Tags Posts tagged with "Rondje Regio"

Rondje Regio

Laura Valkenburg met Lady

Toen Laura Valkenburg de merrie Lady kocht was ze vermagerd en had ze een dik achterbeen. Eerst werd er gedacht aan artrose, maar daar geloofde ze niet helemaal in. Na een second opinion bleek de merrie als jong paard haar bekken gebroken te hebben, waardoor het herstelproces er heel anders uit ging zien.

Bij de handelaar

“In augustus 2019 ben ik paarden gaan rijden voor een handelaar nadat ik 3 jaar niet had gereden”, begint de amazone te vertellen. “In januari 2020 kocht hij Lady op een veiling. Toen zei hij gelijk al dat ze echt wat voor mij was. Ik heb namelijk altijd gezegd dat als ik een paard kocht, ik een groot, zwart dressuurpaard wilde. Lady kwam met een klinische keuring en een röntgenkeuring van haar benen. Ik ben met haar aan de slag gegaan met borstelen en longeren. Daardoor merkte ik dat ook haar karakter goed bij me paste.”

Bleef aantrekken

Hoewel Valkenburg de merrie graag gelijk had gekocht, stond er eerst nog een verhuizing op de planning. “Lady werd niet actief te koop aangeboden dus op een gegeven moment is ze in de wei gezet en heeft ze daar de rest van de zomer gestaan. In september hebben mijn vriend en ik een koopwoning gekocht en toen we alles op een rijtje hadden besloot ik een paard te kopen. Ik bleef iedere dag langs Lady komen en ze bleef me aantrekken.”

Dik been

“Omdat Lady een jaar eerder gekeurd was besloot ik haar niet opnieuw te laten keuren. In het jaar dat ze in wei had gestaan was er niets met haar gebeurd. Na overleg met de handelaar ben ik er in goed vertrouwen vanuit gegaan dat alles in orde was. De dag voor ik haar kocht had ze in de wei een beetje wild gedaan met een ander paard, dus ze had een wond aan haar achterbeen. Niet heel groot, maar wel iets dat iedere dag verzorgd moest worden. Die wond was gaan ontsteken en haar been was ook een beetje dik. Ik dacht dat het te maken had met de ontsteking. Toen deze over was trok de zwelling voor een gedeelte weg, maar niet volledig.”

Verhuizing

“Ik stond op dat moment nog steeds bij de handelaar op stal. Na twee maanden zijn we verhuisd. Op de nieuwe stal ging het al snel veel beter. Ik dacht dan moet het dikke been ook wegtrekken. Het dikke been ging niet over, maar ze was ook niet kreupel. Ik wist van tevoren al dat ze wat kramperig was. Dat was voor mij geen probleem omdat ik haar gekocht had voor de recreatie. Het zat me alleen niet lekker dat dat achterbeen dik bleef, dus heb ik de dierenarts gebeld. We maakten een foto en daar was in eerste instantie niets op te zien, behalve een beetje irritatie.”

Flink schrikken

“Een tijdje hoorde ik niets van de dierenarts dus uiteindelijk heb ik zelf gebeld. Toen kreeg ik te horen dat er beginnend artose te zien was, dat Lady niet meer bereden kon worden en dat het nog maar de vraag was wat ze wel zou kunnen. Dat was flink schrikken voor mij. Ik ben toen in paniek op stal aangekomen en had mijn instructrice een berichtje gestuurd over wat er gebeurd was. Ik had Lady namelijk inmiddels zelf zadelmak gemaakt en we zouden die dag onze eerste rijles hebben. Zowel mijn instructrice als mijn stalgenoten vonden het een raar verhaal. Ze raadden me aan om voor een second opinion naar hun dierenarts toe te gaan.”

Bekken gebroken

Valkenburg volgde het advies van haar stalgenoten op en is nog dezelfde week met Lady naar de dierenarts gereden. “Ik deed haar deken af en de dierenarts zag het al gelijk: ze heeft haar bekken gebroken gehad. Ik moest haar daarna longeren in de bak en bij het tonen van haar rechtergalop werd zijn eerste ingeving bevestigd. We hebben daarna nog een inwendige echo gemaakt en daar was het ook op te zien. Daarnaast zijn ook haar banden gescheurd geweest. Dat verklaart ook waarom haar been soms dik was: haar doorbloeding was niet goed meer. Alle dingen die ik was tegengekomen in de omgang met Lady vielen ineens op zijn plek.”

Spieren opbouwen

Valkenburg overlegde met de dierenarts wat ze wel en niet met haar merrie zou kunnen doen. “Ze zal niet zo lang meegaan als een gezond paard, dus ze moet waarschijnlijk vroeg met pensioen. De dierenarts heeft ons groen licht gegeven om te rijden. Lekker lang en laag en niet te korte wendingen. Op dat gebied zag hij geen probleem. Lady moet nu veel spieren opbouwen, zodat deze het werk van die gescheurde banden op kunnen gaan vangen. We hebben een grote buitenbak op stal en kunnen straks hopelijk ook lekker naar buiten. Dan kan ze dus heerlijk spieren op gaan bouwen.”

Alles op zijn plek

“Toen de eerste uitslag van de foto’s kwam dacht ik dat het was afgelopen. Dat was vrij heftig. Je merkte in de omgang al dat er iets niet klopte. Met het galopperen aan de longe zakte ze soms volledig door haar achterhand. Dat weet ik in eerste instatie aan het feit dat ze ondervoed was geweest en geen bespiering had. Nu ik dit weet valt alles op zijn plek. Ik merk dat ze nu ook steeds beter in haar vel komt te zitten. In het begin zag ik haar nooit rennen, maar als ik haar nu losgooi zie je haar rennen en soms zelfs een bokje maken. Lady is echt ontzettend lief en niet gauw ergens van onder de indruk. Voor een jong paard is ze heel nuchter. Nu ze op gewicht begint te komen krijgt ze ook steeds meer energie.”

Genoeg signalen

“We hebben nog een lange weg te gaan maar het gaat langzaamaan de goede kant op. Ik wil haar nu eerst helemaal op laten knappen en daarna wil ik gewoon heel veel plezier maken. Het belangrijkste is dat ze zich goed blijft ontwikkelen. Nu ik weet hoe erg iets mis kan zijn zou ik bij een volgend paard terughoudender en alerter zijn. Achteraf gezien waren er genoeg signalen die ik aangenomen heb, maar die dus wezen op dat het niet helemaal in orde was. In de toekomst zou ik ook zeker de rug en de hals op de foto laten zetten. De benen waren nu wel röntgen gekeurd, maar het probleem zat in haar rug. Ik raad anderen ook aan dat ze hun gevoel volgen en zich goed laten informeren door mensen die ze vertrouwen. Als je denkt dat iets niet klopt, dan is het goed om het verder te onderzoeken”, besluit ze.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Kylie Beekenkamp:

Een half jaar geleden haalde de manege-eigenaar bij wie Kylie Beekenkamp enkele paarden stalt, een Comtois x Paint uit Frankrijk. In de eerste instantie was het de bedoeling dat de 8-jarige Jan’s Cookiedough vooral gebruikt zou worden voor de kar, toch begon het bij Beekenkamp te kriebelen om de ruin op te pakken onder het zadel. Zodoende ruilde ze de leidsels om voor teugels en begon de combinatie aan hun weg naar het Z, wat zeker niet onverdienstelijk gaat.

“Toen ik Cookie voor het eerst op stal zag staan vond ik hem gelijk bijzonder”, begint de amazone te vertellen over het moment dat ze de ruin voor het eerst zag. “Ik vroeg aan de eigenaar of ik hem een keer mocht rijden, wat mocht, al moest ik er niet teveel van verwachten. Zodoende ben ik met hem aan de slag gegaan onder het zadel”.

Big boss

Omdat de amazone haar eigen paard verkocht had, besloot ze zich helemaal te richten op het trainen van Cookiedough. “Het is een heel bijzonder paard. Hij heeft een bijzondere kleur en blauwe ogen, waar ik zelf helemaal gek op ben. Daarbij heeft hij een heel leuk karakter en is het echt een paard met humor. Op stal is Cookie de big boss, als ik binnenkom moet hij als eerste begroet worden want anders gaat de deur eruit”, vervolgt Beekenkamp lachend. “In het begin was ik niet van plan om hem fanatiek te rijden, het was meer een projectje om te kijken hoe het af zou lopen. Voorheen liep hij drie dagen in de week voor de kar en werd hij af en toe ingezet voor de manegelessen, maar dat was het dan ook wel”.

“Vanaf het begin ben ik les gaan nemen bij Chrissy Fens, die zich afvroeg waar ik mee aan was gekomen”, blikt ze lachend terug. “Na de eerste les zag ze dat Cookie zijn lijf heel goed gebruikt en dat hij er lomp uitziet, maar dat in werkelijkheid helemaal niet zo is. Hij heeft een stille aanleuning en kan heel goed zijn lijf gebruiken, ondanks zijn kleine passen. Het enige waar we in de proef nog wel eens tegenaan lopen zijn de verruimingen. De stap en galop gaan nog wel, maar in draf is het net een shetlander die naar de overkant wil”.

Nooit meer weg

Ze vervolgt: “Hij is super werkwillig, helemaal niet lui en wil altijd voor me werken. Iets wat ik nooit verwacht had als ik terugdenk aan de eerste keer dat ik op hem zat”. De combinatie was tot drie keer toe van plan om op wedstrijd te gaan, maar alle pogingen mislukten vanwege de coronamaatregelen. Door middel van online proeven zijn de eerste winstpunten in het L2 binnen. Ondanks dat het online ook goed gaat, hoopt de amazone snel weer op reguliere wedstrijd te kunnen. “Ik denk dat we dan nog beter uit de verf komen. Op zo’n filmpje zie je hem natuurlijk wel lopen, maar als je hem in het echt ziet krijg je een veel beter beeld van wat hij allemaal kan”.

Een hoogtepunt van het afgelopen jaar is één van de online L1-proeven van de combinatie. “We behaalden een score van 211 punten, wat betekent dat we er gelijk drie winstpunten bij hadden. Hierbij kregen we een negen voor rijvaardigheid en harmonie en daar was ik wel heel trots op, het is een bevestiging dat we het wel echt goed doen”. Ondanks dat Beekenkamp een kleine handelsstal runt, bevestigt ze dat de grote ruin nooit meer weggaat. “Zijn eigenaar heeft een aantal keer een bod gekregen, maar Cookie is zo speciaal dat hij voor altijd bij ons blijft. Ook voor de kar wil hij altijd en heeft hij superveel doorzettingsvermogen. De komende tijd trainen we lekker door en hebben we het Z1 als doel gesteld”.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan).

Foto’s: Alina Boikova

Het is een opvallende verschijning in de wedstrijdring: Chanelle Duitscher die met de shiremerrie Ponderosastable’s Dara op M2-niveau rijdt. Zelf had de amazone niet verwacht zo ver te kunnen komen, maar was ze er wel gelijk van overtuigd dat Dara genoeg potentie had voor de sport. Ondertussen hebben ze de smaak zo te pakken, dat ook het Z in het vooruitzicht ligt.

Duitscher reed voorheen enkele pony’s bij op de stal waar de merrie ook staat en besloot drie jaar geleden om ook Dara een keer op te pakken. “Eigenlijk klikte het vanaf het eerste moment zo goed dat ik toen met haar eigenaren heb afgesproken dat ik haar een keer mee zou nemen op wedstrijd”, blikt de amazone vrolijk terug. “Dara is een heel ander paard dan dat je normaal terugziet in de ring, maar het leek me een leuke uitdaging om te kijken hoever we zouden komen. In de eerste instantie had ik niet als doel om perse het Z te bereiken, maar vanaf het begin af aan zijn we er vol voor gegaan, en uiteindelijk heeft dat goed uitgepakt.

Simpele onderdelen

De combinatie maakte vrij snel na hun eerste ontmoeting hun debuut in het L1. “Qua trainen ging het vanaf het begin af aan al heel goed. Veel mensen hebben het vooroordeel dat shires een beetje dooie dodo’s zijn, maar dat is totaal niet het geval. Dara is een KWPN’er in een ander jasje”, vervolgt Duitscher lachend. “Op onze allereerste wedstrijd waren de witte hokjes, de juryhokjes én de jury zelf heel eng. We scoorden ook niet gelijk hoge punten, maar uiteindelijk ging het elke keer een beetje beter”.

Ze vervolgt: “Dara is een super werkwillig paard. Ze heeft haar lichaam niet altijd mee en ze is ook niet heel erg heet, wat je vaak wel terugziet bij de dressuurpaarden waar we tegen rijden. Toch ben ik er zelf van overtuigd dat als de basis goed is, je lekker door blijft trainen en je paard in zijn waarde laat, je het Z wel kan halen. Over het algemeen scoren we goed op de simpele dingen, zoals het binnenkomen en het strak rijden van de figuren. Dara heeft een constante aanleuning wat ook heel erg helpt. Het beeld ziet er over het algemeen goed uit, ik rijd haar dan ook zo eenvoudig mogelijk zodat het er makkelijk uit ziet. Al voelt dat niet altijd zo”, Duitscher ze lachend aan. “De uitgestrekte draf en uitgestrekte galop zullen wij nooit negens voor halen, daarom moet ik het hebben van de simpelere dingen zoals het halsstrekken en de figuren rijden. Wij scoren op de basissingen, daarmee redden we het ook”.

Eenvoudige wissels

Thuis is de combinatie nu richting het Z aan het trainen. “We zijn bezig met de eenvoudige wissels en het verbeteren van de uitgestrekte gangen, zodat er iets meer uit te halen is. Daarnaast zetten we de puntjes op de i voor onze M2-wedstrijden, zoals de travers en keertwendingen”. De amazone kijkt trots terug op de afgelopen jaren. “Het is allemaal zo geleidelijk gegaan dat ik zelf niet eens door heb hoever we eigenlijk zijn. Alles valt nu op zijn plek. Voor nu is het Z bereiken ons grootste doel”, rond Duitscher gedreven af. “Een winstpuntje in deze klasse zou wel heel leuk zijn. Nu we zo ver zijn gekomen moet ook nog wel lukken”.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Nina Guiking/ Maren van der Burght/ privébezit

0 4721
Alana Kenson met Ketchy L.

Vorig jaar augustus kocht Alana Kenson de 5-jarige merrie Ketchy L (v. Expression). Een paar maanden later was de merrie stokkreupel. Ondanks de opmerkingen van anderen heeft de amazone er geen moment aan gedacht om de merrie weer te verkopen. “Een paard is geen product dat je zomaar wegdoet”, vindt ze.

Goede indruk

Voordat Kenson Ketchy kocht had ze een verzorgpaard. “Daarbij was ik altijd afhankelijk van de eigenaar, ik moest het altijd vragen als ik iets wilde doen. Dat wilde ik niet meer, dus vandaar dat ik op sporthorses ben gaan kijken. Ik kwam Ketchy voor de tweede keer in twee jaar tegen. Ik dacht: als ze nu niet van mij wordt, dan weet ik het ook niet meer. Toen ik bij haar ging kijken zag ik gelijk dat zij alles is wat ik zocht in een paard. Nadat ze goedgekeurd werd heb ik haar dus mee naar huis genomen.”

Hogere sport

Bij de aankoop van de merrie had de amazone haar doelen duidelijk voor ogen. “Ik wilde wel graag hogerop in de sport komen. Dat is natuurlijk van iedereen wel een droom. Maar bovenal wilde ik een paard waarmee ik heel veel lol kon hebben. In eerste instantie zocht ik een paard waarmee ik als het ware zonder zadel en zonder hoofdstel het bos in kon. Ketchy is wel een stuk sensibeler dan ik dacht, maar ze is echt ontzettend lief. Dan maar lekker trainen in de bak samen en daar lol in hebben”, vertelt Kenson.

Ineens kreupel

Bij de keuring werd al wel aangegeven dat er een bemerking op de voorpezen was. Die waren iets gevoelig, waardoor er nooit intensief met Ketchy kon worden gesprongen. “Dat was dan ook niet mijn plan, dus vond ik het oké. Ketchy en ik zijn een tijdje aan de slag gegaan, tot ik haar op 10 december stokkreupel uit haar stal haalde. Ik was helemaal in paniek, voor mij is ze mijn eerste paard. De dierenars kwam en zei dat er een peesblessure aan één been zat. Tot vorige maand ben ik aan het koelen geweest en heb ik me gefocust op dat ene been. We mochten uiteindelijk weer stappen en later ook draven en weer opbouwen in de bak.”

Niet één, maar twee

Toch zat het Kenson nog niet helemaal lekker. Er leek toch iets niet helemaal goed te zijn. Daarom ging ze alsnog met Ketchy naar de kliniek. “Daar hebben ze me erop gewezen dat de blessure niet aan één been zit, maar aan twee. Ik vond het echt heel zielig voor haar. Als de eerste dierenarts beter had gekeken, dan hadden we een hele hoop van deze ellende kunnen voorkomen. Het is zonde hoe het gelopen is, maar één ding is zeker: ik doe haar nooit meer weg. Veel mensen zeiden tegen me dat ik haar altijd nog kon verkopen, maar daar wilde ik zelf niks van weten.”

Grote beslissing

“Ik vind dat je een paard voor het leven hebt”, stelt ze. “Je maakt een grote beslissing als je eraan begint. Ik vind dat je een paardje niet zomaar kunt laten vallen. Zij gaan voor jou door het vuur, dus dan moet je hetzelfde voor je paard doen. Het is een levend dier, niet een product dat je zomaar weer wegdoet. Natuurlijk is dit ook moeilijk voor mij, zeker omdat ik geneigd ben overal het negatieve van in te zien. Maar Ketchty is echt mijn wonderpaard. Elk goed momentje maakt me blij, zij houdt me op de been. Ik wilde haar ook liever niet op stal zetten, zo’n jong, energiek en sensibel paardje. Het zou zoveel makkelijker zijn als ik het haar gewoon kon uitleggen.”

Lol maken

“Ketchy heeft echt een enorme looplust, dus het zit er wel in. Daarnaast is ze hartstikke lief en doet  ze geen vlieg kwaad. Waar ik me nu op focus is dat ze weer beter wordt. Ik zal er alles aan doen om dat voor elkaar te krijgen. Daarna doen we wat gaat, en als het niet gaat dan niet. Als de hogere sport geen optie is dan gaan we lekker lol maken met zijn tweeën. De komende tijd gaan we elkaar gewoon beter leren kennen, we zijn natuurlijk ook pas een half jaar samen. Er is nog veel over elkaar te leren”, besluit de amazone.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit Alana Kenson

Cindy Moeleker

Cindy Moeleker ging als onzekere amazone opzoek naar een ervaren leermeester die haar zou helpen met het terugwinnen van het vertrouwen. Ze kwam terecht bij Centella, die als E-pony zijnde net iets kleiner was dan de amazone graag wilde. Toch was het liefde op het eerste gezicht en gaf de schimmelmerrie Moeleker zoveel vertrouwen, dat ze onlangs voor de eerste keer op Z-niveau zijn gestart.

“Vier jaar geleden kwam ik haar tegen, maar vond ik haar op het eerste gezicht iets te klein”, blikt Moeleker terug naar toen ze de merrie voor het eerst zag. “Zelf ben ik altijd al een onzekere en bange ruiter geweest, maar Centella gaf ze mij gelijk een goed gevoel en het klikte zo goed dat ik haar niet kon laten staan. Ze had met haar vorige eigenaar al Z gelopen, had genoeg ervaring en was echt een plaatje om te zien. Daarnaast hoorde ik van mijn omgeving dat het echt een paardje voor mij was, dus besloot ik haar te kopen”.

Genieten

De combinatie is in de B begonnen. “Hier zijn we ook Zeeuws Kampioen in geworden”, vervolgt de amazone. “Vanuit daar zijn we rustig verder gaan trainen. In de B en het L viel het niet altijd mee, maar door haar heb ik wel het vertrouwen in het rijden helemaal teruggekregen. We hadden zeker een klik, maar ik had geregeld momenten dat ik me afvroeg waar ik het allemaal voor deed. Pas sinds een jaar kan ik echt weer genieten en begin ik mijn plezier terug te krijgen. Daarnaast is het altijd al mijn droom geweest om Z te rijden en dat kwam steeds dichterbij”.

Ondanks dat de coronamaatregelen flink wat roet in het eten gooiden, kwam onlangs de droom van Moeleker om Z te starten uit. “Eigenlijk hadden we onze punten eind 2019 al binnen, maar toen zaten we met corona en een kleine blessure. In oktober was Centella weer terug in training na het herstellen, maar toen ging de wedstrijd waar we ons voor hadden opgegeven ook niet door vanwege corona. Uiteindelijk heb ik dus de keuze gemaakt om online te rijden, omdat ik niet het risico wilde lopen dat ze opnieuw een blessure kreeg en we daardoor geen Z-proef meer konden rijden”.

Nooit verwacht

De amazone had nooit verwacht om het Z te halen. “Zelf had ik helemaal geen wedstrijdervaring, dus ik wist niet hoe het uit zou pakken. Ik ging ervanuit dat het B en de L nog wel moesten lukken, maar het ging zo goed dat het Z steeds meer begon te kriebelen”, legt ze enthousiast uit. Onder leiding van instructeur Jeroen Okkema traint ze nu rustig door met de merrie. “Vorig jaar hebben we de overstap naar stang en trens gemaakt, wat heel goed gaat. Het is een simpel paard, de zijgangen doet ze heel makkelijk maar de middengangen zijn niet haar sterkste kant. Ze heeft geen spectaculaire bewegingen, maar Jeroen heeft meer uit ons als combinatie gehaald dan we ooit durfden te dromen. Uit de ‘simpele’ pony is meer te halen dan we ooit verwacht hadden”.

Aankomende zomer hoopt de combinatie genoeg ervaring op te kunnen doen om nog hoger te komen. “Binnenkort gaan we in de training ook de wissels meepakken, kijken of we dat ook kunnen”, sluit de amazone vrolijk af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Eigenlijk had Cyril Voskamp een ander paard op het hoog, totdat ze op slag verliefd werd op de 2,5-jarige hengst Witse van het Binnenveld (Tsjalke 397 X Haitse 425). Ondanks dat de eerste tijd samen niet zonder slag en stoot ging, is de amazone heel trots op wat ze samen bereikt hebben. Momenteel zet de combinatie de laatste puntjes op de i voor hun M-debuut en hebben ze grote ambities voor de toekomst.

De Fries stond bij verkoop gestald bij hengstenhouderij Hestegaarden in Noord-Brabant. “We gingen toendertijd eigenlijk bij een 6-jarige hengst kijken, maar daar had ik niet gelijk een klik mee”, steekt Voskamp van wal. “Mijn vader kreeg toen Witse op het hoog en ik viel gelijk voor zijn uiterlijk. Het is een knappe verschijning en hij kan heel goed sjouwen, liefde op het eerste gezicht dus. Ondanks dat ik geen ervaring had met jonge paarden én dat we wisten dat het niet makkelijk zou worden, is ons verhaal hier begonnen”.

Dromen

Een week na de hengstenkeuring kwam de hengst bij Voskamp op stal en ging de nieuwe combinatie langzaam aan de slag. “Ik ging van een ervaren paard naar een jonge hengst, dus het was wel even pittig”, vervolgt ze lachend. “Als hengst zijnde was Witse in de omgang een drama, maar op het moment dat hij een zadel op kreeg was het een totaal ander paard. Zodra ik er opzat heerste er een bepaalde harmonie tussen ons, wat niet altijd even goed meewerkte. Hij wilde te snel en te veel leren, terwijl ik van mening ben dat Friezen laatbloeiers zijn en hem de kans wilde geven om uit te groeien. Hierdoor ging het doorrijden echt heel goed, het ging zelfs makkelijker dan ik van tevoren had verwacht. Vanaf het begin af aan was mijn doel om het maximale uit ons als combinatie te halen zodat we onze dromen na konden jagen”.

Ondertussen is de 5,5-jarige Witse gecastreerd en is hij M-startgerechtigd. “We beginnen hem nu pas echt op te pakken voor het hogere werk, omdat hij zodanig uitgegroeid is dat hij meer in training kan staan”, legt de amazone uit. De harmonie tussen paard en ruiter is er de afgelopen jaren alleen maar sterker op geworden. “Als we op wedstrijd gaan merk ik aan Witse dat hij weet dat we een proef gaan rijden. Op het moment dat we de ring in gaan, gaan de oortjes naar voren en de nek erop. Dan heeft hij gelijk de go. Ik hoef alleen maar te zitten en te rijden en daar kunnen we beide heel erg van genieten. Het wedstrijdrijden met hem is een beetje een meisjesdroom”.

Speciale band

Momenteel is de combinatie bezig met de contragalop en pakken ze de oefeningen uit het Z mee in de training. Terugkijkend op de afgelopen jaren is de amazone erg trots op haar ruin. “Ik ben vooral erg blij met de progressie onder het zadel, daarnaast is het vertrouwen ook echt verbeterd. Witse was in het begin heel erg eenkennig en had een beetje moeite met het vertrouwen, maar dat is de laatste jaren heel hard gegroeid. Als hij mijn auto hoort vanuit de wei staat hij vrijwel gelijk bij het hek. We hebben gewoon echt een speciale band”.

Voskamp had nooit verwacht dat het verhaal zo goed uit zou pakken. “Als hengst zijnde was hij heel bijterig en was er geen land mee te bezeilen. Dat werd pas beter na zijn castratie. Pas toen hebben we de kans gekregen om een band op te bouwen en daar hebben we nog steeds profijt van”, blikt de amazone enthousiast terug. “Onze ambitie is om zo ver mogelijk te komen in de sport zodat we hopelijk samen een succesvolle wedstrijdcarrière tegemoet kunnen gaan”.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Artistics Fotografie

Ilse Kreuk en Enza ©Privébezit

Vorig jaar startte de 19-jarige Ilse Kreuk haar eigen bedrijfje in lesgeven. Het graag willen helpen van mensen zat altijd al in haar, maar dat een toekomst als instructrice voor haar was weggelegd had ze nooit gedacht. Inmiddels geeft ze aan velen les op haar twee paarden, maar is ze ook druk met het opleiden van haar eigen Haflinger Enza (v. Winner van de Wortel).

Snel gegaan

“Het is nu een jaar geleden dat ik ben gestart met mijn bedrijf. Toen ik 18 was begon ik met mijn opleiding en toen ik 19 was startte ik al mijn bedrijfje, het is erg snel gegaan allemaal. Eerst heb ik een instructeursopleiding gevolgd en zodoende ben ik begonnen met bij mij op stal lesgeven en dat is ook uitgebreid naar andere locaties. In mijn lessen ligt de focus meestal op de houding en zit en gelukkig kan ik inmiddels mijn kennis delen met een heleboel combinaties. Dat is super gaaf!”

Uitbreiden

“Tot mijn twaalfde heb ik gewoon op de manege gereden, maar toen ben ik aan de slag gegaan met mijn voormalig wedstrijdpaard Windley. (v. Democraat) Van hem heb ik ontzettend veel geleerd en hij was echt mijn schoolmaster. Op een gegeven moment dacht ik; ‘hey hier kan ik iets mee, ik kan hier mensen enthousiast voor maken!’. Het is allemaal begonnen met één lesklantje, maar ik zag wel de potentie en wilde mijn klantenbestand graag uitbreiden. Beetje bij beetje werd het groter en zo heb ik uiteindelijk ook de overstap naar mijn eigen bedrijf gemaakt.”

Geen kinderdroom

Kreuk wilde haar zelf opgedane kennis delen met zoveel mogelijk mensen. “Pas toen ik zelf echt goed leerde rijden, begon ik dingen bij andere mensen te zien die ik op een andere manier zou oplossen. Ik wilde gewoon helpen en daar is mijn passie voor het lesgeven ontstaan. Het was zeker geen kinderdroom van mij om instructrice te worden, helemaal niet zelfs, maar ik ben er een beetje ingerold”, lacht de amazone. 

Windley

Samen met haar paard Windley schopte ze het in de wedstrijdring tot en met het M-dressuur. “Helaas raakte ze toen chronisch geblesseerd. Eerst kreeg ze hoefkatrol, maar later bleek het hele erge artrose te zijn. Dus eigenlijk zijn we direct gestopt met het fanatiek trainen en nu maken we alleen nog maar lol. In mei wordt ze pas 18 jaar, dus ze is nog relatief jong, maar het gaat gewoon niet meer.”

Super leuk

Maar de amazone heeft sinds kort een ander paard waar ze grootse plannen mee heeft. “Vier maanden geleden kwam ik een oud-manege paard tegen. Een Haflinger en ik had totaal niks met Haflingers”, geeft Kreuk lachend toe. Maar ik zag haar te koop staan en ik vond haar meteen super leuk. Op dat moment kon ze nog helemaal niks, terwijl ik op zoek was naar een brave ruin die al heel veel kon. Je hoort het wel vaker, maar dat was bij mij dus ook het geval. Ik ben haar nu helemaal aan het oppakken en opnieuw aan het beleren. Als alles goed gaat loopt zij straks in mijn lesjes met kinderen op haar rug, dat zou super leuk zijn!”

Goede combinatie

Het zelf opleiden van paarden en het lesgeven gaan goed samen. “Alles waar ik zelf tegenaan loop of waar ik bij mijn eigen paarden mee worstel, kan ik in mijn lessen gebruiken om anderen te begeleiden. Het werkt eigenlijk heel goed samen! Enza en ik lessen ook iedere week, want ik vind het wel belangrijk dat ik de lespaarden ook zelf blijf rijden. Ze moeten niet vastzitten in een patroon of een vast ritme. Ik laat de twee paarden die ik op dit moment inzet voor de lessen maximaal twee keer per dag een half uurtje lopen, omdat ik het belangrijk vind dat ze plezier in het werk houden.”

Ruimte

Ze vervolgt: “In het begin was het lesgeven puur recreatief en voor de lol mensen helpen, maar sinds een jaartje ben ik er serieuzer mee bezig en doe ik het vanuit mijn bedrijf. Toen ik mijn instructeursdiploma net had gehaald en startte met het geven van officiële lessen, zat ik binnen no time vol. Dat is denk ik tot nu toe wel het meest bijzondere wat ik heb meegemaakt en dat zal mij altijd bijblijven. Het wordt nog steeds alleen maar drukker en nu is het zelfs soms in combinatie met mijn studie lastig te combineren, maar ik wil er zeker mee doorgaan. Het dochtertje van een mevrouw die altijd in mij geloofd heeft, was mijn eerste lesklantje en dat heeft mij ook de kracht gegeven om door te pakken. Zij gaf mij de ruimte om te leren, om fouten te maken, maar ook om me te blijven ontwikkelen.”

Kwaliteit behouden

Volgend jaar studeert de amazone als het goed is af. “Ik hoop dat ik mijn bedrijfje zo kan houden zoals het nu is. Het moet niet al te druk worden”, lacht ze. “Maar daarna ga ik kijken of werk kan vinden dat aansluit bij mijn studie. Het is gewoon afwachten of ik in de toekomst meer mensen kan helpen en begeleiden. De vraag is er in ieder geval, dus dat is hartstikke fijn. Ik wil kijken of het groter kan, maar ook weer niet té groot. De kwaliteit moet niet verminderen door de kwantiteit”, besluit Kreuk enthousiast. 

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan).

Foto:  Privébezit

Shelby Spierenburg en Bliksem M ©Annie Damhof

Samen met haar paarden Champ (v. Oscar) en Bliksem M (v. Flemmingh) kwam Shelby Spierenburg afgelopen zondag aan start op het onderlinge subtopmeetmoment in Aerdenhout. Met Champ reed ze in de Prix St. Georges en Intermediaire I scores van 65,15% en 63,75% bijeen, maar haar proef met Bliksem M ging boven verwachting goed en maakte haar pas echt gelukkig. De bruine ruin liep naar een percentage van 65%. 

We gaan er voor!

“Ik was echt echt écht heel erg blij! De wedstrijd zelf verliep gewoon mega lekker en als ik met beide paarden zulke scores kan rijden ben ik hartstikke tevreden”, begint de amazone enthousiast te vertellen. Met Champ startte ze twee proeven en met Bliks, zoals ze haar paard liefkozend noemt, maar eentje. “Tijdens de corona ben ik met Champ vooral richting de Grand Prix gaan trainen en daar is hij stiekem best wel heet van geworden. Het is van nature al een pittig paard, maar nu grijpt hij elke diagonale lijn aan om in uitgestrekte galop te vertrekken. Dan denkt hij echt ‘we gaan er voor!’. In de Intermediaire I proef moesten we op de diagonaal een pirouette draaien, maar zodra ik de diagonaal op was gedraaid, zette hij vol aan voor de uitgestrekte galop. Dat werd een 2 én dat is een dubbelteller, dus dat drukte de score natuurlijk. Maar verder liep hij heel erg fijn!”

Gemis

Spierenburg maakte nog niet lang geleden haar rentree na een wedstrijd stop van twee jaar. “Op een gegeven moment ging ik voor een Amerikaans bedrijf in de sales werken en dat was eigenlijk niet te combineren met mijn sportcarrière. Die functie vergde toch meer tijd dan ik verwachtte, maar toen we ineens allemaal gingen thuiswerken bood dat wel perspectief voor mij om de trainingen weer op te pakken. Al met al heb ik het harde trainen, het rijden van wedstrijden en zo intensief met de paarden bezig zijn enorm gemist. Mijn sportcarrière kwam op een lager pitje te staan, terwijl het wel datgene was waar mijn hart lag en waar ik juist energie van kreeg. De paarden zijn mijn ziel en zaligheid.”

Vertrouwen

Bliksem M heeft een speciaal plekje in haar hart. “Op hem was ik het meest trots.Ik train nu een aantal jaar bij Coen van der Vlugt, maar vroeger trainde ik bij iemand anders die minder vertrouwen in mijn paard had. Ik had het gevoel dat Bliksem in zijn ogen niet goed genoeg was en dat hij niet in Bliksem geloofde.” Spierenburg deed dat al wel vanaf het eerste moment dat ze de Flemmingh-zoon zag. “Samen met mijn vader bezocht ik een meneer die allerlei 2,5-jarige paarden op de veiling kocht en weer doorverkocht. Ook Bliksem stond daar, hij werd bij de hengstenkeuring afgekeurd en daardoor kon die meneer hem kopen.”

Gewoon gekocht

“Op een dag reed ik met mijn vader naar de wei waar alle paarden stonden en toen we over het hek klommen was het Bliksem die meteen op ons af kwam. Dat weet ik echt nog heel erg goed”, vertelt de amazone glunderend verder. “Zonder dat we heel veel van hem wisten hebben we hem toen gekocht. Het is een heel chique en rank paard met hele lange benen, dus ik vond het ook al meteen een heel mooi paard. Gelukkig was mijn vader ook direct overtuigd en duurde het niet lang voor ons avontuur begon.”

Iedereen omver blazen

“Sinds ik bij Coen train ben ik heel anders gaan rijden en al vrij snel kwamen we er achter dat Bliksem meer in zijn mars heeft dan dat mensen ooit van hem hebben gedacht. Ik heb altijd in hem geloofd! Ik wist dat er ooit een moment zou komen dat hij iedereen omver zou blazen en eindelijk was zondag dat moment daar. Hij liep bij één jury naar een score van 66,47% en dat is voor hem een nieuw record in de Lichte Tour. Op het protocol gaf zij ook nog aan dat ze het een erg leuk paard vond en dat haar voorkeur naar Bliksem uitgaat in plaats van naar Champ. Normaliter zijn de mensen wat enthousiaster over Champ, omdat hij een heel imponerend paard is om te zien. Bliksem doet gewoon lekker zijn eigen ding.”

Trots

“Zo was zijn draf vroeger niet heel spectaculair, maar door het trainen van de piaffe en passage heeft hij ineens een hele andere aanspanning in zijn lijf, waardoor het nu echt super gaat. Er zit altijd nog ruimte voor verbetering in, maar zeker met Bliksem’s verhaal in mijn achterhoofd ben ik onvoorstelbaar trots. We hebben aan iedereen bewezen dat we het wel kunnen.”

Simpeler dan gedacht

Bliksem heeft volgens zijn amazone wel een apart karakter. “Alles moet eigenlijk een beetje op zijn manier. Hij kan bijvoorbeeld enorm zenuwachtig worden als er ineens iets anders naast de bak staat”, lacht ze. “Dat we de laatste tijd zo vooruit zijn gegaan zit hem er denk ik ook in dat ik nu goed weet hoe ik met Bliksem om moet gaan. Samen met Coen gooide ik mijn manier van trainen helemaal om en vanaf dat moment bleek het ineens allemaal veel simpeler te zijn dan ik lange tijd dacht.”

Ondergeschoven kindje

“Het is ook gewoon een laatbloeier hoor”, vertelt de amazone vrolijk verder. “Het is een Flemmingh en ik hoor van meerdere mensen dat zijn nakomelingen pas op latere leeftijd gaan groeien. Qua body, maar ook mentaal. Het is een lang en groot paard, geen krachtpatser zoals Champ, maar omdat ik op een bodybuilder-manier ben gaan trainen, verandert zijn lijf. Als we trainen, trainen we hard, maar daarna is het ook weer klaar. Een beetje intervallen. Bliksem is als paard enorm gegroeid, krijgt meer zelfvertrouwen en je kunt nu wel stellen dat het bloempje aan het ontpoppen is. Dat vind ik het meest bijzonder aan hem. Bliksem was altijd het ondergeschoven kindje, maar dat is nu echt wel voorbij. Bliks is gewoon Bliks en doet zijn eigen ding.”

Maximaal genieten

Wat de toekomst brengt vindt de amazone moeilijk te zeggen. “Je weet natuurlijk nooit hoe je paard op een hoger niveau gaat presteren, maar mijn focus ligt nu op de Lichte Tour. Ik wil daar het maximale uithalen. Wie weet ga ik ook nog internationaal op pad met twee paarden. Dat zou helemaal super zijn, maar we zien het wel”, vertelt Spierenburg vrolijk tot slot.

Tekst: Elaine Duurham

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan).

Foto:  Annie Damhof

Na het overlijden van haar vorige paard, ging Dyanne de Veen opzoek naar een leermeester om mee verder te kunnen trainen. Ze kwam terecht bij de toen 3-jarige onervaren ruin Henny (v. WV Saron), waar ze ondanks haar eisen op slag verliefd op werd. Ondertussen is de combinatie alweer vijf jaar onafscheidelijk en heeft De Veen geen moment spijt gehad van de keuze die ze toen gemaakt heeft.

“Ik heb Henny in 2015 een keer online gezien, toen hij ongeveer drie jaar oud was. Vanaf dat moment heb ik hem altijd in gedachten gehouden omdat ik ervan overtuigd was dat het wel eens een paard voor mij zou kunnen zijn, wanneer hij wat ouder was en meer ervaring had”, steekt de amazone van wal. De toenmalige eigenaresse van de ruin was een oude bekende van de KNHS-instructieweken, dus De Veen besloot haar vrijblijvend een berichtje te sturen. “Het was echt puur om te vragen hoe het met haar ging, maar toen ik vertelde over de problemen met mijn vorige paard, stelde ze voor dat ik een keer bij Henny zou komen kijken”.

Goed gevoel

Ondanks dat De Veen opzoek was naar een ervaren paard van minimaal acht jaar oud, besloot ze toch om bij de 3,5-jarige Henny langs te gaan. “In de eerste instantie was ik niet gelijk weg van het idee, want ik ben zelf niet zo’n held, helemaal niet met jonge paarden. Helaas kreeg ik in die tijd het nieuws dat ik mijn vorige paard moest laten inslapen, waarna Henny’s toenmalige eigenaresse mij uitnodigde op de koffie”.

Eenmaal op stal viel de amazone gelijk voor het hoofd van Henny. “Ik vond hem gelijk leuk en het voelde ook gelijk goed. Omdat hij nog aan het herstellen was van zijn castratie heb ik hem toen alleen kunnen borstelen, maar gelijk daarna wist ik stiekem al dat hij mijn nieuwe paard zou worden”. Ondanks dat veel mensen tegen haar zeiden dat het niet slim was om als onzekere ruiter een jong paard te kopen, kon ze de ruin niet uit haar hoofd zetten. “Nadat hij hersteld was van zijn castratie ben ik twee keer per week langsgegaan en ben ik er na een tijdje onverwachts opgestapt. Vanaf het eerste moment voelde het goed, ik ben geen seconde bang geweest en voelde me heel veilig, dus toen heb ik besloten om hem officieel te kopen”.

Blij ei

Begin februari 2016 is de ruin gekeurd en verhuisd. “Het was liefde op het eerste gezicht”, vervolgt ze. “Henny is echt een blij ei. Hij is altijd vrolijk en heel steady in zijn karakter, vanaf het begin heeft hij me vertrouwen gegeven”. Omdat De Veen naar eigen zeggen niet genoeg ervaring had om de ruin zelf op te leiden, heeft ze vanaf het begin af aan hulp gehad. “Het kan maar één keer goed gaan en ik was heel zuinig op hem. We zijn gelijk lekker gaan rijden wat supergoed ging, hij is altijd braaf geweest, ondanks dat heel veel nieuw voor hem was. Bij Henny is alles altijd vanzelf gegaan. Hij vindt alles leuk en is nergens bang voor, hij doet alles gewoon”.

Tot op de dag van vandaag heeft De Veen geen moment spijt gehad om voor de nu 9-jarige ruin te gaan. “Ik had er vanaf het eerste moment heel veel vertrouwen in dat het goed zou komen. In de afgelopen zes jaar heeft hij drie weken last gehad van puberstreken, voor de rest heeft hij nooit een stap verkeerd gezet. Momenteel doen we echt van alles en nog wat en maken we volop plezier. We hebben geen grote doelen, genieten is het allerbelangrijkst”.

Dyanne de Veen en Henny zijn ook te volgen op Instagram.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Lonneke Prins

Shevana Pronk droomde van jongs af aan al van een eigen paard, dus zodra ze een vast werkcontract kreeg hakte ze de knoop door en ging ze opzoek. Na veel bezichtigingen én teleurstellingen kwam ze 2,5 jaar geleden terecht bij de Welsh Cob Kismo, die voorheen ingezet werd voor manegelessen. Na hard trainen heeft de combinatie nu het Z als doel gesteld.

“Ik ben tijdens mijn zoektocht bij heel veel paarden wezen kijken. Eigenlijk waren het er zoveel dat ik er een beetje klaar mee was, totdat ik Kismo op het oog kreeg”, steekt de amazone lachend van wal. “Toen ik hem voor het eerst zag was ik gelijk verkocht. Het is een goudeerlijk paard, hij zal nooit iemand kwaad doen en is altijd lief. Daarnaast had hij ambities voor de dressuursport, wat ik ook heel belangrijk vond”.

Omschakelen

Van geen paarden naar opeens een eigen paard was een hele omschakeling voor Pronk. “We zijn gelijk fanatiek begonnen met dressuurrijden en hebben veel lessen genomen. Daardoor konden we snel van start met de wedstrijden”. Ondanks dat de amazone geen hele hoge verwachtingen had, vloog de combinatie de klassen door. “We zijn binnen een jaar van de B naar M1 met winst gereden, het ging dus heel goed, maar ik had niet verwacht dat het zou lukken”.

Momenteel is de amazone 31 weken zwanger dus ligt het trainen van de ruin even stil. “We zouden een tijdje terug ons M2-debuut maken, maar vanwege de corona werd dat afgelast”, legt ze uit. “Als ik terugkijk op de afgelopen jaar ben ik het meest trots op onze prestaties en de veranderingen in zijn karakter. Kismo kan best een doordrammer zijn qua gedrag, maar hij wordt steeds rustiger en braver”.

Doel

“Mijn instructrice denkt wel dat we verder kunnen komen, en stiekem hoop ik het zelf ook. Als het zometeen weer kan gaan we zeker weer aan de slag. Ik denk dat we het Z2 wel kunnen halen, dat is echt ons doel voor de komende jaren”, sluit Pronk gedreven af.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit/ Juud-did-it | Judith Rempt/ Fleur Arienne Fotografie

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer