Tags Posts tagged with "therapie"

therapie

shetlander, shetlandpony

Elaine Sangster en haar echtgenoot John runnen Therapy Ponies Scotland. Zij bezoeken tehuizen en hospices over heel Schotland met hun vijftien Shetlandpony’s.

‘Dieren maken het verschil’

En dat wordt gewaardeerd, zegt Lyn Irvine, die werkt voor Alzheimer Scotland en NHS Grampian. ‘De interactie met de pony’s helpt om een positieve sociale reactie te krijgen van mensen met dementie. De pony’s zorgen er ook voor dat die mensen minder stress en spanning hebben. Ze zorgen voor troost, vreugde en opwinding.’

‘Het is opmerkelijk wat voor een verschil de dieren kunnen maken: de patiënten praten ook over de dieren, en dat zorgt voor positief engagement en therapeutische interactie. En dat is onbetaalbaar, zowel voor de patiënt als voor diens familie en verzorgers.’

‘Zo zacht als een teddybeer’

Elaine en John bereiden de pony’s minutieus voor op zo’n bezoekje, en zorgen ervoor dat ze helemaal schoon zijn. ‘We zorgen ervoor dat ze zo zacht zijn als een teddybeer en lekker ruiken. We hebben zakjes bij voor als de pony’s een ‘ongelukje’ hebben, op die manier kunnen we de rommel meteen opruimen. De pony’s helpen mensen om zich dingen te herinneren en erover te praten.’

De pony’s zijn immens populair, en worden vaak opnieuw gevraagd. ‘Mensen weten vaak eerst niet wat ze moeten verwachten, maar na ons eerste bezoekje is het personeel meestel enorm blij met de reacties. De familieleden van de patiënten komen meestal ook langs, als ze weten dat de pony’s er zullen zijn.’

De kleine pony’s nemen zelfs de lift om de patiënten die minder goed te been zijn te bezoeken. ‘Als je hun kamer binnenwandelt met een pony, leven ze helemaal op. Soms zie je mensen die nooit hun kamer uitkomen de gang oprennen met hun looprekje!

‘Pony’s halen mensen uit hun schulp’

De meesten patiënten willen gewoon de pony’s knuffelen en aaien, maar de kleine viervoeters zijn er ook erg goed in om mensen uit hun schulp te halen. ‘Het personeel is vaak zo ontroerd als ze zien dat een patiënt die gewoonlijk niet praat, met ons in gesprek gaat. De pony’s lokken dat uit: patiënten vertellen ons dan bijvoorbeeld dat ze vroeger met pony’s hebben gewerkt, of dat hun vader landbouwer was. Dat zijn dingen die het personeel vaak niet weet.’

‘Kalm en welopgevoed’

Elaine zegt: ‘De pony’s lijken te weten wat van hen verwacht wordt, en houden van de aandacht.’ De meeste pony’s zijn al van jongsaf aan bij Elaine en John, en zijn dus goed voorbereid op hun taak.

‘We nemen hen overal mee en laten hen aan zoveel mogelijk situaties wennen. Als we ergens komen met de pony’s, is iedereen verbaasd over hoe kalm en welopgevoed ze zijn. We zijn erg trots op hen! Mensen vragen ons welke soort therapie we geven. En dan zeggen we: we laten de pony’s binnen, en ze toveren een lach op je gezicht. Er is geen betere therapie dan dat!’

Bron: Horse and Hound

Foto: Remco Veurink

 

 

0 720
ezels ezeltje

Een autistische vrouw, die heel slecht ziet én hoort, is dankzij therapie met een miniatuurezeltje aan het openbloeien. De 23-jarige Emily en ezeltje Juniper hebben elkaar helemaal gevonden!

Teruggetrokken en gefrustreerd

Juniper, die op The Donkey Sanctuary (een Britse organisatie) woont, en Emily hebben intussen een hele bijzondere band. Juniper heeft Emily geholpen om meer in contact te komen met de wereld rondom zich. 2017 was een heel moeilijk jaar voor haar: door een ongeluk raakte ze ernstig gewond aan haar been. Emily moest een rolstoel gebruiken tijdens het herstel, en daardoor werd ze erg teruggetrokken en gefrustreerd. Ze vond het erg moeilijk om te begrijpen wat er gebeurde.

Kalmerende aanwezigheid van Juniper

 

Toen Emily voor het eerst naar The Donkey Sanctuary kwam om deel te nemen aan de therapiesessies, toonde ze geen interesse en was erg angstig. Melissa, de moeder van Emily zegt aan Horsetalk: ‘De werknemers en de ezeltjes waren geduldig en begripvol, en Emily werd langzamerhand positiever. Ze begon deel te nemen aan de activiteiten.’

Haar sessies met Juniper hielpen haar om te ontspannen en ze hield ervan om gewoon bij hem te zijn, zijn vacht aan te raken en zijn staart te borstelen. Alleen al de aanwezigheid van Juniper werkte kalmerend, en Emily leek dat gedrag te spiegelen. Na haar ongeluk moest ze haar kracht en zelfvertrouwen weer opbouwen, en Juniper hielp haar daarbij: ze wilde graag met hem de piste rondstappen.

‘Positieve effecten van sessie duren dagen’

Moeder Melissa zag Emily veranderen: ‘ Toen we aan de sessies begonnen, was Emily erg in zichzelf gekeerd. Dichtbij de ezels zijn heeft haar geholpen om zichzelf én de wereld rondom zich te begrijpen. Ze is altijd kalm en stabiel, en de positieve effecten van zo’n sessie kunnen dagenlang duren; Ze ‘voelt’ haar emoties nu meer en begint ze ook te begrijpen.’

De autistische Emily heeft een bijzondere band en vriendschap met Juniper. Ze giechelt en praat tegen hem, en zegt hem na een sessie altijd gedag. Melissa zegt dat de sessies ook geholpen hebben om Emily’s manier van communiceren te verbeteren. Ze zoekt nu zelfs interactie met haar hondjes thuis, iets wat ze daarvoor niet deed.

Ook voordelen voor ezeltje

Ook Juniper heeft baat bij de sessies met Emily: ze houden hem actief én stimuleren zijn geest. Tijdens een sessie is het aan Juniper of hij contact wil zoeken met Emily en tijd met haar wil doorbrengen. Hij kan altijd afstand nemen wanneer hij dat wil.

Wanneer Juniper bij Emily is, is hij ontspannen en nieuwsgierig. Hij is, net als alle ezels, erg intelligent. De mentale stimulansen die hij krijgt door de interactie met nieuwe mensen en nieuwe ervaringen, verrijken zijn leven. Ook de beweging die hij krijgt tijdens een sessie, hoe minimaal ook, helpt hem op fysiek vlak: hij heeft een milde vorm van artritis. Daarvoor krijgt hij medicatie, maar beweging is ook erg belangrijk.

Bron: Horsetalk

 

 

 

 

0 4019

Ka-dag gehad? Zo’n dag waarop niks goed lijkt te kunnen gaan? Negen van de tien keer maakt een fijne training of heerlijke buitenrit met je paard ’s avonds alles goed. Paardrijden is fysiek én mentaal goed voor je!

Zeven redenen waarom je paard de beste therapeut is die je kunt bedenken:

1. Paardrijden vergt

focus

Eenmaal bij je paard en op de paardenrug vergeet je je problemen. Je kunt je gedachten immers nog maar aan één ding wijden: je paard! Een complete focus is vereist, anders neemt je paard een loopje met je.

2. Paardrijden maakt je

sterk

Als je paardrijdt, moet je fysiek en emotioneel sterk zijn. Paardrijden vergt intelligentie en empathie, maar ook dat je dat levende wezen, dat vele malen sterker is dan jij, ervan overtuigt dat hij gaat doen wat jij van hem vraagt. Het is wel vaker gezegd: paardrijden geeft je zelfvertrouwen.

3. Paardrijden zorgt voor

emotionele controle

In het zadel kun je niet je geduld verliezen of boos worden. Je moet jezelf in bedwang hebben, anders werkt het averechts bij je paard.

4. Paardrijden dwingt je ertoe

geduldig te zijn

Soms moet je even een paar passen terug doen voordat je weer verder komt in de training. Even tot tien tellen, even diep ademhalen en weerrrrr…. Dat helpt je ook op andere momenten in je leven.

5. Paardrijden maakt je

vergevingsgezind

Fouten maken doen we allemaal, jijzelf, je paard. Laat het gaan en geniet van de momenten dat het wél goed gaat.

6. Paardrijden leert je over

vertrouwen

Als je paardrijdt, onderwerp je jezelf aan een dier van zo’n 600 kilo. Aan de andere kant leer je dat je paard jou genoeg zal vertrouwen om hem op zijn rug te laten rijden en samen te leren.

7. Paardrijden maakt je

toegewijd

Er is geen enkel gevoel mooier dan een hindernis overwinnen, even flink uit te rennen in het bos, merken dat je paard zijn achterhand eronder brengt en vóór opstijgt tijdens je dressuurles… Paardrijden vergt discipline en training, en het is daarom dat de beloning des te groter voelt als het lukt.

Niks is belangrijker dan jij en je paard, als je op zijn rug zit. Zelfreflectie achteraf is belangrijk. Waarom lukte het een wel en het ander niet? Je blijft leren en juist dat is zo mooi aan onze sport!

Wideopenpets/Hoefslag

Foto: FEI

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 52)

0 324

De Engelse Bernadette weet wat het is om je in te zetten voor de ander. Ze redt paarden en helpt daar vervolgens weer mensen mee.

‘Waar ik het voor doe is anderen inspireren. Het enige wat je moet doen is geloven dat je een verschil kan maken’, vertelt Bernadette aan de BBC North West.

Therapeutisch

Ze vangt verwaarloosde paarden op en geeft ze de verzorging die ze nodig hebben. Vervolgens worden die paarden ingezet om mensen te helpen, waaronder mensen met verslavingen. Een van die mensen is Stuart, een ex-militair. Hij vertelt dat het therapeutisch is om met de paarden te zijn. ‘Lightning heeft problemen, ik heb problemen. Zo werken we samen aan onze problemen.’

Bekijk het video-item hier

Bron: facebook BBC North West

Foto: Remco Veurink

0 193

Demente ouderen loslaten tussen de paarden klinkt als een riskante onderneming. Maar het werkt. Een nieuw project van de Haagse zorgaanbieder Florence lijkt nu al een succes. Het fysieke contact kalmeert de ouderen. ‘Paarden hebben er geen oordeel over wie hen aanraakt.’

Onverschrokken

In een sliertje komen ze aanzetten: drie rolstoelers en één mevrouw met een rollator. Ze lijken opgetogen. De lopende mevrouw, met haar 76 jaar de jongste van het stel, roept onverschrokken: ‘Ik wil op een paard zitten.’ Fiona Roest, mede-eigenaresse van manege De Wildhoef, reageert verrast. ‘Vorige keer was ze nog bang.’

Ook bijzonder: de dame heeft Fiona’s naam onthouden. Cisca Koernap, activiteitencoördinator bij Florence vertelt dat dat betekent dat het laatste bezoek toch wel indruk gemaakt heeft.

Het idee voor het paardenproject ‘Zuster, er staat een paard in mijn gang’ komt bij Koernap vandaan. ‘Cisca kwam naar me toe’ vertelt Roest. ‘Het leek haar heel leuk om iets met onze dieren te doen.’Roest, die een achtergrond heeft in de zorg en ook paardencoach is, was er direct voor in.

Een vergelijkbaar project bestond nog niet in de regio, weet Koernap. ‘Er is wel therapeutisch paardrijden voor mensen met een handicap, lichamelijk of verstandelijk. Het is eigenlijk raar dat er nog niks was voor ouderen. Minipaardjes die op bezoek komen in een zorgcentrum, dat zie je wel. Of een uitje maken naar de manege. Maar niet op deze manier, als therapie.’

Minder onrust

In de voorbereiding stuitte Koernap op Amerikaans onderzoek waaruit blijkt dat dementerende ouderen opknappen van de omgang met paarden. De conclusie: de symptomen van de dementie verminderen. Paarden beïnvloeden het humeur van de deelnemers positief, de senioren ontspannen en hebben minder last van lichamelijke onrust. Hierdoor hebben ze zelfs minder medicatie nodig. Zelf merkt Koernap ook dat de bewoners, als ze weer thuis zijn, ‘minder heen en weer lopen’ nadat ze bij de paarden zijn geweest.

Lees het volledige artikel hier.

Bron: AD.nl 
Foto: Shutterstock

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 41)

0 2891
pony algemeen oog

Kinderen en tieners die lijden aan post-traumatische stress symptomen zijn gebaad bij psychotherapie met paarden, aldus een nieuw onderzoek in de Verenigde Staten.

Onderzoekers aan de Cummings School of Veterinary Medicine en Washburn University bekeken de effectiviteit van psychotherapie met paarden in de behandeling van post-traumatische stress symptomen bij kinderen en tieners. De jeugd die behandeld werd met de paardentherapie kregen tien weken lang één sessie per week. De resultaten werden vergeleken met een controlegroep die de normale therapie voor PTSS volgde.

De resultaten van de studie wijzen erop dat de de therapie met paarden de symptomen significant verlaagd. Het onderzoek draagt weer een extra steentje bij aan de theorie dat de band tussen mensen en dieren gebruikt kan worden als klinische behandeling.

Foto: Remco Veurink
Bron: Horsetalk

 

0 117

Onderzoekers aan de Universiteit van Washington wilde weten in hoeverre therapiepaarden stress ervaren tijdens hun werkzaamheden.

Paarden worden al jaren gebruikt als therapiepaarden. De paarden die hier geschikt voor zijn, moeten beleefd en rustig zijn en alle ruiterfouten vergeven. Niet alle paarden die aan deze kenmerken voldoen kunnen echter de stress die gepaard gaan met hun taken volstaan. “De eisen die gesteld worden aan de paarden kunnen stress veroorzaken en een paard minder goed laten presteren. De therapie kan verslechteren en het risico voor de ruiters kan groter worden.” aldus de onderzoeksleider.

In haar studie onderzocht ze 21 therapiepaarden die 120 uur aan therapeutische rijlessen moesten volbrengen. Zij resulteerde als volgt:

  • Likken, kauwen, zwaaien met de staart en het plat leggen van de oren zijn 46,5% van de stressgerelateerde gedragingen die de paarden lieten zien.
  • 25,5% van de geobserveerde gedragingen waren vermijdende gedrag, zoals langzaam of juist gehaast zijn en het niet goed reageren op de hulpen.
  • Gedrag zoals weglopen, met het hoofd zwaaien of op het bit kauwen gebeurde vaak tijdens het opstappen.
  • Paarden die al langere tijd als therapiepaarden werkten, vertoonden minder stressgerelateerd gedrag, maar meer vermijdend gedrag.
  • Het ruitergedrag was een belangrijke bron voor stress: 33% van de paarden reageerden op teugeldruk, ongelijk verdeeld gewicht en beenhulpen.

Foster meldt: “Deze gedragingen hebben effect op de ervaringen van de ruiter. Ik adviseer om bij sommige paard-ruitercombinaties hulpmiddelen te gebruiken die de balans van de ruiter verbeteren en de teugeldruk verminderen.”

Foto: Remco Veurink
Bron: The Horse

0 135

Tap Til Dawn is uitgeroepen tot therapiepaard van het jaar in de Verenigde Staten. Meestal zie je dat laag in het bloed staande paarden, zoals Fjorden of Tinkers, gebruikt worden bij het werk met mensen met een verstandelijke of lichamelijke beperking. Tap Til Dawn, alias Tristan, was echter een renpaard voordat hij bij het Dream Catcher Los Angeles Therapeutic Riding Center terechtkwam. De nu 24-jarige schimmel liep weliswaar slechts in twee races en bleek niet erg talentvol, maar daarna werd hij nog meer dan tien jaar gebruikt voor dressuur- en springwedstrijden. Tap Til Dawn is niet alleen een volbloed, hij is ook nog eens ongebruikelijk groot.

Pas in 2009 begon zijn carrière als therapiepaard, bij mensen met bijvoorbeeld autisme, post-traumatisch stress syndroom (PTSD), of tieners met psychische problemen. Tristan, zoals hij vanaf dat moment heette, was het eerste paard dat op het ‘Dream Catchers’ terechtkwam. Lange tijd was hij zelfs het enige paard. ‘Hij is heel populair, omdat hij gevoelig, intelligent en stabiel is’, vertelt een medewerker van het centrum. ‘Hij is een geweldig paard in de omgang en kan zowel individueel als in de groep ingezet worden.’

De Jockey Club Thouroughbred Incentive Program (T.I.P.) Award is bedoeld voor een volbloed die goed werk doet op maatschappelijk gebied, zoals therapie met paarden of politiewerk.

Horsetalk/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

0 60

De pony’s Tyson en Bam Bam zijn zoek. De kinderen die Holly’s Horse Heaven in het Ierse Omeath bezoeken, missen hen vreselijk. In deze manege maken de paarden deel uit van een therapeutisch programma voor kinderen, die daar veel baat bij hebben.

‘We hebben hier voldoende pony’s, dus we dachten in goed vertrouwen dat we die van ons wel zouden kunnen delen’, aldus de eigenaresse. ‘In de zomer hebben we de dieren in goed vertrouwen bij een tehuis neergezet, waar ze zouden werken met kinderen die in hun thuissituatie te maken hadden gehad met zelfmoord. Ze deden daar net also ze een gerespecteerde liefdadigheidsorganisatie waren’, aldus de mede-oprichter van Holly’s Horse Haven. ‘Die man kwam bij ons met alle referenties en bewijzen op papier en we hebben de locatie bekeken. Dat leek allemaal super in orde, met een prachtige stal en 30 hectare weiland.’ Na een bezorgd telefoontje van een van de gezondheidsinspecteurs werd ontdekt dat de Shetlanders waren verdwenen.

‘We gingen er kijken om te zien het het met de pony’s was, maar er werd ons verteld dat ze een paar weken geleden waren gestolen. De diefstal was niet gemeld aan de politie of aan ons, hoewel in ons contract stond dat we op de hoogte moesten worden gehouden van waar de pony’s zich bevonden.’

De zevenjarige Shetlanders Tyson en Bam Bam werden vijf jaar geleden door Holly’s opgevangen, omdat er niet goed voor ze gezorgd werd. Tyson had zo  weinig te eten, dat hij aan de pallets waren begonnen die in z’n weiland lagen, terwijl Bam Bam – toen nog een hengstje – het zwaar te verduren had in de wei met merries waar hij was losgelaten.  Hij was zwaar gewond aan zijn oog, dat maar net gered kon worden. Beide pony’s hadden lang nodig om te herstellen.

Elaine van Holly’s vreest dat de therapiepony’s zonder toestemming verkocht zijn. ‘We dachten dat we er goed aan deden om ze uit te lenen, maar blijkbaar zijn we te goed van vertrouwen. Dat is de les die we dan geleerd hebben: je moet checken en dubbelchecken.’

De politie is ingeschakeld en heeft de zaak in onderzoek. De eigenaresse en vooral de kinderen hopen dat Tyson en Bam Bam teruggevonden worden.

Horseandcountry/Hoefslag

(Foto: Veurink/Sanoma)

0 834

Volgens Brits onderzoek kan electronische stimulatie van zenuwen een oplossing vormen voor headshaking. Op dit moment zijn er geen veilige en betrouwbare behandelingen voor dit probleem, waarbij paarden extreem reageren op zonlicht, wind, regen, beweging, pollen, stress etc en hierbij met het hoofd schudden, wat kan variëren van eenvoudige korte knikken, tot heftig met het hoofd slaan. Volgens eerder onderzoek zou de oorzaak liggen in een overgevoelige vijfde hersenzenuw (nervus trigeminus), waardoor het paard pijn ervaart.
Veronica Roberts en zes collega’s onderzochten zeven paarden met dit syndroom en pasten PENS (Percutaneous Electric Nerve Stimulation) toe op de dieren. Een behandeling die ook bij mensen met neuropathische pijn wordt ingezet. Voor de methode werden de paarden gesedeerd, waarna via een kleine incisie het PENS apparaatje naast de zenuw werd aangebracht. De behandeling duurde 50 minuten, waarbij beide kanten van de vijfde hersenzenuw werden behandeld. Ieder paard onderging drie of vier behandelingen. Wanneer het paard opnieuw headshakingsymptomen vertoonde, werd deze nogmaals herhaald. Alle paarden kwamen goed door de procedures heen, hoewel drie van hen één keer een hematoom ontwikkelden en bij twee paarden de symptomen, tot drie dagen na de operatie, leken te verergeren voor ze uiteindelijk verdwenen.  Zes paarden vertoonden na de eerste behandeling een positieve vooruitgang, waarna ze weer op hetzelfde niveau gereden konden worden als voor het headshaken begon. Twee van de paarden waren definitief genezen. Bij de andere vijf paarden duurde het 12 tot 28 weken voor het headshaken weer begon.

De onderzoekers concluderen hiermee dat de PENS therapie veilig is en ook kan worden herhaald wanneer dit nodig is. De paarden ondervinden er weinig hinder van en de symptomen verminderen drastisch na de behandeling. Bij sommige paarden kan het een definitieve oplossing zijn voor dit probleem.

Hoefslag/Horsetalk

Foto: Remco Veurink

Foto:

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,256FansLike
0VolgersVolg
6,893VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer