Tags Posts tagged with "trainen"

trainen

vlog yvonne schoo

In haar vorige vlog stelde Yvonne Schoo haar neefje en nichtjes voor.  Zij delen met elkaar de New Forest-pony Flox. Wout mag met hem op wedstrijd en hij laat zien wat daar allemaal bij komt kijken.

De 29-jarige Schoo is fulltime docente op een middelbare school. Ze was met haar Alwin (v Archipel) Zware Tour startgerechtigd, maar haar 23-jarige ruin is inmiddels met pensioen. Inmiddels heeft ze het rijden van haar 14-jarige E-pony Nigel weer opgepakt.

Daarnaast is Schoo vooral bezig met het coachen en trainen van anderen, waaronder dus haar neefje en nichtjes.

Drie winstpunten

De wedstrijd van Wout en Flox had niet beter kunnen verlopen! Na drie foutloze rondes, mag Wout een oranje rozet en drie winstpunten mee naar huis nemen. “Het eerste rondje vond ik het leukst,” zegt hij zelf na afloop. “Toen was ik even mijn beugel kwijt en daarom was het wel even spannend.”

Wout en Flox zijn nu L-startgerechtigd!

Bron: Hoefslag

#NoStirrupsNovember rijden zonder beugels van baalen

Deze maand staat in het teken van #NoStirrupsNovember. Rijden zonder beugels dus. Zes tips om die lastige uitdaging aan te gaan.

Het rijden zonder beugels kan je vele inzichten geven, en dan met name over je zit en balans. Het is niet gemakkelijk en zal zeker de nodige spierpijn veroorzaken.

Zes tips om het allerbeste uit deze uitdagende oefening te halen.

Gebruik grondbalken

Leg twee balken op de grond op acht passen afstand van elkaar. Benader en rijd ze in draf en tel de passen tussen de balken. Wanneer dat goed gaat, probeer je een pas meer, of een pas minder te rijden tussen de balken. Gebruik zoveel mogelijk je bovenlichaam om het tempo aan te geven, dus zonder je handen te gebruiken. “Doe je deze oefening zonder beugels, dat zal je zeker helpen bij het springen,” aldus springamazone Yazmin Pinchen.

Overgangen rijden

“Van het rijden van overgangen word je sterker,” legt Pinchen uit. “Onthoud dat je voor je kijkt, focust en de verbinding zacht houdt, terwijl je van stap, naar draf, naar galop gaat.”

Teugels in één hand

“Terwijl je zonder beugels rijdt, houd je je teugels in je buitenhand en houd je je binnenarm langs je lichaam,” adviseert eventingamazone Ibby Macpherson. “Houd je rug recht, maar ontspannen, en houd je heupen iets voor je schouders. Rijd voltes en slangenvoltes terwijl je in tempo varieert. Je paard wordt hier rechter van, je ondersteunt het wenden vanuit de schouder vanuit je zit.”

Balken in de hoeken van de rijbaan

Leg balken in de hoeken van de rijbaan om de draf extra te activeren. “Het helpt om mee te gaan in de bewegingen van je paard en dat is belangrijk wanneer je zonder beugels rijdt,” aldus Macpherson. “Ruiters zijn geneigd de bewegingen van hun paard te blokkeren met hun zit, wanneer ze zonder beugels rijden. Deze oefening zal je houding en zit verbeteren.”

Aan de longe

“Rijden zonder beugels, aan de longe is een goede oefening om dagelijks even mee te nemen,” vindt Pinchen. “Al is het maar vijf minuten. Wanneer je dat een maand volhoudt, zul je een enorme verbetering zien! Omdat je op een cirkel rijdt, is het gemakkelijker om controle te houden en je mag eventueel de voorkant van je zadel vasthouden als je worstelt met je balans.”

Houd dingen hetzelfde

“Je hoeft je training niet volledig om te gooien, alleen omdat je zonder beugels rijdt,” vindt Macpherson. “Ga vooral ook gewoon door met waar je mee bezig was…”

Bron: Horseandhound.co.uk / Hoefslag

Foto: Hoefslag

alex van silfhout diederik van silfhout
© DigiShots

Heb jij problemen met schakelen? Juist met het verruimen of bij het opvangen? Wil jij dat toptrainer en bondscoach Alex van Silfhout jou met jouw probleem helpt én ben je abonnee van de Hoefslag?

Geef je dan nu op!

We zijn op zoek naar combinaties met rijtechnische problemen m.b.t. het schakelen zoals:

• Taktfouten
• Tegen de hand, drukt rug weg
• Niet aan been weg, komt te vroeg terug, verliest impuls, vertraagt in verruiming
• Scheef
• Versnelt i.p.v. verruimt, stuwend i.p.v. dragend, komt niet terug (op achterbeen), loopt ook vaak te diep.

Online trainingen

De les vindt plaats op woensdagmiddag 6 november in Lunteren en wordt gefilmd. Dit filmmateriaal zal gebruikt worden voor de online trainingen die de Hoefslag in samenwerking met Alex van Silfhout gaat ontwikkelen.

Opgeven kan door een mailtje te sturen naar hoefslag@mediaprimair.nl. Vermeld even je naam en abonneenummer, niveau van rijden en leeftijd van je paard, geef aan wat het probleem is en stuur een kort filmpje mee. Wie weet rijd jij dan 6 november mee in de les!

Foto: Digishots

losrijden
© DigiShots

Niet zo lang geleden was ik op een wedstrijd. Ik kijk graag naar het losrijden dat geeft minstens zo veel informatie als de proef zelf en zet mij geregeld aan het denken.

Wat zag ik? Er werd een paard constant met de hand tegengehouden en tegelijkertijd werd er veel been gegeven terwijl er met de zweep op de achterhand getikt werd. Het leek alsof de ruiter het paard in een ‘tweede draf’ wilde dwingen, rondje na rondje.

Oren in de nek

Het lukte niet en leidde tot meer hulpen, het paard zwiepte met de staart, legde zijn oren in de nek, maakte zich scheef en verloor de coördinatie tussen achter- en voorbenen. Ik vond het niet om aan te zien!
Nu gebeurt dit niet alleen op wedstrijd. Je kunt op véél plekken mensen zien rijden, waarbij je vindt dat het zo niet zou moeten.

Maar wat mij puzzelt is: waarom zei niemand er wat van? Ik voelde me niet geroepen om een ruiter die ik niet ken aan te spreken, ik liet het dus gebeuren. De groom, begeleiders, en aanwezige trainers zeiden niets, zij stonden te kijken en zwegen. De juryleden hebben de ruiter ongetwijfeld tijdens hun pauze gezien, ook zij zeiden niets.

Mond vol over welzijn

Kortom: wij zwegen allemaal. Hoe kan het dat wij niets zeggen, terwijl wij tegelijkertijd de mond vol hebben over welzijn, paardvriendelijk trainen en harmonie?

Met excuses verdoezelen wij ons gedrag. De jury zal immers antwoorden dat het in de ring wordt afgestraft. En daarmee óók het signaal geven dat het er niet toe doet, hoe je jouw paard voorbereidt. Ik antwoord dat het niet aan mij is, wie ben ik dat ik er iets over mag zeggen? Zelfs vanuit mijn rol als jurylid én instructeur, verschuil ik me. De trainer en begeleiders zullen antwoorden dat het niet het juiste moment was om de ruiter aan te spreken. Kortom niemand neemt zijn verantwoordelijkheid.

Ingewikkeld vraagstuk

De paardensport staat daarin niet alleen, in de hele maatschappij is het aanspreken op gedrag een ingewikkeld vraagstuk. Toch vind ik dat wij allemaal binnen de paardensport de verantwoordelijkheid hebben om op te komen voor de belangen van het paard.

Ik stond erbij en ik keek erna. Ik heb geen directe oplossing, maar het knaagt aan me. Hoe zorg ik dat ik niet alleen veroordeel, maar ook bijdraag aan de oplossing?

Niet thuis, niet op concours, nooit!

Het liefste wil ik dat wij met elkaar overleggen en bespreken hoe het beter, anders kan. Tegelijkertijd zou ik een ‘norm’ willen. Zo wordt er in Nederland niet gereden. Niet thuis, niet op concours, nooit! Wij moeten er voor zorgen dat paarden met plezier hun werk kunnen doen.

Op dit moment ben ik medeverantwoordelijk voor het ‘paardje pesten’.

Xander Noe geeft instructie aan huis, begeleidt combinaties op wedstrijd en verzorgt clinics. Daarnaast is hij ZZL-jury. Met Zhir ( Rhodium x Jonker) rijdt hij zware tour en BB-eventing. Voor meer informatie zie www.xandernoe.nl

renbaan renpaard

Ex-renpaarden kunnen hele fijne rijpaarden worden, zowel voor de recreatie als in de wedstrijdring. Renpaarden zijn atletisch, slim en vaak ook (best) betaalbaar.

Het herscholen van renpaarden is echter een tijdrovende klus en is daarom niet voor iedere ruiter geschikt. In de juiste handen heb je er echter jarenlang een fijn rijpaard aan.

Retraining of Racehorses

In Groot-Brittannië is de rensport nog altijd veel populairder dan in Nederland. De organisatie ‘Retraining of Racehorses’ weet dus waar ze het over hebben als het over de aanpak van ex-renpaarden gaat.

Ook in Nederland worden regelmatig paarden aangeboden die niet geschikt zijn gebleken voor de rensport of die reeds een, min of meer, glansrijke carrière achter de rug hebben.

Ben je van plan een (ex-) renpaard te kopen? Let dan op de volgende zaken:

  • Bedenk voordat je een renpaard aanschaft of je voldoende tijd en geduld hebt om hem te trainen en in zijn behoefte te voorzien.
  • Renpaarden zijn doorgaans niet geschikt voor beginners en ook niet voor de overgang van kinderen van pony naar paard.
  • Volbloeden zijn sensitief. Een onschuldige verwonding betekent voor een koudbloed wellicht niets, maar heeft bij een volbloed wel degelijk medische zorg nodig. Dat brengt ook meer kosten met zich mee.
  • Renpaarden zijn een zwaarder zadel met lange beugels niet gewend. Ook het wennen aan beenhulpen op andere plekken heeft tijd nodig. Het kan verstandig zijn dit aan een professioneel paardentrainer over te laten.
  • Jockeys stijgen meestal op door middel van een ‘voetje’ en op een paard dat beweeglijk is. Stilstaan tijdens het opstijgen zal een (ex-) renpaard moeten leren.
  • Je zult een renpaard moeten aanleren om alleen met jou op buitenrit te gaan. Buitenrijden zal hij in het begin associëren met een flinke galoptraining.
  • Geef een ex-renpaard de tijd om aan zijn nieuwe leven te wennen. De een-op-een aanpak zal wellicht nieuw voor hem zijn, en het ene paard went daar sneller aan dan het andere.
  •  Wat voor elk ander paard geldt, geldt zeker ook voor een renpaard: doe vooraf onderzoek en wees niet bang om vragen te stellen aan de verkoper.
  • Laat je niet afschrikken door een paard dat veel wedstrijdkilometers in de benen heeft. Is hij nu nog fit? Dan houdt hij het waarschijnlijk zomaar nog een hele poos vol.
  • Het lijkt een open deur, maar je zult verbaasd zij hoeveel potentiële kopers het nalaten. Maar laat je paard vooraf keuren door een dierenarts.

Lees nog veel meer over het her-trainen van (ex-) renpaarden op ror.org.uk

Bron: Horse & Hound

Foto: archief

Catherine Dufour trainen

Een onderzoek aan de universiteit van Giessen, Duitsland, toont aan dat paarden een oefening niet sneller leren als je deze elke dag herhaalt. Sterker nog, ze herinneren het zich even goed als je het maar één keer in de drie dagen van ze vraagt.

Uta König von Borstel, hoofd van de afdeling Veehouderij, Gedrag en Welzijn aan de Justus-Liebig Universiteit van Giessen, en haar team hebben onderzocht hoe goed paarden specifieke oefeningen onthouden met verschillende tijden tussen de trainingen.

Te veel

“Overtraining is een probleem voor paarden, zowel mentaal als fysiek,” zegt onderzoeker Andrew McLean. “Wanneer paarden overprikkeld zijn kunnen ze mentale problemen krijgen en agressief gedrag gaan vertonen. Ze kunnen ook fysieke aandoeningen krijgen, zoals bot-, pees- en spierproblemen. Hoe meer we deze stressfactoren daadwerkelijk kunnen verminderen, hoe beter.”

Onderzoek

Tijdens het onderzoek werden er 39 paarden tussen de 2 en de 24 jaar getraind. Twintig van deze paarden werden dagelijks getraind, de andere 19 eens in de 3 dagen. Er werd ze geleerd dat ze bij druk op verschillende plekken hun hoofd omlaag moesten doen, achteruit of juist vooruit moesten lopen. Dit werd vervolgens beoordeeld met cijfers variërend tussen de 0 en de 6.

Bij beide groepen verbeterden de prestaties van de paarden aanzienlijk tijdens de trainingsschema’s. De onderzoekers ontdekten dat de paarden die dagelijks de oefeningen uitvoerden, na twee weken iets beter presteerden dan degenen die elke drie dagen werden getraind.

Resultaat

Bij het vergelijken van de prestaties aan het einde van het onderzoek, vertoonden de paarden echter geen verschil in de tijd of druk die nodig was om te reageren op een van de oefeningen. Dit betekent dus dat elke dag trainen hetzelfde effect heeft als eens in de drie dagen oefenen.

“Je kan paarden dus het beste één dag trainen, en dan twee dagen vrij geven. Dit is niet alleen beter voor de leerbevordering, maar zorgt ook voor een efficiënter gebruik van de tijd van zowel de trainers als de paarden,” aldus König von Borstel.

Gewoonte

De sleutel tot succes is dat we actie proberen om te zetten in gewoonte. “Tijdens de trainingsfase kunnen dingen verkeerd gaan. Dus kort gezegd: hoe minder vaak je rijdt, hoe minder je kans hebt dat er dingen fout aangeleerd worden.”

Bron: horsecouncil.org.au

Foto: Digishots

algemeen dressuur
Foto: Archief

Barbara Koot had een klein half jaar de Grand prix-merrie Wenicienta onder het zadel. “Niet met de die intentie om wedstrijden met haar te gaan rijden,” vertelt de amazone. “Maar ik had vanaf het begin een waanzinnige klik met haar.”

Koot heeft zich na een ernstig ongeluk negen jaar geleden toegelegd op andere zaken dan de topsport. “Mijn missie in het leven is dat ik echt wel verder wil met de paarden, maar dan op een andere manier.”

Spiegel voorhouden

Zo is Koot veel bezig met meditatie. “Wanneer je je ego volledig loslaat, dan past enkel presteren daar niet meer bij. Ik vind het het allerleukste om mensen die bij mij trainen op weg te helpen door ze een spiegel voor te houden. Te laten zien dat het paard niet gespannen is, maar zijzelf. Door je hoofd leeg te maken, kom je beter in je vel en verloopt de communicatie beter. Daardoor kun je weer gemakkelijker presteren. Dat neigt naar mental coaching, maar gaat nog verder.”

Veel plezier

Koot had na haar ongeluk nog een poosje een eigen paard, maar omdat ze graag reist en voor clinics langere tijd in het buitenland verblijft, past dat niet meer. “Ik heb Wenicienta met heel veel plezier voor de eigenaren getraind, maar ik heb geen ambitie meer voor de sport.”

De zestienjarige dochter van Rosario werd door zowel Imke Schellekens-Bartels als Dominique Filion uitgebracht in de Grand Prix.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: archief Remco Veurink

Adrienne Lyle
Adrienne Lyle - Salvino CHIO Rotterdam 2017 © DigiShots

De Amerikaanse amazone Adrienne Lyle heeft een beurs van 25.000 dollar gekregen om in Europa te komen trainen. De Anne L. Barlow Ramsay Grant van de Dressage Foundation is bedoeld voor een Amerikaanse ruiter of amazone in combinatie met een daar gefokt paard.

Het toppaard van Lyle is de schimmel Harmony’s Duval. De tien jaar oude KWPN-ruin is een zoon van Rousseau en werd geboren bij Harmony Sporthorses in Kiowa (Colorado). Hij is eigendom van Lyles sponsor Duval Partners LLC.

Grand Prix

Lyle en Duval’s Harmony maakten dit jaar hun debuut in de Grand Prix nadat ze zeer succesvol waren in de Lichte Tour.

‘Ik ben enorm vereerd dat ik de Anne Ramsay Grant mag ontvangen,’ reageert de 33 jarige Lyle, die in Wellington traint. ‘Hierdoor ben ik in staat om Duval in Europa te rijden de komende zomer. Het is belangrijk dat onze paarden zich met de top kunnen meten, maar ik zou het reizen niet kunnen bekostigen zonder de hulp van mensen zoals Anne Ramsay. Zij zorgen ervoor dat de Amerikaanse dressuur kan groeien en succesvol kan zijn.’

CHIO Rotterdam

Lyle heeft naast Harmony’s Duval onder meer ook de Sandro Hit-zoon Salvino en de Oldenburger merrie Horizon (v Blue Hors Hotline) onder het zadel. Met Salvino kwam ze vorig jaar aan de start van het CHIO in Rotterdam. Met Horizon won ze in Rotterdam de CDI3* Grand Prix Special.

De amazone kwam ook aan de start van de Olympische Spelen in 2012 in Londen en de Wereldruiterspelen in Normandië in 2014. Ze maakte bovendien deel uit van het zilveren dressuurteam van de Wereldruiterspelen in Tryon eerder dit jaar.

Met de hulp van de Anne L. Barlow Ramsay Grant zijn al vijf dressuurcombinaties naar Europa gereisd om te trainen en wedstrijden te rijden.

Bron: Dressage-News

Foto: Digishots

halstrekken

Je paard de hals laten strekken wordt al in het allervroegste stadium van de wedstrijddressuur gevraagd. Grand Prix-amazone en instructrice Kate Cowell legt uit hoe je dit correct doet. En waarom!

Wanneer je je paard op de juiste manier laag en rond rijdt, zou hij van zijn oren tot aan zijn staat plezierig aan moeten voelen. Zijn achterbenen treden onder, waardoor de rug verend aanvoelt en zijn hoofd daalt door middel van een plezierig contact met jouw hand.

Je paard zou zit zelf aan moeten bieden, in tegenstelling tot een dwingende ruiterhand.

Op adem komen

Door je paard de hals te laten strekken kun je hem even op adem laten komen. Het is bovendien een fantastische manier om de bovenlijn te laten ontspannen in het begin van je training, voordat je meer aanspanning en verzameling van hem vraagt.

In een later stadium van je training werkt het halsstrekken ontspannend, mentaal en fysiek!

Verzuring

Ook tijdens het uitstappen heeft het halsstrekken een functie. Je helpt je paard om af te koelen en je voorkomt dat de spieren verzuren en je paard stijf wordt.

Door je paard in verschillende houdingen te trainen, maak je hem soepel en zal hij zich comfortabel voelen.
Halsstrekken past bij ieder paard, maar vooral gespannen paarden zullen er baat bij hebben. ‘Maar wanneer je paard echt fris is, zou ik er even mee wachten en niet meteen je teugels laten vieren.’

Continue tempo

In het begin kan je paard nog wel last hebben van een gebrek aan balans, sterk worden of in tempo versnellen. Op de juiste manier je paard lang en laag rijden, gebeurt in een continue tempo en wanneer je paard de ruiterhand opzoekt. Op die manier zou je ook voltes en wendingen moeten kunnen rijden.

De passen van je paard worden elastischer, losser en hij zal meer van de grond bewegen. Een volgende stap kan dan meer verzameld werk zijn.

Bron: horseandhound.co.uk

Foto: Sabine Timman

Verruimen
Verruimen in draf. Foto: Remco Veurink

Even over doorzitten. Wat een gedoe zeg, dat geknots in het zadel. Het liefst hadden we een rijbroek die het makkelijker maakte. Een simpele toverspreuk is ook welkom.

Soms lijkt het écht alsof iedere ruiter ermee worstelt. Nou, laat ik zeggen, het gros. Een middagje aan de kant van de ring bevestigt dat. Het gemiddelde beeld: verbeten gezicht, blik op oneindig en volhouden. Voorál volhouden. Met als licht aan het einde van de tunnel het afgroeten. Snakkend naar adem de ring uit, als we daar toch eens punten voor kregen …

Doorzitten is verzamelen

Het goede nieuws is: het kan makkelijker. Iets dat je daar zeker niet bij helpt, is onvoorbereid gaan rijden zonder beugels. Hoewel, rijden? Als Skippy een opvolger zoekt, meldt hij dat wel. Tot die tijd zou ik mezelf niet zomaar in het diepe werpen. Kilometers stuiteren in de hoop dat het beter wordt, is zinloos. Laat me uitleggen waarom, daar heb je wat aan.

“Begin toch eens bij het begin.”

Biomechanisch gezien is doorzitten voor de ruiter wat verzamelen is voor een paard. Laat dat even binnen komen, alsjeblieft. Dat maakt het namelijk logisch om ook voor de ruiter een stapsgewijs plan te volgen. “Begin toch eens bij het begin”, zuchtte mijn moeder vroeger al wanhopig. Met dat borduurwerk kwam het niet goed, maar ik specialiseerde me wél in de ruiterhouding. Er ging een wereld voor me open.

Stapsgewijs

We maken het onszelf vaak onnodig moeilijk. That’s life, zou je kunnen zeggen, maar laat ik het bij het doorzitten houden. We werken er simpelweg niet stapsgewijs naar toe. Missen goede begeleiding. Wie kan jou vertellen hoe je stapsgewijs je doorzitten verbetert? Vind die held en klamp je er aan vast, ze komen niet in grote aantallen voor. Zeker niet in het wild.

Ruiters moeten maar ‘gewoon gaan zitten’. Ik zet mijn tanden nog eens in de muur van dat soort uitspraken. Denk nou even na. Zonder lengte, zachtheid en verbinding in je eigen lichaam is doorzitten geen eerlijke vraag. Ga even terug naar de parallel met de verzameling. Verzamel je een paard onvoorbereid, geeft dat een gespannen beeld. Zoiets kan je hem toch niet kwalijk nemen, of wel?

‘Meer doen betekent minder goed zitten.’

En nu sta jij te springen om tips die het doorzitten behapbaar maken. Fanatisme is niets vreemds, jij doet graag je huiswerk. Daarmee komen we zo’n beetje bij het heikele punt. De bel voor het omdenken luidt, klinkt en beiert. Want je moet dus niks DOEN. Of in ieder geval minder. Veel minder. Als je met twee benen in deze actiegerichte maatschappij staat, kan het even een hersenkraker zijn. Meer doen betekent minder goed zitten. De tegeltjesvariant is ook niet verkeerd. Als je meer doet, zit je minder goed. Kortom: minder is meer.

Billen en benen

Ik geef meteen toe: niets is ook maar niets. Dus ook nog wat concrete tips. Begin eens met het loslaten van je bilspieren. Echt, die billen …… we spannen ze compleet functieloos, nutteloos, overbodig en overdreven aan bij moeilijke dingen. Ga maar na, ook bij het doorzitten. En dat is doorzittechnisch gezien geen handige zet. Zo verlies je zadelcontact en dus stabiliteit. Daarmee heb je de eerste reden om andere spieren te spannen te pakken. Weg ontspanning.

‘Laat je benen als een slappe dweil naar beneden vallen.’

Knijpende benen doen net zoiets. Je knijpt jezelf omhoog uit het zadel en de schok-dempende werking in de wervelkolom blokkeert. Stuiteren gegarandeerd. Dus laat je benen als een slappe dweil naar beneden vallen en rust zacht op de beugels. Stamp je voeten niet omlaag om steun te pakken, daardoor verlies je balans.

Mentaal en fysiek

Eigenlijk maken we met zijn allen een denkfout. We denken ons vast te moeten houden. Terwijl het om loslaten gaat. Je mee laten nemen door het paard. Overgave, voor de liefhebber. Dat maakt het interessant. Vul maar in, hoe confronterend kan dit zijn? De complexiteit van doorzitten begint hier. Als je fysiek de weg kwijt bent in het zadel, zoek dan ook eens in je mentale eenheid. Durf jij los te laten?

Tegelijkertijd kan het ook heel erg Jip en Janneke zijn. Kijk, of je nu op Valegro of op shetlander Piet zit, uiteindelijk komt het op hetzelfde neer. Je volgt de beweging, of niet. Dat zijn de smaken. Een béétje harmonie bestaat nu eenmaal niet.

Sara Ouwehand is initiatiefneemster van www.ruiterpilates.nl, start haar Haflinger Prix ST George en loopt verwondert rond in de paardenwereld.

Foto: archief Remco Veurink

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,527FansLike
0VolgersVolg
6,993VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer