ze. “Zij traint bij mij en ik vond dat ze klaar was voor een eigen paard. Ze is pas 15 jaar en het doel is om in het Turkse team te komen op lange termijn. Omdat ze druk is met school rijd ik haar nieuwe paard ook.”

Goed leren rijden

Het doel van de jonge amazone is om goed te leren rijden. “Winnen is voor haar en haar familie bijzaak. Dat komt vanzelf wel als ze elkaar goed leren kennen. Dus we doen rustig aan, maar ze hebben een goede klik. Derin is speciaal voor school en de paarden naar Istanbul verhuisd vanuit Alanya”

Annemiek Vincourt bemiddelde in de verkoop van Guinness SK. Avinal is erg gecharmeerd van de knappe bruine. “Hij is nog maar acht en dan al Lichte Tour. Dat vind ik echt knap! Het is echt een beeldschoon paard, net een hele grote pony.”

SK-Stables

Guinness SK werd gefokt bij SK-Stables van de familie Van Schaijk in Nijega. Daar werd hij opgeleid door dochter José Smidts, die hem uitbracht tot en met het ZZ-Zwaar. De ruin stond sinds enige weken bij Hergen van Hall met het oog op de verkoop. Van Hall bracht hem een aantal keer uit in de Lichte Tour.

De ruin staat op stal bij Siec International Equistrian Centre, waar ook Avinal haar paarden heeft.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: archief

Ceylan Avinal
Ceylan Avinal - Zygrande le Coupied Indoor Brabant 2016 © DigiShots

Beginnen met paardrijden in Turkije is zo ongeveer hetzelfde proces als in Nederland. Meestal zien of horen kinderen, door vriendjes of vriendinnetjes of via internet, dat paardrijden erg leuk en bijzonder is.

Wanneer de kinderen eenmaal in aanraking komen met paarden is het virus verspreid en vervolgens moeten papa en mama weken aanhoren ‘ik wil zo graag op paardrijles!!’

Turkse opvoeding

Sport is een zeer belangrijk onderdeel van de opvoeding in Turkije, dus als de ouders na de nodige overwegingen, lees: de vriendenkring, internet en sociale media, hebben besloten hun kind te laten paardrijden, wordt het tijd om een aantal clubs te bezoeken. In Nederland noemen we dat manege.

‘Ik ben er geen voorstander van om in Turkije een pony te kopen.’

In alle delen van Istanbul zijn er clubs gevestigd dus er zijn genoeg mogelijkheden. Dit is belangrijk, omdat in de keuze van de club zeker rekening gehouden wordt met de reisafstand in verband met files en schooltijden. De meeste kinderen hebben in de avond ook nog een paar uur privé – bijles voor school.

Volgende stap

Eenmaal een club gevonden is het grote verschil dat na enkele maanden ponyles (groeples), gemiddeld 4 tot 8 maanden, de lesgever tegen de ouders zegt: uw kind is klaar voor de volgende stap, als het verder wil met rijden is het een goed idee om een trainer te zoeken en een paard aan te schaffen.

Pony ’s worden zelden aangeschaft. Persoonlijk ben ik er ook geen voorstander van om in Turkije een pony te kopen. Na het lezen van mijn verhaal begrijp je dat beter.

Resultaten of successen

Vervolgens wordt de zoektocht naar een goede trainer gestart, en ik moet zeggen, er zijn een behoorlijk aantal trainers in Istanbul, voornamelijk voor het springen. Dat maakt het moeilijk, want naar resultaten of successen wordt niet echt gekeken.

Vaak wordt de keuze van de trainer op advies van de vriendenkring of gevoel gemaakt. Het verhaal over het trainerssysteem in Turkije verdient een eigen blog, maar laten we beginnen bij het begin.

Membership

De trainer is gevestigd in een club, de paarden van de lesklanten staan daar gestald en eventueel zijn eigen paarden. Een club in Turkije brengt jaarlijks een membership in rekening . Dit is een behoorlijk bedrag, ook in euro’s. Hiervoor mag je op de club komen en je laten trainen door een professionele trainer.

Vervolgens wordt er een paard op advies van de trainer gekocht. Vaak kiest men ervoor om met een ouder, goedkoop leerpaard uit Turkije te beginnen. Hoewel ook een groot aantal mensen ervoor kiest om een paard afkomstig uit Europa aan te schaffen, omdat in Turkije het aanbod te beperkt is.

Dan komt daar, buiten de aankoopprijs, een behoorlijk kostenplaatje bij kijken. Onder meer het verblijf, vervoer, bijbehorende documenten, export, quarantaine etc. moeten worden betaald.

De Stalling

Het paard is gevonden en nu moet het gestald worden. Ook dit is weer één van de verschillen met de gang van zaken in Nederland. Op de club moet een box worden gekocht in dollars én daarbij betaal je nog een maandelijks bedrag voor het gebruik van de accommodatie.

‘In Turkije is paardrijden echt een elitesport.’

Tot slot betaal je ook maandelijks voor de groom /stalknecht, deze hoort bij de gekochte en gehuurde stal. Vanuit de club wordt het paard niet gevoerd of uit zijn stal gehaald.

Gebruikelijke kosten

De gebruikelijke kosten van een paard, zoals bijvoorbeeld de hoefsmid, dierenarts, zaagsel/stro, voer (waarbij hooi het duurste is), komen daar nog bij. En oh ja , de lessen…… Daarnaast heb ik het nog niet over het scenario als je het meer professioneel wil aanpakken, zoals voer uit Europa, een hoefsmid uit Europa etc.

Kortom een beginnerspaard aanschaffen en onderhouden is behoorlijk kostbaar. In Turkije is paardrijden dus echt een elitesport. En dat feit brengt ook weer allerlei grappige gevolgen met zich mee waar ik jullie uiteraard in de volgende blog meer over ga vertellen.

Sportieve groeten uit Istanbul!

0 2878
Ceylan Avinal
Ceylan Avinal en Zygrande le Coupied, hier op Indoor Brabant 2016 Foto: DigiShots

De aller, aller , aller eerste blog in mijn leven… ik vind het heel spannend om mezelf op internet bloot te geven, maar goed , velen van jullie weten vast wel dat er wat ergere dingen over mij op internet staan. Ha – ha, op Google staat dat je je blog met een blunder moet beginnen, zodat mensen zich daarin kunnen herkennen.

Onderbuikgevoel

Ik denk dat veel mensen zich hierin kunnen herkennen; leugenaars vertrouwen, je onderbuik gevoel negeren, omdat het verhaal toch net klopt, dan gebeurt er weer iets positiefs (“zie je wel, het is geen leugenaar”), en uiteindelijk escaleert de situatie. In mijn geval een explosie die me uiteindelijk naar Turkije heeft geleid. Turkije, mijn eeuwige vakantieland, mijn vaders thuisland en nu mijn thuisbasis. Voor mij is Istanbul het paradijs op aarde. Ik voel me veilig, word omringd door geweldige mensen, ik houd van de relaxte cultuur , het leeft hier, je weet nooit wat er gaat gebeuren, het eten is heerlijk (+5 kilo) en het weer is natuurlijk fantastisch.

‘In Turkije krijg je bij de boxhuur automatisch een groom die alles doet’

Welzijn

En dan nu de paardenwereld in Turkije, tja , dat is wel een beetje anders ja. Ik prijs mezelf uiterst gelukkig dat ik de mogelijkheid heb gekregen om mijn paarden op de beste club van Turkije te kunnen houden, want anders was dit avontuur op een groot drama uitgelopen, omdat het welzijn van hun het allerbelangrijkste is voor mij.

Inburgeringscursussen

Het grootste deel van de paardenwereld in Turkije loopt achter, staat in de kinderschoenen en zal niet snel veranderen.  Maar dit betekent niet dat er geen toekomst is voor de paardensport en dat sommige dingen hier veel beter geregeld zijn. Er zijn veel ruiters die serieus aan de weg proberen te timmeren en besluiten naar Europa te gaan, tijdelijk of permanent, alleen een Turkse ruiter in Europa is ook niet zo makkelijk. Die ruiter heeft wat inburgeringscursussen “paardrijden in Europa” te volgen.

Geen groom

Een gemiddelde Turkse jeugdruiter weet geen afstamming van hun paard (hij komt uit Nederland, het is een KWPN-er) wat voor en hoeveel voer ze eten (geen idee, mijn groom regelt dat) én ze kunnen hun eigen paard niet opzadelen (nog nooit gedaan, dat is mijn groom zijn taak). In Turkije krijg je bij de boxhuur automatisch een groom die alles doet, dus ook bij één paard krijg je een groom. Vandaar dat de normale dingen voor ons, zoals je paard opzadelen en wassen, hier niet normaal zijn. Ik heb er bijvoorbeeld voor gekozen om geen groom te nemen en dat is heel apart. Klassiek voorbeeld van cultuurverschil.

Vertrouwen

Gelukkig hebben veel Turkse ruiters en trainers hun weg in Europa al gevonden en daardoor heb ik vertrouwen in een succesvollere toekomst, omdat zij hun opgedane kennis zullen gaan overdragen aan de leerlingen in Turkije. En dit principe geldt in elk land; het vergaren en delen van kennis, zodat we stap voor stap beter worden in deze geweldige sport. Overigens zijn er een aantal echt succesvolle permanente Turken in Europa, met de meest prachtige stallen, denk aan ; Carpe Diem, Siec, Uzunhasan. Deze stallen dienen niet alleen hier in Turkije als voorbeeld, maar ook voor de gemiddelde Europeaan.

Paardenleven in Turkije

In de komende blogs wil ik jullie graag meer vertellen waar de Turkse ruiters vandaan komen, hoe ze hier leren rijden en met paarden leren omgaan.  Gewoon het paardenleven in Turkije. Misschien krijgen we dan wat meer begrip voor elkaar, want niet iedereen is opgegroeid in zo’n fantastisch paardenland als Nederland.

Foto: Digishots

0 35
dressuur benen algemeen

Atleten afkomstig uit Bulgarije en gastland Turkije domineerden afgelopen weekeinde de traditionele Balkan Kampioenschappen dressuur. Dit evenement dateert van 1968 en dient als ontwikkelingsmogelijkheid voor atleten uit de regio. Bij de senioren mocht Raiko Ganukuv het goud in ontvangst nemen. In 2014 bleek Ganukov nog goed voor zilver, maar dit jaar stuurde hij zijn dertienjarige schimmelmerrie Ambrozia met 64.87% naar de titel. De combinatie zag daarmee haar goede werk, wat sinds 2009 ieder jaar een podiumplek opleverde in dit kampioenschap, eindelijk bekroond.
Semith Ersoy (Turkije) en Clockwork finishten met exact 62% op de tweede plaats, terwijl Tatiana Antonenco (Moldavië) en Polygraf het brons omgehangen kregen (61.70%).

Bron: Hoefslag/FEI

Foto: Remco Veurink

0 47

Heb jij last van een slechte internetverbinding op je telefoon? Denk dan eens aan de gefrustreerde herders in Turkije. Zij hebben hightech apparatuur op hun ezels geinstalleerd om gebruik te kunnen maken van het internet. De lastdieren dragen kleine zonnepanelen die een accu voeden. Hierdoor kunnen zij laptops en telefoons opladen. De ezels zorgen als mobiele oplaadpunten ervoor dat de herders 24 uur per dag online kunnen zijn. Ook zijn ze -als bron van zonne-energie- verantwoordelijk voor licht in de duisternis, wat erg handig is in de lammerentijd.

Hoefslag/Horsetalk

0 181

Het is in een aantal streken van Turkije momenteel ijzig koud, zo ook in het Siverek district, waar een sneeuwstorm het dagelijks leven plat heeft gelegd. Niet alleen mensen maar ook dieren hebben te lijden onder de hevige kou. Een groep rondzwervende ezels werd door voorbijgangers gefilmd. De dieren waren  stijfbevroren en het is een wonder dat zij nog in leven waren.

De video werd via internet flink verspreid en besproken, waarna het onder ogen kwam van de burgemeester en de Turkse dierenbescherming. Zij kwamen samen in actie en brachten de dieren naar een verwarmd onderkomen waar een dierenarts hen onderzocht. De vijf ezels bleken ondanks hun bevroren toestand nog in redelijke conditie en maken het inmiddels goed. Ze blijven voorlopig op hun opvangadres waar een goed thuis voor hen zal worden gezocht.

Klik hier voor foto’s van de reddingsactie.

0 28

Een uitstekend resultaat voor gastland Turkije tijdens de FEI Balkan springkampioenschappen 2013 in Istanbul, afgelopen weekeinde. Het team won twee gouden medailles met het team en drie individuele titels.

Ruiters en amazones uit zes landen: Bulgarije, Kroatië, Griekenland, Roemenië, Servië en Turkije namen het op tegen elkaar op de Kemar Gold and Country Club. In het Griekse team zaten drie combinaties die ook tijdens de editie van 2012 aan start verschenen bij de junioren. Iolo Mytilineou kwam opnieuw aan start met Ascot, Marina Theofanopoulou besteeg Oscar du Perron en Anna-Maria Papageorgiou zat in het zadel van LC Waikiki Akino. Stefania Cheinoporos maakte haar debuut met Championess en bleef in de eerste ronde foutloos, evenals Mytilineou en Papageorgiou. Theofanopoulou produceerde in de tweede manche de enige foutloze ronde, maar toch bleek dit genoeg voor de overwinning bij de junioren. Turkije ging er vandoor met het zilver, gevolgd door het Roemeense team dat het brons verdiende. Mytilineou won tevens de juniorentitel. Zij kwam afgelopen zomer nog aan start tijdens de FEI Europese kampioenschappen in Spanje en belooft veel goeds voor de toekomst van de Griekse springsport. Het was dan ook alweer haar derde individuele titel. De Roemeen Claudiu Floristean behaalde het zilver, gevolgd door het brons van Theofanopoulou (Griekenland).

Bij de senioren ging de overwinning overtuigend naar Husnu Dinc met Chiara (Turkije). Zij waren een van de slechts drie combinaties die foutloos bleven. Het zilver was voor de Bulgaar Angel Niagolov met Carina. Het brons ging naar Mert Alicioglu met Valdos (Turkije). In de landenwedstrijd was het goud eveneens voor Turkije. Het kwartet, bestaande uit Husnu Dinc (Chiara), Kaan Kizilkaplan (Cordijana II), Sencer Can (Ballistic) en Mert Aliciglu (Valdos) kwam tot een totaal van 28 strafpunten. Griekenland eist met 40 strafpunten het zilver op, voor Bulgarije met 45 strafpunten.

Bij de Young Riders werd alleen een individuele strijd gestreden. Het goud eindigde in handen van de Turk Yusuf Cem Kayakan met Abner. Het zilver werd een prooi voor de Bulgaar Kristian Valev met Ching van Berkenbroeck, gevolgd door het brons voor de Servische Irena Ilic met Clear.

0 21

Drievoudig Duits kampioen René Tebbel gaat de nationale kaderruiters van Turkije trainen. Dit meldt de Duitse Osnabrucker krant. Tebbel begon deze maandag en blijft nog tot zeker juli in dienst, wanneer het EK voor kinderen op het programma staat in Vejer de la Frontera (Spanje, 17 t/m 21 juli). Tebbel zal de Turken tevens voorbereiden op de Mediterranean Games in eigen land (20 t/m 30 juni).

Tebbel blijft zelf wel actief in de springsport en blijft ook zijn kinderen, Justine en Maurice, trainen.

0 34

De Turkse ruiter Omer Karaevli won zojuist de Longines kwalificatie. De ruiter zadelde zijn Quinto II van Bassemeind (v. Quasimodo Z) en kwam rond in 66.05 seconden. Daarmee versloeg hij nipt de Belgische Nicola Philippaerts, gisteren nog de winnaar van de speed competition. Vandaag kwam Philippaerts aan start met Rochet de la Vaulx (v. Heaume des Mailais) en eindigt met 66.07 net achter Karaevli. Op de derde plaats staat de Saoedische Ramzy Al Duhami met Al Capone (v. Alcatraz.

Eric van der Vleuten Jr noteert met VDL Groep Vessica (v. Cavalier) het beste Nederlandse resultaat. Deze combinatie kwam met vier strafpunten tot de negende plaats. Aniek Poels ontving met haar Cyracera (v. Colman) eveneens vier strafpunten en eindigt op plek negentien.

Klik hier voor uitslagen.

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer