Tags Posts tagged with "Stichting Hippomobiel Erfgoed"

Stichting Hippomobiel Erfgoed

0 84
rijtuigproject Duivenvoorde
© Hippomobiel Erfgoed

‘Na het verwijderen van een laag vuil en vet kwam dit tevoorschijn’, is restaurateur Mar Stolk enthousiast als ze het onderstel van de ezelwagen van Duivenvoorde reinigt en de kleur geel ontdekt.

‘Het is de eerste laklaag die later minstens twee keer is overgeschilderd in de bruine laag met rode biezen. Doordat dit deel altijd vettig is, was de hechting van de overschilderingen niet zo best en voor een groot deel al weer afgebladderd. Ik wil dit eigenlijk zo in het zicht houden’, aldus Mar Stolk.

Het geel is vaker ter sprake gekomen tijdens de restauratie van de rijtuigen van het kasteel: het bokkenkarretje is geel en op een realistisch schilderij is het ponyrijtuig -de panier– met gele wielen te zien. Toch is bij de restauratie van de panier alleen maar rood gevonden en geen spoortje van gele verf: de reden om het rode intact te laten.

Raadsel

Rijtuigen waren meestal geschilderd in de heraldische kleuren van de familie, bij de ezelwagen zou het geel kloppen met het familiewapen van de familie Steengracht. Maar waarom de panier en het bokkenkarretje geel zouden zijn is een raadsel, want die zijn aangeschaft in de tijd van de familie Schimmelpenninck van der Oye en in hun wapen komt geel noch rood voor. ‘Dat maakt het een lastig verhaal. Heeft mode meegespeeld of vonden ze die kleur gewoon mooier?

Het is niet keihard te maken welke kleur de juiste is’, zegt projectleider Claas Conijn die de keuze maakt om zo veel mogelijk te laten zitten van wat de restaurateurs aantreffen.

Lees meer

Bron: Hippomobiel Erfgoed

0 70
panier, rijtuigproject Duivenvoorde
© Stichting Hippomobiel Erfgoed

“Eigenlijk zijn er maar heel weinig van dit type bewaard gebleven”, overpeinst Claas Conijn bij de panier van Kasteel Duivenvoorde. Als projectleider is hij betrokken bij de restauratie van het parkwagentje waarvan het bakje uit wilgentenen is gevlochten.

Aan dat laatste dankt de panier (Frans voor ‘gevlochten mand’) zijn naam en het is tegelijkertijd de reden dat de meeste letterlijk en figuurlijk in de loop der tijd tot molm zijn vergaan. Conijn somt op: bij een particulier in Wassenaar, nog een in particuliere handen en de drie exemplaren die in het Nationaal Rijtuigmuseum in Leek bewaard zijn gebleven, waaronder die van Duivenvoorde en dat maakt het zorgvuldig restaureren des te belangrijker.

Oude foto

In het beeldarchief van het Rijksmuseum in Amsterdam zit een leuke foto van een panier op het kasteel De Lathmer in Wilp. Het beeld is niet heel charmant door de jongeheer die achterop is gaan zitten, waardoor het parkwagentje net iets te veel door zijn veren zakt. Het bewijst: de knechtenbank was vooral bedoeld voor klein knechtje. Het damesrijtuigje, dat een eeuw geleden nog gemeengoed was op de Nederlandse buitenplaatsen, leende zich sowieso niet echt voor volwassen kerels.

Lees meer

Bron: Hippomobiel Erfgoed

0 113
rijtuigje rijtuigenproject duivenvoorde hippomobiel erfgoed
Rijtuigje. © Stichting Hippomobiel Erfgoed

De panier dankt zijn Franse naam aan het vlechtwerk uit wilgentenen. Het rijtuigje van Kasteel Duivenvoorde is er deels uit opgebouwd. “Maar houtwormen zijn er dol op, ze vreten zich in lengterichting door de tenen en wat je overhoudt zijn holle pijpjes, rietjes zeg maar”, legt restaurateur Mar Stolk uit.

Een rijtuigrestaurateur die al het werk in eigen hand wil houden, beoefent tientallen ambachten. Véél meer dan twaalf en dat zonder ongelukken. Van leerbewerker, schrijnmaker, smid, stoffeerder, schilder tot in dit geval wilgenvlechter toe. “We hadden bedacht dat we dit konden uitbesteden”, klinkt het gedesillusioneerd over de stukken in het bakje en de spatborden die waren uitgehold door de houtworm of weggerot onder dikke verflagen, “maar zelfs het werk van de beste wilgenvlechter die voor ons aan de slag ging was nog te grof, niet goed genoeg. Dus zijn we het zelf maar gaan doen.”

Volle pracht

Naar verwachting is de restauratie van de drie rijtuigen en het minisleetje van Duivenvoorde medio juni afgerond en zijn ze op zondag 19 augustus in volle pracht in het kasteelpark te bewonderen.

Lees het complete verslag en bekijk foto’s op de website van de Stichting Hippomobiel Erfgoed

Bron: Stichting Hippomobiel Erfgoed

0 94
© Hippomobiel Erfgoed

Oorspronkelijk heten ze ‘Stolpersteine’, kleine monumentjes die in de bestrating voor de huizen liggen van de slachtoffers van de nazi’s. Als blijvende herinnering. Ons ‘digitale struikelsteentje’ is voor een Rotterdamse Joodse familie Beffie die nog een eeuw geleden bekend stond om hun werk als zadel- en tuigenmaker.

Voor zover na te gaan gaf de familie Beffie dit beroep generaties lang door en waren meer familieleden actief in de zadelmakerij. Op verschillende adressen in Rotterdam, allemaal min of meer in het centrum, zijn in de periode van 1886 tot de Tweede Wereldoorlog zadelmakers met de naam Beffie te vinden.

Even bij stilstaan

Na de oorlog is de naam Beffie verdwenen, vrijwel alle sporen om nog iets van het werk of leven van deze zadel- en tuigenmakers te vinden lopen dood. Maar feit is dat ze er waren. En daar staan we eventjes en met respect bij stil.

Bekijk meer foto’s en het complete bericht op de Facebook van Hippomobiel Erfgoed

Bronnen: Hippomobiel Erfgoed / Joods Erfgoed Rotterdam

0 43
restauratieproject rijtuigen Kasteel Duivenvoorde
© Stichting Hippomobiel Erfgoed

Het restauratieproject van het rijdend erfgoed van Kasteel Duivenvoorde verloopt voorspoedig, zoals je kunt zien in onderstaand filmpje. De parkrijtuigen van Duivenvoorde worden gerestaureerd door het RestauratieCentrum Stolk in Balkbrug.

Het project maakt deel uit van een omvangrijk project in Nederland om het hippomobiele erfgoed te behouden en ook weer beleefbaar te maken. Drie van de vier rijtuigen in dit project komen uit het beheer van Borg en Nationaal Rijtuigmuseum Nienoord en gaan over in langdurig bruikleen door Kasteel Duivenvoorde.

Video

Bekijk de video hier

Dit project is mede mogelijk gemaakt door Prins Bernhard Cultuurfonds, Stichting Dioraphte, Stichting der Heerlijkheden Oosterland, Sirjansland en Oosterstein, Stichting Bredius en Stichting Bonhomme Tielens. De Stichting Hippomobiel Erfgoed begeleidt de uitvoering en verzorgt de communicatie.

Bron: Stichting Hippomobiel Erfgoed

0 138
Ezelwagen. Stichting Hippomobiel Erfgoed
© Stichting Hippomobiel Erfgoed

Op de website van Stichting Hippomobiel Erfgoed wordt regelmatig een verslag gepubliceerd over het Rijtuigproject Duivenvoorde. Van de wagens van Kasteel Duivenvoorde zag de ezelwagen er nog het beste uit: goed genoeg om alleen te conserveren. “We hadden al wel besloten dat de wielbanden er opnieuw om gekrompen moesten worden”, zegt projectleider Claas Conijn. 

Delen van de wielen vervangen

wiel ezelswagen
© Stichting Hippomobiel Erfgoed

Hij geeft aan dat conserveren geen zin heeft als het rijtuigje vroeg of laat door zijn authentieke wielen zakt. Vandaar dat de experts die de restauratie begeleiden de keuze maken om toch delen van de wielen te vervangen. Het oude materiaal blijft echter bij de wagen bewaard: om als referentiemateriaal te dienen in de toekomst. Het is echt oud, want de wagen is zo rond 1850 gebouwd.

Authentieke ezelwagen

En voor de rest mag het publiek straks gaan genieten van een authentieke ezelwagen: schoongemaakt, verrijdbaar en wel.

Klik hier voor het uitgebreide verslag en meer foto’s van het project

Bron: Stichtig Hippomobiel Erfgoed

Drie van de vier rijtuigen in het Rijtuigproject Duivenvoorde komen uit het beheer van Borg en Nationaal Rijtuigmuseum Nienoord en gaan over in langdurig bruikleen door Kasteel Duivenvoorde. Dit project is mede mogelijk gemaakt door Prins Bernhard Cultuurfonds, Stichting Dioraphte, Stichting der Heerlijkheden Oosterland, Sirjansland en Oosterstein, Stichting Bredius en Stichting Bonhomme Tielens. De Stichting Hippomobiel Erfgoed begeleidt de uitvoering en verzorgt de communicatie.

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,343FansLike
0VolgersVolg
6,984VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer