Tags Posts tagged with "subtop"

subtop

Anne van de Kieft was op zoek naar een klein en braaf paard, maar stuitte bij toeval op de toen vijfjarige, 1.70M-hoge niet al te brave Dirk (v. Special D). Na een hele lange weg met vallen en opstaan zijn ze ondertussen ZZ-Zwaar en hebben ze de Lichte Tour als doel gesteld.

“Ik was op zoek naar een klein braaf paard omdat ik na een paar ongelukjes een beetje angstig was geworden. Uiteindelijk kwam ik terecht bij Dirk, die ondertussen 1.74M is”, steekt ze lachend van wal. “Inmiddels is dat alweer zeven jaar gereden en hebben we een hobbelige weg achter de rug. Toen ik hem kreeg kon hij stappen, draven en galopperen en was hij op zich wel braaf. Maar na een half jaar kreeg hij meer energie en werd hij heel kijkerig tijdens het rijden”.

Vertrouwen

Nadat de combinatie aan elkaar gewend was besloot Van de Kieft wedstrijden te gaan rijden. “Met name in het L kwamen we nooit verder dan de E/B-lijn omdat Dirk dan iets in de hoek zag en absoluut niet meer erlangs wilde. We kregen van de jury vaak te horen dat het een powerhouse van een paard is, maar dat hij nog wel in goede banen geleid moest worden”, grinnikt de amazone. “Toch zag ik het af en toe echt niet meer zitten. Ik heb echt periodes gehad dat ik mezelf huilend afvroeg waarom ik hier aan begonnen was en dat het echt te moeilijk was. Ik wist niet meer hoe het ooit goed moest komen, daarom besloot ik een nieuwe instructeur te zoeken, zo kwam ik uit bij Mark van de Donk. Hij heeft van het begin af aan vertrouwen in ons gehad en ons super geholpen, waardoor we inmiddels alweer ZZ-Zwaar rijden. Dat is super gaaf en daar ben ik ook heel erg trots op”.

Droom

De amazone raakte zo gehecht aan Dirk, dat ze er nooit aan gedacht heeft om hem te verkopen. “Dirk is mijn paard en hier moet ik het mee doen. Door door te zetten en mede dankzij Mark zijn we door de moeilijke momenten heen gekomen. Dirk is nooit gemeen geweest, maar het is wel een paard met karakter. Je kan hem niet dwingen. We doen alles samen, als ik hem dingen op ga leggen doet hij het zeker niet”.

Van de Kieft had nooit verwacht dat ze de subtop zouden halen. “Mijn allergrootste meisjesdroom is was dat ik het Z zou halen, dat is ondertussen ruimschoots gelukt. We zijn ondertussen één keer ZZ-Zwaar gestart, maar we waren beide heel zenuwachtig dus niet alles ging even goed. Helaas gingen vlak daarna de coronamaatregelen in, waardoor we niet meer weg zijn geweest. Om toch een beetje routine te houden rijden we mee met de Hoefslag@Home-wintercompetitie. We kunnen de oefeningen oefenen in onze eigen vertrouwde omgeving zodat we toch nog ergens naartoe kunnen werken en vertrouwen op kunnen bouwen”.

Hoogste cijfer

Over de wedstrijd vertelt ze: “De proeven zijn iets langer en er zitten opeens weer travers in. Toen ik nog in de klassen reed waar dat verplicht was, vond ik het een verschrikkelijke oefening. Pas toen we ZZ-licht startten lukte het me pas om ze goed te rijden, en toen hoefde het niet meer. Gek genoeg haalde ik daar nu mijn hoogste cijfer op”, lacht Van de Kieft. “Het commentaar was leuk en ik was positief verrast over wat de jury allemaal kon zien vanaf een video. Zo zag hij een klein verschil in de buiging tussen links en rechts en dat Dirk vanuit het appuyement iets korter werd in de hals, wat beide klopte”.

Lichte Tour

Momenteel is de combinatie hard aan het trainen om straks weer regulier te kunnen starten. “Dirk gaat zeker niet weg, dus zolang hij het leuk vindt en aankan gaan we gewoon door. Volgens Mark is de rek er ook zeker niet uit, hij denkt dat Dirk nog wel Lichte Tour kan lopen. Dirk kan ondertussen piafferen en de series gaan ook redelijk. De sky is the limit, dus je weet natuurlijk niet wat de toekomst ons brengt. We blijven lekker doorgaan en we zien wel waar we eindigen. Ik had nooit verwacht dat we dit al zouden bereiken, dat de Lichte Tour in zicht is is wel heel bijzonder”.

Kingsley rijlaarzen

Als je meedoet met de Hoefslag@Home-wintercompetitie maak je kans op een waardebon ter waarde van €1000,- om te besteden aan custom made Kinsley Rijlaarzen. Van de Kieft kan wel een nieuw paar gebruiken voor als de wedstrijden straks weer beginnen. “Dan kunnen we straks weer shinen in de ring”, sluit ze enthousiast af.

Klik hier voor meer informatie over de Hoefslag@Home-wintercompetitie. Een video insturen kan via de website van WeAllRide.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Sportpaardenfoto.nl/ Nikki de Kerf

0 16220
Monique Bijl met de goedgekeurde Tinker-hengst Bing

Bing is een bijzondere verschijning bij de subtop. Hij is de eerste Tinker die ZZ-Zwaar loopt. Zijn  eigenaresse en amazone, Monique Bijl, is maar wat trots op hem.

Leuke reacties

“Hij loopt natuurlijk anders dan de rijpaarden. Als er voor mij een spectaculair paard in de ring is, dan valt het voor ons niet mee. Ik merk dat de jury’s er ook nog aan moeten wennen. Hij beweegt anders en hij heeft enorme sokken. Hij is super werkwillig, maar het gaat allemaal niet vanzelf. Dat hij compact gebouwd is en een dikke nek heeft, maakt het ook niet eenvoudiger, maar dat geeft niet. We krijgen vaak hele leuke reacties, dat mensen het zo knap vinden. Bing is een goedgekeurde hengst, maar daar merk je verder niks van in de omgang. Hij is enorm lief en ik ben super trots op hem!”

Hard gewerkt

“Ik vind het ontzettend leuk dat je steeds meer Tinkers in de dressuursport ziet. Toen ik net met Bing startte bij de basis, voelde ik me soms wel eens een buitenbeentje. Nu niet meer. We hebben er heel hard voor gewerkt en we rijden er toch maar. Soms leg ik mezelf wel druk op, omdat ik tussen al die toppers rij. Dat moet ik nog een beetje leren loslaten.”

Ander paard

“Een Tinker is anders dan een gewoon rijpaard. Ze hebben bijvoorbeeld sneller de neiging om in je hand te gaan hangen. Sinds kort ben ik gaan lessen bij Sara Ouwehand. Bij haar leer ik een hele andere manier van rijden. Ik moet veel aan mijn eigen houding werken. Ik ben 55 jaar en ik heb best veel last van mijn lijf. Door Sara leer ik om meer los te laten en beter te gaan zitten. We doen ook veel oefeningen bij haar in de praktijk. Naast mijn eigen houding, besteden we er ook veel aandacht aan dat Bing op zijn eigen benen moet lopen. Hij mag niet meer zo in mijn hand hangen en doordrammen. Omdat het zo anders rijden is, moeten we daar nog even een weg in vinden, maar ik heb nu al een heel ander paard onder me.”

Maatje

“Bing is echt mijn ‘Once in al lifetime’ paard en helemaal mijn maatje. Hij is ook goedgekeurd en heeft al verschillende nakomelingen. Echt heel leuk. Tnkers zijn gewoon ook heel leuk. Ze zijn koel in het hoofd, maar wel werkwillig. Je kunt er altijd zo mee weg rijden, ook al heb je ze een paar dagen niet gereden. Ze zijn gewoon altijd hetzelfde. Ik wil nooit meer anders. Ik hoop dat de wedstrijden weer snel doorgaan, zodat we weer kunnen starten. Ik weet dat we nooit 70% zullen halen, maar 60% is al super. Ik ben sowieso al super trots op hem!”

Bron: De Hoefslag

0 2207
Ilze de Meer en Disconto foto Anja Robbertsen

Ilze de Meer (58) is met de twaalfjarige Disconto (v. Welt Hit II) op weg naar de Zware Tour. Iets wat ze zelf nooit had gedacht om te kunnen bereiken. Toen ze hem net gekocht had, als vierjarige, kreeg ze eerst ook nog een fikse tegenslag te verduren met hem.

Leverwaarden veel te hoog

“Toen Disconto vier was kocht ik hem.  Hij was toen nog hengst. Niet lang daarna werd hij heel erg ziek. Het heeft heel lang geduurd voordat we erachter wamen waardoor hij zo ziek was. Zijn  leverwaarden waren flink verhoogd, maar we konden niet vinden waar dat door kwam. Na verschillende onderzoeken in de kliniek zeiden ze dat het niet iets interns was, maar dat het moest komen door iets wat hij binnenkreeg. We zijn toen alles gaan elimineren. Toen we overgingen op ander hooi, bleek hij weer op te knappen. Uiteindelijk zat er dus een gif in het kuil waar hij zo ziek van was geworden”, vertelt Ilze.

‘Niet met mij’

“Het duurde bijna een jaar voordat we weer echt op gang kwamen. Dat vond ik wel erg jammer. Ik had net een nieuw paard en dan wordt hij zo ziek. Gelukkig is hij wel weer beter geworden. Uiteindelijk zijn we lekker op wedstrijd gegaan. We zijn in het L1 begonnen en hebben alle klassen doorlopen. In het M2 werden we nog reserve kampioen van Utrecht. Ik ben al snel bij Theo Hanzon gaan lessen en dat doe ik nog. Theo zei meteen al dat Disconto een paard was dat Grand Prix kon gaan lopen.  Ik moest daar wel om lachen en zei hem dat dat niet met mij zou gebeuren. Kijk maar eens wat daar allemaal mee rijdt!”

Niets te verliezen

Toch begint dat niveau nu wel heel dicht in de buurt te komen. “Laatst heb ik een proefgerichte clinic gereden bij Marlon van Wissen in de Inter II. Hij pakt alles zo goed op en tegelijkertijd merk ik dat er nog steeds verbetering in zit. Het is wel een hele stap vind ik, naar de Grand Prix, maar ik ga het nu toch proberen. We zijn nu zo dichtbij, dan vind ik het zonde om het niet te doen. Ik heb als amateur ook niets te verliezen en geniet gewoon lekker van mijn paard. Soms voel ik me op wedstrijd wel oud tussen de jonkies, maar je bent nooit te oud om te leren!”

Bron: De Hoefslag

0 4112
Celine Jeurissen en Hercules foto Picture Pure Charlotte Lemmens

Celine Jeurissen (22) kocht Hercules (v. Charmeur) als veulen. Normaal worden de paarden bij hen thuis verkocht nadat ze netjes opgeleid zijn, maar Hercules mocht blijven.  Als de corona geen roet in het eten had gegooid, waren ze al ZZ-Zwaar gestart, met als uiteindelijke doel de U25. Celine vertelt over de bijzondere band die ze met Hercules heeft.

Snel handtam

“Mijn vader kocht Hercules destijds op de veulenveiling. Dat doen wel vaker, op deze manier veulens aankopen. Toen Hercules oud genoeg was kwam hij naar ons thuis. Vanaf dat moment heb ik hem iedere dag in de hand gehad. Lekker poetsen, een keer een dekje opleggen, wandelen, dat soort dingen deed ik veel met hem. Hij was al snel handtam”, vertelt Celine.

Maatje

“Ik heb hem samen met iemand zadelmak gemaakt en vanaf het eerste moment is hij super werkwillig. Hij doet het altijd. Dat vind ik toch wel heel speciaal. We konden hem al heel vaak verkopen en nog voor genoeg geld ook, maar we hebben het niet gedaan. Zo’n paard als hij vind je niet zo snel weer. Het is ook echt mijn maatje. Hij is ook heel eenkennig, als ik een dagje weg ga, dan eet hij niet. Hij is helemaal gericht op mij en er rijdt ook nooit iemand anders op.”

Grote droom

“Mijn uiteindelijk doel met hem is om U25 te starten. Helaas waren er dit jaar bijna geen wedstrijden. Daardoor zijn we nog niet ZZ-Zwaar gestart, maar zodra het weer kan doen we dat. Daarna wil ik doorstromen. Er is hier een paar keer iemand geweest die met hem de piaffe aan de hand oefent en dat doet hij echt heel goed al.  Het is echt een grote droom om straks samen op het hoogste niveau te rijden. Natuurlijk droomt iedereen daarvan, maar als je de hele weg vanaf veulen samen doorlopen hebt en je hebt zo’n speciale band samen, dan maakt dat het nog extra bijzonder.”

Familiebedrijf

Hercules is niet het enige paard dat Celine rijdt. Samen met haar ouders runnen ze een eigen dressuurstal in het Limburgse Landgraaf. “Mijn vader is erg geïnteresseerd in de fokkerij. Hij vindt fokken leuk, maar ook het uitzoeken van veulens. Ik maak de paarden zadelmak en rijdt ze verder door. Mijn moeder ondersteunt me overal in en gaat ook altijd mee op wedstrijd met me. Ik rij zo’n negen paarden er dag. Van onszelf hebben we verder nog paarden tot zes jaar. Daarnaast rij ik paarden van klanten en geef ik ook veel les. Het is heel druk, maar het voelt niet als werk. Iedere dag vliegt voorbij. Het is super om de hele dag bezig te zijn met wat je het liefste doet”, besluit ze tevreden,

Bron: De Hoefslag

0 4563
Mark Jongejan en Gamin foto Serena Offermans

Geen enkel paard is hetzelfde. Soms hoor je wel heel bijzondere verhalen van paarden die van heel ver moesten komen, maar uiteindelijk het wel gaan doen voor de ruiter. Zo ook het verhaal van Mark Jongejan en het paard Gamin van zijn vriend Nico Blom. Tien jaar lang leefde hij in een kudde in het wild. Daarna is hij kort western gereden en na een lange en moeilijke weg loopt Gamin nu ZZ-Zwaar met Mark. En dat is niet het enige bijzondere paard dat Mark rijdt.

Drammerig

“Tot zijn tiende leefde Gamin in een kudde in België”, vertelt Mark. “De stal eigenaar waar ik stond had hem gekocht voor de westernsport. Hij werd gecastreerd en ik heb hem soort van door gereden met een westernzadel, hoewel ik eigenlijk niks met western had. De eigenaar zette hem uiteindelijk te koop. Ik leerde Nico kennen en hij kocht hem. Ik heb hem na anderhalve maand gestart in de B. Dat ging goed en we werden reserve kampioen van de vereniging. Daarna heeft Nico hem een tijdje gereden, maar hij was zo drammerig in aanleuning. Het was heel rommelig, hij kwam over de teugel of ging rennen of bokken.”

Dominant paard

Na een jaar ben ik hem zelf weer gaan rijden. De B en L gingen echt niet zoals het hoort. Het is echt een dominant paard en als hij de kans krijgt om iets stouts te doen dan deed hij het. Ik dacht dat ik die lage klassen zelf wel door kon komen, maar ik ben toen toch met hem gaan lessen, omdat het echt niet ging. In die lessen schakelen we heel veel. Hij rende een beetje van het achterbeen af, dus ik moest hem iets meer terug rijden. Daardoor werd hij steeds sterker en werd de aanleuning ook beter. Het M waren we zo door.”

Dramatisch

“In het Z1 was het weer dramatisch. Hij is klein, maximaal 1.58m en iets overbouwd, maar in het Z moeten ze toch iets meer bergop blijven lopen. We hebben er een jaar over gedaan voor we over mochten naar het Z2. De wissels zaten er er toen best snel op en binnen een half jaar mochten we ZZ-Licht starten. Daar waren we echt in vijf proeven doorheen. Dat had ik nooit verwacht. Hij is super ijverig en ik merk nu dat hoe moeilijker het wordt hoe beter hij zijn best doet. In de lage klassen was hij met alles bezig behalve met zijn proef.”

Best spannend

“We hebben nu twee keer ZZ-Zwaar gestart, maar hebben nog geen 60% gescoord. Dat niveau is toch heel anders en voor mij ook echt nieuw. Ik moet zeggen dat ik het ook best spannend vond om dat te starten. We zijn nu lekker door aan het trainen. De series worden nu ook steeds beter, dus eigenlijk hoop ik wel dat we dit jaar nog kunnen starten en anders volgend jaar. Hij is al wel 17 jaar, maar de eerste tien jaar van zijn leven heeft hij niks gedaan. Hij is dus super fit.”

Ook geval apart

Gamin is niet het enige paard dat Mark rijdt dat niet helemaal volgens het boekje gaat. Ook Dollar Girl, die hij drie jaar geleden kocht, is een geval apart. “We hebben ontzettend veel tegenslagen gehad. Ze is heel gevoelig voor mok en krijgt daar heftige reacties op waardoor ze verschillende keren kreupel was. Vorig jaar oktober tikte ze zichzelf aan. Op 1 november werd ze geënt en op 2 november stond ze stok kreupel. Toen bleek er een abces in haar been te zitten. Met de kerst mochten we weer rijden. Tot ze op 3 januari een witte vlek op haar oog had.”

Oog eruit

“We moesten veel druppelen van de dierenarts. Dat ging heel goed. Toen er nog een klein plekje over was mochten we ermee stoppen, omdat ze dachten dat dat zelf wel zou verdwijnen. De dag erna was het hele oog wit en had ze echt pijn. Dat oog moest er toen uit.”

Band opgebouwd

“Ze was altijd heel afstandelijk en kon heel gevoelig en paniekerig reageren op kleine dingen. Ik wist ook niet of het goed zou komen als ik haar weer ging rijden met maar één oog. We hebben een half jaar lang drie keer per dag samen gewandeld en toen hebben we toch een band opgebouwd. Ik start nu Z2 met haar en ze doet het met één oog beter, dan toen ze twee ogen had. Het zijn bijzondere paarden, maar juist die uitdaging vind ik heel leuk. Zeker als het dan toch goed komt.”

Bron: De Hoefslag

0 2071
Jeroen Bakker en I Go (v. Fürstenball) CDKfotografie

Jeroen Bakker is al heel lang werkzaam in de paarden. Hij werkte onder andere twee jaar lang in China waar hij veel les gaf en reed. Hij trainde paarden in Amerika en was stalruiter bij Judy de Winter Dressage. Sinds 1 januari heeft hij het roer omgegooid en is hij voor zich zelf begonnen, met als grootste doel de Grand Prix te bereiken.

Week goed gevuld

“Voordat ik helemaal voor mezelf begon werkte ik voor Judy de Winter. Ik werkte vijf volle dagen en op de dagen dat ik vrij was reed ik veel en gaf ik veel les. Op een gegeven moment was de combinatie niet meer te doen. Toen ben ik bij Judy gestopt en voor mezelf begonnen. Ik rij paarden van mezelf, maar ook voor anderen, voor wedstrijden en voor de verkoop. Een aantal paarden staat waar ik stallen huur, maar ik rij ook veel rond om te rijden, maar ook om les te geven. Daarnaast maak ik sinds kort samen met een vriendin trainingsvideo’s. Ook heel leuk. Mijn week is dus nog steeds goed gevuld, maar nu ben ik eigen baas”, vertelt Jeroen enthousiast.

China en Amerika

Jeroen bracht tijd door in Amerika en China om te rijden en om les te geven, maar blijft nu helemaal in Nederland. “In Amerika heb ik eventingpaarden dressuurmatig gereden die naar de Olympische Spelen moesten voor het Chinese team. In China heb ik twee jaar gewerkt. Dat was super leerzaam en heel leuk. Ik was een maand daar en dan weer een maand in Nederland. Ik gaf daar veel les., maar dat was met behulp van een tolk die niets van paarden wist. Dan was het soms beter om het te laten zien, dus ik reed er ook best veel. Ik heb een hele leuke tijd gehad, maar op een gegeven moment was het gewoon niet meer te combineren.”

Gegroeid

Over de paarden die hij rijdt vertelt hij: “I Go is het enige paard dat ik nu start dat van mezelf is. Ik heb nog wel wat jongere paarden en paarden in de opfok. I Go is zeven jaar en ik heb hem nu een jaar. Daarvoor heeft hij L/M gelopen en ging hij veel op buitenrit. In een jaar heeft hij super veel geleerd en en is hij enorm gegroeid in zijn werk. Ik heb hem in het ZZ-Zwaar gestart en hoop hem snel in de Lichte Tour uit te brengen. Ik heb al een aantal paarden Lichte Tour gestart, maar mijn hoofd doel is de Grand Prix. Of I Go dat gaat halen is nog afwachten. Talent om te sluiten heeft hij, maar hij moet nog wel sterker worden.”

Alles onder één dak

“Verder rij ik nog een twaalfjarige, die al Lichte Tour heeft gelopen. Inmiddels zitten de éners erop en de piaffe en passage. Dan heb ik nog twee paarden die eraan komen, maar die ik nog gestart heb; een achtjarige Apache en een elfjarige Westenwind. Ik huur nu stallen en rij daarnaast veel rond. Uiteindelijk wil ik graag een eigen stal huren of kopen, zodat ik alle paarden onder één dak heb. Dan wil ik me ook richten op de fokkerij. Mijn eerste doel is nu eerst om de Grand Prix te bereiken. Daar doe ik alles voor. Ik ben in ieder geval heel blij dat ik voor mezelf ben begonnen. Tot nu toe loopt het heel fijn en goed”, besluit hij dankbaar.

Bron: De Hoefslag

 

 

0 1456
Debby de Graaf - Kai Galloper Subtop Nispen 2020 © DigiShots

Debby de Graaf reed na een succesvolle ponytijd KWPN’ers, maar is sinds een jaar of tien verknocht aan het Friese paard. Inmiddels werkt ze al ruim zeven jaar voor stoeterij Galloper waar ze niets anders doet dan Friese paarden trainen, opleiden en uitbrengen. Tot nu was het hoogste niveau dat ze gereden had Intermédiare I, nu komt voor haar met Kai Galloper (v. Uldrik 457) toch de Grand Prix in zicht.

Veel potentie

“Met hem zit de stap naar het hoogste niveau er in. Kai kwam anderhalf jaar geleden bij ons op stal. Toen was hij één keer Z2 gestart. Ik ben hem gaan rijden en ik kon hem eigenlijk vrij snel naar mijn hand zetten. Hij heeft enorm veel potentie en een super goede draf en galop. Daarnaast heeft hij heel veel uitstraling. Hij is een tikkeltje gevoelig, maar wel zo dat ik er goed mee kan werken. In het begin was hij een beetje introvert, maar nu is hij heel erg op mij gericht en reageert hij op de kleinste hulpen”, vertelt Debby enthousiast.

Droom

“Ik heb een paar leuke competities met hem gereden en ook mooie subtop wedstrijden, zoals in Tolbert.  Nu ben ik hem aan het klaarmaken voor de Inter II en dat gaat heel goed. In het begin vond hij de piaffe en passage lastig, omdat hij heel groot wilde draven. Met hulp van Danielle Heijkoop, bij wie ik train, pakt hij dat nu super op. Ook de éners gaan goed. Het is heel snel gegaan. Het is ook zo’n fijn paard om mee te werken. Ik wil graag dit jaar nog Inter II starten, als er straks nog wedstrijden zijn, en daarna door naar de Grand Prix. Het lijkt me ook geweldig om internationale wedstrijden te rijden. Dat is echt een droom van me.”

Meewerkend

Vroeger reed ze KWPN’ers, maar Debby is nu helemaal om en bij stoeterij Galloper rijdt ze de hele dag Friezen. Kai is momenteel haar enige wedstrijdpaard, maar op de stoeterij staan heel veel jonge talentvolle paarden, waaronder kwaliteitsvolle jonge sterhengsten. “Friezen hebben een top karakter en zijn altijd meewerkend. In de fokkerij wordt steeds meer gekeken naar de sport, waardoor de gangen van de Friezen steeds beter worden. Toen ik bij stoeterij Galloper ging werken zag je maar een handje vol Friezen bij de subtop, nu zijn dat er veel meer. Friezen zijn op stal heel lief en ze zijn ook nog eens heel mooi om te zien. Het Friese paard staat bij mij echt dik op de eerste plaats!”

Bron: De Hoefslag

 

0 1970
Anita van Stam Scheerman - Alvaro Subtop Tolbert 2020 © DigiShots

Anita van Stam-Scheerman is dressuuramazone en komt met de opvallende vos Alvaro (v. Turbo Magic), die ze al vanaf veulen heeft, uit in de Lichte Tour. Anita jureert veel tot en met de Lichte Tour en wilde graag door als Grand Prix-jurylid. Daarvoor moet je zelf een keer 60% hebben gereden in de Intermédiaire II. Alvaro doet alle oefeningen met gemak, maar één oefening was een groot probleem.

Echt mijn paard

“Toen Alvaro drie maanden was heb ik hem gekocht. Ik had hem aangereden na het zadelmak maken en toen dacht ik dat hij misschien iets te klein voor mij zou blijven. Ik dacht er aan om hem te verkopen, maar dat heb ik niet gedaan, omdat hij alles zo goed en makkelijk deed. Hij bleef het goed doen en toen hij twaalf was dacht ik dat nu het moment was om hem te verkopen, gezien zijn leeftijd. Hij liep toen Lichte Tour. Toch heb ik het niet gedaan. Het is echt mijn paard en ik wilde graag ooit Grand Prix rijden. Hij mocht dus blijven”, vertelt Anita.

Overstap Zware Tour pittig

“De stap van de Lichte Tour naar de Inter II en de Grand Prix vind ik echt enorm groot. Dat is echt pittig. Ik wilde graag Grand Prix-jury worden, dus ben hem wel gaan starten in de Inter II. De piaffe en passage doet hij super, maar de éners kreeg ik er maar niet in. Dan had ik er weer vier of vijf, maar de hele serie lukte gewoon echt niet. Ik bleef daardoor ook onder de 60%. Mijn jureer ambities heb ik toen maar los gelaten en ik ben me meer op ons zelf gaan focussen. Die éners moesten er gewoon eerst goed op, maar dat was nog een héél karwei.”

Frustratie dingetje

“Ik ben zeker een jaar zelf bezig geweest om ze goed te krijgen en het lukte maar niet. Ik ben absoluut geen opgever, maar ik dacht dat ik het nooit zou leren en als ik het nooit zou leren, dan zou Alvaro het ook nooit leren. Het werd echt een frustratie dingetje. Ik les bij Mark van der Donk en hij let heel erg op mijn paard en het management er omheen. Alvaro ziet er nu ook super uit. Ik kreeg van een lesklant een les aangeboden bij Joyce Heuitink. Joyce is expert op het gebied van series aanleren, dus daar ben ik met haar mee aan de slag gegaan. Door die combinatie van instructeurs is het kwartje gevallen.”

Ritme te pakken

“Joyce probeerde verschillende manieren om het aan te leren en bij de tweede poging hadden we het ritme te pakken. Ik ben nu een paar keer bij haar geweest en de serie zit er gewoon op. Ik kan hem nu super safe rijden, zonder dat ik eerst een serie om de drie of vier moet rijden. Vanaf de linker- of rechterhand is nu ook hetzelfde, ik zit er stil boven en het is kaarsrecht. Zelfs op een trensje!”

Starten

“Ik ben echt super blij dat de éners nu zo bevestigd zijn. Nu ga ik graag weer starten in de Inter II en dan door naar de Grand Prix. Als er weer wedstrijden zijn tenminste”, besluit ze gedreven.

Bron: De Hoefslag

 

0 1499
Dominique Marijnissen & C'est Liza

Dominique Marijnissen beleeft een turbulent jaar met haar merrie C’est Liza (v. Painted Black). Afgelopen maart gleed de merrie uit waardoor ze beiden ten val kwamen. De combinatie reed zaterdag de eerste wedstrijd sinds de val en de Covid-19 pandemie.

Uitgegleden

De combinatie reed in februari haar laatste wedstrijd. Daarna brak de Covid-19 uit waardoor er tijdelijk geen wedstrijden waren. De combinatie trainde thuis door en besloot veel af te wisselen in de training. Marijnissen vertelt “Dressuur rijden wisselde we af met trainen op het land en galoptraining. Eind maart ging het mis. Ik reed op het land en het ging heel goed. Ze maakte een twee gekke sprongen en bij de derde gleed ze uit. We kwamen beide ten val en vanaf daar weet ik niks meer.”

Zware hersenschudding

“Gelukkig was mijn moeder erbij. Ik werd met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht waar ze direct een CT scan maakten. Ik moest een nachtje blijven en hield er rugpijn en een zware hersenschudding aan over. De twee weken daarna kon ik heel weinig, ik was snel moe en kreeg hoofdpijn. Vier weken na het ongeluk ben ik weer rustig gaan rijden en de training op gaan bouwen” vertelt de amazone.

Geen schade

Marijnissen heeft de merrie zelf kunnen kopen. “Ze had vorig jaar een peesblessure en toen was het moment er dat ik haar over kon kopen. Nadat we gevallen waren merkte je wel dat ze een beetje stijf was. Ik heb haar helemaal na laten kijken door de dierenarts maar ze bleek geen schade te hebben. We hebben haar weer rustig aan opgebouwd en toen gekeken of er weer wedstrijden waren. Ik wilde niet meteen starten, ik moest mezelf er even geestelijk op voorbereiden” vertelt ze.

Krap

Afgelopen weekend kwam de combinatie aan start op de Subtop wedstrijd in Sneek. Marijnissen vertelt “We hebben weleens een betere proef gereden maar hadden nu ook geen wedstrijdritme. Met opzadelen kreeg ik mijn laars niet dicht waardoor ik nog maar kort de tijd had om los te rijden. Dat was wel een beetje krap. Het eerste gedeelte van de proef ging heel goed maar in het galopgedeelte slopen er wat foutjes in. In de zigzag appuyementen wordt ze wel wat heter met de wissels. Daarna maakte ik een telfout in de serie om de vier, het was niet slecht maar het kan veel beter. Toen ik klaar was, was ik wel heel blij.”

Zelf opgeleid

“Ik wil nu eerst wedstrijdritme op doen voordat ik een niveau hoger ga. Het doel is wel om haar Inter A te gaan starten. Ik heb haar al negen jaar op stal, ze kwam toen ze 3,5 jaar was en net zadelmak. Ik heb haar zelf opgeleid dus het lijkt me wel heel gaaf om met haar Grand Prix te rijden. Ze heeft totaal geen merrie gedrag maar in de galop kan ze wel snel heet worden, dan merk je wel dat het een dametje is. Het is nog een beetje knutselen want ik heb ook nog nooit eners gereden. Het opleiden vind ik een hele leuke weg en het gaat steeds beter” vertelt de amazone enthousiast.    (MK)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Dominique Marijnissen

Evy de Haan & Ilias van het Trichelhof

Op de Subtop wedstrijd in Oud-Gastel won Evy de Haan het oranje lint met 68%. Ze reed met haar Ilias van het Trichelhof (v. Everdale) in de klasse ZZ-Zwaar.

Derde keer

De Haan vertelt “Ik was heel tevreden over de wedstrijd. Het was pas de derde keer in het ZZ-Zwaar en het gaat best wel vlot. Hij is nooit kijkerig dus daar heb ik geen werk aan. Op vreemd terrein is hij ook super braaf. Ilias is pas zeven jaar en hij is heel groot, bijna 1.80 meter. In de pirouettes mag hij nog wat meer verzamelen. Hij mag nog wat meer aan kracht winnen zodat ik meer kan werken. Hij zet soms zijn Everdale hals erop en maakt dan veel front. Dat is voor mij nog werk om hem goed op lengte te houden. Ik moet zo stil mogelijk zitten en hem zijn werk laten doen.”

Vriendelijk beeld

De combinatie kreeg achten voor de series. “Zijn stap en uitgestrekte stap zijn super fijn. In de galoptour kreeg hij veel achten en dat tikt lekker aan op de punten. De series springt hij heel makkelijk door. In de uitgestrekte galop heeft hij heel veel sprong en power” vertelt de amazone. De jury schreef ‘Fijne paard met goede balans en ritme. Het beeld is vriendelijk en ongedwongen’.

Kracht

De Haan kocht haar paard op de veiling bij van Olst. “Ik heb hem toen wat jonge paarden competities gestart. Hij mocht naar de halve finale van de Pavo Cup bij de vierjarigen. Daarna heb ik hem verder opgeleid en dat gaat heel fijn. Hij is uitgegroeid tot een flinke jongen. Hij is heel werkwillig en heeft een enorm incasseringsvermogen. Het is een kwestie van kracht winnen want hij doet super zijn best. Hij is pas zeven jaar en moet nog wat sterker worden. Daarom start ik hem ook maar één proef. Spelenderwijs neem ik thuis een dribbeltje mee en daar heeft hij ook heel veel balans al in. Het is super om te zien dat het zo goed gaat maar ik geef hem lekker de tijd om het mentaal ook aan te kunnen” vertelt ze gedreven.

Ervaring

“Dit jaar hoop ik nog wat meer ervaring op te doen in het ZZ-Zwaar. Begin volgend jaar zou ik graag de overstap maken naar de Lichte Tour. De series om de twee pakt hij ook al heel makkelijk op. Mijn moeder staat iedere dag naast de baan om met een kritisch oog mee te kijken bij de training. Iedere week ga ik lessen bij Jacquelina Fiechter in België. Ik waardeer heel erg haar enorme respect voor paarden. Ze kijkt goed wat mijn paard aan kan en neemt de tijd om ons eerlijk verder te helpen” vertelt de Haan.

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Evy de Haan

Volg ons!

103,417FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer