Tags Posts tagged with "rentree"

rentree

Karin Raske en Boykin tijdens het meetmoment. Foto: Freerk Boskers

Na een wedstrijdstop van vijf jaar besloten Karin Raske en haar pony Boykin de ring weer in te gaan. Hoewel dat eerst wel even tegenviel na zo’n lange tijd, heeft de combinatie nu de smaak weer te pakken. “Toen we de laatste keer 200 en 205 punten kregen was dat wel even een geluksmomentje”, stelt ze.

Lichamelijke klachten

Voordat ze stopten met het rijden van wedstrijden had de combinatie 16 winstpunten in het M1. Toen Raske te maken kreeg met vervelende lichamelijke klachten kwam de stop er voor een tijdje op. “Ik heb daar sinds mijn 13e al last van en af en toe steken die klachten weer de kop op. Daardoor heb ik toen een hele tijd niet meer zo fanatiek gereden. Om die reden hebben we dan ook even een wedstrijdstop ingelast.”

Kreupelheid

Uiteindelijk ging het beter met de amazone en kon ze weer rustig aan beginnen met trainen. Althans, dat dacht ze. Nu was het de beurt aan haar pony, die een lichte vorm van astma bleek te hebben. “Ook zei ik iedere keer als we weer op controle moesten daarvoor dat ik het gevoel had dat hij voor niet helemaal goed liep. In ze kliniek zagen ze steeds niets, maar ik bleef het gevoel houden. Toen hebben we hem thuis eens gefilmd terwijl hij op het harde liep en moesten we toch langskomen voor een kreupelheidsonderzoek. Het bleek dat Boykin lichte artrose heeft in beide voorvoeten. Dat was wel een beetje een domper toen”, geeft ze eerlijk toe.

Foto: Monica Brouwer

Routine

“Boykin is toen ingespoten en staat sindsdien op zooltjes. Nu doet hij het weer hartstikke goed”, gaat ze verder. “Maar doordat ik zelf geen trailer heb pakte ik het wedstrijden rijden niet zo makkelijk meer op. Ik ben uiteindelijk zelf een paar keer meegeweest naar wedstrijden van de eigenaresse van de stal waar ik sta. Als je er dan weer bij staat dan is het toch wel weer heel leuk. Zij overtuigde me om weer een startkaart aan te vragen. Die hebben we net voor Corona aangevraagd en we zijn daarvoor dus maar één keer op wedstrijd gestart. Ik merkte toen dat ik best wel de routine miste. Normaal gesproken wist ik precies wat ik moest doen tijdens het losrijden maar nu dacht ik echt: ‘Wat moet ik nu doen?'”

Aan de slag

De eerste keer dat ze weer op wedstrijd gingen was dus even weer wennen. De punten vielen dan ook een beetje tegen. “Toen dacht ik: we gaan thuis weer even oefenen en dan op wedstrijd. Omdat dat niet kon, hebben we proeven ingestuurd voor de online wedstrijden. Daar waren de punten wel wat hoger, maar nog niet top. We kregen commentaar waar ik zeker mee aan de slag kon, dus daar ben ik in de les ook veel mee bezig geweest. De keer daarna behaalden we 195,5 punten. Ik ben heel perfectionistisch, en in mijn ogen mankeerde er van alles aan dat filmpje. Dat kon nooit mijn score zijn!” Toch was het wel zo, en vanaf daar klommen de punten voor de combinatie alleen maar verder omhoog.

Geluksmomentje

“Er was een meetmoment bij ons in de buurt en ik wilde graag proberen het gevoel wat ik thuis had ook op wedstrijd te krijgen”, gaat Raske verder. “Als we dat op wedstrijd voor elkaar kunnen krijgen, dan wil ik misschien wel een keer nadenken over de overstap naar de M2. Ik vond Boykin heel fijn lopen, hij was voor zijn doen zelfs een beetje kijkerig. We kregen 200 en 205 punten! De jury kwam zelfs uit de auto om te zeggen dat hij een supergave pony is en zo onwijs zijn best doet. Toen zat ik natuurlijk bijna te huilen op mijn paard. Ik had echt niet verwacht dat dit ons na al die jaren nog zou lukken. Dat was echt wel even een geluksmomentje”, klinkt ze enthousiast.

Geweldig dier

Boykin met de oma van Raske. Foto: Privébezit.

Met Boykin heeft de amazone altijd al een bijzondere klik gehad. “Ik reed een tijdje voor een handelsstal en Boykin kwam terug als ‘onhandelbare’ pony. Op het moment dat ik het deurtje van de trailer open deed zei ik tegen mij moeder: “Mam, dit is hem!”. Mijn moeder wilde eerst maar even zien of hij wel braaf was, maar hij heeft bij mij nooit een stap verkeerd gezet. Dankzij mijn oma heb ik Boykin kunnen kopen op mijn achttiende verjaardag. Daar ben ik haar echt ontzettend dankbaar voor. Toevallig kwam ik er toen ik zijn paspoort kreeg achter dat hij en mijn inmiddels overleden oma op dezelfde dag jarig zijn. Dat maakt het wel extra bijzonder. Voor mij is hij echt een geweldig dier, ik denk dat ik nooit meer een pony als hem tref.”

Eén winstpunt

Wat is het doel nu de combinatie weer goed op dreef is? “Ik wil wel kijken hoe ver we kunnen komen. Zolang hij goed loopt en het leuk vindt rijden we nog even door. Ik durf het bijna niet hardop te zeggen, maar één winstpunt in het Z zou echt heel tof zijn. Ik ben wel een beetje perfectionistisch, maar mijn instructrice Ilona Greven helpt me daar heel goed bij in de lessen. Ik vind haar super positief lesgeven. Ook is ze heel betrokken bij de rest, niet alleen bij de lessen. Het meetmoment was voor haar in de buurt en toen kwam ze ook even kijken. Als we samen met Ilona doortrainen dan kan dat puntje in het Z1 misschien wel lukken…”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonver bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto boven: Freerk Boskers

Foto in tekst: Monica Brouwer

0 288
Simone Blum
Simone Blum - DSP Alice FEI World Equestrian Games Tryon 2018 © DigiShots

Na de geboorte van haar dochter wilde de Duitse springamazone Simone Blum eigenlijk in april beginnen met de voorbereiding op de Olympische Spelen in Tokio. Helaas gooide het coronavirus roet in het eten, waardoor niet alleen Tokio, maar ook alle andere wedstrijden werden afgelast.

Nu, vier maanden na de geboorte van Hannah Sophie, is de amazone weer tussen de gekleurde balken te vinden. Voor haar wedstrijdrentree had ze vier paarden meegenomen naar het Duitse München-Riem. Haar toppaard DSP Alice (v. Askari 173), waarmee ze het WK in Tryon won, zat hier niet bij.

Foutloze rondes

Als eerst kwam ze aan de start met haar nieuwe troef Ciara, die pas sinds begin dit jaar deel uitmaakt van het Blum-team. Ook nam ze plaats in het zadel van Qualibro, waarmee ze een vijfde plek in het Z wist te bemachtigen.

De negenjarige schimmel Lebouché, die normaal gesproken gereden wordt door haar echtgenoot Hans Günther, werd door de amazone uitgebracht op CSI*-niveau. Ook had ze het op een na beste paard van stal meegenomen. Met DSP Cool Hill wist ze twee foutloze rondes te rijden.

Zie ook: Simone Blum: “Wedstrijden simuleren is onmogelijk”

Bron: St. Georg

Foto: Digishots

0 1653
Simone Dijkstra en Gizmo. Foto: Cinderella Wemmers Fotografie

Na heel, heel veel pech zijn Simone Dijkstra en haar paard Gizmo nu weer helemaal terug. Begin deze maand startte de combinatie eindelijk weer in het Z1, het niveau waarop ze twee jaar geleden strandden. “Het is wel heel jammer van de tijd, maar ik denk niet dat Gizmo het erg vond. Hij vindt het namelijk hartstikke leuk in de wei en de paddock”, lacht ze.

Lang op rust

De strubbelingen begonnen in december 2017, toen Gizmo lastiger werd in het rijden. “Hij begon te bokken en wilde eigenlijk niet meer voorwaarts. We zijn toen bij de fysiotherapeut van de kliniek geweest. Die heeft hem behandeld en gezegd dat ik hem even lang en laag moest rijden. Twee dagen voor de volgende behandeling moest ik hem weer oppakken en kijken wat hij deed. Toen ging hij weer aan het bokken”, vertelt Dijkstra. Om deze reden wierp ook de veearts een blik op Gizmo. “Het bleek dat hij een geïrriteerde aanhechting van zijn pees naar het bot had. Toen heb ik hem heel lang op rust gehad. Hij is wel de wei op geweest en ik heb veel met hem gestapt, maar hij mocht echt niet te gek doen.”

Een sprongetje

Toen het zo ver was dat Dijkstra haar paard in februari 2018 weer kon oppakken, brak ze die zomer zelf haar pols. “Toen ik daarvan hersteld was, scheurde ik in november 2018 mijn enkelband. Een maand later, in december, trapte een ander paard in mijn knieholte. In februari vorig jaar zat ik er weer op en ging het weer beter. Ik dacht: ‘We gaan even een sprongetje doen'”, vervolgt ze. “Nou, dat had ik beter niet kunnen doen! Het was een klein hindernisje van 30 centimeter, maar Gizmo sprong er ruim 1.40m hoog overheen, met een grote bok er achteraan. Ik lag 20 meter achter de hindernis.”

Niet gebroken

In eerste instantie leek de amazone door de val haar rug gebroken te hebben, maar gelukkig bleek dit in het ziekenhuis aangekomen niet het geval. “Daar deed het natuurlijk niet minder pijn om, maar als je iets breekt dan ben je nog langer onderweg.” Na nog wat kleine kreupelheden tussendoor, was Dijkstra ook nog eens de hele zomer van 2019 ziek. Uit onderzoek bleek dat ze een Vitamine B-12 tekort had, waar ze nu medicatie voor heeft. Op de opmerking dat ze wel heel veel pech hebben gehad, reageert ze lachend: “Ik snap ook niet hoe het allemaal gebeurt.”

Op niveau

Gelukkig voor de combinatie is alles nu goed onder controle, en zijn ze weer actief op hun oude niveau. “Het heeft wel lang geduurd om het weer voor elkaar te krijgen”, geeft ze toe. “Spieren zijn altijd veel sneller weg dan weer terug. Normaal gesproken begin je bij de B en kom je vanzelf weer op niveau. Op een gegeven moment had ik gelukkig wel weer het gevoel dat we vooruit gingen. Thuis en in de les ging het weer super goed, maar dat op wedstrijd ook weer voor elkaar krijgen is wel lastig. De eerste keer dat we weer op wedstrijd gingen, durfde Gizmo de baan niet eens door. Maar ja, hij was dan ook 2 jaar niet weggeweest.”

Altijd door

Op 8 maart reed de combinatie voor nu hun laatste wedstrijd in verband met het coronavirus. “Dat ging eigenlijk weer heel goed! Hij loopt nu eigenlijk bijna beter dan voor de blessures. Die drie jaar was natuurlijk een beetje zonde, maar Gizmo was toen ook nog maar zes. Het is ook wel goed voor hem geweest dat hij nu gewoon helemaal uitgegroeid is en in vorm kan komen.” Over haar paard vertelt de amazone: “Gizmo is echt liever moe dan lui in plaats van liever lui dan moe. Hij gaat echt altijd door, ik moet echt goed opletten dat ik op tijd stop. Hij is heel erg eerlijk en omdat hij altijd zo zijn best blijft doen is hij een heel fijn paard om te rijden in de dressuur. Hij is ook heel aanhankelijk, dat vind ik ook wel heel leuk.”

Stabiel krijgen

“Waar ik nu vooral naartoe werk is dat ik hem op wedstrijd net zo fijn kan krijgen als thuis en in de les”, vertelt Dijkstra over haar doelen. “Thuis zijn we nu bezig met alle Z-oefeningen stabiel krijgen. Ook zijn we bezig met dat hij meer over zijn rug en op zijn achterhand gaat lopen, dat hij wat meer bij elkaar komt. Voor nu is het ultieme doel ZZ-zwaar, als we daar zijn zie ik wel wat er nog allemaal uit gaat komen. Het zou natuurlijk vet gaaf zijn als we nog hoger komen, maar ik wil ook niet te hoge doelen stellen”, aldus de nuchtere amazone. “Stel het gaat super makkelijk, dan kan er altijd nog een schepje bij.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Cinderella Wemmers Fotografie

Sahre van Ooijen en haar merrie Symphonie. Foto: Privébezit/Mario Hectors

Afgelopen weekend namen Sahre van Ooijen en haar merrie Symphonie (v. Damiro) weer een stap vooruit. Nadat de combinatie een vliegende start maakte en zo van de B naar het M sprong, ebde het vertrouwen toch een beetje weg.

“Sym had al rond het ZZ/1.40m gelopen in Italië, maar ik was eigenlijk nog niet ervaren genoeg om in het M te starten. Ik moest zoveel regelen qua afstanden en tempo, dat kon ik eigenlijk nog niet”, vertelt de amazone, die haar merrie kocht als leerpaard. Door opnieuw bij het begin te beginnen, kreeg de combinatie weer vertrouwen in elkaar en wonnen ze afgelopen weekend hun tweede L-debuut.

Dichtgeklapt

De eerste jaren vlogen Van Ooijen en haar merrie door de klassen B en L heen, met zelfs prijzen op de Regiokampioenschappen tot gevolg. Tot ze in de winter van 2018 bij het M kwamen, daar werd het toch echt wel een tandje pittiger. “Toen kregen we heel veel stops en balken, en zijn we op -10 verliespunten beland. Dus we moesten degraderen. Het vertrouwen was toen eigenlijk ook al zo weg dat het niet meer goed ging. Het was ook niet altijd nét voor de hindernis dat Sym stopte, het was soms zelfs een paar meter voor de hindernis al dat ze helemaal dichtklapte. Ikzelf was ook helemaal niet meer aan het rijden. Gelukkig hebben we in de zomer van 2018/2019 op tijd kunnen degraderen, zodat we het outdoorseizoen nog L konden starten.”

Goed geluk

In de zomer van 2019 startte de combinatie outdoor dus weer in het L. “Op goed geluk hebben we toch nog op de Brabantse Kampioenschappen mogen starten. Er was in onze kring weinig deelname waardoor je altijd wel mee kon als je genoeg selectiewedstrijden reed. Op goed geluk was de eerste manche foutloos, maar in de tweede manche ging het voor geen meter.” Na de kampioenschappen besloot Van Ooijen definitief een stap terug te nemen. “We waren weer terug bij af, maar we moesten echt vertrouwen opdoen. Ik heb in de B ook veel ervaring voor het zien van de afstanden en het tempo houden kunnen opdoen. Ik zie het nu nog steeds niet 100% bij elke hindernis, maar ik merk dat het al veel beter en soepeler gaat.”

Rustig aan

Inmiddels ging het alweer zo soepel in het B dat Van Ooijen besloot Sym weer in het L te starten. En met succes: de combinatie ging met de winst naar huis. “Het ging heel goed, de stap terug heeft ons heel goed gedaan qua ervaring en vertrouwen.” Van Ooijen en Sym wisselden vaak van trainer, omdat ze overal net niet helemaal aansluiting vonden. “De tips van iedereen hebben wel veel geholpen, maar hebben uiteindelijk niet de doorslag gegeven. Les nemen is altijd goed maar het is voor ons niet de oplossing geweest, het kwam eerder door de stap terug en doordat we het rustig aan weer opgepakt hebben.

Niet moeten maar mogen

De reden dat Van Ooijen nog steeds paardrijdt, is volgens haar omdat het nooit moest. “Het is nooit zo geweest dat mijn ouders zeiden: ‘Je moet naar je pony’. Het was mijn eigen keuze en plezier dat mij aandreef om naar mijn pony te gaan.’ De enige periode dat ik echt geen zin had om te paardrijden, was toen ik aan het werk was op een springstal. Daar werkte ik twee maanden in de zomer omdat ik carrière wilde maken in de paarden. Dat bleek niets voor mij, uiteindelijk ben ik eens een kantoorbaan gaan proberen en ik merk dat dat me toch wel bevalt. Toen ik zoveel paarden op een dag reed merkte ik dat ik niet eens meer zin had om naar mijn eigen paarden te gaan. Het is voor mij een hobby, het is voor mij meer voor de ontspanning’.”

Korte en lange termijn

Van Ooijen heeft haar doelen scherp voor ogen: “Op korte termijn wil ik in het L gewoon een ontspannen rondje rijden. Ik hoef echt niet iedere week te winnen. Natuurlijk is een prijsje wel eens leuk, maar ik wil gewoon dat het L weer fijn gaat en dat de afstanden goed zijn. Dat ik het tempo wat hoger kan houden zodat we geen tussenpasjes meer krijgen. En voor de lange termijn hoop ik dat ik toch een keer Z kan starten. Dat duurt nog wel even, ik moet gewoon nog heel veel leren. In het L rijden is natuurlijk ook leuk, maar ik ben niet iemand die voor altijd in het L zou willen blijven.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit/Mario Hectors

Adelinde Cornelissen - Aqiedo CDI Lier 2020 © DigiShots

De Grand Prix rubriek in CDI Lier werd druk bezocht door deelnemers uit de hele wereld. Voor Nederland kwamen meerdere ruiters en amazones aan de start. Adelinde Cornelissen maakte na een jaar haar rentree met de Undigo zoon Aqiedo. Ze behaalden het beste Nederlandse resultaat met de derde plek en 73%.

Nederlands resultaat

Marlies van Baalen eindigde op plek vijf met Ben Johnson en 72,304%. Ze werd op de voet gevolgd door Tommie van Puijenbroek – Visser met Chuppy Checker CL. Zij kwamen tot een resultaat van 71,652%. Diederik van Silfhout werd tiende met de merrie VMF Chardonnay. Op hun internationale debuut reden zij 70,239% bij elkaar.

Fotoserie

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Adelinde Cornelissen – Aqiedo
CDI Lier 2020
© DigiShots

0 212
Anna Kasprzak - Fuhur 6
Anna Kasprzak - Fuhur 6 Norwegian Horse Festival 2020 © DigiShots

De blessure van Anna Kasprzaks Fuhur lijkt mee te vallen. De Deense amazone hoopt zelfs in maart alweer haar wedstrijdrentree te maken.

Fuhur (v. Füerstenreich) raakte vlak na de Grand Prix in Lillestrøm tijdens het Norwegian Horse Festival  gewond in zijn stal.

IJzer eraf

De combinatie had zojuist de Grand Prix gewonnen, maar moest zich afmelden voor de kür op muziek omdat de bruine ruin met zijn hoef tussen de tralies was blijven zitten. Daardoor had hij een ijzer verloren en liep hij een flinke schram op.

Kasprzak liet haar paard nakijken door een dierenarts.  Die concludeerde dat de verwonding slechts oppervlakkig is.

Elena Sidneva

De elfjarige Fürstenreich-zoon Fuhur staat sinds december 2019 bij Kasprzak op stal. Daarvoor nam de Russische Elena Sidneva met hem deel aan de Wereldruiterspelen in 2018 en aan het Europees Kampioenschap in Rotterdam in 2019.

Lillestrøm was pas de tweede wedstrijd voor Fuhur met zijn nieuwe amazone. Kasprzak hoopt volgende week aan de strat te komen van de internationale wedstrijd in het Deense Herning.

Bron: Hoefslag / Anna Kasprzak Dressage

Foto: DigiShots

Madeleine Witte Vrees - Cennin
Madeleine Witte Vrees - Cennin FEI Longines FEI World Cup Paris 2018 © DigiShots

Madeleine Witte-Vrees maakte vandaag in Utrecht na een jaar wedstrijdpauze haar wedstrijdrentree met haar toppaard Cennin (v Vivaldi). In de Grand Prix Special noteerde ze een score van 75 procent.

“De plaatsing is verder helemaal niet zo belangrijk,” reageert de amazone. “Het doel was nu om de dingen waar we het afgelopen jaar aan hebben gewerkt uit te voeren in de ring. En dat begin is er nu.”

De tijd genomen

De amazone meldde zich vorig jaar op de tweede dag van Indoor Brabant af omdat Cennin niet goed aanvoelde. “Ik had langer het gevoel dat er iets was. Ik laat mijn paarden altijd bijtijds nakijken, maar je kunt niet altijd meteen alles zien. Maar het voelde zo goed als dat hij kan. Daarom hebben we ruim de tijd genomen. Aan het einde van de zomer zat ik er wel weer op, maar ik wist dat we de wintercompetitie niet meer gingen halen. Daarom hebben we langer gewerkt aan de conditie van Cennin. Ik rijd voor de afwisseling onder meer veel op de renbaan met hem. Het is geen paard om iedere dag alle oefeningen mee te rijden.”

Witte-Vrees traint sinds de zomer bij Nicole Werner. “We hebben een goede klik en het was ontzettend fijn dat ze er vandaag in Utrecht ook bij was. Ze ziet alles en dat is heel belangrijk. In de zomer nam ik eerst steeds mijn merrie Finnländerin ( v Fidertanz) mee naar Nicole, maar uiteindelijk ben ik ook rustig Cennin mee gaan nemen. Nicole vindt het heel belangrijk dat ik zo ontspannen mogelijk blijf. Bij het ene paard is het harder werken dan bij het andere, maar moet er wel mooi uit blijven zien. Daar werken we onder meer aan.”

Allemaal achtten

In Utrecht liep de combinatie nog tegen wat foutjes aan. Zo reed Witte-Vrees mooie series, maar ging het aan het einde toch nog even mis. “Ja, dat krijg je een onvoldoende. Bij de passage linksom galoppeerde Cennin aan, omdat ik er iets teveel aan zat met mijn buitenbeen. Dat leverde ook een onvoldoende op. Het kan dus nog beter, maar de pirouettes zijn al veel beter geworden. Voor het eerst kreeg ik daar allemaal achtten voor. Daar was ik megablij om. De eerste keer weer op wedstrijd is altijd moeilijk. Alleen al de beslissing: wanneer gaan we? Daarom ben ik blij dat sommige dingen waar ik thuis aan heb gewerkt, in de ring al lukten.”

Het doel van de amazone is om weer op het allerhoogste niveau mee te doen met de 13-jarige voshengst. “Hij heeft natuurlijk al een paar jaar in het team meegelopen. Ik ga uiteraard met hem naar het NK, dat lijkt me niet meer dan logisch. Maar het doel is ook om de goede dingen nog beter te maken.”

Trainer Nicole Werner laat weten heel trots te zijn op Madeleine. “Ze heeft veel meer ontspannen gereden. Ze had super rechte eners, alleen een toegift van twee. Verder lieten ze mooie piaffe-passages zien.”

Finnländerin

Naast Cennin heeft Witte-Vrees straks nog een paard dat op het hoogste niveau mee kan draaien. Met de 10-jarige Finnländerin maakt ze over een week in Liempde haar debuut in de Inter II. “Ze is zo goed als Grand Prix klaar. Ze leert gigantisch snel, heel bijzonder. Ik ben heel blij met haar. Ze heeft alleen nog wat wedstrijdervaring nodig. Alle hengstencompetities heeft zij natuurlijk nooit gehad. Dat verschil merkte ik tijdens Jumping Amsterdam, waar het overigens op de tweede dag al veel beter was. Het is een merrie met een top-instelling. Het fijne is ook dat ze samen met Cennin op de vrachtwagen kan, met voldoende ruimte ertussen uiteraard. Ik vind het elke keer apart dat ik dan toch weer zo’n fijn paard onder het zadel krijg. Met dank aan Nico natuurlijk, die ze steeds weer opspoort. Steeds als ik denk: ‘ik krijg er nooit meer zo één, dan komt er toch weer een waarmee ik bovenin mee kan doen. Dat is echt heel bijzonder.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

Spencer Wilton - Super Nova II FEI European Championships Gothenburg 2017 © DigiShots

Nadat Spencer Wilton en Super Nova II (v. De Niro) zich anderhalf jaar niet in de ring toonden, wonnen zij afgelopen weekend hun rentree in de Grand Prix van Sparsholt College. De combinatie reed naar een score van 76,9%.

Wilton en Super Nova II hielpen het Britse team naar een derde plek op de WEG van 2018, waarna de combinatie niet meer in de ring werd gezien.

Focus op Tokio

Wilton en Super Nova II reden drie opeenvolgende kampioenschappen namens Engeland, van 2016 tot 2018. Daarnaast wonnen zij teamzilver op de Olympische Spelen van Rio in 2016. Afgelopen jaar maakte de ruiter bekend dat hij en zijn De Niro-zoon niet aan start kwamen op de Europese Kampioenschappen van 2019 in Rotterdam. In plaats hiervan focust hij zich op de Olympische spelen van 2020 in Tokio.

Rugoperatie

Afgelopen jaar onderging Wilton een operatie aan een gescheurde tussenwervelschijf. Nu maakte de ruiter, op zijn verjaardag, zijn winnende rentree. “Dat was een leuk verjaardagscadeau!”, lacht de ruiter. Hij gaat verder: “Neville wordt dit jaar 17 maar hij voelt heel erg goed. Even afkloppen, maar ook mijn rug voelt nu goed. We zijn nu al eerder op wedstrijd gegaan omdat de teamselectie voor de Olympische spelen dit jaar vroeg is. We moesten even een proef rijden om te zien hoe het voelde. Aan de hand daarvan plannen we de rest van de internationale wedstrijden.”

Oude schoenen

Niet alleen de jury, maar ook de ruiter zelf is enthousiast over zijn rentree. “‘Neville’ voelde super aan. Hij lijkt meer zelfverzekerd en doet alles wat makkelijker, zoals de piaffe, de wissels en de pirouettes. Hij was heel erg fris tijdens de warming up, op bepaalde momenten leek het wel alsof ik op een 5-jarige wedstrijddebutant zat!”. Een knappe prestatie, gezien de combinatie geen Grand Prix-proef meer had doorgereden sinds de WEG in 2018. “Het is een fantastisch gevoel om op een paard te stappen die weet wat hij moet doen, het is alsof je een oud paar schoenen aantrekt”.

Laatste keer

Wilton hoopt Super Nova II mee te nemen naar de CDI4* in Lier eind februari. Ook hoopt hij mee te rijden in de CDIO5* van Compiegne in mei. Waar hij daartussen nog rijdt moet hij nog zien. “Het wordt een hele strijd voor een plaats in het Olympische team. Vooral omdat er dit jaar maar drie plekken zijn en er hele goede combinaties zijn”, zegt de ruiter. “Dit kan wel eens het laatste jaar zijn van Super Nova op dit niveau, dus we kunnen het allicht proberen. Het leuke is dat, wie er ook in het team komt, het een super team wordt.”

Bron: Horse & Hound

Foto: © DigiShots

Don Olymbrio
Daniel Bachmann Andersen - Blue Hors Don Olymbrio Jumping Amsterdam 2019 © DigiShots

Blue Hors Don Olymbrio zal volgende week zijn internationale rentree maken met zijn nieuwe amazone Agnete Kirk-Thinggaard tijdens het CDI3* Wellington FL, gedurende het Global Dressage Festival van 23 tot en met 26 januari.  Zo wordt aangegeven op de website GOMES Media.

De Deense amazone nam vorig jaar de teugels over van Daniël Bachmann Andersen, die de hengst eerder succesvol uitbracht.

Uitstekende resultaten

Bachmann Andersen wist uitstekende resultaten neer te zetten met de Nederlands gefokte hengst. Zo wonnen de wedstrijden als in ‘s-Hertogenbosch en Herning en scoorden ze meerdere malen in de 80%. De ruiterwissel kwam dan ook als een verrassing, toen Blue Hors het bekend maakte.

Florida

Agnete Kirk Thinggaard rijdt zelf ook voor Blue Hors, waardoor deze combinatie ook tot stand kwam. Thinggaard was eerder succesvol met Jojo AZ en zat in het Deense team tijdens het EK in Aachen, Göteborg en Rotterdam en nam al deel aan de Spelen van 2016 in Rio de Janeiro. Met Blue Hors Don Olymbrio hoopt ze dit jaar te kwalificeren voor Tokyo en is daarom dit seizoen vertrokken richting de Amerikaanse staat Florida om zich daar voor te bereiden en de hengst uit te brengen. Naast Don Olymbrio zal ze ook Blue Hors Zatchmo uitbrengen in de CDI3* Grand Prix.

Bron: Gomes Media

Foto: Digishots

0 282
Olivier Philippaerts en H&M Legend of Love. Foto: LGCT
Tijdens de Longines Global Champions Tour van Valkenswaard, waar Maikel van der Vleuten en Dana Blue eerste werden, eindigden Olivier Philippaerts en zijn H&M Legend of Love op de tweede plaats. In de 15e van de in totaal 18 manches bleef het duo dubbel foutloos.

Kwalificatie

De prestatie van Philippaerts en zijn 12-jarige merrie is opmerkelijk. H&M Legend of Love is namelijk pas hersteld van een blessure. “Legend stond een kleine twee maanden aan de kant. De laatste proef voor haar blessure was hier in Valkenswaard,” licht de ruiter toe. “Eind juli trad ze in Berlijn opnieuw in competitie.” De merrie toonde gelijk weer haar strijdlust en competitiviteit. In de barrage was Van der Vleuten net iets meer dan een halve seconde sneller dan de Belg.
De winnaar van deze Longines Global Tour plaatst zich direct voor de grote finale in Praag. Omdat Van der Vleuten na zijn zege in Monaco al zeker was van een plaats in de finale, schoof de rechtstreekst kwalificatie door naar de tweede plaats. Hierdoor plaatsen Phillipaerts en H&M Legend of Love zich voor de grote finale.

Bijzonder dankbaar

“Vandaag heeft ze alles gegeven,” vertelt de Philippaerts. “Legend is een paard met een exceptioneel potentieel. Als ze in vorm is doe je altijd mee voor de zege. Dat bleek nog maar eens vandaag. Ik ben haar bijzonder dankbaar. De reden dat we hier niet winnen ligt aan mezelf. We waren de eerste combinatie in de barrage met acht. Op de laatste hindernis bouwde ik wat voorbehoud in. Daar heb ik een seconde en de zege laten liggen. Maar deze prestatie maakt me bijzonder gelukkig. Een tweede plaats in een sterk bezette wedstrijd, Legend die helemaal terug is en de rechtstreekse kwalificatie voor de playoffs in Praag.”

Bron: Persbericht familie Philippaerts

Foto: LGCT

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 120)

Volg ons!

103,141FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer