Tags Posts tagged with "trainer"

trainer

Na een ernstige peesblessure en daarna risicovolle koliekoperatie rijdt Joyce van Schaik nu weer met haar Well Done Sollenburg (v. Metall) op het hoogste niveau. Elke Grand Prix proef die ze nu nog met haar 17-jarige doorzetter rijdt, is weer leerzaam. Maar bovenal geniet Joyce van haar bijzondere paard.

“‘Wellie’ zoals ik hem altijd noem, heb ik zelf opgeleid naar dit niveau. Helaas kreeg hij wel toen we Grand Prix reden een peesblessure, een chronische peesschede-ontsteking. De kliniek waar ik toen heen ging, zei dat er eigenlijk weinig voor hem te doen was…”

Second opinion

“Toen ben ik voor een second opinion naar naar de kliniek Equitom gegaan in België en daar hebben ze middels een operatie de pees schoongemaakt. Van te voren was het moeilijk in te schatten wat de prognose was, want dat was afhankelijk van wat ze tijdens de operatie aantroffen. Uiteindelijk is dit goed afgelopen en bleef de pees goed. Maar toen sloeg het noodlot weer toe in 2015. Wellie kreeg koliek en moest met spoed naar Utrecht. Bij die operatie waren er nog best wel wat complicaties, zo kreeg hij een zuurstofgebrek.”

Pensioen

“In Utrecht merkten ze dat als ik er was Wellie weer een beetje vrolijker was en opknapte. Ik ging dus twee keer per dag op en neer naar Utrecht om bij hem te zijn. Ik denk dat Wellie zijn enorme wilskracht er voor gezorgd heeft dat we nu weer op dit niveau zijn. Het is echt ongelooflijk hoeveel inzet hij toont. Hij is dan ook nog lang niet toe aan zijn pensioen.”

Groeien

“Natuurlijk merk je wel dat hij een dagje ouder is en je moet iets langer de tijd nemen om hem los te rijden, maar hij gaat er honderd procent voor. Elke Grand prix proef die ik met hem rijd, is voor mij nog steeds heel leerzaam. Zo’n proef is niet niks en daar moet je echt in groeien. Voorlopig ga ik nog lekker met hem door. laatste scoorde we nog ruim 68%!”

Ongelooflijk

“Naast Wellie rijd ik Glendale (v. Ampère red.) die ik samen met zijn fokker en eigenaar, Willem Auke van der Linde heb. Met hem debuteerde ik pasgeleden in de Intermediaire II. Van te voren was ik al blij met een score rond de 62, maar het werd bijna 70%. Ongelooflijk, hoe blij ik daar mee was. Ik les bij Emmelie Scholtens. van haar leer meer terug te rijden en hem toch snel te houden. Voorheen wilde ik nog wel eens te groot en dan werden de passen ook weer wat trager.”

Coach

“In de sport wil ik graag eens internationaal starten, mits ik het thuis kan regelen. Ik heb namelijk mijn eigen pension- en trainingsstal met 24 boxen. We hebben een hele leuke en gezellige groep op stal en de meeste lessen ook bij mij, al hoeft dat niet. Het voordeel is dat als de eigenaren met vakantie gaan, ik de paarden door kan trainen. Dat vinden ze wel fijn.  Daarnaast geef ik nu ook mijn twee nichtjes en het dochtertje van mijn vriend les. Dit vind ik ook wel heel leuk om te doen. Het coachen bevalt mij en wie weet ga ik er in de toekomst nog eens een extra opleiding in volgen.”

Blij maakt blij

“Het zou leuk zijn als één van die meiden de stal misschien in de toekomst wil overnemen. Met paarden werken is een manier van leven. Je krijgt zoveel liefde en waardering van de paarden terug. Als ze hun best voor je willen doen, geeft dat heel veel energie. En van blije paarden, word ik gewoon ook weer blij.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Zoë met Mia en Kheelen - © Privébezit

De van oorsprong Engelse Zoë Coade is een Horse Professional en geeft lessen en clinics in Nederland, Duitsland en zelfs Amerika. Ondanks dat ze steeds groter en bekender wordt, had ze dit vroeger nooit durven dromen. “Ik was vroeger heel verlegen en onzeker, maar het is nu de tijd om te groeien”, vertelt ze trots.

Indiaans bloed

Coade is opgegroeid in Londen, waar ze de paarden van de buren vanuit haar slaapkamerraam kon zien. “Ik was al met paarden geobsedeerd voordat ik überhaupt kon praten. Het woord ‘paard’ was ook een van de eerste woorden die uit mijn mond kwam”, steekt Coade van wal. “De familie van mijn moeders kant is tot twee generaties geleden afkomstig van de indianen. Dat zie je er ook wel aan terug, ze zijn donkerharig en hebben donkere ogen. Vooral het haar van de vrouwen is lang en zijdeachtig zwart. Mijn grootmoeder Ilo Mai was de laatste zuivere Indiaanse bloedlijn in de familie. Toen ik ongeveer zes maanden was zette ze me altijd op de rug van een Duitse herdershond en deed alsof het een paard was. Ze fluisterde in mijn oor: ‘De geest van het paard is bij je, hij zal je altijd beschermen’”.

Ze vervolgt: “Dan is er nog krullend haar en een bleke huid, mijn genen ontwikkelden zich meer van de Ierse kant van mijn vader. Maar het was mijn hart, ziel en lichaam waarin ik leef dat schreeuwde om de liefde voor paarden”.

Mia

Toen de amazone opgroeide in Engeland kreeg ze steeds meer met paarden te maken. “Ik kan me nog herinneren dat ik vanaf mijn vijftiende het natuurlijke gedrag van mijn paard een beetje opzij schoof. Ik had het te druk om mijn paard er mooi uit te laten zien volgens de tradities die toen golden. Het winnen van een rozet was voor mij belangrijker. Ik deed mee aan spring- en dressuurwedstrijden, maar ik zocht wat meer uitdaging. Dus ik besloot dat ik ook mee wilde doen aan eventing. In 2002 kocht ik een paard wat ik zelf kon opleiden, een Iers sportpaard genaamd Mia. Zij heeft mij heel anders leren kijken naar paarden. Naar wie ze echt zijn en hoe ik ze kan begrijpen. Ik heb samen met haar een hele lange weg moeten afleggen. Het heeft best lang geduurd voordat we elkaar volledig snapten”.

Mia © Michiel Boer

Vanaf het moment dat Coade Mia kocht begon ze te beseffen dat paardrijden niet alleen om presteren draait. Ze begon zich te verdiepen in het natuurlijke gedrag en besloot enkele studies te gaan volgen. “Vanaf 2002 heb ik twee jaar meegelopen met de beste paardentrainers in Amerika en in vanaf 2012 ben ik op zoek gegaan naar verschillende manieren van trainen. Ik wilde een manier vinden die het best bij mijn filosofie en de hedendaagse paardensport past”.

Nederland

In 2005 verhuisde ze, samen met Mia, naar Nederland om bij haar huidige echtgenoot te gaan wonen. “Cultureel kan Nederland heel anders zijn dan Engeland. Niet alleen de alledaagse zaken zoals het eten, maar ook de manier waarop de paarden zijn gehuisvest. Ziekten en gezondheidsproblemen verschillen ook enigszins, wat natuurlijk logisch is”.

Mustang make-over

Coade begon zich steeds meer te verdiepen in het natuurlijke gedrag van paarden. Ze werd steeds populairder en steeds bekender. In 2017 werd ze gevraagd om mee te doen aan de Mustang Make-over in Duitsland. Ze kreeg op dat moment honderd dagen om een wilde mustang te transformeren naar rijpaard. “Het was een fenomenale ervaring. Ik sliep in een open tent naast de kleine merrie en reisde door Duitsland om er zeker van te zijn dat ze de beste training kreeg. De eerste ochtend dat ik wakker werd naast de Mustang is er een om nooit te vergeten. Ze stond daar met de ochtendzon achter zich, net genoeg licht zodat ik haar ogen en haar neusgaten zacht zag bewegen. Niet verder dan 30 centimeter van mijn hoofd. Ik gaf haar haar hooi naast onze tent en ze begon te spelen met mijn slaapzak, die ze door de tralies trok. Geen boosheid of angst, alleen nieuwsgierigheid”.

Dezelfde avond gebeurde er nog wat bijzonders. “Ik lag naar haar te kijken en toen werd er iets in mij wakker. Ik voelde iets wat ik nooit eerder had gevoeld. Haar angsten waren niet vergelijkbaar met een gedomesticeerd paard. Haar angsten waren pure overleving, puur instinct. Ze deed mijn hart bonken op een manier die ik daarna nooit meer heb gevoeld. Puur, rauw en uiterst natuurlijk. Mocht ik ooit nog de kans krijgen, zou ik dit zonder twijfel nog een keer doen”.

Mustang River – © Maria Feel a Pic

Bewustzijn

Dit evenement kreeg veel commentaar van buitenstaanders. “Dat komt omdat er niet genoeg kennis en informatie over is”, legt Coade uit. “Het evenement is opgericht om bewustzijn voor de mustangs te creëren. De mustangs in Amerika hebben het zwaar, ze hebben niet genoeg ruimte en eten voor de hoeveelheid die er nu rondloopt. Daarom worden ze heel vaak geslacht. De organisatie van Mustang make-over schenkt een deel van de opbrengst aan reddingsorganisaties, zodat er nog een toekomst voor deze dieren is.

Gebrek aan kennis

Coade wil haar kennis graag doorgeven aan andere mensen, dit doet ze door middel van lessen en clinics. “Het gaat vaak fout op het moment dat mensen paarden als mensen gaan behandelen of als paarden gestraft worden uit eigen ego of trots. Als iets niet goed gaat in een training, is het vaak een gebrek aan kennis of bezorgdheid dat ze moeite of tijd moeten steken in het leren van iets nieuws. We moeiten flexibel en veelzijdig zijn in onze trainingen. Paarden zijn individuen en kunnen ook mensen individualiseren. Ze zijn meesters in lichaamstaal en kennen het verschil tussen positieve en negatieve houdingen. Vaak zijn mensen een goede ouder maar een slechte leraar, of omgekeerd. Een goede en gelijke dosis is ideaal”.

Het afgelopen jaar was erg spannend voor Coade. Zo werd ze lid van GoSocial, lanceerde ze haar eigen Get good with Horses-Academy en werd ze ambassadeur voor Freedom Riding Articles. Ook brengt ze aankomende zomer, samen met goede vriend Eddy Modde, een aantal zelfgemaakte paard gerelateerde muziekvideo’s uit en heeft ze een boek geschreven over Mia: ‘Het paard dat twee benen brak en overleefde’.

Coade haar eigen kledinglijn – © Felicia Heres Photography

Diepste dal

Coade wil graag nog meegeven dat goede paarden, een kast vol spullen, de mooiste stallen en de beste vrachtwagens niet meteen betekenen dat je goed bent met paarden. “Paarden zijn een passie: ze zijn niet alleen maar op te rijden. Ik ben door de paarden naar van het diepste dal naar de hoogste top geklommen. Zij hebben me laten inzien wie ik op dat moment was en met wat voor mensen ik mezelf associeerde. Velen beseffen niet dat het paard niet om winstpunten of rozetten geeft. De paarden kennen de regels en logica van de wedstrijden niet. Waar het paard om geeft is dat hun waardigheid intact is en dat dingen aan hen worden uitgelegd. Als ze weten dat we gelukkig zijn en dat we erkennen dat ze zie dag hun best hebben gedaan, zullen ze er alles aan doen om die rozet te winnen. Niet om de prijs, maar hoe we hun laten voelen op het moment dat het doel behaald is”.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

2moons opleiding petra vlasblom

Petra Vlasblom besloot in 2011 een opleiding op te zetten voor instructeurs die werken volgens Methode 2Moons. Vlasblom kon toen de vraag vanuit haar klanten in haar eentje niet meer aan.

Dat leidde uiteindelijk tot haar nieuwe missie: een netwerk over heel Nederland van instructeurs die werken vanuit duidelijke communicatie en veel positieve bekrachtiging. “En met heel veel zachtheid, liefde en respect voor het paard,” vult ze aan.

Diverse trainingsmethodes

Vlasblom kwam zelf in aanraking met diverse trainingsmethodes toen ze haar paard Two Moons kreeg. “Maar een opleiding specifiek gericht op het gedrag van paarden, zoals ik die nu aanbied, heb ik niet gevolgd. Ik heb met vallen en opstaan alles geleerd.”

Two Moons kwam in 2004 als 8-jarige bij Vlasblom. “Ik kocht hem met allerlei problemen. Hij was bijvoorbeeld al vijf jaar niet in te rijden. Ik kocht hem puur als uitdaging. Ik ben met natural horsemanship, dus op een andere dan de reguliere manier, begonnen met de problemen aan te pakken. Ik heb door dit paard heel wat ziekenhuizen van binnen gezien. Hij brak mijn arm met trailerladen en ontwrichte mijn heup met rijden. Het heeft me bloed, zweet en veel tranen gekost, maar uiteindelijk ontwikkelde ik de juiste technieken en heb ik hem goed gekregen. Two Moons heeft mij het vak geleerd en heeft me een specialist gemaakt in paardengedrag.”

Tot die tijd was Vlasblom ontwerper en systeembeheerder. “Steeds vaker kwamen mensen vragen of ik wilde helpen met trailerladen, of ze konden niet veilig opstappen. Van daaruit ben ik als gedragstrainer gaan werken en ben ik mijn bedrijf 2Moons begonnen, dat ik naar Two Moons heb vernoemd.”

2moons opleiding petra vlasblom

Vijftien modules

Volgens Vlasblom is er veel vraag naar goed opgeleide en kundige gedragstrainers. Zo groot dat ze zich nu voornamelijk richt op het opleiden daarvan. “De parttime opleiding duurt drie jaar en bestaat uit vijftien modules van tussen de twee en vijf dagen. Daarin leren studenten alles over het trainen van het gedrag van paarden, maar bovenal leren ze ook zichzelf als trainer en leider ontwikkelen. En als coach! Want uiteindelijk moeten de nieuwe instructeurs straks zowel paard als eigenaar gaan begeleiden.”

Het uitsluitend aanleren van de technieken, maakt de nieuwe instructeurs nog geen goede trainers, denkt Vlasblom. “Het gaat om ‘wie ben jij?’. Hoe ga je om met weerstand van paard en klant en kun je de situatie positief beïnvloeden? Als dat lukt, maakt dat je een uitmuntende trainer.”

De 2Moons opleiding bestaat onder meer uit theoriemodules in Bleiswijk, praktijkmodules in Breukelen en zelfs twee modules in Frankrijk. “Daar gaan studenten in het eerste jaar vijf dagen lang aan het werk met paarden. Ze leren dan alles over hun eigen lichaamstaal, lichaamshouding en we doen veel grondwerk. In het tweede jaar krijgen de studenten in kleine groepjes veel persoonlijke begeleiding die goed is voor hun persoonlijke ontwikkeling.”

2moons opleiding petra vlasblom

Diverse paarden

Door middel van allerlei verschillende technieken leren de deelnemers om succesvol met diverse paarden te werken. “De een vindt een dominant paarden prettig om mee te werken en vindt weinig uitdaging in een makkelijker paard. Maar ze leren toch met alle typen paarden om te gaan. De aanpak van een gedragsprobleem, bijvoorbeeld het niet kunnen aanraken of vangen van een paard, is namelijk zeer afhankelijk van het type paard. Je moet dus goed nadenken over welke aanpak je kiest. Daarbij moeten studenten ook nadenken over vraagstukken als ‘welk type trainer ben ik zelf’ en ‘wat zijn mijn valkuilen’. Door daarbij stil te staan en de juiste technieken toe te passen worden goede trainingsresultaten bereikt.”

Het doel is dan ook het blijvend oplossen van een gedragsprobleem. “Je hebt het goed gedaan als de klant nooit meer belt. Je hoopt natuurlijk wel dat zij erover praten en dat je daardoor nieuwe klanten terugkrijgt.”

Paarden helpen

Vlasblom hoopt dat de kennis die zij in de afgelopen jaren heeft opgedaan zich als een olievlek verspreidt. “Het eerste doel is paarden helpen, maar dat kan beter wanneer 2Moons mensen opleidt die als groep die kennis kunnen uitdragen.”

De eisen die Vlasblom aan haar instructeurs stelt zijn hoog. “Ik zou graag willen dat afgestudeerden het vak uiteindelijk minstens net zo goed kunnen als ikzelf. En met goede resultaten, dus dat de eigenaar weer veilig kan doen wat hij wil met zijn paard. Die kwaliteit hebben alle gediplomeerden van 2Moons. Ik werk inmiddels samen met een aantal ‘2Moons topinstructeurs’, dat zijn de toppers uit de opleiding.”

Erkende beroepsopleiding

Helaas mag iedereen zich gedragsdeskundige noemen, maar niet iedereen kan hiervoor de noodzakelijke verzekering afsluiten. “En dat is nu juist het allerbelangrijkste,” benadrukt Vlasblom. “De verzekering accepteert de opleiding van 2Moons als erkende beroepsopleiding, waardoor gediplomeerden ook echt beroepsmatig met de verzamelde kennis aan de slag kunnen gaan. Dat je van je hobby je werk kan maken én dat je bij onvoorziene omstandigheden ondersteund wordt door een bedrijfsaansprakelijkheidsverzekering, dát vind ik heel belangrijk. Dat is niet alleen belangrijk voor jou als trainer, maar ook de klant kan nu bewust voor een kundig en professioneel opgeleide gedragstrainer kiezen.”

Op 9 maart begint een nieuw leerjaar bij 2Moons. Voor geïnteresseerden is er een informatieavond in Bleiswijk op donderdag 7 februari.

Website: 2moons.nl  en Facebook.com/2MOONS

Joyce Lenaerts
Joyce Lenaerts - Beukenvallei's Iconic B FEI World Championships Young Horses Dressage 2018 © DigiShots

Altijd al de fijne kneepjes van het vak willen leren van een echte prof? Grijp dan nu je kans! Hoefslag geeft een dressuurles weg van topruiter en -trainer Joyce Lenaerts. Van deze instructie zal de Hoefslagredactie in tekst en beeld verslag doen, waarvan het resultaat verschijnt in één van de komende nummers.

Voor Hoefslagabonnees

Wat moet je doen om in aanmerking te komen voor deze unieke en onvergetelijke ervaring? Ten eerste: alleen Hoefslag-lezers met een abonnement kunnen deelnemen aan de actie. Ben je nog geen abonnee en wil je toch kans maken op deze les, klik dan hier.

Joyce Lenaerts

Abonnement geregeld? Mail je naam en adres vóór 30 augustus naar onze redactie (hoefslag@mediaprimair.nl), vermeld daarbij het niveau van jou en je paard en waar je met Joyce Lenaerts graag aan wilt werken. Stuur een filmpje mee van ongeveer één minuut (bij voorkeur via een link op YouTube), zodat we een impressie hebben van jullie als combinatie. Uit de ingezonden combinaties zal de redactie samen met Joyce Lenaerts een combinatie uit kiezen om de les aan te geven.

Heb je een vorige keer meegedaan, maar niet gewonnen? Waag gerust nog een poging.

Joyce Lenaerts
Joyce Lenaerts – George
Jumping Amsterdam 2017
© DigiShots

 

Foto: Leanjo de Koster / Digishots

0 467
Jazmin Yom-Tov
Jazmin Yom Tov hier met Oldi 67 op de FEI European Championships 2017 © DigiShots

Sjef Janssen is de nieuwe trainer van Jazmin Yom-Tov, meldt Eurodressage.com Vader Arie Yom-Tov heeft Janssen in de arm genomen met het oog op de Olympische Spelen over twee jaar.

‘Ik zocht een trainer met veel ervaring voor de ontwikkeling van Jazmin,’ licht Yom-Tov toe.

Hexagon’s Zodinde

Dochter Jazmin is een veelbelovende amazone, die eerder bij Stal Hexagon trainde. Begin dit jaar kreeg ze de Grand-Prix merrie Hexagon’s Zodinde in eigendom.

Jazmin maakte al op 14-jarige leeftijd haar Grand Prix-debuut, met de hengst Sierappel. Vorig jaar nam ze met Oldi 67 deel aan het Europees Kampioenschap voor Young Riders.

Bron: Eurodressage.com

Foto: Digishots

0 424
Jeroen Dubbeldam en Zenith tijdens de training in Rio.

Lucas Porter, de negentienjarige Amerikaanse pupil van Jeroen Dubbeldam, heeft maar één doel: de beste van de wereld worden. En dus traint hij bij de beste ruiter van de wereld. Begin dit jaar verhuisde hij samen met zijn twee jaar oudere broer Will naar Stal De Sjiem. ‘Ik wil niet alleen scoren op concours, maar ook een goed paardenman worden. Ik wil in Jeroens voetsporen treden.’ Porter is een echte wedstrijdruiter; hij gáát ervoor in de barrage. Maar hij realiseert zich dat hij niet elke keer kan winnen. Dat een wedstrijd soms ook hoort bij de ontwikkeling van een paard.

In zijn thuisland kende Lucas Porter de topruiters Beezie Madden, McLain Ward en Kent Farrington. Maar nu hij in Europa verblijft en hier zoveel goede ruiters aan de gang gezien heeft, is Jeroen ‘zeker weten’ zijn idool. ‘Ik bewonder hem niet alleen om wat hij bereikt heeft met De Sjiem en Zenith, maar omdat hij op en top een atleet en een paardenman is. Hij kan goede paarden verkopen, hij kan goede paarden ‘maken’ en hij kan winnen. Hij hééft het gewoon, als paardenman.’

Als trainer is hij relaxed, hij windt zich nooit op, is niet super enthousiast en ook niet in mineur. Lucas noemt hem een fantastische trainer. ‘Ik vertrouw hem honderd procent en probeer te doen wat hij zegt. Hij luistert ook naar wat ik in te brengen heb; hij wil graag feedback. “Je bent geen robot”, zegt hij. We moeten hem niet nabootsen, maar ons eigen systeem ontwikkelen, met onze eigen persoonlijk input. Jeroen wil dat we onze hersens gebruiken.’

Lees het hele interview op Worldofshowjumping.

Bron: Worldofshowjumping

Foto: Remco Veurink

0 473

Patrick van der Meer, Grand Prix-ruiter en lid van het gouden EK-team vorig jaar met Uzzo (v. Lancet), is een van de experts die een clinic geven tijdens de Hoefslag Academy Masterclass op 30 april a.s. Na het EK werd zijn 15-jarige ruin verkocht aan Young Rider Charlotte Kruiniger. Patrick verschijnt nog een keer met zijn voormalige topper in de ring tijdens de Masterclass, ditmaal echter als trainer van de nieuwe combinatie.

Hoe is het om náást Uzzo te staan in plaats van erop te zitten?
‘Dat was vooral in het begin enorm wennen! Afgezien van heel af en toe Hans Peter (Minderhoud, trainer van Patrick, red.) had er sinds ik hem onder het zadel kreeg als vierjarige nog nooit iemand anders op zijn rug gezeten. Hij was natuurlijk echt mijn pronkstuk, en daarbij super sensibel, dus zelfs uitstappen was voor een andere ruiter al een heel uitdaging. Charlotte en hij moesten langzamerhand tot een combinatie gesmeed worden. Uzzo is niet een paard dat jou meeneemt en waarvan je de knoppen even indrukt. Wat voor mij als ruiter heel vanzelfsprekend was, is als trainer soms lastig uit te leggen.’

Had je een vooropgesteld plan met Uzzo en Charlotte?
‘Het stond voor mij vast dat het voor een paard als Uzzo niet zou werken als hij in één keer teveel veranderingen zou meemaken. Vandaar dat er gekozen is voor de geleidelijke weg. Uzzo bleef bij ons op stal en ik bleef hem eerst zelf nog rijden. Spelenderwijs nam Charlotte hem twee, drie keer in de week over, onder mijn begeleiding. Pas begin dit jaar, toen ze goed op elkaar ingespeeld waren, verhuisde hij naar de President Stables, waar bijvoorbeeld Charlotte’s Majestic Utility (v. Jazz) ook staat.’

Kun je je speciale momenten herinneren tijdens de trainingen?
‘De eerste keer dat Charlotte hem in passage reed, had ik zoiets van “Wauw, dat doet ‘ie nog mooier dan bij mij!” Zo expressief en licht! Dat was lachen én genieten!’

Wanneer zal Charlotte officieel met hem starten?
‘In november -toen stond Uzzo dus nog bij ons in Naaldwijk- heeft ze hem een keer ZZ-Licht gestart en dat ging heel goed (72%, red.). Waarschijnlijk wordt de eerste wedstrijd nu in de Prix St.Georges. We moeten onze agenda’s nog naast elkaar leggen, want op zo’n moment is het fijn als ik er bij kan zijn tijdens het losrijden. Wellicht wordt dat nog vóór de Masterclass.’

Meer over Patrick’s training van Charlotte met Uzzo? Kom naar de Hoefslag Academy Masterclass op 30 april!

Bron: Hoefslag

Foto: Remco Veurink

 

Hoefslag Academy Masterclass
Hoefslag Academy Masterclas

0 322

Deze week gaat het Winter Equestrian Festival in Wellington (VS) van start. Jeroen Dubbeldam vliegt er samen met zijn vriendin Annelies Vorsselmans naar toe om de familie Porter te coachen en enkele van hun paarden uit te brengen. Dubbeldam neemt vaak jonge ruiters onder zijn hoede; zo werkte oud kampioen bij de Young Riders in Nederland, Sjaak Sleiderink, jarenlang bij hem en momenteel geeft hij onder andere leiding aan de jonge Peruaanse ruiter Alonzo Valdeze Prado.

Wilton Porter (21) won het individuele Young Riders kampioenschap van Noord Amerika in 2014 met Diamonte Darco (v. Unbelievable Darco), met wie hij vorig jaar op het WEF ook al derde werd in de Challenge Cup. Op dit moment is Paloubet (v. Baloubet du Rouet) zijn eerste paard. Met de Baloubet du Rouet-zoon won hij het afgelopen jaar al een rubriek in Wellington. Lucas Porter (18) is superieur bij de Junioren in de VS. Hij won vorig jaar en in 2014 het kampioenschap met Phineas (v. Lamentos).

Harrie Smolders springt met de paarden van Audrey Coulter in Wellington, maar houdt Emerald en Don VHP Z in Europa.

WEF/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 689

Anky van Grunsven (48) deed zeven keer mee aan de Olympische Spelen en won negen medailles. Deze zomer gaat ze als trainer mee naar Rio de Janeiro.

Ze mag dan óók negen keer de Wereldbekerfinale hebben gewonnen, de afgelopen drie decennia draaiden voor dressuuramazone Anky van Grunsven sportief gezien om de Olympische Spelen. ‘Het is niet te vergelijken met enig ander toernooi. Als je nu “Rio” zegt, weet iedereen waar je het over hebt omdat alle sporten daar bij elkaar komen. De weg ernaartoe is uniek, alle andere kampioenschappen zijn bijzaak als je de kans hebt om naar de Olympische Spelen te gaan. Dáár moet het gebeuren. De hele wereld kijkt mee en als je een medaille wint, krijg je veel meer aandacht dan wanneer je een wereldkampioenschap wint.’

Discussies over Londen 2012

Van Grunsven deed – een record – zeven keer op rij mee aan de Spelen, voor het eerst als twintigjarige in 1988 in Seoul. In totaal won ze negen medailles, waaronder drie keer individueel goud in Sydney (2000), Athene (2004) en Peking (2008). In Londen (2012) was ze eigenlijk niet van plan mee te doen. ‘Mijn ene paard was geblesseerd en ik had mijn andere paard verkocht. Salinero was al achttien en mijn man en trainer Sjef was ernstig ziek. Ik hoefde niet zo nodig, ik had alles al bereikt waarvan ik ooit droomde.’
Het leverde de nodige discussies op met haar man, die ondanks een goedaardige hersentumor in 2012 nog optrad als bondscoach. Uiteindelijk gaf een telefoontje met zwemmer Pieter van den Hoogenband de doorslag. Die vertelde geen moment spijt te hebben gehad van zijn deelname in Peking, ook al zwom hij niet meer mee voor de medailles. Van Grunsven deed in Londen mee, haalde met het Nederlandse team de bronzen teammedaille binnen en eindigde individueel op de zesde plek. ‘Achteraf gezien was ik zo blij dat ik er was. Ik had mijn kinderen in 2008 ook meegenomen naar de Spelen, maar toen waren ze nog heel klein. Nu konden ze het veel intenser meebeleven. Ik heb ze al beloofd dat ze dit jaar mee mogen naar Rio, maar ik heb nog helemaal niet gekeken of ze dan naar school moeten. Ik hoop het niet,’ lacht ze.

Dat ze bij wedstrijden zelf niet meer meerijdt met de wereldtop, betekent niet dat ze het rustig aandoet. De begeleiding van pupillen gaat verder dan een uurtje les. Van Grunsven denkt mee in de voorbereidingen, zoekt voor hen geschikte paarden, en rijdt hun paarden op dagen dat ze er niet zijn. ‘De prestatie wordt in het zadel geleverd, maar alles eromheen moet kloppen. De paarden moeten fit zijn, goed op hun hoeven staan en lekker in hun vel zitten. Daar draait eigenlijk alles om, aldus van Grunsven, die nog altijd twee tot zes paarden per dag rijd.

Beperkt aantal uren stage

Toen ze op haar achttiende na het behalen van haar havo-diploma als amazone haar eigen paardenbedrijf begon, gaf haar vader haar een kasboek. ‘Paardensport bedrijven betekent veel meer dan alleen rijden. Je begint om zeven uur ’s ochtends met voeren, dan mest je de stallen uit, verzorg je de paarden, en train je er acht. Vervolgens sta je nog tot tien uur ’s avonds les te geven, anders red je het financieel niet.’ Wat dat betreft vindt ze het weinig realistisch dat stagiaires van Nederlandse opleidingen voor paardensport en -bedrijf maar een beperkt aantal uren stage mogen draaien. ‘In dit vak werk je meestal twaalf uur per dag. Ik zorg nu dat ik om vier uur ’s middags klaar ben zodat ik tijd met mijn kinderen kan doorbrengen. Maar het werk gaat zeven dagen per week door en in de avonduren doe ik vaak nog m’n boekhouding en beantwoord ik mails. Ik heb niet zo’n behoefte aan stilzitten. Soms lees ik over vrouwen die drie dagen in de week werken en denk ik: dat is ook wel lekker. Alleen zou ik niet weten wat ik met al die vrije tijd zou moeten doen.’

Bonfire

Terwijl ze in de kantine op een briefje noteert dat ze nieuwe theekopjes wil hebben – ‘ik schrijf de hele dag dingen op die beter moeten’ – loopt buiten een van de verzorgers met het 21-jarige toppaard Salinero naar de wei. Bonfire overleed twee jaar terug op 30-jarige leeftijd. Zijn stal op het complex in Erp is anderhalf jaar leeg gebleven. ‘Er mocht lange tijd geen enkel ander paard staan,’ vertelt Van Grunsvens assistente Judith. ‘Pas sinds kort staat Nelson in de stal van Bonfire, en die mag er ook alleen maar staan omdat het een paard is dat Anky al heel lang heeft.’

En waar Anky en Sjef vroeger zelf elk weekeinde ‘op wedstrijd gingen’, moedigen ze nu vaak hun kinderen – elf en acht – aan bij voetbal, dansuitvoeringen en wedstrijden met hun pony’s. In hun regio wordt er ook niet opgekeken als ze op een ponywedstrijd verschijnen. ‘Mensen vragen wel eens of we al talent zien bij onze kinderen, maar daar zijn we helemaal niet mee bezig. Als je jong bent, moet je je algemeen ontwikkelen door allerlei dingen te doen, zodat je zelf kan ontdekken wat je het leukst vindt. Ik vind het fijn dat ze plezier hebben in het rijden en dat ze begrijpen wat ik doe. Maar het is ook prima als ze later iets anders willen.’

Reining als hobby

De afgelopen jaren legde ze zich voor de afwisseling toe op een andere tak van paardensport: reining – de westernvorm van dressuur rijden. Hoewel ze benadrukt dat het een hobby is, deed ze met westernpaard Whizashiningwalla BB vorig jaar met het Nederlandse reining-team mee aan het Europees Kampioenschap in Aken. Ze wonnen een bronzen teammedaille. ‘Dat was geweldig! Normaal rijd je bij een dressuurwedstrijd heel beheerst en iedereen is stil, nu reed ik hard en was er een stadion dat meejoelde.’ Qua voorbereiding vond ze het niet veel verschillen van een dressuurkampioenschap. ‘Het is hetzelfde om naartoe te werken: je doet er alles aan om optimaal te presteren, óf je blijft thuis. Ik wist dat ik de trainingsuren miste om daar een ster te zijn en dat ik niet meereed voor de eerste plek. Maar ik heb er alles aan gedaan om in het team te komen en zo goed mogelijk te presteren.’

Toch zal ze het komende jaar niet als westernruiter op wedstrijden verschijnen. ‘Ik heb momenteel last van nekklachten, en reining is wel een zwaardere belasting van je lijf. In de voorbereidingen voor Rio is het ook niet haalbaar om er heel veel tijd in te steken. Ik kijk na de Olympische Spelen wel weer hoe het gaat.’

Bron: Elsevier

Foto: Remco Veurink

0 145
Foto: Remco Veurink

Lina Liu is de eerste Chinese dressuuramazone ooit die het Duitse ‘Trainer C’-examen, met succes afgelegd heeft. Liu legde het examen af aan de Westfalian Riding and Driving School in Münster, in september. Münster biedt het hippische coach-examen sinds 2009 aan in het Engels. Liu studeerde af met collega’s uit de VS, Noorwegen en Australië.

De 36-jarige Liu traint op Hof Kasselmann in Hagen en wordt gecoacht door Heike Hamel. In 2008 was ze de enige deelneemster voor China aan de Olympische Spelen in Hong Kong met Piroschka (v. Piaster). Daarna bracht ze ook nog de paarden Cortez (v. Caretino) en Don Dinero uit op het hoogste niveau.

De Chinese is van plan haar eigen trainingsstal op te zetten in China en zich ook in te zetten als jurylid.

Bron: Eurodressage

Foto: Remco Veurink

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer