Tags Posts tagged with "Pony"

Pony

Malon Toirkens is pas negen jaar oud, maar rijdt al sinds dat ze vier is. Pas sinds maart heeft ze haar 24-jarige pony Robby, die een hele metamorfose heeft ondergaan. Na een succesvolle start in de B, hoopt ze nog veel van haar leermeester op te steken.

“Ik reed op de manegepony’s en op een gegeven moment had ik een bijrijdpony, maar die werd verkocht. Toen heb ik eerst nog een hele lieve Haflinger geleased, totdat Robby op vrij kwam om te leasen. Ik had al meteen een klik, ondanks dat hij best chagrijnig kon zijn.”

Wederzijdse klik

“Hij werd voor gereden door zijn vorige rijdster, omdat hij er nog wel eens iemand afgooide. Eigenlijk was dat niet nodig, want ik kon er zo mee weg rijden. Hij probeerde mij wel even uit,maar ik heb even vertelt dat dat niet de bedoeling was. Er was meteen een klik van mij naar Robby toe, maar ook andersom. Hij is heel lief.”

Pensioen?

“Hij is al 24, maar voelt zich vier. Robby wil gewoon graag aan het werk. Als hij ziet dan een andere pony gevlochten of in de trailer geladen wordt, dan wil hij dat ook. En ik zet hem wel aan het werk. Hij is nog lang niet aan zijn pensioen toe.”

Anky

“In de lessen ben ik voornamelijk bezig met tempowisselingen en overgangen. Daarnaast kijk ik vaak op Youtube hoe je een bepaalde oefening moet rijden en dan probeer ik dat daarna met Robby. Samen met mijn instructrices Dieneke en Sylvia kom ik er dan meestal wel uit. Robby wil heel graag lopen en ik wil heel veel van hem leren. Dat past super. Robby is helemaal opgebloeid nu ik lekker met hem aan het werk ben.  Mijn doel is om M1 met hem te rijden. Later als ik groot ben, wil ik graag net zo goed als Anky worden”, besluit het jonge talentje.”

Boffen

Moeder Joyce vult aan: “We boffen enorm met een pony als Robby voor Malon. Malon is vroeg begonnen met rijden, maar dat kwam omdat we haar gewoon niet tegen konden houden. Ze wilde zo graag rijden en bleef er maar om vragen. Ik denk dat ponyrijden en verzorgen heel goed is om het verantwoordelijkheidsgevoel bij kinderen te ontwikkelen. Niet alleen voor de dieren, maar ook voor je spullen. Je moet met alles gewoon netjes omgaan, wil je er lang van kunnen genieten.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

 

De elfjarige Tyrzah Smolders heeft haar zevenjarige C-pony Goofy al 2,5 jaar. De achttienjarige leerpony Miss Bond heeft ze pas sinds januari. Beide pony’s zorgen ervoor dat Tyrzah veel kan leren en plezier heeft in het rijden.

“Het was een lange zoektocht naar mijn eerste pony. Totdat we op een adres kwamen, waar ze meerdere pony’s te koop hadden. Daar stond Goofy ook, maar hij was best wild. Het was dus niet verstandig op er op te gaan. Ik had dus niet meten een klik. Toch toen we de tweede keer gingen kijken en ik er wel op ging, was er meteen een klik.”

Clowntje

“Met Goofy ben ik nu hard aan het oefenen voor onze eerste wedstrijd. We zijn bezig met mooie ronde voltes en het aan de teugel leren lopen. Goofy s echt een clowntje en doet de gekste dingen. Zo ging ik een keer met hem springen, maar daar is hij nog niet zo handig in. En opeens stonden we met de hindernis tussen zijn voor- en achterbenen. Hij is altijd vrolijk.”

“Zij geeft mij vertrouwen”

“Miss Bond is een D-pony en kochten we van dezelfde eigenaar als Goofy. Zij heeft al Z gelopen en ik kan veel van haar leren. Ik had met haar wel gelijk een klik. Ze is heel lief en geeft mij veel vertrouwen. Zij vindt springen heel leuk en leert mij dat echt. Ik hoef ook niet bang te zijn dat ze stopt of zo. Binnenkort rijd ik met haar mijn eerste dressuurwedstrijd in de B. Met Miss Bond wil ik me heel graag selecteren voor het NK.”

Zonder zadel

“Met beide pony’s maak ik ook buitenritjes. Goofy is op buitenrit juist heel braaf. Vaak zit ik er ook zonder zadel op. Ik merk dat ze het lekker vinden om te knuffelen en aandacht te krijgen. Als ik kom hinniken ze altijd en dat deze ze in het begin niet. Met Goofy heb ik ook ponykampen gedaan en dat wil ik ook graag met Miss Bond doen. En later zou ik heel graag dressuuramazone willen worden.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit/Fien van der Vooren

De vijftienjarige Meike de Jonge rijdt de even oude D-pony Dinteequa van het Ponyparadijs nu zo’n anderhalf jaar. Na twee maal de titel Drents kampioen in de wacht te slepen, waren zij succesvol met top tien klasseringen op het NK. Toch waren er nóg mooiere momenten met haar pony.

“Ze is een eigenwijze pony en ze schrikt best snel, maar als je haar gewoon door rijdt, komt het helemaal goed. Ze is heel lief en echt een stoer ‘dinkie’. Ze is een Arabier en kan in de draf lopen alsof ze zweeft, waarbij ze haar benen hoog optilt.”

Precies

“Ik krijg les van Jolanda de Nekker, Loes Corsel en mijn moeder, Rita de Jong-Bergsma. Jolanda kan iets heel duidelijk en begrijpelijk uitleggen. Hierdoor lukt het niet alleen in de les, maar ook thuis in de training. Loes Corsel kan mij heel goed met het proefgerichte deel helpen. Zij is heel precies. Mijn moeder helpt mij altijd en is natuurlijk ook mijn groom, dat is echt super fijn. Ik train mijn pony elke dag en verwen haar ook met een lekkere poetsbeurt, lekker eten en natuurlijk een schone stal. Daarbij staat ze overdag lekker op het gras.”

Finales winnen

“Met Dinteequa ben ik twee keer Drents kampioen geworden en op het NK behaalde we de eerste keer een zesde en de tweede keer een zevende plaats. Maar mijn mooiste successen met haar zijn eigenlijk het winnen van de finale van de Almelose Ruiterdagen in het Z1 en bovenaan eindigen in de finale van IICH Groningen in het Z2. Dat vergeet ik nooit meer.”

Kader lonkt

“Zondag ga ik weer starten tijdens een kadervormingsmeetmoment. Ik hoop mij met Dinteequa uiteindelijk te selecteren voor een kader. Daarnaast rijd ik af en toe ook op het paard van mijn moeder. Daarmee wil ik  gaan starten in het M2 of Z1. Ik zit nu in 3 HAVO en ik twijfel nog wat ik wil worden. Binnenhuisarchitect lijkt mij leuk, maar ik wil ook graag in de paarden blijven.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan).

Foto: Privébezit

 

Phine Konijn was met haar eerste pony, B-pony en Dartmoor Mexx, succesvol in de sport. Nu heeft ze een grotere pony, merrie Perry, onder het zadel. Naast de paarden en school heeft Phine ook haar eigen bedrijfje VitaPhine.

“Ik weet nog heel goed dat ik begon met rijden op een kleine manege, waar ik ook mijn eerste wedstrijdje reed. Wat was ik zenuwachtig zeg! En ik reed ook nog op een groot paard. Iedereen zei tegen mij ‘ga toch op een pony’, maar ik vond het wel een uitdaging en dacht ‘kom maar op!’.”

Kür op muziek

“Toen kwam mijn moeder op Facebook de 21-jarige Mexx tegen en daar was meteen een match mee. Al liep hij wel wat sneller dan de pony’s op de manege. Met Mexx ben ik in de B begonnen en zijn we uiteindelijk binnen drie jaar Z startgerechtigd geworden. Mexx is best een stoute pony. Je moet er goed aan rijden, want hij doet het niet vanzelf. Soms gaat hij schrikken om je uit te proberen, maar als je het goed doet , is hij ook heel werkwillig. Hij is ook best eenkennig, maar ik heb een super band met hem. De eerste keer dat ik wedstrijd met hem had en we hem in gingen vlechten, was hij helemaal blij. Eén van de hoogtepunten was wel het rijden van een kür op muziek op de Dartmoor-dag. Nu rijd ik af en toe nog een rustig buitenritje met hem.”

Aan rijden

“Inmiddels heb ik een groter pony, Perry. Zij is niet zo stout als Mexx. Toch zijn ze ook wel weer een beetje hetzelfde, want je moet er wel aan rijden. Maar als je op de goede weg bent, helpt ze je ook, heb ik het idee. Met haar spring ik ook. Ze is echt super lief.”

VitaPhine

“Mijn bedrijfje VitaPhine, www.vitaphine.nl, dat kinderen met problemen helpt is een jaar geleden opgericht. Er was namelijk voor kinderen een pitch-wedstrijd georganiseerd door de kamer van koophandel en daar wilde ik aan mee doen. Ik heb hard nagedacht over wat voor bedrijfje ik wilde. Omdat mijn ouders gescheiden zijn en ik daar wel wat moeite mee had, kwam ik bij therapeuten. Maar dan zit je stil, krijg je een heleboel vragen en moet je alles opschrijven. Ik merkte dat als ik mijn vriendinnetje, die zelf ook wat probleempjes heeft, erover sprak tijdens het spelen, ik dat veel fijner vond. Zo kwam ik op het idee dat ik juist echt wat wilde doén om kinderen te helpen.”

Zelf bepalen

“Ik heb bedacht om mijn pony’s, hondjes en het VitaPhine emotie- en memoryspel in te zetten. We gaan dan aan de slag met de dieren of de spelletjes en ik vraag bijvoorbeeld ‘hoe vond je het?’ of ‘wat heb je hier zelf aan gedaan?’. Maar eigenlijk wil ik juist niet te veel vragen en mogen de kinderen zelf bepalen wat ze kwijt willen.”

Op tv

“Ik kwam in de finale van de pitch-wedstrijd en won die uiteindelijk ook nog met mijn idee voor het bedrijfje! Ik ben in verschillende tv-programma’s geweest die mij volgde. Zoals het VPRO-programma ‘Nog een week’, waarbij we toe werkten naar het openingsfeest van mijn bedrijf. Voor het programma van Young Capital ‘Wat een baas’ was ik ook uitgenodigd. Deze filmpjes staan op YouTube. Van de week ben ik ook uitgenodigd door planet BEE om ambassadeur  te worden. Deze stichting wil graag dat kinderen elkaar inspireren.”

Motto

Als laatste wil ik nog graag mijn motto meegeven: “Probeer altijd door te zetten, ook al heb je je doelen niet bereikt, werk er wel naar toe.” (CdB)

Bron: Hoefslag/Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan.

Foto: Privébezit/ Inge Meeuwise

Kate Neijenhuis en Zenith Spring

Linda van den Wollenberg kocht de koffievos Zenith Spring toen hij tweeënhalf jaar was en leidde hem zelf op tot Zware Tour niveau. Ondertussen beheerst de ruin alle oefeningen van dit niveau goed en dient hij ook als een echte leermeester voor haar twee dochters.

“Het is gewoon een heerlijk paard om te rijden en ik vind het leuk om straks weer op wedstrijd te gaan. Maar ik moet wel zeggen dat ik er ook echt heel erg van geniet als ik mijn dochters met hem bezig zie”, vertelt ze enthousiast.

Leermeester

“Zenith is mijn Zware Tour paard”, begint Van den Wollenberg haar verhaal. “Ik heb hem gekocht van Eddie Schoonhoven, een fokker hier in de buurt. Toen Zenith oud genoeg was heb ik hem zadelmak laten maken en daarna ben ik hem zelf gaan doorrijden. Ondertussen starten we alweer een paar jaar Subtop en leert hij mijn dochters de kneepjes van het hogere werk”.

Ponyruiter

De laatste tijd wordt de koffievos regelmatig gereden door haar veertienjarige dochter Kate Neijenhuis. “Het is voor een ponyruiter super goed om de oefeningen een keer te rijden op een paard die ze goed beheerst”, gaat Van den Wollenberg verder. “Daar worden ze heel handig van”. Neijenhuis vult aan: “Ik merk dat als ik van het paard af kom, het rijden op mijn pony ook echt een stuk beter gaat. Ik heb meer zeggenschap en handigheid voor mijn idee. Zenith is natuurlijk een stuk groter en massaler dan mijn pony en hij heeft veel power, je hebt echt wel wat rijkunst nodig om dat bij elkaar te krijgen. Als ik daarna weer op mijn pony stap is het een stuk overzichtelijker.”

Ideale instap

Omdat de jonge amazone nog niet heel lang op het paard rijdt, zaten echte wedstrijden er nog niet in. Daarom was een online wedstrijd echt een uitkomst voor deze combinatie. “Zo’n wedstrijd is een ideale instap op het hogere niveau”, vindt Van den Wollenberg. “Het is gewoon laagdrempelig zonder stress en alle poespas er omheen. De feedback van de jury was ook echt top. Je krijgt hele positieve feedback, ook als iets niet helemaal goed gaat. Dan krijg je tips om je training te verbeteren. Je kan echt merken dat er beoordeeld wordt door mensen die er verstand van hebben”.

Neijenhuis laat zich niet uit het veld slaan door alle grote namen die meerijden. “Ik heb geen last van spanning of stress. Ik heb hiervoor nog nooit met een paard gestart en ik rijd voor de ervaring en de feedback. Het is leuk dat je commentaar en tips krijgt van mensen er verstand van hebben en die je niet kent, een onafhankelijke mening is ook wel eens leuk. Ik doe nu voor de tweede keer mee aan de wedstrijd. De eerste keer had ik 69,14% en de tweede keer 70,57%. Met mijn pony start ik Z1, maar met Zenith heb ik een proef ingestuurd op Zwaar niveau. Als ruiter zie ik hier meer uitdaging in en kan ik er veel van leren”.

Pony

Ondanks dat ze het paard van haar moeder heel leuk vindt, staat het voor de jonge amazone nu nog niet op de planning om de overstap te maken. “Ik wil eerst nog Z2 starten en plezier hebben met mijn pony, voordat de ponytijd straks over is. We zijn pas sinds een jaar een combinatie en het is echt mijn allerbeste vriend. We gaan de komende tijd gewoon genieten en dan zien we wel wat de toekomst ons brengt.”

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Als een van de jongste deelnemers van Hoefslag@Home is Anna Jansen met haar B-pony erg gedreven. Ze rijden al in de klasse middel zwaar om zo na de coronacrisis in de hoogste klasse voor B-pony’s te starten, de M2. Moeder van Anna, Susanne Krul is natuurlijk apetrots, maar niet alleen op haar rijtechnische kwaliteiten.

De elfjarige Anna vertelt enthousiast: “Het is toch leuk dat we zo proefjes kunnen rijden. Ik start nu met mijn B-pony Tes in de klasse middel zwaar en daar wordt ook al travers gevraagd.  Dat is nog best een moeilijke oefening, maar gaat steeds beter. Ik krijg er steeds hogere cijfers voor.  Ik heb al drie keer 64% behaald en mijn doel is om eens 65% of meer te halen. Als we weer gewoon mogen starten, wil ik heel graag M2 rijden met Tes rijden.

Op achttiende zadelmak gemaakt

Op de vraag hoe ze met paardrijden in aanraking gekomen is vertelt ze: “Het zit gewoon in mijn bloed. Vroeger als klein meisje mocht ik al op het grote paard van mijn moeder. Mijn opa en oma hadden een Shetlander en die was al 18 jaar, maar daar had nog nooit iemand op gezeten. Mijn moeder heeft er een zadel op gedaan en ik ben gaan rijden. We zijn begonnen met Bixie wedstrijdjes en dat ging hartstikke goed. Ik wilde ook graag B starten, alleen vloog de Shetlander telkens als ik aangalopperde de baan uit!”

Tes ging het worden

Susanne gaat verder: “We hebben toen een oproepje op facebook geplaatst waarin we aangaven op zoek te zijn naar een betrouwbare B-pony en daar heeft de vorige eigenaar van Tes op gereageerd. We hadden al verschillende pony’s geprobeerd, maar Anna wilde er steeds af. Bij Tes was dat niet zo, ondanks dat ik haar best wel wat vlug vond. Anna was heel duidelijk dat Tes het ging worden en daar heb ik op de dag van vandaag geen spijt van.” Anna over Tes: “Ze is heel lief, alleen is het wel moeilijk haar hoofd naar beneden te houden. Maar ze zal je er nooit af bokken. Met Tes rijd ik twee keer per week op de vereniging. Daar doen we mee aan dressuur en in de zomer doen we springtrainingen. Ook heb ik in het viertal gezeten. Naast de trainingen doen we nog meer leuke dingen met de ponyclub, zoals ponykamp, Paasrit, naar de film of bowlen en onderlinge wedstrijden. Tes staat thuis gestald op de boerderij. Vanuit daar stappen we recht het bos in. Dus naast haar dressuur maken we vaak een buitenrit voor de afwisseling.”

Reservekampioen

“Later als ik groot ben wil ik wel mijn eigen dressuur- en pensionstal”, vertelt Anna gedreven verder. “mijn mooiste moment met Tes was reservekampioen worden op de Brabantse kampioenschappen in de M1. dat was in januari. Mijn leukste moment met Tes was tijdens een buitenrit, dat we heel hard gingen.”

Ontwikkeling van een kind

Susanne vult aan: “Sommige ouders zien de paardensport niet altijd als een sport waarin je kind zich optimaal kan ontwikkelen, maar Anna is er echt beter van geworden. Ze had vroeger op school best nog wel een moeite om zich te concentreren. Door het rijden, is dat veel beter geworden. Ze moet zich wel blijven concentreren op de pony om goed te rijden. Daarnaast leert een kind veel vernatwoordelijkheidsgoevoel te ontwikkelen. Anna is heel gedreven en verzorgt Tes heel goed. Als ze een keer iets minder gereden heeft, weet ze het ook al goed te relativeren. En vroeger was Anna best bang, maar Tes geeft haar het vertrouwen dat ze iets wel kan.  Ik begrijp dat ouders de sport ook vaak individualistisch vinden, maar bij ons op de vereniging doen de meiden heel veel samen. ook op wedstrijd stapt ze na de proef altijd met andere ruitertjes de pony’s uit.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Toen Muriël Stienstra achttien jaar werd, maakte ze de moeilijke keuze om haar twee pony’s te verkopen en de overstap naar de paarden te maken. Ondanks dat ze paarden ook heel leuk vindt, bleef het bij de amazone altijd kriebelen om weer een pony te kopen.

“Ik kocht mijn bruine KWPN-ruin Gaucho toen hij drie jaar was”, begint Stienstra te vertellen. “Hij was toen net drie maanden onder het zadel, dus ik heb hem zelf doorgereden en opgeleid. Ondertussen is hij al weer negen en starten we in het Z”.

Hengstveulen

Stienstra was druk bezig met het trainen van Gaucho, toen ze opeens de kans kreeg om een pony te kopen. “Drie jaar geleden werd ik benaderd door een kennis met de vraag of wij nog plek hadden voor hun hengstveulen. Dat hadden we, maar die kan natuurlijk niet alleen staan”, grinnikt de amazone. “Dus ik besloot om te gaan kijken voor een veulen voor mezelf, zo kwam ik de NRPS-hengst Lorencio tegen. Ik ben blij dat ik weer gekozen heb voor een pony. Paarden zijn ook heel leuk natuurlijk, maar ik ben meer een ponymens dan een paardenmens. Ik kon het gewoon niet loslaten, waarom weet ik ook niet”.

Apart kleurtje

© Lotte Nefkens

Ze vervolgt: “Toen ik bij Lorencio ging kijken was ik gelijk verliefd. Ik wilde graag een apart kleurtje, en ik kan wel stellen dat ik die gevonden heb. Ondertussen is hij alweer zes en heb ik hem zelf beleerd en ingereden. We starten in het M1 tussen de paarden, wat echt heel goed gaat.  Ondanks dat we nu niet op wedstrijd kunnen, zijn we hard aan het trainen voor als alles straks weer begint. Op dit moment hebben we wat moeite met de travers, maar hij is nog jong dus ik geef hem alle tijd om te leren hoe het moet”.

Ontspannen

Mede omdat de travers nog niet goed bevestigd zijn, gaf de amazone zich op voor de Hoefslag@Home-online competitie. “Op normale wedstrijden loopt hij nog niet zo fijn als thuis. Het is toch wat spannender. Het leek mij ook wel fijn dat we een keer beoordeeld worden als we ontspannen kunnen rijden. We hebben een proefje ingestuurd in de klasse Licht, gewoon om te kijken hoe het werkt en wat je kunt verwachten van een online wedstrijd”.

Routinepaard

Ook haar paard wordt nog fanatiek uitgebracht op wedstrijd. “Gaucho is ondertussen zo’n routinepaard geworden. Die heeft alles al een keer gedaan en vindt het niet meer eng op wedstrijd”, lacht Stienstra. “Voor beide paarden geldt: Ik wil alles er uithalen wat er in zit. We trainen de komende maanden fanatiek door en gebruiken deze tijd om de puntjes op de I te zetten. Hopelijk kunnen we daarna weer echt op wedstrijd”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Lotte Nefkens pictures

Foto: MomentsFrozen

De jonge amazone Quincy Bierstedt wist haar D pony Fudge (v. Anjershof) in twee jaar tijd op te leiden naar het Z2. Ondanks dat hij in die twee jaar nooit kreupel of ziek is geweest, ging het daarna snel de verkeerde kant op.

“Ik had nooit kunnen bedenken dat onze wedstrijdcarrière op deze manier zou eindigen”, vertelt Bierstedt.

Fudge

“Maart 2018 kreeg ik mijn eerste D pony Fudge. Toen ik hem voor het eerst zag, was ik op slag verliefd op zijn kleur en zijn helderblauwe ogen. We begonnen rustig te trainen en besloten na een paar maanden dat we wel klaar waren voor onze eerste wedstrijd in de L. Dat was echt een top idee, want we mochten gelijk een eerste prijs mee naar huis nemen. Sinds die dag heb ik geen wedstrijd gereden waar we geen prijzen wonnen”, lacht de amazone. “Vanaf dat ik begon heb ik alle regiokampioenschappen mogen rijden. Ook de kaderwedstrijden en de meerdaagse wedstrijden waren echt voor ons weggelegd. Binnen twee jaar mochten we Z2 starten, dat was toch wel echt een droom die uitkwam.”

Verkoop

In oktober vorig jaar maakte Bierstedt het lastige besluit om Fudge te verkopen en de overstap naar de paarden te maken. “We hebben hem röntgenologisch laten keuren en daar kwam hij glansrijk doorheen. Hij was helemaal gezond verklaard en klaar om met een jong ruitertje weer in het B te beginnen. In december kwamen de eerste potentiële kopers. Voor hen was het, net zoals bij mij, liefde op het eerste gezicht. We waren onwijs blij dat een jong meisje zo’n goede klik met Fudge had. Ik had er echt een goed gevoel bij”.

Twee dagen na de proefrit werd de pony echter kreupel. “Fudge en ik hadden onze selectiewedstrijd voor de Friese Kampioenschappen, maar tijdens het inrijden voelde ik dat hij anders liep dan normaal. Uiteraard heb ik besloten om ons af te melden. Ik had nooit verwacht dat de daaropvolgende periode zo onzeker en bizar zou worden.”

Kliniek

Bierstedt liet de pony gelijk onderzoeken door een dierenarts. “We hebben Fudge onder begeleiding van onze dierenarts twee weken de tijd gegeven om te herstellen. Wellicht had hij zich verstapt, een spier verrekt of had hij een hoefzweer. Zijn kreupelheid was lastig te verklaren. Via een vriendin van ons zijn we bij een zeer deskundige kliniek in Duitsland terecht gekomen, waar de arts snel handelde en besloot dat Fudge een week op de kliniek moest blijven,” legt ze uit.

“Na een zeer uitgebreid onderzoek bleek dat Fudge een metabole aandoening heeft genaamd EMS (Equine Metabool Syndroom). Dit syndroom wordt gekenmerkt, in Fudge zijn geval, door insulineresistentie waardoor hij hoefbevangen is geraakt. De uitkomst van het bloedonderzoek en de röntgenfoto’s verklaarden dus ook waar Fudge zijn kreupelheid vandaan kwam. In overleg met de mensen daar is toen besloten dat Fudge op speciaal beslag moest worden gezet.”

Herstel

Dat was een spannende tijd voor Bierstedt en haar familie. “We wisten niet hoe hij op het speciale beslag ging reageren of wat de stand van zaken was. Tot we na een aantal dagen een positief telefoontje kregen van de arts; Fudge reageerde goed op het beslag. Hier was ik echt ontzettend blij mee, we waren weer een stapje dichter bij zijn herstel.”

Na een week op de kliniek mocht Bierstedt de pony weer ophalen. “Meteen daarna moest hij een maand op boxrust. We hebben het hooi laten analyseren en hem op een speciaal, suikervrij dieet gezet. In die tijd heb ik hem heel veel liefde en poetsbeurten gegeven, ik merkte echt dat hij genoot van de aandacht. Hij gedroeg zich ook echt keurig, ik denk dat hij voelde dat we hem probeerden te helpen. Na een maand rust mochten we beginnen met opbouwen. In het begin was dat maximaal tien minuten per dag, ondertussen mag hij ‘s ochtends veertig minuten in de paddock, en ‘s avonds veertig minuten stappen.”

Goed nieuws

Een tijdje terug kreeg de positieve amazone goed nieuws. “Fudge zijn röntgenfoto’s zien er goed uit en hij komt er weer helemaal bovenop! Het heeft natuurlijk wel tijd nodig, maar die krijgt hij zeker van ons. We mogen over een week weer beginnen met het rijden opbouwen, en daar ben ik echt heel dankbaar voor”, concludeert ze.

“Ik had nooit kunnen bedenken dat onze wedstrijdcarrière op deze manier zou eindigen. Ons doel voor nu is om Fudge weer gezond, gelukkig en aan het werk te krijgen. Hij geniet echt van de trainingen, de bos- en strandritjes. We hopen dat hij in 2021 gewoon weer met ons mee op pad kan. Hij heeft gelukkig een goede prognose gekregen, maar het was een bizarre en onzekere tijd voor ons allemaal.”

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: FrozenMoments

0 6728

Toen Amber Smit nog maar 10 jaar oud was begon ze met het verzorgen van de gelijknamige pony Amber, die van haar tante was. Na het overlijden van haar tante kreeg ze te horen dat de pony naar de slacht moest.

Smit zette alles op alles om de pony te redden. “Het is echt niet altijd even makkelijk geweest”, vertelt ze.

Trauma

Toen Smit 10 jaar was begon ze, samen met haar zus, met het verzorgen van de voskleurige pony. “Mijn tante was in die periode erg ziek, en aangezien wij op Ameland wonen moest ze vaak naar de wal voor controles. Uiteindelijk namen wij bijna de hele zorg van Amber op ons, wat niet altijd even makkelijk was. Het was best een pittige pony. Ze had een super karakter, maar ze heeft door de jaren heen verschillende trauma’s opgelopen. Als je te snel bewoog of er gebeurde iets, dan raakte ze heel snel in paniek,” legt ze uit.

“Zes jaar geleden is mijn tante overleden en hebben mijn zus en ik de volledige zorg van Amber op ons genomen. Het was bijna niet te doen. Ze vond alles eng en was bang voor de normaalste dingen, zoals geaaid worden, vaststaan en borstelen. Toen hebben we besloten om het heel anders aan te pakken. We lieten haar los staan als we haar gingen poetsen en luisterden heel goed naar wat zij wilde. Toen ging het al een stuk beter.”

Bijzonder moment

Alles ging goed, tot op een dag de eigenaar van haar weiland overleed. “Er is toen achter onze rug om besloten dat Amber naar de slager moest, ik was er kapot van, maar gelukkig is het niet zover gekomen”, vertelt Smit. “Diezelfde avond zijn mijn ouders, zonder dat ik het wist, naar de ouders van mijn tante gegaan om de pony te kopen. De dag erna stelde mijn vader voor om even een rondje te gaan rijden met de auto. Een beetje gek, maar ik zocht er niks achter. We stopten uit het niets bij het weiland van Amber en we stapten uit. En toen kwamen de woorden: ‘Ik heb haar gekocht, voor jou!’ Het was echt een bijzonder moment!”

Keuzes

Toch ging niet alles zonder slag of stoot. “Amber kwam bij onze buurman te staan, en dat was de beste keuze ooit. Ze veranderde van zielige pony, naar een super blije en lieve pony. Ze begon steeds meer te ontspannen en kreeg beetje bij beetje het vertrouwen in mensen terug. Soms ging vier keer iets goed, en was ze de vijfde keer weer helemaal in paniek. Dat was echt niet leuk en ik ben er ook wel vaak verdrietig om geweest, want ik wist dan gewoon niet wat ik verkeerd deed. Ons doel voor nu is niks meer dan genieten en dingen doen die ze leuk vindt. Ze is ondertussen 24, en ik wil ervoor zorgen dat ze van haar laatste jaren kan genieten,” sluit ze haar verhaal af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Privébezit

0 1489
pony algemeen oog

Op de kinderboerderij in Hoek van Holland is een pony na het afsteken van vuurwerk overleden, meldt RTV Rijnmond. Tijdens het op en neer rennen in de wei is Blacky op de speelton van de geiten geklommen en gevallen.

Volgens een bericht van de kinderboerderij was het dit jaar rondom de kinderboerderij ‘bar en boos’. “Niet alleen rond middernacht maar al veel eerder in de avond.”

Vuurwerkvrije zone

De kinderboerderij ligt in een vuurwerkvrije zone. “Helaas was dit niet bij iedereen bekend. Wij nemen aan dat niemand willens en wetens in de buurt van de kinderboerderij vuurwerk afsteekt. Met name de paarden en pony’s hebben hier heel veel last van gehad en Blacky in het bijzonder.”

Blacky kwam vast te zitten in de speelton. De brandweer heeft Blacky uit zijn benarde situatie bevrijd. De dierenarts heeft de pony zo goed als op dat moment mogelijk was verzorgd. “Helaas hebben de goede zorgen niet mogen baten en hebben wij Blacky moeten laten inslapen.”

Gesloten stal

Blijkbaar ontving de kinderboerderij ook verbaasde reacties om het feit dat Blacky buiten liep. “Blacky kon de stal in, net als de rest van de pony’s. Een aantal jaar geleden hebben wij de pony’s in een gesloten stal gezet. Dit werkte averechts en toen zijn zij alsnog door de deur uitgebroken. De afgelopen jaren was de open stal de beste oplossing. De pony’s bleven hierdoor het rustigst. Vandaar dat wij hier weer voor gekozen hebben.”

Bron: RTV Rijnmond / Facebook

Foto: Archief Remco Veurink

Wij willen iedereen een heel goed 2020 wensen.Helaas eindigde 2019 en begon 2020 voor onze kinderboerderij heel…

Geplaatst door Kinderboerderij Hoek van Holland op Donderdag 2 januari 2020

Volg ons!

102,847FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer