Tags Posts tagged with "training"

training

0 1387

Sinds 2018 heeft Jasmijn de Bruijn haar eigen bedrijf in training, instructie en bitfitting. Maar daarnaast schrijft zij aansprekende en zeer herkenbare blogs met een hele verfrissende kijk op de paardenwereld en de maatschappij in het algemeen.

“Jarenlang heb ik in de zorgsector gewerkt al project- en programmamanager. Daarnaast reed ik altijd al paarden van mijzelf en van anderen, waarmee ik met twee paarden in de Subtop heb gereden. maar eind 2018 kreeg ik een burn-out. Dat heeft me aan het denken gezet en ik bedacht me waar ik het meest blij van wordt is, lesgeven. Dat ben ik intensiever gaan doen en daarnaast heb ik de opleiding tot professioneel bitfitconsultant gevolgd bij het ICPBC/Natascha van Eijk.”

Aanvulling

“De aanleuning vind ik een heel interessant fenomeen, alles komt er in samen; rijtechniek, harnachement, hoe het paard gemanaged is en hoe de interactie tussen paard en ruiter is. In de meeste gevallen is een ander bit/optoming -bitloos kan ook een uitkomst zijn- nooit de oplossing op zichzelf, maar kan het wel een schakel zijn naar een betere communicatie tussen paard en ruiter. Juist doordat je alle facetten meeneemt in een bitfitting, kun je gerichter advies geven. Het is dan een mooie aanvulling als je als bitfitter ook instructie kunt geven.”

Vertaling naar de paardensport

“Als projectmanager had ik in de zorgsector veel te maken had met strategische en maatschappelijke vraagstukken. Dat vond ik altijd een heel boeiend aspect van mijn functie en ook al ben ik met dat werk gestopt, de vraagstukken en de thema’s hebben nog altijd mijn interesse. Ik vind het ook heel interessant om maatschappelijke vraagstukken te vertalen naar wat dit betekend voor de paardensport. Om die reden ben ik The Conscious Equestrian begonnen. Eerder schreef ik wel eens wat content voor hippische ondernemers, maar via The Conscious Equestrian doe ik dat nu onder mijn eigen naam.”

Eilandje

“In mijn blogs wil ik mensen laten nadenken over situaties waar ze in de paardenwereld dagelijks mee te maken hebben.  Het schrijven is voor mij ook wel een uitlaatklep.  Als je nu naar de paardenwereld kijkt is het best een gesloten, niet transparante sector, waarbij veel mensen nog op hun eilandje zitten. Terwijl er vanuit de maatschappij steeds kritischer naar de paardenwereld wordt gekeken. We moeten niet op ons eigen eilandje blijven zitten, maar nadenken hoe we op deze kritiek reageren. Het is belangrijk daarbij dat de sector het eens van een afstandje gaat bekijken en niet krampachtig vast blijft houden aan iets wat we al jaren zo doen.”

In twijfel trekken

“En zoals een eerdere slogan al luidde begint een betere wereld ook nu weer bij jezelf. We zijn ons vaak niet bewust van onze opvattingen en overtuigingen en heel snel geneigd direct te oordelen. Maar je wordt pas wijzer in dialoog met de ander. Dus als je je eigen opvattingen en je horsemanship wil aanscherpen en uitdagen is het belangrijk dat je een nieuwsgierige houding aanneemt. Stel vragen en durf je eigen opvattingen eens in twijfel te trekken en laat je eigen visie eens los. Probeer eens het perspectief van de ander te ontdekken. Ga eens uit van het positieve. Ga eerst eens op zoek naar wat je gemeenschappelijk hebt, in plaats van te zoeken naar de verschillen en die uit te vergroten.”

Voorbeelden en tips

“Ik zal een voorbeeld noemen: je ziet een paard dat achter de loodlijn loopt. Dat heb je dan geobserveerd. Vaak hebben mensen daar meteen een oordeel over. Maar hoe interpreteer je dat? Je kunt ook verder kijken en je kunt zelf ook afvragen: Is dit altijd zo of is het een momentopname? Is het de situatie die er nu voor zorgt dat het paard achter de loodlijn loopt? En vraag hoe de ruiter het zelf ziet? ga de dialoog aan. Misschien was het eerst veel erger en is de ruiter er al hard bezig dit op te lossen. Een ander mooi voorbeeld is dat we alles willen weten over het gedrag en de belevingswereld van een paard, maar kijk eerst eens in de spiegel en naar je eigen gedrag en belevingswereld.”

Total-breakdown

“Ik denk namelijk dat we als mensen in deze huidige snelle prestatiemaatschappij snel het contact met onszelf kwijtraken en dat we daar vaak niet van bewust zijn. Voor mijzelf was er ook een ‘total-breakdown’ voor nodig voordat ik besefte hoe lang ik signalen van mijn eigen lijf niet opgemerkt had.  Als je meer bewust bent van je eigen belevingswereld en meer in contact bent met jezelf, dan kun je ook beter contact maken met je paard en sta je meer open voor zijn signalen. Dan kun je hem on een betere en bewustere manier de leiding, verzorging of liefde geven die hij op dat moment nodig heeft. ”

Dialoog

“De meeste (online) discussies lijken in de verste verte niet op een dialoog. Het is alleen maar aanval en verdediging, niet productief en ook niet verhelderend. Het is schadelijk. Zowel op persoonlijk niveau als voor de sport. Het draagt nergens aan bij. Juist een echte dialoog leidt tot nieuwe ideeën, samen puzzelen en onderzoeken hoe we het nog beter kunnen doen voor onze paarden is interessant en leuk en nog belangrijker; het verbindt.”

Geen bewondering zonder publiek

“Ik geloof dat als de paardenmensen, maar ook de mensen in het algemeen, op deze manier eens kritisch naar zichzelf kijken de veranderingen positief zullen zijn. Hierdoor zal de paardensport in een positiever daglicht komen te staan, omdat je elkaar binnen de paardensport niet meteen afvalt. En als we dat samen uitdragen staan we sterk. Anderen overtuigen is lastig, maar je kunt met je eigen gedrag laten zien hoe belangrijk het partnerschap met een paard is. Doen we dat met elkaar dan komen we een heel eind. We zijn niet allemaal maar individuele paardenmensen die van hun paarden houden. Je bent onderdeel van een groter geheel. Bedenk bijvoorbeeld goed dat er geen sport is zonder vrijwilligers, maar ook geen bewondering zonder publiek…”

Paarden-welvaartsziekten

“Ik denk niet dat alles nu heel slecht gaat, maar dat we op een punt zijn belandt dat we niet zo goed meer weten hoe het beter kan. Vroeger gingen de paarden net als mensen dood aan oorlog, honger en infectieziekten. Nu is er heel veel kennis over het goed managen van paarden en kunnen we paarden medisch gezien heel goed behandelen, maar hebben paarden dezelfde welvaartsziekten als mensen. Ze kampen bijvoorbeeld ook met obesitas, insulineresistentie (diabetes) en stress. We kunnen het welzijn van paarden niet los zien van ons eigen welzijn. Hoe wij het partnerschap met ons paard zien is een reflectie van hoe wij onszelf zien. Wij als mensen zitten nu ook in een overgangsfase naar een nieuw tijdperk. Daarom gaan we anders naar zaken kijken en dus wordt het ook tijd om anders naar het partnerschap met ons paard te kijken.”

Goed hoeft niet altijd nog beter

“We zitten nu nog in het digitale/prestatie tijdperk, en het paard is toch een soort statussymbool geworden die moet voorzien in onze behoefte aan status en erkenning. Maar ons denken en onze hele economie is gericht op constante groei en wellicht komt nu meer het besef dat groei niet tot in het oneindige door kan gaan. Daarom zijn het klimaat en het milieu nu ook zulke actuele thema’s. Als we dat vertalen naar de paarden, dan kun je je afvragen of we paarden kunnen fokken die nog sneller, hoger of spectaculairder kunnen, om steeds maar in onze behoefte aan waardering en erkenning te kunnen voorzien. Wanneer is die behoefte vervuld en kunnen we zeggen? Het is goed zo? Zie ook bovenstaande pyramide van Maslow vertaalt naar de paardenwereld.”

Onrealistische ideaalbeelden

“Deze prestatiemaatschappij wordt gevoed door social media, waarop veelal de ideaalbeelden worden getoond. Alles moet en kan nóg beter en dit gaat ten koste van hoe je naar je paard kijkt. Je ziet het meer als een manier om te laten zien hoe goed je bent en zien veel dingen die de paarden voor ons doen als vanzelfsprekend. Nu meten we succes vooral af aan de hand van prijzen, winstpunten, geld en niveau’s, geheel in lijn met de harde prestatiemaatschappij. Maar wat als we anders naar succes kijken? De definitie van succes zou zoveel breder kunnen zijn waardoor er veel meer recht wordt gedaan aan het partnerschap met ons paard. Succes wordt nu vooral gekoppeld aan sportieve prestaties, maar worden de grootste overwinningen niet buiten de wedstrijdring gehaald?”

Beste versie van jezelf

“Ogenschijnlijk kleine stappen in de training die feitelijk mijlpalen zijn voor jou en je paard of je paard na een vervelende periode van blessures of ziekte weer helemaal gezond en happy krijgen. En wat te denken van de overwinningen op onszelf? Door het omgaan met paarden leren we over leiderschap, verantwoordelijkheid, communicatie en partnership. Paarden kunnen ons helpen de beste versie van onszelf te worden, om dat topje van die piramide te bereiken. Ongeacht wat voor stroming, niveau of discipline we beoefenen met onze paarden. Ongeacht of we dat in competitieverband doen of niet. De definitie van succes zou zoveel breder kunnen zijn dan alleen winstpunten en prijzen, en door daarvoor meer oog te hebben worden we als ruiters ook meer bewust. Door anders te kijken naar succesvol zijn kan er misschien een nog betere balans ontstaan tussen onze menselijke behoeften en de behoeften van onze paarden. Die zijn namelijk van invloed op elkaar en dat is precies waar de laatste stap van de piramide over gaat; het bewustzijn dat alles met alles samenhangt en we allemaal onderdeel zijn van een groter geheel. Wil je mijn blogs lezen? Neem dan eens een kijkje op: www.theconsciousequestrian.nl.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Martsje Bergsma Hoefslag@Home

Martsje Bergsma jureert ook voor de nieuwe Hoefslag@Homelongeerchallenge. In onderstaande video zal ze zichzelf en haar bedrijf Hippiek voorstellen.

Martsje is al 25 jaar lang actief als instructrice en heeft ORUN Fase 1,2 en 3 (huidig Niv. 2, 3 en 4) succesvol afgerond. Ze heeft wedstrijdervaring tot en met de Grand Prix en geeft lessen op B tot en met ZZ-licht niveau. Naast het geven van dressuurlessen richt Martsje zich ook op het geven van cursussen vanaf de grond. Hier vallen sportmassage, trainingsfysiologie en natuurlijk longeren onder. Dat laatste is iets wat ze zelf ook heel graag toepast in het dagelijkse trainingsschema van haar paard.

Iedereen welkom

Martsje is bevoegd Lammert Haanstra methode-instructrice, maar staat ook open voor het beoordelen van andere methodes. “Iedereen is welkom bij mij”, vertelt ze. “Ik hoop heel veel diversiteit te zien aan paarden. Zowel ras als kwaliteit en leeftijd. Voor mij heeft elk paard een persoonlijkheid en ik vind het mooi om te zien hoe de persoonlijkheid tussen het paard en zijn longeur tot uiting komt”.

Harmonie is belangrijk

“Ik verwacht van de deelnemers dat het paard op een ontspannen manier voorgesteld wordt. Voor mij is het stukje harmonie heel erg belangrijk. Probeer daarnaast de hulpen zo klein mogelijk te geven. Let op de longe, je eigen houding en de positie ten opzichte van je paard. De meeste paarden weten al vooraf aan de hulp wat er gaat komen, je kan daar een beetje op inspelen zodat de hulpen zo klein mogelijk worden”.

Wil je graag je video’s laten beoordelen door Martsje? Stuur die dan vanaf 15 augustus in op de website van WeAllRide. Binnen drie dagen ben je voorzien van feedback en tips waar je gegarandeerd mee verder kan trainen.

Bron: Hoefslag

0 3354
Anne Meulendijks
Anne Meulendijks - MDH Avanti Indoor Brabant 2017 © DigiShots

Anne Meulendijks had nooit verwacht dat Jumping Amsterdam dit indoorseizoen de laatste wedstrijd zou zijn. De amazone zag de afgelopen weken wedstrijd na wedstrijd geannuleerd worden door de uitbraak van het coronavirus. Afgelopen zondag werd ook bekend gemaakt dat niet alleen de evenementen, maar ook de clinics en lessen per direct werden stopgezet. De amazone probeert echter niet bij de pakken neer te zetten en maakt er, ondanks de situatie, het beste van.

Niets aan te veranderen

“Het is heel jammer dat alles nu anders loopt dan gepland, omdat Avanti echt heel goed in vorm is. Dit hadden we graag laten zien. Maar we proberen positief te blijven omdat we er helaas niets aan kunnen veranderen,” zegt Meulendijks. “We proberen een goede sfeer op stal te hebben en zorgen extra goed voor onze paarden.”

Afleiding op stal

Het paardenbedrijf, MDH Sporthorses van Meulendijks en haar zus Lotte dient ondanks het feit dat er momenteel geen clinics of lessen worden gegeven, als fijne afleiding voor de amazone. “We gaan eigenlijk gewoon door met wat we normaal doen en hebt daardoor toch minder in de gaten wat er allemaal gebeurt. Tot je ’s avonds het nieuws ziet en weer weet hoe erg alles is, maar overdag kunnen we genieten van de paarden en dat is wel een luxe op dit moment.”

In conditie houden

Meulendijks brengt haar dagen verder niet heel anders door dan normaal. Ook MDH Avanti N.O.P., die in topvorm is, maar dit helaas niet aan het grote publiek kan laten zien, wordt fit en vrolijk gehouden. “Ik probeer mijn trainingen hetzelfde te houden. Ook qua weekplanning en dergelijke. Wel geef ik hem nu wat meer vrij of spelen we wat vaker. Zijn oefeningen zal hij niet vergeten, dus die hoef ik niet elke dag te doen. Ik probeer hem vooral in conditie te houden en zijn kracht te behouden. Maar ik vind het vooral belangrijk dat hij het leuk blijft vinden en lekker fris in zijn hoofd blijft. Zo heeft hij dadelijk weer extra veel zin om op wedstrijd te gaan.”

Trainingen Tokio

Ook Meulendijks trainingen met TeamNL en bondscoach Alex van Silfhout zijn door de coronacrisis tijdelijk stopgezet. Op de vraag of hier nog iets speciaals voor wordt ondernomen met oog op Tokio antwoordt de amazone dat dit voor hen ook nog onzeker is. “Ik denk dat we hier nog over contact gaan hebben met Alex over hoe nu verder.”

Filmen en van paard wisselen

Ondanks het volledig uitgedunde (wedstrijd)schema zitten de zusjes Meulendijks niet stil de komende periode. “We genieten nu volop van het lekkere weer en trainen lekker verder. Ook doen Lotte en ik nu wel eens van paarden wisselen. Normaal doen we dat ook wel eens, maar niet als we nog vol in ons wedstrijdseizoen zitten. Dus nu kunnen we een keer ruilen en elkaar helpen om dingen te verbeteren. Wij doen zelf bijvoorbeeld heel veel met filmen. Zo kan je kijken hoe het eruit ziet en of dit pas bij het gevoel wat je hebt tijdens het rijden.”

Huiswerk van Sjef Janssen

“We hebben wel het geluk dat we elkaar hebben en normaal ook meegaan naar elkaars trainingen. Onze trainers willen ook heel graag helpen. Dus als we het even niet meer weten of we zitten met een probleem, dan kunnen we ze bellen of een filmpje sturen. Het is fijn dat je samen aan een oplossing kan werken. Maar ik heb ook genoeg huiswerk van Sjef Janssen met wat ik thuis kan oefenen. Ik kan dus sowieso nog even vooruit,” sluit Meulendijks lachend af. We hebben nu vooral de tijd om dingen uit te proberen, over dingen na te denken en vooral te genieten van onze paarden.

 

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Digishots

alex van silfhout
Diederik van Silfhout - Arlando N.O.P. Dressuurstal Van Silfhout - © DigiShots

Schakelen doe je niet alleen omdat je het tempo van je paard wil veranderen of om een overgang te rijden, maar het is ook het ultieme middel om je hulpen te helpen verfijnen. “Schakelen in je training is heel belangrijk omdat je de concentratie bij je paard ermee kunt verbeteren,” legt Alex van Silfhout uit.

“Zodat je hem uiteindelijk fijner aan de hulp kunt brengen en hem kunt verfijnen in de reactie.”

Online training

Samen met Alex van Silfhout, naast topruiter ook bondscoach van de Nederlandse dressuurruiters, ontwikkelde Academy4Horses exclusief een online training over schakelen. Daarin legt hij onder meer uit wat het doel is van schakelen, waar je op moet letten en wat de valkuilen zijn.

Daarnaast is er aandacht voor impuls, aanleuning, het werken aan verruimen in plaats van versnellen, de gedragenheid in het verruimen en het voorkomen van taktfouten en scheefgaan. “Hoe fijner je paard aan de hulpen is, hoe gemakkelijker je kunt schakelen.”

Veelomvattende term

Van Silfhout geeft aan dat ‘schakelen’ een veelomvattende term is. “Het is onder meer een combinatie van hand- en beengebruik; essentieel voor tempocontrole en schakelen. De fijnheid van de hulp en het onafhankelijk van elkaar geven van hulpen bepalen of en welke reactie er komt van je paard. Je hulpen worden steeds subtieler naarmate het niveau waarop je paard begrijpt wat je wil stijgt èn wanneer de balans in je training beter wordt.”

Bekijk de cursus ‘Schakelen van Alex van Silfhout’ hier en bekijk meteen ook de andere online trainingen van Academy4Horses.

sara ouwehand rebel
Foto: Loes Vos | Loes Vos Art & Photography

Onderaan het protocol, daar staat het. Het punt voor harmonie. Mijn belangrijkste punt en voor mij de kern van paardrijden. ‘Snap ik’, knik je. Dan snap je het volgende ook.

Een 2 voor zijn slechte stap kon ik goed hebben, terwijl een onvoldoende voor de harmonie een ramp was. Mijn weekend was weg. Ik bleef er op knagen. Waar was de harmonie dan wél, waar raakte ik het kwijt, en heb ik het überhaupt gevoeld?

“Het heeft allemaal minder dan niks met rijtechnisch niveau te maken.”

Zulke frustratiepunten helpen de harmonie niet. De volgende keer willen bewijzen dat er WEL harmonie is, ook niet. Het duurt even voordat je dat ziet. Zeker bij mij. Mijn voorhoofd is soms net zo dik als dat van mijn Haflinger.

Brede blik

Met een rood hoofd de ring in? Vergeet het maar met die harmonie. Maar wacht, dan kan ik nog steeds een goede proef rijden. Puur op techniek. Maar dat is niet waar harmonie over gaat. Toen ik dat zag, veranderde er iets. Mijn blik werd breder. Hij reikte buiten de grenzen van de ring en ik kwam in een nieuwe wereld terecht. Er waren zoveel definities van harmonie dat ik er akelig van werd.

Harmonie is de stille knuffel op de poetsplaats. Harmonie is de eerste blik op mijn nieuwe warmbloed (jawel!). Harmonie is de staptraining na een drukke rotdag. Harmonie is vloeiend trailerladen. Harmonie is voor het eerst op mijn jonkie zitten en meteen voelen: “ wij kunnen dit.” Het heeft allemaal minder dan niks met rijtechnisch niveau te maken.

Omdenken

Harmonie kan je niet afdwingen. Harmonie kan je niet spelen. Er is géén hulp voor harmonie. Harmonie ontstaat. Het ontstaat bij de gratie van loslaten en ruimte geven. Geen onverschilligheid, maar stille concentratie. Niet doen, maar zijn. En harmonie is omdenken. Pas als er geen harmonie móet zijn, kan het er zijn.

“Ik gunde mezelf het ervaren van spanning”

Ruimte

Laatst was ik zo snugger om mezelf de ruimte te geven om géén harmonie te ervaren tijdens een wedstrijd. Ik gunde mezelf het ervaren van spanning. Dat brengt die ring nu eenmaal met zich mee. Ik gunde mezelf ook dat die spanning mocht afvloeien. En verder zette ik in op een goede techniek. Zowel bij paard als bij ruiter. Verder hoefde er niets.

Alsof dat al niet genoeg is trouwens. Maar voorheen gooide ik daar de wens overheen dat de hemel harmonieus openbrak. Zoiets. “Want tja …. Ruiterpilates he …. altijd en overal Zen.” Nu denk ik: “get real”.

Afgroeten

Hoe dan ook, het was de beste proef ooit. Naadloos en foutloos. Maar alle knappe kunstjes terzijde, één moment heb ik vlijmscherp voor ogen. Het afgroeten. Een kunstje van niks, maar een piek in de proef.
Ik was er. Hij was er. We waren samen. En voelden het meer dan ooit. Nog steeds ben ik dankbaar voor de harmonie die ik toen, op dat moment, mocht ervaren. Ons startticket voor de Zware Tour was een prettige bijkomstigheid.

Sara Ouwehand is initiatiefneemster van ruiterpilates.nl, start haar Haflinger Intermediar II en loopt verwonderd rond in de paardenwereld

Foto: Loes Vos | Loes Vos Art & Photography

Ooit dacht ik dat paardentrainer zijn betekende dat ik het paard dingen moest leren. En als het paard het niet deed, dat ‘ie dan maar ietsje beter z’n best moest doen en moest luisteren. Zo was ik ook een beetje opgevoed in de paardenwereld, eerlijk gezegd.

Door de jaren heen kwam ik steeds vaker na mijn lessen thuis met het idee dat ik meer ging zien. Doordat ik al die uren naar al die verschillende paarden en ruiters keek. Dat ik daardoor beter werd in het lesgeven en beter werd in het zelf rijden. Het moment kwam dat ik mij realiseerde dat niet ik de leermeester was, maar het paard. Die omslag ging heel geleidelijk en ik heb ook fouten gemaakt.

Leren luisteren

Ik leerde al beter luisteren naar de paarden waarmee ik werkte. Ik begreep dat als ze iets niet snapten, of erger, vervelend deden, ze doodgewoon niet de juiste signalen kregen van de ruiter. Op dat moment was geduld, en niet een grove correctie, de oplossing. Vooral het werk met merries heeft daarbij geholpen. Doordat zij over het algemeen veel minder pikken. Daar ben ik niet minder doortastend, maar wel beleefder door geworden.

Rotte appels

Natuurlijk zitten er rotte appels tussen. Net zoals bij iedere soort gaat er ook in de paardenfokkerij wel eens iets verkeerd. Toch zit achter veel van de beste paarden die op topniveau gepresteerd hebben een verhaal van: ‘hij kwam hier omdat de vorige ruiter er niks mee kon’ of erger. Juist die superintelligente en sensibele paarden hebben vanaf het begin ruiters met veel ervaring en gevoel nodig.

‘Schoolmaster’

In Engeland noemen ze een ervaren paard een ‘schoolmaster’. Die term wordt nog wel eens verkeerd uitgelegd. Ooit belde iemand mij op voor een les. ‘’Ik heb een ‘schoolmaster’ gekocht, maar hij doet helemaal niet wat ik wil.’’ Nee, een ‘schoolmaster’ doet het als het goed is alleen als je de juiste hulpen geeft.

Er zijn inderdaad zeer ervaren paarden die, als ze in galop al een diagonaal zien en een ruiter op hun rug hebben met een wat onrustige beenligging, meteen maar beginnen met de wissels. Misschien een puik gevoel, maar je leert er geen snars van.

Het leren houdt nooit op

Het paard heeft dus altijd gelijk. De ‘schoolmaster’, het jonge paard en alles wat er tussenin zit. Als het jonge paard duidelijk heeft begrepen dat vooruit vooruit betekent en we met een stil been en een contactteugel aan het werk kunnen, dan is het een kwestie van voelen en luisteren. En leren begrijpen hoe gevoelig en intelligent het paard is. Om te leren het paard nodig heeft om te blijven begrijpen wat hem wordt opgedragen. En, hoeveel nieuws we kunnen toevoegen zodat het werk interessant blijft. Maar nooit te veel en daardoor verwarrend. Als het paard protesteert geeft het aan dat er of teveel gevraagd is, of het niet goed is aangegeven. Dan moeten we daar als ruiters op een verantwoordelijke manier mee omgaan.

Het leren houdt dus nooit op, begint bij ieder paard opnieuw en dat maakt het hele paardengebeuren alleen maar interessanter.

Auteur: Liz Barclay

0 2822
Ingvar Fredicson opfok
© DigiShots

Professor Ingvar Fredicson is al jarenlang bezorgd om de levensduur van paarden. In 2002 startte hij een door de EU-gesteund project waar paarden op hele jonge leeftijd werden gestimuleerd om te reizen door een landelijke omgeving, waarin ze moesten omgaan met natuurlijke obstakels en omstandigheden met als doel om de sportprestaties te verhogen.

Nu is er een nieuw project begonnen in Brösarp, in het zuiden van Zweden. Een groep van 25 jaarlingen en tweejarige springpaarden hebben ongeveer 70 hectare aan heuvelachtige grond tot hun beschikking. En wat bleek? De jonge paarden bewegen twee keer zoveel als een normale kudde en vier tot vijf keer zoveel als paarden in stallen en paddocks.

Geen aanhang

“Ik was een beetje verbaasd dat er geen goede onderzoeken begonnen zijn met de focus op hoe je jonge paarden het beste kan opfokken om hun levensduur te ondersteunen,” zegt de 89-jarige Ingvar Fredicson, gepensioneerd professor in paarden biomechanica en de vader van springruiters Peder en Jens Fredicson.
“Het onderzoek wat ik in 2002 deed heeft prijzen gewonnen en iedereen dacht dat het geweldig was, maar het was veel te vroeg en we kregen geen echte aanhang. Het is nu een tijd waarin mensen zich realiseren hoe kostbaar een goed paard is en hoeveel geld een goed iemand gaat kosten als deze kreupel raakt na een paar jaar.”

Opfok

“Het is natuurlijk zo, dat wanneer een paard kreupel raakt, er meerdere factoren bij betrokken zijn. Maar we zijn ervan overtuigd dat de opfok er hier een van is. In het speciaal de ontwikkeling van het kraakbeen. Fredicson is een groepering gestart genaamd ‘Club Longevity’. Het doel van de groep is om de slechte levensduur van sportpaarden tegen te gaan.

Reactie op de omgeving

Op het moment zijn er een groep jonge springpaarden van Jens Fredicson en Ijslanders van Magnus Skulason bezig met het leven onder harde, natuurlijke omstandigheden in een zeer heuvelachtig gebied in Zweden. Het gebied heeft weiland, maar ook zand en stukken bos.
“We moeten nog zien hoe het uit gaat pakken, maar dankzij GPS kunnen we zien dat de paarden al zoveel meer bewegen dan paarden in normale, dagelijkse omstandigheden. Paarden reageren op hun omgeving. Als je ze in een paddock zet dan draven ze en paard keer om daarna stil te staan. In Brösarp reageren de paarden ook op hun omgeving. Ze worden gestimuleerd om veel meer te bewegen.”

Beter presteren

Fredicson geeft aan dat een van zijn beweringen uit het eerdere onderzoek incorrect bleek, namelijk: Dat springpaarden er beter van zouden worden door op zeer jonge leeftijd te beginnen met trainen. Dit bleek echter geen enkel effect te hebben op de uiteindelijke springprestaties.
De paarden uit het onderzoek van 2002 bleken echter wel zeer sterke benen te hebben. Een reden voor Fredicson om de focus van het onderzoek te weerleggen naar de levenduur van een paard.

Nederlandse veulens

Het doel is om het project dusdanig te ontwikkelen dat het wordt opgenomen door gekwalificeerde opfokcentra. Vanaf dan kunnen ook Nederlandse en Belgische veulens worden opgenomen in het programma. “Hoewel ik te oud ben om het einde van het project mee te maken, ben ik ervan overtuigd dat dit de norm gaat worden. Tenslotte slaat het nergens op om een goed sportpaard te fokken en hun talenten al te vergooien nog voordat hun carrière begonnen is.”

 

Bron: Horsetelex

Foto: Digishots

bastiaan de recht zaphyr
Foto: Remco Veurink

Bastiaan de Recht kreeg een mooie schimmel te rijden, maar er was een probleempje; hij staakte. Komt het omdat Zaphyr niet kan, omdat het een lichamelijk probleem is of is het omdat het paard gewoon niet wil?

Zaphyr is helemaal lichamelijk nagekeken en het probleem bleek daar niet te liggen. Eigenlijk lag het ook niet aan de instelling van dit paard, maar aan zijn lichaamsgebruik. Doordat het paard extensie vertoonde, de rug wegdrukte, blokkeerde het.

Meer over de rug

Om dit te voorkomen moet Zaphyr meer over de rug lopen en hiervoor moet de aanleuning , ruggebruik, nageeflijkheid, aan het been etc. steeds beter voor elkaar zijn. Maar dit kost gewoon tijd, want training van het lichaamsgebruik en dus de spieren van het paard neemt tijd in beslag. Maanden dan wel niet jaren. Net als bij mensen.

Houd het einddoel wel in het vizier, maar wees ook blij met de kleine stapjes vooruit. In onderstaand filmpje kun je zien welke progressie Bastiaan de Recht met Zaphyr heeft gemaakt.

Hoe dan?

De verschillen qua lichaamsgebruik zijn misschien niet heel groot, maar je ziet wel dat de bewegingen krachtiger en vloeiender zijn. Daarnaast zie je dat de gemoedstoestand van het paard positiever is. Kijk maar eens naar het orenspel.

Wil je meer weten over lengtebuiging en ruggebruik, stuwkracht & draagkracht, horizontale balans, hoofd-hals houdingen, borstgebruik, actief achterbeengebruik en nog veel meer? En hoe je hieraan kunt werken?

Klik dan hier voor de online training. En bekijk het eerste deel gratis.

Foto: Remco Veurink

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

Het liefst zijn we allemaal gelijk perfect, of streven we naar perfectie. De fouten die we ondertussen tegenkomen, vinden we maar lastig. Die maken we liever niet. Toch is het nodig om ze te te maken, zodat je leert hoe het de volgende keer beter kan. Zonder fouten te maken, zul je nooit op je gewenste niveau komen.

Hieronder lees je waarom het maken van fouten lang niet zo erg is, en waarom ze je juist helpen een betere ruiter te worden.

Nummer 1: Leren

Om verder te komen in je rijden, is het belangrijk om je trainingen te evalueren. Wat ging er goed? Waar liggen nog verbeterpunten? Wanneer je deze punten weet, kun je hier in de volgende training ook aan werken. Weet je niet wat je zwakke punten zijn, dan zal er ook niets aan verbeterd worden. Dit patroon zorgt voor een gestage verbetering van je rijden.

Nummer 2: Ze zorgen voor een gezonde ‘mindset’

Als je een ‘Growth Mindset’ hebt, ben je er van overtuigd dat capaciteiten kunnen groeien. Leren is een proces van groeien, en fouten zijn een deel van deze groei. Een ‘Fixed Mindset’ laat geen fouten toe, zij gelooft dat fouten een gevolg zijn van een gebrek aan capaciteiten. Het is dus belangrijk om met een open, groeiende blik te kijken naar je rijden. Zelfs de beste ruiters maken nog fouten.

Nummer 3: Ze zetten aan tot actie

Een andere karaktertrek van een perfectionist is uitstelgedrag. Dit komt vanuit een angst om fouten te maken. Toch is het jammer wanneer je geen actie wilt ondernemen. Zo blijf je hangen op het niveau waar je al zit. Wanneer je gewoon aan de slag gaat en een keer wat verkeerd doet, kun je ze oplossen en doorgaan met je training. Zo blijf je altijd aan een stijgende lijn werken.

Nummer 4: Ze zorgen voor zelfacceptatie

Het is voor sporters ontzettend belangrijk om zichzelf te accepteren om hoe ze zijn, zowel plus- en minpunten. Toegeven dat fouten een deel uitmaken van het proces maakt ruimte voor zelfacceptatie en daarmee ook zelfvertrouwen. Wanneer je in jezelf gelooft, ben jij veel overtuigender in de communicatie naar je paard. Zo kunnen jullie samen veel verder komen dan wanneer je twijfelt en onzeker bent.

Nummer 5: Ze zorgen dat je risico’s neemt

Met een gezonde houding ten opzichte van de onvermijdelijkheid van fouten, ben je niet bang om risico’s te nemen en het een keer te verprutsen. Risico’s zorgen er voor dat je je comfort zone vergroot, wat ook weer leidt tot groei in jouw trainingen en wedstrijden. Wanneer je geen risico’s neemt, stagneert je groeiproces.

Nummer 6: Ze zorgen voor verantwoordelijkheid

Jij bent als ruiter zelf verantwoordelijk voor je rijden en je acties. Vaak voelen jonge ruiters weinig verantwoordelijkheid voor hun resultaten, en ligt het aan het paard of de pony. Fouten zorgen voor de kans om volledig eigenaar te zijn van je eigen prestaties, en hierbij positieve ontwikkeling te bevorderen.

Bron: Horse Network

Foto: Remco Veurink

Elaine Pen
Elaine Pen - Dostowjeski Military Boekelo 2016 © DigiShots

Eventingamazone Elaine Pen is op dit moment in Japan om haar jarenlang opgebouwde kennis over de eventingsport over te brengen op Japanse ruiters.

“De Nihon University heeft mogelijk gemaakt dat ik deze week in Tokyo kan zijn om les te geven en zelf weer een ervaring op te doen,” vertelt Pen. “Het is mooi om te zien dat er voor de studenten de mogelijkheid is om zich te ontwikkelen in de paardensport.’’

Beter begrijpen

‘’Ons doel is om de ruitersport beter te maken hier in Japan. We willen ze graag onze kennis uit Nederland meegeven. Onze insteek is zorgen dat de ruiters beter worden, dat ze hun paard leren te begrijpen en dat ze leren wat écht rijden is. Dit geldt voor zowel de dressuur als voor eventing. Misschien kunnen deze ruiters zelfs in Europa succesvol worden, zodat zij hun kennis weer aan de Europeanen door kunnen geven.”

Goede instelling

Pen vindt het heel leuk in Japan, maar de omstandigheden zijn anders dan in Nederland. ‘’Momenteel geef ik les aan dressuur- en eventingruiters. Het is heel anders dan in Nederland; de boxen zijn bijvoorbeeld wat kleiner. Over het algemeen hebben we zelf ook wat minder ruimte, maar dat is natuurlijk niet erg. De ruiters die ik train, hebben allemaal een super goede instelling. Ze willen graag leren en beter worden. Ze hebben hele fijne paarden en hele fijne spullen.’’

De leerlingen zijn vooral ruiters die op de universiteit zitten en zo de kans hebben gekregen om te beginnen met paardrijden. “Ze moeten nog veel leren, maar ik zie aan veel ruiters al dat ze echt talent hebben voor de sport en dat ze ook ver kunnen komen.’’

Olympische Spelen

Over de locaties van de Olympische Zomerspelen, die in 2020 plaatsvinden in Tokio,  kan de amazone nog niet veel vertellen. ‘’Het is een mooie locatie en alles ligt op schema, dat is het enige wat ik er over kan zeggen. Ik ben nu al van deze stad gaan houden en ga er alles aan doen om hier terug te komen in augustus 2020. Mijn road naar Tokio is begonnen.’’

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

Volg ons!

103,173FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer