Tags Posts tagged with "simulator"

simulator

0 514
Zadel, zweetbladen

SPONSORED CONTENT – Een onafhankelijke zit is de basis van het paardrijden. Deze basis kun je ontwikkelen met een training op een simulatie paard. Deze simulator helpt ruiters om zich bewust te worden van hun lichaamshouding.

Zo kan je op de simulator de bewegingen van het paard leren volgen en je correct inwerken in het zadel. Op een simulatiepaard worden spanning in het lichaam en scheefheden van de ruiter duidelijk zichtbaar, evenals als tijdens een paardrijles op een echt paard. De training biedt dus een fantastische aanvulling op trainingen met een echt paard.

Waarom trainen op een simulator

Het trainen op een simulatiepaard heeft diverse voordelen. Allereerst wordt het paard gespaard, terwijl de ruiter zichzelf op een veilige manier kan trainen. Daarnaast biedt een indoor simulatie een weersonafhankelijke omgeving waarin ruiters van ieder niveau kunnen trainen. Je hebt een grote spiegelwand nodig waardoor zowel de ruiter zelf als de instructeur de houding vanuit iedere hoek kunnen beoordelen. Zo kun je optimaal werken aan je lichaamshouding in stap, draf en galop. Tenslotte is het ook zeer prettig dat de instructeur dicht bij de ruiter staat en dus tijdens de training direct kan corrigeren. Tijdens een normale training krijg je pas later te horen dat je houding niet helemaal in orde was en dan weet je soms niet meer over welk moment je instructeur het precies heeft. Met een simulatiepaard kun je niet alleen je rijvaardigheid en houding, maar ook je timing en conditie verbeteren. Om les te gaan geven met een simulator valt het wel aan te raden om energie vergelijken, aangezien het apparaat redelijk veel energie verbruikt. Door energie vergelijken hou je de kosten voor gebruik van de simulator zo laag mogelijk. Bereken dit ook door in de prijzen van de paardrijles.

Hoe werkt een simulatiepaard?

Het simulatiepaard is voorzien van verschillende sensoren: bitsensoren, hoofd- en neksensoren, zadensensoren en beensensoren. De bitsensoren meten de teugeldruk tijdens het uitvoeren van de oefeningen en geven aan of de teugeldruk correct is. Als de druk niet goed is, vertraagt de simulator of komt deze zelfs helemaal tot stilstand. Een te harde teugeldruk laat de simulator direct stoppen. De hoofd- en neksensoren werken redelijk vergelijkbaar. De zadelsensoren zijn ook zeer belangrijk. Deze meten hoe de ruiter het gewicht verdeelt in het zadel. Op de flanken van het simulatiepaard bevinden zich sensoren die de beenhulpen van de ruiter registreren. Voor een correcte overgang of oefening moet de ruiter de correcte beenhulpen geven. Rijden op een simulatiepaard is misschien nog wel lastiger dan op een echt paard. Paarden compenseren namelijk de onbalans van de ruiter, voor zover ze kunnen. Hierdoor kun jij op je eigen paard toch zo goed mogelijk voortbewegen. Een simulatiepaard doet dit niet, waardoor je snel een betere ruiter wordt. Simulatiepaarden worden al gebruikt bij diverse maneges en scholen.

Foto: archief

0 745
koliek

Binnenkort zullen de studenten diergeneeskunde aan de universiteit van Ontario hun kennis over koliek en voortplantingsproblemen kunnen uitbreiden, door te oefenen op een bijzonder modelpaard. Dat meldt Horsetalk.

Koliek en voortplantingsproblemen simuleren

Dat levensgrote hightech model (gebaseerd op een Quarter van ongeveer 1.52m groot) kan opengemaakt worden. Het bevat anatomisch correcte organen, die gemaakt zijn uit latex. Die kunnen opgeblazen worden om zo koliek na te bootsen. Ook bepaalde voortplantingsproblemen kunnen gesimuleerd worden. De simulator heeft een hoofd dat gemaakt is uit zachte silicone. Het heeft ook duidelijk voelbare aders in de hals, die bedekt worden door een afneembare huid waarin ook geprikt kan worden.

‘Betere voorbereiding én meer vertrouwen’

De peperdure simulator kon aangeschaft worden dankzij een donatie van de Equine Foundation of Canada. Decaan Jeffrey Wichtel zegt: ‘In de eerste fases van de lessen gebruiken we zo veel mogelijk modellen en simulaties. Wanneer onze studenten dan hun eerste procedures op een levend dier uitvoeren, zullen ze beter voorbereid zijn en meer vertrouwen hebben.’

 

 

Bron: Horsetalk

0 1736

Over houding, zit en balans is al veel geschreven. Er zijn 1001 manieren om eraan te werken. Zitles te paard aan de longe, de balansbal, de flexchair. En Otto…

Otto uit het Drentse plaatsje Veeningen is een bijzonder paard. Hij is niet echt. En tegelijkertijd toch weer wel. Otto is een perfect ‘afgericht’ robotpaard. Hij reageert op de hulpen van een ruiter zoals een echt perfect afgericht paard zou doen. er wel. Otto is een perfect ‘afgericht’ robotpaard. Hij reageert op de hulpen van een ruiter zoals een echt perfect afgericht paard zou doen. Een sterk punt van Otto is dat er bij hem nooit een natuurlijke scheefheid of voorkeurskant in de weg zit. Bovendien ervaart hij geen ongemak als zijn berijder iets te hard inwerkt met de hand of niet mee is in de beweging. Waar veel echte paarden dat gewoon slikken en braaf doorgaan zoals hun ruiter wil, attendeert dressuursimulator Otto zijn berijder met behulp van sensors fijntjes op eventuele onkunde.

Een betere ruiter

En daar word je volgens Helen Roestenburg en Antoinette Grijpstra van het Ruiter Balans Centrum in Veeningen een betere ruiter van. ‘Als je moeilijkheden hebt met een bepaalde oefening, zie je meteen waarom het fout gaat. De bewustwording daarvan is de eerste stap. Vervolgens kun je jezelf gaan verbeteren, werken aan de juiste spierspanning, je hulpen kleiner maken… Geen ruiter of paard is recht en gaandeweg sluipen er gewoontes in. Zeker bij mensen die altijd op hetzelfde paard rijden. Die passen zich aan hun paard aan, waardoor ze gewoon niet meer voelen wat goed is. Van die vastgeroeste gewoontes afkomen is moeilijk.’

Heel sensibel

Otto doet veel voor zijn ruiter. Naast de drie basisgangen doet kan hij een middenstap, -draf en -galop, achterwaarts, wijken, appuyeren, piaffe en een pirouette draaien… Mits de hulpen goed doorkomen. ‘Otto is heel sensibel’, legt houding- en zitspecialiste Antoinette Grijpstra uit. ‘Als je hem simpel naar de hoefslag wilt sturen en je legt je been iets te ver naar achteren, gaat hij wijken. Daar ligt vaak het probleem; dat ruiters te veel doen, terwijl het bij paardrijden juist de kunst is om het eruit te laten zien alsof het allemaal vanzelf gaat.’

Benieuwd naar de werking van de dressuursimulator? Het artikel over Otto lees je in het Hoefslag decembernummer.

Tekst: Marjolijn Munnich

Foto: Remco Veurink

0 125

Kan een simulator dezelfde spanning en stress nabootsen als een echte springwedstrijd? Oostenrijks onderzoek bracht de fysieke mentale parameters van twaalf ruiters in kaart tijdens een echt springparcours en vergeleek deze vervolgens terwijl ze gebruik maakten van een simulator. Uit de resultaten bleek dat zij ook in het nepparcours enige nervositeit vertoonden, maar het was fysiek gezien niet zo’n opgave als het echte werk.

Tijdens het onderzoek werd het cortisol niveau in speeksel en de hartslag gemeten. Tijdens het simulatiespel bleek het cortisolgehalte in het speeksel hoger dan tijdens het losrijden van het echte paard, maar dit veranderde niet opzienbarend veel tijdens het uiteindelijke springen. ‘Dit wijst uit dat het simuleren van het springen meer stress veroorzaakt dan een routinetraining van een paard. Op zowel de simulator als het echte paard steeg de hartslag, maar in het echte parcours werden de hoogste hartmetingen vastgesteld. Dit vertelt ons dat het ‘echte werk’ meer inspanning vereist van een ruiter,’ aldus een woordvoerder. ‘Hoewel een simulatie het principe van paardrijden vast kan stellen, is het daadwerkelijk laten springen van een paard veel complexer voor de ruiter.’

Bron: Hoefslag/Horsetalk

Foto: Remco Veurink

Volg ons!

102,688FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer