Tags Posts tagged with "Sara Ouwehand"

Sara Ouwehand

sara ouwehand doorzitten als een prof

“Hoe verzamel jij je paard eigenlijk ?” Ik roep het spontaan. Ze blijft net te lang stil. Ze kwam toch voor zitles? Wat heeft verzamelen daarmee te maken? Maar ze blijft beleefd.

“Nou gewoon. Ik rij hem eerst los. Breng zijn frame op lengte en schakel een beetje. Daarna sluit ik hem pas echt door.”

Ik knik instemmend. “Je bouwt het dus op. Maar je eigen lichaam dan? Waarom zet je jezelf zónder opbouw in de verzameling?”.

Nu blijft het écht stil. Waar gaat dit over?

Over doorzitten. Dat is verzamelen in jouw eigen lichaam. De ultieme ontspannen aanspanning. Dat ontstaat niet in één keer. Dat bouw je op. Als je jezelf in één keer in de verzameling zet, krijg je een gespannen beeld. Net zoals bij je paard.

En er is nog een parallel met je paard. Soms heb je gewoon je dag niet. Als je paard beweegt alsof het maandagochtend is, dan doe je een stapje terug. Afdwingen helpt toch niet. Maar hé, gun jezelf dan ook een mindere dag. Wat je vandaag loslaat, daar pluk je morgen de vruchten van.

Daarom biedt mijn cursus je een stapsgewijze opbouw. 3 Uur lang vertel ik je theorie, geef ik je oefeningen en kijk je mee in mijn rijlessen. En tussendoor kan je altijd even een stapje terug doen.

Aan het einde van die 3 uur kan je mij niet meer zien. Maar je kan wel doorzitten. Dus dat lijkt me de moeite.

Check daarom hier de sneak van de rijlessen.

Enjoy,
Sara Ouwehand (Hooggevoelige boerin en grondlegger van www.Ruiterpilates.nl)

P.S. Er zijn natuurlijk altijd mensen die meteen álles willen zien. Dat kan. Klik hier.

sara ouwehand blog
Foto: Manon Laurijssen

Sportief zijn? Je doet zo je best om geen lange tenen te hebben. Dat is niet eenvoudig binnen de paardenwereld. Maar kom op.

Je glimlacht berustend bij een slechte uitslag. Gunt je verwende buurmeisje haar Toto Jr. Bewondert haar rozetten. Zélfs wanneer je eigen paard kreupel is.

En dan ineens, moet je lange tenen hebben? Om een betere ruiter te worden? Ja, sorry. Blijf vooral leuk doen, maar je tenen mogen langer.

Want functioneel zitten?

Dat begint in je voeten. Het zijn geen losse onderdelen. Je voeten spiegelen je ruiterhouding. Dat kan ik je uitleggen. Als je spanning hebt in je voeten, maak je je tenen korter. Dan heb je ook een kleiner voetbed. Zo krijg je een onstabiel contact op je beugels. Onbalans in je rijhouding begint dus hier. Je hebt een beter uitgangspunt met een breed en zacht voetbed. Je tenen uitschuiven, dus. Als ik dan je paard onder je vandaan trek, land je op een stabiel fundament. Je ontspannen voetzool.

En ze doen nog meer, die voeten

Ze werken samen met je bekkenbodem. Kijk, een gespannen voetzool trekt aan je bekkenbodem. Dan zit je smaller, met minder zadelcontact. Test het. Gewoon nu, in je stoel. Met geknepen voeten zit je minder diep en ontspannen. Ook in het zadel. Bijvoorbeeld wanneer je die akelige schouderbinnenwaarts rijdt. Als je dan je voeten zacht houdt, zit je al beter in de beweging.

Maar ook je ademhaling wordt beter

Want bij zachte voeten, ontspant je middenrif. Je ademhalingsspier. Echt diep ademhalen is onmogelijk als je voet gespannen is. En jij maar je best doen. Om te puffen.

Nou weet ik ook wel, diep ademen is een vak apart. Zeker tijdens moeilijke ritten. Maar juist daarom zet ik vaak mijn voeten-tip in. “Maak je voeten zacht”, is beter te overzien dan “ontspan je middenrif en adem diep en laag”. Kom op zeg. Het is al in gewikkeld zat, dat paardrijden.

En als je het nog eenvoudiger wilt?

Dan doe je oefeningen naast het paard. Nee, nee, geen workout. Kleine, praktische oefeningen. Alleen al het kneden van je voet op een tennisbal helpt. Je voetgevoel wordt er beter van. En dus je hele ruiterhouding.

Wil jij nog meer leren over de opbouw van een goede ruiterhouding?
Kijk hier voor de complete cursus Doorzitten als een Prof, van Sara Ouwehand.

Sara Ouwehand is initiatiefneemster van www.ruiterpilates.nl, traint haar Haflinger voor de Zware Tour en loopt verwondert rond in de paardenwereld.

Foto: Manon Laurijssen

doorzitten als een prof met sara ouwehand
Foto: Manon Laurijssen

Academy4Horses heeft haar cursusaanbod uitgebreid met de cursus Doorzitten als een prof, met Sara Ouwehand. “Alleen als je het doorzitten functioneel opbouwt, kan het makkelijk worden.”

Daarom werkt ze stapsgewijs naar het doorzitten toe, met talloze tips. Verschillende combinaties, van basis tot en met Grand Prix, illustreren de theoretische modules in de rijlessen. De cursus sluit af met een module grondoefeningen die je lichaamsbewustzijn vergroten.

Spieren functioneel inzetten

“Lichaamsbewustzijn is het vermogen om je eigen lichaam op een zo gedetailleerd mogelijk niveau aan te kunnen sturen. De oefeningen uit deze ‘matmodule’ leren je dus hoe je je spieren functioneel in kan inzetten tijdens het paardrijden.”

Sara Ouwehand is Zware Tour- amazone en oprichtster van Ruiterpilates. Zij weet als geen ander wat de invloed is van het lichaamsgebruik van de ruiter op de prestaties van het paard.

“Ik kom bij iedere clinic wel iemand tegen die aangeeft dat hij of zij niet kan doorzitten”, aldus Sara. “Zij geven vooral aan dat ze het vervelend vinden dat ze hun paard in de weg zitten. En ze hebben het gevoel dat ze zitten te stuiteren in het zadel.”

Met meer spanning

Maar het kan ook subtieler. In een van de rijlessen begeleidt Sara Grand Prix-ruiter Vincent Bol en zijn Baltimore (v Johnson). “Als ik op wedstrijd ga, merk ik dat ik met iets meer spanning op mijn paard zit”, geeft Vincent aan. “Mijn spieren worden dan wat korter en ik trek mijn hakken wat meer op.”

“De meeste ruiters op dit niveau geven aan dat er in de overgangen naar piaffe en passage vaak nog ruimte zit voor verbetering”, vult Sara aan. “Omdat het juist daar een kwestie is van loslaten en vlijmscherp inwerken tegelijk. Daartussen zit een hele dunne lijn.”

Wil je ook doorzitten als een prof? En samen met Sara Ouwehand werken aan je lichaamsbewustzijn, zodat je daar (ook) in het zadel profijt van hebt? Ga dan naar academy4horses.com/doorzitten-als-een-prof

Foto: Manon Laurijssen

blog sara ouwehand
Foto: Manon Laurijssen

Hij zegt het onzegbare. Niet mogen paardrijden. Jij weet het zeker en ik ook. Deze huisarts is niet van deze (paarden-)wereld. Wat nou, niet mogen paardrijden met rugklachten? Je moet alleen weten hóe.

Dat vertel ik je graag. Daarna kan je terug naar je dokter. Met een briefje.

Want wat weet die dokter nou van paardrijden?

Niet veel. Hij roept iets over gebonk in het zadel, waarbij het paard werkt en de ruiter niet. Ja, logisch dat hij het afraadt. Maar zo wil niemand paardrijden, toch? De tijd dat je een ongenadige heipaal was voor de paardenrug, is voorbij. Meebewegen is het toverwoord. Maar waar begint meebewegen? Zodra iemand mij die vraag stelt, loopt mijn man zuchtend zijn werkschuur in. Dus laat ik me beperken tot twee tips, anders ben ik niet meer te houden.

Rugklachten ondersteunen of verergeren, waar zit dat verschil?

Voor of achter de beweging van je paard zijn, dát geeft rugproblemen. Werkelijk IN de beweging zijn, kan zelfs helend zijn voor je rug. Maar waar zit dat verschil?

In je zitbeenknobbels, je positie daarvan. Zit je achter je zitbeenbotjes, dan kom je achter de beweging terecht en mishandel je je bovenrug. Zit je ervoor, dan ben je vóór de beweging uit en dan beuk je op je onderrug. Ook niet fijn. Dus het midden, exact op je zitbeenbotjes, daar moet je zijn. Want daar begint de uitlijning van je wervelkolom.

Functioneel balanceren

Uitlijnen is het correct opstapelen van je wervels. De zitbeenknobbels zijn de eerste blokjes in die stapel. Dus leg die basis goed. Zo gaat je rug van veren en krijg je geen klappen. Zeg dat maar tegen je dokter. En als je hem toch spreekt, heb ik nóg een tip voor je.

Je wervelkolom verlengt twee kanten op

Ken je deze: “er komt een touwtje uit je hoofd en daaraan trek ik je omhoog?” Daar zou je mooi lang van worden, recht van gaan zitten. Maar luister eens, je bent geen trekpop. Als ik aan dat touwtje trek, gaat je bovenkant de lucht in, inderdaad. Maar je onderkant trek ik óók uit het zadel. Logisch. Je bekkenbodem trekt namelijk samen. Dus waar zit die verlenging? Precies, helemaal nergens.

Daarom moet je twee kanten op stretchen

Bij onze paarden snappen we dat allang. Als het achterbeen doortreedt moet je hem aan de voorkant licht begrenzen. Anders heb je nog niks. In jouw lichaam werkt dat precies hetzelfde. Als je lengte omhoog zoekt, zak dan tegelijkertijd naar beneden. In de richting van je zitbeenbotjes.

Heb je hun weer. Ook nu hebben ze een hoofdrol. Houd daar contact mee als je je rug verlengt. Als je dat doet, creëer je ruimte rondom je wervels. Zo kun je beter veren in je rug. En dat een deinende wervelkom krijgt geen klappen. Weer een puntje om door te geven aan je dokter.

Maar of dit ook werkt als je kreupel loopt van de pijn?

Nee. Dan moet je faliekant rust nemen. Doe dat nou maar, anders geef ik je dokter gelijk. Kijk, je ondersteunt je herstelproces als je jezelf goed uitlijnt. Je voorkomt verdere ellende. Maar acute pijn betekent acute rust. Met een correct gebruikte ruiterrug kom je alleen niet zo gauw op dat punt. Dat is je winst.

Sara Ouwehand is initiatiefneemster van www.ruiterpilates.nl, traint haar Haflinger voor de Zware Tour en loopt verwonderd rond in de paardenwereld.

Foto: Manon Laurijssen

sara ouwehand Rebel
Loes Vos | Loes Vos Art & Photography

Geen geld en toch willen paardrijden. Je snapt, mijn keuzemogelijkheden waren smal. Ik mopperde: “Marktplaats. Daar staat vast een ongetemde draak, voor mijn part een Haflinger. Daarna zie ik wel.”

Maar nadat ik Haflinger Rebel zag, keek ik nooit meer verder

De overtreffende trap van vriendschap, is daar een woord voor? Of is dat alleen voelbaar? Het was symbiose op het eerste gezicht.

Hij trok me door dingen heen

Want ik hield mijn hoofd nauwelijks boven water. In onze eerste jaren moest ik dealen met zware trauma’s. Een poos kon ik niet meer rijden. Als er niets meer in je beweegt, dan kan je ook niet meer paardrijden.

Maar Rebel is altijd blijven bewegen.

Op zijn eigen, staccato manier. Dat werd ónze manier. Hij bracht me terug naar het licht en werd mijn onverwoordelijke vriend. En bleef dat.

Terwijl mijn methodiek, mijn zitscholing ontstond

Hoe laat je bewegingen doorkomen? Rebel leerde het me. Hoe blijf je onder alle omstandigheden zacht? Ik zag het door hem. Hoe maak je écht verbinding in je eigen lichaam? Hij wees me de weg.

We legden samen de basis voor mijn bedrijf Ruiterpilates. Ik zie dat nu. Meebewegen is alles.

Alleen toen ik weer bewoog, stond Rebel ineens stil

“Geen redden meer aan”, bromde de dierenarts. Hij keurde hem klinisch en röntgenologisch af. Rebels voorvoeten lagen in puin. Dus ja, noem me eigenwijs, recalcitrant of gewoon passioneel. Maar ik raapte hem op en ging door.

Want ik was zijn onverwoordelijke vriend. En bleef dat.

Rechtrichten… om hem op te lappen verdiepte ik me daarin. Zeg ik verdiepen? Ik ging tot de bodem. Iedere vezel moest terug in het verband komen. Daarna liep hij weer. Krachtig en zacht.

We legden samen de basis voor Ruiterpilates. Ik zie dat nu. Rechtrichten is alles.

Al snel stonden we samen voor de subtop-horde

We genoten van de entourage, maar zagen af in de uitslag. Het regende niet bepaald punten. Ik snap dat. Ik begrijp dat een ballerina met maat 42 anders oogt dan maatje 36.

Maar het blijft lullig.

En toch ging ik net zo vaak verder als dat ik ermee wilde stoppen. We kwamen iedere keer terug bij onze eigen kracht. Herpakken werd een vaardigheid.

We legden samen de basis voor Ruiterpilates. Ik zie dat nu. Mentale en fysieke veerkracht is alles.

En zo sloegen Rebel en ik veerkrachtig een mijlpaal

Ons debut in de Intermediair I was loepzuiver. We kregen groen licht voor de Zware Tour. Ik reed jankend naar huis, dit keer van blijdschap. En we fluisterden het magische G-woord. Grand Prix. We bliezen een dijk trainingsenergie op.

En nu is er taart

Want hij wordt 20 en ik ben blijmoedig labiel. Nog steeds zijn wij elkaars onverwoordelijke vriend. En blijven dat.

Maar straks, met de worteltaart nog tussen onze tanden, trainen we verder. Op de eners. We hebben simpelweg nog een klusje te klaren. Daarbij ik geniet van iedere hamerslag. Dus bám.

Op jouw verjaardag, lieve Vriend

Tekst: Sara Ouwehand / Ruiterpilates.nl

Foto: Loes Vos | Loes Vos Art & Photography

Paard & Partner
Foto: Rick Jespers

Daten. Hoe doe je dat als je tot je eigen huiskamer bent veroordeeld? En ondertussen je verlangen naar samen zijn alleen maar groeit? Ilse Jespers van de datingsite Paard & Partner weet er inmiddels alles van.

Vele, lange quarantaineweken volgde ze de ontwikkelingen onder haar leden.

Groei

De profielen nemen dagelijks toe, minstens 10 nieuwe leden per dag. “Nu je niet kan daten kan dat zinloos lijken, maar van de andere kant… waar kom je momenteel nog in contact met vrijgezellen paardenmensen? Bijna nergens meer”, ligt Ilse toe. Er is geen gehang aan de bar meer op stal of na een wedstrijd, dat klopt.

Toch heeft Ilse nog wel een aantal mensen kunnen matchen. Een wandeling, op afstand, bleef bijvoorbeeld een optie. “Het voordeel in deze tijd is dat je elkaar nog wat beter kunt leren kennen voordat je een eerste date hebt. En de eerste zoen moet trouwens ook uitgesteld worden, dat maakt het wel spannend”, lacht ze.

Samen in ‘quarantaine’

Zo had Hanneke* had zich nog nét voor de Corona-crisis aangemeld bij Love Flavour, de personal – matching- tak van Ilse. Ook weer volledig gericht op paardenmensen. “Die spreken toch een eigen taal”, vult ze aan.

Hanneke heeft haar paard aan huis en zocht iemand waarmee ze haar passie kon delen. Nog diezelfde week had Ilse haar gematcht met Jochem*, een ruiter gespecialiseerd in het opleiden van jonge paarden. “Het was geweldig om te horen dat het meteen klikte. De afspraak-updates vlogen me om de oren.”

Hanneke en Jochem besloten zelfs, toen de quarantaine eenmaal inging, om die periode in één huis door te gaan maken. “Dat is nou wat je noemt, van de nood een deugd maken”, vertelt Ilse vol trots over deze match. “Uiteraard werd de vaste verblijfplaats het huis waar ook het paard stond, zoiets hoeven paardenmensen niet eens te overleggen.”

Spannende afstand

Voor de overgebleven vrijgezellen… ze snakken naar meer vrijheid en meer sociaal contact. Net zoals iedereen. Laten we hopen op wat meer versoepelingen zodat een afspraakje straks weer “normaal” kan verlopen.

Tot die tijd: houd anderhalve meter afstand. Neem verstandig daten serieus, ook al voel je je sterk aangetrokken tot de ander. Ilse geeft daar een voordeel van: “Aan uitgesteld fysiek contact zit een noodgedwongen, maar niet onaantrekkelijk voordeel. Je houdt het daten extra spannend. Even minderen dus om het later weer goed te maken.” Je toont daarmee ook respect voor de gezondheid van elkaar én die van de rest van Nederland. Investeer in elkaar en in de liefde, maar nu vooral even online. Op weg naar uiteindelijk tóch die eerste zoen, wie weet extra intens…

*niet hun echte namen….

Foto: Rick Jepers

podcast sara ouwehand
Foto: Nick Spier

“Normaal sta ik met een oortje in de baan, nu zit ik ermee in mijn studio”, lacht Sara Ouwehand. Ze is grondlegger van Ruiterpilates en wilde iets doen in deze dagen.

Daarom startte ze haar Podcast-actie voor Paardenmensen op. Verhalen over verschillende onderwerpen van de paardensport verspreidt ze snel en gratis. Heel eenvoudig via What’s app, op regelmatige basis.

Berichtgeving over Corona

“De mensen zijn nergens anders meer mee bezig dan met de berichtgeving over Corona. Juist die spanning en onrust vermindert de weerstand en dat kunnen we niet gebruiken. Zonder je kop in het zand te steken, denk ik dat het goed is om je aandacht te verleggen. Op de één of andere manier moet het leven zachtjes doorkabbelen, anders word je gek.”

Uitdaging

Ouwehand spreekt haar columns voor de luisteraars in. “ik zie het meteen ook maar als een uitdaging om van mijn perfectionisme af te komen. Normaal ben ik een pietlut eerste klas over bijvoorbeeld de geluidskwaliteit, nu roei ik met de riemen die ik heb. De tijd van moeilijk doen is nu eenmaal voorbij.”

Wil jij deze gratis podcast ontvangen en verspreiden? App dan ‘Podcast’ naar 06-81876956 en ontvang ze rechtstreeks van Sara Ouwehand.

Zie ook: Blog Sara Ouwehand I Mediteer mens, mediteer!

Foto: Nick Spier

blog sara ouwehand
Foto: Nick Spier

Vanochtend mazzel gehad. Ik kon een les geven in een verlaten buitenbaan, op minstens 3 meter afstand, zonder oortjes. Het was een cadeau.

Niet dat die les nu persé zo belangrijk is, maar de focus die het brengt wel. Vreugde over een achterbeen dat doorkomt en de verbinding die dat brengt. Onze zon scheen.

Mediteren

Ik pluk vruchten van mijn jarenlange mediteren. “Ho”, denk je, “mij te zweverig!” Maar er is werkelijk helemaal niks zweverigs aan mediteren. Echt niet. Mensen doen er zweverig over, dat is wat anders, maar de kern van mediteren is heel eenvoudig. Het is niets anders dan het richten van de aandacht. Sturing hebben in je gedachten. Over je eigen gedachten heen kunnen kijken. De paarden wijzen me moeiteloos de weg hierin en ik trek me daar aan op.

Dagelijks stap ik rond voertijd in mijn afgetrapte paardenauto om naar stal te gaan. Het is één van de zekerheden die nog overeind zijn. Om vijf uur staan ze zurig te stieren in hun box, hun ongeduld te uiten. Tanden in tralies, opgetrokken lippen, kappende voorbenen, ze doen het allemaal en ik dank ze. Jullie doen het nog. Het ritme klopt nog. Jullie eb en vloed werkt nog, terwijl ik het kwijt ben. Hoe meer nieuws ik hoor, des te meer ik op hol sla. Doe mij maar wat tranquigel, alsjeblieft.

Chaos

Ik dook vanuit schuldgevoel in de nieuwsberichten. Was namelijk lid van de Club van de Onderschatters en Bagatelliseerders. Met de verzachtende omstandigheid dat ik standaard onder een steen leef. Zelfs het mos dat er op groeit, stop ik in mijn oren. “Het zal zo’n vaart niet lopen”. Dacht ik.

Inmiddels is het Corona-punt gemaakt en wil ik écht weten waar ik het over heb. Wil er midden in staan en graaf me in op de NOS-site. Maar ik sta niet, ik verzuip. Ik verzuip in berichten waarvan ik niet eens weet of ze waar zijn. Waarvan niemand weet of ze waar zijn. Dat maakt mijn chaos compleet.

Waarheid

Dus terug naar mijn eigen waarheid. Ik het niet weet, dat is nu mijn enige waarheid. Dat ik het niet weet en dat de waarheid niet bestaat. Niet zoals wij denken dat hij zou moeten bestaan. Willen dat hij bestaat. Wat ik wel weet is dat ik waarde en waarheid vind in de waarneming. In het geluid van de brokken die in de voerbak vallen. In de paddocks en weiden die opdrogen. We snakten zo naar droog weer en nu is het droog, de zon schijnt. Dat is hier. Dat is nu.

Kleine cirkel

En dus mediteer ik. Ik richt mijn aandacht op het ritme van de natuur en op haar klanken. De voerbeurten op stal, de gemoedereerde blikken als ik langs loop en de bewegingen onder mijn zadel.

Ik ga mezelf niet meer pijnigen met de berichtgeving. Het draagt voor nu even niks bij. Niet op individueel en niet op collectief niveau. Stress, angst, paniek en hysterie verminderen de weerstand. Omdat ik Corona geen ruimte wil geven, verleg ik mijn aandacht naar een kleine(re) cirkel. Het is heling door focus. Heling door meditatie. Deze tijd nodigt uit tot deze vruchtbare ingang. Dus mediteer mens, mediteer.

Sara Ouwehand is initiatiefneemster van www.ruiterpilates.nl, start haar Haflinger binnenkort in de Zware Tour en ontmantelt graag heilige huisjes.

Foto: Nick Spier

blog sara ouwehand

Sara Ouwehand reed, zoals ze het zelf noemt, een droomdebuut in de Intermediaire I met haar Haflinger Rebel. “Ik zeg het niet snel, maar ‘we nailed it‘!”

Bij haar debuut kreeg de amazone een score van ruim 63 procent. “En ik zeg het niet snel, maar …..We reden foutloos en vloeiend.”

Emotioneel

Ouwehand, die ook een blog schrijft voor Hoefslag, is nog maar één stap verwijderd van de Grand Prix. Een emotionele gebeurtenis voor de amazone. “Met ruim 63 procent jankend naar huis. Dit keer van dankbaarheid. Wat een mooi vooruitzicht….”

Zie ook: Grand-Prix-startbewijs voor Haflinger Aragon

Bron: Website Sara Ouwehand / Hoefslag

 

 

blog sara ouwehand

“Lichaam en geest zijn met elkaar verbonden’. Het is zo vaag. Mijn vriendin smijt me dood met dit soort teksten. Het is zo’n vriendin die geen stap zet zonder de Happiness te raadplegen.

Haar helden? Quinoa, komkommer en glutenvrij brood. Daar krijg ik nou jeuk van, niet van mijn voeding. Het is de treurnis van de Happiness-industrie. Spirituele massaconsumptie, waardoor de kern verloren gaat. De kern die klopt. Emoties uiten zich in je lichaam. Concreet gaf leerlinge Margot me het ultieme voorbeeld hiervan. Ik mag het delen!

Van teen tot kruin

Met een verhit hoofd valt ze mijn praktijk binnen. Net op tijd. Waarvoor weet ze nog niet, als ik haar die intakevraag stel. Ze heeft wel een ongeveertje. “Ik kan niet zitten en jij moet dat fiksen”. Heldere taal, ik hou er van. We starten met de check up.

Beweegt haar bekken vrij? Optimaal? Iedere houding en zit analyse trap ik daarmee af. Zodat jij straks de bewegingen van je paard goed kan volgen. Dat gebeurt daar, in je bekken. Kan je dat niet, dan gaan we op zoek naar een blokkade. De range waarin die zich kan bevinden loopt van je grote teen tot in je kruin. Geen paniek, ik weet de weg. Dacht ik.

‘Dus ik sta een beetje intelligent te kijken. Met al mijn oefeningen onder mijn arm.’

Stokpaardje

Twee lessen later hebben we haar heupen, onderrug en bekkenbodem gemobiliseerd. Het geeft ruimte om zadelcontact te ervaren. We creëren een diepe zit. Alles in orde dus. Dacht ik. Tot ze weer bij me komt. “Ik kan nog steeds niet zitten”. Het is zó oncomfortabel, dat ze niet eens meer opstapt. Ik slik.

Dus ik sta een beetje intelligent te kijken. Met al mijn oefeningen onder mijn arm. Altijd werken ze en nu ineens niet. Wat is dit? Tijd voor mijn stokpaardje. ‘Het lichaam heeft altijd gelijk’. Werken mijn oefeningen niet voor Margot, dan moet ik de grenzen verleggen. Voorbij het fysieke kijken. Het spannendste is de vraag of de ruiter daar voor open staat. Margot wel. Ik zet thee.

Hoge woord

We gaan op zoek. Wat wil haar lichaam ons vertellen? Welk geheim draagt het? Een kwestie van vragen en zien. Willen zien. Ik stel geen vragen, maar nodig uit. Alles wat vrij komt, is welkom. Een paar koekjes later komt het hoge woord er uit.

Ze is niet over haar vorige paard heen. Heeft haar dood niet verwerkt. Ze is bij haar, iedere dag. In feite zit ze nog steeds op haar rug. Ik kijk haar aan. Mijn enthousiasme is misplaatst, maar toch voel ik het. Hier zit de blokkade. Plaats nemen op een nieuw paard, betekent voor haar afscheid nemen van haar oude paard. Dus gaat ze niet zitten.

‘Haar nieuwe paard en dierbare herinneringen aan haar vorige kanjer. Dat sluit elkaar niet uit.’

Op dit punt komen lichaam en geest samen. Bij weerstand sluit de bekkenbodem zich. Dat houdt de boel letterlijk en figuurlijk buiten. Ruiters hebben daar last van, omdat het een prettig zadelcontact verstoort. En daar kan geen pilatesoefening tegen op. Dus de ingang naar goed zitten ligt ergens anders, in het verwerken van het verlies van haar paard. Zoals ik al zei: het lichaam heeft altijd gelijk.

Kop en kont

Nu komt haar proces definitief op gang. Ze leert haar oude paard loslaten en zich open te stellen voor de nieuwe vorm. Haar nieuwe paard en dierbare herinneringen aan haar vorige kanjer. Dat sluit elkaar niet uit. In haar geval versterken de paarden elkaar zelfs. Nu ze dat ziet, kunnen mijn oefeningen hun werk doen. Alles valt samen.

Inmiddels zit ze. Als een huis. Net zo abrupt als ze binnen kwam vallen, rondde ze haar traject bij me af. Op haar gebruikelijke, heldere wijze. “Ach ja, soms werken dingen in je kop door tot in je kont.”

Zie ook: Blog Sara Ouwehand I ‘Een goede ruiter fietst met losse handen’

Sara Ouwehand is initiatiefneemster van www.ruiterpilates.nl, start haar Haflinger Lichte Tour en loopt verwonderd rond in de paardenwereld

Foto: Marcel Fischer | Fischer Fotografie

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer