Tags Posts tagged with "trainen"

trainen

In 2014 kocht Ingrid Sallomons de nu 11-jarige Fjord Fons. Toen hij vier jaar oud was begon ze met het opleiden van de ruin en na drie jaar maakte ze de overstap naar de klassieke dressuur. Ondertussen voelen amazone en paard elkaar zo goed aan, dat zelfs een klein aangespannen spiertje niet onopgemerkt blijft. Ondanks dat Fons niet het type dressuurpaard is wat je vaak terugziet in de ring, hoopt Sallomons met deze manier van rijden het alsnog ver te schoppen met haar droompaard.

“Ik heb altijd al een liefde gehad voor koudbloeden, met name fjorden vond heel leuk”, steekt ze vrolijk van wal. “Tijdens mijn zoektocht ben ik bij verschillende fjorden langs geweest, onder andere bij een kudde van een oudere man in Friesland. In de wei stonden vijf fjorden, en waar andere fjorden aan het grazen waren, stond er één de hele tijd met zijn neus bij mij, dat was Fons”. Na de eerste ontmoeting is Sallomons nog bij een aantal andere paarden wezen kijken, maar kon ze de ruin niet uit haar hoofd krijgen. “Hij heeft mij eigenlijk uitgekozen, dus ik wist dat het meant to be zou zijn”.

Dressuur

Een foto van toen Fons net bij Sallomons was.

Sallomons maakte de keuze om de ruin, die pas twee weken onder het zadel was, te kopen. “Er was eigenlijk niks met hem gedaan en ook ik had geen ervaring met eigen paarden. Maar het pakte hartstikke goed uit”. Ze besloot haar voorliefde voor biomechanica en grondwerk te combineren in het opleiden van de fjord. “Ik ben gewoon begonnen met grondwerk, vrijheidsdressuur en oefeningen aanleren met zo weinig mogelijk hulpen. In het begin ben ik alles zelf gaan uitzoeken, wat erg goed ging en resulteerde dat Fons leuke trucjes kan. Maar dressuurmatig bleven we een beetje achter”.

Om deze reden zocht de amazone een instructrice die haar kon helpen met de klassieke dressuur, wat ze heel graag wilde leren. “In de eerste drie jaar heb ik mijn eigen gevoel gevolgd, waardoor Fons een leuk bevestigde basis heeft. Vier jaar geleden kwam ik bij Alexandra Huizenga terecht, zij reed op de klassieke manier en werkte veel aan de hand met paarden. Nadat ik contact met haar had opgenomen zijn we vriendinnen geworden en nu volg ik lessen bij haar”. De overgang van recreatief rijden naar de klassieke dressuur ging niet zomaar. “De eerste les mocht ik alleen maar stappen met een losse teugel, zodat we precies konden zien hoe Fons zijn lichaam op dat moment gebruikte. Op dat moment kwam ik erachter dat hij zijn lichaam niet mee had voor de hogere dressuursport. Fons is heel kort met een dikke hals en korte benen, wat hem totaal niet soepel maakt. Voor ons is het een grote uitdaging om te laten zien wat we in ons hebben”.

Helemaal opnieuw

Door met een lange teugel te rijden leerde de fjord van alles wat hem helpt om zijn lichaam optimaal te gebruiken, zoals het afmaken van zijn passen. “Toen hij uiteindelijk goed op zijn eigen benen kon lopen, gingen we naar mijn eigen houding kijken. Ik moest van top tot teen ontspannen, en toen dat lukte zijn we helemaal opnieuw vanaf de basis begonnen. Het leek alsof helemaal opnieuw moest leren rijden, ondanks dat ik al vanaf mijn zesde in het zadel zag, ik leek wel een beginner”, lacht Sallomons. “Vervolgens moest ik opnieuw leren sturen: op mijn zit, met mijn buitenteugel, en zijn we begonnen met het werken aan de hand”.

“In het begin had Fons niet eens door dat hij achterbenen had”, vervolgt ze. “Juist door het grondwerk heb ik hem zonder het gewicht van de ruiter, geleerd om de oefeningen uit te voeren. Hij kan bijvoorbeeld op elk been apart gewicht verplaatsen, wat we weer uit kunnen breiden naar het bevestigen van de zijgangen. Uiteindelijk kunnen we dit ook weer toepassen onder het zadel. Netjes wijken, schouderbinnenwaarts en travers vindt hij heel moeilijk, maar dankzij het werken aan de hand lukt dit nu ook goed onder het zadel”.

Uitvoering

Na weer helemaal vanaf nul te zijn begonnen, is de combinatie nu zo ver dat Fons op een correcte manier zijn lichaam kan gebruiken. “Als ik mijn kaken aanspan blokkeert Fons al. Waar andere paarden bijvoorbeeld wel doorlopen, maar ergens anders gaan compenseren, laat Fons gelijk merken dat er iets mis is”. In het trainen is het de kunst om hier zo goed mogelijk op te reageren, wat op wedstrijd lastig kan zijn. “Omdat hij zo’n moeilijk lichaam heeft, moet de uitvoering in de ring meteen perfect zijn. De hulpen moeten duidelijk doorkomen, want als er iets niet correct is ben ik hem gelijk kwijt. Waarschijnlijk was dit makkelijker geweest met een standaard sportpaard, maar deze uitdaging is stiekem ook wel heel leuk”.

Als je foto’s bekijkt van de fjord van vroeger en nu, zie je een wereld van verschil. De combinatie is nu een paar keer op B-niveau gestart en hoopt binnenkort hoger te kunnen starten. “Dit had ik zelf ook echt niet verwacht. Het was wel een droom, want ik geloof dat elk paard vanuit de biomechanica gezien dressuurmatig goed kan worden. Wel op zijn eigen manier, want Fons zal nooit zo uitgesproken zou lopen als een Totilas. Maar hij kan wel zijn lichaam zo goed gebruiken dat hij goed in evenwicht is en de oefeningen correct uit kan voeren”.

Lange weg

“Mijn doel is om hogerop in de dressuur te komen terwijl Fons zo veel mogelijk zelf doet. Hij moet zichzelf kunnen dragen en zijn buikspieren kunnen aanspannen, zodat hij zijn eigen lichaam correct gebruikt en ik de hulpen zo klein mogelijk kan maken. Het is een lange weg, maar het is het waard. Het lijkt mij geweldig om uiteindelijk een correcte en verzamelde piaffe met hem te kunnen. Het is een behoorlijke uitdaging, maar ik geloof dat hij het gewoon moet kunnen”, sluit ze gedreven af.

Via Instagram wil Sallomons andere ruiters inspireren, helpen en haar opgedane kennis delen. Volgen kan hier!

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Privébezit

Mel Rico (v. Trafalgar)

Axelle Berende heeft op jonge leeftijd talloze sporten uitgeprobeerd, totdat ze haar ouders uiteindelijk over wist te halen om te mogen paardrijden. Vanaf dat moment was de amazone gelijk besmet met het zogenoemde paardenvirus, en droomde ze van het opzetten van een eigen trainingsstalstal. Ondertussen rijdt ze haar zelfopgeleide paard Hiolito (v. Uphill) in het ZZ-Zwaar en wordt ook haar droom langzaam maar zeker werkelijkheid.

“Op dit moment zit ik nog op school waar ik Dier en veehouderij studeer op de HAS”, begint ze haar verhaal. “Twee jaar geleden heb ik de Orun afgerond dus ik mag officieel lesgeven, wat ik ook veel doe buiten school om. Daarnaast train ik paarden voor andere mensen, maak ik paarden zadelmak en verkoopklaar en werk ik voor een paardenvoer-merk. Paardrijden is echt wel mijn passie en ik kan gewoon er mijn ei in kwijt. Als ik bij de paarden ben vergeet ik alles om heen en geniet ik echt”.

Opleiden voor de sport

Attention (v. Laurentianer)

Naast alle trainingspaarden, brengt de amazone haar drie eigen paarden ook uit in de sport. “Attention (v. Laurentianer) rijd ik momenteel in het Z1, maar zodra we weer op wedstrijd kunnen maken we de overstap naar het Z2. Ze is heel lastig onder het zadel, want ze wil heel veel zelf denken en als dat niet kan rent ze er het liefst vandoor. Het is dus best moeilijk om haar goed van achteren bij elkaar te rijden, maar als je haar eenmaal hebt dan gaat ze er ook echt vol voor. Dat is wel een echt typisch merrie-karakter”, legt Berende lachend uit. Ze heeft ook nog de vierjarige ruin Mel Rico (v. Trafalgar) onder het zadel. “Hij is klaar om straks mee te gaan op wedstrijd straks. Het is een superlief paard, dat was ook al zo toen hij nog hengst was. Hij leert supersnel en heeft een heel eerlijk karakter”.

Werkwillig

Hiolito (v. Uphill)

De amazone kocht de nu negenjarige Hiolito toen ze zelf veertien jaar oud was. “Ik wilde graag de overstap van de pony’s naar de paarden maken. En omdat ik mijn pony’s ook altijd zelf beleerd had, wilde ik graag een jong paard om hetzelfde mee te doen. Ondanks dat ik meer weg was van een andere merrie, zag mijn instructrice heel veel potentie in Hiolito, dus heb ik uiteindelijk voor hem gekozen. Achteraf ben ik daar heel erg blij om, want hij heeft een onwijs goede stap en galop. Van zichzelf heeft hij geen super goede draf. Maar ik merk dat het zich blijft ontwikkelen en dat hij steeds beter gaat lopen. Hiolito is super werkwillig en straalt een heel sympathiek beeld uit onder het zadel, hij wil altijd voor mij werken. We rijden nu ZZ-Zwaar, maar zodra er weer wedstrijden zijn gaan we Lichte Tour en Young Riders starten”.

Droom

Berende gaat binnenkort verhuizen naar een plek waar ze haar eerste trainingsstal van de grond kan krijgen. “Als ik klaar ben met mijn opleiding wil ik het liefst gelijk voor mezelf beginnen. Op dit moment train ik de trainingspaarden alleen op hun eigen stal, omdat we thuis maar vier stallen hebben. Maar zodra we meer ruimte hebben hoop ik nog meer opdrachten aan te kunnen nemen”.

“Mijn grootste droom is om een keer mee te mogen rijden op de Europese Kampioenschappen. Je weet nooit of het gaat lukken, maar het zou wel echt heel leuk zijn”, vervolgt ze vrolijk. “En natuurlijk wil ik heel graag mijn eigen stal opbouwen, les geven en paarden trainen. Als laatste is mijn eigen veulen fokken ook nog wel echt een droom. Het zou geweldig zijn als ik een eigen gefokt paard zelf op kan leiden naar de topsport. Als ik dan met zo’n paard de ring in rijd, voel ik toch wel een beetje trots dat het is gelukt”.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Suzanne de Ruiter

dressuur voor iedereen

Dressuurstal Van Baalen is al vele jaren een begrip als het gaat om het opleiden van paarden, het dressuurrijden op internationaal topniveau en het begeleiden van getalenteerde (veelal) jonge ruiters en amazones. Coby en Marlies van Baalen brachten (en brengen!) talloze paarden uit op grote concoursen, zoals EK’s, WK’s en Olympische Spelen.

Zulke mooie resultaten komen niet zomaar aanwaaien. Daar zijn kennis, visie, hard werken en heel veel passie voor nodig. Nieuwsgierig geworden? Het zojuist verschenen boek Dressuur voor Iedereen geeft een kijkje in de keuken van Coby en Marlies.

Visie, motivatie en doelen

In dit prachtig geïllustreerde boek vertellen Coby en Marlies alles over hun visie, motivatie en de gestelde doelen. Maar niet alleen Coby en Marlies komen aan het woord, ook de talloze pupillen die zij met succes begeleidden naar de internationale dressuurtop vertellen over hun samenwerking met Dressuurstal Van Baalen. Daarnaast interviewen Coby en Marlies collega-ruiters en -trainers zoals Johann Hinnemann, Nicole Werner, Foppe de Haan en Sönke Rothenberger.

Passie voor het paardrijden

Maar er is niet alleen aandacht voor de (top-) sport. De titel zegt het namelijk al: Dressuur is voor iedereen. “Het feit dat je een passie hebt voor het paardrijden, maakt dat dit boek voor jou is gemaakt”, aldus Coby van Baalen.

De visie, de kennis en de passie achter Dressuurstal Van Baalen staan centraal in dit prachtige boek Dressuur voor Iedereen.

De eerste 25 bestellers ontvangen een gesigneerd exemplaar met een persoonlijke boodschap van Coby of Marlies van Baalen!

hulpteugel slof

Een hulpteugel kan je helpen bij het africhten van je paard, mits je deze correct gebruikt. Iedere hulpteugel heeft zijn eigen functie en kan eventueel tijdelijk worden ingezet bij de training van je paard.

Gebruik jij wel eens een hulpteugel?

Bekijk stemmen

Laden ... Laden ...

 

0 2146
Lieke Wolters

Lieke Wolters kocht de achttienjarige Fjord Tjerk met de intentie dat hij zou dienen als weidemaatje en recreatiepaard. Toch had ze het idee dat hij veel meer in zijn mars had, en ze had gelijk. Ze vlogen de B door en starten ondertussen L2, waarbij ze regelmatig in de prijzen vallen.

Ik kreeg mijn eerste fjord op mijn vijftiende verjaardag”, begint ze te vertellen. “Het was een merrieveulen genaamd Dinarda. Ik kreeg haar om er als ze oud genoeg was, lekker recreatief mee te rijden. Puur voor de leuk, want ik had al een springpony staan waar ik mee startte. Ik had geen verdere wedstrijdambities”.

Oproep

Toen Wolters te groot werd voor haar springpony, besloot ze die te verkopen. “Ik kocht er toen vrijwel gelijk een shetlander bij, omdat ik niet wilde dat Dinarda alleen kwam te staan”, legt ze uit. “Het leek mij heel leuk om zo’n mini-fjord te kopen, een shetlander met wildkleur dus. Ik plaatste een oproepje in een fjordengroep op Facebook, met een paar foto’s van waar hij zou komen te staan. Op deze oproep kreeg ik een reactie van een mevrouw die geen shetlander, maar een fjord had staan. Ze had niet genoeg tijd om hem aandacht te geven door school en ze zocht een goed huisje voor hem. Ik mocht hem overnemen voor een symbolisch bedrag, mits ik hem een goed tehuis kon bieden”.

Dit aanbod zette de amazone aan het denken. “Ik kon natuurlijk nog verder kijken naar een shetlander, maar in onderhoud zijn die helemaal niet zo veel goedkoper dan grote paarden. Dus ik besloot te gaan kijken. Toen ik Tjerk voor het eerst zag was ik gelijk weg van hem, dus ik heb hem ook meteen meegenomen. Het was echt een wollie met lange manen die alle kanten opstonden. Hij was ontzettend leuk”.

Knap paard

Het was de bedoeling dat de toen 18-jarige fjord zou dienen als weidemaatje en recreatiepaard. “Op een gegeven moment begon ik hem iets meer op te pakken en toen kwam ik er achter dat er nog best wel wat in zijn mars had. Ik zette de stap om hem verder op te pakken en verving zijn lange manen voor een traditionele fjordenboog. Sommige jury’s vinden fjorden al niet heel leuk, dus dit leek me wel een handige keuze”, grapt de amazone. “Er kwam nog best een knap paard onder die lange haren weg. Ik begon hem langzaam op te pakken en we vlogen de B door. Ondertussen rijden we L2 met negen winstpunten, dus ik kan zeggen dat het heel erg goed gaat”.

Tegenslag

Ze vervolgt: “We hebben best wel wat tegenslagen achter de rug. Hij had wat problemen met zijn hoef, waarvan we nog steeds niet weten wat het was. Daardoor hebben we er noodgedwongen een paar keer uitgelegen. Ondertussen zijn we weer rustig aan het opbouwen na de corona-stop, en dat gaat echt ontzettend goed. Ondanks is hij al 22 heeft hij nog super veel energie. De klasse Z gaat natuurlijk niet lukken, maar dat vind ik helemaal niet erg. Als we samen met plezier nog M kunnen starten ben ik al super tevreden”.

Stabiel paard

Wolters heeft ook een tijdje een Jazz-merrie uitgebracht tussen de witte hekjes. “Zo’n paard is natuurlijk niet te vergelijken met een fjord. Met haar kon ik makkelijk een acht halen op een middendraf, met Tjerk kan dat natuurlijk niet. Daar heeft hij de gangen niet voor. Maar het is wel echt een stabiel paard. We kunnen heel veel rust uitstralen en de oefeningen zitten er goed op. Alleen de bewegingen zijn niet te vergelijken met een warmbloed, in dat opzicht vind ik het af en toe wel moeilijker. Maar als ik naar de punten kijk, dan valt het best wel mee. We zijn zeker niet in ons nadeel daardoor”.

Nooit verwacht

De amazone blikt terug op de afgelopen jaren met haar twee fjorden. “Ik had nooit verwacht dat we dit samen zouden doen, het was de bedoeling dat we alleen maar buitenritjes zouden rijden. Mijn allereerste fjord heb ik ook nog, zij staat op dit moment in het land met haar veulen. Met haar rijd ik wel alleen recreatief. Heel af en toe pakken we een oefencrossje mee, maar dat is omdat we het beide gewoon super leuk vinden”.

Of haar volgende paard weer een fjord wordt, weet ze nog niet. “Eigenlijk heb ik altijd al een springpaard gewild, dus mijn doel is wel dat mijn volgende paard kan springen. Maar op een of andere manier kom ik altijd weer bij een fjord uit. Ik weet niet wat het is”, sluit Wolters lachend af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Privébezit

0 445
paardrijden

Veel mensen die zelf niet rijden zien niet in hoe intensief paardrijden is. Het is uitstekend voor je gezondheid. De sport heeft veel gezondheidsvoordelen. Wie een paard heeft of paardrijdt, komt bovendien veel buiten. Ook dat heeft veel gezondheidsvoordelen.

Balans en coördinatie

Het is zeer belangrijk om een goede zithouding te vinden. Je laat je namelijk niet simpelweg dragen, maar moet jezelf echt goed rechtop houden. Het is dus onmogelijk om goed op het paard te zitten als jij niet in balans bent. Paardrijden kan jouw balans aanzienlijk verbeteren en dit is dan ook precies de reden dat de paardensport vaak beoefend wordt in het kader van een psychomotorische handicap of revalidatie. Daarnaast doe je een flink beroep op je coördinatie. Hoe meer vorderingen je maakt hoe belangrijker dit wordt. Je moet je lichaam goed controleren en zeer nauwkeurige bewegingen maken. Het paard is namelijk zeer gevoelig voor iedere beweging die jij maakt. Daarnaast is het nodig om je lichaam uiterst nauwkeurig te bewegen voor een correcte uitvoering van de oefeningen, zoals het rijden van middengangen.

Training van al je spieren

Tijdens het paardrijden train je bijna alle spieren in je hele lichaam, van schouders en armen tot bovenbenen, buikspieren, bilspieren en je rug. Zelf na jaren van ervaring kan het zijn dat je opeens spierpijn hebt op plekken waarvan je niet wist dat ze bestonden. Paardrijden is een uitstekende sport om sterker te worden. Tegelijkertijd worden je spieren gestretcht, wat ervoor zorgt dat deze niet teveel toenemen in volume. Dit is perfect voor iedereen die graag een strak en getraind lichaam wil. Met een jumpingtraining kun je tot wel 600 calorieën per uur verbranden. Paardrijden in de juiste houding is zeer goed voor je rug. Door aan te leren hoe je goed ontspannen en rechtop moet zitten op het paard ontwikkel je een evenwichtige houding. Dit draagt enorm bij aan een gezonde en goede rug, doordat het de lendenspieren verstevigt.

Stress van je af rijden

Naast vele fysieke voordelen heeft paardrijden ook een goede invloed op je gemoedstoestand. Veel mensen beginnen met paardrijden om tot rust te komen en zich te ontspannen. De sport vraagt veel concentratie en is hierdoor een ideale activiteit om even tot jezelf te komen. Of je nu gaat trainen in de bak of lekker een rondje door het bos maakt, op het paard ontsnap je voor een moment aan de buitenwereld en ben je alleen met je eigen gedachten en je paard. Voor wie graag paard wil rijden, maar denkt dat de sport erg duur is en geld lenen noodzakelijk is: paardrijden is voor iedereen. Als je zelf geen paard hebt kan je bijvoorbeeld naar een manege gaan om paard te rijden of je kan een verzorgpaard zoeken.

Beeld: archief

© Digishots

Lisanne Boer heeft de grote ruin Soulignac helemaal zelf opgeleid naar het Z2. Ondanks dat ze nog wat moeite hebben met de verzamelde oefeningen, hebben ze een stijgende lijn te pakken. “We hebben het knopje gevonden en hij gaat als een speer”, vertelt ze.

Soulignac

“Vier jaar geleden zag ik de grote vosruin Soulignac Biolley op Marktplaats staan”, vertelt de amazone. “Ik heb met de eigenaresse gebeld en we zijn dezelfde dag nog naar België gereden. We zijn heel hartelijk ontvangen en ik heb proefgereden op Soulignac. Na de eerste keer rijden twijfelde ik nog een beetje, dus toen zijn we uitgenodigd om een week te verblijven daar. Ik heb hem een hele week kunnen proberen en na die proefweek hebben we hem meegenomen terug naar Nederland”.

Knopje

Toen de ruin in Nederland stond, begon zijn amazone met de training. “Ondertussen heb ik hem helemaal opgeleid naar het Z2, wat de laatste tijd heel goed gaat. We hebben in het begin heel veel moeite gehad met het verzamelen. Het is een onwijs groot paard, dus dat is niet heel gek. De laatste tijd gaat het echt goed, we hebben het knopje gevonden en dat is echt heel leuk”.

Fanatiek

Boer is een van de mensen die zich ingeschreven heeft voor onze online-competitie Hoefslag@Home. “Ik ben best wel een fanatieke ruiter. Ik train bij Monique Preutz en ga minimaal twee keer per maand op wedstrijd. Dat de wedstrijden nu niet meer door gaan is wel echt heel jammer. Toch zorgt de Hoefslag@Home competitie ervoor dat we wel een doel blijven houden”, legt Boer uit.

“Op de een of andere manier vond ik dit spannender dan normale wedstrijden. Je kan natuurlijk steeds opnieuw een filmpje maken, maar de ene keer gaat de middendraf minder en de andere keer zit er een storing in je appuyement. Het is toch anders dan als je op wedstrijd gaat. Ik stond nog te kijken van het commentaar op mijn protocol. Als je op wedstrijd gaat, lijkt het vaak alsof de jury alleen maar kijkt naar wat er slecht gaat. Nu krijg je goed opbouwend commentaar terug, ik heb echt het gevoel dat het bijdraagt aan mijn training.”

Uitdaging

Ondanks de coronamaatregelen is de amazone nog hard aan het trainen. “Mijn doel? De slipjas en hoed!”, grinnikt ze. “Vroeger mocht je je hoedje nog dragen in het Z1 en Z2, maar ondertussen ligt hij alweer drie jaar te verstoffen in de kast. De slipjas is wel echt mijn doel en dat kan dit paard met gemak. Het is alleen een uitdaging om hem te laten verzamelen zoals het hoort, daar zit nog genoeg werk in.”

Opvolger

De amazone heeft nog een driejarige merrie staan die ze zelf beleerd heeft. “Met haar ga ik ook een proef insturen. Eigenlijk was het de bedoeling om haar ook een keer mee te nemen deze zomer, maar dat lukt dus nu helaas niet meer. Deze gaat straks de verkoop in. Verder heb ik nog twee tweejarige hengsten staan die ik volgend jaar langzaam op ga pakken. Als alles goed is wordt een van hen een opvolger van Soulignac”, sluit ze af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’: Digishots

Anderhalf jaar geleden begon Patricia Blonk met het rijden van de Friese ruin Vos H. Ondanks dat het helemaal niet de bedoeling was, is de combinatie een jaar terug ook begonnen met het rijden van wedstrijden. En niet zonder resultaat.

“Vos heeft me dingen gebracht waarvan ik nooit gedacht had ze ooit nog te kunnen doen”, vertelt ze.

Sport

“Officieel is Vos van mijn schoonzus, maar ik mag hem beschouwen als mijn eigen paard”, begint Blonk te vertellen. “Zij rijdt vooral recreatief en ik breng hem uit in de sport. We hebben hem nu ongeveer anderhalf jaar en we zijn een jaar geleden begonnen in de B. Ons doel was eigenlijk om eind 2019 L1 te mogen starten, maar omdat de wedstrijden steeds beter gingen, mogen we ondertussen al M1 rijden.”

Nuchter

Ondanks dat het doel al behaald is, traint de combinatie lekker door. “Het lijkt mij heel leuk om hogerop te komen met hem, maar ik heb echt geen idee hoe ver we gaan komen. Mijn eerste doel was om L1 te mogen starten, die hebben we met twee vingers in de neus gehaald. Vos vindt het heel leuk om op wedstrijd te gaan. Hij is heel nuchter, het maakt hem niet uit wat er om hem heen gebeurt. Er kan, bij wijze van spreken, een bom naast hem afgaan”, vertelt ze.

“We zijn momenteel hard aan het trainen voor het M1. Vooral het actief houden is wel een dingetje, dat vinden we nog best wel moeilijk. Mijn instructrice, Naomi Mak, zegt ook altijd dat ik een beetje te soft ben,” lacht Blonk. “Daar gaan we hard aan werken de komende weken.”

Goede tips

Sinds de start van Hoefslag@Home doet Blonk nu ook mee aan onze online competitie. “Ik wilde graag kijken hoe een M1 proef ons af zou gaan, maar dat gaat nu met de coronacrisis een beetje moeilijk. Daarom heb ik besloten een proef in te sturen naar Hoefslag@Home. Ik heb natuurlijk nog nooit officieel zo’n proef gereden, dus dit was ook een leuke manier om te kijken hoe het gaat. Er hangt tenslotte niks van af. Er stonden goede en leuke tips op mijn protocol. Leuke dingen die ik de komende weken mee kan pakken in de training.”

Leergierig

De amazone ziet de toekomst rooskleurig in. “Er zaten ook oefeningen van het M2 in onze proef, terwijl ik nog op M1-niveau aan het oefenen was. Dus ik heb besloten dat ik die oefeningen er bij ga pakken. Ik had bijvoorbeeld nog nooit travers gereden, dus daar gaan we nu mee oefenen. Ook werd er überstreichen gevraagd. Ik moet eerlijk bekennen dat ik dat eerst even op moest zoeken voordat ik wist wat dat was,” geeft de amazone lachend toe. “Deze oefeningen zijn natuurlijk wel even wennen, maar het is fijn dat we ze nu alvast meepakken. Dat scheelt later weer werk. Het is leuk om nieuwe dingen te leren, en Vos is super leergierig dus het komt sowieso wel goed.”

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Paardenbenen

Het Cornavirus zorgt voor aardig wat beperkingen die noodzakelijk zijn om de verspreiding te beperken. Het is voor iedereen gewoon ontzettend belangrijk om zich hieraan te houden.

Hopelijk kun je nog wel naar je paard om hem te verzorgen en wellicht ook te blijven trainen. Maar hoe doe je dat als je minder of misschien helemaal geen les kunt krijgen?

Met andere woorden; hoe zorg jij ervoor dat je nog steeds jezelf rijtechnisch kunt ontwikkelen?

Hoe zorg jij ervoor dat je ‘getraind’ blijft?

Bekijk stemmen

Laden ... Laden ...

vlog yvonne schoo

In haar vorige vlog stelde Yvonne Schoo haar neefje en nichtjes voor.  Zij delen met elkaar de New Forest-pony Flox. Wout mag met hem op wedstrijd en hij laat zien wat daar allemaal bij komt kijken.

De 29-jarige Schoo is fulltime docente op een middelbare school. Ze was met haar Alwin (v Archipel) Zware Tour startgerechtigd, maar haar 23-jarige ruin is inmiddels met pensioen. Inmiddels heeft ze het rijden van haar 14-jarige E-pony Nigel weer opgepakt.

Daarnaast is Schoo vooral bezig met het coachen en trainen van anderen, waaronder dus haar neefje en nichtjes.

Drie winstpunten

De wedstrijd van Wout en Flox had niet beter kunnen verlopen! Na drie foutloze rondes, mag Wout een oranje rozet en drie winstpunten mee naar huis nemen. “Het eerste rondje vond ik het leukst,” zegt hij zelf na afloop. “Toen was ik even mijn beugel kwijt en daarom was het wel even spannend.”

Wout en Flox zijn nu L-startgerechtigd!

Bron: Hoefslag

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer