Tags Posts tagged with "portret"

portret

0 2861
Hans Peter Minderhoud - Dream Boy Show De Beste Ruiters van Europa KWPN Hengstenkeuring 2015 © DigiShots

Met zijn schoonheid, charme en talent verovert de KWPN-hengst Dreamboy vele harten. Niet alleen in de ring valt hij op; hij staat ook te boek als vader van succesvolle, paarden. Hoog tijd voor een portret in Hoefslag.

0 553
Carl Hester - Uthopia FEI European Championships 2013 © DigiShots

Afgelopen weekend stal hij de show tijdens een clinic, samen met groom Alan Davies: de Olympische hengst Uthopia. De Metall-zoon werd aan de hand aan het publiek gepresenteerd, en zag er beter uit dan ooit.

Wie hem ook aardig vastlegde, is kunstenaar/fotograaf Matthew Seed. Hij deed daarmee een hommage aan de vijftienjarige KWPN-hengst die deel uitmaakte van het gouden Britse Olympische team van 2012 met Carl Hester. Bij het maken van het portret liet Seed zich inspireren door de schilder George Stubbs, door te spelen met het licht. De glanzende vacht van Uthopia komt daardoor extra uit de verf. ‘Zelfs met Photoshop krijg je niet zo’n mooi effect.

‘Het was niet zo makkelijk om de hengst zo te ‘vangen’, aldus de kunstenaar. ‘Paarden zijn prachtige dieren om te fotograferen, maar je moet eerst wel hun vertrouwen winnen. Eerst moet je een beetje een band met ze opbouwen om hun persoonlijkheid vast te kunnen leggen.

Matthew Seed heeft meer dan 25 jaar ervaring in de mode en beeldende kunst. Hij werkte al in opdracht van de National Stud, Zara Philips, Trevor Breen en Laura Collett en legde verschillende beroemde sport- en renpaarden vast.

Horseandhoud/Hoefslag

Foto: DigiShots

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 17)

0 1194

De afgelopen maanden lieten Michel Hendrix en Baileys zien dat ze het allerhoogste niveau aankunnen. Na twee Grand Prix-overwinningen en een top tien-notering in Calgary dwongen ze een plek in het Olympische kader af.

‘Zo’n rit vergeet je nooit weer, mijn eerste viersterren winst ooit’, aldus de ruiter van Stal Hendrix van zijn vader Paul en oom Emile na zin winst in de CSI4* van Bolesworth. ‘Onze barragerit verliep optimaal, waardoor we ruim twee seconden sneller waren dan de nummer twee. Baileys is een enorm meewerkend paard, en die barrage lag hem goed, met zijn grote galop.’ Vrij snel na Bolesworth volgde de CSI3* Grote Prijs van de Provincie Gelderland. ‘Dat was minstens zo mooi, in eigen land’, aldus Michel. ‘Ik ga ervan uit dat er nog meer fijne concoursen met Baileys zullen volgen. Er is veel interesse in hem, maar ondanks dat we een handelsstal zijn en in principe alles te koop is, hebben we besloten om Baileys voorlopig aan te houden. Ik heb toch aardig wat tijd in hem geïnvesteerd en nu we in het A-kader zitten, wordt het interessant om te kijken wat dat brengt.’

Uitproberen

Paul Hendrix was in 2014 getipt over ‘die grote Indoctro-vos van dat meisje’ en namen contact op met zijn vorige amazone, Jessica Nijssen, die Baileys naar 1.35m-niveau had opgeleid. Michel Hendrix: ‘We waren al een tijdje op zoek naar een goed paard om mee door te groeien naar het hoogste niveau. Baileys leek zo’n paard, hij springt met vermogen en met verstand. En met zijn leeftijd van acht jaar was hij klaar om min of meer meteen mee te presteren.’ Jessica kwam naar Kessel om hem te laten rijden en Michel had meteen klik met Baileys. ‘Hij is met rijden altijd wat druk met zijn staart en heeft vaak zijn oren in zijn nek. Ik had dus wel m’n vraagtekens, maar hij geeft een heel ander gevoel dan je misschien aan de hand van het beeld zou denken. Hij wil graag werken en liet inderdaad de goede sprong zien die we verwachtten.’ Ook Jessica had meteen vertrouwen in de combinatie Baileys-Michel. ‘Met hem was het heel anders dan toen een andere potentiële koper hem reed. Michel liet hem in zijn waarde en dan loopt hij het fijnst. Aan hem wilde ik mijn paard wel verkopen.’

Het hele verhaal over Baileys lezen? Het november-nummer van Hoefslag met zijn portret ligt vanaf vandaag in de betere boekhandel. Of word abonnee via onze speciale aanbieding en ontvang de Hoefslag thuis!

Error, group does not exist! Check your syntax! (ID: 17)

0 1852

Vorig jaar werd Leopold van Asten Nederlands kampioen met de fanatieke VDL Groep Zidane N.O.P. Dit jaar voegde hij brons aan zijn palmares toe. In de nieuwste Hoefslag een portret van de fanatieke Heartbreaker-zoon, die op de longlist van Rob Ehrens staat voor een plek in het Olympische team.

De ruiter van VDL Groep bestempelt zijn paard als een ‘aparte’. Hij doelt daarmee niet alleen op zijn springtalent, maar ook op het karakter van Zidane. ‘Zidane is een paard met een gebruiksaanwijzing, maar aan zijn kwaliteit heb ik nooit hoeven twijfelen. Hij springt zo gemakkelijk! Met de zwaarste parcoursen heeft hij geen enkele moeite.’ De ruiter noemt Zidane een uitdaging om te rijden. ‘Hij is een grote puber, maar is nooit gemeen. Het is een dun lijntje met Zidane: hij moet je respecteren, maar ook vertrouwen in je hebben zodat hij kan ontspannen, dus je kunt nooit te veel druk op hem uitoefenen. We hebben samen een balans gevonden.’

Volgens Leopold is Zidane een paard dat veel werk nodig heeft. ‘Hij is altijd fris en niet moe te krijgen. Ik weet wel dat hij misschien niet de mooiste manieren heeft op de sprong, maar dat ervaar ik als ruiter niet als een nadeel. Hij gaat er toch wel overheen, hoe hoog en breed het ook staat.’ Het Nederlands Kampioenschap in 2015 was zijn mooiste wedstrijd met Zidane. ‘In La Coruña stond het heel zwaar en ging het om een smak geld, maar om in eigen land op het podium te staan, samen met Wim (van de Leegte, red.) en voor eigen publiek, dat is heel bijzonder. Op het NK moet je ook nog eens drie dagen lang tóp presteren en kun je je geen enkele mindere proef veroorloven.’

Nu mag de blik van Leopold op Rio realistisch genoemd worden. ‘Vorig jaar waren we reserve voor het EK-team; nu moeten we maar eens echt laten zien wat we waard zijn!’

Wil je alles weten over VDL Groep Zidane N.O.P.? Lees het in de nieuwste Hoefslag, verkrijgbaar in de boekhandel of via de webshop.

Tekst: Christine Dijk
Foto: Remco Veurink

0 665

Met Jur Vrieling en daarvoor met Jessica Kuerten is Arezzo VDL een van de meest opvallende springhengsten op de internationale wedstrijden: altijd gretig, altijd mooi in de manieren. Hij won de eerste helft van dit jaar geweldig veel; op Indoor Brabant was hij de snelste op vrijdagavond en in Scandinavië was hij vooraan te vinden. Afgelopen weekend voegde hij een tweede klassering in de CSI3* Grote Prijs van Drammen aan zijn palmares toe.

‘Net een politiepaard’

‘Er is gewoon niks negatiefs over Arezzo VDL te verzinnen’, zijn zowel Jessica Kuerten als Jur Vrieling van mening. ‘Hij springt altijd hetzelfde, of hij nu over een meter of 1.60m gaat. Daarbij is het een paard met een ongelooflijk fijn karakter. Hij wil het zo graag goed voor je doen en is verschrikkelijk makkelijk en lief.’ Dat laatste blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat Arezzo graag poseert op foto’s als hij gewonnen heeft. Trots blikt hij in de camera. Sponsors kunnen rustig bij hem staan totdat de fotografen klaar zijn. ‘Hij weet op zo’n moment dat hij het goed gedaan heeft en geniet van de aandacht. In een volgend leven wordt hij politiepaard’, meent Jessica. En Jur: ‘Je kunt er een kind mee wegsturen denk ik. Maar in de ring weet hij wat er moet gebeuren en geeft hij zich voor meer dan honderd procent!’

‘Abnormaal voorzichtig’

Jur was blij dat hij Arezzo te rijden kreeg, ruim een jaar geleden. ‘VDL Bubalu nam afscheid van de sport en op dat moment kwam Arezzo bij ons op stal. Jessica had natuurlijk indrukwekkend met hem gepresteerd; we wisten wat hij kon. In het begin moest ik wel aan hem wennen. Hij wil graag dicht bij de sprong afzetten en ik probeerde dat te veranderen. Jessica heeft me een keer wat tips gegeven en dat heeft geholpen. Inmiddels weet ik dat ik erop kan vertrouwen dat hij geen fout maakt, omdat hij zo snel van de grond is. Nu is Arezzo een paard dat ongelooflijk veel wint en dat is met name te danken aan het feit dat hij abnormaal voorzichtig is en koste wat het kost van het hout af wil blijven.’ Hij vervolgt: ‘Op stal en in de omgang is het een echte lieverd. Het is een paard dat er om vraagt om aangehaald te worden. Hij staat altijd met zijn hoofd naar buiten te kijken naar wat we uitspoken. En zeker weten dat hij even een aai over z’n neus krijgt als we langslopen.’

In de nieuwste Hoefslag een portret van Arezzo VDL. Dit nummer ligt nu bij de betere boekhandel of is online te bestellen.

Tekst: Christine Dijk
Foto: Remco Veurink

0 2269

Een paard waar je kippenvel van krijgt, dat is Glock’s Zonik. De hengst loopt de sterren van de hemel in de Lichte Tour met Edward Gal, en we kunnen niet wachten om hem te zien schitteren in de Grand Prix.

Zijn ruiter dicht hem alle talent van de wereld toe. En iedereen kan het zien: Glock’s Zonik is een ster. De donkere beauty is een kei in verruimen, verkorten, oprichting, en het is alsof hij springveren onder zijn hoeven heeft, zo hoog komt hij van de grond. Hij verscheen de afgelopen jaren slechts enkele keren in de ring, maar lijkt nu al een crack.

Eind 2012 verhuisde de zoon van Blue Hors Zack naar Nederland, nadat hij in Denemarken imponeerde op het kampioenschap van de vierjarige dressuurpaarden. Hans Peter Minderhoud reed Zonik in de aanloop naar en op het WK in Verden 2013, waarvoor hij een wildcard kreeg van het DWB. Hij eindigde op een achtste plaats in de kleine finale, met een 9,5 voor de draf. Hans Peter: ‘Ik had hem maar een paar keer meegenomen vóór het WK en toen liep hij heel fijn. Maar daar in Verden vond hij het spannend genoeg -zoveel ervaring had hij immers niet- waardoor er wat hakkeltjes in de proef slopen. Over de benen was hij echter een klasse apart. Het was duidelijk dat hij veel potentie had; hij moest gewoon de tijd krijgen.’ Zijn partner nam de teugels over. ‘Het was een kwestie van hem sterker maken en niet te snel gaan’, vertelt Edward. ‘Hij biedt alles aan, dus dan moet je oppassen dat je niet teveel vraagt. Hij vindt werkelijk niks moeilijk en heeft een waanzinnig meewerkend karakter. Hij wil wel eens wat gluren naar andere paarden, vooral naar de hengsten, dan kan hij echt heel boos kijken. Niks schrikt hem af; hij vindt zichzelf heel stoer. Het is een paard met lef en je moet hem eerder afremmen dan aansporen.’ De eerste officiële wedstrijd voor het duo werd Indoor Brabant 2015. Sinds Verden was Zonik niet van huis geweest, op een oefenrondje een week voor  deze wedstrijd na. Zonik, inmiddels flink uitgezwaard, maakte een verbluffend debuut in de Prix St. Georges. Met de topscore van 78,289% won het duo de rubriek voor goedgekeurde hengsten. Hij toonde zich in de Brabanthallen een ruwe diamant. Eentje die vakkundig geslepen wordt door de dressuurmeester op zijn rug.

In het aprilnummer van Hoefslag het portret van Glock’s Zonik, van veulen tot nu.

Tekst: Christine Dijk
Foto: Remco Veurink

0 603

Hij was altijd al een belofte, maar  2015 was ‘zijn’ jaar: Conrad de Hus won zilver op het EK met de Belgische ruiter Gregory Wathelet en werd getipt als een van de favorieten voor Rio. Begin deze maand werd echter bekend dat de hengst verkocht is aan HH Stables en gereden zal worden door Quinten Judge. Vlak voor de verkoop dook Hoefslag in het leven van Conrad en schreef een portret.

Toen Conrad bijna acht jaar was, werd hij toevertrouwd aan de Franse topruiter Michel Robert om hem verder op te bouwen. Na enkele nationale wedstrijden was het internationale debuut daar. Robert nam de hengst mee naar de Sunshine Tour om hem twee achtereenvolgende weekenden in 1.35-1.40m-parcoursen te starten. Hoewel hij zich twee keer wist te plaatsen, was de ruiter niet overtuigd van de kwaliteiten van Conrad. Zo kwam de hengst in mei 2013 bij Wathelet op stal. ‘Hij had een enorme potentie’, vertelt de Belg. ‘Toen ik hem uitprobeerde, vond ik hem echt geweldig en kon ik niet wachten om hem verder op te leiden en uit te brengen. Het voelde meteen alsof hij snel klaar zou zijn voor het allerhoogste niveau. Het grote voordeel van Conrad was dat hij een geweldige opleiding had genoten. Hij was rustig klaargemaakt op Haras de Hus, waardoor ik er weinig werk aan had. Ondanks dat hij veel minder wedstrijden had gelopen, liep hij in de pas met de andere paarden van zijn leeftijd bij mij op stal die ik al veel langer reed.’

Twee jaar later had de hengst zich ontwikkeld tot de topper van Wathelet’s stal. Met name de dubbel foutloze ronde in de Nations Cup van Aken in 2014 was indrukwekkend. De hengst was met zijn negen jaar een van de jongste paarden die meeliepen in de wedstrijd die bekend staat als een van de zwaarste ter wereld. Hij klaarde de klus met ogenschijnlijk gemak, waarmee hij België aan de zege op de Aachener Soers hielp.

Ook Wathelet omschrijft Conrad als een heel gemakkelijk paard. ‘Daarom kon ik ook relatief snel meedoen op het hoogste niveau met hem en de ring in Aken binnenrijden. Bij een meer gecompliceerd paard denk je daar nog wel even over na. Hij heeft veel kracht en kwaliteit en hij heeft een grondige hekel aan fouten maken.’

Meer lezen? Het volledige verhaal over Conrad de Hus staat nu in Hoefslag.

Tekst: Christine Dijk
Foto: Remco Veurink

0 544

Springcrack Van Gogh heeft alles mee. Drie goede gangen, een soepel lijf, prachtige springmanieren en hij is ook nog eens bloedmooi. Vorige maand sprong hij naar de winst én 250.000 euro bonus op de Hong Kong Masters met zijn ruiter Marco Kutscher. Niet alleen presteert de zoon van Numero Uno zelf buitengewoon over het hout, ook zijn kinderen vallen op. Reden voor het KWPN om hem het felbegeerde keurpredicaat toe te kennen.

Hij glimt je tegemoet in zijn box op stal De Wiemselbach van Hans en Daan Horn, Van Gogh. Gespierd lijf, prachtig koppie, stoere blik. Daar staat een top springpaard en een top dekhengst. ‘Hij laat zich wel gelden als hij hier is’, vertelt Daan. ‘Hij vindt zichzelf heel wat en gelijk heeft ‘ie.’ Van Gogh staat bij Marco Kutscher, maar komt af een toe een week terug op zijn oude stal in Ootmarsum. Dan moet er sperma gevangen worden. Want de veertienjarige KWPN-hengst is populair, zowel in eigen land als daarbuiten. Hij is goedgekeurd voor de Duitse stamboeken en vooral in ons buurland weten de fokkers hem te vinden. Nakomelingen van Van Gogh kenmerken zich door hun mooie modellen, goede bewegingen, rijdbaarheid en springmanieren. Daarnaast zien we ook kinderen van Van Gogh in de internationale eventing- en dressuursport. Bekendste voorbeeld van een Van Gogh die opvalt tussen de witte hekjes is Cosmo (mv. Frühling) van Sönke Rothenberger, die vorig jaar in de Grand Prix debuteerde met hoge scores en in het Duitse olympische kader zit.

Stalamazone Caroline Müller leidde Van Gogh op tot en met driesterren niveau. De hengst is absoluut haar favoriet: ‘Hij is knap, lief en een droom om te rijden. “Vannie”, zoals we hem noemen, is soepel, snel, scherp en denkt met je mee. Hij is altijd fanatiek! Waar ik heel erg met hem aan werkte en nog steeds -als hij hier staat rij ik hem- is de controle. Hij is heel fel. Dat is leuk, maar ook lastig. Met Marco heb ik de afspraak dat ik hem meeneem op oefenconcoursen, vooral om daar aandacht aan te besteden. Het is een heel fris en vrolijk paard, eentje waar je zelf ook blij van wordt als je erop zit. En trouwens ook als je er niet op zit, dan heeft hij ook altijd goeie zin.’ Ze roemt het karakter van Vannie. ‘Ik kon alleen met hem op concours en dat zou ik echt niet in m’n hoofd halen als hij niet te hanteren was.’

Lees het hele verhaal over Van Gogh in de Hoefslag-special Springen.

Tekst: Christine Dijk

Foto: LGCT

0 1555

De zwarte beauty Desperados FRH betovert vele dressuurliefhebbers met zijn lichtvoetigheid en ijver. Samen met Kristina Bröring-Sprehe vormt hij een elegante combinatie die op het EK in Aken vorig jaar bijna Charlotte Dujardin met Valegro naar de kroon stak. In Hoefslag 1-2016 een portret van de hengst.

‘Hij zag eruit als een gedicht’, weet Claus Schütt, bij wie Desperados in 2001 geboren werd, nog goed. Zijn vader Hermann (82) staat aan de wieg van hun landbouwbedrijf in Hemmoor, waar ook een aantal fokmerries staat. ‘Schuine schouder, correct beenwerk, gitzwart en een koppie als was het gebeeldhouwd. Een veelbelovend veulen herken je meteen!’ Desperados groeide voorspoedig op en werd klaargemaakt voor de hengstenkeuring in Verden. De keuring draaide uit op een deceptie. De hengst was niet fit op de tweede dag en werd niet gekeurd. Toch trok hij de aandacht van Paul en Albert Sprehe. Ze kochten de jeugdige zwarte op de veiling voor 104.000 euro, het hoogste bedrag dat voor een niet-gekeurde hengst werd neergeteld. Toen Desperados een half jaar later onder het zadel gepresenteerd werd, werd hij alsnog met een premie goedgekeurd. ‘We hadden een onvoorwaardelijk vertrouwen in de hengst’, vertelt Paul Sprehe. ‘Hij kwam onder de man goed tot zijn recht. Naast zijn prachtige gangen was van het begin af aan zijn instelling geweldig.’

Kristina Sprehe, dochter van Paul Sprehe, nam de teugels van de zwarte hengst over in 2010, nadat hij tot en met de Grand Prix opgeleid en uitgebracht was door Holga Finken en Falk Rosenbauer. Over haar eerste kennismaking met Desperados onder het zadel was de amazone niet enthousiast. Sprehe: ‘Hij ging niet echt zoals ik het me had voorgesteld. Hij was gewend aan een man op zijn rug en was aan de sterke kant. Toch zette hijhet knopje snel om en nu is het een droom om dagelijks met hem te werken. ’ Desperados verraste zijn amazone bij hun wedstrijddebuut, een nationale wedstrijd in Ankum. Ze maakte kennis met zijn wedstrijdmentaliteit. ‘Ik vergeet nooit meer mijn eerste uitgestrekte draf met hem in de ring. Desperados zette de turbo aan en leek op te stijgen. Ik wist niet wat er gebeurde!’

Het hele verhaal over Desperados lees je in Hoefslag 1-2016. Deze uitgave ligt nog tot en met 4 februari in de winkel. Natuurlijk kun je het nummer nog wel online bestellen. 

Tekst: Christine Dijk

Foto: Remco Veurink

Ingrid Klimke
Ingrid Klimke en Hale Bob (foto: Remco Veurink)

Horseware Hale Bob was afgelopen jaar het beste eventingpaard van de wereld, zo wijzen de uitslagen op de internationale wedstrijden uit. Met zijn amazone Ingrid Klimke won hij onder andere de viersterren wedstrijd in Pau en werd hij tweede in die van Badminton. Hij hielp Duitsland aan EK-goud in Blair Castle dit jaar. Hoefslag dook in het leven van de elfjarige Oldenburger ruin, van veulen tot nu.

In augustus 2009 kreeg Ingrid Klimke Hale Bob op stal. ‘Een vriendin van me wees me op die leuke en talentvolle vijfjarige. Ik was in eerste instantie vooral geïnteresseerd omdat Hale Bob een nakomeling van Helikon xx was, een volbloed die de naam had goede eventingpaarden te geven en die ook de vader was van mijn eigen Seacookie, die ik in die tijd nog reed. “Bobby”, zoals we hem al snel noemden, deed niet voor hem onder wat betreft springtechniek, vermogen en galop, daarom kochten we hem. Zelf heb ik er niet op gezeten; ik was toen zwanger van onze tweede dochter. Maar mijn man vond hem leuk. Hij is ook degene die hem reed toen ik met een dikke buik zat. Eerst hebben we hem echter gecastreerd. Bobby had nogal wat praatjes en hij was niet goedgekeurd, dus hengst houden had niet veel zin. Ons doel was tenslotte de sport.’

Over zijn karakter is de amazone lovend. ‘Er is geen liever paard dan hij. Hij is altijd vrolijk en lief. Op stal is hij heel aanhankelijk. Hij is ongecompliceerd, gek op aandacht en gedraagt zich als een grote hond. Onder het zadel is hij prettig, looplustig, sensibel, maar ook gemakkelijk en gelijkmatig. Het is een rustig en relaxt paard. Dat is een voordeel in de dressuur. Toch moet je wel eens een beetje met hem uitkijken. Die bokkensprongen maakt hij nog steeds als hij lekker in zijn vel zit. In de cross is hij in zijn element. Hij is ‘clever’; kijkt goed mee en zoekt de hindernissen op. En hij is heel zelfverzekerd. Met zijn goede en economische galop en zijn moed is het een ideaal eventingpaard. Bobby is een vechter in het terrein, dat is zijn kracht.’ (Tekst: Christine Dijk)

Het hele verhaal over Hale Bob lees je in de nieuwe editie van Hoefslag.

Foto: Remco Veurink

Volg ons!

102,097FansLike
0VolgersVolg
7,057VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer