Tags Posts tagged with "spieropbouw"

spieropbouw

0 15160
Beatrice Buchwald - Lord Carnaby FEI World Breeding Dressage Championships for Young Horses 2012 © DigiShots

Klaus Balkenhol staat aan de wieg van vele succesvolle (Duitse) amazones en ruiters. Om er een paar te noemen: Helen Langehanenberg, Laura Tomlinson, Nathalie zu Sayn-Wittgenstein en uiteraard zijn eigen dochter Annabel. Hij vraagt zich op Pferderevue af waarom paarden paarden tegenwoordig steeds vaker overvraagd worden. 

Jonge bodybuildertjes

Hoewel de moderne dressuurpaardenfokkerij steeds betere paarden voortbrengt, neemt de vraag naar nóg talentvollere en nóg gezondere en sterkere paarden toe. Het is makkelijker een jong paard te verkopen dat alles al kan en er uitziet als een achtjarige dan een ‘normale’ drie- of vierjarige die alles nog moet leren.’

Teveel jonge hengsten

Veel te veel hengstveulens worden hengst gelaten, vindt Balkenhol. In de hoop dat ze goedgekeurd worden… want dan zijn ze ineens een klap meer waard. Maar slechts 40 tot 50 van de 250 tot 300 aangeboden jonge hengsten op een – zeg – Oldenburger keuring worden geaccepteerd.

Verval

En wat gebeurt er met honderden hengsten die er tip top voor moeten staan? Ze worden veel te vroeg uit de wei gehaald om zich netjes fysiek en mentaal te ontwikkelen. In plaats daarvan zetten we ze in een individuele box en gaan we ze al voeren en longeren, zodat ze er op hun derde uitzien als een zes- of zevenjarige. Deze jonge hengsten hebben veel spieren, veel massa, terwijl hun bottenstelsel daar nog niet op berekend is. En mét hun opleiding, begint hun verval. Ook de druk van de concurrentie zorgt ervoor dat we onze paarden snel willen opleiden. En wedstrijden, die zijn er het hele jaar door, dus waarom niet?

Balkenhol noemt zes do not’s in de opleiding van een paard:

1. Neusriem aansnoeren

Een paard laat verzet zien door de tong uit de mond te steken. Als het nodig is dat te onderdrukken door de neusriem aan te snoeren, klopt er iets niet in de basisafrichting. Het paard is niet ontspannen. Terwijl juist die ontspanning een basisvoorwaarde is voor de verdere africhting.

2. Te vroeg specialiseren

Elke dag dressuuroefeningen doen in de bak, dat is teveel, vooral in de eerste twee opleidingsjaren moet de training afwisselend zijn. Crossen is goed voor een frisse kop en om sterk te worden. Ook springen – onder het zadel of vrij – hoort bij de basisopleiding van elk jong paard. Afwisseling zorgt voor een fris en vrolijk paard dat zin heeft in zijn ‘werk’.

3. Slecht passend harnachement

Logisch, zou je zeggen. Maar zadel en hoofdstel moeten regelmatig gecheckt worden, omdat het (jonge) paardenlichaam verandert.

4. Te lange trainingen

Het doel van trainen is het paard fysiek en mentaal sterker te maken. Soepelheid en ontspanning vereisen spierkracht. Constante aanspanning is niet goed. Wél nodig zijn lange pauzes in stap, aan de lange teugel en ontspannen.

5. Gespannen ruiter

Paarden reageren op spanning bij de ruiter. Heb je stress, ben je bang of heb je weinig tijd of een slechte dag? Begin dan niet aan de training.

6. Te weinig belonen

Een paard doet het voor de ruiter, omdat het het werk leuk vindt, niet omdat het zich onderwerpt. Beloon dus je paard regelmatig, met de stem, door het te aaien of de druk van de teugel weg te halen (= lange teugel te geven). Alleen dan blijft het paard geïnteresseerd en ijverig. Als het paard bijvoorbeeld van opwinding gaat piafferen, beloon het. Maak er op dat moment gaan big deal van. Wil je zelf op dat moment geen piaffe, vraag je paard dan om rustig voorwaarts te gaan, maar straf het niet!

Klaus Balkenhol voor Pferderevue.at

Foto: DigiShots

0 4001
Aquatrainer
Aquatrainer

Pees revalidatie? Of wil je je paard sterker maken? Een aquatrainer kan uitkomst bieden. Dierenkliniek Wolvega zet in dit artikel haar visie omtrent dit onderwerp uiteen

Optimalisatie

Aquatraining wordt ingezet voor talrijke toepassingen, bijvoorbeeld revalidatie na een orthopedisch chirurgische ingreep, spier en conditie opbouw en optimalisatie van gang en houding en gerichte aanpak van rugproblemen. Het is belangrijk de locOomotiecyclus van een paard te begrijpen om de meerwaarde van de aquatrainer in te zien.

Opwaartse beweging

Als het paard zijn achterbenen optilt en naar voren plaatst, moet het tegelijkertijd zijn bekken kantelen (roteren) en naar boven bewegen om dit mogelijk te maken. Dit leidt tot een opwaartse beweging van de laatste lendewervels. Van daaruit ontstaat dan als het ware een op- en neerwaartse golf over de hele wervelkolom, die loopt in de richting van het hoofd van het paard. Als deze golf zich feilloos voortplant over het verloop van de hele rug, zal het paard de voorbenen in de meest optimale omstandigheden kunnen bewegen. Hoe groter de rotatie die optreedt ter hoogte van het bekken, hoe groter de flexiegolf die optreedt in de rug.

Pijn in de rug

Wanneer er een hoge tonus heerst in een bepaalde groep spieren ter hoogte van de rug, zal het paard pijn ondervinden bij het strekken van de rug. Het paard ondervangt dat door het hoofd en de hals hoog te dragen en het bekken achterwaarts te kantelen. Als het ware een holle rug maken. Paarden met rugpijn hebben vaak problemen met het ontwikkelen van een voor- en neerwaartse beweging van hoofd en hals en hebben moeite met het plaatsen van de achterhand onder het lichaam. Men zegt soms: het paard toont zich niet rond en heeft moeite met verzamelen. Bij rugpijn bereikt de golf die zich voortplant over de rug vertrekkende vanuit het bekken, finaal de schoft niet. Daardoor kan het paard de voorbenen minder mooi naar voren brengen. Rugpijn geeft dus vaak aanleiding tot een stugge gang. Langdurige extensie van de rug (holle rug) geeft aanleiding tot nog meer rugproblemen en eventueel ook orthopedische problemen.

Wetenschappelijk onderzoek

Er zijn al flink wat studies voorhanden in de wetenschappelijke literatuur die het effect hebben geëvalueerd van de aquatrainer op beweging van het paard. Eigenlijk zijn er essentieel vier belangrijke factoren die aangepast kunnen worden in een aquatrainer: de temperatuur van het water, de snelheid van de loopband, de hoogte van het water en de duur van de training. De persoon die de aquatrainer bedient, kan daarmee variëren naargelang het paard en het doel dat men beoogt. Er is zeker nog onvoldoende wetenschappelijk onderzoek verricht om voor alle vier de factoren de meest optimale parameters voor een individueel paard te kennen en toe te passen. De ervaring groeit door toenemende inzet van aquatrainers in de praktijk. Concreet, bij toenemende waterhoogte tonen paarden een meer uitgesproken rotatie van hun bekken en flexie van de rug. De paarden proberen als het ware over het water heen te stappen en dit leidt tot het gebruik van juist die spieren en aannemen van juist die houding die zorgt voor een optimale locomotie. Verder zorgt de weerstand van het water ervoor dat paarden grotere passen gaan nemen bij eenzelfde snelheid van de loopband als wanneer er zich geen water in de aquatrainer bevindt. De pas frequentie neemt daarbij af, naarmate de hoogte van het water toeneemt. Zo ook de paslengte. Het paard kan dit weerom enkel bereiken door het bekken te kantelen en de rugspieren te verlengen. Er zijn nog andere factoren die een invloed hebben op de paslengte, maar de waterhoogte heeft toch wel een zeer belangrijke invloed.

Aquatrainer

De hoogte van het water heeft ook een invloed op de impact die de hoef ondervindt tijdens het lopen. Hoe hoger de waterstand, hoe ‘lichter’ het paard en hoe geringer de impact is die de hoef ondervindt bij contact met de loopband. Dit is een belangrijk voordeel wanneer je een paard met orthopedische problemen wil laten bewegen zonder al te veel belasting van de voet. Bij een waterhoogte op elleboogniveau dragen de voeten slechts 90% van het lichaamsgewicht. Bij een waterhoogte op niveau van de zitbeenderen is dat zelfs slechts 25%. De kunstmatige ‘gewichtsreductie’ is een interessant gegeven en een belangrijke eigenschap die enkel gecreëerd kan worden met een aquatrainer. Het koele water zou ontstekingsreacties onderdrukken en ontzwellend werken, op dezelfde manier als dat we een gezwollen been meerdere malen per dag afspuiten met de tuinslang. Het is ook al aangetoond dat de mate van flexie en extensie die de rug toont tijdens bewegen, afneemt met toenemende leeftijd bij paarden. Zeker ook oudere paarden hebben bijgevolg wellicht baat bij aquatraining.

Na een trainingssessie met de aquatrainer wordt het paard onder het solarium gezet, voor het teruggaat op stal.

Extra spieropbouw

Aquatraining kan ook gezien worden als een soort powertraining. Het gaat om het verrichten van arbeid tegen een weerstand. Welke spieren daarbij vooral tot ontwikkeling komen, bij gebruik van verschillende loopsnelheden en hoogtes van het water, is nog niet duidelijk. Daarover voeren we op dit moment onderzoek uit met onze onderzoeksgroep. Uiteraard is het veel makkelijker om visueel spieropbouw te zien bij een paard dat maanden lang heeft stilgestaan omwille van een orthopedisch probleem en waarbij alle spieren zijn weggesmolten. Het is veel moeilijker om extra spierontwikkeling te zien bij goed getrainde en gespierde paarden die aquatraining volgen om nog meer power en een nog soepelere houding te ontwikkelen. Doel daarbij is ook de spieren van de rug dusdanig te versterken dat het paard in kwestie minder gevoelig wordt voor ontwikkeling van sport gerelateerde letsels. De snelheid van de loopband en de hoogte van het water worden voor ieder individueel paard bekeken en bijgesteld. Wat voor het ene paard een tripje is met twee vingers in de neus, is voor een ander paard noeste arbeid. Ook het probleem waarmee het paard kampt, zal mede de optimale snelheid en hoogte van het water bepalen. Als een paard bijvoorbeeld niet gebalanceerd kan lopen bij een snelheid van 4.0 km/h, dan moet de snelheid teruggeschroefd worden. Vervolgens kan dit weer opgebouwd worden als het paard in balans en correct loopt met goed gebruik van de rug. Zo bouwt men de training op voor ieder individueel paard. Hetzelfde geldt voor de hoogte van het water. Ook deze kan bijgesteld worden over het verloop van
de training. Kortom, we beginnen de meerwaarde van aquatraining steeds meer te ontdekken. Een elegante en veelbelovende techniek.

Cathérine Delesalle en Marco de Bruijn zijn dierenarts en Europees specialist inwendige ziekten. Delesalle is verbonden aan de Universiteiten van Utrecht en Gent. De Bruijn is mede-eigenaar van Dierenkliniek Wolvega.

Tekst: Cathérine Delesalle, Marco de Bruijn en Don van de Winkel
Foto’s Stal Oud Beets

0 143

Experts op het gebied van spieren van mensen én paarden werkten samen in een onderzoek naar het gebruik van Functional Electrical Stimulation (FES). Deze methode kan de functie en het herstel van spieren op celniveau verbeteren en daardoor een positieve invloed hebben op de prestaties.

De resultaten van het onderzoek van het Wellington Equine Sports Medicine in Wellington en Equinew toonden aan dat FES bij paarden zorgt voor een opvallende verbetering van de dichtheid en de distributie van mitochondria, de ‘energiecentrales’ in een cel. ‘Als de spieren een hoger aantal mitochondria hebben en deze geplaatst worden in die gebieden van de spiercellen waar ze het hardst nodig zijn, dan kan de spier efficiënter gebruik maken van zuurstof en dus zijn werk beter doen’, aldus Sheila Schils, die het onderzoek leidde.

Het onderzoek heeft geleid tot een beter begrip van spierfuncties en de positieve werking van de FES-technologie bij het behandelen van spieren. Behandelaars in Europa en de VS maken al veelvuldig gebruik van FES om revalidatie bij paarden te bespoedigen en de prestatie te verbeteren. Dit onderzoek voegt meer kennis over wat er precies gebeurt in een spiercel toe. FES is met name effectief omdat spieren, pezen en bindweefsel die 6 à 8 cm onder het huidoppervlak liggen, gestimuleerd kunnen worden.  Via FES wordt de beweging van de spieren nagebootst, zodat het paard rustig blijft tijdens de behandeling en verdoving niet nodig is.

‘We zagen niet alleen een verbetering van de spierfunctie onder de microscoop, maar ook klinische voortuitgang; de bestudeerde paarden vertoonden minder spiersmasmen in hun rugspieren’, aldus Schills. ‘Het heeft even geduurd voordat de juiste protocollen ontwikkeld waren voor het gebruik van FES bij paarden, maar deze resultaten geven aan dat we op de juiste weg zitten.’

De onderzoeksresultaten zijn gepubliceerd in de Journal of Equine Veterinary Science.

Lees het hele onderzoek Functional Electrical Stimulation for Equine Muscle Hypertonicity: Histological Changes in Mitochondrial Density and Distribution.

Horsetalk/Hoefslag

Foto: Remco Veurink

 

0 2047
foto: Remco Veurink

Een mooi gespierd paard is een wens van velen, maar dit gebeurt niet vanzelf. De mate van spieropbouw en onderhoud is afhankelijk van genetica, training, maar ook voeding speelt een rol. Voeding is namelijk de bron van de bouwstenen die noodzakelijk zijn voor spieropbouw, namelijk eiwit en aminozuren.

Voldoende eiwit

Een jong paard in training of een ouder paard dat na lange tijd weer in training is, heeft meer eiwit nodig dan een paard op rust of een ‘doorgewinterd’ paard in training. Hoewel veel mensen denken teveel eiwit te voeren (waar een paard overigens beter mee kan omgaan dan gedacht), is dit in veel gevallen niet zo. Bekijk wat de eiwitbehoefte is van je paard en stem het rantsoen daar op af.

Essentiële aminozuren

Eiwit is opgebouwd uit zogenaamde aminozuren. Hiervan bestaan er 22 verschillende, waarvan er 8 voor paarden essentieel zijn, wat wil zeggen dat ze niet door het lichaam zelf aangemaakt kunnen worden. Deze aminozuren dienen dus door middel van de voeding te worden verstrekt. De belangrijkste essentiële aminozuren zijn lysine en methionine; deze zijn ook meteen het meest beperkend op de spiergroei. Wanneer er een gebrek is aan één of meerdere essentiële aminozuren zal dit in de (uitblijvende) spieropbouw zichtbaar zijn.  De biologische waarde is een maat voor het gehalte aan essentiële aminozuren.

Eiwitkwaliteit

Een voldoende aanbod van eiwit en essentiële aminozuren is nog steeds geen voorwaarde voor een goede spieropbouw. De eiwitkwaliteit speelt een minstens zo’n belangrijke rol. Je kunt namelijk zoveel eiwit en aminozuren in je paard stoppen als je wil, maar als het eiwit of de aminozuren om wat voor reden dan ook slecht of niet verteerbaar of opneembaar zijn, heeft je paard er niets aan. Een goede eiwitbron met veel essentiële aminozuren is bijvoorbeeld sojaeiwit. Lijnzaad is een eiwitbron, maar bevat daarentegen weinig essentiële aminozuren en heeft daarom als eiwitbron minder waarde voor het paard.

Er zijn verschillende supplementen op de markt ter verbetering van spieropbouw. Deze supplementen kunnen goed helpen, omdat de samenstelling is uitgekiend met een goed aminozurenpatroon, veel essentiële aminozuren en een hoge biologische waarde.

Lees hier meer over eiwitbehoefte.

Ir. Marike Jacobs (Voerconsultant & Columniste VoerVergelijk.nl)

Meer over de auteur: Marike Jacobs is afgestudeerd aan Wageningen Universiteit voor de masteropleiding Animal Nutrition en gespecialiseerd in paardenvoeding. Tijdens haar studie schreef Marike o.a. artikelen voor PaardenSport en verder werkt ze als stalmedewerker op een pensionstal. Mennen is haar favoriete tak van de paardensport, maar voeding en verzorging, en het waarborgen van de ‘happy athlete’ vanuit dat oogpunt, hebben de meeste aandacht.

VoerVergelijk.nl brengt iedere week op de site van de Hoefslag een voedingsverhaal met nuttige tips. VoerVergelijk is een onafhankelijke vergelijkingswebsite die is uitgegroeid tot een platform voor paardenvoer. Op VoerVergelijk kan een bezoeker paardenvoer zoeken, vergelijken en beoordelen. De database bevat alle paardenvoeders en supplementen die in Nederland en België verkrijgbaar zijn.

Volg ons!

102,180FansLike
0VolgersVolg
7,058VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer