Tags Posts tagged with "sport"

sport

© ESS Fotografie

Als veulen werd de nu 12-jarige Oscar gered van de slacht en doorverkocht naar de stal waar Freya Busink met haar paard stond. Ondanks dat Busink zelf niet op zoek was naar een nieuw paard, werd ze op slag verliefd op de haflingerruin. Ondertussen heeft ze Oscar gekocht en is de combinatie op weg naar het Z, een droom die uitkomt voor de amazone. 

Oscar werd geboren op een paardenmelkerij in België en is uiteindelijk doorverkocht naar Nederland, waar hij gestald werd bij het andere paard van Busink. “Oscar was mijn meisjesdroom. Ik was gelijk verliefd”, blikt de amazone terug naar het moment dat ze de ruin voor het eerst zag. Omdat het zo goed klikte tussen Busink en Oscar, mocht ze de ruin bij gaan rijden. “De eerste keer ging hij me al zo erg uitproberen, dat ik er gelijk naast lag. Heel grappig, ik wist gelijk dat het een pony met karakter was”, lacht de amazone. “Toch besloot ik door te zetten en niet op te geven, waardoor we erachter kwamen dat het onverwachts echt een dressuurtalent blijkt te zijn. We zijn heel veel les gaan volgen en gaan trainen, waardoor we echt een stijgende lijn te pakken kregen”.

Droompony

Twee jaar geleden kreeg Busink de kans om de ruin over te nemen, iets wat ze niet zomaar aan zich voorbij liet gaan. “Vanaf toen ben ik nog fanatieker gaan trainen. Oscar heeft een hele mooie uitstraling, er zit een hele aparte kop op omdat hij een deukje in zijn neus heeft. Daarnaast heeft hij mooie aftekeningen, een dikke voorpluk en hele mooie manen, het is gewoon mijn droompony. Toch was ik er niet gelijk van overtuigd dat we ver in de sport zouden kunnen komen, omdat ik met mijn vorige paard alleen maar recreatief sprong. Oscar is wel heel leergierig en fanatiek, maar ik moet wel altijd consequent en eerlijk blijven, daar bereik ik het meeste mee met hem”.

Na een tijdje maakte de combinatie hun debuut op B-niveau. “We reden gelijk vier winstpunten, waardoor we in drie wedstrijden de B door zijn gekomen”, vervolgt ze lachend. “Op dat moment was ik nog niet heel erg indruk van de concurrenten, maar dat veranderde wel toen we L1 reden. Ik moest wel even slikken toen we tegen de grote dressuurpaarden moesten rijden, maar dat bleek nergens voor nodig toen we echt veel proeven wonnen. Oscar doet het gewoon allemaal supergoed, we moesten gewoon rijden en gaan”.

Stabiel

“Oscar kan niet heel mooi verruimen, we rijden gewoon echt basis. Daardoor is hij heel stabiel in de ring en komt hij mooi zijn proefje door, maar hij zal nooit heel spectaculair strekken. Een zesje moet wel lukken, maar een acht zal ik nooit met hem halen. Ik probeer alles eruit te halen wat er in zit. Wat echt in ons voordeel werkt is dat hij heel koelbloedig is in de ring, als hij iets spannends vindt kan hij mij nog wel eens vergeten, maar hij zal nooit echt schrikkerig of kijkerig worden”.

Onlangs maakte de combinatie online hun debuut in het M2, volgende week gaan ze zich tijdens de reguliere wedstrijden nog een keer laten zien op M1-niveau. “Het was een droom om dit te behalen, maar ik had het echt nooit verwacht”, geeft Busink eerlijk toe. “Mijn doel is altijd geweest om het Z te bereiken met een winstpuntje, maar ik gok dat dat sneller gaat lukken dan verwacht. Misschien komen we nog wel een stukje verder en kunnen we uiteindelijk richting het ZZ-licht. Oscar heeft zoveel talent, dat ondanks dat ik ook nog alles moet leren, hij het supersnel oppakt. Dat maakt het zo leuk om mee te werken. Ik ben heel trots op ons doorzettingsvermogen en op alles wat we nu bereikt hebben. Dat we dit gedaan hebben in zo’n korte tijd, met een haflingertje zonder stamboom, is echt geweldig om op terug te kijken”.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit/ Esther Sablerolle

wonderful girl
Daphne van Peperstraten - Wonderful Girl Hippiade 2016 © DigiShots

De Hippiade staat dit jaar gepland van 17 tot en met 21 augustus op het Nationaal Hippisch Centrum in Ermelo. Ondanks dat het nog niet zeker is of er deze zomer evenementen georganiseerd mogen worden vanwege Covid-19, stelt de KNHS alles in het werk om de Hippiade door te laten gaan. Om de kans zo groot mogelijk te maken is er besloten om éénmalig een aantal wijzigingen door te voeren voor de disciplines dressuur en springen in de komende editie van het breedtesportkampioenschap. De kern van deze wijzigingen is dat de Hippiade deze zomer kleinschaliger zal zijn dan anders.

Om het aantal mensen dat gelijktijdig op het terrein aanwezig is, zo klein mogelijk te houden, worden alle kampioenschapsrubrieken dressuur- en springen over één proef verreden. Het aantal starts per rubriek is terug gebracht tot maximaal 36. Dit is ook vertaald in de verdeelsleutel.

Geen verenigingskampioenschappen en Afdelingsdressuur 

Ook is er besloten dat er in 2021 geen verenigingskampioenschap en afdelingsdressuur plaats vindt. Deze kampioenschappen zijn altijd een prachtig onderdeel van de Hippiade vanwege het teamgevoel de sfeer en alle fans die hun vereniging komen aanmoedigen. De KNHS hoopt deze onderdelen volgend jaar weer aan het programma toe te voegen.

De KNHS-regio’s bepalen het selectietraject naar de Hippiade. Dit jaar zal dit anders zijn dan dat je gewend bent. Naar verwachting kunnen er vanaf 11 mei weer meetmomenten verreden worden. Deze zullen door de KNHS-regio’s gebruikt worden als onderdeel van het selectietraject. Vrijwel alle Regiokampioenschappen staan gepland in juli. We hopen dat dan wedstrijden weer zijn toegestaan. De KNHS-regio’s bepalen de wijze waarop er tot een afvaardiging voor de Hippiade gekomen wordt ook wanneer dit niet via een Regiokampioenschap kan. Hier komt te zijner tijd meer informatie over.

Planning

De Hippiade vindt plaats in week 33 van 17 t/m 21 augustus. Op dinsdag 17 augustus staat het mennen op het programma. Donderdag 19 en vrijdag 20 augustus zijn de dressuurproeven en springparcoursen georganiseerd. Op zaterdag 21 augustus zijn de pony’s aan de beurt en vindt voltige plaats. Zondag 22 augustus is de reservedag. Mocht het, vanwege overheidsmaatregelen, nodig zijn om meer spreiding in het programma aan te brengen.

Bron: KNHS

Foto: DigiShots

0 1043

Gwen ter Beek heeft van kleins af aan al een voorliefde voor IJslanders. Het was dan ook geen verrassing dat, toen ze hoorde dat ze een pony mocht, de zoektocht gericht was op dit ras. Ondertussen heeft ze haar droom uit laten komen en is ze nu met Sáfir van de Kraatshoef (v. Eric vom Erichshof) hard aan het trainen om straks volop de sport in te kunnen.

“Ik ben voor het eerst met IJslanders in aanraking gekomen op een kennismakingsdag”, blikt de amazone terug. “Gelijk was ik fan van de paarden, met name hun extra gangen vond ik helemaal geweldig. Toen ik van mijn ouders mijn eerste eigen pony mocht zijn we dus ook opzoek gegaan naar een IJslander. Het grappige is dat we het hele land door zijn gereden, en mijn droompaard uiteindelijk vijf minuutjes verderop vonden”.

Sport

Dat droompaard was een oudere merrie, waar Ter Beek recreatief mee reed: Elja vom Hofgut Retzenhöhe. “Met haar kon ik echt alles. We hebben samen heel veel plezier gehad en ik heb mijn allereerste IJslandse wedstrijd met haar gereden”, vervolgt de amazone. Hierna kreeg ze de smaak meer te pakken en begonnen haar ambities voor de sport te groeien, waardoor ze besloot om opzoek te gaan naar een sportpaard. “Via een advertentie kwam ik een advertentie tegen van Sáfir, die alles had wat ik zocht. Uiteindelijk heb ik maar twee keer hoeven proefrijden en is hij bij mij gekomen op zijn achtste verjaardag”.

“Er zijn heel veel dingen die ik leuk vind aan de IJslander. Ze hebben extra gangen, zoals de tölt, wat echt een heerlijk gevoel is als je paard zit. Daarnaast hebben ze ook telgang, wat supergaaf is omdat ze dan heel hard kunnen gaan. Ondanks dat ze niet heel groot zijn, zijn ze heel sterk en kunnen ze veel hebben. IJslanders zijn heel verschillend, ze hebben allemaal een andere kleur en karakter. Het is gewoon het totaalplaatje wat het ras compleet maakt”, legt Ter Beek enthousiast uit. “Dat is waar ik verliefd op ben geworden”.

Verschillende wedstrijden

Door het formaat en de extra gangen van de paarden, worden er ook speciale IJslandse wedstrijden georganiseerd. Tact, houding en haromonie zijn de uitgangspunten van de jury bij het beoordelen van deze wedstrijden. “Je hebt verschillende soorten proeven. Bij tölt-proeven moet je op een ovale baan zo netjes mogelijk de tölt laten zien. Er zijn ook viergangen-proeven, waarbij je zowel de stap, draf en galop als de tölt moet laten zien. In de vijfgangen-proeven komt de telgang hierbij”. Naast de ‘serieuze’ proeven zijn er ook nog fun-onderdelen waar je met je IJslander aan mee kan doen. “Dit is bijvoorbeeld een bier-proef waarbij je zo snel mogelijk een rondje om de baan moet doen, en daarbij zo veel mogelijk bier moet houden in het glas wat je vasthoudt. Daarnaast zijn er ook nog dressuur- spring en crossonderdelen”.

Met haar oudere merrie reed ze amazone regelmatig wedstrijden, met Sáfir heeft ze nog maar twee keer kunnen starten. “Die gingen beide heel erg goed en we eindigden heel hoog, maar we moesten helaas vrij snel stoppen met de wedstrijden omdat alles afgelast werd”. Momenteel focust de combinatie zich thuis op het dressuurmatig trainen. “Ik vind de basis heel erg belangrijk zodat ze lekker soepel zijn en fijn nageeflijk lopen. Daarnaast rijd ik regelmatig op de töltbaan om te oefenen en wisselen we heel veel af met springen en buitenritten”. “Mijn doel is om Sport-A te behalen, dat is het hoogste niveau binnen de IJslandersport. Het lijkt me super om dat ooit met Sáfir te bereiken en ik heb er vertrouwen in dat het gaat lukken”, sluit Ter Beek gedreven af.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Marlous Photograph

Ruim 115.000 volgers van over de hele wereld volgen de 16-jarige Rens Appeldoorn op het welbekende videplatform TikTok. In zijn korte video’s deelt de springruiter grappige momenten en sketches die voor ieder paardenmens ongetwijfeld zeer herkenbaar zijn. Het grootste doel van Appeldoorn? Mensen laten lachen! “Dat is in deze tijd extra belangrijk”, stelt hij enthousiast vast.

“Toen corona net een beetje opkwam, ben ik begonnen met het plaatsen van rijfilmpjes op dit account”, blikt hij terug naar februari 2020. “Op een gegeven moment sloeg dat zo erg aan, dat het mij leuk leek om ook een keer een grappige paardgeralteerde-video te maken, wat ook erg goed uitpakte. Vanaf toen ben ik meer gaan posten en begonnen de volgers opeens heel erg hard te gaan”.

Inspiratie

Ondanks dat het moeilijk is om origineel te blijven op een platform met 260 miljoen gebruikers, lukt het Appeldoorn goed om nieuwe concepten te bedenken. “Soms hoor ik een liedje of een bepaald geluid en dan kan ik er vrij snel een nieuwe video-idee bij verzinnen”, legt hij uit. “Daarnaast is het ook leuk om van een bestaande trend een paardeneditie te maken, dit slaat vaak ook heel goed aan”.

Appeldoorn vindt het vooral leuk om herkenbare momenten voor paardenmensen op een jolige manier uit te vergroten. Zo heeft hij een video’s gemaakt over verschillende type paardenmensen, activiteiten die iedereen vroeger op stal deed en verwondingen waar iedere ruiter wel eens mee te maken heeft gehad. “Eén van mijn beste video’s is een sketch over twee verschillende soorten ruiters die dan op een overdreven manier neergezet worden, wat resulteerde in 150 duizend likes binnen drie dagen. De grappige kant slaat altijd heel goed aan online”. Naast het plezier van de paardensport overbrengen, hoopt de springruiter wat positiviteit de wereld in te krijgen met zijn video’s. “Ik vind het gewoon superleuk om mensen aan het lachen te maken”.

Isar

Het aantal likes die de ruiter nu op zijn account heeft staan, stijgt richting de 5 miljoen. “Dat had ik echt nooit verwacht”, geeft hij eerlijk toe. “Ik ben het account gestart omdat ik het gewoon grappig en leuk vind om te doen, en opeens blies het heel erg op en ging het super hard”. Naast dat de vosruin Isar een bekende hoofdrolspeler in de video’s is, brengt Appeldoorn hem uit op M-niveau en heeft de combinatie grote ambities voor het hogere werk. Ook het bonte bijrijdpaard James Bont is regelmatig te zien op beeld. “Het zijn beide paarden die heel erg fotogeniek zijn. Ze zijn hartstikke braaf en ze werken supergoed mee, wat het ook extra leuk maakt om op te nemen”.

Over de plannen met zijn TikTok account vertelt Appeldoorn: “Ik wil gewoon plezier blijven houden in wat ik doe. Onlangs heb ik een poosje geen inspiratie meer gehad, wat zorgde voor een tijdje geen video’s. Pas toen ik weer inspiratie kreeg en ik de lol weer terug had, gingen de video’s weer een stuk harder. Het is dus gewoon heel belangrijk om plezier te blijven maken”, sluit hij gedreven af.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Sportpaardenfoto

Toen Kim Voorend te groot werd voor haar sensibele pony, besloot ze opzoek te gaan naar een rustig paard waarmee ze verder kon trainen. Ze kwam uit bij de ruin Ap-art (v. Flemmingh), waarmee ze na een hobbelige weg en tegenslagen nu weer flink de smaak te pakken heeft in de dressuursport.

“We zijn best lang opzoek geweest maar konden niet gelijk iets vinden”, blikt ze terug naar de zoektocht naar een paard. “De paarden waren net te klein of net niet betrouwbaar genoeg. Er zat één tussen die echt perfect leek, maar bij de tweede proefrit steigerde hij zo hoog dat we bijna achterover klapten. Hierna hebben we het zoeken even op een laag pitje gezet”.

Klein verschil

Voorend besloot de zoektocht te staken en een facebook-oproep te plaatsen. “Hier reageerde de voormalig eigenaar van Appie op dat ze haar paard niet te koop had staan, maar dat hij wel weg mocht naar een goed huisje. Vlak daarna kreeg ik een foto toegestuurd, waar ik op slag verliefd op werd. Mijn pony is een vos met vier witte benen en een brede bles, Appie is een koffievos met vier witte benen en een brede bles. Ze lijken heel erg op elkaar, het enige verschil is dat Appie twintig centimeter groter is”, lacht ze. De amazone besloot te gaan proefrijden op het paard, wat gelijk goed beviel. “Ik was natuurlijk een sensibele pony gewend, dus een rustig paard voelde heel raar aan. Maar het klikte heel goed dus ik besloot hem te kopen”.

“De eerste tijd ging het goed en zijn we met hele hoge scores door het B heen geknald”, vervolgt ze. “Ook de Utrechtse Kampioenschappen in het L1 gingen heel goed en werden we achtste, wat ik echt nooit verwacht had”. De combinatie vloog het L1 door, maar liep tegen een aantal problemen aan toen ze halverwege het L2 waren. “Appie begon uit het niets te staken, bokken en te springen. Op een gegeven moment werd hij ook heel traag en wilde hij niet meer vooruit, terwijl er niks aan de hand leek te zijn en we er niet achter konden komen wat het was”.

Kliniek

Om ervoor te zorgen dat de ruin iets meer energie kreeg, besloot Voorend sportbrokken bij te voeren. “Hij werd er heter van, dus het leek uiteindelijk iets beter te gaan, al was hij nog steeds niet de oude. Hierbij kwam dat hij ook steeds meer af begon te vallen, wat heel moeilijk te zien was omdat ik hem natuurlijk elke dag zag. We hebben gelijk een hooianalyse gedaan en zijn nog meer ruwvoer gaan voeren, helaas hielp dit weinig, dus we besloten om naar de kliniek te gaan”.

“Daar hebben ze hem onderzocht op maagzweren, de ziekte Lyme, cusching en hebben ze verschillende echo’s en endoscopieën gedaan. Hier is uitgekomen dat hij chronische myopathie heeft, waardoor er een ontsteking in zijn darmen is ontstaan. Dit is mogelijk geactiveerd door het voeren van sportbrokken, maar het kan ook zijn dat hij bijvoorbeeld allergisch is voor een bepaald soort voer wat hij bij ons wel kreeg, en bij zijn vorige eigenaar niet”.

Plezier

Ondanks het slechte nieuws, doet de amazone er alles aan om haar paard weer beter te maken. “Na twee maanden revalideren zat er alweer 40 kilo aan, hij werd veel steviger en een stuk vrolijker. Voordat we een diagnose hadden was Appie heel introvert en stond hij altijd een beetje voor zich uit te staren, maar nu we weten hoe we hem kunnen helpen is hij veel blijer en springt hij zelfs de bak door”.

“Op dit moment gaat het heel goed en zijn we na goed opbouwen weer aan het rijden. Zodra we ons nieuwe op maat gemaakte zadel hebben gaan we weer verder richting het M trainen zodat de na de coronapandemie ons debuut kunnen maken en weer kunnen gaan knallen. We gaan kijken hoe ver we komen, maar plezier maken is echt het belangrijkste. Appie is heel braaf en we kunnen echt alles samen, ik heb zeker mijn droompaard gevonden”, sluit Voorend enthousiast af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit

Vanwege haar auto-immuunziekte was Anique Meijerink opzoek naar een klein en braaf paard om uit te kunnen brengen in de dressuursport. Ondanks dat de valkpony Jetstream’s Dream (v. Jetstream W) net iets te klein was, viel de amazone als een blok voor de merrie. Ondertussen zijn ze hard opweg om de laatste winstpunten voor het Z binnen te slepen.

“Toen we haar advertentie online tegenkwamen waren we gelijk verliefd en ook bij de eerste keer kijken voelde het gelijk goed. Van het een kwam het ander, dus na de keuring hebben we haar gelijk meegenomen”, begint de amazone te vertellen. “Het was liefde op het eerste gezicht en ze was een plaatje om te zien. Daarnaast moesten we buiten proefrijden terwijl het stormde, waardoor ze gelijk liet zien dat ze super braaf was”.

Debuut

Omdat de merrie gelijk bewees heel braaf te zijn, besloot Meijerink haar te kopen. “Kort voor we opzoek gingen naar een paard kreeg ik de diagnose dat ik een auto-immuunziekte heb, dat was wel even schrikken. Ik merk dat ik minder spierkracht heb en dat ik heel snel moe ben, dus een braaf paard is echt belangrijk voor mij. Jedy was gelijk braaf en na twee maanden lessen gevolgd te hebben, maakten we ons debuut in de B”.

Hun eerste wedstrijden bevielen zo goed dat de combinatie vanaf toen fanatiek is blijven starten. “Een van onze hoogtepunten was het Texelweekend drie jaar geleden. Hier hebben we het hele L2 uitgereden in één weekend, én zijn we M1 gestart. Ondertussen rijden we M met winstpunten, al kunnen we nu even niet weg natuurlijk”.

Zelfverzekerder

De coronatijd wordt door Meijerink goed benut. “We doen nu alleen maar leuke dingen. We zijn naar trainingsweken geweest en we hebben regelmatig buitenritten gemaakt. Ook hebben we onze eerste crosslessen gevolgd, allemaal nieuwe dingen dus”.

“Ik heb echt mijn droompaard gevonden. Volgens mij droomt iedereen er als klein meisje van om in het Z te komen, we hebben die droom al bijna waargemaakt. Als het straks weer kan wil ik weer volop gaan starten dus we zijn heel dichtbij. Naast dat ze het goed doet in de sport is ze op buitenrit en ander terrein gewoon heel braaf. Ook met mijn kleine oppas kindjes is ze super lief, die rijden er gewoon mee weg”. Meijerink haar grootste doel voor nu is om tussen de paarden het Z te bereiken. “Mijn korte termijn doel is om iets zelfverzekerder te worden op buitenrit omdat Jedy daar nog best wel heet kan worden. Daar gaan we de komende tijd hard mee aan de slag”, sluit ze gedreven af.

Anique Meijerink en Jetstream zijn ook te volgen via Instagram!

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Diana Breed fotografie

Nadat Kyara Varga noodgedwongen afscheid moest nemen van haar vorige paard, besloot ze een ervaren eventingpaard kopen om gelijk mee de sport in te kunnen. Na lang zoeken kwam ze terecht bij Power of Pride, die eigenlijk alles had wat ze niet zocht. Hij kwam rechtstreeks uit Ierland waar hij jarenlang verwaarloosd en mishandeld is. Ondanks dat eventingrijden er de eerste tijd niet inzat, wist de amazone dat ze de ruin een kans moest geven.

Vanwege een blessure heb ik de sport nooit echt goed op kunnen pakken met mijn vorige paard. Toen we eenmaal zo ver waren dat we het door konden zetten, verongelukte ze in de cross”, blikt de amazone terug naar het vreselijke moment dat ze plotseling afscheid moest nemen van haar paard. “Het was erg verdrietig, maar ik wist dat als ik een nieuw paard zou willen, ik mijn ambities in de eventing waar zou kunnen maken”.

Grote gok

Een tijd na het ongeluk besloot de amazone op zoek te gaan naar een nieuw paard. “Ik wilde mijn hart volgen en een paard kopen waar ik succesvol mee kon worden, totdat ik Power online zag staan. Hij kwam uit Ierland, was verwaarloosd geweest en was niet wat ik zocht, maar ik besloot toch bij hem te gaan kijken. Toen ik hem zo aantrof vroeg ik me echt af hoe en waarom mensen zo met hun paard om kunnen gaan, want het kon echt niet hoe hij er op dat moment uitzag. Toch zag ik iets in hem”.

In de dagen die volgden probeerde Varga zeven andere paarden uit, maar ze kon Power niet uit haar hoofd zetten. “Ik voelde iets bij hem en ik zag echt wat in hem wat ik bij andere paarden niet zag, dus ik besloot een grote gok te wagen en hem te kopen”. Zodoende heeft ze hem opgehaald bij zijn voormalige eigenaren. “De eerste weken thuis waren echt een drama. We deden 1,5 uur om hem te vangen in de wei, konden zijn hoeven niet uitkrabben en was echt bang voor alles. Zelf de normaalste dingen als poetsen, dekens opdoen of longeren wilde hij niet, het hele vertrouwen in mensen was weg”.

Talent

Stapje voor stapje ging het beter tussen Varga en de ruin, dus na een tijdje besloot ze voor het eerst op zijn rug te gaan zitten. “Hij was nog niet beleerd toen ik hem kocht, dus we hebben heel rustig aan gedaan. Vanaf de eerste minuut voelde het vertrouwd om hem los door te bak te rijden, zonder lijn eraan, en dat heeft beter uitgepakt dan dat iemand ooit heeft gedacht. Toen ik hem kocht lachte iedereen me uit, maar ik kon laten zien dat het wel zou lukken en dat hij wél talent heeft. Het moet alleen bevestigd worden, en dat zou lukken zodra Power vertrouwen in zichzelf zou krijgen”.

“Ik ben ervan overtuigd dat als een paard slechte ervaring heeft meegemaakt in zijn leven, je hem moet laten zien dat er ook leuke ervaringen bestaan. Na drie keer in de bak te hebben gereden, heb ik hem meegenomen naar buiten. Elk weekend zijn we op buitenrit gegaan, waardoor hij echt plezier kreeg in het rijden. Hierin heb ik veel gewerkt met stem en beloningen, zo heb ik hem laten inzien dat hij fouten mag maken en dat het niet erg is als hij iets verkeerd doet. Als hij stopt voor een boomstam en hij aangeeft dat hij die hoogte niet aandurft, dan pakken we gewoon een volgende hindernis, zonder daar een punt van te maken. Op deze manier hebben we heel veel vertrouwen opgebouwd, waardoor hij nu makkelijk een B-cross aan zou kunnen”.

Afstamming

Varga en Power zijn pas een half jaar een combinatie, dus ondanks hun ambities doen ze het rustig aan. “Het plan om aan het eind van het jaar een oefencross te rijden is zeer zeker”, vertelt de amazone gedreven. “Ik wil mensen laten zien dat een goed sportpaard niet altijd een bekende afstamming hoeft te hebben. Als je echt een goede band hebt met je paard zou je al heel ver moeten kunnen komen”.

Zelf had ze nooit verwacht dat dit alles haar zou lukken. “Het zou een weg worden van jaren, had ik op gerekend. Voor nu is mijn doel om een keer Nederlanse Kampioenschappen in de eventing te rijden, en dat moet hoogstwaarschijnlijk haalbaar zijn”.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Sanne Vissers

Nina Meuwissen was de Friese merrie Femke aan het klaarstomen voor de overstap naar een Z2, toen hun droom ruw verstoord werd door een noodlottig ongeluk. Na een diagnose dat Femke nooit meer pijnvrij zou kunnen leven, werd de moeilijk beslissing gemaakt om de merrie in te laten slapen. Vanaf toen ging Meuwissen opzoek naar een opvolger, die vond ze in Balko vom Schladitzersee (v. Alwin 469 x Tjalke 397).

“In de eerste instantie gingen we kijken voor een ander paard, maar toen ze Beau uit zijn stal haalden was ik gelijk weg van hem. Hij voelde gelijk speciaal”, steekt de amazone van wal. “Ondanks dat hij pas drie jaar was, zag ik gelijk dat hij echt goede basisgangen had. Hij was nog hengst en had pas acht keer een zadel opgehad toen ik voor het eerst ging proefrijden. Maar ik reed er zo mee weg en het voelde zo vertrouwd dat ik er gewoon met een grote glimlach vanaf stapte”. De keuze om de zwarte hengst te kopen was dan ook snel gemaakt. “Vanaf toen ben ik begonnen met opleiden met als doel er weer de dressuursport in te kunnen”.

Combinatie

Meuwissen is helemaal weg van het Friese ras. “Ze hebben een ontzettend fijn en werkwillig karakter en de paarden van tegenwoordig hebben vaak ook voldoende aanleg en potentie om mee te kunnen doen in de dressuursport, die combinatie vind ik echt superfijn”, legt ze uit. “Mijn doel voor nu is om Beau voor te bereiden om straks het sportpredicaat te halen. Hij heeft heel veel kwaliteit onder het zadel, dus ik hoop dat we daarna ook rustig doorkunnen in de sport. Maar hij is pas vijf dus we doen alles rustig aan en stap voor stap. Het is echt een laatbloeier en hij is nog hard aan het groeien, dus daar geven we hem alle tijd voor. Maar alles wat we van hem vragen doet hij gelijk en als je één keer iets met oefent onthoudt hij het gewoon. Je zou wel een hele stal vol willen met dit soort paarden”.

Genoeg potentie

“Op dit moment zijn we met mijn trainster Diana Smolders aan het doortrainen om hem hopelijk aankomende zomer voor het eerst op concours uit te kunnen brengen”. De amazone is ervan overtuigd dat Beau genoeg potentie heeft voor het zwaardere werk. “Hij kan heel makkelijk verzamelen én heel makkelijk verruimen. Daarnaast heeft hij drie goede bassisgangen met een galop die er van nature gewoon echt uitspringt. Als je iets meer van hem vraagt krijg je dat gelijk van hem. Ik denk echt dat het een paard is met heel veel kwaliteiten voor het hogere werk, zowel fysiek als mentaal. Hij is heel fijn om mee te werken, nog steeds heb ik elke keer een lach op mijn gezicht na een training”.

Zodra het weer kan hoopt Meuwissen het sportpredicaat met de ruin te behalen. “Daarna zou alles mooi meegenomen zijn. Ik zou het superleuk vinden om hoog met hem te komen en daar gaan we ook lekker voor doortrainen”, sluit ze gedreven af.

Volg Nina Meuwissen en Beau ook op Instagram!

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Kiek-ens fotografie

Het is een bijzonder gezicht: Emma Souffriau die samen met haar paard Golden Zippo over het strand galoppeert. Dit doet ze niet zoals de meeste ruiters het zouden doen, zij doet het al staand op de rug van haar bonte ruin. Als een volwaardig acrobaat voert ze halsbrekende oefeningen uit terwijl ze volledig vertrouwt op haar trouwe viervoeter.

“Kozakkenvoltige is heel onbekend, ik denk dat ik op twee handen kan tellen wie deze sport hier in de buurt beoefenen”, legt de Vlaamse amazone uit. “In Frankrijk zie je het wel vaker en in Nederland wordt het ook wel veel gedaan, al zijn de zadels en de oefeningen wel wat anders dan dat wij hier gewend zijn”. De nu 31-jarige amazone begon met voltige toen ze zeventien jaar oud was. “Ik heb alles geleerd van Thomas Duyck, die het weer van zijn vader geleerd heeft, en ook de speciale kozakken- zadels maakt. Het is allemaal begonnen met mijn 19-jarige westernpaard Golden Zippo, die ik al heb sinds hij twee weken oud is. Vanaf het eerste moment dat we voltige gingen proberen kwam ik erachter dat hij heel geschikt en braaf was voor deze sport. Daarnaast vonden we het beide superleuk, dus zo is het balletje gaan rollen”.

Loslaten en gaan

Golden Zippo

De combinatie werd beter en beter en reed, voordat de coronamaatregelen ingingen, regelmatig shows op evenementen. “Ik hou van de snelheid en het loslaten van alle controle. Op het moment dat ik ondersteboven hang heb ik echt het gevoel van vrijheid, dat is echt geweldig op dat moment. Alle problemen en zorgen verdwijnen als sneeuw voor de zon en maken plaats voor een gelukkig gevoel, ik krijg echt elke keer weer een enorme boost. Gewoon even alles loslaten en gaan”, vervolgt Souffriau enthousiast.

De amazone heeft drie paarden waarmee ze aan kozakken voltige doet. “Zippo heb ik zadelmak gemaakt toen hij drie, en ik vijftien jaar oud was. Het was mijn eerste eigen paard waarmee ik graag de western in wilde, maar dat vond hij niet heel leuk. Nadat we een jaar dressuur hebben gereden, gesprongen, gestrosst en bitloos hebben gereden zijn we terechtgekomen bij kozakkenvoltige. Eén van onze hoogtepunten tot nu toe is voltigeren op een middeleeuws spektakel in Watten. We mochten daar rijden door een vlammenzee van drie meter hoog, zonder bit. Zippo heeft een gouden karakter en ik kan blindelings op hem vertrouwen, ongeacht wat we doen. Of we nou letterlijk door vuur en vlam gaan, ondersteboven hangen, op buitenrit gaan of gaan zwemmen in de zee, hij laat me nooit in de steek”.

Voltige-doop

Zamiro ter Linden

Souffria haar tweede paard heet Zamiro ter Linden, die ze kocht toen hij amper drie dagen oud was. “Het was gelijk liefde op het eerste gezicht”, blikt ze terug. “Ik heb hem zadelmak gemaakt toen hij vier jaar oud was, waar hij gelijk een ‘voltige-doop’ kreeg zodat ook hij nu goed meeloopt tijdens kozakkenvoltige. Zamiro heeft een sterke leider nodig die hem voortdurend ondersteunt en geruststelt. Kozakkenvoltige heeft hem veel zelfvertrouwen gegeven. Uiteindelijk blijft het raar voor een paard, want je staat op hem, hangt ondersteboven of springt er opeens weer op. Als amazone laat je de controle los en het paard min of meer zijn plan trekken. Voor paarden die veel ondersteuning nodig hebben, kan dat best nog wel een opgave zijn. Toch merk ik dat voltige hem een stuk dapperder gemaakt heeft. Ik zie dat dat ook zijn vruchten afwerpt bij het springen en de buitenritten, hij begint steeds meer initiatief te tonen en daar ben ik heel blij om. Telkens als ik met een paard begin heb ik geen verwachtingen. Ik probeer van alles om te kijken wat zij het leukst vinden om te doen, en dan gaan we vanuit daar weer verder”.

Spelenderwijs

Frederico ter Linden

Het derde paard wat de amazone kocht is het broertje van Zamiro; Frederico ter Linden. “Ik kocht hem in 2013 toen hij twee jaar oud was. Hij lijkt erg op zijn broer, maar is iets stoerder en minder snel onder de indruk. Ondanks dat het niet de bedoeling was dat ik een derde paard zou kopen, wist Freddy mij met zijn charmes en mooie uitstraling snel over te halen. Toen hij 3,5 jaar oud was heb ik hem, net als de andere twee, zadelmak gemaakt met het kozakkenzadel. Dat is een zadel met drie singels, als ze dit gewend zijn verdragen ze eigenlijk alle zadels wel. Het beleren is heel spelenderwijs gegaan. Ik hing in het begin al ondersteboven naast ze, als ze dit eenmaal toelaten en vertrouwen gaat de rest eigenlijk vanzelf. Ze schrikken niet meer als je iets te snel opstijgt of bijvoorbeeld met je voet hun billen raakt, ze zijn gelijk al heel veel gewend”.

De amazone heeft haar ruin langzaam opgeleid en is fanatiek met hem aan de slag gegaan toen hij zes jaar oud was. “Ik kan nog steeds niet geloven hoe werkwillig dit paard was en nog steeds is. Hij doet altijd zijn best, denkt mee en zet zich overal voor in. We rijden dressuur, crossen, springen, voltigeren en vrijheidsdressuur. Ook op shows laat hij zich goed zijn. Zippo en Zamiro zijn nog heel bescheiden, terwijl Fredje graag in de spotlights staat en heel goed mensen voor zich weet te winnen”.

Voldaan

Volgens Sourrriau hebben de broers hun veelzijdigheid vooral aan hun vader Ceasar ter Linden te danken. “Deze hengst heeft een hele tijd in de eventingsport gezeten en ook voor de koets en de jacht was hij perfect. De appel valt niet ver van de boom, lijkt het wel”.

De komende jaren hoopt de amazone nog veel plezier met haar paarden te maken. “Het is wel een doel om verder te gaan in de eventing en de dressuur, en natuurlijk te blijven voltigeren. Kozakkenvoltige is een moment van vrijheid en ontspanning. De zorgen eruit schudden en je hoofd leegmaken. Na zo’n training kom ik altijd helemaal zen en voldaan terug, dat maakt de band tussen mij en de paarden nog sterker. Het vertrouwen moet hoog zijn, zeker als je op open vlaktes gaat trainen. Op het moment dat je ondersteboven hangt is het een kwestie van vertrouwen op je paard”, sluit ze gedreven af.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s en video: Ans Roels, MyKingdom Photography

Op papier kan het interessant zijn om bij een fokmerrie zoveel mogelijk predicaten te krijgen. Aan de andere kant is een gezegde: ‘Op een mooi papier kun je niet rijden’.

Toch valt er ook zonder de predicaten wat voor te zeggen om een merrie eerst een poosje uit te brengen in de sport, voordat ze wordt ingezet in de fokkerij. Je komt immers behoorlijk wat van haar te weten zodra je met haar op wedstrijd gaat.

De vraag

Wordt jouw merrie eerst uitgebracht in de sport?

Bekijk stemmen

Laden ... Laden ...

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer