Tags Posts tagged with "Shire"

Shire

Het is een opvallende verschijning in de wedstrijdring: Chanelle Duitscher die met de shiremerrie Ponderosastable’s Dara op M2-niveau rijdt. Zelf had de amazone niet verwacht zo ver te kunnen komen, maar was ze er wel gelijk van overtuigd dat Dara genoeg potentie had voor de sport. Ondertussen hebben ze de smaak zo te pakken, dat ook het Z in het vooruitzicht ligt.

Duitscher reed voorheen enkele pony’s bij op de stal waar de merrie ook staat en besloot drie jaar geleden om ook Dara een keer op te pakken. “Eigenlijk klikte het vanaf het eerste moment zo goed dat ik toen met haar eigenaren heb afgesproken dat ik haar een keer mee zou nemen op wedstrijd”, blikt de amazone vrolijk terug. “Dara is een heel ander paard dan dat je normaal terugziet in de ring, maar het leek me een leuke uitdaging om te kijken hoever we zouden komen. In de eerste instantie had ik niet als doel om perse het Z te bereiken, maar vanaf het begin af aan zijn we er vol voor gegaan, en uiteindelijk heeft dat goed uitgepakt.

Simpele onderdelen

De combinatie maakte vrij snel na hun eerste ontmoeting hun debuut in het L1. “Qua trainen ging het vanaf het begin af aan al heel goed. Veel mensen hebben het vooroordeel dat shires een beetje dooie dodo’s zijn, maar dat is totaal niet het geval. Dara is een KWPN’er in een ander jasje”, vervolgt Duitscher lachend. “Op onze allereerste wedstrijd waren de witte hokjes, de juryhokjes én de jury zelf heel eng. We scoorden ook niet gelijk hoge punten, maar uiteindelijk ging het elke keer een beetje beter”.

Ze vervolgt: “Dara is een super werkwillig paard. Ze heeft haar lichaam niet altijd mee en ze is ook niet heel erg heet, wat je vaak wel terugziet bij de dressuurpaarden waar we tegen rijden. Toch ben ik er zelf van overtuigd dat als de basis goed is, je lekker door blijft trainen en je paard in zijn waarde laat, je het Z wel kan halen. Over het algemeen scoren we goed op de simpele dingen, zoals het binnenkomen en het strak rijden van de figuren. Dara heeft een constante aanleuning wat ook heel erg helpt. Het beeld ziet er over het algemeen goed uit, ik rijd haar dan ook zo eenvoudig mogelijk zodat het er makkelijk uit ziet. Al voelt dat niet altijd zo”, Duitscher ze lachend aan. “De uitgestrekte draf en uitgestrekte galop zullen wij nooit negens voor halen, daarom moet ik het hebben van de simpelere dingen zoals het halsstrekken en de figuren rijden. Wij scoren op de basissingen, daarmee redden we het ook”.

Eenvoudige wissels

Thuis is de combinatie nu richting het Z aan het trainen. “We zijn bezig met de eenvoudige wissels en het verbeteren van de uitgestrekte gangen, zodat er iets meer uit te halen is. Daarnaast zetten we de puntjes op de i voor onze M2-wedstrijden, zoals de travers en keertwendingen”. De amazone kijkt trots terug op de afgelopen jaren. “Het is allemaal zo geleidelijk gegaan dat ik zelf niet eens door heb hoever we eigenlijk zijn. Alles valt nu op zijn plek. Voor nu is het Z bereiken ons grootste doel”, rond Duitscher gedreven af. “Een winstpuntje in deze klasse zou wel heel leuk zijn. Nu we zo ver zijn gekomen moet ook nog wel lukken”.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Nina Guiking/ Maren van der Burght/ privébezit

Arina Hooijmans kocht de Shiremerrie Griendheuvels Fay (v. Ledgend) met de intentie om er mee te gaan fokken als ze oud genoeg was. Ondanks dat het niet de bedoeling was, ontdekte Hooijmans dat de merrie talent had voor de sport en wisten ze het samen tot M1-niveau te schoppen.

“Eigenlijk heb ik haar gekocht omdat ze me zo lief aankeek”, geeft de amazone lachend toe. “Mijn man heeft heel veel affiniteit met de fokkerij. Zijn vader fokte met Friese paarden en hij heeft zelf een tijd met mini-appaloosa’s gefokt, daarom gingen we op zoek naar een paard dat in de toekomst ook wat veulens kon krijgen. Op dat moment werkte hij samen met Shirestal Chris van de Griendheuvel, die ons uitnodigde om een keer te komen kijken bij zijn paarden. Toen we daar waren zag ik Fay staan, en ondanks dat ze niet te koop stond, wist ik meteen dat zij hét paard was. En ik heb nog geen dag spijt gehad van het besluit om haar te kopen”.

Talent

In de eerste instantie was het de bedoeling dat de merrie gebruikt zou worden om mee te fokken, maar nadat Hooijmans haar andere paard in moest laten slapen besloot ze ook eens op Fay te stappen. “Ik was nog niet toe aan een nieuw paard, dus ik wilde Fay gewoon beleren om met haar buiten te kunnen rijden. Dat ze ook echt goed dressuur kon lopen had ik nooit aan gedacht. Ze blijkt over een soort dressuurtalent te beschikken, wat echt superleuk is”.

Kinderpony

Met haar formaat en stevige bouw is het niet het type paard wat je vaak tegenkomt in de ring, maar dat maakte Hooijmans niks uit. “Fay doet het echt op karakter, ze wil altijd voor me werken en doet altijd haar best. Ze is echt een heel lief en blij paard”, legt de amazone vrolijk uit. Als voorbeeld blikt ze terug op het moment dat ze weer voor het eerst op Fay mocht stappen na een halfjaar-durende blessure. “Ik kon er zo op gaan zitten en buiten een rondje maken, dat geeft wel echt aan hoe braaf en lief ze is. Daarnaast rijden mijn dochters van vijf en zeven ook op haar. Op stal noemt zegt iedereen dat Fay gewoon een grote kinderpony is”, vervolgt Hooijmans lachend.

“Ik heb wedstrijdrijden altijd heel leuk gevonden, ook omdat ik wilde laten zien dat je met ieder paard de dressuur in kan. Je hoeft niet altijd een ‘standaard’ dressuurpaard te hebben om de ring in te kunnen. Alleen toen we voor het M2 aan het trainen waren werd het toch wel pittig, omdat ze natuurlijk met een hoogte van 1.92M in een 20 bij 40 baan moest lopen. Dat is best wel krap kan ik je vertellen. Ze kent heel veel oefeningen zoals appuyeren, travers en de eenvoudige wissel, maar ze trekt dat niet meer om dat echt op wedstrijdniveau te doen. In het M1 hebben we nog best wat winstpunten bij elkaar kunnen rijden, maar ik merkte dat ik zo hard moest trainen om dat op wedstijdniveau te kunnen doen, dat het ook niet helemaal eerlijk meer was tegenover het paard, dus we hebben even een stapje terug gedaan.

Opbouwend en positief

Ondanks dat de combinatie nu voornamelijk buitenrijdt, wilde Hooijmans weer eens kijken waar ze staan in de training. Daarom stuurde ze een video in naar de Hoefslag@Home-wintercompetitie. “Ik merkte tijdens het filmen dat we echt al een tijd geen proef meer hadden gereden, want er zaten een paar foutjes in. Toch had Fay gelijk door dat we in een proef zaten en dat ze het echt weer even moest doen”. Over de feedback vertelt ze: “Het was heel opbouwend en positief, want ik had er een paar lage punten tussen zitten, maar daar stonden wel tips bij waar ik echt iets mee kan. Dat vond ik heel fijn aan deze wedstrijd, want ik kan precies zien hoe de cijfers tot stand zijn gekomen”.

“Haar impuls blijft een dingetje. Omdat ik het trainen iets heb afgebouwd merk ik dat ik er ook iets makkelijker in ben geworden. Door deze video is mij weer even duidelijk dat ik wat meer op de impuls mag blijven hameren”.

Genieten

Vanwege hoefkanker heeft de merrie al een aantal jaar geen veulen meer gehad, maar het gaat nu zo goed dat de amazone van plan is om de merrie wel weer te laten dekken. “Verder is er één keer per jaar een Shire-show, waar ik haar heel graag weer mee naartoe wil nemen. Voor de rest genieten we van de buitenritten en trainen we lekker nog een beetje door”, sluit Hooijackers af.

De Hoefslag@Home-wintercompetitie is afgelopen en de Hoefslag@Home Unlocked Competitie is van start gegaan. Klik hier voor meer informatie en om je in te schrijven.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Babette van der wall

Jantine van Genderen en Bill. Foto: Antoinette Verschoor

Nadat de verzorgpony van Jantine van Genderen werd verkocht, kreeg ze een paar Shires bij te rijden. Uiteindelijk mocht ze van haar vader één van de twee uitkiezen voor haarzelf. Dat werd Bill. Jantine en Bill zijn nu ontzettend veelzijdig aan het trainen en hopen deze winter de klasse B uit te rijden.

Onderbuikgevoel

“De Welsh pony die ik eerst had werd helaas door vervelende omstandigheden verkocht”, begint de vrolijke amazone te vertellen. “In de tussentijd reed ik bij een man die drie Shires en een Belgisch trekpaard had staan. Die ben ik na de verkoop van mijn pony blijven verzorgen. Op mijn verjaardag zei mijn vader dat ik één van de twee Shires die ik reed mocht uitzoeken. Ik heb er wel een tijdje over na moeten denken, want het was een lastige keuze. Uiteindelijk werd het Bill. Iedereen had eigenlijk gedacht dat ik voor zijn halfzus zou gaan, maar ik had een onderbuikgevoel dat Bill beter bij me paste. Toen ben ik anderhalf jaar geleden dus voor hem gegaan.”

Rennerig en schrikkerig

Voordat ze echt goed aan de slag konden heeft de combinatie nog wel enkele obstakels moeten overwinnen. “Shires staan erom bekend dat ze brede platvoeten hebben. Dat zorgde er bij Bill voor dat hij enorme scheuren in zijn hoeven had. Ook was hij aan het begin heel erg rennerig en schrikkerig, hij pakte altijd het bit vast. We kwamen erachter dat hij diastase had en dat dit was gaan ontsteken. Het was dus heel logisch dat hij door die pijn zo schrikkerig en rennerig was. Uiteindelijk zijn we bij een gespecialiseerde paardentandarts terechtgekomen die het heel goed heeft opgelost. Sindsdien laat Bill veel meer los in zijn lijf en is hij veel soepeler gaan lopen.”

Moeilijke gangen

Foto: Antoinette Verschoor

Voordat ze Bill te rijden kreeg had Jantine nooit gedacht dat ze een Shire zou kopen. “Ik heb altijd gezegd: ik neem geen koudbloed, geen trekpaard en geen paard met sokken. En hij moest liever niet hoger zijn dan 1.50m. Dat is echt grandioos mislukt”, lacht ze. “Maar Bill is super werkwillig en niet eens echt een trekpaard. Het is net alsof je op een KWPN’er zit, maar dan met hele moeilijke gangen. Bill is super heet, je moet hem daar echt doorheen rijden in plaats van dat je hem als het ware vooruit moet duwen. Vanwege de zorg die Shires nodig hebben vind ik het niet een paard voor iedereen, maar het is wel een goed leerpaard. Je leert er goed van rijden en krijgt een hele goede onafhankelijke zit”, licht de amazone enthousiast toe.

Terug naar de basis

Ze vertelt verder over haar grote kanjer: “Zoals ik al zei was het in het begin absoluut niet makkelijk. Bill was super schrikkerig, dus ik durfde bijna niet buiten te rijden met hem. Als hij schrok dan sprong hij ook gelijk met vier benen de lucht in en twee meter opzij. Toen ben ik terug naar de basis gegaan en deed ik de meest idiote dingen. Ik legde zeiltjes op de grond en over hem heen, ging achterstevoren op hem zitten en ging met heb springen. Iedere keer dat ik vastliep in de training, bekeek ik YouTube-video’s. Ik was namelijk een jaar of 15 en had toen nog een geld om ergens te lessen. Door die video’s leerde ik hem meer van achter naar voren rijden om een zo soepel en flexibel mogelijk paard te krijgen. Dat is Bill zeker op dit moment.”

Betrouwbaar

Foto: Antoinette Verschoor

“Ik ben echt van 4 kilo in mijn handen naar 10 gram in mijn handen gegaan. Dat verschil merk ik ook zeker op wedstrijd nu. Je ziet veel paarden zie heet worden wat hangen in de hand. Bill blijft daarin nu soepel en makkelijk, zelfs op wedstrijd heb ik niets in handen terwijl hij zich wel heet kan maken. Dat geeft een stukje betrouwbaarheid bij hem. Hij zou echt letterlijk voor je door het vuur gaan. Het is natuurlijk harder werken en trainen met een Shire om hetzelfde doel te behalen dan met een KWPN’er. Zo is doorzitten echt ontiegelijk moeilijk”, geeft ze lachend aan. “Zelfs na anderhalf jaar heb ik er nog veel moeite mee. Bill heeft gewoon hele aparte gangen, het gevoel is nergens mee te vergelijken.”

Wedstrijdgericht trainen

Op dit moment is de combinatie actief in de B dressuur. “Deze hopen we in de winter uitgereden te hebben”, stelt Jantine. “Doorzitten op wedstrijd is echt nog lastig, mijn buikspieren gaan dan echt branden. Maar ambities hebben we zeker. In het begin trouwens absoluut niet, maar toen de training van Bill gaandeweg steeds beter ging kreeg ik ook steeds meer ambities. Nu trainen we thuis steeds meer wedstrijdgericht en lessen we ook bij Grand Prix-amazone Myrna van Wijk. Ik ben echt een voorstander van zo goed mogelijk les krijgen, en niet zo veel mogelijk les krijgen voor minder geld. De kwaliteit van de les is voor mij heel belangrijk en dat zie ik ook terugkomen in onze verbeteringen.”

Meer dan recreatie

“We zijn heel hard aan het trainen om naar het Z toe te rijden”, gaat Jantine gedreven verder. “Dat we dan echt de basis hebben afgesloten is het doel, al denk ik wel dat hij echt verder kan komen. Mijn stalgenootjes en ik denken dat Bill echt wel richting het ZZ-Licht kan gaan. Zijn halfzus loopt momenteel op M1-niveau en verder ken ik één andere Shire die op dit moment ZZ-zwaar loopt. Het zijn er absoluut niet veel in de sport en dat vind ik jammer. Ik vind dat Shires nog echt te veel onderschat worden. Veel mensen zien er alleen een recreatiepaard of menpaard in, maar ze hebben echt de mentaliteit van een wedstrijdpaard. Ze zijn goed heet te krijgen maar op zijn tijd ook rustig en kalm. Je kan het aan en uit zetten, dat vind ik heel belangrijk.”

Combineren

Buiten de wedstrijdambities om hopen Jantine en Bill gewoon heel veel lol te hebben. Jantine: “Ik vind het leuk om zo veel mogelijk te doen. We gaan regelmatig zwemmen bij een rivier in de buurt. Eerst vond Bill dat heel eng, maar hij doet echt alles voor me. Hij springt ook over de raarste hindernissen. Dit paard zou letterlijk voor me door het vuur gaan. Ook rijd ik hem op neckrope, cross ik met hem en pak ik elementen uit de klassieke dressuur mee. Working Equitation doen we ook graag. Dit allemaal probeer ik te combineren en daarin onze eigen manier vinden waarin we verder kunnen trainen”, besluit ze gedreven.

De avonturen van Jantine en Bill zijn te volgen via hun Instagram-account.

View this post on Instagram

⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣ I don’t have to go to the gym anymore after riding Bill. It always looks easy, but his gaits are just impossible.. 😆🤯⁣ ⁣ ———————⁣ ⁣ At the moment I’m preparing everything for my competition this friday. It will be our first official competition, so I’m a bit nervous about it. This week I need to wash his feathers a lot and I also need to clean all of our tack/clothes. 🙃 ⁣ ⁣ ———————⁣ ⁣ Stay updated and keep an eye on my stories. 😇⁣ ⁣⁣⁣ ⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣ ⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣⁣ ⁣⁣ #shire #shirehorse #swimming #summer #winter #roadtosuccess #training #horseriding #horsebackriding #merrie #paardrijden #dressage #dressageshire #dressuur #springen #passion #loveofmylife #arena #littleme #bighorse #kleineik #passie #grootpaard #goingonahack #lookatthisview #beautiful #gelding #bill #snow⁣

A post shared by Jantine Van Genderen (@blackwhiteshire) on

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Antoinette Verschoor

0 327

Wouter Hazeleger heeft reeds 25 jaar ervaring in het mennen. Op vrijdag 20 april verzorgt hij een clinic met een meerspan met zes van zijn indrukwekkende paarden. Samen met zijn paarden zet hij een prachtige show neer en geeft daarbij uitleg hoe hij deze meerspan bestuurt. En of Wouter nou één paard voor de wagen heeft, of zes… Hij kan het allemaal en laat dat dus graag zien tijdens Paard&Koets.

Wouter is begonnen in de bosbouw. Samen met zijn paarden versleepte hij de omgekapte bomen. Het werken met paarden beviel hem zo goed, dat hij ook in zijn vrije tijd de paarden steeds meer opzocht. Hij ontdekte de veelzijdige wereld van de paardensport en raakte hieraan verknocht. Door de jaren heen heeft hij diverse takken van de sport ontdekt en deze kennis en ervaringen deelde hij vervolgens met andere liefhebbers.

Shires voor het span

Tijdens één van de eerste edities van Paard&Koets kwam Wouter in contact met het paardenras ‘Shire’. Hij was gelijk onder de indruk van het paardenras. “Veel menners hebben een Fries voor de span. Ik wilde mij onderscheiden van de doorsnee menners en iets unieks hebben”, vertelt Wouter. Al snel heeft hij zijn eerste twee Shires uit Engeland laten overkomen en had hiermee zijn eerste tweespan voor elkaar.

Dit beviel zo goed dat hij opnieuw afreisde naar Engeland om meer geschikte paarden te zoeken. Wat begon als een tweespan is inmiddels uitgegroeid tot een tienspan. “Met het trainen van paarden, en met name Shires, is het goed om met diverse zaken rekening te houden. Wanneer je de trainingen op jonge leeftijd start wordt de band tussen jou en je paard heel sterk. Bij oudere paarden kosten dit meer tijd en moeite. Shires zijn daarbij van nature ook ‘lomp’ aangelegd en onervaren in het mennen. Geduld en discpline zijn dan ook de sleutelwoorden om tot een goede training en resultaat te komen.”. Een zweep gebruikt Wouter zelden, omdat het in zijn beleving meer kwaad dan goed doet. “Met rust, geduld en liefde bouw je die speciale band en dat leidt tot een resultaat die je de meest intense voldoening geeft wanneer mens en dieren samenwerken.”

Clinic Paard&Koets

Tijdens de clinic ‘Zes imposante Shires in de leidsels’ laat Wouter zien hoe hij een meerspan met zes paarden bestuurt. Hij maakt gebruikt van een headset en neemt zodoende de bezoekers mee in de wereld van deze imposante paarden voor de wagen. Plezier staat centraal tijdens zijn clinic, maar voor de ervaren menners is het ook zeker leerzaam.

Bron: Paard & Koets

0 5532
challenger

Antoinette van Oortmarssen heeft met Gairloch Challenger, waarmee ze in het Z1 rijdt, officieel de hoogst geklasseerde dressuur-Shire van Nederland. Maar de amazone heeft haar doel nog lang niet bereikt. ‘Volgens Bastiaan de Recht kan Challenger de eerste Grand Prix Shire ter wereld worden.’

Voor Van Oortmarssen is de ruin niet haar eerste Shire. ‘Mijn vorige paard is helaas aan de complicaties van de narcose bij een cornage-operatie overleden,’ vertelt de amazone. ‘Ik ging met hem regelmatig naar speciale Shire-shows in Engeland, waar we altijd tweede werden, want Challenger won alles.’

Hoe bizar

Amper een week nadat haar eerste paard overleed, kreeg ze via messenger een berichtje van de eigenaar van Challenger. ‘Dat hij Challenger wilde verkopen en dat hij aan mij dacht. Hoe bizar. Mijn reactie was: Ik kom er gelijk aan!’

Met een vrachtwagentje reed Van Oortmarssen samen met haar moeder naar een plaatsje boven Manchester, een reis van in totaal achttien uur. ‘We reden achter Roy, de eigenaar, aan naar de wei. Het paard was al betaald, want Roy wilde er niet bijblijven, hij was te emotioneel. En daar stond Challenger, op een heuveltje in de mist.’

Het was de eerste keer dat Van Oortmarssen haar paard van dichtbij zag. ‘We hebben hem ingeladen en zijn weggereden.’

Les van Bastiaan de Recht

Dat was op een zondag in 2015. ‘In de week erna nam ik Challenger mee naar mijn opleiding aan de Neo-Classical School for the Art of Horsemanship. In die module had ik les van Bastiaan de Recht. Hij zei: Dat wordt de eerste Grand-Prix-Shire van de wereld. Hij zag meteen de venijnigheid en de scherpte van Challenger. Hij heeft er die enorme zelfhouding en de attitude voor en kan bij wijze van spreken van 0 tot 100 in 1 seconde.’

Van Oortmarssen had die ervaring niet met haar vorige paard. ‘Met hem reed ik tot en met de L2. Ik ben wel een keer M1 gestart, maar dat was geen succes. Hij zat aan zijn taks, het was te zwaar en te moeilijk. Ook de lessen van Bastiaan vond hij lastig. Ik bedacht dat ik ermee zou gaan mennen en kocht een karretje. Helaas is het er nooit van gekomen.’

Basis, impuls en buiging

Met Challenger begon de amazone van vooraf aan. ‘Ik heb heel lang de tijd genomen om hem te leren kennen. We hebben lekker de B doorgereden tot 30 winstpunten en daarna ook lang in de L gereden. Ik trainde toen bij Marina van der Panne waar we veel tijd besteedden aan de basis, impuls en buiging.’

Vorig jaar besloot Van Oortmarssen over te stappen naar Lotje Schoots. ‘Een samenloop van omstandigheden. Ik vind nieuwe dingen vaak moeilijk en eng, ik had het nodig om gepusht te worden. In augustus debuteerden we in het M1 en toen ging het ineens snel. Afgelopen winter werden we 4e bij de Utrechtse regiokampioen.’

Gewoon doorrijden

‘En dan maar gewoon doorrijden,’ dacht de amazone. ‘Volgend jaar doe ik examen en dan heb je Z2 + winst nodig. Ik wil snel winstpunten halen, dus we werken nu al aan de wissels. De contragalop moet goed blijven om dat aan te gaan. Er zit nog veel meer in het vat, Challenger doet het op zijn pinkjes.’

Geheel tegen wat je van een Shire verwacht, zit de uitdaging vooral in het laten wachten van de ruin. ‘En controle houden, ontspannen en geduldig blijven. Eindeloos wachtoefeningen doen. Dat maakt hem zo uitzonderlijk. Hij is ook wel koel, schrikt nooit en staat klaar om te doen wat je vraagt.’

Losse bovenlijn

Vanzelfsprekend heeft Challenger zijn bouw voor de hogere dressuuroefeningen niet mee. ‘Zijn kruis is heel hoog, hoger dan zijn schoft. Hem leren zijn bekken te kantelen en te zitten is een uitdaging. Met Lotje werken we aan lossigheid en een losse bovenlijn, ook tijdens de oefeningen. Daarnaast moet hij van de hand blijven en niet duwen. Challenger weegt 800 kilo en kan best sterk worden. Het is de kunst om niet met hem te stoeien en fijn en zacht te blijven. De hulpen klein houden werkt goed bij hem.’

Altijd hetzelfde

Het koele karakter is weer wel helemaal ‘koudbloedig’. ‘Challenger is altijd hetzelfde; thuis, op wedstrijd, tijdens een clinic. Hij heeft het nodig dat jij dat ook bent, en dus altijd dingen op dezelfde manier vraagt. Zo ben ik ook, naar nieuwe dingen moeten we samen stap voor stap toe groeien. Die voorspelde Grand Prix zie ik wel gebeuren. Challenger doet het allemaal zo makkelijk. Met macht-tien komen we erin.’

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding niet toegestaan

Foto: SLK Fotografie, Sam Knott

0 16718
Wat twee eigenaren en vier stalmedewerkers in het Britse dorp Langridge in de buurt van Bath met touwen en een tractor niet voor elkaar kregen, lukte de hengst Beau wel. De merrie Beatrice bij een koliekaanval weer in de benen krijgen. Daarmee redde hij, zonder dat beiden shirepaarden daar ooit weet van zullen hebben, haar leven.

Inslapen

De grote merrie lag na een koliekaanval veel te lang op de grond en wilde niet meer overeind komen. Daar lag ze zodanig lang dat dit levensgevaarlijk werd voor haar interne organen. Haar hartslag en bloeddruk waren niet goed en de eigenaren hadden besloten dat Beatrice binnen een bepaald tijdsframe op moest staan anders zou ze ingeslapen worden.

Zelf hadden ze er alles aan gedaan om de 16-jarige merrie omhoog te krijgen. De dierenarts had geadviseerd om haar tenminste op haar andere kant proberen te krijgen om zo de druk van haar interne organen af te halen. Met touwen en zes man sterk waarbij uiteindelijk de hulp werd ingezet van een tractor lukte het niet. Na zes uren proberen bleef de merrie nog steeds op de grond liggen.

Deadline

Met nog 20 minuten te gaan tot de gestelde deadline was bereikt besloot één van de eigenaren de staldeur van de Beau open te zetten. De grote hengst had de hele tijd vanuit zijn stal aan de andere kant toegekeken en zo kon hij nog even afscheid nemen van zijn maatje. De hengst liep richting de stal van Beatrice en begon zachtjes over de stalwand in haar nek te bijten wat er in resulteerde dat de merrie in de benen begon te komen.

Uiteindelijk rolde de merrie om en kwam zodanig omhoog dat haar buik vrij kwam van de grond. Met nog een beetje menselijke hulp kwam Beatrice uiteindelijk helemaal in de benen. De eigenaren besloten dat inslapen niet meer aan de orde was. Het dier was nog wat wiebelig in de benen, dus de eigenaren gingen direct wandelen met de merrie om zo de koliekaanval verder te laten stoppen.

Zelfs de dierenarts had nog nooit van een soortgelijke gebeurtenis gehoord al komt het gedrag dat de hengst vertoonde wel vaker voor. De merrie is inmiddels volledig genezen.

Bekijk hier enkele foto’s

Bron: DailyMail.co.uk / Hoefslag

0 442
De Britse beginneling Lewis Evans deed mee aan een jacht op een geleende Shire.

De Brit Lewis Evans had nog nooit eerder op een paard gezeten, maar toen het zover was, wist hij niet meer van ophouden. Vijf weken na zijn eerste rijles deed de beginneling op een geleende Shire mee aan een jacht.

De eigenaar van een bouwbedrijf noemde de jacht te paard een ‘geweldige ervaring’. Vrienden van Evans hadden hem gezegd dat hij geen enkele kans maakte om mee te doen, zo snel na zijn eerste rij-ervaring. ‘Dat werkte als een soort rode lap op een stier, ik moest het doen’, aldus Evans.

Voor de jacht leende de ruiter de Shire Mr Morph, van ruim 1.80 meter. Zowel paard als ruiter maakten tijdens de rit hun allereerste sprong. ‘De grote obstakels konden we vermijden, maar sommige velden konden we niet af zonder een sprong te wagen.’

Leuke uitdaging

De 36-jarige Evans is een enthousiast bergbeklimmer, maar beklom niet eerder de rug van een paard. ‘Ik zag het als een leuke nieuwe uitdaging. Mijn vrienden jagen en de sociale kant ervan leek me ook wel aantrekkelijk. Ik wandel vaak met mijn honden in dit landschap, maar op een paard ziet het er heel anders uit.’

De Brit had tijdens het rijden profijt van het bergbeklimmen en zijn andere hobby’s , motorracen en snowboarden. Van het klimmen kreeg hij een goede balans, en hij merkte dat hij niet snel bang is. ‘Hoe meer energie je erin stopt, hoe kleiner de kans dat het misgaat.’

Evans heeft in ieder geval de smaak te pakken, hij heeft inmiddels aan meerdere jacht-evenementen deelgenomen. Steevast maakt hij een tussenstop bij zijn vaste pub waar Mr Morph ook welkom is.

Bron: horseandhound.co.uk

0 197

Afgelopen zaterdag hebben ongeveer tien brandweermannen van de West Midlands Fire and Rescue Service hard gewerkt om een Shire weer op de been te krijgen. De lastige, maar geslaagde reddingsactie werd via Twitter en YouTube twintig minuten lang live uitgezonden.

Tess, een merrie van ongeveer zestien jaar, kon vanwege een verwonding aan haar rechterachterbeen niet zelf meer in de benen komen. De merrie werd door de brandweermannen uit haar stal gehaald en uiteindelijk met behulp van een harnas en een tractor overeind geholpen. Toen de brandweermannen vertrokken, kon Tess weer zonder hulp staan. Het laatste deel van de reddingsactie is in onderstaande video te bekijken.

Bron: Express & Star / Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Banner Outdoor Brabant

0 499

Iets meer dan honderd jaar geleden zag je ze in Groot-Brittannië overal. De Shire, als koetspaard en als werkpaard. Tegenwoordig zijn er wereldwijd nog maar 1.500 van te vinden. Daarmee is de Shire zeldzamer geworden dan de reuzenpanda, waar er wereldwijd nog 1.800 van zijn.

De stad Londen had met de eeuwwisseling van 1900 40.000 paarden in de stad rondlopen, tegenwoordig zijn dat er zeven. Deze paarden zijn in ‘dienst’ van het Britse koningshuis.

In Groot-Brittannië hebben particulieren een aantal projecten opgestart waarmee ze onder de aandacht willen vestigen op het Shire-ras. Eén fotograaf gaat een jaar lang foto’s maken van het leven van de koninklijke Shires. Elders worden de paarden ingezet als therapiepaarden.

Bron: Express.co.uk / Hoefslag

Foto: Shutterstock

0 3843
pony algemeen oog

Een Britse pilot studie over de inzet van paarden bij pestende jongeren blijkt positief uit te pakken. Bij maar liefst tweederde van de jongeren bleek een verandering in karakter plaats te vinden. Dr. Andreas Liefooghe is gespecialiseerd in therapie met paarden en werkte met kinderen die problemen vertonen met samenwerken en vriendschappen onderhouden. Tijdens iedere sessie werden 60 kinderen onderverdeeld in groepen. Zij kregen een stel taken, waarbij er als team moest worden samengewerkt om een kudde paarden langs diverse obstakels te manouvreren. Na het onderzoek bleek het pestgedrag bij 66% van de jongeren sterk verminderd. Ook omstanders in de groepen ondernamen actie om perstgedrag van derden tegen te gaan.

Volgens Dr. Liefooghe is de studie er niet op gericht om pestkoppen te identificeren, maar om groepen pestende jongeren in te laten dat hun gedrag verkeerd is. Voor de meeste deelnemers was het werken met paarden compleet nieuws. In één geval had een kind wel ervaring met paarden, maar de rest van de groep besloot zijn ervaring te negeren. ‘Dit kind had zijn groepsgenoten van veel informatie kunnen voorzien, maar niemand luisterde. Uiteindelijk bewees hij dat hij over leiderschap beschikte en de groep accepteerde zijn plan van aanpak.’ De meeste therapiepaarden waren Shires met ervaring in therapiesessies.

Bron: Hoefslag/Horseandhound

Foto: Remco Veurink

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer