Tags Posts tagged with "toekomst"

toekomst

bit stang en trens

Derdejaars studenten van de opleiding Equine Sports and Business organiseren in januari een serie van drie masterclasses. In Equine Future: Challenging Perceptions staat de toekomst van de paardensport centraal.

De drie masterclasses zullen plaatsvinden op 10, 15 en 17 januari 2019 op Van Hall Larenstein in Velp.

Gastsprekers zijn onder meer Arnd Bronkhorst (fotograaf), Lina Uzunhasan (internationale dressuurruiter), Ids Hellinga (Directeur van het Fries paardenstamboek) en David van Doorn (universitair docent in paardenvoeding).

Voeding

De eerste Masterclasses op 10 januari zal gaan over voeding en legt de focus op wat je paard nou exact nodig heeft. Niet alleen het kiezen van wat je voert, maar ook het inschatten van de vereisten gebaseerd op het werk wat je paard levert.

De masterclass informeert de eigenaar in het volledig begrijpen van het dieet van zijn/haar paard en het toepassen van dit dieet om het beste uit je paard te halen.

Fokkerij en inteelt

Er zijn maar een beperkt aantal hengsten en merries die goedgekeurd zijn voor de fok. Dit lijdt tot het gebruiken van een kleine diversiteit wat resulteert in inteelt. In deze masterclass worden de feiten en verschillende standpunten van inteelt behandeld.

Dit wordt gedaan met een expert uit het vakgebied, gevolgd door een discussie over de gevolgen van inteelt. De masterclass speelt daarmee een rol in het bewust maken van de gevolgen van inteelt en het voorkomen in de toekomst.

Digital media vs equestrians

De laatste masterclass op donderdag 17 januari behandelt de impact van digitale media op de paardensport. Hij draait om de invloed van digitale media op ruiters, actieve werknemers in dit vakgebied en het imago van de sport.

Drie gastsprekers gaan hierover de discussie aan.

In 2013 trad Van Hall Larenstein als hippische opleider toe tot de Holland National Horse Foundation.

Tickets voor Equine Future: Challenging Perceptions kun je hier bestellen

Bron: Van Hall Larenstein

Foto:

ruiter paard algemeen

De wereld om ons heen verandert in hoog tempo, zo ook de wereld van de paardensport. Hoe kunnen een organisatie als de KNHS in de toekomst relevant en waardevol blijven voor de paarden(sport)? Hoe kan er omgegaan worden met actuele ontwikkelingen zoals de veranderde kijk op paardenwelzijn en de verregaande digitalisering?

Om antwoord te krijgen op deze vragen gaat de KNHS een verandertraject in. Dat traject heet ‘Van hand veranderen’. Daar ligt al een heel plan voor, de Meerjarenstrategie 2018+. Om dit traject te laten slagen, gaat de KNHS de dialoog aan met paarden(sport)liefhebbers. Want: wat leeft er bij iedereen die de paarden(sport) een warm hart toedraagt? Jong en oud, uit Limburg en uit Groningen, van bloedfanatieke wedstrijdrijders tot relaxte recreatierijders, lid of geen lid van de KNHS, iedereen mag meedenken.

Kritisch meedenken

De KNHS geeft iedereen die zich betrokken voelt bij de paardensport in Nederland de kans om op een positieve constructieve wijze mee te denken. Wees kritisch en draag bij aan een plan van hoe het beter kan. De paardensportbond is luistert naar suggesties en zal laten weten wat er met alle inzichten gedaan wordt en waarom.

Klantenpanel

Paardensporters worden uitgenodigd mee te denken in een interactief klantpanel. Lees op KNHS.nl hoe je je kunt aanmelden.

Bron: KNHS

Foto: FEI

0 544

De springsport in België, met Vlaanderen voorop, heeft deze eeuw een enorme sprong voorwaarts gemaakt. Zo langzamerhand behoort de discipline bij onze zuiderburen in (bijna) alle facetten tot de absolute wereldtop. We gingen op zoek naar de achtergronden van deze ontwikkeling.

Een stijging van het ledenaantal tot ruim 55 procent in vijf jaar tijd bij de grootste Vlaamse paardensportfederatie. Springevenementen die, ongeacht het niveau, in Vlaanderen in de lift zitten, met zelfs een toename van zeventien naar 49 internationale concoursen in zeven jaar tijd. Een verdrievoudiging van de export en een groei van 150.000 paarden in 2008 naar 265.000 momenteel in België, waarvan 193.023 in Vlaanderen. Het zijn ronkende getallen die ons bereiken als we navraag doen bij verschillende federaties en het overkoepelende Vlaams Paardenloket. De paardensport zit in België in de lift en het leeuwendeel van deze groei kan op het conto van de springsport geschreven worden. Daarbij valt op dat deze ontwikkeling in veruit de grootste discipline bij onze zuiderbuur – recreatiesport buiten beschouwing gelaten – over de volle breedte is. Of het nu (inter)nationale ruiters, (inter)nationale evenementen, bedrijfsmatige stallen, wedstrijdaccommodaties, handel of fokkerij betreft; de Belgische springsport in het algemeen en die van Vlaanderen in het bijzonder is booming.

Situatie veranderd

‘Het klopt dat de situatie nu voor 100 procent is veranderd met vroeger’, erkent voormalig springruiter Stanny van Paesschen (58). ‘Ik denk dat we op de eerste plaats de Nederlanders gekopieerd hebben op het gebied van fokkerij: een goede mix maken tussen Franse en Duitse paarden, met een beetje meer bloed erbij. Het enige dat wij geprobeerd hebben, is zorg dragen dat we niet te lichte paarden fokken. Uit de tijd dat ik begon weet ik dat er overal in Nederland al mooie binnenbakken waren. De heer Van Geenberghe kwam op een gegeven moment bij ons met het Zilveren Spoor in Moorsele, waarna dergelijke grote hallen als paddenstoelen uit de grond zijn gekomen, zowel in Wallonië als Vlaanderen. Op dat gebied is België Nederland voorbij gegaan. We hebben een inhaalmanoeuvre gedaan gelijk Eddy Merckx vroeger met zijn fiets: erop en erover.’

Maar dat is niet de enig verklaring voor het succes van onze springende zuiderburen. Behalve Van Paesschen spraken we ook met springruiter Jos Lansink en hippisch journalist en fokker Björn Van Bunder. Het hele verhaal is te lezen in het augustus-nummer van Hoefslag.

Tekst: Peter van Pinxteren

Foto: Remco Veurink

0 100

Woensdag 17 juni 2015 vond de nationale HTC (Hippisch Trainings Centrum) dag (het Zomerijkmoment) plaats op het KNHS centrum te Ermelo. Deze dag is de afsluiting van het HTC-seizoen 2014-2015 en bepalend voor het doorstromen naar het volgende seizoen.

Het HTC heeft als doel de brede basissport aan te laten sluiten bij de smalle topsport. De geselecteerde deelnemers krijgen trainingen van gediplomeerde instructeurs gedurende een seizoen, dat gelijk loopt met een schooljaar,. Daarnaast worden ook een aantal andere activiteiten aan hun pupillen gepresenteerd. Behalve een leerzame excursie vinden er ook o.m. sport- en mental coaching-trainingen plaats.

Ook deze dag stond in het teken van extra gerichte trainingen. Voor alle disciplines, dressuur, springen en eventing, was er een vol programma opgesteld met diverse workshops en trainingsmomenten.

Oefensituaties

Wedstrijdsituaties werden in een oefensituatie nagebootst en uitgebreid geëvalueerd met betrokken officials van hoog niveau. Bij de dressuur beoordeelden jury’s op Grand Prix niveau de deelnemers. Op een heldere en positieve manier kregen de amazones en ruiters veel tips en adviezen om hun proef te verbeteren. Zo ontving de 10 jarige Z-amazone Rowi Pille uit de Regio Noord West het compliment dat zij zo jong al mee doet in de grotemensenwereld van paardrijden op Z niveau, en dat ze het al zo goed snapt. Vol trots sloot zij deze dag af met een mooie score en een gemotiveerd gevoel.

Bron: Hoefslag/Persbericht

Foto: Remco Veurink

 

Het mag grote concoursen betrekkelijk voor de wind gaan, er moet hard aan worden getrokken om zich daadwerkelijk te onderscheiden van de rest. Om hun toppositie te verstevigen treden organisatoren steeds meer buiten de grenzen van hun eigen paardenwereld. Rotterdam, waar aankomende donderdag het CHIO van start gaat, doet het op zijn manier. In de afgelopen jaren werd flink geïnvesteerd in een permanente accommodatie, professionals kwamen aan het roer te staan en er werden allerlei initiatieven ontplooid om de Rotterdamse samenleving meer bij het concours te betrekken. De insteek is dat iederéén het op het CHIO naar zijn zin kan hebben. Er worden allerlei verbindingen gelegd met samenleving, bedrijfsleven, jeugd, kunst en cultuur. Niet alleen tijdens het concours zelf, ook de rest van het jaar is het CHIO een bindmiddel. Om dat te realiseren is de Hippische Alliantie Rotterdam opgericht. In deze stichting werken CHIO, sociëteit De Jockeyclub gevestigd in de Rotterdamsche Manège, en Rijvereniging De Hazelaar (paardrijden voor ruiters met een beperking) samen aan de ontwikkeling van de paardensport in brede zin. Een van die projecten is ‘Werken als een Paard’, een educatief programma voor de Rotterdamse jeugd. In de zomervakantie kunnen kinderen uit Rotterdam op een speelse manier zelf kennismaken met paarden en pony’s. Deze zomervakantie ook weer. Er is zelfs een wachtlijst voor!

Voorzitter van de Hippische Alliantie Rotterdam Frans Lavooij vertelt in het juninummer van Hoefslag over de achtergrond en de drijfveren van ‘zijn’ stichting.

Tekst: Ton Corbeau

Foto: Remco Veurink

0 1014

Als jong ventje wilde Karim el Zoghby niets liever dan paardrijden. Opgroeiend in de Egyptische hoofdstad Caïro, bij zijn moeder die dertig euro per maand verdiende, leek dat onmogelijk. Tot een bijbaantje op de renbaan in zijn woonplaats deuren opende. ‘Ik vond dat fascinerend. Omdat je moest betalen voor de races, gingen we met vrienden altijd stiekem kijken. Weet je wel, elkaar helpen om over de muur heen te kunnen kijken. Fantastisch. Ik was een broekie van de basisschool en zag een jongen van zijn paard vallen. Het paard ging er vandoor en ik kon hem tegenhouden. Ik raakte aan de praat met de mensen daar en mocht de volgende dag een keer met hen meelopen.’ Die dag zou later tekenend zijn voor zijn leven. Karim moest namelijk al om vijf uur ’s ochtends aanwezig zijn en had daar alles voor over. ‘Mijn moeder wilde me brengen, maar onderweg ging de auto kapot. Ik heb de resterende kilometers gerend om maar op tijd te kunnen komen. Uiteindelijk was ik zo enthousiast dat ik vaker mocht komen. Iedere ochtend zeven à acht kilometer lopend, rennend, spelend naar de renbaan. Mijn moeder heeft me daar altijd in gesteund. Of ik niet naar school moest? Jawel. Ik liep ook erg achter, maar ik wilde zó graag vechten om iets te bereiken in de paardensport.’ En dat lukte hem.

Het hele interview met Karim el Zoghby staat nu in Hoefslag.

Tekst: Robert Hüskens

Foto: Remco Veurink

0 695

Paardensport heeft de naam traditioneel te zijn. Door de tijd is er maar bitter weinig veranderd. We rijden zoals we altijd hebben gedaan en wat de buitenwereld daarvan vindt, is niet belangrijk. Althans, zo werd tot voor kort gedacht. Maar nu de kaart van de Olympische Spelen op tafel komt, is het besef gekomen dat veranderingen onvermijdelijk zijn. De sport moet sowieso aantrekkelijker en dus beter begrijpelijk worden voor de grote buitenwereld. Bij de ruiters zelf groeit het besef dat het anders moet. Dat er steeds meer geld in de springsport komt, heeft zijn keerzijde. Wie hoog op de wereldranglijst staat, heeft veel meer startmogelijkheden op vaak lucratieve concoursen. Hierdoor tekent zich steeds duidelijker een tweedeling in de springsport af. De top dertig van de wereldranglijst wordt alsmaar rijker, voor de rest wordt het steeds moeilijker.

Hoefslag sprak aan de vooravond van het FEI sportforum op 27 en 28 april met vier insiders; bondscoach Rob Ehrens, directeur Topsport van de KNHS Maarten van der Heijden, springruiter Maikel van der Vleuten en trainer/coach Henk Nooren. Ehrens: ‘Als wij niet meer tot de olympische familie horen, wordt de insteek van de sport op topniveau nog individualistischer dan hij nu al is. Het belang van de Olympische Spelen voor onze sport is groot, ook naar de basis toe. Zonder die Spelen verliezen we op den duur de support in de vorm van het scouten van talenten en het georganiseerd verder opleiden van jonge ruiters. Dan moet ieder zijn eigen weg naar de top zien te vinden en wordt het helemaal een sport voor de happy-few.’

Het hele artikel staat in Hoefslag 4, die nu verkrijgbaar is.

Tekst: Ton Corbeau & Gabriël Coumans

Foto: Stefano Grasso

0 241

De Kaspische pony loopt opnieuw gevaar tot uitsterven. Onlangs werden twee van de grootste stoeterijen gesloten in Engeland. De Darkhorse Stud ging achttien maanden geleden dicht, nadat eigenaresse Debbie Thomsen een houdverbod van tien jaar kreeg opgelegd wegens het onnodig laten lijden van haar dieren. Alle paarden werden verkocht. Wegens economische problemen sloot ook de Henden Stud afgelopen november haar deuren. Dit betekent dat er in Engeland, waar veruit de meeste Kaspische pony’s worden gefokt, nog slechts drie grote stoeterijen overgebleven zijn. Een grote strop voor liefhebbers van het zeldzame ras, dat dateert van 3000 jaar voor Christus.

De Kaspische pony vind haar oorsprong bij de Kaspische zee in Iran. Zo’n 50 jaar geleden ging men er vanuit dat het ras was uitgestorven, maar in 1965 ontdekte de Amerikaanse Louise Firouz een donkerbruine hengst in de straten van Noord Iran, waarna een fokprogramma werd opgezet door diverse liefhebbers. In 1971 werden een merrie en hengst cadeau gedaan aan Prins Philip, waarna diverse raszuivere Kaspische pony’s naar Engeland werden geëxporteerd. Vandaag de dag verblijven zo’n 500 Kaspische pony’s in Engeland. ‘Met het sluiten van twee belangrijke stoeterijen lopen we kans dit mooie ras, dat voor uitstekende kinderpony’s zorgt, opnieuw te verliezen. We zijn daarom wanhopig op zoek naar meer eigenaren en fokkers met hart voor deze dieren,’ aldus een woordvoerder van de rasvereniging.

Bron: Hoefslag/Horseandhound

Foto: Jessica Pijlman

0 526

Het Holsteiner Verband is binnen de springpaardenfokkerij een illustere naam. Het Noord-Duitse stamboek exploiteert zijn eigen dekstation en handelsstal en dat is zelfs uniek te noemen. Hoefslag bezocht het Holsteinse hoofdkwartier in Elmshorn.

Stamboek en bedrijf zijn één, laat Norbert Boley, de bedrijfsleider in Elmshorn, ons weten: ‘Dit is het enige stamboek in Duitsland dat zo functioneert. En dat biedt voordelen. We kunnen sneller zijn dan staatsstoeterijen in andere deelstaten en zijn niet zo privaat dat we alleen maar winst moeten halen bij een hengst. We kunnen een hengst soms aanhouden, ook al wordt hij niet veel gebruikt. Als de lijn waaruit hij komt heel interessant is voor onze fokkerij is dit te rechtvaardigen.’

Hoewel Holstein een roemrucht verleden heeft in de springpaardenfokkerij, is het de vraag wat de toekomst gaat brengen voor het stamboek. Vandaag de dag zijn het moeilijke tijden. De oorzaken gaan verder terug dan de economische crisis. Boley erkent het: ‘De markt is veranderd. Er worden vooral goed opgeleide paarden gezocht, de gezondheidseisen zijn hoger geworden en in onze ogen heeft de markt zich verder van de fokkers verwijderd. De situatie dat agrariërs wat paarden fokken en hun kinderen ze hobbymatig rijden wordt steeds minder.’

De snelheid waarin de open markt verandert en professionaliseert, lijkt te botsen met het Holsteinse systeem. Vroeger werd er geprofiteerd van de relatief geïsoleerde ligging, nu is dat eerder een nadeel. Nieuwe voortplantingstechnieken hebben de wereldwijde fokkerij naar de achtertuin van iedere fokker gebracht. Gerard Muffels zei er al over: ‘Het zijn moeilijke tijden. Mede door de kunstmatige inseminatie die we sinds beginjaren negentig volop toepassen. Het sperma wordt overal ter beschikking gesteld en veulens van onze hengsten worden overal geboren. We hebben onze eigen concurrenten geproduceerd.’ En Boley: ‘Onze goede situatie was dat we relatief beschut lagen. Toen ik hier kwam was het bijna een no go om een Holsteinse hengst ergens anders in Duitsland te keuren. Deze situatie is de laatste 25 jaar enorm veranderd. Op een gegeven moment werden Holsteinse hengsten overal ingezet en hebben ze voor vooruitgang in de fokkerij gezorgd. Ik ben geen geneticus, maar ik kan me voorstellen dat onze geconsolideerd gefokte hengsten in andere gebieden een enorme invloed hebben.’

Het hele artikel vind je in de nieuwste Hoefslag (maartnummer).

Tekst: Peter van Pinxteren

Foto: Remco Veurink

0 130
Charlotte Dujardin en Valegro.

Charlotte Dujardin en Valegro sloten het jaar 2014 passend af op hun thuiswedstrijd London Olympia. Kort daarna spraken we uitgebreid met de Britse. Niet alleen over haar fantastische prestaties, maar ook over haar grote vriend Valegro.

Sinds 2011 lijk je je eigen sprookje te leven. Toch zijn er in ieder sprookje ook moeilijke tijden. Hoe zit dat bij jou?
‘Heel zwaar om mee om te gaan was het feit dat Valegro verkocht zou worden. Om met die gedachte in het achterhoofd mijn wedstrijden te rijden, viel niet mee. En wat er afgelopen jaar gebeurde in Aken was denk ik het tweede moeilijke moment. Voor de rest waren de laatste vier jaren in magisch.’

Is er een punt geweest dat je echt dacht dat je Valegro zou verliezen?
‘Zeker, direct na de Olympische Spelen, want hij zou daarna ook verkocht worden. Ik heb daar zitten huilen na iedere proef. Ik dacht telkens: dit is mijn laatste Grand Prix, mijn laatste Spécial en mijn laatste Kür. Ik was zo ver met Valegro gekomen, we hadden door de jaren heen een relatie opgebouwd. Dan valt zoiets zwaar. Natuurlijk begreep ik dat de verkoop van een paard bij deze sport hoort. Ik begreep ook het standpunt van Carl. Maar het ging niet zoals hij wilde en uiteindelijk konden we zelfs bij elkaar blijven.’

Wat specifiek maakt Valegro zo speciaal voor jou?
‘Mensen vragen me vaak: hoe komt het toch dat hij alsmaar beter wordt? Ik denk dat hij een van die paarden is die altijd met plezier zijn werk doet. Ik kan geen dag bedenken dat ik hem moest motiveren om iets voor me te willen doen. Alles wat ik vraag, geeft hij me, ook in de ring. Er zijn ruiters die het thuis voor een tien kunnen, maar ze hebben een paard dat angstig wordt in de ring. Valegro heeft juist dat extra dingetje. Alsof hij weet wat er in de ring moet gebeuren. Hij geeft je zoveel vertrouwen. Ik ga nooit de ring in met de gedachte om een record te breken. Ik wil gewoon ons ding doen, net zoals we dat thuis doen.’

Het hele interview met Charlotte Dujardin vind je in het januarinummer van Hoefslag.

Auteur: Peter van Pinxteren/Foto: Remco Veurink

Volg ons!

102,965FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer