Tags Posts tagged with "Rien van der Schaft"

Rien van der Schaft

0 1252
Rien van der Schaft
Rien van der Schaft KNHS Indoorkampioenschappen 2017 © DigiShots

Rien van der Schaft gaat tot en met het EK Dressuur, in augustus in Rotterdam, de Finse dressuurruiters begeleiden. “Na het EK gaan we kijken of het wellicht een lange-termijn-verbintenis wordt,” vertelt de kersverse bondscoach.

“Ik werd benaderd door een tweetal landen,” vertelt Van der Schaft. “Met de Finse ruiters ben ik om tafel gegaan en hebben we het onder meer over de doelstellingen gehad. Als je dan naar de mensen en naar de paarden kijkt, was de conclusie: dat gaan we proberen.”

Grand Prix ruiters

Volgens de nieuwe Finse bondscoach zitten de Finse Grand Prix ruiters verspreid over West Europa. “Duitsland, Luxenburg en Denemarken zijn niet bepaald de andere kant van de wereld. We komen voor het EK nog wel een keer met alle ruiters bij elkaar. Ik ben elke week wel ergens in het buitenland. Dat varieert van een dag als ik bijvoorbeeld naar Parijs ga tot een dag of drie als het verder is. Dat doe ik al twintig jaar zo.”

Goede combinaties

Volgens Van der Schaft is Finland qua dressuur geen wereldtop, maar zitten er ‘best een aantal goede combinaties’ tussen. “Goede ruiters èn goede paarden. We gaan het zo goed mogelijk doen en zo goed mogelijk samenwerken. Ik heb er zin in om aan de slag te gaan. Het is erg druk, maar zolang je met een fijn open contact met respect met elkaar omgaat, maakt het me niks uit, al moet ik dag en nacht werken.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

 

0 3100
Rien van der Schaft
Chere Burger - Adelprag Anders 451 Alltech FEI World Equestrian Games™ 2014 - Normandy, France. © DigiShots

Rien van der Schaft gaf op de Friese hengstenkeuring een clinic en een lezing, waarin zijn mening over Friese paarden in de dressuursport naar voren kwam.

‘Steeds meer dressuurtalent’

‘De eerste Fries die ik in de hoogste klasse van de dressuur zag lopen was een echte eyecatcher. Dat was in Johannesburg toentertijd, waar ik veel heb getraind,’ vertelt van der Schaft. ‘Ik zag toen de hengst Anders 451 (v. Adel 357) onder het zadel van Chere Burger. Zij namen deel aan de Wereldruiterspelen van 2014 in Caen. Dat paard had zoveel talent, dat was echt heel bijzonder om te zien. Ik denk dat Anders 451 voor mij de eyeopener is geweest: inmiddels zie ik steeds meer Friese paarden met veel talent voor de dressuursport.’

‘Galop wordt steeds beter’

Van der Schaft is van mening dat de zwakke plek van het Friese paard niet in het gebruik van het achterbeen zit, maar dat het de verbinding van de achterhand is. Volgens hem zijn Friezen soms te week in de lendenen en rug, waardoor ze onvoldoende gedragen kunnen bewegen. ‘Ik zie steeds meer Friese dressuurpaarden waar dit probleem veel minder aanwezig is. De galop van de paarden wordt steeds beter, misschien heeft het daar mee te maken. In de galop moeten de lendenen natuurlijk soepel kunnen scharnieren tussen achter- en middenhand.’

 

Bron: Phryso

Foto: Digishots

Danielle van Mierlo
Danielle van Mierlo

Op 12 en 13 januari verwelkomt het hippisch evenementenbureau L&R Horse Events voor de
tweede maal de nationale dressuurtop tijdens de Subtop wedstrijd te Assen.

Hippische vloggers

De nationale dressuurtop bestaande uit onder andere olympiërs en een bekende
hippische vlogger. “Wij zijn erg blij met de vaste groep enthousiaste ruiters, die weer aanwezig
zijn op onze wedstrijd in Assen.”, laat Lineke Meursing van L&R Horse Events weten.

“Vorig jaar waren wij enorm verrast dat drie olympische ruiters (Imke Schellekens, Patrick van der
Meer en Adelinde Cornelissen), het vertrouwen hadden in ons concept en afreisden in Assen.

Rien van der Schaft

Dit jaar mogen wij Patrick en Imke weer ontvangen en daarbij ook voor het eerst Danielle Heijkoop, die al
meerdere keren behoorde tot het A-kader. Daarnaast zal net als in Tolbert de succesvolle hippische vlogster Daniëlle van Mierlo weer starten in de Grand Prix.

Ook voormalig bondscoach Rien van der Schaft en zijn dochter Romy zullen de slipjas aantrekken en hun rijkunsten vertonen in de hoogste klasse.”, voegt Meursing er enthousiast aan toe.

Subtop dressuur tweedaagse

Het concept van de Subtop Dressuur tweedaagse is hetzelfde gebleven, maar voor het publiek is er wel
een belangrijk verschil.

Rolinde Meursing vertelt over de nieuwe aanvulling: “De toegang is net alsvorig jaar gratis en wij hebben een paar leuke standhouders.

In tegenstelling tot vorig jaar zullen de professionele hippische omroepers Eric Hart en Claudiüs Visser het publiek voorzien van achtergrondinformatie over de deelnemers en de actuele scores.”

De Subtop Dressuur tweedaagse Assen vindt plaats op 12 en 13 januari in de Sunrise Stables,
Baggelhuizen 2, 9405 VD, Assen.

Bron: Persbericht

Foto: Sabine Timman

0 1048

In navolging van de miniserie’ Aanleuning’ vertelt Grand Prix-ruiter en trainer Rien van der Schaft over zijn visie op het correct trainen van een dressuurpaard.

Karakter daargelaten, wat maakt een paard tot een goed dressuurpaard?

‘De belangrijkste factor: wie er op zit! Het zijn de goede, kundige ruiters die van een gewoon talentvol paard een wereldster kunnen maken. Zij kunnen er iets extra’s aan geven. En gelukkig zal dat altijd zo blijven, anders zou de dikste portemonnee met de medailles naar huis gaan. Daarnaast moet het paard natuurlijk wel een goed exterieur hebben. En daarmee bedoel ik vooral functioneel. Niet te lang en niet te kort, juiste bespiering, goede zelfhouding (opwaarts gebouwd) en, misschien nog wel de belangrijkste, atletisch vermogen. Drie correcte basisgangen is uiteraard ook een must. Bovendien vind ik het van net zo groot belang dat de paarden de kans en tijd krijgen om rustig te groeien. Zowel lichamelijk als geestelijk. Wij maken pas zadelmak met vier jaar. Eerder heeft toch geen zin, want de ontwikkeling gaat heus niet sneller in het begin.’

Het valt op dat jullie alle drie prachtig zitten op het paard. Wat is het geheim?

‘Ook daar zit de filosofie van Oothout achter. Ik slaagde op Deurne met een negen voor mijn houding. Ik dacht dat ik dus al aardig kon zitten, maar toen ik bij Piet kwam, was het eerste wat hij zei: ‘Wat zit jij slecht. Als een houten klaas.’ Ik zat inderdaad veel te strak. Hij heeft mij geleerd te ontspannen met lichte aanspanning. Losgelatenheid in je lijf, waardoor je mee kan gaan in de beweging van je paard. Daarbij doen vooral je buik- en rugspieren het werk, de rest is losjes. Ik hou er ook niet van om in een zadel te zitten wat je in een houding dwingt. Ik heb niet eens wrongen op mijn zadel, echt zo plat als een pannenkoek. Dan heb je tenminste de ruimte.’

Heb je zelf nog wedstrijdambities?

Wedstrijd rijden heb ik altijd heel leuk gevonden en het mooie van onze sport is dat je het tot late leeftijd kan blijven doen. Mits het er nog een beetje soepel uitziet natuurlijk. Bovendien vind ik dat het sterker overkomt wanneer je zelf de ring ingaat als je een bepaald standpunt hebt en daarvoor staat. Geen stuurlui aan wal, maar op de boot. Neemt niet weg dat Inge en ik wel duidelijk van mening zijn dat onze wedstrijden niet in de weg moeten staan van de carrière van Romy. Voordat ik bondscoach was, heb ik Chopin CL (v. Dayano) een paar keer in de Lichte Tour gestart. Nu start Romy hem in de Inter II.

Ik ben veel in het buitenland om les te geven. We hebben bewust nooit meer dan achttien paarden op stal staan. Dat redden we prima met z’n drieën en op die manier krijgen de paarden de rust en de aandacht die ze verdienen. Wanneer er een nieuw paard op stal komt, probeer ik hem meestal als eerste uit. Daarna kijken we voor wie hij het meest geschikt is. Alle trainingen doen we ook gezamenlijk, er kijkt altijd wel iemand mee. Af en toe ga ik met of zonder paard naar een collega ruiter om van gedachten te wisselen, maar ik ben niet echt meer een leerling van een bepaalde trainer. Zolang het ons gegund is, blijven we zo verder samenwerken, want het is nog iedere dag genieten.’

Marieke van der Putten over Rien van der Schaft

‘Ik heb van Rien geleerd om tot in de puntjes op gevoel te rijden. Het draaide om voelen wat je paard nodig heeft en wat er iedere pas onder je gebeurt. Hij vond het heel belangrijk om onafhankelijk te kunnen zitten. Wij reden daar op zadels zonder wrongen en tot op de dag van vandaag rijd ik op een zelfde soort zadel. Wel met iets wrong, maar veel bewegingsvrijheid. Ik was daar een soort kind aan huis en heb een fantastische tijd gehad. Rien was er altijd om mij te helpen en we gingen met de hele familie Van der Schaft op concours. Ik denk er met veel plezier aan terug.’

Les van Rien via Hoefslag

Hoefslag geeft een dressuurles van Rien van der Schaft weg. Ben je nog geen abonnee? Zorg dan dat je snel een abonnement neemt *Let op: Aantrekkelijke actie!* Uiteraard doet de Hoefslagredactie verslag van de les, waarvan het resultaat verschijnt in Hoefslag Magazine. Mail bovendien vóór 30 september je naam en adres, je paard, je niveau en een filmpje van ongeveer één minuut van jou en je paard naar hoefslag@mediaprimair.nl. Uit de ingezonden reacties zal de redactie samen met Rien een combinatie uitkiezen.

Bron: Hoefslag

Foto: DigiShots

0 7319
Rien van der Schaft
Rien van der Schaft

In navolging op de miniserie’ Aanleuning’ vertelt Grand Prix-ruiter en trainer Rien van der Schaft over zijn visie op het correct trainen van een dressuurpaard.

Is het slecht gesteld met het dressuur rijden in Nederland?

‘Ik denk van wel. Niet in de absolute top, maar daaronder wel. Bij de gemiddelde ruiter zijn de basisprinci-pes niet juist. Je ziet een tendens waarbij ruiters het idee hebben dat ze het hoofd naar beneden en/of naar zich toe moeten werken in plaats van het paard naar het bit toe te rijden. De fokkerij heeft een enorme vlucht genomen de laatste jaren, waardoor we beschikken over geweldige paarden. Maar het technische rijden en het lesgeven zijn achtergebleven. Andere landen zijn momenteel simpelweg beter, mede omdat ze veel betere opleidingen kennen. Er zijn bij ons geen gedegen opleidingen meer voor het vak instructeur. Alleen maar cursussen. Terwijl het een typisch ervaringsvak is.

Hoe zou het wel moeten?

In Duitsland is het juist de oude garde die de nieuwe generatie leert het stokje over te nemen. Zo zou het hier ook moeten. Deurne was wat dat betreft echt zo slecht nog niet. Het duurde vier jaar, waarbij je lange tijd stage moest lopen. En ga inderdaad maar eens dag in dag uit om 06.00 uur beginnen met uitmesten en vegen voor je op het paard mag, om te voelen hoe het is om een eigen bedrijf te runnen en te kijken of je het echt leuk genoeg vindt. Zo leert iemand zijn verantwoordelijkheden nemen voor paarden en klanten. Het moet niet mogelijk zijn om de binnenbocht te nemen met een cursusje. Ik vind het onbegrijpelijk, met zo’n grote paardenwereld, dat Nederland op dat vlak een stap terug heeft gedaan. Ik heb er ook heel lang over gedaan om te begrijpen wat de essentie is van goed paardrijden. Volgens mij had ik zelfs pas na de dood van Oothout echt door.’

Wat is die essentie vertaald naar de dagelijkse training?

‘Allereerst dat je het paard altijd in zijn waarde laat. Als paarden lekker in hun vel zitten en zich comfortabel voelen bij het gevraagde werk, doen ze het graag voor je. De ruiter moet zich nooit laten leiden door emotie, het heeft geen zin, want de spanning wordt alleen maar groter. Daarentegen moet je wel duidelijk en conse-quent zijn. Ik weet zeker dat karakter voor een groot deel te maken is. Een ‘heet’ paard is gespannen en een ‘lui’ paard (met de handrem erop) voelt zich niet comfortabel. Aan de ruiter de taak om in te zien waar de problemen vandaan komen en daar verandering in te brengen.

Verder dient er altijd echt van achter uit naar voren gereden te worden. Je moet het paard zo rijden dat zijn lichaam naar zijn hoofd gewerkt wordt en niet andersom. De oren van het paard moeten van je bovenlichaam af gaan, niet naar je toe, waardoor er een gelijkmatige boog ontstaat vanaf de schoft naar de nek. Dat bete-kent dat je het paard nooit doelbewust achter de loodlijn rijdt, want dan controleer je het dier op de verkeer-de manier. De ruiter moet zich realiseren dat als het paard van voren kort gereden wordt, wordt hij van ach-teren lang. Iets lager in de hals kan wel, maar dat is iets anders dan rond en diep. De ruiter neemt contact met de mond van het paard door middel van een zachte verbinding. Door die verbinding constant te houden, geeft de ruiter het paard vertrouwen in de hand van de ruiter. Dan drijf je naar de hand toe zonder zijn hou-ding te veranderen, zodat het paard voorwaarts gereden wordt en in zijn eigen natuurlijke balans blijft gaan met een constante, zachte aanleuning.’

Voorwaarts rijden en van daaruit aanleuning en balans creëren is dus erg belangrijk.

‘Ja, pas wanneer dit bevestigd is, kan de ruiter zijn impuls in de hand gaan begrenzen. Daarna kan de ruiter beetje bij beetje het evenwicht gaan verplaatsen op de achterhand. Om dat evenwicht te verbeteren heb je vervolgens een heel scala aan oefeningen, zoals zijgangen en tempowisselingen om het paard meer dragend op de achterhand te krijgen. De oefeningen in de proeven zijn het gereedschap om het paard steeds meer te verzamelen en niet een doelstelling op zich. Dan gebruikt hij zijn lichaam op de juiste manier, waar hij zich fijn bij voelt. Dat is klassiek rijden. Oothout zei altijd: ‘Lichamelijk in balans, geestelijk in balans’. Daarom speelt karakter voor mij niet een grote rol. Paarden zijn vaak niet lastig, maar maken duidelijk dat ze zich ergens niet lekker bij voelen. Er bestaat niet een bepaalde houding van ‘aan de teugel’, het heeft allemaal met verbinding in het lichaam te maken. Een renpaard dat in volle galop naar voren aan de teugel trekt kan net zo goed ‘aan de teugel’ zijn als een dressuurpaard in piaffe. Een paard wat daarentegen door de derde halswer-vel knikt en te diep komt, gebruikt zijn lendenpartij niet en ontwikkelt zich ook niet.’

Les van Rien via Hoefslag

Hoefslag geeft een dressuurles van Rien van der Schaft weg. Ben je nog geen abonnee? Zorg dan dat je snel een abonnement neemt *Let op: Aantrekkelijke actie!* Uiteraard doet de Hoefslagredactie verslag van de les, waarvan het resultaat verschijnt in Hoefslag Magazine. Mail bovendien vóór 30 september je naam en adres, je paard, je niveau en een filmpje van ongeveer één minuut van jou en je paard naar hoefslag@mediaprimair.nl. Uit de ingezonden reacties zal de redactie samen met Rien een combinatie uitkiezen.

Bron: Hoefslag

Foto: DigiShots

In navolging van de miniserie’ Aanleuning’ vertelt Grand Prix-ruiter en trainer Rien van der Schaft over zijn visie op het correct trainen van een dressuurpaard.

Gerenommeerd internationaal Grand Prix dressuurruiter en trainer Rien van der Schaft runt Stal Sprengenhorst in Wenum-Wiesel samen met zijn vrouw Inge en dochter Romy, die eveneens succesvol is op het hoogste niveau. Naast zijn enorme staat van dienst in de wedstrijdsport leidde hij menig ruiter op tot de Grand Prix. Edward Gal is een van de grote namen die met rijden begon bij Van der Schaft, net als Marieke van der Putten, die er elf jaar lang werkte als stalamazone.

Door wie ben je als trainer het meest gevormd?

‘Piet Oothout, zonder twijfel. Maar ook als ruiter trouwens. Ik heb mijn opleiding op Deurne gedaan en ben daarna gaan lessen bij Henk van Bergen. In die tijd heb ik ook mijn vrouw Inge leren kennen. Toen ik een baan als instructeur kreeg bij de Rotterdamsche Manege, kwam het precies verkeerd uit met mijn vrije dagen en de dagen dat Henk mij kon trainen. Via hem kon ik bij meneer Oothout terecht en vervolgens ben ik achttien jaar Oothouts leerling gebleven. Hij was ongelofelijk goed. Hij had een oplossing voor ieder probleem en kon werkelijk door een paard heen kijken. Ik reed al Grand Prix toen ik bij hem kwam lessen, maar ik heb daar geleerd hoe een paard echt in balans te rijden, wat verzameling inhoudt en hoe dat te verkrijgen.’

De ware klassieke scholing dus. Hang je die nog steeds aan?

‘Tegenwoordig heeft de term klassiek meer de betekenis gekregen van ouderwets, terwijl dat de lading niet dekt. Maar ik hang wel de FEI-regels aan, waarin wordt beschreven dat een paard niet achter de loodlijn mag lopen. Die regels zijn gebaseerd op het klassieke rijden en dat is niet voor niets. Ze zijn bedacht om het paard en ruiter makkelijker te maken, niet moeilijker. Onder klassiek versta ik ‘op de juiste manier’. Of dat nou met een paard of een instrument is. Een muzikant wordt ook eerst klassiek geschoold voor hij eventueel een ander genre kiest. Het is mijn inziens dus de basis voor iedereen.

Dat sommige topruiters vervolgens op hoog niveau hun eigen weg kiezen, is helemaal niet erg, want die zijn intussen goed genoeg om te weten wat ze doen. Maar al onze Olympische ruiters hebben in eerste instantie op de klassieke manier leren paardrijden. Ik maak me wel ernstig zorgen over de gemiddelde dressuurruiter die op lager niveau zonder kennis en ervaring de ‘moderne’ methode probeert na te doen. Daar erger ik me op de maneges en basiswedstrijden al tien jaar aan. En op veel subtop wedstrijden trouwens ook.’

Les van Rien via Hoefslag

Hoefslag geeft een dressuurles van Rien van der Schaft weg. Ben je nog geen abonnee? Zorg dan dat je snel een abonnement neemt *Let op: Aantrekkelijke actie!* Uiteraard doet de Hoefslagredactie verslag van de les, waarvan het resultaat verschijnt in Hoefslag Magazine. Mail bovendien vóór 30 september je naam en adres, je paard, je niveau en een filmpje van ongeveer één minuut van jou en je paard naar hoefslag@mediaprimair.nl. Uit de ingezonden reacties zal de redactie samen met Rien een combinatie uitkiezen.

Bron: Hoefslag

Foto: DigiShots

0 1795

Grand Prix-ruiter, trainer en voormalig bondscoach Rien van der Schaft legt uit hoe je op een correcte manier een mooie aanleuning krijgt. In deel 1 en 2 hadden we het over de ruiterhand en de voorkeurshouding van je paard; we gaan nu in op de oefeningen die je kunt doen om vanuit de natuurlijke balans meer afdruk en expressie te bewerkstelligen.

Expressie en afdruk

We eindigden deel 2 van deze miniserie met het noemen van oefeningen. Van der Schaft: ‘De oefeningen tijdens een dressuurproef, die zijn er niet om de jury te imponeren, nee, die hebben we bedacht om het paard beter te maken, sterker. Het zijn eigenlijk trucjes om hem meer op de achterhand te krijgen: wijken, schouderbinnenwaarts, appuyeren…’

Hand stil, niet storen

De hand verandert niet tijdens die oefeningen, benadrukt Rien. ‘In de wendingen zet ik ‘m hier een pasje schoudervoor.’ Welt reageert met een actief achterbeen en meer oprichting. ‘Hier duw ik hem met m’n binnenbeen op de volte, reageert hij goed -dus beweegt hij het binnenachterbeen naar buiten- dan ga ik weer recht voorwaarts. Gaat hij op de voorhand lopen, in deze fase, dan maak ik een halve ophouding. Zelf blijf ik gemakkelijk zitten, in een correcte houding, want ik wil mijn paard niet storen.’

Te gecompliceerd gedacht

Het ziet er zo gemakkelijk uit, met een paard dat steeds meer opgericht gaat lopen, zonder dat er druk op de teugel uitgeoefend wordt… Je ziet dat dit is zoals het zou moeten, want het paard kijkt happy, de mond is lekker gaan schuimen. ‘Er wordt vaak te gecompliceerd gedacht over aanleuning’, besluit Rien. ‘Terwijl je het voor jezelf en je paard juist simpel moet houden.’

Les van Rien via Hoefslag

Hoefslag geeft een dressuurles van Rien van der Schaft weg. Ben je nog geen abonnee? Zorg dan dat je snel een abonnement – let op: mooie kortingsacties! – neemt via http://paardenmagazines.nl/tryon/. Uiteraard doen we verslag in woord en beeld van de les, waarvan het resultaat verschijnt in Hoefslag Magazine. Mail bovendien vóór 30 september je naam en adres, gegevens over je paard, je niveau en een filmpje van ongeveer één minuut van jou en je paard naar hoefslag@mediaprimair.nl. Uit de ingezonden reacties zal de redactie samen met Rien een combinatie kiezen.

Bron: Hoefslag
Foto: DigiShots

Grand Prix-ruiter, trainer en voormalig bondscoach Rien van der Schaft legt uit hoe je op een correcte manier een mooie aanleuning verkrijgt. In deel 1 hadden we het over de ruiterhand, we gaan nu in op de voorkeurshouding van een paard. Daarvoor heeft Van der Schaft de achtjarige Welt meegenomen.

Luchtige verbinding

Zo, de inleiding, over aanleuning en de ruiterhand, zit er op. Nu de praktijk. Daarvoor heeft Rien de achtjarige Welt meegenomen. Hij heeft de ruin nog maar twee maanden op stal en de mooie bruine is voor het eerst mee naar een vreemde omgeving. Welt is wakker, maar niet gespannen, zo lijkt het. Hij wordt gereden op een trens. ‘Ik neem licht contact en laat ‘m gewoon kijken’, legt de ruiter uit als hij in het zadel zit.
‘Hij loopt normaal fijn naar voren, het neusje eruit. Ik houd een luchtige verbinding, op twee teugels en Welt loopt in z’n natuurlijke voorkeurshouding.’ Als hij op beide handen gestapt heeft, over de hoefslag, gaat Rien al snel in draf over. ‘Ik zit eerst altijd even door, zodat ik het paard goed kan voelen.’

Natuurlijk evenwicht

Welt begint al lekker te sjouwen; hij heeft nog steeds zijn neus voor de loodlijn, ook in de galop die Rien op beide handen laat zien. De ruin heeft een goede natuurlijke balans, laat zijn ruiter weten. Zijn houding blijft fijn stil, net als de hand van Rien, dus die zoekt Welt mooi op. Af en toe controleert de ruiter of dat inderdaad het geval is door hem de hand iets mee te laten nemen.

Van natuurlijke balans naar expressie

‘Als hij zo loopt, kan ik wat meer houding proberen te krijgen, wat meer expressie en afdruk. Dat is een volgende stap in de training. Je krijgt dat door oefeningen te doen, zoals een volte, vanuit het binnenbeen. Hij zet dan zijn binnenbeen verder onder de massa. Maar die basis, ontspannen naar voren, in zijn eigen evenwicht, blijft hetzelfde.’

Les van Rien via Hoefslag

Hoefslag geeft een dressuurles van Rien van der Schaft weg. Ben je nog geen abonnee? Zorg dan dat je snel een abonnement – let op: mooie kortingsacties! – neemt via http://paardenmagazines.nl/tryon/. Uiteraard doen we verslag in woord en beeld van de les, waarvan het resultaat verschijnt in Hoefslag Magazine. Mail bovendien vóór 30 september je naam en adres, gegevens over je paard, je niveau en een filmpje van ongeveer één minuut van jou en je paard naar hoefslag@mediaprimair.nl. Uit de ingezonden reacties zal de redactie samen met Rien een combinatie uitkiezen.

Bron: Hoefslag
Foto: DigiShots

rien van der schaft

Grand Prix-ruiter, trainer en voormalig bondscoach Rien van der Schaft legt uit hoe je op een correcte manier een mooie aanleuning krijgt. Deze keer deel 1, de ruiterhand. In de volgende afleveringen gaan we in op de voorkeurshouding en de oefeningen om de aanleuning te verbeteren.

Hand vertrouwen

‘De meeste ruiters leggen te veel de nadruk op de aanleuning, de hoofd-halshouding’, vertelt hij. ‘Een juiste aanleuning krijg je alleen wanneer het paard de hand van de ruiter vertrouwt. Hij moet het prettig vinden, het contact met de hand. Je krijgt het dus never nooit niet voor elkaar door te gaan trekken. Elk paard gaat, als je de hand stil houdt, op een gegeven moment die hand vertrouwen en volgen. Bij de een duurt het tien minuten, bij de ander drie maanden.’

Van achter naar voren

‘Het is een kwestie van niet trekken’, vertelt Rien. ‘Oók niet als je paard te hard gaat. Het gewicht in de ruiterhand bedraagt maar een paar ons, minder nog dan het zweepje dat ik hier heb.’ De houding waarin het paard die ruiterhand opzoekt, mag hij zelf bepalen; hij mag zijn ‘voorkeurshouding’ aannemen. De hand blijft hetzelfde. ‘Om het met de woorden van mijn oude instructeur Piet Oothout te zeggen: “Je rijdt het lichaam van het paard naar het hoofd”. Je ziet tegenwoordig vaak een knik in de hals, met de derde wervel als hoogste punt. Dat is geen correcte hoofd-halshouding.’

Les van Rien via Hoefslag

Hoefslag geeft een dressuurles van Rien van der Schaft weg. Ben je nog geen abonnee? Zorg dan dat je snel een abonnement neemt via http://paardenmagazines.nl/tryon/. Uiteraard doen we verslag in woord en beeld van de les, waarvan het resultaat verschijnt in Hoefslag Magazine. Mail bovendien vóór 30 september je naam en adres, gegevens over je paard, je niveau en een filmpje van ongeveer één minuut van jou en je paard naar hoefslag@mediaprimair.nl. Uit de ingezonden reacties zal de redactie samen met Rien een combinatie uitkiezen.

Bron: Hoefslag
Foto: DigiShots

0 8571
rien van der schaft

Rien van der Schaft wist bij zijn aantreden eind 2016 dat zijn rol als bondscoach bij de dressuurruiters beperkt zou zijn. ‘Dat gebeurt bij combinaties die al zoveel succes hebben,’ legt hij uit. ‘Je moet je aanpassen aan wat zij en hun team doen. Dat ik niet teveel invloed zou hebben, dat wist ik van tevoren. Maar het kon mee- en het kon tegenvallen.’

Van der Schaft liet deze week aan de KNHS weten dat hij ermee zou stoppen, nog voor de Wereldruiterspelen volgende maand. ‘Het viel me tegen dat ik meer de rol had van een chef d’equipe en niet die van bondscoach. Naarmate dat langer speelde, dat ik nauwelijks een begeleidende rol had, kreeg ik er steeds minder plezier in. Gaandeweg ging het me steeds minder fijn af. Ik mocht erbij zijn dat andere mensen met elkaar werkten.’

Ongelukkige timing

Van der Schaft realiseerde zich toen hij deze week met technisch directeur van de KNHS Maarten van der Heijden sprak dat de timing op zijn minst ongelukkig was. ‘Ik heb me uiteraard gerealiseerd dat ik naar hem toe ging met een vervelende mededeling. Maar het werd steeds moeilijker in die rol en ik vond dat ik een beslissing moest nemen.’

Van der Schaft had best nog een paar weken bondscoach kunnen blijven. ‘Maar ik kon geen positieve bijdrage leveren en ik wilde op zijn minst ook niet negatief bijdragen. Op een gegeven moment heeft het minder negatieve gevolgen als ik er niet bij ben dan wanneer ik er wel bij ben. Daar heeft niemand wat aan en ik voel me er niet prettig bij. Ik ben niet graag degene zijn die niks doet. Ik wilde zo niet tien dagen in Tryon rondlopen. Dan beter nu even de boel op zijn kop.’

Donderslag bij heldere hemel

Volgens Van der Schaft kwam het bij Van der Heijden als donderslag bij heldere hemel. ‘En het is ongelooflijk hoe goed hij het opnam. Echt prijzenswaardig. Hij heeft zoveel moeten regelen, daar heb ik veel respect voor. Hij heeft er alles aan gedaan dat de ruiters zich prettig voelen en ik voel me er ook prettig bij.’

De coach is normaal gesproken niet iemand die dingen niet afmaakt. ‘Maar het is niet anders. Alle ruiters hebben me gebeld en bedankt en ik heb ze succes gewenst. Dus het is prima. Er is echt geen dubbele bodem.’

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

 

 

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,428FansLike
0VolgersVolg
6,993VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer