Tags Posts tagged with "probleempaard"

probleempaard

Foto: Jessica Aalders & Alista

Jessica Aalders heeft een doel in de paardensport. Ze besteed dagelijks veel uren aan haar hobby en veel paarden met een beperking of probleem komen op haar pad. “Ik wil de paarden laten ervaren hoe een normaal paard kan functioneren. Dat gaat niet alleen om het rijden maar ook de algehele verzorging die erbij hoort”, vertelt de amazone.

Afgekeurd

“Alista (v. Abke) heb ik al elf jaar en toen ik haar kocht kende ze alleen de basis. Toen ik Z1 met haar reed merkte ik dat ze steeds meer moeite had met het werk. Er zijn foto’s gemaakt van de bovenlijn en ze bleek een beperking aan haar hals te hebben. Ze werd afgekeurd voor de sport. De vijf jaar daarna ben ik aan het puzzelen gegaan met wat ze nog wel kon. Eerst ben ik helemaal terug gegaan naar nul. We hebben maanden niet gereden en ik heb haar laten behandelen op de kliniek. Toen stapsgewijs heb ik haar opgebouwd. Uiteindelijk ging het zo goed dat ik dispensatie heb gekregen omdat ze meer als vier jaar niet meer officieel was gestart. Drie weken geleden startte ik haar in het M2 en werden we twee keer tweede. Ze is beter teruggekomen dan ze gestopt is” vertelt Aalders.

50% kans

De merrie Alista liep drie weken geleden nog een wedstrijd in de Z1 dressuur. “Er was 50% kans dat ze weer een gebruikspaard kon worden. Gelukkig is het muntje mijn kant opgevallen” vertelt de amazone. “Naast Alista heb ik nog een merrie, Magic een Wynton nakomeling. Ik rij momenteel L2 met haar ze blijft een bijzonder geval. Ze heeft alle dierenartsen al gezien en we hebben al heel veel geprobeerd. Toen ik haar kocht was ik op slag verliefd. Ze bleef zich continu verzetten en uit alle onderzoeken kwam dat de niks mankeerde.”

Foto: Magic

Natural horsemanship

Afgelopen zomer kwam dierenkliniek Wapenveld erachter dat er een disbalans in het hormoon systeem zat van de merrie. “Ze adviseerden me om Regumate te proberen en dat sloeg goed aan. Ik heb haar pas weer laten onderzoeken en dat resultaat was positief. Ik heb heel veel geduld met haar en op een vriendelijke manier kom ik stapsgewijs verder met haar. Je moet constant met haar overleggen en daardoor zijn we waar we nu zijn. Ze kan zich ergens volledig in vast bijten en ontploffen. Daarom ben ik natural horsemanship met haar gaan doen. Ze heeft veel meer rust gekregen in haar hoofd. Ik ben verschrikkelijk gek op haar en onze weg samen verloopt met hoge pieken en diepe dalen.”

Paard waardig leven

“Een paard heeft niet gevraagd om problemen. Ik ben zeer gemotiveerd om een paard te helpen. Ik wil haar laten ervaren hoe een normaal paard kan functioneren. Dat gaat niet alleen om het rijden maar de algehele verzorging van het paard. Ze moeten een paard waardig leven kunnen leiden. De paarden komen op mijn pad en Magic was liefde op het eerste gezicht. Ik maak de paarden ook zelf zadelmak, ik vind het belangrijk dat dat gecontroleerd gebeurd zodat een paard het meteen goed leert. Thuis is er geen klok en ik neem daar uitgebreid de tijd voor” vertelt ze gedreven.

Foto: Amira

Projectpaard

Kort geleden verkocht Aalders de merrie Amira. Over de verkoop vertelt ze “Amira was ook een projectpaard. Ze kon niet alleen binnen staan en ze kon ook nog niet galopperen onder het zadel. Ik kwam er per toeval achter dat ze drie maal de toegestane hoeveelheid Oestress kreeg. Dit heb ik rustig afgebouwd en ze werd steeds makkelijker te rijden. Ze is nu zo goed ontwikkeld dat ze iemand anders gelukkig kan maken. Na twee jaar puzzelen is het gelukt om van haar een normaal paard te maken waar iedereen op kan rijden. Daar doe ik het voor” vertelt ze trots.

Tekst: Michelle Klutman

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto”s: Jessica Aalders

Vera Kuiters en Marnix. Foto: LuckyShots

Toen Vera Kuiters aan de slag ging met het doorrijden van haar Welsh x Fjord Marnix bleek dat een flinke uitdaging. “Het gaat heel erg met ups en downs. De eerste keer dat ik er op zat gaf hij geen kik, maar toen hij aan het werk moest kwam de aap uit de mouw. Als hij iets moeilijk vindt, is hij echt een bulldozer”, vertelt ze.

Leuk koppie

De aankoop van een eigen paard was eigenlijk totaal niet gepland. “Omdat ik altijd een eindje in de trein moest naar mijn afstudeeropdracht scrollde ik vaak wat door paardenverkoopgroepen op Marktplaats en Facebook. Toen zag ik zijn advertentie en ik vond gelijk zijn koppie zo leuk. Ik klikte de advertentie aan en de vorige eigenaresse had er een hele uitgebreide beschrijving bij gezet. Over wat hij allemaal al had gedaan, zijn geschiedenis en over hoe zijn karakter is. Dat sprak me heel erg aan. Ik dacht in eerste instantie dat ik er niets mee ging doen. Want: wat moest ik nou met een pony?”

Gelijk verkocht

Foto: LuckyShots

Toch stuurde ze de advertentie door naar een vriendin. Die zei tegen haar dat ze altijd een berichtje kon sturen. Zodoende raakte Kuiters in gesprek met de vorige eigenaresse van Marnix en besloot ze toch een keer te gaan kijken. “Samen met die vriendin ben ik bij hem gaan kijken. Ik was natuurlijk gelijk verkocht. De eigenaresse vertelde er wel eerlijk bij dat hij vorig jaar in mei bevangen was geraakt. Daarom heeft hij best wel wat management nodig. Hij kan niet zomaar een hele dag op de wei staan. Onderweg naar huis dacht ik er over na: moet ik dat wel doen? Is dat niet te veel voor mij? En gaan de kosten niet te hoog oplopen?”

Op hetzelfde moment

Eenmaal thuis besloot ze de ruin niet te kopen. “Dat heb ik toen ook gelijk tegen de eigenaresse gezegd. Ook zij vond het jammer, want zij merkte ook dat de klik tussen Marnix en mij er was”, licht ze toe. De volgende dagen bleef de ruin maar door haar hoofd spoken. “Toen heb ik de vorige eigenaresse een berichtje gestuurd dat ik nog veel aan Marnix dacht en dat ik het toch graag door wilde zetten. Precies op hetzelfde moment stuurde zij mij een berichtje. Ze had veel reacties gehad maar dat voelde toch niet zo goed. Ze vroeg zich dus af hoe ik er in stond. Om een lang verhaal kort te maken: ik ben nog twee keer wezen kijken, heb hem laten keuren en op 11 november is hij bij mij gekomen.”

Geen kik

“De vorige eigenaresse van Marnix heeft hem op 3-jarige leeftijd overgenomen van een manege. Op die manege was hij heel snel ingereden zodat hij zo snel mogelijk ingezet kon worden in de lessen. Daar was hij een draak waar je ‘u’ tegen zegt. Daarna is hij vijf jaar in haar bezit geweest. In die tijd heeft ze veel grondwerk met hem gedaan maar ze heeft hem eigenlijk nooit gereden. Hij was ingereden en dat was het dan. Het was aan mij om hem verder op te pakken. De eerste keer dat ik op hem ging zitten was ik wat grondwerk aan het doen. Ik dacht: ik ga er even op om te kijken hoe hij reageert. Toen gaf hij geen kik en was hij super braaf. Ik dacht: als het zo gaat rijd ik over een maand mijn eerste B-proefje”, lacht ze.

Onbalans compenseren

“Maar even later kwam de aap uit de mouw en had hij door dat hij ook dingen moest doen waar hij nog niet zo goed in was”, vertelt Kuiters verder. “Hij heeft heel veel onbalans waardoor hij snel wil rennen. Alleen maar gassen om zijn onbalans te compenseren. Hij is daarbij ook echt heel erg sterk, daar heb ik me wel op verkeken. Als hij het in z’n kop krijgt, trekt hij zo door je heen en is hij echt een bulldozer. Daar hebben we echt wel mee ‘gestruggled’. Het liefst rijd ik bitloos, maar dat is voor nu gewoon niet mogelijk. We rijden nu met een dubbel gebroken bitje en dat gaat vrij goed. De ene keer gaat het super en de andere keer zit ik bijna huilend van frustratie op mijn pony”, geeft ze toe. “Het is trouwens wel de bedoeling dat we uiteindelijk weer naar bitloos toe gaan.”

Veel emoties

“Ik heb me echt wel eens afgevraagd of het wel de goede keuze was om Marnix te kopen”, vervolgt de amazone. “Het is echt een achtbaan aan emoties. Dat zeiden mensen van tevoren al wel eens tegen me, dat er bij het hebben van een eigen paard zoveel emotie komt kijken. Hiervoor heb ik drie jaar een verzorgpony gehad en daar voelde ik ook echt wel emoties bij, maar bij Marnix wordt dat 10 keer versterkt. Het is helemaal je eigen verantwoordelijkheid. Jij moet het oplossen want niemand anders gaat het voor je doen. Maar het is ook wel gaaf dat je kan terugkijken en je je kan bedenken dat je alles samen bereikt hebt. Dat doe ik nu al als ik terugkijk naar de afgelopen driekwart jaar, laat staan over 10 jaar.”

Positief afsluiten

Vera Kuiters en Marnix tijdens een training. Foto: Privébezit

Kuipers en Marnix krijgen les waardoor het steeds beter gaat. “Als mijn instructrice erbij is gaat het negen van de tien keer beter omdat ze mij rustig kan houden. Dan sta ik weer met beide voeten op de grond en blijf ik rustig nadenken en gewoon doorrijden. Ik probeer het niet op te geven als het niet goed gaat, maar op sommige dagen wordt het hem gewoon echt niet. Dan stoppen we er gewoon mee en proberen we het een dag later opnieuw. Soms trainen we ook maar heel kort: als we het na een kwartier al positief kunnen afsluiten dan is het ook gewoon goed. Naarmater ik zelfverzekerder wordt, gaat het ook beter. Daardoor heeft Marnix ook door dat ik de grenzen trek en dat hij gewoon normaal kan doen.”

Ultieme droom

“In de omgang is Marnix heel vrolijk en wil hij vrienden met iedereen zijn”, gaat Kuiters opgewekt verder. “Met een kat, en hond, een mens. Het maakt hem niet uit, heel de wereld is mooi. Marnix is echt een blij ei. Verder is hij vrij meegaand en wil hij graag werken. Wel is hij echt lomp, hij heeft nog niet echt bewustzijn van zijn eigen lichaam.” Over haar doelen met de stoere, bonte pony vertelt ze: “Mijn ultieme droom is om een keer een crossparcours met hem af te leggen en om wellicht iets in de Endurancesport te doen. Hij vindt springen helemaal het einde. Ik vind het ook leuk, maar nog wel een beetje spannend. Wellicht gaan we over een tijdje ook eens een dressuur- of springproefje meenemen.”

Achter het behang

“Ik ben niet zozeer een wedstrijdruiter”, stelt de amazone. “Maar ik vind het wel leuk om samen met hem al die ervaringen op te doen en om samen overal van te proeven. Ik wil hem heel veelzijdig opleiden, dat heeft hij ook wel nodig. We doen nu grondwerk, vrijheidsdressuur, los werken, vrijspringen en van alles onder het zadel. Ik wist aan het begin niet of ik wel ervaren genoeg was om zo’n groene pony op te leiden, maar ik heb geen moment spijt gehad van mijn aankoop. Ondanks dat ik Marnix soms wel achter het behang kan plakken, zou ik hem voor geen goud meer willen missen. Ik kan echt niet zonder hem”, besluit ze.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s LuckyShots / Privébezit

0 6332
Foto: Tessa Bezemer

Kiara van Grevenbroek leerde Namala kennen op de manege waar ze met haar toenmalige pony stond. De merrie viel erg op, omdat ze iedereen die er op zat, er af gooide. “De eigenaresse durfde er niet meer op en alle verzorgsters stopten. Toen kwam ik, en ik was niet zo snel onder de indruk van dat soort gedrag.”

Chaos

“In het begin was het echt chaos”, vertelt Van Grevenbroek over de tijd dat ze Namala verzorgde. “Bij haar vorige ruiters had ze altijd veel succes door te gaan rennen en steigeren, want ze stapten allemaal af. En ik bleef gewoon zitten. Na een tijdje kwam ik er achter dat ze springen heel leuk vond, en dat vond ik toen ook. Dat deed ze echt heel goed, maar bij het dressuren ging ze alsnog steigeren en rennen. Uiteindelijk mocht ik er van zowel het manegepersoneel als mijn ouders net meer op rijden. Ze zeiden: ‘Je gaat je nek niet breken voor een ander!'”

Foutloos

Ondanks dat iedereen zei dat het gevaarlijk was, bleef Van Grevenbroek hoop houden. “Ik ging stiekem met Namala naar het bos met een halster en een touw, en dan klom ik er ergens met behulp van een boomstronk op. Dat ging eigenlijk heel goed, en zo heb ik dan ook haar vertrouwen gewonnen. Ze had door dat ik echt doorzette en niet zomaar wegging. Uiteindelijk mochten we toen toch meedoen aan springwedstrijden op de manege. De eerste keer dat ze de ring in ging, steigerde ze alleen maar. Uiteindelijk sprong ze een rondje, en zei ik: ‘De volgende gaan we foutloos!’. Daarna heeft Namala nooit meer een fout gemaakt”, aldus de amazone.

Kiara van Grevenbroek en Namala tijdens hun eerste springwedstrijd.

Stiekem

Vervolgens sprongen ze foutloze ronde na foutloze ronde. Tot de eigenaresse van Namala besloot haar te verkopen. “Zij wilde een paard waar ze zelf ook op kon rijden. Ik begreep het wel, maar mijn hart was gebroken. Ze werd verkocht aan een handelaar, die haar doorverkocht naar een manege. Via Hyves kwam ik er achter waar ze stond. Maar ja, als 12-jarig meisje kan je niet veel, dus ik ging er stiekem naartoe. Eerst met de trein, toen met de scooter en uiteindelijk met de auto. Dat heb ik negen jaar volgehouden, tot de manege-eigenaren haar eindelijk weg wilden doen omdat ze haar te oud vonden worden.”

Op een dag

“Toen was ze eindelijk van mij”, klinkt Van Grevenbroek emotioneel. “Maar toen ik haar net had, was het best wel heftig. Ze kreeg een trap van een ander paard, dat werd een infectie en daardoor was ze er al bijna niet meer. Nadat ze genezen was kreeg ze drie weken later weer zo’n heftige schop en ook nog koliek. Dat was echt niet leuk, ze was bijna dood geweest.” Wel was ze opgelucht dat Namala eindelijk van haar was. “Ik had haar negen jaar gemist, ik kon echt niet zonder haar. Ik zei altijd tegen iedereen dat ze op een dag van mij zou worden. Dat was ook wel zo, maar alleen iets later dan gepland”, lacht ze.

Niet gefotoshopt

“Namala is nu 26 en doet eigenlijk alleen nog de dingen die ze leuk vindt om te doen”, vervolgt Van Grevenbroek. “Helaas is ze nu wat te oud om fanatiek te springen, maar soms maken we nog wel een sprongetje voor de lol. Ze gaat vooral veel mee naar buiten als handpaard, ze loopt gewoon los mee. Dat is echt niet gefotoshopt, hoor!”, klinkt het vrolijk. “Soms rent ze vooruit en gaat ze een ander pad in dan ik wil, dan fluit ik een keer en dan komt ze zo terug. Met haar heb ik een hele bijzondere band, dat is niet te omschrijven. Zij denkt hetzelfde als ik denk. Daarom heb ik er niet echt een hoofdstel of touw voor nodig. Op het strand en in het bos is er geen verkeer, dus vind ik het veilig genoeg.”

Kiara van Grevenbroek en Namala.

Temperamentvol

Over het karakter van haar paard vertelt de amazone: “Ze is heel temperamentvol. ze is half arabier en half KWPN’er. Ze heeft heel erg een voorkeur voor mensen, ze weet precies wie ze wel of niet mag. Zo is er wel eens een accupuncturist op stal geweest, die viel ze eerst nog net niet aan. Maar toen ze ergens last van had, mocht zij ineens wel bij haar komen. Maar in principe is het: als ze je niet mag, dan mag ze je ook echt niet. Ze wil dan ook echt altijd dat alles op haar manier gaat. Maar naar mij is ze heel zachtaardig en geeft ze alles aan met haar ogen. Een blik in haar ogen en ik weet wat voor dag ze heeft.”

Verkeerde vraag

Op dit moment heeft Van Grevenbroek 10 paarden staan, die allemaal hun eigenaardigheden hebben. “Het zijn paarden die niemand meer moest of die opgegeven waren. Door Namala heb ik hier mijn werk van gemaakt; ik ben nu onder andere gedragsdeskundige. Ik kwam er heel erg achter dat een paard niet van zichzelf zo is. Als ruiter is het jouw taak om je paard te leren begrijpen. Wanneer je een vraag stelt aan het paard, en het paard doet niet wat je wil, dan stel je de verkeerde vraag of dan stel je de vraag verkeerd”, stelt ze. “Bij ieder paard opnieuw moet je weer de gebruiksaanwijzing vinden. Als je daar niet voor open staat, dan gaat het je niet lukken.”

Liefde en vertrouwen

“Ik heb ook een paard staan die zich onder het rijden achterover liet vallen tijdens het steigeren”, vervolgt ze. “Na veel rust en geduld loopt zij nu in het Z2. Het is alsnog een heel bijzonder paard met een apart karakter. Maar als je open bent, en zegt dat ze mag zijn wie ze is, als je haar heel veel liefde en vertrouwen geeft, dan geeft ze dat terug.” Over haar doelen vertelt ze: “Ik zou heel graag Grand Prix rijden, maar wel met een paard met een verhaal. Alleen maar om te bewijzen dat het aan de ruiter ligt, en niet aan het paard. Ook wil ik graag mijn eigen revalidatie-/trainingscentrum voor paarden met problemen.”

Ze besluit: “Ik wil vooral in de paardensport laten zien dat het anders kan, en dat het soms ook gewoon tijd kost. Mensen vragen mij wel eens waarom ik mijn paarden niet verkoop als ze iets niet doen. Ik weet dat ze het uiteindelijk gaan doen. Niet vandaag, niet morgen, maar uiteindelijk wel en dan wil ik degene zijn die er op zit.”

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit / Tessa Bezemer

In samenwerking met Chantal Rijkhoff geef ik eens per kwartaal een Consultdag. Chantal is dierenarts, chiropractor en acupuncturist, ook werkt zij met medical taping en dry needling. Daarnaast staat zij bij mij op stal, traint ze bij mij en checkt (indien nodig behandelt) zij mijn paarden iedere maand. Dit doen wij op deze manier zodat zij vroegtijdig ieder kleinigheidje kan ontdekken zodat kleine dingen niet kunnen uitmonden in grote blessures.

Door de jaren heen heb ik menig ‘probleempaard’ in handen gehad en weer op de rit gekregen. Ik vind het onwijs gaaf om een paard dat als zodanig wordt bestempeld en de eigenaar die vaak ten einde raad is, weer bij elkaar te brengen waardoor beide weer (van elkaar) kunnen genieten.

Paarden worden vaak bestempeld als zijnde ‘probleempaard’. Het paard is echter zelden het probleem. Het paard heeft namelijk geen probleem met het gedrag dat het vertoont, het is de mens die hier problemen aan ondervindt.

‘De vijf typen’

Eigenlijk is er altijd een oorzaak te vinden voor probleemgedrag. Naar mijn mening is een paard een meewerkend dier, dat graag zijn best doet voor je. Uiteraard zijn er uitzonderingen, net als bij mensen heb je natuurlijk te maken met verschillende karaktereigenschappen. Wij delen de paarden (evenals mensen en honden bijvoorbeeld) in, in vijf verschillende typen: hout, vuur, aarde, metaal en water.

Ieder type kent zijn eigen karaktereigenschappen, sterkten en zwakten. Zo zal een houttype snel de strijd aangaan met alles, inclusief zichzelf en wordt een watertype snel gedreven door angst. Dit geldt overigens wanneer zij niet in balans zijn. Ook is het natuurlijk belangrijk wat voor type je zelf bent en of dit met elkaar ‘klikt’. Mocht je hier meer over willen weten dan kan ik je het boek ‘De vijf typen’ door Eric Laarakker van harte aanbevelen, het kan je heel veel helderheid verschaffen.

Op het moment dat een paard dus probleemgedrag vertoont kun je er eigenlijk vanuit gaan dat er iets niet in orde is. Een paard kan immers niet praten, dus het zal zijn ongenoegen op een andere manier duidelijk moeten maken. Er zijn twee soorten oorzaken, namelijk de fysieke en gedragsmatige.

Geef je paard een stem

Bij fysiek kun je denken aan pijn, beperkt zijn in de beweging, een slecht passend zadel, slechte voeten enzovoorts. Bij gedragsmatig kun je denken aan alles waar geen fysieke oorzaak (meer) voor te vinden is. Ervaar jij een probleem? Onderneem dan vandaag nog actie! Geef jouw paard een stem en luister!

Wat ik in de praktijk nog steeds veel tegenkom is dat paarden staken, met de staart slaan, singelnijd/ dwang hebben, niet voorwaarts zijn, bijten, chagrijnig zijn, bokken, vluchten en steigeren. Deze paarden worden dan afgeschilderd alsof ze dominant zijn, gewoonweg eigenwijs of zelfs een ‘rotknol’. Ik geloof hier niet in.Equinova clinic

Vandaar dat wij zijn begonnen met het geven van de Consultdagen. Op deze dagen kunnen de mensen bijna gratis komen met hun ‘probleemgeval’. Zowel Chantal als ik bekijken het probleem en beslissen samen ofwel Chantal gaat achterhalen of en waar er een fysiek probleem aan het gedrag ten grondslag kan liggen of dat ik aan de slag ga met het gedragsmatige stuk.

Consultdag

Bijna gratis! Wat heb je te verliezen? Schrijf je vandaag nog in!

Onze Consultdag van dit jaar stond gepland in januari, toen hebben we deze moeten verzetten vanwege alle sneeuw die dag. Wat wil het toeval, weer exact op de dag in februari viel er weer een pak sneeuw. Gelukkig heeft dit keer iedereen de sneeuw getrotseerd en kon onze dag doorgang vinden.Equinova-winter

We hadden te maken met uiteenlopende problemen, een paard dat de eerste 20 minuten niet naar voren wilde en al bokkend en stakend dit kenbaar maakte. Van een paard met singelnijd, tot een paard met wedstrijdspanning wat resulteert in onregelmatig lopen tot een paard met maagzweerproblemen enzovoorts.

Professionals

Ook waren verschillende eigenaren al bij professionals geweest, maar hier bleek niet altijd iets uitgekomen te zijn. Laat je niet zo maar weg sturen met commentaar waar jij je twijfels bij hebt!

We hebben alle paarden uitgebreid bekeken, ook het publiek nemen we hierbij mee. “Wat zien jullie?” “Is het paard regelmatig, welk been niet?” “Hoe hoort een zadel te liggen, waar let je op?” “Waarin lijkt de beweging beperkt?” “Wanneer treedt er gedragsverandering op?” “Wat voor signalen geeft het paard af?” zijn enkele van de vragen die we behandelen.Equinova-menwagen

Wat opvalt is dat de mensen vaak iets anders zien, het oog van de een valt op iets opvallends, het oog van de ander op het kleinste detail. Ook qua onregelmatigheid lijken er veel verschillen te kunnen worden ontdekt. Door op deze manier met elkaar naar een probleem te kijken, dit te ontleden, is heel erg leerzaam!

Advies

We hebben iedereen van goed advies kunnen voorzien. Wat mij persoonlijk weer opviel, is dat er bij ieder paard met een probleem een fysieke oorzaak te vinden was. PAARDEN ZIJN WERKWILLIGE DIEREN, ALS JOUW PAARD NIET MEEWERKT, IS ER HEEL VAAK IETS AAN DE HAND! Laat je niet wegsturen door een professional en echt ik hoor het helaas echt, een dierenarts die zegt: “Die dominante merrie, die moet je er gewoon eens flink doorheen slaan!” Een instructeur die zegt: “Gewoon stevig aanpakken die rotbok!” en ga zo maar verder.

Wij hopen door het delen van onze expertise op dit gebied het bewustzijn van de mens te vergroten en hierdoor het leven van de paarden te veraangenamen, dat is onze doelstelling voor deze (bijna) gratis Consultdagen.

Help jij mee in onze missie? Zorg dat je erbij bent, neem iemand mee en deel dit bericht!

Wil jij in aanmerking komen voor deze dag? Schrijf dan een mailtje naar [info@equinova.nl]info@equinova.nl  met hierin jouw probleem in het kort uitgelegd en wie weet nodigen we jou uit om gezamenlijk uit te zoeken waar dit gedrag vandaan komt en hoe je het kunt oplossen. Ook wanneer je wilt komen kijken ben je van harte welkom nadat je jezelf hebt aangemeld via de website www.equinova.nl/contact/agenda/  Ook de nieuwe data zijn hier te vinden, met als eerste 22 april 2017. Voor meer informatie zie de website van Equinova.

Nicky Star

P.S. Denken jullie nog aan dat prachtige boek dat straks voor jullie klaar ligt als je even de tijd neemt om drie vragen te beantwoorden. Zeg nu eerlijk, wat is nu drie minuten van je tijd voor een fantastisch boek, waar je straks een gesigneerd kopie van ontvangt, helemaal voor niets! Happy, healthy, wealthy & wise, ik teken ervoor!

 

Nicky Star is dressuuramazone, instructrice, jurylid en moeder van twee zonen. Ze runt in Hoeven haar dressuurstal Equinova. Ze behaalde zowel haar ORUN diploma’s (t/m niveau 4) als de freestyle instructeursopleidingen niveau 1 & 2 bij Emiel Voest. Naast het geven van instructie, verzorgt ze ook regelmatig allerlei soorten trainingen. Meer weten: www.equinova.nl

Foto’s: Privébezit

0 165
Karakter
Hoe zit het met het karakter van het Nederlandse dressuurpaard?

Soms is het verstandiger om een groen, lastig of gecompliceerd paard uit te besteden aan een professional. Iemand die van het africhten zijn beroep heeft gemaakt. In het laatste nummer van de Hoefslag brengen we drie van dergelijke topafrichters in beeld. Zij vertellen over hun werkwijze, die keer dat het (bijna) niet goed afliep en over de kick van het weer op de rit krijgen van een probleempaard. 

Naar aanleiding van dit verhaal stellen we de volgende vraag in onze nieuwe poll. Denk jij dat zogenaamde probleempaarden in praktisch alle gevallen worden gecreëerd? Geef je mening en stem op de poll aan de rechterkant van deze pagina (desktopsite).
– Ja, je krijgt eigenlijk alleen een probleempaard als gevolg van verkeerd gebruik.
– Nee, bij probleempaarden speelt naast verkeerd gebruik ook vaak het karakter een rol.

 

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer