Tags Posts tagged with "problemen"

problemen

horzels horzeleitjes

Je paard heeft nu het volop zomer is ongetwijfeld veel last van vervelende (stekende) insecten. Horzels vormen ook een serieuze bedreiging, ook al bijten of prikken ze niet. Ze laten slechts een vervelend ‘cadeautje’ achter.

Horzels leggen hun eitjes namelijk graag op de benen van je paard. Je krijgt ze maar moeilijk weg, omdat de eitjes stevig vastzitten in het haar van je paard.

Maag-darmkanaal

Omdat je paard de eitjes ook vervelend vindt, zal hij aan zijn benen knagen, waardoor de eitjes in zijn mond en daarna in het maag-darmkanaal terecht komen.  Daar ontwikkelen ze zich tot flinke larven, die tot grote problemen kunnen leiden.  Ze verlaten het paardenlichaam in het voorjaar weer via de mest.

Een flinke wormbesmetting kan leiden tot koliek, diarree, bloedarmoede, vermagering of een groeiachterstand bij veulens en jonge paarden. Ook ontstekingen aan de mond, tong en aan de maag, met uiteindelijk het breken van de maagwand, komen voor.

Lintwormen

Je kunt meerdere malen per jaar een mestonderzoek laten doen, maar aangeraden wordt om in het najaar standaard te ontwormen met een middel dat ook tegen lintwormen werkt. De eitjes van lintwormen worden namelijk niet constant uitgescheiden en zijn daarom bij een wormeitelling niet altijd te zien.  Ook een horzellarveninfectie is door middel van een mestonderzoek niet aan te tonen.

Bestrijding

Vooral in augustus leggen horzels eitjes, maar ze worden ook nu al op paardenbenen aangetroffen! Zodra je ze op je paard ziet, kun je ze het beste zo snel mogelijk verwijderen met een horzelmesje of een poetsblokje, gemaakt van puimsteen.  Wassen met azijn zou ervoor zorgen dat de eitjes makkelijker loslaten. Overigens zijn de eitjes  soms ook te zien op de hals, flanken en in de manen van paarden.

Om te voorkomen dat een horzel eitjes legt, kun je je paard goed insprayen of insmeren met insectenspray. Dit zal echter geen garantie geven.

Bron en foto: Hoefslag

0 6483
paarden

Hoogte en dieptepunten zijn in het leven van een ruiter onvermijdelijk. Dit geldt ook voor de paarden die je zal rijden of bezitten.Waarschijnlijk zal je dan ook, als je terugdenkt, meerdere paarden voor de geest kunnen halen die een speciaal plekje in je hart hebben of waaraan je iedere gedachte zo snel mogelijk probeert te verdringen. Het zijn de paarden die, ongeacht de goede of slechte ervaring, jouw ‘paardenleventje’ hebben gemaakt tot wat het is. Ongeacht het ras, de maat en hebben hun temperament of persoonlijkheid.

Van jouw eerste rit tot aan de dag van vandaag: Hier zijn zes paarden waar bijna elke ruiter ooit mee in aanraking komt.

1. De eerste

Of je nu jouw eerste ritje maakte op een manegepony of zoveel geluk hebt gehad om een pony te bezitten. Het eerste paard wat je ooit hebt bestegen is een van die paarden die onvermijdelijk is in het leven van iedere ‘paardengek’. Wanneer het een eigen pony betreft is deze hoogstwaarschijnlijk met alle voorzichtigheid uitgekozen door je ouders. En ondanks hun beste bedoelingen ben je door juist deze pony wel vaker dan eens met je neus in het zand belandt. Hoe dan ook leert de eerste pony je het belang van doorzettingsvermogen, niet te vergeten dat deze hoofdverantwoordelijk is voor het feit dat je, vandaag de dag, zit als een huis.

2. Degene die het ‘net niet was’

Niet ieder paard wat je pad heeft gekruist is per direct een favoriet.
“Je loopt ook niet weg met iedere vent die je tegenkomt,” zegt mijn instructeur dan ook altijd. En hoewel je met alle enthousiasme aan jullie gezamenlijke reis begon: Een jaar later was je geen steek verder. Of dit nu is omdat hij net iets ‘te temperamentvol’ bleek te zijn of juist niet temperamentvol genoeg. Omdat je paard geblesseerd raakte als iemand al naar zijn pezen keek of je ondanks als je beste bedoelingen gewoon geen steek verder kwam. Dit gebeurt in de beste relaties. Zo ook tussen mens en paard. Tot het moment kwam dat jezelf besefte dat geen van beiden gelukkiger wordt van een langdurige samenwerking. Jullie waren geen match made in heaven. Het was het gewoon ‘net niet’.

3. Het paard waarmee echt alles fout gaat

Met recht een zorgenkindje. Blessures, koliek, rugproblemen… Hoe je ook je best doet om het leed voor te zijn; jouw paard is uitgerekend degene die een trap tegen zijn been krijgt tijdens het losrijden. Jouw paard is de ongelukkige waarmee je meermaals midden in de nacht mee hebt opgelopen tijdens een koliek aanval. Het paard wat acuut een allergische reactie krijgt op vliegenspray en een compleet aangepast zadel heeft om zijn rug te ontzien. Is het één opgelost, dan staat het volgende probleem alweer klaar. Natuurlijk doe je dit alles met liefde, maar het feit blijft dat je jouw bankrekening veel vaker hebt gebruikt in plaats van dat je echt hebt kunnen rijden. Dat je jezelf meer zorgen hebt gemaakt dan dat je van je paard kon genieten. Soms mag het gewoon niet zo zijn. Hoe graag je het ook wil.

4. Het ultieme paard

Dit is het paard waar je altijd met een glimlach aan terug zal denken. Het paard wat alles had. Karakter, het uiterlijk, humor, de gangen…Vanaf het moment dat je dit paard zag wist je het al: Jullie waren voor elkaar gemaakt. Jullie waren goals voor iedere (jonge) ruiter op stal. Het is het paard wat alles kon en wilde. De bomproef superster die bij iedere buitenrit voorop liep en je zelfs de allerkleinste ruitertjes zonder zorgen op kon laten uitstappen. Maar aan alle mooie dingen komt een eind en of dit nu kwam omdat je te groot werd, hij zijn oude dag uit mag zingen tijdens zijn pensioen of inmiddels graast op de eeuwige weides. Je vergeet hem nooit meer en vraagt jezelf af of je ooit nog een paard gaat vinden wat bij jouw grote liefde in de buurt komt. Of er zelfs maar een heel klein beetje op lijkt.

5. Het paard wat je misliep

Je had je oog er al op laten vallen. Misschien terloops, op stal of in dat ene land op weg naar je werk. Je zag de potentie en bent meermaals weggedroomd bij wat je allemaal zou met hem zo kunnen bereiken, mocht dit paard ooit de jouwe worden. Helaas was je niet de enige en was er ergens een andere ruiter die hetzelfde zag. Bij iedere wedstrijd dat jouw ‘droompaard’ laat zien wat jij vanaf moment één al in hem zag, sla je jezelf weer voor je hoofd. Was je maar sneller geweest, was je maar niet zo bezig geweest fantaseren en had je maar gewoon gelijk die stap genomen. Dan hadden jullie deze gouden combinatie geweest en niet die ‘stomme dief’ die hem heeft weggekaapt.

6. Het paard waarvan je het meest hebt geleerd

Dit is het paard wat je eeuwig dankbaar bent. Een gouden leermeester op welke manier dan ook. Of het nu een ‘probleempaard’ wat je onder het zadel had of het een jong paard was dat zelf nog niet alles onder de knie had. Alle bloed, zweet en tranen zijn het meer dan waard geweest. Elke val, elk ‘gevecht’, elke miscommunicatie en tegenslag.

Het heeft je gemaakt tot de ruiter die je vandaag de dag bent en daar blijf je dit paard eeuwig dankbaar voor.

 

Bron: Gebaseerd op een artikel van Horse&Hound/ Tekst: Denise Meijer/ Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Istockphoto.com

Eventing

De afgelopen jaren loopt het aantal ongelukken in de eventingsport steeds meer op. Britse onderzoekers hopen met het analyseren van videobeelden het risico op ongelukken met zowel ruiter als paard te verminderen.

“Het doel van het onderzoek is het evalueren van een succesvolle sprong,” zegt Dr. Jaime Martin, een van de hoofdonderzoekers. “Met onze bevindingen kunnen parcoursbouwers een beter ontwerp voor de crosshindernissen maken.”

Video’s

Het onderzoek wordt geleid door de School of Animal, Rural and Environmental Sciences aan de Nottingham Trent University. De onderzoekers analyseren videobeelden die zijn verzameld door de website An Eventful Life. Ze zijn gemaakt tijdens internationale wedstrijden op gras in Groot-Brittannië, Australië en Nieuw-Zeeland.  Zo’n miljoen sprongen worden onder de loep genomen.

“Dit project biedt nieuwe mogelijkheid om reeds bestaand videomateriaal te analyseren om de veiligheid en coaching te verbeteren”, legt Martin uit.

“Eventing is een spannende sport die wereldwijd aan populariteit wint, maar we moeten het veiliger maken voor paard en ruiter. Dat is ons doel.”

Visuele vermogen

Dr. Carol Hall en professor David Crundall werken ook mee met het onderzoek. Crundall is gespecialiseerd in het kijkgedrag van mensen, met name dat van voertuigbestuurders. Hall is gespecialiseerd in de waarneming en het visuele vermogen van paarden, zij bestudeert ook het visuele gedrag van de ruiters.

Bron: Horsetalk

Foto: Remco Veurink

0 481

De gebouwen van manege Hestar in Leidschendam verkeren in slechte staat. Er wordt alleen het hoogstnoodzakelijke onderhoud verricht. Dat stelt het bestuur in een verklaring. De veiligheid van mens en dier is echter niet in gevaar, meent het bestuur. De manege heeft 275 leden; vooral jeugd. Er staan 43 paarden en pony’s waarvan 18 paarden eigendom zijn van derden.

Dat er alleen het hoogstnoodzakelijke onderhoud wordt gedaan, verklaart het bestuur door te wijzen op ‘toekomstige ontwikkelingen’. Al in oktober 2009 stelde de gemeente een ‘ruimtelijk kader’ op voor de ontwikkeling van dit gebied. Destijds werd ook al achterstallig onderhoud geconstateerd.
De Catharina Hoeve, een gebouw van Hestar dat te boek staat als monument, verkeert in slechte staat, aldus het ruimtelijk kader. Kantoor en stallen konden daardoor niet goed functioneren. Een uitbreiding van het aantal lessen paardrijden werd  ‘niet verantwoord’ genoemd. Het welzijn en de veiligheid van de paarden dienden gewaarborgd te worden.

Opknappen

Het ruimtelijk kader ging er van uit dat de manege Esbi, naast Hestar, zou verdwijnen. Daar zou woningbouw voor in de plaats komen. De panden van Hestar zouden worden opgeknapt. Daarbij zou een kleine binnenbaan (17×35 meter) verdwijnen. Het stallen van paarden van derden zou vervallen. Hestar diende zich te richten op paardrijlessen voor de jeugd en volwassenen.

De hoeve en aanpalende schuur dateren uit 1916 en zijn een gemeentelijk monument. De Nederlandse federatie van ruitersport FNRS heeft onlangs een inspectie uitgevoerd bij Hestar en zijn nood geklaagd over het achterstallige onderhoud van de gebouwen. Hestar krijgt sinds enige jaren geen subsidie meer van de gemeente.

Bron: Midvliet

Foto: Remco Veurink

0 2097

De clinics met teugeldrukmeters vliegen je om de oren. Ineens wordt het middel overal ingezet. Het lijkt nuttig, maar wat doet het precies en waar is het goed voor? Hoefslag-journaliste en Lichte Tour-amazone Koosje Mulders – inmiddels erg benieuwd – testte de meter zonder begeleiding van Menke Steenbergen. Zij is de ontwikkelaar van de teugeldrukmeter in de huidige vorm.

De afspraak begint met een introductiepraatje van beide kanten. Steenbergen wil eerst weten wat het niveau van de combinatie is en of er specifieke problemen zijn of andere nieuwsgierigheden. ‘Wat wil je? Wat zijn je doelen?’ Vervolgens legt ze uit dat de meting op een trens moet plaatsvinden en dat de ruiter ervoor kan kiezen eerst even rustig los te rijden of meteen te beginnen met meten. Ook is ze er duidelijk over dat ze mij alleen de feiten kan voorleggen en dat je daar niet altijd keiharde conclusies uit zal kunnen trekken, omdat alles samenhangt met hoe de ruiter wil rijden.

Vervolgens settelt Steenbergen zich in de bak met haar laptop achter een tafel, terwijl ik mijn paard een beetje warmdraai. Na een klein kwartiertje bevestigen we de sensoren om daadwerkelijk te gaan meten. Menke laat mij eerst simpel stappen, draven en galopperen op rechte stukken en grote voltes. Daarmee is een basismeting gedaan. Zij kan dan zien hoeveel kilo aanleuning er is, welke verschillen er tussen links en rechts ontstaan en vooral ook in welke gangen. Volgens Menke streven de meeste ruiters naar een lichte verbinding, maar weten niet hoeveel druk dit is. In een meting krijg je in beeld hoeveel aanleuning je hebt en hoe zich dit verhoudt tot andere ruiters. Aansluitend gaat de sessie verder met verzoekjes van de ruiter. Dus bepaalde oefeningen die moeite kosten of bijvoorbeeld extra begeleiding van Menke eventueel in combinatie met 
de eigen instructeur. Na afloop laat Steenbergen alle ingewonnen gegevens zien en legt ze haar bevindingen uit.

Of Hoefslag-journaliste en Lichte Tour-amazone Koosje Mulders in de basis goed bezig is, verklappen we natuurlijk niet. Het hele verslag van de teugeldrukmeting vind je in de nieuwste uitgave van Hoefslag.

Tekst: Koosje Mulders

Foto: Lisa Dijk Photography

0 4383

Sommige probleempaarden drijven hun ruiters tot wanhoop. Waar anderen al lang waren afgehaakt, bleven Marian Kroon, Debbie Bogerd en Heleen Slebos geloven in hun viervoeter. Ze zochten naar een oplossing, met resultaat. ‘Ik kan er nu zelfs mijn zoontjes op zetten.’

Toen Marian Kroon (32) de 2,5-jarige Zupreme voor het eerst zag op de handelsstal waar ze reed, was ze totaal niet gecharmeerd van de Future-nakomeling uit een volbloed moeder. ‘Hij was een dunne slungel, die onder de schurft zat en niet te hanteren was. De eigenaar van de stal had hem gekocht voor de handel en ik hielp hem daarmee. Om hem te laten groeien en voller te krijgen, werd hij een tijdje op het land gezet. We kregen hem vervolgens niet meer te pakken. Een eenmaal op stal beet en sloeg hij iedereen zijn box uit. Met zadelmak maken, en later zelfs op het voorterrein van de wedstrijden, lag ik er met regelmaat naast. In de proef bleef ik zitten en de juryleden hielden wel van zijn spectaculaire lopen. Hij scoorde altijd goed. Ik drukte hem die proef door, maar er was totaal geen sprake van ontspanning. Zo had ik het geleerd en uit de resultaten bleek dat het nog werkte ook. De staleigenaar wilde hem verkopen, maar ik was de enige die met hem overweg kon en ik had inmiddels een band met hem. Ik vond het sneu als hij verkeerd terecht zou komen en heb hem als zesjarige gekocht. Toch bleef Zip vaak hysterisch. We zijn zelfs samen achterover geslagen en ik durfde er eigenlijk niet meer op.’

De verhalen van Bogerd – ‘Wat ik ook deed met rijden, en ik heb hem flink aangepakt, niets hielp. Er was geen land mee te bezeilen’ – en Slebos – ‘Mijn gezicht zag bont en blauw, omdat hij mij een kopstoot had gegeven tijdens het steigeren’ – zijn minstens zo heftig. Hoe Kroon, Bogerd en Slebos hun problemen oplosten en hoe het nu met hun paarden gaat, lees je het oktobernummer van Hoefslag.

 

Tekst: Carlijn de Boer

0 246
trailer snelweg klem tweepaardstrailer aanrijding

Het verkeer van en naar de Texelse veerboot moest vrijdagmiddag over het fietspad worden geleid nadat een paard bekneld was geraakt in een trailer.

Het paard, dat met nog een dier in een paardentrailer werd vervoerd, had het onderweg naar de boot kennelijk op de heupen gekregen en was bekneld geraakt. Brandweer, politie en een dierenarts schoten te hulp om het paard uit de benarde positie te bevrijden. Dat nam enige tijd in beslag, waardoor het verkeer ter hoogte van de Amaliaweg tijdelijk over het fietspad moest worden geleid.

Over de toestand van het paard is geen verdere informatie bekend.

Bron: Texelse Courant

Foto: Remco Veurink

 

0 1785

Thuis heb je je paard goed voor elkaar, maar op vreemd terrein is er weinig meer te zien van de vele uurtjes training. De vraag is of hem dat zit in karakter of training. En is er ruimte voor verbetering? Jazeker, zegt gedragsdeskundige Janina van der Drift in de nieuwste editie van Hoefslag.

Het paard heeft een uitstekend langetermijngeheugen. Een gevolg hiervan is dat het van elke gebeurtenis de exacte details onthoudt en niet meteen generaliseert. Dat betekent dat het tijdens de training niet alleen de door de ruiter gewenste beweging of oefening aanleert, maar ook de visuele kenmerken van de omgeving in zijn geheugen opslaat. Een jong paard dat bevestigd lijkt in de binnenbaan kan hierdoor alle training vergeten, zodra het in de buitenbaan gereden wordt. Of het springt de hindernissen thuis foutloos, maar weigert op concours. Vaak denken ruiters dat dit onwil van het dier is, maar dat is niet zo. Het paard heeft daadwerkelijk moeite zich de training te herinneren.

Als je van plan bent op concours te gaan, spreekt het voor zich dat je de proef een keer thuis hebt geoefend of een parcours met de gewenste hoogte al hebt gesprongen. Maar er zijn nog meer belangrijke elementen om in de voorbereiding mee te nemen, voor de daadwerkelijke vuurdoop.

Vijf keer oefenen

Ten eerste is het handig om op verschillende locaties te testen of de reacties van het paard op de hulpen nog hetzelfde zijn als thuis. Uit onderzoek blijkt dat het paard hiervoor vijf verschillende ervaringen nodig heeft. Een eventingruiter kan dus pas met enige zekerheid zeggen dat zijn paard een waterbak gaat springen als het al vijf exemplaren heeft gesprongen. Daarbij is het van belang om per situatie niet te veel tegelijkertijd te veranderen en ervoor te zorgen dat er een gemeenschappelijke deler is. Zo begint het paard makkelijker een rode draad tussen de situaties te herkennen.

Meer lezen over dit onderwerp? Het artikel ‘Succesvol op vreemd terrein’ vind je terug in het septembernummer van Hoefslag.

 

Tekst: Janina van der Drift

Foto: Remco Veurink Photography

0 70
neus algemeen
foto: Jessica Pijlman

Veterinaire wetenschappers pleiten voor het gebruik van de algemene term ‘paardenastma’, op diverse veelvoorkomende ademhalingsproblemen bij paarden. De Canadese professor Jean-Pierre Lavoie is van mening dat de vernieuwde technieken voor het diagnosticeren van ontstekingen in de diepere luchtwegen van paarden, ‘hebben geleid tot verwarring bij veterinairen en cliënten’. Volgens Lavoie vertoont een chronische ontsteking van de luchtwegen verdacht veel overeenkomsten met astma bij mensen. De professor is van mening dat paardenastma staat voor een chronische non-viraal probleem in de lagere luchtwegen van de paarden.

Het gebruik van de term ‘paardenastma’ zou de communicatie met cliënten vereenvoudigen. Een aantal nieuwe termen als ‘Tracheale IAD’ en ‘weide gerelateerde longontsteking’ zouden teveel voor verwarring zorgen. ‘Paardenastma’ klinkt logischer en consistent, terwijl de nieuwe termen ervoor zorgen dat een aantal ziekten met onduidelijke symptomen worden afgedaan als kleine problemen.  In de zomer stijgt vaak het aantal patiënten met luchtwegproblemen, zeker wanneer de temperaturen stijgen tot tropische waardes. Daarbij stellen veterinairen steeds vaker pollenallergiën vast bij paarden. ‘De term ‘Paardenastma’ geeft een zekere houvast aan paardeneigenaren met een dier dat luchtwegproblemen heeft,’ aldus de professor.

Bron: Hoefslag/Horseandhound

Foto: Jessica Pijlman/Made by Jessy

Heb je vragen over instructie of wil je meer weten over het trainen van je paarden? Wil je hulp bij de fokkerijkeuze van je merrie? Misschien advies of deze merrie sterwaardig is? Tips voor het rijden van de Pavo Cup of meer weten over grondwerk? Al deze vragen en meer kun je nu via de Hoefslag stellen en wel aan één en dezelfde persoon. Gezien haar achtergrond en expertise kunnen we namelijk gerust stellen dat we hier met een echte hippische duizendpoot te maken hebben. De leukste en meest interessante vragen van onze site- en Facebookbezoekers zal deze dressuurliefhebster maandelijks beantwoorden. Ze stelt zich eerst even aan ons voor.

Introductie

‘Beste bezoeker van de Hoefslag website. Mijn naam is Henriëtte Smits (foto). Het lijkt me bijzonder leuk om jouw (dressuur)gerelateerde vraag op paardengebied te beantwoorden. Schroom niet en leg me je vraag voor, dan ga ik je helpen om je op het juiste spoor te zetten. Ik zal kort wat over mezelf en de paarden vertellen. Ik heb een privéstal in het Brabantse Veghel met één fokmerrie en drie wedstrijdpaarden. Een zevenjarige merrie rijd ik op het moment fanatiek in de klasse Z, de andere paarden worden thuis doorgetraind. Allen zijn zelf door me opgeleid.

Ik train bij de Australiër Tristan Tucker en ik ben zelf instructeur vanaf de basis  tot hogere klassen. De bijzondere trainingswijze van Tristan (active response training) heb ik me eigen gemaakt en er verbluffende resultaten mee geboekt. Deze trainingswijze is zeer effectief en past goed in de wereld van de dressuursport. Denk daarbij aan ontspanning en het loswerken van je paard. Ik geef les en coach ruiters tevens op wedstrijd. Ook laat ik de ruiters een logboek bijhouden om ze bewuster te leren paardrijden.

In mijn vrije tijd behoren de KWPN hengstenkeuring, het WK Jonge Dressuurpaarden in Verden, het Duitse Bundeschampionat en de hengstenkeuringen van Oldenburg en het BWP tot de jaarlijkse uitstapjes. Ik ben gekwalificeerd MBO-docent paardenhouderij/sport, KWPN/Pavo jurylid en opleider instructeur bij de KNHS.

Met bovengenoemde achtergrond geef ik regelmatig clinics in bewegings- en exterieurbeoordeling paard, grondwerk op de wijze van Tristan Tucker en IBOP- en Pavo Cup-trainingen. Tot slot volg ik op het moment de niveau 5 coachopleiding vanuit NOC*NSF/KNHS.

Eerste vraag

De eerste vraag die we binnen hebben gekregen voor Henriëtte is afkomstig van Demi Hendrix. Zij wilde het volgende weten: ‘Ik ga voor de derde keer in mijn leven een paard kopen. Als ik ga kijken ben ik meestal direct weg van een paard. De koop is dan vaak snel rond. Toch bleken de twee andere paarden die ik eerder heb gekocht niet te zijn wat ik ervan hoopte.  De eerste liep na enkele maanden al kreupel en de andere was niet braaf genoeg. Ik ben op zoek naar een leuk paard waar ik dressuur mee kan rijden op wedstrijd, maar ook lekker mee naar buiten kan.

Nu is mijn vraag, hoe ga jij op zoek naar een paard en zou je wat basistips willen geven voor een eerste bezichtiging?

Stel je vraag

Het antwoord op bovenstaande vraag kun je donderdag op onze website vinden, waarna ook jij je vraag kunt stellen. Mocht je nu al een vraag of probleem willen voorleggen aan onze hippische duizendpoot, dan mag dat natuurlijk ook. Laat dit weten via Facebook (bij het bericht over dit onderwerp) of door een mail te sturen naar hoefslag.nl@sanoma.com o.v.v. ‘vraag voor Henriëtte’

Het kan zijn dat we na indienen van de vraag om meer informatie vragen (via mail of privébericht). We zien je vragen graag tegemoet!

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

101,083FansLike
0VolgersVolg
6,970VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer