Tags Posts tagged with "ruin"

ruin

© Digishots

Lisanne Boer heeft de grote ruin Soulignac helemaal zelf opgeleid naar het Z2. Ondanks dat ze nog wat moeite hebben met de verzamelde oefeningen, hebben ze een stijgende lijn te pakken. “We hebben het knopje gevonden en hij gaat als een speer”, vertelt ze.

Soulignac

“Vier jaar geleden zag ik de grote vosruin Soulignac Biolley op Marktplaats staan”, vertelt de amazone. “Ik heb met de eigenaresse gebeld en we zijn dezelfde dag nog naar België gereden. We zijn heel hartelijk ontvangen en ik heb proefgereden op Soulignac. Na de eerste keer rijden twijfelde ik nog een beetje, dus toen zijn we uitgenodigd om een week te verblijven daar. Ik heb hem een hele week kunnen proberen en na die proefweek hebben we hem meegenomen terug naar Nederland”.

Knopje

Toen de ruin in Nederland stond, begon zijn amazone met de training. “Ondertussen heb ik hem helemaal opgeleid naar het Z2, wat de laatste tijd heel goed gaat. We hebben in het begin heel veel moeite gehad met het verzamelen. Het is een onwijs groot paard, dus dat is niet heel gek. De laatste tijd gaat het echt goed, we hebben het knopje gevonden en dat is echt heel leuk”.

Fanatiek

Boer is een van de mensen die zich ingeschreven heeft voor onze online-competitie Hoefslag@Home. “Ik ben best wel een fanatieke ruiter. Ik train bij Monique Preutz en ga minimaal twee keer per maand op wedstrijd. Dat de wedstrijden nu niet meer door gaan is wel echt heel jammer. Toch zorgt de Hoefslag@Home competitie ervoor dat we wel een doel blijven houden”, legt Boer uit.

“Op de een of andere manier vond ik dit spannender dan normale wedstrijden. Je kan natuurlijk steeds opnieuw een filmpje maken, maar de ene keer gaat de middendraf minder en de andere keer zit er een storing in je appuyement. Het is toch anders dan als je op wedstrijd gaat. Ik stond nog te kijken van het commentaar op mijn protocol. Als je op wedstrijd gaat, lijkt het vaak alsof de jury alleen maar kijkt naar wat er slecht gaat. Nu krijg je goed opbouwend commentaar terug, ik heb echt het gevoel dat het bijdraagt aan mijn training.”

Uitdaging

Ondanks de coronamaatregelen is de amazone nog hard aan het trainen. “Mijn doel? De slipjas en hoed!”, grinnikt ze. “Vroeger mocht je je hoedje nog dragen in het Z1 en Z2, maar ondertussen ligt hij alweer drie jaar te verstoffen in de kast. De slipjas is wel echt mijn doel en dat kan dit paard met gemak. Het is alleen een uitdaging om hem te laten verzamelen zoals het hoort, daar zit nog genoeg werk in.”

Opvolger

De amazone heeft nog een driejarige merrie staan die ze zelf beleerd heeft. “Met haar ga ik ook een proef insturen. Eigenlijk was het de bedoeling om haar ook een keer mee te nemen deze zomer, maar dat lukt dus nu helaas niet meer. Deze gaat straks de verkoop in. Verder heb ik nog twee tweejarige hengsten staan die ik volgend jaar langzaam op ga pakken. Als alles goed is wordt een van hen een opvolger van Soulignac”, sluit ze af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’: Digishots

ansjel van brakel jesse
Foto: Marana Dam Photography

Voor Ansjel van Brakel en haar zwart met witte (niet bonte!) ruin Jesse van d’Eierkurf (v R.Baggio van de Kushti Grai) was de reguliere en centrale keuring van het Nederlands Stamboek voor Tinkers in Achterveld het afgelopen weekend een feestje!

De 12-jarige Jesse kreeg niet alleen het sterpredicaat, maar werd ook uitgeroepen tot dagkampioen en vervolgens zelfs tot Nederlands kampioen. “Dit had ik nooit durven dromen,” vertelt de trotse eigenaresse.

Bed and breakfast

Van Brakel kocht de ruin bij d’Eierkurf in het Zeeuwse Groede. “Ik had hem op Marktplaats zien staan,” vertelt ze. “We verbleven daar in de Bed and Breakfast en ik maakte een strandrit op de oma van Jesse. Deze stermerrie was een ontzettend leuk paard. Ze hadden ook de moeder en nog meer paarden uit die lijn staan. Jesse was twee weken oud toen ik hem kocht. Het is een echte boef, heel sterk en slim. Mensen gaan de mist met hem in wanneer ze bij het buitenzetten denken dat hij een manegepony is. Dan loopt hij voor je het weet los over het erf. Dat is Jesse, altijd kijken waar de uitgang is. Het is een lief paard, waar ik ook mijn 3-jarige dochter op zet, dat graag veel mensen om hem heen heeft. Hij houdt van aandacht.”

Bastiaan de Recht

De amazone kende hoogte- en dieptepunten met haar eerste eigen paard. “Er is een heleboel gebeurd en we hebben van alles meegemaakt. Toen Jesse vier was hebben we samen een flink ongeluk gehad. Ik heb lang moeten revalideren. In 2016 zijn we bij de hippische beroepsopleiding van Bastiaan de Recht terecht gekomen. Bij de NCSAH kwam de omslag, toen ik leerde over bijvoorbeeld biomechanica. Jesse was eerste tinker binnen opleiding. Ik ben mijn paard anders gaan trainen en voeren. Het balletje is gaan rollen. Toen daar de mentale coaching bijkwam ging het in de sport ook hard. Dit jaar had ik heel snel de punten bij elkaar om in het Z te mogen starten.”

Trots en attent paard

Van Brakel liet de ruin klaarmaken voor de keuring bij Stal Veldhoeve. “Ik dacht: Als ik het doe, dan doe ik het goed’. In de sport laat ik Jesse graag als sporttype zien. Op de keuring is het net even anders. Corné (Veldjesgraaf, red.) is onder meer bezig geweest met het voorbrengen zelf, ook daarin is Jesse nogal een boef. Ik dacht bij de ereronde ook: ‘Als ik hem maar houd’. Het was even erop of eronder, ik moest even goed opletten. Ook het draven is op de keuring anders, zelf vraag ik met het rijden veel verzameling en doe ik veel galopwerk. De jury wil op de keuring een ruime draf zien, en ook een ruime stap. Het neerzetten moest ook worden geoefend, er moet een trots en attent paard staan. Dat is gelukt! Wellicht had ik zelf ook een mooi resultaat gehad, maar deze uitslag had ik zelf nooit voor elkaar gekregen.”

Type-indeling

Op de ochtendkeuring in Achterveld deelde de jury Jesse in bij de cobs. “Dat had ik zelf ook zo ingeschat, maar de jury doet de type-indeling. Daar kreeg hij Jesse meteen het sterpredicaat en werd hij dagkampioen bij de cobs, dus mocht hij naar de Centrale Keuring. Die was meteen ’s middags op dezelfde locatie. Daar werd hij Nederlands kampioen. Ik ging met een heel speciaal gevoel naar huis, een meisjesdroom is uitgekomen. Ik zocht toentertijd een leuk, recreatief paard. Lekker naar buiten, tutten misschien een sprongetje maken, ik zag het helemaal voor me. Inmiddels zijn mijn ambities met Jesse meegegroeid.”

Werken aan de hand

Nadat Van Brakel bij de NCSAH het basistraject en een sportjaar deed en aan de slag ging als instructeur, breidde ze de training van Jesse uit met het werken aan de hand. “De piaffe-knop zit er al op, dus wie weet waar dat onder het zadel nog toe leidt. Ik wil verder komen, zo lang het voor Jesse leuk blijft. Het moet haalbaar zijn voor hem. Jesse werkt graag, maar we lopen uiteraard ook tegen beperkingen aan. Daarnaast blijft dressuur een jurysport, al hebben we inmiddels al een flinke fanclub. Ik ben zelf kritischer geworden op de basis, zodat ik daar geen punten laat liggen. Ik wil voor een tien binnenkomen, want daar zitten onze punten. Dat eerste gevoel bij de jury moet zijn: ‘Wat leuk wat daar binnenkomt.’ Aan zijn karakter ligt het in ieder geval niet. Jesse heeft ondertussen ook het sportpredikaat behaald, maar als ik destijds echt serieuze ambities in de dressuur had gehad, had ik wel een KWPN-er gekocht. Jesse heeft al mijn verwachtingen overtroffen, dus wie weet….”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Marana Dam Photography

0 1014
hocus pocus robin beekink

Robin Beekink bracht al verschillende paarden uit in de subtop en klasseerde zich onlangs ook met haar eigen Hocus Pocus (v Westenwind) voor de Lichte-Tour. Extra bijzonder voor de amazone, die in het voorjaar besloot van professioneel weer naar hobbymatig paardrijden te gaan.

“Toen ik mijn bedrijf nog had, reed ik paarden voor andere eigenaren,” vertelt de amazone. “Omdat Hocus Pocus van mijzelf en van mijn ouders is, kan ik nu zelf beslissen of ik met hem verder rijd of eventueel toch verkoop.”

HSH Auction

Beekink kocht de 7-jarige schimmelruin als 3-jarige op de HSH Auction in Schaijk. “De aankoop van Hocus Pocus viel ongeveer gelijk met de verkoop van Bella Rose, waarmee ik bij de U25 had gereden. Het was mijn eerste keer op de veiling. Die werd door vrienden georganiseerd en dat maakte het wel extra leuk. Ik zag Hocus Pocus en hij sprak me gelijk aan. Ik dacht: We gaan het gewoon proberen. Hij was net zadelmak en daar was ook alles mee gezegd. Ik had hem even in de kooi geprobeerd, maar thuis bleek dat er nog geen stuur op zat. We hebben een buitenbak zonder omheining, dus ik kwam overal terecht behalve in de bak.”

Inmiddels heeft de schimmel de verwachtingen meer dan waar gemaakt. “Hij is heel los in zijn lijf, dat is een van zijn kwaliteiten. Daarnaast is hij heel meewerkend en is hij al veel sterker geworden. Hij mag nog meer kracht ontwikkelen en wat spectaculairder zijn in de proeven. Hij is soms wat puppy-achtig, maar je kunt de ontwikkeling nu wel zien gebeuren.”

Iets aandoenlijks

De 30-jarige amazone, die bij Anky van Grunsven lest, is vooral ook enthousiast over het karakter van haar Lichte-Tour-paard. “Hij had op de veiling al iets aandoenlijks. Hij is heel lief, maar ook wat ondeugend op een grappige manier. Hij is heel aanhankelijk en iedereen vindt hem leuk. Omdat hij zo makkelijk is, ga ik niet heel vaak met hem op wedstrijd. Als ik thuis voel dat hij weer een stap verder is, dan wil ik op wedstrijd kijken wat het resultaat daarvan is. Ik denk dat hij straks klaar is om de selecties mee te gaan rijden.”

Mooi doel

Naast Hocus Pocus heeft Beekink ook de 10-jarige Ekner (v Vailliant) onder het zadel. “Ik heb hem vorig jaar gekocht met het oog op verkoop en hij loopt nu in het ZZ-Zwaar. Als hij is verkocht, kan ik weer een jong paard kopen, zodat ik steeds twee paarden heb. Met Hocus Pocus wil ik kijken hoe ver we kunnen komen. De Grand Prix zou wel een heel mooi doel zijn. In principe verkoop ik hem dus niet, hij is wel echt mijn maatje, maar zeg nooit nooit.”

Lesgeven

Beekink verhuisde onlangs van Noord-Brabant naar het Gelderse Scherpenzeel en kan haar werk als recruiter goed combineren met het rijden. “Het bedrijf waar ik werk is heel flexibel, waardoor ik mijn tijd zelf kan indelen. Ik kan vroeg beginnen of eerst de paarden rijden, dat werkt super. En in de weekenden heb ik nu weer tijd om les te geven.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

Olga Boucher - Houdini la Haya
Olga Boucher - Houdini la Haya Jumping Amsterdam 2018 © DigiShots

Olga Boucher miste op het KNHS Indoorkampioenschap op drie honderdsten het podium in de klasse ZZ-Zwaar. Desondanks hield de amazone er een goed gevoel aan over.

Dat kwam onder meer omdat de met de door haarzelf gefokte Houdini la Haya (v Krack C) de kür op muziek schreef en daarmee dus ook titelwinnares Dinja van Liere en Haute Couture aftroefde. “Dat je kunt laten zien dat je paard kan winnen, geeft natuurlijk een heel goed gevoel,” vertelt de amazone.

De kür van Boucher werd in Ermelo door de jury beloond met een percentage van 72,583. “Dat was geen persoonlijk record, we hadden in Zuidbroek al een keer 76 procent gereden. Maar dit keer voelde het net zo.”

Prix St Georges

De amazone maakte met de 7-jarige bruine ruin na de zomer de overstap naar het ZZ-Zwaar nadat ze op de hippiade om het kampioenschap in het ZZ-Licht had gestreden. “Vorig weekend ben ik in Someren al in de Prix st Georges gestart. Ik wilde graag voor het indoorkampioenschap nog een wedstrijd rijden, want anders zaten er drie of vier weken tussen. Bovendien had ik wel zin in een nieuwe uitdaging en ik dacht: ‘als het dan niet loopt in Ermelo, dan ben ik in ieder geval al Prix st Georges geklasseerd’. Maar het liep prima en we hadden een score van bijna 70 procent.”

Fijn voor elkaar

Ondanks de wat tegenvallende score in Ermelo (66,714 procent) was Boucher tevreden over de eerste proef tijdens het kampioenschap. “Ik had hem fijn voor elkaar toen we de baan in gingen. De draf ging voor mijn gevoel heel goed, maar daar was de jury was wel wat zuinig. Daar hebben we normaal achtten voor en nu niet, maar bij de andere combinaties waren ze ook niet zo heel royaal.”

Met name in de lijnen over de middenlijn liet de combinatie zijn sprongen te hebben gemaakt. “Houdini is een groot paard en dan heb je daar gauw een slingertje. Ook die kleine voltes naar links en naar rechts hadden we in de les nog geoefend en die waren echt goed gelukt. De stap ging goed, maar we hadden een dribbeltje bij het aangalopperen. Dat was het eerste klein dingetje.”

Aftasten

In de wisselserie slopen een paar foutjes. “We zitten een beetje in de overgang, waarbij ik nog moet aftasten hoeveel been ik moet geven. Je wil mooi naar voren rijden, vloeiend en naar boven. Nu sprong hij net niet mooi door en daar laat je dan punten liggen. In totaal kwamen we drie honderdsten te kort voor de derde plek in de eindstand en een tiende voor de tweede plek. Het zat heel dicht bij elkaar.”

Wiluca la Haya

Boucher fokte Houdini la Haya uit haar preferente prestatiemerrie Wiluca la Haya (v Roman Nature). “Uit deze stammerrie hebben we al een aantal goede paarden gefokt. Zij is ook de moeder van de Lichte-Tour-hengst Favian WH van Brecht D’Hoore. Ik heb Houdini zelf zadelmak gemaakt en opgeleid.”

Liever wil de amazone haar Lichte-Tour-paard niet verkopen, maar ondenkbaar is het niet. “Ik ben met Di Luca la Haya (v Voice) al Inter II gestart en ik heb ook nog een leuke Apache-zus. Nieuwe aanwas genoeg dus.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

0 767
Shino Hirota life is beautiful

Een opvallende verschijning in Göteborg in april, tijdens de finale van de Longines FEI Jumping World Cup. Daar komt de Japanse amazone Shino Hirota in de ring met haar vosbonte Life is Beautiful.

De zestienjarige ruin gaat terug naar zijn geboortegrond, want hij werd geboren in het zuiden van Zweden. In de Scandinavium Arena wacht hem dus waarschijnlijk een warm welkom.

Drie overwinningen

De 36-jarige Hirota kwam aan de start van vijf van de zes wereldbekerwedstrijden in de Japan League. Zij wist zich te plaatsen voor de finale door drie overwinningen en twee tweede plaatsen in haar thuisland.

Life is Beautiful werd geboren als Tour de Franse en verhuisde als onbeleerde 3-jarige naar Stefan Karlsson in Markaryd, in het zuiden van Zweden. Onder Karsslon was hij al veelbelovend; hij plaatste zich als 4-jarige onder meer voor de finale van de Swedish Young Horse Jumping Championships.

Het was echter geen gemakkelijk paard. “Hij was schrikachtig en sensibel en ik moet er alles aan doen om hem kalm te houden,” aldus Karlsson. Die zette hem vervolgens voor de wagen en ze kwamen zelfs aan de start van een aantal (aangespannen) dressuurwedstrijden.

Jörgen Larsson

Vervolgens kwam Life is Beautiful onder het zadel van de Zweedse springruiter Jörgen Larsson. “Het was een leuk paard, maar eigenlijk te goed voor mij om te houden,” aldus Karlsson.

Het was de Nieuw-Zeelandse springruiter Bruce Goodin, in Scandinavië gevestigd, die zijn oog op de bonte liet vallen. Hij adviseerde zijn Japanse zakenpartner Ryuma Hirota hem te kopen. Hirota, die zelf meedeed aan de Olympische Spelen in Sydney in 2000, was niet meteen onder de indruk. Maar hoe hoger de hindernissen werden, hoe beter Life is Beautiful begon te springen.

Tokio 2020

De ruin bleek een goede klik te hebben met Hirota’s vrouw Shino. Zij nam de teugels over en zal zich proberen te kwalificeren voor de Olympische Spelen in Tokio volgend jaar.

Karlsson is vast van plan om zijn oude paard in april te gaan bezoeken. “Ik heb mooie herinneringen aan hem.”

Bron en foto: FEI

0 2715
Dinja van Liere en For Gribaldi
Dinja van Liere en For Gribaldi, foto: Timo Martis

In Udenhout kwam Dinja van Liere vandaag voor het eerst uit in de Intermediaire II met For Gribaldi. De combinatie wist naar een score van 67% te rijden, wat goed was voor de tweede plaats. Marlies van Baalen schreef de rubriek op haar naam met Go Legend (73%), eveneens een debutant op dit niveau.

Inter II-debuut voor For Gribaldi

‘Zo een Intermediaire II-proef is wel even wat anders dan een Lichte Tour proef zeg! Maar ik ben hartstikke blij met hoe het ging vandaag,’ begint Van Liere enthousiast. ‘Het was toch maar even kijken hoe hij alles zou oppakken in de baan.  Misschien reed ik wat voorzichtig, maar daardoor hadden we gelukkig geen fouten en geen onvoldoendes op ons protocol.’

Van hengstencompetities naar Zware Tour

Dinja van Liere heeft de hele weg bewandeld met de zwartbruine, gezien zij een combinatie werden toen For Gribaldi nog vier was en meeliep in de hengstencompetities. Vanaf jonge leeftijd toont For Gribaldi al erg veel aanleg voor het hogere werk. Zij heeft alle knopjes tot en met de Grand Prix erop gezet. ‘Al die Grand Prix-oefeningen doet hij thuis met gemak, maar dan moet het in de ring ook nog maar gebeuren. Hier en daar kon het dan ook nog wel beter, maar hij bleef er net als thuis goed aantrekken. Het kon allemaal nog wat stoerder, toch heb ik met deze nette proef niets te klagen.’

Geruind

De KWPN-goedgekeurde For Gribaldi werd vorig jaar geruind. Hij is nooit een veeldekker geweest, maar lijkt wel fijne nakomelingen gegeven te hebben. Van Liere, die zelf meerdere van zijn nakomelingen in eigendom heeft, merkt het verschil wel: ‘Na het ruinen is hij wel makkelijker geworden met rijden. Hij let net iets beter op tijdens zo’n proefje, wat erg fijn is. Toen hij nog hengst was, kon hij wel eens heet worden. Dat kon in je voordeel werken als hij nog goed te rijden was, dan werd hij er wel stoer van.  Maar soms werkte het ook in je nadeel.’

Excellent Dressage Sales

Volgende maand zal de Gribaldi-zoon geveild worden op de Excellent Dressage Sales. ‘For Gribaldi is bijna een jaar niet meer mee op wedstrijd geweest, gezien we thuis hard richting dit niveau gewerkt hebben, maar hij liep weer mee alsof hij het gisteren nog gedaan had. Het zou dus jammer zijn geweest als ik hem niet nog zou starten voordat hij verkocht wordt,’ legt de amazone uit. ‘Ik wil hem nog erg graag Grand Prix starten voor die tijd. Als we laag hadden gescoord dan had ik gedacht ‘laat maar even zitten’, maar met de score van vandaag kunnen we het wel wagen.’

‘Ik had eerst misschien een beetje faalangst, maar For Gribaldi heeft mij het vertrouwen gegeven dat het goed gaat komen in de Grand Prix. Ik heb in ieder geval niks meer te verliezen, dus ik ga me nog snel ergens inschrijven!’

Bron: Hoefslag, overname zonder toestemming en bronvermelding is niet toegestaan.

Foto: Timo Martis

0 1188
Joyce Heuitink - Gaudi Vita
Joyce Heuitink - Gaudi Vita KWPN Kampioenschappen 2017 © DigiShots

Joyce Heuitink heeft een nieuw paard op stal. De amazone heeft de 3-jarige Galaxie-zoon Kingston, wedstrijdnaam Kingston I.Dancer, aangekocht. De ruin was eigendom van Joop van Uytert en zijn schoonvader, die hem kochten op de Veulenveiling in Borculo.

Ik kwam hem bij toeval tegen,’ vertelt Heuitink. ‘Ik was net terug uit Tryon en was al een tijdje op zoek naar jonger paard voor erbij. Niet heel gericht, maar ik hield wel mijn ogen en oren open. Toen kwam Kingston op mijn pad. Hij stond niet actief te koop, maar ik vond hem wel leuk en wilde er meteen wel even op.’

Fijn te rijden

De amazone stapt niet zomaar op iedere ‘vreemde’ 3-jarige. ‘Maar degene die hier de jonge paarden rijd was op vakantie. En aangezien hij toch voor mezelf bestemd was, heb ik het maar gedaan. Kingston was braaf en fijn te rijden. Hij heeft veel weg van Gaudi Vita (waarmee de amazone in de Lichte Tour uitkomt, red.) dus ik besloot ervoor te gaan.’

Het doel is om de zwarte ruin voorlopig aan te houden. ‘Ik heb niet zoveel paarden voor mezelf. Gaudi heb ik samen met Hans Olthof. Nu 4 jaar later tref ik er weer een die ik zelf wil hebben.’

Familie Bregman

Kingtston is gefokt door de familie Bregman, waar vader Galaxie (v Jazz) ook geboren werd. Hij kwam woensdag bij Heuitink op stal. ‘Ik ga dit jaar nog niet meedoen aan de jonge-paarden-competities met hem. Dat heb ik toen wel met Gaudi gedaan, maar die kreeg ik in april op stal en kende ik dus al wat langer. Kingston kan zeker meedoen, maar ik wil eerst aan elkaar wennen en dan zien we volgend jaar verder. Wat ik wel leuk vind is als hij op ‘gewone’ wedstrijden ervaring opdoet met onze stalamazone in de B of L1. Een rondje in de buurt, voor de routine. En niet meteen op de grote concoursen. Dat is fijner voor een jong paard.’

Goed achterbeen

De keuze viel onder meer op Kingston vanwege zijn goede achterbeen. ‘Dat is fijn en handig. Ik merkte dat ook bij Gaudi, ik kon al snel met hem galopperen met mijn handen los. Een paard met natuurlijke kracht en balans kan makkelijk verruimen en weer terug. Verder oogt Kingston heel relaxed en hij heeft drie goede gangen. Hij is lichtvoetig en in balans en hij maakt zich mooi onder het zadel.’

Kingston komt voorlopig onder het zadel van Heuitinks stalamazone Anael Tromp , zijzelf neemt op haar beurt de zelfgefokte Hiphop I.Dancer (v Zizi Top) over. ‘Hij wordt volgend jaar zeven. Hij is heel groot, dik 1.80 meter, dus we doen het rustig aan. Hij is heel talentvol en daarom heb ik hem gehouden. Ik denk dat ik hem volgend jaar in het Z2 ga starten. Zo hebben we in feite allebei een paard erbij.’

Bron: Hoefslag / overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

Welcome to the family:Kingston, who will be renamed Kingston I.Dancer at competitions! This 3yr old black fellow is…

Geplaatst door Joyce Heuitink op Donderdag 18 oktober 2018

0 99
Anna Kasprzak - Donnperignon
Anna Kasprzak - Donnperignon FEI European Championships Aachen 2015 © DigiShots

De Deense amazone Anna Kasprzak stuurt haar Donnperignon met pensioen. Met de 19-jarige ruin van Donnerhall werd ze in 2015 Deens kampioen door zowel de Grand Prix als de Special en de Kür op muziek te winnen.

De in Finland gefokte Donnperignon werd voorheen gereden door de Duitser Christoph Koschel, die onder meer met hem aan de start kwam van de World Equestrian Games in Kentucky. Koschel leidde de ruin als 4-jarige op en reed er ook mee tijdens het EK in Rotterdam.

Geweldige partner

In 2011 kwam Donnperignon bij Kasprzak onder het zadel. ‘Ik hoopte dat hij me veel zou leren,’ vertelt de amazone. ‘Maar ik had nooit gedacht dat we zoveel samen zouden bereiken.’

De twee waren nog maar net een combinatie toen ze zich plaatsten voor de Olympische Spelen in Londen waar ze vierde werden met het team en 19e individueel. Daarna volgden nog drie Europese kampioenschappen, de Olympische Spelen in Rio, een Wereldkampioenschap en twee Wereldbekerfinales.

Teamzilver

Op het Europees kampioenschappen in Göteborg maakte Kasprzak met Donnperignon deel uit van het Deense team dat zilver won. ‘Hij was een geweldige partner en ik ben hem een mooie oude dag verschuldigd.’

De donkere vos blijft bij de Deense op stal en zal zijn pensioen doorbrengen in de wei. Maar niet voordat hij nog een keer voor het publiek zal verschijnen, dat gebeurt tijdens de wereldbekerwedstrijd in Herning.

Bron: St-Georg

Foto: Digishots

 

 

0 85
keuring kwpn
© DigiShots

Op de thuiskeuring in Oost-Gelderland verdiende de Vaillant-dochter Duresca het sterpredicaat. Inspecteurs Arnold Kootstra en Bart Bax beoordeelden in totaal vijf paarden, waarvan twee de gewenste 70 punten voor het exterieur kregen.

‘Op het straatje toonde Duresca een nette bewegingsvorm,’ vertelt Arnold Kootstra. ‘Deze royaal ontwikkelde merrie meet 1.69m, staat goed in het rechthoeksmodel, heeft voldoende ras en is correct gebouwd.’

Sterpredicaat

De eveneens tienjarige ruin Duke Sinclair (v Sir Sinclair) is Z2-geklasseerd en dat leverde in combinatie met de via de thuiskeuring verkregen 70 punten voor exterieur het sterpredicaat op. ‘Dit is ook met name interessant met oog op het preferentschap voor de moeder. Wanneer zij drie nakomelingen met minimaal het ster- of tweede bezichtigingspredicaat, wordt zij preferent.’

In het geval van Duke Sinclair heeft zijn moeder Unique (v Royal Dance) nu nog maar één nakomeling te gaan. ‘De ruin is een aansprekend paard, met een goede stap en krachtige draf op het straatje.’

Bron: KWPN

Foto: DigiShots

0 1548
Gregory Wathelet - Sea Coast Forlap
Gregory Wathelet - Sea Coast Forlap DC World Equestrian Festival, CHIO Aachen 2013 © DigiShots

Forlap (v. Querlybet Hero) is niet meer. In december meldde zijn ruiter Gregory Wathelet nog dat het goed ging met de ruin, die geopereerd werd nadat hij een gebroken been op tijdens het longeren. Nu is hij alsnog overleden.

De twaalfjarige lieveling van de Belgische springruiter hield zich kranig terwijl hij boxrust moest houden. Hij kreeg zeven schroeven en twee pennen in zijn voet. ‘We duimen dat er geen verdere complicaties optreden’, zei Wathelet toen al. ‘Zijn toestand is nog altijd kritiek, en de weg naar genezing is lang.’

Karakter en temperament

‘Je kwam in mijn leven toen je zeven was’, schrijft de springruiter in een emotioneel betoog op zijn website. ‘Ondanks je sterke karakter en je temperament was je direct speciaal voor me. Of het nu je houding was, of de geweldige resultaten die je behaalde; ik was meteen aan je gehecht.’

Een jaar na zijn komst werd de combinatie Belgisch nationaal kampioen bij de senioren en schreven ze de 5*-wedstrijd in La Coruna op hun naam. Weer een jaar later bevestigde Forlap zijn status als grote belofte met de tweede plek in de GP5* in Doha, een vijfde plek in de GP CSIO in Lummen en twee foutloze rondes in de Nations Cup in Lummen en La Baule.

Forlap werd verkocht toen hij negen was. Het was altijd een droom voor Wathelet om zijn ruin terug te krijgen.  Judith Gölkel zorgde daarvoor in 2016. ‘Daar zal ik altijd dankbaar voor zijn.  Ik dacht dat je voor de rest van je leven en vele jaren terug zou zijn, maar het lost besliste anders.’

Sneeuwvlokken vangen

De ruiter hield de fans na het ongeluk regelmatig op de hoogte over Forlap. Half december plaatste hij nog een filmpje van het paard vanuit de stal, terwijl hij probeert de sneeuwvlokken te vangen met zijn mond.

Toen stond al vast dat Forlap nooit meer huizenhoge hindernissen zou kunnen springen. Wathelet hoopte zijn paard te kunnen redden om hem een pijnvrij pensioen in de wei te kunnen bezorgen.

‘Het hele team heeft ervoor gevochten. Je toonde al je kracht en karakter om deze situatie de baas te zijn. Ook tijdens de complicaties die de afgelopen weken optraden vocht je als nooit tevoren. Jammer genoeg kon je deze strijd niet winnen. We hebben je moeten laten gaan om een einde te maken aan het lijden. Ik mis je nu al zo erg….’

Bron: gregorywathelet.com

Foto: DigiShots

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 52)

Volg ons!

103,139FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer