Tags Posts tagged with "subtop"

subtop

0 1150
Youra Yeboah met Wiggy van de Keizershoeve. Foto: Denise van der Plas

Youra Yeboah maakte op haar tiende de enorme overstap van haar shetlander naar het paard Wiggy van de Keizershoeve (v. Diamond Hit). Hoewel het eerst nog wel heel erg wennen was is de combinatie ondertussen goed op elkaar ingespeeld en komen ze succesvol uit in de Junioren.

Perfectionistisch

Het was eerst nog maar de vraag of ze zou gaan springen of dressuren. “Uiteindelijk vond ik het springen een beetje eng worden”, vertelt Youra. “Ik had hiervoor nooit gesprongen en met Wiggy moest ik gelijk tussen de paarden. Dan spring je natuurlijk gelijk een meter of hoger. Dat vond ik wel spannend en de dressuur vond ik uiteindelijk toch leuker. Ik denk dat dat gewoon wat meer in mij zit. Daar zat gewoon meer potentie in dan in het springen. Ik ben heel perfectionistisch en dat zie je in alles terug. Ik ga na de zomer naar 6 VWO en sta gemiddeld een 8. Zulke cijfers wil ik ook graag behalen in mijn proeven.”

Familiepaard

Toen Wiggy net bij de familie Yeboah kwam heeft Youra’s moeder haar eerst doorgereden. Moeder Astrid Yeboah vertelt: “Ik heb de basis gelegd voor Youra maar heb zelf nooit een wedstrijd gereden. Ik ben ook zeker niet zo ambitieus als mijn dochter. Wat ik terug kon vinden over Wiggy was dat het inrijden redelijk goed verlopen is. Toch is het ergens fout gegaan want ze bouwt soms heel veel spanning op tijdens het rijden. Ze komt uit een oude lijn van Diamond Hit x Edison en kan dus zowel springen als dressuren. Vandaar dat Youra zelf de keus had wat ze wilde gaan doen.” “Ja, ik heb haar eigenlijk een beetje gestolen van mijn moeder”, geeft Youra lachend toe.

Wel wat anders

Maar voordat ze de keus tussen springen en dressuren kon maken, moest Youra eerst nog wat groeien. “Toen ik Wiggy begon te rijden begon ik aan de longeerlijn. Eerst vond ik het heel eng om te galopperen omdat ze naar mijn idee heel hard ging. Lichtrijden was toen ook heel moeilijk, ik kwam nog niet eens met mijn benen onder het zadel vandaan”, vertelt de amazone vrolijk. “Dat was wel wat anders dan mijn shetlander. Nu gaat het echt super goed en Wiggy laat heel veel potentie zien. Op wedstrijd kan ze alleen soms nog wel wat in zichzelf kruipen. Aan de buitenkant lijkt ze geen spanning te hebben maar ze keert heel erg in zichzelf.”

Potentie en talent

Daar ligt dan ook nog een verbeterpunt voor de combinatie, vindt Youra zelf. “Ik probeer haar altijd heel erg gerust te stellen. Dan wil ik er al gauw afblijven en dan vind ik het wel goed zoals het gaat. Als ik juist meer de leiding zou nemen denk ik dat ze daar beter op zou reageren. Wiggy is echt een super lief paard, ze zou nooit bokken of steigeren maar door de spanning laat ze soms minder zien dan ze kan. Via het Hippisch Trainings Centrum les ik bij Ton de Kok. Daarnaast les ik bij Annemarie Brouwer en Chantal Neeleman. Zij zeggen ook allemaal dat Wiggy potentie heeft en dat er echt talent in zit. Ik geef in ieder geval niet zomaar op. Als het niet lukt ga ik harder vechten totdat het wel lukt.”

Thuis verder

Dat blijkt, want tijdens hun Juniorendebuut in december behaalde de combinatie gelijk al een score van boven de 60%. “Daar was ik wel heel erg trots op”, geeft Youra aan. “Daarna zaten we alleen met al die stormen en toen kwam Corona. We zijn dus even thuis verder gegaan. Het was wel heel leuk dat we twee weken geleden gelijk weer een score van 62,65% behaalden. Ik hoop de volgende keer dat we weer starten goed gaat. Ik wil proberen er meer aan te blijven rijden. Ik denk dat als ik dat doe, dat onze scores ook hoger zullen worden.”

Ambities

Wat zijn vanaf hier de doelen van Youra met Wiggy? “Zolang ze het aankan en het leuk blijft vinden wil ik zeker proberen hogerop te komen. Met heel veel trainen geloof ik dat het wel moet lukken want ze laat veel potentie zien. Ik hoop haar eerst naar het ZZ-licht te rijden en daarna naar de Young Riders. Maar als ze het dan niet meer leuk vindt gaan we het ook niet doen. Hier lagen nooit onze ambities, we hebben haar gekocht als recreatiepaard en nu loopt ze in de subtop. Ik heb ondertussen in ieder geval wel de ambities, nu nog kijken of Wiggy die ook heeft”, sluit ze gedreven af.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Denise van der Plas

0 2129
Kim Telgen met Ice. Foto: Lieke Telgen.

De Apeldoornse Kim Telgen is een ware duizendpoot binnen de paardensport. Ze geeft les, jureert, is cranio sacraal therapeut én brengt haar paard Ice (v. Wilson) uit in het Z2. “Het was een hele rit voor we hier kwamen maar inmiddels gaat hij nooit meer weg. We puzzelen lekker verder, hopelijk richting de subtop”, zegt ze.

Druk en leuk

“Mijn lesklanten variëren van de B tot de Lichte Tour”, begint ze te vertellen over haar werkzaamheden. “Ook geef ik les op wat rijverenigingen. Drie halve dagen werk ik op een stal in Kootwijk. Daar voer ik stalwerkzaamheden uit en ben ik stalruiter. Daarnaast ben ik jurylid tot en met het ZZ-licht. Ik zit dus regelmatig te jureren. Ook ben ik cranio sacraal therapeut voor paarden. En dat loopt dan allemaal door elkaar de hele week. Ten slotte breng ik mijn eigen paard Ice uit in de wedstrijden. Druk, maar ook vooral heel erg leuk”, concludeert ze.

Problemen oplossen

Wat ze het leukst vindt aan haar werk? “Het combineren van alle verschillende dingen is heel gaaf. Wanneer je ergens rijtechnisch niet helemaal doorheen komt kan je dat met cranio sacraal therapie oplossen. Soms is het ook juist andersom. Dan komen mensen bij mij met een probleem waarvan ze denken dat het lichamelijk is, maar dan kunnen we het juist beter rijtechnisch oplossen. Rijden vind ik denk ik het leukst, maar het overdragen van kennis op anderen geeft ook echt een kick. Dat je mensen diet groeien en dat het dan in de ring tot uiting komt is wel heel gaaf.”

Proberen

“Zo ging ik ook eens bij een paard kijken voor een lesklant. Dat was Ice”, gaat Telgen verder. “Voor mijn lesklant was hij te groen. Ik vond hem wel heel gaaf maar hij viel buiten mijn prijsklasse. Een paar maanden later werd ik gebeld door de eigenaar van de stal waar hij stond. Ice was teruggekomen en viel nu wel binnen mijn prijsklasse. Maar hij was voorheen al lastig met opstappen, dat was nu nog erger. De eigenaar van de stal overtuigde me toch door me te zeggen dat ik het eerst maar eens moest proberen. Hij zou me helpen. Na een maand op proef heb ik hem uiteindelijk toch zelf gekocht.”

Kleiner paard

Eigenlijk kocht ze de ruin als project om op te knappen en weer te verkopen. “Ik had namelijk net mijn vorige paard verkocht omdat hij te groot was. Mijn vorige paard was 1.78m en Ice is 1.88m. Dat kopen van een kleiner paard is dus niet helemaal gelukt”, lacht ze. “Omdat Ice het uiteindelijk zo goed deed heb ik hem toch uit de verkoop gehaald en ben ik zelf met hem verder gegan. Dat pakte hij eigenlijk heel fijn aan. We zijn in het L1 begonnen. Met een paar wedstrijdjes waren we er doorheen en reden we de Regiokampioenschappen. Ook in het L2 ging het voorspoedig en we reden weer op de kampioenschappen mee.”

Verder puzzelen

De combinatie was lekker op dreef, tot Ice geblesseerd raakte. “Hij kreeg in de wei een botsing met een ander paard. Daardoor heeft hij een half jaar gerevalideerd. Toen we weer aan de slag konden pakte hij het super hard op. Het M1 zijn we ook doorheen gevlogen. We zijn daarna een paar keer M2 gestart, maar met zo’n groot paard als hem is het wel een lastige klasse. Toen zijn we het Z1 in gegaan. Na twee keer liep hij al over de 65%. Eerst wilde ik nog even doorstarten en misschien selecties rijden maar door Corona zijn we thuis nog even verder gaan puzzelen.”

Wel even priegelen

Toen de wedstrijden weer van start mochten maakte de combinatie hun debuut in het Z2. “Inmiddels hebben we daar ook alweer vier winstpunten. Deze zomer hoop ik nog wat ervaring op te doen in het Z2, voorname met het doorsturen van de lijnen. Het indoorseizoen hoop ik het ZZ-licht in te gaan. Het zou wel heel gaaf zijn als me dat lukt met mijn tank. In het M2 was het wel even priegelen, maar verder voelt hij niet als een groot paard. Hij is vrij compact in het rijden en is voor mij ook best simpel om te rijden. Hij doet altijd zijn best. Dat is natuurlijk compleet anders dan in het begin.”

Vertrouwen

Hoe heeft ze de grote ruin zo braaf gekregen? “Met heel veel geduld”, klinkt Telgen stellig. “We hebben het heel rustig aan gedaan. Daarbij kreeg ik fijne lessen van Yorick Smit. Hij heeft ons heel goed geholpen. Toen Ice bij mij kwam kreeg hij ook een heel rondje aan fysio, cranio en dat soort dingen. Vanaf het moment dat hij een beetje vertrouwen in me kreeg ging het heel simpel. Ik kan nu alles met hem. Hij is nu altijd safe met opstappen, waar dan ook. Ik kan alleen met hem op pad, hij vindt het allemaal gewoon super gezellig. Ik had het toen niet verwacht maar ik heb echt wel een ontzettende klik met dit paard.”

Goede hoop

En het doel na het ZZ-licht? “Ik wil eigenlijk heel graag de slipjas aan”, geeft ze toe. “Ik hoop gewoon dat Ice een keertje Lichte Tour gaat lopen. Hij lijkt daar wel talent voor te hebben, met name voor het stukje sluiten. Hij moet natuurlijk wel heel blijven en dat is altijd maar afwachten, maar ik heb goede hoop. Vooral omdat hij alles zo makkelijk doorwandelde tot nu toe. Ik vergeet af en toe dat het zo snel is gegaan. Ik heb hem pas drieënhalf jaar en hij is ook pas zeven. Als je je dan ook nog bedenkt dat hij een halfjaar aan het revalideren is geweest dan is het wel heel hard gegaan.”

Goud waard

Haar werk in de paardensport wil ze graag op dezelfde manier blijven uitvoeren. “Zoals het nu loopt vind ik het heel fijn. Ik vind de afwisseling heel erg leuk. Het is tof om te merken dat hoe verder je zelf komt in de sport, hoe meer lesklanten je krijgt die ook hoger rijden. Maar ik vind juist alles leuk hoor: ik geniet ook van de B-lesklanten en ponylesklantjes die haast nog Bixie zijn. Met Ice ga ik lekker doorpuzzelen. Hij gaat inmiddels nooit meer weg. Het is zo’n fijn paard waar ik alles mee kan. Hij blijft altijd bij je en dat is echt goud waard.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Lieke Telgen

0 6888
Edward Gal - GLOCK’S Toto Jr Subtop Schijndel 2020 © DigiShots

Op de negende plek van de startlijst van de Zware Tour bij de kadervormingswedstrijd in Schijndel stond niks ingevuld. Maar om 13:50 reed Edward Gal met zijn GLOCK’s Toto Jr. de ring in voor hun Grand Prix debuut. Een droomdebuut, want de combinatie pakte de winst met de hoge score van 79,493%.

Fris

Gal vertelt uitgelaten. “Het is een fantastisch debuut als je meteen met zo’n score kunt beginnen! Ik was eigenlijk ook heel blij met hoe Toto jr. liep. Hij was in het begin wel fris hoor, dan merk je wel dat hij weinig is mee geweest”, geeft hij toe.

Een keer beginnen

“Voor mij was het ook de eerste keer dat ik met hem een echte wedstrijd reed. Ik heb wel eens een hengstenshow gedaan, maar daar houdt het wel bij op. Hij is ook een paar keer mee geweest naar zo’n kadertraining, toen was hij best wel rustig, maar nu was hij toch wel een beetje opgewonden in eerste instantie. Maar goed, je moet een keer beginnen”, lacht Gal.

Strakke proef

Dat de hengst ‘aan’ staat op wedstrijd ziet zijn ruiter zeker als iets positiefs. “Het is alleen maar lekker! Je merkt dan wel dat hij een beetje afgeleid was van die andere paarden. De ‘tien minuten-ring’ lag naast de ring waar je je proef in moest rijden, dus daar merkte ik wel dat hij ook met de andere kant bezig was. Maar ik voelde dat hij doorging in de ring. Voor mijn gevoel zaten er echt stukken tussen waarvan ik dacht ‘als ik nu nog een strakkere proef rijd, worden die punten nóg hoger’. Maar ik voelde nu al hele goede stukken.”

Groen

In de laatste week voorafgaand aan de wedstrijd in Schijndel hebben ze vooral proefgericht getraind. “Zeker die simpele dingen, of ja, simpel is het niet, maar bijvoorbeeld het binnenkomen moeten we zeker wel blijven oefenen”, vertelt de ruiter. “In een normale training doe je dat niet snel. Je gaat niet naar binnen rijden, halthouden en dan weer wegrijden. Dus dat heb ik meegepakt, maar we hebben ook gewerkt aan het achterwaarts. Dat zijn allemaal dingetjes die nog een stukje beter kunnen, maar goed, het is nog zo groen allemaal. Maar de dingen die hij goed doet, doet hij ook super goed! 

Net als zijn vader

“Het is ook lekker dat je hem op kunt pakken en dan staat hij aan, maar als je even gaat stappen is ook weer meteen die rust er in. Super fijn! Toto Jr. is een paard met heel veel energie, maar wel controleerbaar. Je pakt hem op en dan voel je ‘kom maar’, maar als je hem dan lang laat stappen is het meteen weer gewoon rustig, net als zijn vader.”

Goede energie

“Echt concrete plannen heb ik niet met hem. Ik bekijk het van dag tot dag en voor deze wedstrijd heb ik ook pas afgelopen week besloten om te gaan. Ik wilde graag met hem op pad en toen kon ik hier nog mooi bij. Maar ik heb niet echt plannen van dan en dan ga ik dit doen. We weten nu weer waar we op door moeten trainen en niet onbelangrijk, ik weet nu hoe hij in de ring is, dus dat is ook wel fijn. Qua energie is hij niet anders dan thuis, alleen een beetje afgeleid, maar dat is logisch. We zien het wel”, besluit Gal lachend.

Grand prix debuut voor GLOCK’s Toto Jr en Edward Gal tijdens de K&U in Schijndel. Georganiseerd door Britta Jansen-Timmers van Klavertje Vier PSV.

Geplaatst door DigiShots op Vrijdag 10 juli 2020

Zie ook: Edward Gal: “Voor mij is het niet heel erg dat Tokyo een jaar is verplaatst”

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: DigiShots

Mara de Vries - Icerole DVB Subtop Schijndel 2020 © DigiShots

Mara de Vries wist vanochtend in Schijndel het ZZ-Zwaar te winnen met haar Icerole DVB (v. Desperados). Het was de eerste keer in de subtop voor de combinatie, maar De Vries wist de donkere merrie toch al naar 72,5% te sturen.

Even geleden

De amazone vertelt: “Het was de eerste keer in het ZZ-Zwaar inderdaad. De laatste keer dat ik haar had meegenomen was tijden het NK in Ermelo en toen wonnen we brons in het ZZ-Licht. Dus het was al wel even geleden, maar dat is voor iedereen in deze situatie natuurlijk.”

Hagen

“Volgende week ga ik met Icerole van start in de zevenjarige rubriek in het Duitse Hagen. Dus ik wilde heel graag nog even oefeningen in de ring voordat we naar Duitsland zouden vertrekken. Dat heeft heel goed uitgepakt, dus ik ben absoluut tevreden!”, begint ze vrolijk te vertellen. 

Lichte Tour

De proef was nagenoeg foutloos. “Ik had voor veel verschillende onderdelen hele goede punten. Voor mijn zigzag in de draf kregen we een achtenhalf en een negen en voor de pirouettes hadden we ook achten en achtenhalven. Ze liep eigenlijk heel steady en daar kregen we ook wel complimenten over. Daarbij had ze een hele mooie aanleuning gedurende de hele proef. Ze is nog maar zeven jaar, nog wat jong, maar ze is wel klaar om de volgende keer in Nederland Lichte Tour te gaan starten.”

Sterke punten

Icerole heeft ontzettend veel talent voor het verzamelde werk. De piaffe, passage en de pirouettes worden wel haar sterke punten, ze heeft echt een motor erin. Die motor combineert ze met heel erg veel go en werklust.”

Goed beeld

De laatste tijd trainde de combinatie op het verbeteren van de aanleuning en het rustige beeld. “Ik wilde dat nog net een beetje meer bevestigd krijgen en gelukkig plukten we daar de vruchten van vandaag. Het zag er allemaal goed uit.”

Een fijne proef neerzetten

De amazone heeft voor haar wedstrijd in Hagen volgende week geen speciale aandachtspunten. “In Hagen wil ik hetzelfde rijden zoals vandaag in Schijndel. Ik ga met veel vertrouwen naar Hagen, niet zozeer voor een bepaalde uitslag of iets dergelijks, maar meer om daar een net zo’n proef te rijden. Die uitslag maakt daar niet zo heel vele uit, geen idee wie daar allemaal rondrijden, maar ik heb na vandaag zeker veel vertrouwen om daar een fijne proef neer te kunnen zetten”, besluit ze vastberaden. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: DigiShots

Laurene van den Breemen met Stand By Me. Foto: Daniëlle Vink fotografie

Afgelopen weekend maakten Laurene van den Breemen en Stand By Me (v. Sunlight XX) hun Young Riders-debuut. Hoewel het nog niet helemaal ging zoals gehoopt, is de amazone erg blij met deze mijlpaal. “Het was wel heel erg gaaf, we trainen nu gewoon nog even verder”, stelt ze.

Zere rug

Over het debuut met haar ‘Sem’ vertelt Van den Breemen: “Thuis ging alles al heel goed. De laatste tijd heb ik echter wat last van mijn rug, daarvoor loop ik ook bij de fysiotherapeut. Daardoor valt ook mijn been soms uit. Dat was nu ook het geval. Precies tijdens de proef voelde ik mijn been niet meer. Nu rijd ik heel veel op mijn zit en been, dus het begin met de schouderbinnenwaarts en de appuyementen ging nog wel goed. Maar ja, een pirouette om het binnenbeen dat je niet voelt gaat dan wel moeilijk”, lacht ze.

Heel gaaf

“Ook moesten we een wissel springen wat op het gewenste moment niet lukte. Dan krijg je natuurlijk een nul op je protocol. We hadden wel een zeven voor de series. Series zijn dan ook Sems sterkste punt, die springt hij altijd heel goed”, klinkt ze luchtig. “Het was hoe dan ook wel heel gaaf. Het is voor de eerste keer wel even jammer dat het zo gebeurt. Als ik die fouten niet had gehad, had ik zeker wel een leuke score gereden. We trainen nog even door maar Sem en ik gaan eerst nog twee weekjes op vakantie samen. In augustus gaan we weer verder starten in de slipjas!”

Simpel paard

Van den Breemen geeft aan dat ze helemaal niet verwacht had om op dit niveau te gaan rijden. Ze vertelt: “Je kijkt al zo lang op tegen de mensen die zo hoog rijden. Naar mijn idee was dat altijd een stalruiter met een paard van zoveel duizend euro. Sem is best een simpel paard qua gangen, maar hij is wel heel correct. Om dan met zo’n braaf paard op dit niveau te starten is wel heel erg cool. Sem had al ZZ-licht gelopen toen hij bij mij kwam. Daarom had ik hem eigenlijk gekocht als leermeester. Nu zijn we op het punt gekomen dat ik hém juist dingen kan leren.”

Door het vuur

De combinatie is snel verbeterd in een korte tijd. “Twee jaar geleden reden we nog in het L2”, bedenkt ze zich. “Het is echt super snel gegaan. Sem gaat echt letterlijk voor me door het vuur. Zo moesten we tijdens een wedstrijd bijvoorbeeld naar links appuyeren. Ik voelde wel een gek pasje, maar daarna gooide hij er zo’n uitgestrekte draf uit dat ik dacht dat het niets was. We hebben de proef netjes afgemaakt en afgegroet. Toen we de ring uit kwamen stond hij ineens op drie benen. Hij bleek een enorme spijker in zijn voet te hebben. Als die spijker iets opzij had gezeten, dan was hij er misschien niet meer geweest. Maar hij heeft toch helemaal zuiver zijn proef afgemaakt voor mij.”

Motivatie

Een jaar geleden begon Van den Breemen aan de opleiding paardensport en -houderij. Dit was niet per sé haar grote droom. Sterker nog, ze wist eigenlijk helemaal niet goed wat ze wilde. “Ik heb vroeger veel gehockeyd. Ik had ook een paard maar dat was meer voor de lol. Toen ik op de havo zat was ik na het eerste jaar gezakt, ik wilde toen communicatie studeren. Het tweede jaar zakte ik ook, toen wilde ik pabo doen. Het derde jaar daht ik: ik wil iets verzinnen waar ik mee verder wil. Ik had Sem toen al twee jaar en we gingen steeds meer wedstrijden rijden. Mijn trainer Erwin Driessen motiveerde me daar echt voor.”

Steeds meer interesse

“Daar ben ik tot op de dag van vandaag super blij mee”, vervolgt de amazone. “Erwin en ik hebben hele goede klik, ook naast de paarden. In de sport motiveert hij me. Hij geeft echt ontzettend positief les. Als het niet goed gaat, dan gaat het de volgende keer wel weer beter. Als je echt die klik samen hebt en je merkt dat het goed gaat met de combinatie is dat heel tof. Beter dan dat kun je het niet hebben. Doordat het rijden van wedstrijden zo goed ging kreeg ik steeds meer interesse in de paardensport. De opleiding doe ik binnen twee in plaats van drie jaar. Ik vind het ook heel leuk dat ik nu meer over het paard zelf leer. Niet alleen over hoe rijd je en hoe train je een paard het beste, maar ook over de ingewanden en het skelet van je paard.”

Basis en positiviteit

Na de vakantie start de amazone aan haar tweede en tevens laatste jaar. Hoe ziet ze de toekomst daarna voor zich? “Ik zou na mijn studie graag ergens stalruiter worden. Daar hoop ik paarden op wedstrijd uit te mogen brengen of jonge paarden te beleren. Het geven van lessen vind ik heel leuk dus daar wil ik ook graag mee verder. Heel vaak zie je op wedstrijd dat de basis nog niet in orde is. Daar valt nog zoveel winst te behalen. Daar hoop ik bij te helpen. Ook hoop ik een stukje positiviteit in de sport te brengen. Binnen de dressuursport is iedereen zo jaloers op elkaar. We zouden het elkaar allemaal wel wat meer mogen gunnen”, vindt Van den Breemen.

Met haar Sem traint ze dus nog even door voor de volgende Young Riders-proeven. “Maar het allerbelangrijkste is dat hij er plezier in heeft”, stelt ze. “Dat hij altijd de AC-lijn met zijn oortjes naar voren op loopt. Dat is het doel. Als hij het echt niet meer leuk vindt moet ik iets veranderen. We gaan gewoon lekker verder starten. Ik hoop ook een keer internationaal maar we gaan wel zien of dat er in zit.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Daniëlle Vink fotografie

Vai Bruntink - Ebony - Foto: Anniek de Wit

Vai Bruntink beleefde een uiterst succesvolle dag tijdens de Subtop wedstrijd in Assen. Met de merrie Darabel (v. Westpoint) en KWPN hengst Ebony (v. Painted Black) maakte ze haar debuut in de Grand Prix. De proeven sloot ze af met respectievelijk 70,9% en 70%. Ze bracht ook Cum Laude (v. Apache) aan de start in de Lichte Tour. De combinatie ontving 71% voor hun Prix St. Georges proef.

Mooie cijferlijst

“Het was een super mooie dag. Het is best wel wat om met twee paarden te debuteren in de Grand Prix” vertelt Bruntink. “Het ging zoals we hoppen gehoopt. Ik kon met beide paarden met veel controle door de baan rijden. Met Darabel gingen we als eerste van start. Die trok er echt super aan en was heel scherp. Daardoor sloop er wel een foutje in de serie om de twee. Ze schrok iets in de hoek en toen begon ik te laat. We scoorden een 8 en 8,5 op de pirouettes. Ook voor de piaffe en passage kreeg ze een acht. Het was een hele mooie cijferlijst met natuurlijk nog ruimte voor verbetering. Maar ze laat nu al veel potentie zien. Ik was heel blij verrast dat ze zo fit de baan uit kwam.”

Elegante merrie

De juryleden hadden ook genoten van de vos merrie. Bruntink licht toe “De jury zei dat ze haar een elegante merrie vonden met veel souplesse. Ze straat een bepaalde lichtheid uit. Ze is heel erg gegroeid in de piaffe en passage. Het is mooi dat ze in de proeven steeds sterker wordt en dat combineert met het soepele beeld.” De amazone had haar paarden thuis klaar voor het hoogste niveau. “Ik wist dat ze klaar waren om het op wedstrijd te laten zien. Maar dat is geen garantie dat het ook daadwerkelijk lukt in de baan. Het trainen van de afgelopen maanden werpt wel zijn vruchten af. Ik train sinds anderhalf jaar bij Emmelie Scholtens en ze maakt per paard een aanpak. In de lessen neem ik met Darabel veel proefgerichte onderdelen mee. We moeten er een bepaalde routine in krijgen. Ik merkte nu al dat ik de proef rustiger af kon werken.”

Bovengemiddelde paarden

Met de hengst Ebony wist de amazone een solide proef te rijden. “Ebony is een echte krachtpatser. Hij heeft heel veel kwaliteit in de piaffe en passage. De moeilijke onderdelen gaan hem vrij gemakkelijk af. Ik had soms wat moeite om hem geconcentreerd in de baan te houden. Daardoor wilde ik nog een paar keer de baan in om te oefenen. Maar Emmelie zei ga maar Grand Prix starten, dan moet hij veel meer bij de les blijven. In Assen was het binnen losrijden en buiten starten. Hij werd best even enthousiast in de ring. Maar in deze proef kon hij wat meer energie zijn kwijt wat ik goed kon managen in de baan. Ik moet hem nog veel controleren zodat het van mij blijft. De series zijn nog wat kleiner, terwijl ik weet dat ze nog mooier kunnen als ik wat meer naar voren rijd. Ik wil een gecontroleerde proef rijden met zo min mogelijk fouten en dat is gelukt. Ebony en Darabbel zijn twee bovengemiddeld goede paarden. Ik heb wel vaker Grand Prix gereden maar dan moest alles goed gaan wilde ik net aan 70% rijden. Deze paarden beginnen al op 70%, dat is heel hoopvol voor de toekomst. Ik heb er veel zin in, dit was een mooi begin.”

Goede proef

Tot slot bracht ze Cum Laude aan de start in de Lichte Tour. De hengst was al een ruime tijd niet meer uitgebracht op concours. “Ook Cum liep een hele goede proef. Er is zeker nog ruimte voor verbetering maar ik was er hartstikke tevreden mee. Ik kan alles nog wat mooier afwerken met hem. Cum is al een ruim halfjaar niet mee geweest en de nadruk lag even op de twee Zware Tour paarden” aldus de amazone.

Tekst: Michelle Klutman

Foto: Anniek de Wit

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Rosalinde Lammerts - Romanoff ©DigiShots

Op de rug van haar zelfopgeleide Romanoff (v. Rubinero) reed Rosaline Lammerts twee keer naar winst (68,714% en 63%) in het ZZ-Zwaar tijdens de subtopwedstrijd in Soest. Haar paard had voorheen last van spanning, maar daar was afgelopen zondag niks van te merken.

Laatste keer ZZ-Zwaar

“Ja! Ik ben heel tevreden!”, begint Lammerts te vertellen. “Ik ben er een jaar tussenuit geweest, omdat ik aan een ongeluk een hele ongelukkige, kleine blessure had overgehouden. Toen was er storm, later had ik een plan gemaakt, maar toen kwam corona. Dus dit was weer de eerste competitiewedstrijd en daarmee ook meteen de laatste voor het ZZ-Zwaar.”

Winstpunten

Het doel van de amazone was om in Soest haar laatste punten te behalen. “Ik wilde in ieder geval met met één winstpunt naar huis, maar ik ging met de laatste drie, dus daar ben ik natuurlijk super tevreden over.”

Zijgangen

“Waar ik vooral heel blij mee was in de proef was dat hij weinig last had van spanning. Dat heeft hij soms, maar in dit geval was dat helemaal niet zo, dus dat was voor mij heel fijn rijden. Hij heeft normaliter ook moeite met lengtebuigingen, waardoor de zijgangen als de appuyementen wat lastiger zijn voor hem. Maar dat heb ik nu niet eens gemerkt! Ik was dus vooral tevreden over de zijgangen, dat deed hij heel fijn.”

Niet van nature

“Ik heb in de quarantaine-periode zeker extra gewerkt aan het stukje losgelatenheid en de lengtebuigingen. Als de basis wat dat betreft gewoon goed is, is de proef sowieso fijner te rijden. Van nature is het een paard met niet zo’n makkelijk lichaam, het komt niet vanzelf, dus des te belangrijker dat de basis goed is. Het is een groot paard die ook nog vrij kort is. Het stukje losgelatenheid achter het zadel heeft hij niet van nature mee”, legt ze uit. 

Twee keer zo hard

“Als hij spanning heeft uit hij dat niet, maar ik voel dat hij zich enorm intrekt. hij kruipt in een schulp en dan moet jij als ruiter twee keer zo hard werken om hem door die proef heen te krijgen. Nu merkte ik dat hij heel braaf, fijn, gehoorzaam zijn ding deed. Volgens mij had hij echt zoiets van ‘Kom maar en we doen het!’.”

Opleiding

Lammerts kocht haar paard op twaalfjarige leeftijd toen hij tweeënhalf was. “Ik heb alles samen met hem geleerd. Bij de pony’s reed ik leuk mee en leerde ik de basis van de dressuur, maar hem heb ik zelf opgeleid tot hier. We mogen nu Lichte Tour!” 

Lezen en schrijven

De amazone kent Romanoff dan ook door en door. “Het is een goudeerlijk dier. Als ik bijvoorbeeld op ander terrein ben en ik zit er op, dan gaat hij absoluut niet verder voordat mijn ouders met hem meegaan. Die moeten echt voor hem uit lopen en dan loopt hij nog net niet op hun schoenen. Dat is echt zijn spanning dan ook. Het is een goudeerlijk, eenkennig dier en daarom kan ik lezen en schrijven met hem.”

Verkoop

“Ik heb voor mijzelf besloten dat ik met hem wel de Lichte tour in ga. Hij heeft nu wel een mooie leeftijd voor de verkoop, gezien ik thuis ook nog twee jonge paarden heb staan. Die worden deze zomer zadelmak gemaakt, dus dan heb ik weer twee nieuwe projecten. Ik wil hem nu in de Lichte tour starten en kijken voor hoever dat goed gaat en dan is mijn plan om hem dan toch te verkopen, zodat iemand anders ook nog van hem leert. Het is een super leerpaard”, sluit de amazone af. 

Bekijk hier de uitslag

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: DigiShots

 

Vincent van Gasselt en Delacroix (v. Dancier) - foto: privébezit

Vincent van Gasselt en Delacroix (v. Dancier) reden afgelopen zondag in Zeewolde naar een score van 70,22% in de Grand Prix en pakte daarmee ook de winst. Volgens de ruiter was het zeker geen foutloze proef en is er nog ruimte voor verbetering. 

Stormachtig weer

Hij vertelt: “Toen ik klaar was met de proef was ik super blij! Dit is natuurlijk nog maar het begin, het was geen mega belangrijke wedstrijd, maar ik ben ontzettend blij met hem. Hij doet het altijd voor mij.” Zondag, de dag van de wedstrijd, was het onstuimig weer. “Het was echt storm buiten met enorm veel wind. Dus ik kwam hier en dacht ‘oh jeetje.. Al die bomen aan de zijkant..’. Delacroix is van zichzelf heel heet, dus ik had eigenlijk niet zo’n hoge verwachtingen. Maar toen ik rond de ring reed en hem een paar keer beloonde, gingen zijn oren naar voren en deed hij het gewoon.”

Vertrouwen

“Zeker in zo’n situatie vertrouwt hij volledig op mij. Nu is het, zoals al eerder gezegd, wel zo dat ik hem van de vijf of zes dagen misschien één of twee in de baan rijd en voor de rest in het bos. Hij ziet daardoor natuurlijk ook heel veel”, legt Van Gasselt uit.

Ruimte voor verbetering

De proef liet nog ruimte voor verbetering. “Het binnenkomen was enorm slecht, wat het normaal helemaal niet is”, steekt hij lachend van wal. “Het voelde alsof hij ging changeren, maar omdat hij al zo heet was, wilde ik dat voorkomen. Ik legde toen mijn been er iets aan, maar daar schrok hij weer van. Het was echt wel een lelijke binnenkomer. Mijn achterwaarts ging scheef, ik had nog een telfout in de zigzag en gaf net te veel been in de passage. Voor mijzelf is dat een les dat ik hem gewoon met rust moet laten als hij met een oefening bezig is. Het was pas zijn tweede Grand Prix en die foutjes waren allemaal afstel dingen. Dus als dat er eenmaal uit is, kan ik een hele mooie proef neerzetten.”

Specialiteit

“Wij kregen wel achten en negens voor de piaffe en passage! Je bent al een goed stuk onderweg als je niet bang hoeft te zijn voor die tour. Hij haalt daar altijd hele hoge punten voor. Maar ook de pirouettes zijn een specialiteit. Afgelopen zondag liet hij twee kaarsrechte series zien en zijn stappen is ook meteen aan de lange teugel met die hals naar beneden. Qua oefeningen an sich kan ik alleen zeggen dat de zigzag minder was. Ik had in het begin een telfout, dan kan je nog net zo leuk door blijven rijden, wat ik natuurlijk wel deed, maar dan ben je al kwijt.”

Goede instelling

“In de training ben ik vooral er mee bezig dat Delacroix het leuk blijft vinden. Het is een heel meewerkend paard, en ik ben van mening dat als je een paard hebt met zo’n instelling en die alles voor je doet, je van het karakter af moet blijven. Dan moet je in de waarde laten hoe een paard nu eenmaal is. Ja, hij is heet, maar hij weet dat zo om te zetten dat hij het altijd heel goed doet. Je zou er voor kunnen kiezen om 10.000 keer hetzelfde rondje te rijden totdat hij helemaal perfect is, maar hij voelt zich comfortabel bij lekker het bos in gaan.”

Voor gek verklaard

Van Gasselt weet ook wel dat dat niet met ieder paard kan. “Zondag was die wedstrijd, maar zaterdag reden wij lekker ons ritje in het bos. Ik denk dan dat menig Grand Prix ruiter mij voor gek verklaart. Delacroix is echt een machine, een op en top sportpaard. Op stal staat hij te rusten als ik hem aan het opzadelen ben, maar als ik aan het losrijden ben galoppeert hij lekker door iedereen heen.”

Plannen

“Normaal gesproken bekijk ik mijn planning per wedstrijd. Vrijdag heb ik de kaderwedstrijd in Schijndel, maar ik wil vanuit daar verder kijken. Ik wil graag internationaal met hem weg, maar hij is pas 10, dus ik ben daar nog iets huiverig voor. Als hij het aankan zou ik het graag doen en ik denk dat hij dat kan, maar zo niet dan gaan we lekker zo door. Maar het ligt wel in de lijn der verwachting dat we dat deze winter gaan doen”, besluit de ruiter vastberaden. 

Tekst: Elaine Duurham
Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: DigiShots

Minke van der Linden - © DigiShots

Minke van der Linden maakte haar Prix St. Georges debuut met haar Edmar D (v. Jazz) in Beers. De combinatie kreeg 67,6% voor hun proef. “Het is wel iets magisch met die lange jas. Ik was al een week zenuwachtig maar toen ik erop stapte voelde het meteen al heel goed.”

Slipjas

Van der Linden vertelt enthousiast “Ik had heel fijn gereden maar ik kon de punten niet echt inschatten. Ik dacht het zou wel genoeg moeten zijn voor 60%. Hanneke (Ariens, red.) mijn goede vriendin en trainster zei dit was wel echt goed, dit moet wel 66/67% zijn. Nou, ze had gelijk.” Het waaide hard in Beers waardoor de nieuwe slipjas ook ging bewegen. “Dat was best wel spannend voor hem. Thuis hebben we een keer met de slipjas gereden maar toen was het windstil. Ik had in de proef echt het gevoel dat ik er goed aan kon rijden. De proef wist ik naar mijn eigen hand te zetten.”

Nette proef

“De uitgestrekte draf deed hij heel netjes, daar kregen we bij één jury een 8,5 voor. Ook was ik heel tevreden over de linker pirouette. Het was een proef zonder hoge uitschieters maar een rit waarin alles heel lekker liep. Ik had echt het gevoel dat het een beetje vanzelf ging” aldus de amazone. Ook de juryleden waren gecharmeerd en schreven ‘hele leuke combinatie en hele nette proef’. Ze zaten dicht bij elkaar met de punten. “Ik vond het extra leuk dat beide juryleden het een goede proef vonden. Dat is toch een heel fijn gevoel.”

Logische lijnen

De laatste wedstrijd voor de combinatie was een week voor de uitbraak van het Corona virus. Toen scoorden ze twee maal ruim 65% in het ZZ-Zwaar. “Na die wedstrijd dacht ik er wel aan ons op te geven voor de Lichte Tour. Toen brak het Corona virus uit en hebben we thuis door geoefend. Nu was deze wedstrijd er en dacht ik, we wagen het er maar eens op. Het is wel iets magisch om die met lange jas te rijden. Ik vind de PSG een hele fijne proef met logische lijnen, het staat als een huis.”

Zelf opgeleid

Het paard Edmar D is in eigendom van Van der Linden en haar vader. “We hebben hem als vijfjarige gekocht en zijn in de L2 begonnen. Ik heb hem zelf opgeleid naar dit niveau en we lessen bij Hanneke. Ze kent me heel goed en weet hoe ze me het beste moet motiveren. We zijn een goed team met zijn drieën” vertelt van der Linden.

Vertrouwen

Het volgende doel wordt de Intermediaire I. De amazone vertelt “We gaan door starten in de Lichte Tour. Maar dit was al best een mijlpaal en de Grand Prix is maar voor weinig mensen weggelegd. Een week voor de wedstrijd was ik al heel zenuwachtig en dacht ik, waar ben ik aan begonnen. Toen ik zondag opstapte voelde het meteen al heel goed. Ik had meteen vertrouwen in Ed en hij heeft het waargemaakt.”

Tekst: Michelle Klutman

Foto: Digishots

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Connie Feringa en Dance Little Diamond ©Privébezit

In Neerijnen reden Connie Feringa en haar Valdez-nakomeling Dance Little Diamond afgelopen zondag naar winst in het ZZ-Zwaar. Feringa en de ruin zijn sinds november samen, maar ondanks dat ze hier pas voor de vierde keer aan start verschenen, lieten ze al een mooi harmonieus beeld zien. 

Positieve uitstraling

“Het is een paard dat al wat verder doorgereden was, maar daarbij is hij wel enorm gevoelig. Dus het is wel altijd een beetje zoeken en aftasten om hem naar je eigen hulpen te krijgen.”, steekt de amazone van wal. “Toch ben ik zeer tevreden over hem omdat hij altijd goede zin heeft en de oortjes naar voren heeft. Vooral die positieve uitstraling is heel kenmerkend voor hem en de jury ziet dat ook.”

Hard werken

“De quarantaine-periode was voor ons wel prettig, omdat we elkaar thuis rustig konden leren kennen. Maar eigenlijk is hij thuis moeilijker dan op concours”, lacht Feringa. “Als er thuis iets veranderd kan hij heel gevoelig zijn, maar als ik op concours de baan verken is hij ontzettend meewerkend en gaat hij er echt voor. Het karakter van hem is zo dat hij van hard werken houdt en dat scheelt alles. Als een paard zelf wil werken is alles makkelijker dan wanneer je ze moet dwingen. Hij vindt het allemaal niet zo moeilijk, laat ik het zo zeggen.”

ZZ-Zwaar

Feringa heeft al eerder in het ZZ-Zwaar gereden. “Wel met andere paarden, maar ik ben nog nooit hoger gekomen. Vandaar ook dat we dit paard hebben aangeschaft omdat hij mij waarschijnlijk toch wel hogerop kan gaan brengen. Hij moest nu dan in het ZZ-Zwaar beginnen, maar er zit zeker meer in.”

Nog een stuk beter

Twee weken geleden startte de combinatie ook al in Soest, maar in Neerijnen ging het een stuk beter. “Dit keer had hij nog meer uitdrukking. Dance Little Diamond kan echt gruwelijk draven en dat gedeelte lukte deze proef ook echt goed. In Soest ging er nog een serie fout, maar nu hadden we over de gehele linie heel weinig fouten. Ik had nu toch nog wel het idee dat het écht nog een stuk beter kan. Dat is dan de uitdaging om dat de volgende keer voor elkaar te krijgen.”

Vriendelijk beeld

De Valdez-nakomeling beschikt dus over een goede draf, maar ook de inzet van de ruin ziet zijn amazone als een kwaliteit. “Hij doet het altijd, maar ik vind hem ook erg talentvol. Hij heeft eigenlijk nergens moeite mee. Piaffe, passage, verzamelen, hij kan het gewoon allemaal en vindt niks moeilijk. Omdat hij zoveel talent heeft gaat het hem zo makkelijk af. Het is ook leuk dat de jury hem steeds prijst om het harmonieuze beeld. Hij doet steeds zijn oortjes naar voren, zwiept niet met zijn staart en doet zijn mond niet open. Het ziet er uit alsof hij het graag doet en dat is prettig om naar te kijken. Doordat het er zo vriendelijk en makkelijk uitziet hebben we ook deze punten gekregen denk ik.” 

Droom

Het is een droom van Feringa  om in de Grand Prix te starten. Dance Little Diamond heeft dat klusje al eerder geklaard met Liseon Kamper. “Ik voel me nu wel bevoorrecht om een paard te hebben die het al gedaan heeft, zodat het voor mij sneller gaat. Ik rijd al mijn hele leven, maar om een paard van zadelmak naar Grand Prix-niveau te brengen kost heel wat jaartjes. Als je dan geen blessures krijgt lukt het wel een keer, maar nu wilde ik een paard dat het al gedaan had. Ik hoop dat ik dat niveau ook een keer aankan, hij kan het zeker, maar wellicht kunnen we dat samen bereiken”, besluit de amazone.

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Volg ons!

102,931FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer