Tags Posts tagged with "subtop"

subtop

Benjamin Maljaars - Selevia's Champion © Kathleen van Winden

Benjamin Maljaars deed goede zaken op het Subtop meetmoment in Ridderkerk. Met Selevia’s Champion (v.Tuschinski) reed hij 69,71% en 67,78% bijeen in het ZZ-Zwaar.

Fijne proeven

Maljaars vertelt “Hij liep twee hele fijne proeven. Er stond een vrachtwagentje aan de zijkant waar de zon op scheen. Met binnenkomen vond hij dat even spannend maar ik heb lekker kunnen rijden. Van een jurylid kregen we 70%, daar ben ik heel blij mee.”

Vakkundig voorgesteld

“De series, drafappuyementen en pirouettes zijn echt zijn hoogtepunten” vertelt de ruiter. Voor deze oefeningen ontvingen ze louter achten. “Hij heeft veel talent en kracht om te zakken in een pirouette. Dat waren mooie cijfers en kan je je een foutje permitteren. In de uitgestrekte galop hadden we wissel om de pas. Die kleine dingetjes gebeuren heel gauw nu hij al Grand Prix heeft gelopen. De keertwendingen zitten ook precies op de piaffe-passage lijn. Hij dacht wel even wat moet ik nou?” De juryleden waren ook gecharmeerd van de nieuwe combinatie. Ze schreven ‘Goed paard, vakkundig voorgesteld en als de foutjes eruit zijn wordt het geweldig’.

Samenwerking

De ruiter zit sinds een kleine maand in het zadel van Champion. Het paard is gefokt en in eigendom van Sylvia van den Broek. Ze heeft het paard zelf en onder begeleiding van Maljaars opgeleid naar de Grand Prix. Maljaars vertelt over de samenwerking “Ik geef Sylvia al drie jaar les. Ze reed toen ze bij mij begon net Lichte Tour en we hebben hem samen klaargemaakt voor de Zware Tour. Ze zei als ik Grand Prix rij en boven de 65% heb gereden dan mag jij hem hebben. In de tweede wedstrijd reed ze al 68% bij elkaar, dat was dus geregeld. Een samenwerking als deze komt niet vaak voor in de sport. Het is een kwestie van gunnen en ik vind het prachtig dat het zo kan.”

Grand Prix

Maljaars rijdt het paard drie keer per week. “Sylvia rijdt hem de andere dagen en hij is super fijn na te rijden. Hij blijft op de Selevia Hoeve op stal staan. Aankomend weekend gaan we Lichte Tour starten. Daarna is het de bedoeling om Inter II te gaan rijden en dan Grand Prix. Ik wil me graag klasseren en dat is eerder niet gelukt. Ik heb met veel paarden ZZ-Zwaar gereden en dan werden ze verkocht of gingen terug naar de eigenaar. Mijn slipjas hangt al zes jaar in de kast en nu kan ik hem eindelijk aan.”

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Kathleen van Winden

Lisanne Veenje - Wirdmer Fan e Boppelannen Beoordelingsmoment Exloo 2020 © DigiShots

Lisanne Veenje wist een nieuw persoonlijk record te vestigen met Friezen Exclusiv Wirdmer. De combinatie reed 66,5% bijeen op het Kadervormingsmeetmoment in Exloo. Ze kwamen uit in de koningsklasse van de dressuur, de Grand Prix.

Juryverschil

Veenje vertelt “Ik ben er echt heel erg blij mee. Helaas hadden we te maken met een groot juryverschil. We kregen 69%, 68,5% en 62%. Hij was voor mijn gevoel heel erg scherp. Ik had zelf het idee dat alles lukte waarop we hadden geoefend. Met binnenkomen sprong hij een wissel voor x. Thuis had ik de zig-zag zo goed voor elkaar dat ik dacht die gaan we nu ook goed doen. Tijdens de inzet dacht ik wat doe ik nou? Dat kostte een telfout maar we konden ons goed herpakken. Voor de rest was het gevoel super. Hij bleef heel mooi gedragen naar boven. Gelukkig konden de andere twee juryleden dat net zo waarderen als mij. Ik vond de scores echt gaaf, daar hebben we zo lang naar toe getraind.”

Grote wissels

De combinatie kreeg veel achten voor de piaffe en passage. “Ik had zelf veel moeite met de pirouettes. Daar zijn veel de laatste tijd hard op getraind” aldus Veenje. Ze kregen op het meetmoment achten voor de pirouettes. Ze vervolgt “De drafappuyementen kan hij heel sterk, dan blijft hij mooi in de takt en het ritme. Ook springt hij hele grote wissels maar de eners wel op zijn eigen manier. Dat kost hem heel veel kracht en die mogen nog wat rechter. De wissels om de twee kan hij wel heel mooi groot en recht springen.”

Onder de indruk

Wirdmer is eigendom van het Oostenrijkse Friesen Exklusiv van de familie Prexl. Veenje vertelt “Ik rij hem nu twee jaar en we zijn in het ZZ-Zwaar begonnen. Ik mag hem blijven rijden zo lang we blijven groeien. Het gaat tot nu toe heel goed en de eigenaar geniet ervan. Hij komt meestal één keer per maand kijken. Het is gaaf dat deze samenwerking op je pad komt. Het protocol was om van te dromen, ik ben er nog onder de indruk van. Ik wist wel dat we het konden maar je moet het toch doen. Iedereen zei altijd als de puzzelstukjes allemaal passen dan gaan jullie 70% rijden. Met een Fries is het toch anders, ze bewegen heel groot maar zijn ook heel imponerend.”

Internationaal

De combinatie voldoet met deze score aan de eisen om internationaal op pad te gaan. “Je moet nu twee keer 65% rijden op een kadervormingswedstrijd. Dat is gelukt dus we kunnen weer los. Ik heb al wel wat opgegeven maar het is nu de vraag waar we naar toe mogen. Ik hoop dat we binnenkort weg kunnen. Vorig jaar zijn we twee keer internationaal gestart in de Grand Prix. Op dit moment zijn we de enigste combinatie vanuit Nederland die met een Fries internationaal mag starten” vertelt Veenje enthousiast.

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Digishots

0 3242

Henry van Aalst heeft heel lang geleden een winstpunt behaald in de B-dressuur, om daarna te mogen springen. Dat heeft hij dan ook jaren gedaan, totdat zijn vrouw werd geopereerd en hij haar dressuurpaard ging rijden. Zo kwam het dat hij halverwege de vijftig toch weer eens de dressuurring betrad en met succes.

“Jaren geleden haalde ik dus mijn eerste puntje in de B-dressuur en om te bewijzen dat het geen toeval was, heb ik er destijds nog eentje gehaald. Vervolgens heb ik jaren gesprongen. Tussen door ben ik er wel even tussenuit geweest, maar had het toch via manegelessen het springen weer opgepakt.”

M2

“Totdat mijn vrouw geopereerd moest worden en zij haar dressuurpaard even niet kon rijden. Toen ben ik Unique gaan rijden. Dat is zo’n zes jaar geleden en ik ben nu 63.  Met Unique heb ik uiteindelijk vijf winstpunten in de M2 behaald. Toen kreeg ze een peesblessure en ben ik nog een jaar aan het revalideren geweest, maar dat mocht niet baten…”

Verrassing

“Op dat moment had mijn vrouw een klant in de kapsalon, Anita Peters, die wij al jaren kennen. Zij had een paard genaamd Vanilla Seven. Een OO Seven die ze op de Prinsjesdagveiling kocht. Zodoende ken ik het paard ook al van jongs af aan. Anita wilde Vanilla verkopen en hoorde dat ik zonder paard zat.  Anita weet hoe ik met de paarden om ga en gunde haar mij. Zo kwam het dat mijn vrouw zei ‘ik heb een paard voor je gekocht’. Ik dacht meteen aan een springpaard, maar ik denk dat mijn vrouw liever zag dat ik wat minder risico nam en ging dressuren. Ik had nog nooit op Vanilla gezeten, maar het klikte goed.”

Fratsen

“Totdat ik wat te afwachtend ging rijden, toen kreeg Vanilla wat fratsen. Het is wel een merrie die je moet rijden. Ik kwam op de stal van Margit Haitsma te staan en zij gaf ook les. Dit beviel heel goed. Daarnaast les ik ook bij Hergen van Hall en daar lest Margit ook weer bij, dus dat sluit mooi aan. In het begin was de afstemming met Hergen nog niet optimaal. Toen ben ik een week naar hem toe gegaan om te trainen en sindsdien gaat het super.”

Eén keer per week

“Helaas heeft Vanilla wel al een paar keer in de lappenmand gezeten met onder andere een gebroken kaak en tweemaal een gekneusde voet. Toch hebben we inmiddels drie winstpunten in het ZZ-Zwaar en kijk ik uit naar die slipjas in de Lichte Tour. Daarnaast spring ik nog steeds één keer per week op Manege Beukers, want dat vind ik toch ook heel leuk.. En rijd ik met Vanilla regelmatig op het strand.”

Pas op 35e

“Het grappige is ook nog eens dat ik pas op mijn 35e begonnen ben met rijden! En dat de vorige eigenaresse van Vanilla, Anita, altijd mee gaat op wedstrijd en mij voor leest. Vanaf het Z ben ik het steeds leuker gaan vinden. Proeven rijden was niet mijn ding, maar nu gebruik ik de protocollen als trainingsleidraad. De proeven aan elkaar rijden is echt een leuke uitdaging voor mij.”

Het wordt al normaler

“In het begin keken de mensen wel raar op. Sowieso rijd ik haar op trens en ze kenden mij natuurlijk niet en ik was natuurlijk al wat ouder. Maar nu ik ook wat hogere percentages rijden ze mij vaker op wedstrijd zien, is het al normaler geworden”, lacht de sympathieke ruiter.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Larissa van Craaikamp - Don Camillo
Larissa van Craaikamp - Don Camillo Subtop 2017 © DigiShots

Larissa van Craaikamp bemachtigde gisteren in Velsen-Zuid het startbewijs voor de Grand Prix. Dit deed ze met haar Don Camillo (v. Tuschinski) die geheel tegen haar verwachtingen in een super relaxte proef liep. Volgens de amazone zou het goede gedrag van haar paard wel eens te maken kunnen hebben met haar eigen ontspannen houding.

Lange pauze

De amazone begint enthousiast te vertellen. “Ik ben heel heel heel blij! Ik had niet verwacht dat mijn inter II debuut zo in één keer zou lukken. In principe had ik er wel een paar keer voor uitgetrokken omdat ik dacht dat het wel even zou duren voordat ik 60% zou rijden. Het moet natuurlijk in de proef ook allemaal lukken. Het kan thuis goed gaan, op het losrij-terrein kan het goed gaan, maar dan moet het in de proef zelf ook gebeuren. Vorige week had ik hem voor het eerst na 14 maanden weer gestart. Dat komt omdat ik zwanger ben geweest en toen alles eenmaal weer op de rit was, begon de corona. Vorige week reed ik de Inter I om te oefenen en dat ging tegen mijn verwachting in super relaxed.”

Eindelijk 12 jaar

De bijnaam van de Tuschinski-nakomeling is dan ook ‘Turbo-Don’. “Vroeger ging hij altijd heel erg hard in de proef. Het was altijd rennen, veel spanning en alles loste hij ook op met rennen”, legt Van Craaikamp uit. “Mijn vriend zei altijd “wacht maar, hij gaat het pas doen in de Grand Prix als hij 12 is.” Ik kwam af en toe een proef uit en dan had ik echt zes keer aan de noodrem moeten trekken omdat hij zo hard ging. Nu zegt mijn vriend “zie je wel, hij gaat het pas doen als hij 12 is.” Hij is nu 12 en nu doet hij het”, lacht de amazone. “Dat is echt heel grappig. Hij heeft de rust, hij kan het aan en alles valt nu op z’n plekje. Ik ben echt waanzinnig blij met hem.”

Goede cijfers

“Het verbaasde mij eigenlijk dat de galop-serie heel erg goed ging. In de wissels om de pas maakt hij thuis soms een foutje.  En met losrijden ging ik even oefenen en ging het ook nog niet vanzelf, maar in de proef lukte het gewoon! Dat verbaasde mij heel erg en voor de andere oefeningen had ik ook allemaal goede cijfers. De piaffe en passage haperden nog wel links en rechts, de overgangen waren nog niet helemaal mooi, maar ik haalde het op met de goede dubbele cijfers van de rest. Ik had zevens voor de series, de pirouettes en hij was ook erg rustig in de stap.”

Meetmoment

Amazone en paard waren beide erg relaxed dit keer. “Ik had eigenlijk geen verwachtingen, ik dacht ‘het is toch een meetmoment en er staat niemand aan de kant’. Vanwege de corona mag er natuurlijk niemand komen kijken, dus wat dat betreft ging ik er heel relaxed in”, lacht Van Craaikamp. “Dat ze het geen wedstrijd noemen is misschien dan ook een voordeel. Of je het een meetmoment noemt en daarbij bedenkt dat er niemand aan de kant staat te kijken, of dat het een wedstrijd is en het volle bak is, dat maakt op het mentale vlak best wel veel uit.”

Zonder druk rijden

“Ze hadden de uitslag ook niet op internet gezet. Dan kunne mensen ook niet de uitslagen terugkijken en dan vind ik het prima om een keer hele lage punten te rijden. Dan zie je, dan ga je er makkelijker in zonder druk en dat gaat het! Ik had nu 60,44%, niet heel spannend, maar we hebben het wel gehaald. De piaffe en passage is voor ons de eerste keer, we hadden wat haperingen, dus dat moet zeker nog beter. Maar dat komt allemaal goed. Veel oefenen!”

Underdog

Van Craaikamp kocht Don Camillo als vierjarige. “Ik heb hem al een hele poos, maar de laatste tijd was hij wel de underdog. Wij hebben nog twee andere goede merries staan en daar ging ik lekker mee op wedstrijd. Hij bleef wat meer thuis, omdat de merries wat meer uitblonken. Hij kon in de proef ook gaan rennen, wat hem op wedstrijd toch niet zo makkelijk maakte. Ik heb hem thuis lekker doorgetraind. En omdat hij de underdog was, had ik ook niet zoveel verwachtingen van hem. Als je er dan wat minder druk op jezelf en op de prestaties legt, dan komt het veel meer vanzelf en naar je toe. Hele hoge verwachtingen hebben is wel een foutje wat ik soms maak. Het blijft natuurlijk een jurysport. Doordat ik er nu blanco inging kwam hij tot zijn recht.”

Goed bevestigd

De amazone had een plan gemaakt richting de Grand Prix. Echter zijn ze al eerder dan gedacht bij de koningsklasse beland. “Ik wil nog wel een paar keer extra oefenen hoor voordat ik de Grand Prix start. Die proef is toch nog wel een heel stuk moeilijker met onder andere die zigzag en veel meer piaffe en passage. Dus ik denk dat ik nog een aantal keer Inter II start zodat die piaffe en passage goed bevestigd zijn. Dat doe ik nog even eerst en dan zien we wel hoe dat uitpakt. Ik had er sowieso wel even de tijd voor genomen omdat ik dacht dat het wel even zou duren”, besluit de amazone vrolijjk. 

Zie ook: Larissa van Craaikamp: ‘Ik zeg liever hup dan ho’

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: DigiShots

Carola Kullik-Paauwe en Exposition Boy - © Digishots

Carola Kulik-Paauwe reed haar Exposition Boy (v. Spielberg) naar 71,103% tijdens het meetmoment in Nispen. De combinatie reed de Prix St. Georges proef.

Harmonieus

Vorige week maakten de combinatie hun debuut in de Subtop. “We kregen toen 72,5% van de juryleden en hadden nog een fout in de keertwending. Tijdens de proef gingen de schouderbinnenwaarts, uitgestrekte stap en serie om de drie heel goed. Daarvoor kregen we allemaal achten of hoger. Vorige week kregen we een tien voor de uitgestrekte galop, dat was nu een 7,5. Dat verschilt per proef natuurlijk. Exposition Boy heeft drie hele goede basisgangen. Het beeld is heel harmonieus en hij heeft de oortjes erop. Zijn silhouet is heel chique wat het plaatje echt afmaakt” vertelt de amazone.

Once in a lifetime

Kulik-Paauwe kocht de hengst als 2,5 jarige samen met familie van de Bosch. Ze hadden hem samen tot zijn vijfde in hun bezit. De hengst werd verkocht naar Polen en verhuisde naar de stallen van Beatriz Ferrer-Salat in Spanje. De stalamazone leidde de hengst verder op. “Hij staat sinds een paar maanden weer bij mij op stal. De eigenaresse wilde graag dat ik hem weer ging rijden. Mijn man heeft hem opgehaald in Barcelona. Exposition Boy is voor mij altijd heel bijzonder geweest. Echt een once in a lifetime horse. Ik vond het heel erg toen hij weg ging en nu ben ik heel blij dat hij er weer is” vertelt Kulik-Paauwe.

Imponerend paard

De hengst komt eventueel te koop in de toekomst. “De eigenaresse wilt heel graag dat hij op concours gaat. We gaan nu eerst nog een paar keer Lichte Tour starten. Als het mogelijk is zouden we ook graag internationaal op pad gaan. Thuis trainen we rustig verder voor de piaffe, passage en de eners” aldus de amazone. De juryleden waren ook onder de indruk en schreven ‘imponerend paard, goed voorgesteld en goede proef’.

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Digishots

Valentijn van Weering en Sir Hudson © Monique Broek

Valentijn van Weering was niet alleen actief als ruiter bij het subtopmeetmoment in Velsen-Zuid, hij was ook organisator. Daarmee droeg hij de verantwoordelijkheid om zes meetmomenten in vier dagen tijd in goede banen te leiden. Hij reed zelf mee met Sir Hudson (v. Sir Fashion) en gisteren debuteerde hij met 67,3% in de Intermediaire I.

Nog beter

Van Weering vertelt eerst over hoe de afgelopen dagen volgens hem zijn verlopen. “Als organisator ben ik nooit tevreden”, steekt hij lachend van wal. “Er zijn altijd dingen die beter kunnen en bepaalde fouten die je maakt, maar daar zit ook de uitdaging om het de volgende keer nog beter te doen.”

Paniek in de tent

Hij startte zelf met maar één paard, Hudson, want met twee paarden starten is volgens de ruiter te druk. “Vroeger deed ik dat wel, maar dat heb ik afgeleerd. Je bent dan te veel weg van het wedstrijdsecretariaat en er zijn altijd weer dingen die je moet oplossen. Begin dit jaar zijn de protocollen gewijzigd, maar die veranderingen had ik nog niet doorgekregen van de KNHS. Dus dat moest allemaal handmatig gebeuren. Dat is onhandig, is er even paniek in de tent, maar uiteindelijk komt het gelukkig allemaal goed.”

Videobeelden

De ruiter kijkt zijn proeven vaak terug via een video-opname. “Ook hier ben ik eigenlijk nooit tevreden. Ik denk dat dat een onderdeel is van dressuur, het kan altijd beter”, geeft hij toe. “Wat ik wel heel grappig vond is het verschil tussen jouw gevoel en het daadwerkelijke beeld. Ik reed bijvoorbeeld een pirouette en voor mijn gevoel kon het niet beter. Dan zit je echt te denken ‘zouden ze een acht of een negen geven?’. En dan kijk ik op mijn protocol en staat er een vijf: ‘te groot’. Dan sta je wel even raar te kijken. Maar als ik dan samen met de jury de video terug kijk, snap ik waar het probleem zit.”

Ander gevoel

“Bij een pirouette moet je je paard zetten. Voor mijn gevoel zet ik hem neer en draai ik dan. Maar als ik de video bekijk zie ik dat hij pas twee passen later daadwerkelijk gezet is. Als je het dan daarna samen met de jury bekijkt en het over het gegeven punt hebt, blijkt dat de eerste pas nog niet gezet is, terwijl het voor mij wel zo voelt. Dus dat is heel erg moeilijk en probeer ik de dag erop te verbeteren. Het gevoel klopt niet altijd met de video en wat de jury zegt, dus dat is altijd zeker een eye opener.”

Achten

Van Weering kan toch positief terugkijken op zijn gereden proeven. “Ik hoorde ook van de jury dat ze bijna geen achten hadden gegeven, maar ik had er wel een aantal op staan. Dat vind ik dan wel heel erg leuk! Ik had vijf achten achter elkaar en verderop had ik er nog drie”

Sir Hudson

Over Sir Hudson vertelt hij het volgende: “Ik rijd alleen eigen paarden en ik heb hem nu bijna twee jaar denk ik. Ik heb hem gekocht van Nikay van Duren via Robin van Lierop. Ik was op zoek naar een zwart paard, ik ben zelf twee meter dus hij moest ook wel goed aan de maat zijn. Hij had daarbij ook een hele mooie staart, dus ik dacht meteen ‘die koop ik!’.”

In goede banen leiden

Wat de kwaliteiten van het zwarte paard zijn,  is een hele makkelijke vraag, met een vrij moeilijk antwoord volgens Van Weering. “Hij heeft heel veel go. Maar in die zin dat hij een drammerig jongetje is die je moet proberen in goede banen te leiden op een zo goed mogelijke manier. Maar wat soms toch verschrikkelijk moeilijk is omdat hij het bloed onder je nagels vandaan haalt. Om je dan toch correct en op een juiste manier te blijven gedragen als mens vergt een hoop hoofdbreken.”

Verbetering

Het wordt wel steeds beter. “De jury van gisteren had hem ook in het ZZ-Licht gezien en zij zeiden dat we een hoop zijn verbeterd, terwijl we voor mijn gevoel nog geen steek vooruit zijn gekomen. Hij doet alle trucjes, maar ik wil dat hij wacht op mijn aanwijzingen om het uit te voeren. Hij is sneller dan ik, dus ik heb veel moeite om hem bij te houden. Terwijl het eigenlijk andersom moet zijn. Hij is wel nog maar acht jaar, dus ik hoop dat het vanzelf goed komt. Ik krijg al wel steeds vaker het gevoel dat hij het werk echt leuk vindt in plaats van dat hij het drammerige jongetje is dat uit de pan springt in de klas. Het is wel heel erg leuk om met hem samen te werken, omdat hij altijd heel veel energie heeft.”

Hoofddoel

“Hij doet eigenlijk alles al van de Grand Prix, maar ik wil hem heel rustig en beheerst en zonder al te veel aanwijzingen op een correcte wijze kunnen voorstellen.  Daar ben ik nu even mee bezig. Ik heb nu drie paarden in de Grand Prix gehad en deze heb ik toen hij vijf was gekocht. Dus mijn doel is om hem op een juiste en correcte wijze te rijden en hem daarbij de oefeningen uit te laten voeren vanuit een correcte basis. Dat is het doel van elke ruiter, maar het is voor mij nu het hoofddoel geworden. In het begin wilde ik vooral zo hoog mogelijk rijden en nu wil ik zo goed mogelijk rijden. Het is zeker een uitdaging”, besluit Van Weering lachend. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Monique Broek

Foto: Dirk-Jan van de Water

Dirk-Jan van de Water stuurde zijn Grandville (v. Hexagons Louisville) naar 68,015% tijdens hun Intermediaire I debuut. De combinatie debuteerde op het meetmoment in Soest.

Debuut

Van de Water vertelt “Ik was heel erg blij met de proef. Het was pas onze tweede wedstrijd samen. Ik rij hem pas een maand en we moeten elkaar nog leren kennen. Ondanks dat het heel pril is ging het best heel goed.” Vorige week maakte de combinatie hun debuut in de Prix St. Georges en scoorden 67,8%. “Dat ging al boven verwachting goed. Toen zei mijn trainster Nicolette (van Leeuwen, red.) we gaan volgende week de Intermediaire I proberen. Zodoende heb ik me ingeschreven en dat pakte goed uit” aldus de ruiter.

Foto: Dirk-Jan van de Water, Nicolette van Leeuwen & Grandville

Zware Tour

De ruiter heeft het Intermediaire II debuut ook al opgegeven. Hij vertelt “Ik wil zo snel mogelijk in de Inter II rijden. In die klasse blijven we dan wel wat langer rijden. Het wordt voor mij de eerste keer Zware Tour, dat is best wel spannend. Het doel is om dit jaar wel Grand Prix te gaan rijden.” De hoogtepunten van de proef waren de pirouettes en het drafwerk. “Ik was ook heel blij met het binnenkomen en het afgroeten. Dat ging vorige week niet goed en daar hadden we hard op geoefend. We kregen voor de schouderbinnenwaarts op de middenlijn achten. In de proef zaten hier en daar nog wel wat slingers. Hij is best groot, ruim 1,80 meter en kan best kijkerig zijn.”

Talentvolle combinatie

De juryleden schreven ‘Hele talentvolle combinatie, ook voor de toekomst’. Van de Water vertelt “Ik was heel blij dat dat erop stond. Het is fijn om dat van een Subtop jury te horen.” Over zijn Grandville vertelt hij dat het een echte aparte is. “Je moet hem op zijn eigen manier benaderen. Hij is super braaf en lief maar heeft een apart karakter. Ik rij normaal veel vlugge jonge paarden die niet zo groot zijn. Hij is best aan de maat en daar moest ik best wel aan wennen. Ik raak steeds gekker op hem en we beginnen een combinatie te vormen.”

Subtop

Grandville is als veulen aangekocht door Stal Hexagon uit het Zeeuwse Schore. Het paard is opgeleid door Thamar Zweistra en zij bracht hem twee keer uit op wedstrijd. Twee jaar geleden is het paard verkocht aan Sport Pro Horses NL. Van de Water vertelt “Nicolette is hem toen gaan rijden. Pas zijn twee van mijn jonge paarden verkocht en nu kreeg ik de kans om weer terug te komen in de Subtop. Je hoopt dat het je het allemaal kan laten zien op wedstrijd. Dat dat nu lukte was boven verwachting” vertelt hij enthousiast.

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Dirk-Jan van de Water

Foto: Nikki van Zon & Hunter

Nikki van Zon wist met haar Hunter 64,571% en 66,643% bij elkaar te rijden in het ZZ-Zwaar. De combinatie behaalde de hoogste scores van hun rubriek in Oud-Beijerland.

Wedstrijdpaard

Van Zon maakte vorige week haar debuut in het ZZ-Zwaar met Hunter. Ze vertelt “Vorige week in Bavel ging het voor mijn gevoel beter. Ik heb nu wel fijn gereden, hij weet precies op welke lijn hij wat moet doen. Hij deed super zijn best en het is een echt wedstrijdpaard. Hij weet precies wat hij moet doen als hij de ring in komt.”

Achten voor draf

De hoogtepunten van de combinatie zijn de uitgestrekte draf, appuyementen en pirouettes. “Hij gaat steeds beter vanuit achter weg tijdens de uitgestrekte draf. Daar kregen we achten voor. De pirouettes waren iets teveel terug en de appuyementen gingen juist heel goed. In de eerste proef telde ik de wissels niet goed. In de tweede proef waren ze wel mooi gesprongen” vertelt ze enthousiast. De juryleden schreven op de protocollen ‘Leuk paard, leuk voor later en hij kan mooi dansen’.

Stage

Van Zon vertelt over de hengst “Hij kan heel goed zitten. Zijn tweede draf is heel goed in balans en dat siert hem. Hij kan heel fijn pirouettes draaien als ik ze niet te klein maak. De wissel zijn altijd goed, als het niet goed gaat dan ligt het aan mij.” Anderhalf jaar geleden kwam Hunter op het pad van de amazone. “Ik ging stage lopen bij een dierenarts. Zij hadden een paard en zochten een ruiter. Het klikte meteen met Hunter. Na een halfjaar hebben we een startpas aangevraagd en in een jaar gingen we van het L2 naar het ZZ-Zwaar.”

Hoogste niveau

“Hij leert zo gemakkelijk, hij doet alsof hij alles al weet. Ik denk dat dit een paard is die straks het hoogste niveau aan kan. Ik vind het heel gaaf dat ik hem mag rijden” aldus van Zon. “Hij is nog hengst maar is eigenlijk heel makkelijk. Er staan vlakbij merries en dat gaat prima. Als ik erop zit is de focus vol bij mij. Hij is echt een doetje af en toe. Ik wil alles eruit halen wat er in zit en kijken of we samen het hoogste niveau aankunnen. We lessen bij Maxime van der Vlist en ik denk dat onder haar begeleiding het mogelijk gaat zijn.”

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Nikki van Zon

Iris Lamers - Eyecatcher Subtop 2016 © DigiShots

Gisteren werd er bij Manege het Keelven in Someren weer een subtop meetmoment georganiseerd. Iris Lamers koos deze wedstrijd uit om samen met Eyecatcher (v. UB40) haar debuut te maken in de Grand Prix. In januari stelde ze nog als doel om dit jaar op het hoogste niveau te starten, maar het is een klein half jaar later dus al gelukt. 

Routine krijgen

Ze vertelt: “Dit was de eerste keer sinds een aantal maanden dat we weer op wedstrijd waren, maar dit was tegelijkertijd ook ons Grand Prix debuut. Ik vond het zelf best wel spannend, omdat we hier al een tijd naartoe aan het werken waren en dan zou het nu toch ook echt gaan gebeuren. Maar ik ben heel tevreden en hij liep best wel fijn. Alleen er waren nog wat dingetjes die beter konden, maar als we wat meer routine in de proef krijgen, komt dat zeker goed!”

Puntjes op de i

Ze vervolgt: “We hebben de quarantaine wel echt gebruikt om de laatste puntjes op de i te zetten. Als je er dan mee bezig bent, merk je toch dat er best veel tijd in gaat zitten. Vóór de quarantaine had ik de laatste keer nog Intermediaire II gestart, dus dit was zeker een mooi moment om aan de Grand Prix te beginnen.”

Allerhoogste niveau

Lamers kocht haar Eyecatcher toen hij tweeënhalf jaar oud was. Hij werd op dat moment net zadelmak gemaakt, dus de amazone heeft hem zelf ingereden en opgeleid tot aan dit niveau. “Het is super leuk om je paard van nul tot het allerhoogste niveau op te leiden. Daar ben ik heel erg blij mee.” Dat haar paard een hengst is, is soms wel te merken.  “Eyecatcher is een hengst, dus er zijn natuurlijk altijd dingetjes die thuis heel vanzelfsprekend zijn en op wedstrijd ineens kwijt zijn. Dat is wel iets waar we de afgelopen jaren wat meer tegenaan liepen. “

Wisselen

“Maar hij is ook enorm slim. Als we iets oefenen en het kwartje valt, gaat het ook meteen heel erg snel. Zijn hele opleiding verliep redelijk soepel. We hebben over de wissels wat langer gedaan, en nu met de piaffe hebben we goed geoefend op het behoud van activiteit. Wij scoren altijd bijna achten voor de wissels, om de twee en om de pas, hij kan super hoog van de grond af wisselen en daarbij ook goed in balans blijven. En zijn pirouettes zijn heel goed op de plek en klein”, vertelt Lamers verder. 

Eyecatcher

“Op wedstrijd is hij altijd super braaf, hij zal nooit met kwade bedoelingen een stap verkeerd zetten. Maar in zo’n entourage doet hij zijn naam eer aan en laat hij zichzelf ook wel graag zien”, lacht de amazone. “Dat lukt meestal ook wel goed!”

Team prestatie

“Als ik naar het hele proces kijk van toen naar nu, die hele reis die we hebben gemaakt, ben ik heel erg trots op wat we hebben bereikt. Ik heb ook nog nooit op dit niveau gereden en we hebben het toch maar samen gedaan. We zijn echt gegroeid als combinatie. Ik krijg les van Jenny Schreven en volgens mij les ik al zes of zeven jaar bij haar. Ze heeft ons enorm geholpen en dat maakt komen waar we nu zijn een enorme team effort.”

Planning

Concrete toekomstplannen heeft de amazone nog niet. “Sowieso zou ik heel graag hogere scores willen halen in de Grand Prix en als dat lukt zou ik het ook leuk vinden om grotere wedstrijden en internationaal te starten. Dat is het volgende doel. Maar voorlopig doe ik het rustig aan omdat ik op dit moment af aan het studeren ben van mijn masteropleiding, dus nu heb ik het heel druk daarmee”, lacht Lamers. “Maar over een paar weken wil ik wel weer gaan starten!”

Zie ook: Subtop | Iris Lamers: “In je leven heb je één keer zo’n klik”

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Sabien Mollema - Bubbles Subtop 2016 © DigiShots

Sabien Mollema startte met Bubbles (v. United) afgelopen zaterdag voor het eerst in de Intermediaire II in Urk. Starten in de Zware Tour was voor de amazone zeker een verschil met de Intermediaire I, maar na hard trainen waren ze er nu klaar voor. Hun rit werd dan ook beloond met 63,82%. 

Heel tevreden

“Ik was heel tevreden. In de proef slopen wel nog twee foutjes, maar eigenlijk ging het wel zoals dat ik het in mijn hoofd had. En ik reed dus ook wat ik gehoopt had”, begint de amazone te vertellen.  “Helaas wel met twee foutjes. We moesten 11 eeners springen en hij sprong er 12, nouja dat is een foutje en kan ik niet boos om zijn. Toen ik de ring verliet was ik in ieder geval al heel tevreden, terwijl ik mijn protocol nog niet gezien had. Ik dacht wel van; ‘dit ging wel goed.’”

Proberen

De overgang van Intermediaire I in de Lichte Tour naar de Intermediaire II in de Zware Tour was voor de amazone een hele stap. “De piaffe, passage en de eeners vergen veel tijd en oefening, dus dat is zeker een wezenlijk verschil. Ik heb thuis heel lang geoefend en getraind, maar voorheen durfde ik eigenlijk nog niet zo goed die overstap te maken. Ik wilde gewoon het gevoel hebben dat het goed was. Er zijn afgelopen weken al wel een paar wedstrijden geweest, maar ik vond het nog te vroeg. Toch wilde ik afgelopen week naar Heiloo, maar die zat vol. En toen dacht ik: ‘Ik ga gewoon naar Urk en we gaan het proberen!” Ik kon er alleen maar van leren en er beter uit komen’”, legt Mollema uit. 

Goede techniek

De 14-jarige Bubbles en de amazone zijn al 6 jaar samen. “We zijn begonnen in het M en nu mag hij Grand Prix! Bubbles is een paard dat ik naast een ander paard nog op stal had staan. Het is een leuk paardje, maar geen grootloper. Dus op de subtopwedstrijden voel ik me soms wel een beetje klein”, lacht ze. “Het is wel een paard dat mij heeft doen leren dat als je technisch goed rijdt, je ook met een relatief ‘gewoon’ paardje ver kan komen. Als ik in de subtop op wedstrijd ga en al die grote paarden zie, moet ik er met Bubbles zijn 1.64m wel wat harder aan trekken. Maar hij heeft mij wel geleerd dat ik technisch heel sterk moet zijn.”

Gevoel voor ritme

“Ik denk dat dat ook gemaakt heeft dat het zo goed is gegaan in Urk. Ik weet precies wat ik moet doen, dus waar ik de overgang in moet zetten en hoe ik hem moet voorbereiden. Ondanks dat hij niet heel groot of sterk loopt, heb ik wel geleerd om die proeven zo goed te rijden. En dat geeft heel veel zekerheid. Wat er ook gebeurt, ik weet waar het heen moet gaan. Hij heeft de passage en piaffe onder de knie, niet met heel veel afdruk, maar daarentegen is zijn gevoel voor ritme wel erg goed. Thuis doet hij het wel een stuk beter, maar op wedstrijd ga je natuurlijk wel op safe rijden. Dus daar ligt zeker nog ruimte voor verbetering”, geeft de amazone toe. 

Opleiding

“Bubbles heeft veel last van hooikoorts en van nature is hij een beetje angstig, het is niet zo’n held, maar hij is wel enorm slim”, lacht Mollema. “Dus als ik op het voorterrein een paar lijntjes rijd, weet hij in de proef hoe hij het moet doen. Dat is zeker een enorm voordeel! Hij snapt snel wat de bedoeling is. Toen ik nog in het ZZ-Licht reed kwamen er, zeker op de hippiade, enorm veel mensen achter hem aan die hem wilde kopen. Vrij kort daarvoor ben ik een ander heel goed paard helaas verloren, dus we hebben toen besloten om Bubbles te houden. Hij staat helemaal niet in de weg en een nieuw paard weer zo ver opleiden is toch best wel lastig. Dus deze blijft gewoon. Ik zou het toch wel heel mooi vinden als ik die Grand Prix met hem nog aan mag gaan.”

Doel

Echte korte termijn plannen heeft de amazone nog niet. “Voorlopig geniet ik even van dit moment! Maar ik denk wel dat ik de focus op de Grand Prix leg, maar daar gaan we ook nog rustig voor doortrainen. En dan starten we wanneer we zover zijn”, besluit Mollema. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: DigiShots

 

Volg ons!

102,847FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer