Tags Posts tagged with "renpaard"

renpaard

0 3422
renbaan renpaard

De Australische nieuwszender ABC bracht deze week beelden naar buiten van een slachthuis waar voormalige renpaarden worden mishandeld. De beelden waren extra pijnlijk voor jockey Laura Cheshire.

Zij zag tot haar schrik haar oude paard War Ends op de beelden terug.

War Ends

ABC maakte een reportage over een slachthuis in Caboolture, aan de oostkust van Australië. Te zien is dat de paarden worden geschopt en stroomstoten krijgen voordat ze worden geslacht. Cheshire zat met ontsteltenis naar de beelden te kijken toen ze War Ends, die ze anderhalf jaar onder het zadel had, op de beelden herkende.

“Ik walgde ervan,” vertelt ze. “Ik was in tranen om dit paard dat altijd zo zijn best heeft gedaan. Het was zo onnodig dat hij op deze manier aan zijn einde moest komen. Hij had nog op zoveel andere plekken terecht kunnen komen.”

Verschillende eigenaren

De jockey vertelt aan ABC dat War Ends na zijn carrière op de renbaan verschillende eigenaren had. De laatste eigenaar bood ze aan hem over te nemen als er problemen mochten zijn. “Het probleem is dat deze voormalig renpaarden aan beginners worden verkocht. Daarvoor zijn ze niet geschikt. Er zijn simpelweg teveel paarden en te weinig kopers.”

Cheshire vindt dat de renpaarden-organisatie Racing Queensland een rol heeft in het herplaatsen van oud-renpaarden. “De eigenaren van deze paarden zijn meestal geen paardenmensen. Zij kopen een paard en doen hem als hij niet voldoet net zo makkelijk weer weg. In South Wales nemen de autoriteiten hun verantwoordelijkheid al.”

Laura Cheshire kwam in 2017 ook in het Nederlandse nieuws toen tijdens een race het hoofdstel van haar paard doormidden brak.

Bron: ABC.net.au

Foto: archief

boterbloem paard wei

Een Britse dierenarts wijst paardeneigenaren op het gevaar van brandnetels. De arts werd te hulp geroepen bij een renpaard, waarvan gedacht werd dat hij een hartaanval of rugblessure had opgelopen.

Dierenartsenpraktijk Baker McVeigh Yorkshire deelt een video waarin het paard te zien is terwijl hij zwaar ademend in zijn paddock ligt (let op, dit is geen prettig beeld!).

Je kunt het filmpje zien via deze link.

Zwellingen op de zijkant

Volgens dierenarts Camilla Nock dacht de eigenaar van het dier dat het een hartaanval had. “Ik kreeg de video van het paard, maar ik was nog minstens een uur onderweg,” vertelt ze. “Toen ik aankwam was de situatie verbeterd en was het paard stabiel. We zagen de zwellingen op de zijkant van zijn lichaam en concludeerden dat die door de brandnetels moesten zijn veroorzaakt.”

In het filmpje is ook te zien dat het dier probeert op te staan. Dat lukt niet, wat nog meer stress veroorzaakt. Het dier had in paniek al een paal en een hek vernield. Gelukkig raakte hij daarbij zelf niet ernstig gewond.

Volgens de dierenarts is het dan ook zeer belangrijk dat de omgeving rustig blijft, probeert het paard te beletten op te staan en direct de dierenarts belt. “In dit geval duurde het drie uur voordat het paard weer op zijn benen kon staan. De volgende dag was hij weer in orde.”

Geen onderliggende oorzaak

Een rugblessure of een neurologisch probleem werden uitgesloten. “Omdat hij volledig hersteld is, was er geen onderliggende oorzaak.” Het renpaard heeft inmiddels alweer races gelopen, en gewonnen.

De dierenartsenpraktijk krijgt veel reacties op de video. “We waren verrast hoeveel paardeneigenaren iets soortgelijks hebben meegemaakt. Daarom willen we mensen bewust maken van het gevaar van grote hoeveelheden brandnetels in de wei of paddock. In gedroogde vorm kunnen brandnetels gegeten worden, maar een heftige reactie wanneer je paard in de planten rolt, is niet uitgesloten.”

Dat renpaarden een dunne vacht hebben en het dier net getraind was, kan hebben bijgedragen aan de ernst van de allergische reactie.

Bron: Horse & Hound

Foto: archief

renbaan renpaard

Ex-renpaarden kunnen hele fijne rijpaarden worden, zowel voor de recreatie als in de wedstrijdring. Renpaarden zijn atletisch, slim en vaak ook (best) betaalbaar.

Het herscholen van renpaarden is echter een tijdrovende klus en is daarom niet voor iedere ruiter geschikt. In de juiste handen heb je er echter jarenlang een fijn rijpaard aan.

Retraining of Racehorses

In Groot-Brittannië is de rensport nog altijd veel populairder dan in Nederland. De organisatie ‘Retraining of Racehorses’ weet dus waar ze het over hebben als het over de aanpak van ex-renpaarden gaat.

Ook in Nederland worden regelmatig paarden aangeboden die niet geschikt zijn gebleken voor de rensport of die reeds een, min of meer, glansrijke carrière achter de rug hebben.

Ben je van plan een (ex-) renpaard te kopen? Let dan op de volgende zaken:

  • Bedenk voordat je een renpaard aanschaft of je voldoende tijd en geduld hebt om hem te trainen en in zijn behoefte te voorzien.
  • Renpaarden zijn doorgaans niet geschikt voor beginners en ook niet voor de overgang van kinderen van pony naar paard.
  • Volbloeden zijn sensitief. Een onschuldige verwonding betekent voor een koudbloed wellicht niets, maar heeft bij een volbloed wel degelijk medische zorg nodig. Dat brengt ook meer kosten met zich mee.
  • Renpaarden zijn een zwaarder zadel met lange beugels niet gewend. Ook het wennen aan beenhulpen op andere plekken heeft tijd nodig. Het kan verstandig zijn dit aan een professioneel paardentrainer over te laten.
  • Jockeys stijgen meestal op door middel van een ‘voetje’ en op een paard dat beweeglijk is. Stilstaan tijdens het opstijgen zal een (ex-) renpaard moeten leren.
  • Je zult een renpaard moeten aanleren om alleen met jou op buitenrit te gaan. Buitenrijden zal hij in het begin associëren met een flinke galoptraining.
  • Geef een ex-renpaard de tijd om aan zijn nieuwe leven te wennen. De een-op-een aanpak zal wellicht nieuw voor hem zijn, en het ene paard went daar sneller aan dan het andere.
  •  Wat voor elk ander paard geldt, geldt zeker ook voor een renpaard: doe vooraf onderzoek en wees niet bang om vragen te stellen aan de verkoper.
  • Laat je niet afschrikken door een paard dat veel wedstrijdkilometers in de benen heeft. Is hij nu nog fit? Dan houdt hij het waarschijnlijk zomaar nog een hele poos vol.
  • Het lijkt een open deur, maar je zult verbaasd zij hoeveel potentiële kopers het nalaten. Maar laat je paard vooraf keuren door een dierenarts.

Lees nog veel meer over het her-trainen van (ex-) renpaarden op ror.org.uk

Bron: Horse & Hound

Foto: archief

Volbloed van het aar

In 2016 werd Iquitos al eens eerder ‘Volbloed van het Jaar’ en wederom is ‘de kleine hengst Krümel’  favoriet bij het Duitse publiek. Hij won de titel met een grote meerderheid van stemmen, 58,9 procent.

De Hannoveraan won in 2018 de Grand Prix van Beieren en twee maal de Racing Champions League, welke elf van de beste Duitse races omvat. Derby-winnaar Weltstar kreeg 26,7 procent van de stemmen en Well Timed (winnares de van Preis der Diana) ontving 14,4 procent.

Een publieksfavoriet als volbloed van het jaar

Iquitos is een publiekstrekker, maar niet alleen om zijn prestaties.
‘Krümel’ (zoals de hengst met een stokmaat van 1.56 wordt genoemd) zijn levensverhaal, is minstens even indrukwekkend als zijn race-carrière.

Iquitos (.Anderflug xx) is geboren in mei 2012. Als tweejarige werd de hengst verkocht.  Hij kwam onder training te staan bij de 75-jarige coach; Hans-Jürgen Gröschel.
Gröschel omschrijft de Iquitos als: “Een van de weinige paarden met zo’n groot vechtershart,” en vindt het een eer dat hij met dit paard heeft mogen werken.

De kleine hengst begon zijn racecarrière als 3-jarige, maar kreeg ernstig, levensbedreigende koliek.
Dankzij Iquitos zijn vechtlust en adequaat handelen van het personeel en dierenarts, kwam hij er weer bovenop. Krümel genoot hierna zijn doorbraak op het racecircuit.

Denkhengst

Vanaf 2015 tot aan 2018 heeft hij 26 races gelopen, Hiervan heeft hij er acht heeft gewonnen en is acht keer geplaatst.  Zijn laatste overwinning was in die in München in november 2018. In totaal heeft hij zo’n 660.701 euro aan prijzengeld binnengehaald.

Inmiddels staat de ‘Volbloed van het Jaar’ als 7-jarige dekhengst op Gestuet Ammerland in Beieren.

Bron: Reiterrevue.de

Sir Mark Todd-McClaren

Eventingruiter Mark Todd heeft het renpaard Eminent in training gekregen. De bedoeling was dat Todd de hengst in vorm zou houden, maar nu is de 63-jarige ruiter van plan om er ook een aantal paardenraces mee te rijden.

De vijf jaar oude Eminent is eigendom van Peter Vela, die ook enkele eventingpaarden samen met Mark Todd bezit. Hij was ook de mede-eigenaar van Badminton-winnaar Land Vision, die vorig jaar overleed. Op zijn Pencarrow Stud in Nieuw Zeeland fokt Vela renpaarden.

Fit houden

Omdat Eminent een dip had in zijn race-loopbaan, zou hij ter dekking worden aangeboden. De bedoeling was dat Todd hem tot die tijd fit zou houden. “Toen belde de eigenaar met het plan om Eminent nog een aantal races in Australië te laten lopen,” vertelt Todd. “En hij had bedacht dat ik hem wel kon rijden.”

Daar moest de eventer even over nadenken. “Maar ik houd wel van een uitdaging. Dus ga ik hem twee keer starten in Sydney, op de Ranvet Stakes en de Longines Queen Elizabeth Stakes.”

Geweldige instelling

Eminent behaalde een aantal mooie resultaten in 2017, maar wist zich in 2018 geen enkele keer te plaatsen. “Hij heeft een geweldige instelling,” vindt Todd. “Ik heb wat galopwerk met hem gedaan en hij heeft al wat gesprongen. Hij zou een fijn eventingpaard zijn, maar ik denk niet dat zijn eigenaren dat voor hem in gedachten hebben.”

Tod nam in 2000 na de Olympische Spelen in Sydney afscheid van de eventingsport, maar keerde in 2008 weer terug in het wedstrijdcircuit. Hij nam vorig jaar deel aan de Wereldruiterspelen in Tryon met  McClaren.

Bron: horseandhound.co.uk / Hoefslag

Foto: Digishots

renbaan renpaard

Wetenschappers hebben DNA uit de hoeven van Seabiscuit kunnen veiligstellen. Ze proberen nu via zijn genen te achterhalen waarom dit paard zo snel was.

Het is alweer meer dan tachtig jaar geleden dat Seabiscuit War Admiral onttroonde als winnaar van de ‘Triple Crown of Thoroughbred Racing’. Wetenschappers willen nu weten: Maakten zijn genen hem zo snel?

Geen geboren talent

Seabiscuit werd geboren in 1933 en stierf veertien jaar later. De hengst was geen geboren talent, maar werd uiteindelijk toch een van de meest geliefde en aansprekende renpaarden ooit.

Hij werd als 5-jarige uitgeroepen tot Horse of the Year nadat hij de legendarische Triple Crown als underdog won van War Admiral.

Invloed van genen

Het Institute for Equine Genomics van de universiteit in het Amerikaanse Binghamton (New York) doet onderzoek naar de invloed van de genen op het succes van renpaarden, maar ook van paarden in andere takken van sport. De wetenschappers doen onder meer onderzoek in opdracht van stoeterijen in de VS, Zuid Afrika en Nieuws Zeeland en baseren daar hun fokadviezen op.

Ze kunnen onder meer van tevoren bepalen of een paard geschikt is voor de renbaan, of dat het hier geen aanleg voor heeft.

Bronze Sea

Het instituut kwam in contact met Jacqueline Cooper van de Seabiscuit Heritage Foundation. Zij wilde de genen van een vijfde-generatie nakomeling van Seabiscuit, Bronze Sea, laten onderzoeken vanwege de fokkerij. Cooper vroeg zich af of het DNA van Seabiscuit met het materiaal van Bronze Sea kon worden vergeleken. Dat leek de onderzoekers onmogelijk aangezien het verwantschap zo ver weg was.

Een vergelijking bleek alleen mogelijk wanneer er DNA van Seabiscuit zou zijn opgeslagen. Een lastige opgave, omdat de bruine hengst vele jaren geleden werd begraven in Northern California.

Hoeven verzilverd

De oplossing kwam van Michael Howard, een achterkleinzoon van de eigenaar van Seabiscuit. Hij vertelde dat de hoeven van Seabiscuit bewaard zijn gebleven en werden verzilverd. Een niet ongewone daad in die tijd. Ze werden nogal eens gebruikt als asbak of als luciferhouders.

De hoeven van Seabiscuit worden tentoongesteld bij de California Thoroughbred Foundation.
De hoeven die het laboratorium voor onderzoek in bezit kreeg, bleken in zeer slechte staat. Ze waren bovendien zo ver ‘uitgehold’, dat er bijna geen bot meer aanwezig was om DNA-materiaal uit veilig te stellen.

Hoefbeen

Uit boringen in de hoef is inmiddels gebleken dat er zich nog wel degelijk hoefbeen in de hoef bevindt. Daaruit is onder meer gebleken dat Seabiscuit genen had die zowel talent voor de korte als de langere afstanden vertegenwoordigen.

Deze zeldzame genetische combinatie verklaart waarom hij succesvol tijdens races van zowel een kilometer als die van ruim 2 kilometer. Verder laten zijn genen zien dat hij een laatbloeier was. Paarden met dezelfde genen-types zijn over het algemeen pas op latere leeftijd succesvol.

Bron: smithsonianmag.com

Foto: archief

Onderzoekers proberen het risico op ernstige blessures bij renpaarden in kaart te brengen door middel van bloedonderzoek. Inflammatoire (ontsteking) en ontstekingsremmende markers zouden vroege indicatoren kunnen zijn van een verhoogd risico, meldt horsetalk.co.nz

Het onderzoek, dat wordt uitgevoerd aan het Gluck Equine Research Center van de Universiteit van Kentucky, wordt ondersteund door de Kentucky Horse Racing Commission.

Biomarkers

Wetenschappers hebben vaker pogingen ondernomen om biomarkers (meetbare indicatoren) te gebruiken als voorspellers van mogelijk letsel. Dat is vooral in de race-industrie interessant omdat uitval grote financiële  gevolgen kan hebben. De gegevens waren tot dusver echter niet betrouwbaar genoeg.

De Gluck-onderzoekers maken gebruik van een mRNA-meting, de voorlopers van eiwitten, in witte bloedcellen.

Voorspellen blessure

‘We hebben een methode om ontstekingen bij paarden te detecteren en bepalen nu of die doorslaggevend kunnen zijn voor het bijtijds voorspellen van een dreigende blessure,’ aldus hoofdonderzoeker Allen Page.

‘Onze theorie is dat deze cellen gebieden van botschade of schade aan zacht weefsel passeren, dat zij vervolgens worden geactiveerd door die schade en een ontstekingsremmende stof of ontstekingsremmend mRNA gaan produceren, dat we vervolgens meten.’

Ontstekingswaardes

Op basis hiervan zouden renpaarden die een fatale blessure hebben opgelopen tijdens het racen hogere ontstekingswaardes moeten hebben dan paarden die niet geblesseerd zijn geraakt.

De onderzoekers hebben sinds januari van dit jaar bloedmonsters verzameld.

Paarden bemonsteren

Page moedigt eigenaren van renpaarden aan om mee te doen met het onderzoek. Het doel is om 150  paarden die zijn overleden aan een blessure te bemonsteren, alsook 1000 niet-gewonde paarden in heel Noord-Amerika.

‘We verwachten dat we ontstekingspatronen zullen waarnemen ​​die kunnen wijzen op een specifiek letseltype,’ aldus David Horohov van het Gluck Center.  ‘Uiteindelijk zouden we met een enkel bloedmonster de race-industrie veiliger kunnen maken en het welzijn van deze ongelooflijke atleten verder verbeteren.’

Bron: horsetalk.co.nz

Foto: Shutterstock

Jockey, renpaard
foto: Tophorseracing

Strijd van anderhalf uur om leven te redden

De negenjarige Edwulf (v. Kayf Tara) begon als outsider aan de race. In de laatste meters leek hij nog wat reserve te hebben, en wist hij de race te winnen, meteen ook de eerste Grade One-overwinning voor trainer Joseph O’Brien Tien maanden geleden vochten dierenartsen nog een verbeten strijd van een uur lang om het leven van Edwulf te redden.
‘Het is vandaag een erg bijzondere dag’, zegt trainer Joseph O’Brien. ‘Dat Edwulf dit hier presteert, na wat er vorig jaar in Cheltenham is gebeurd, is echt bijzonder. We willen graag iedereen die zijn steentje heeft bijgedragen bedanken, dit vergeten we niet.’

Onregelmatig hartritme

Edwulf stortte op 14 maart 2017 in elkaar op Cheltenham, na de laatste hindernis van de National Hunt Chase. Het paard kreeg een onregelmatig hartritme en ging in shock. Dierenartsen dienden hem een verdovend middel en pijnstillers toe, en konden zijn hartritme weer normaliseren. Het paard probeerde echter niet op te staan en werd reageerde steeds minder. Met behulp van de brandweer werd Edwulf naar de kant van de renbaan verplaatst. De dierenartsen bleven proberen, en na verloop van tijd kon hij gelukkig weer op zijn benen staan.

‘Uitzonderlijk dat een paard dit overleeft’

Edwulf lag in totaal 70 minuten op de grond, voor hij in een paardenambulance kon gezet worden. Hij werd onder begeleiding van een politie-escorte naar het Three Counties Equine Hospital gebacht.

Volgens dierenarts Liam Kearns, die mee vocht voor het leven van Edwulf, is een paard dat zo lang blijft neerliggen en het dan toch overleeft, uitzonderlijk. ‘De dierenartsen die hem behandelden, hadden samen meer dan 150 jaar ervaring. Niemand van ons had dit ooit meegemaakt.’

Bron: Horse and Hound

Foto: Tophorseracing

 

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 52)

 

0 435

Het zag er slecht uit voor Miss Tiggy. Het renpaard brak ruim een jaar geleden haar achterbeen. Meestal wordt in zo’n geval een paard afgemaakt, maar de trainer en eigenaren van de merrie besloten haar te laten opereren.

De toen zesjarige merrie kwam kreupel terug van een training vorig jaar op 26 november. Röntgenfoto’s gaven geen uitsluitsel, maar op een scan was te zien dat het pijpbeen gebroken was, net onder de hak. De enige manier om haar te redden was het bot fixeren door middel van drie schroeven.

Operatie onder plaatselijke verdoving

De operatie werd uitgevoerd terwijl Miss Tiggy stond, en plaatselijk verdoofd was. Alleen dan zou ze een kans hebben op genezing. Drie maanden boxrust volgde. ‘Eigenlijk ben je telkens weer dankbaar dat er een fase voorbij is; eerst dat ze nog leven, dan dat de operatie gelukt is, dan dat ze voorzichtig naar buiten mogen… Dat ze weer gereden kon worden, hadden we nooit gedacht’, aldus haar trainer.

Nooit eerder gewonnen

En op 4 november deed Miss Tiggy het onmogelijke. Tijdens haar rentree op de renbaan in Ayr won ze haar race. En dat terwijl ze vóór haar operatie nog nooit als winnaar naar voren was gekomen…

Bron: Horseandhound

foto: Remco Veurink

renpaarden
foto: Tophorseracing

Koerier Gaston Grant kreeg de volbloed Green Gratto voor niks, een paar jaar geleden. Cadeautje van de trainer voor wie hij werkte, om maar vooral met paarden bezig te kunnen zijn. Hij ging aan het werk met de vijfjarige, tot dan toe niet echt snelle hengst en inmiddels won die al 11 miljoen dollar voor hem…

‘Ik train zes paarden voordat ik naar mijn werk ga’, vertelt Grant in een interview met Horseracing Grapevine. ‘Green Gratto is de topper. Elke keer dat hij loopt, eindigt hij in het prijzengeld. Hoe vaak kom je nu een paard tegen dat je zomaar kreeg, en dat later zo goed blijkt te zijn op de renbaan? Die kans is denk ik nog geen 1 op 1 miljoen…

‘Green Gratto is een pro’

Green Gratto is een laatbloeier en begon pas goed te worden op zijn zevende. Over de hengst vertelt Grant: ‘Hij houdt niet van gedoe. Het is geen lief paard. Maar op de baan is hij een pro. Dan doet hij zijn ding. In 59 races won hij al 11 miljoen dollar.’ De jockey die Green Gratto rijdt, is Kendrick Carmouche. ‘Noem ons maar “Partners in crime”, zegt die.

Discriminatie

Gaston Grant is een zwarte man. ‘In deze branche vind je bijna geen gekleurde mensen. Ja, misschien staljongens. Maar paarden doen niet aan discriminatie; ze zijn kleurenblind. Ze vinden het overal en met iedereen prima, als ze maar goed behandeld worden.’

Bron: Horseracing Grapevine

Foto: Tophorseracing

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,428FansLike
0VolgersVolg
6,993VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer