Tags Posts tagged with "Pony"

Pony

Iris Meems met Eros (links) en Hot Secret (v. Krack C)

Ondanks dat het Z een grote droom van Iris Meems was, had ze nooit verwacht dat ze dit niveau ooit zou halen. Samen met haar pony Eros heeft ze een lange weg afgelegd en is ze zich nu aan het klaarmaken voor de topklasse van de pony’s op nationaal niveau: het Z2.

De amazone kocht Eros toen hij drie jaar was. “Hij was toen heel dominant en het heeft ons heel veel moeite gekost voordat hij braaf zijn rondje liep”, blikt ze lachend terug. “Eros is nu super lief, heel werkwillig en hij gaat altijd voor mij en mijn zusje door het vuur. Maar niet iedereen kan zomaar opstappen en wegrijden”.

Eerste wedstrijd

Meems heeft de pony zelf opgeleid tot het Z1. “De eerste tijd vond hij alles spannend, dus rende hij alleen maar de bak door. Het heeft heel veel tijd en moeite gekost voordat hij het rijden echt begon te snappen”. Ook hun eerste wedstrijd kan de amazone zich nog nog goed herinneren. “Ik weet nog heel goed dat we op gras moesten rijden met een jonge pony. Ik was super zenuwachtig en we vlogen bijna de ring uit, maar we vonden het allebei superleuk. Vanaf dat moment is het allemaal begonnen en begon het balletje te rollen. Ondertussen hebben we de smaak helemaal te pakken”.

De amazone had de Hoefslag@Home wedstrijden al een paar keer online voorbij zien komen. “Toen de tweede lockdown inging begon het wedstrijdrijden echt te kriebelen, dus toen heb ik met mijn zusje afgesproken dat we het gewoon gaan doen. We hebben er echt een wedstrijddag van gemaakt, wat echt superleuk was. De proef ging heel erg fijn, ondanks dat de Z2 oefeningen nog niet helemaal bevestigd zijn. Het was een soort leermoment, maar de score viel me ontzettend mee. Ik denk dat we er echt fijn mee door kunnen trainen”. Over de feedback vertelt ze: “Ik mocht iets meer van achter naar voren rijden en daar ben ik het heel erg mee eens, want dat is echt iets waar we heel hard op aan het oefenen zijn in de les”.

De knop om

Over de weg naar dit niveau vertelt ze: “Ik had nooit verwacht dat we in het Z zouden komen, want vooral de eerste jaren heb ik echt hard door moeten zetten omdat Eros zoveel aan het rennen was. Uiteindelijk begonnen we het rijden echt leuk te vinden en toen de knop omging, ging het opeens heel snel. Maar dat we in het Z zouden komen had ik nooit durven dromen”.

Meems zelf heeft onlangs de overstap naar de paarden gemaakt, maar wil nog wel Z2 starten met Eros zolang het nog kan. “Verder hoop ik vooral dat mijn zusje fijn met Eros door kan gaan en dat ik dan met mijn nieuwe paard Hot Secret (v. Krack C) verder kan. Het leuke is dat mijn nieuwe paard qua uiterlijk en trekjes heel erg op Eros lijkt. Daarom ben ik ook voor hem gevallen”, sluit de amazone enthousiast af.

Klik hier voor meer informatie en om je in te schrijven voor de Hoefslag@Home Unlocked competitie.

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Kim ter Wijlen

Foto: Serita Fotografie

Toen Jantine Blokland de 1.47-hoge pony Getswerder’s Giovanni een beetje uit medelijden kocht, had ze nooit verwacht dat ze zo succesvol zouden worden in de sport. De kleine pony start op dit moment Z1 dressuur tussen de paarden en ook de crosshindernissen houden hem niet tegen om er vol voor te gaan.

“Toen ik hem voor het eerst zag staan was hij heel schuw. Je kon hem amper aaien en een hoofdstel omdoen of een deken opdoen was echt een ramp”, blikt Blokland terug naar toen ze hem vijf jaar geleden tegen het lijf liep. “Hij was wel al beleerd en hij kon stappen, draven en galopperen onder het zadel. Maar omdat hij bang was voor alles wilde niemand hem kopen. Ik vond hem op dat moment zo sneu dat ik gelijk zei: ‘Deze gaat met mij mee’. In de eerste instantie was het de bedoeling dat ik een beetje met hem aan zou rommelen en dan ging kijken of ik een beter huisje voor hem kon vinden. Maar ik vind hem zo leuk dat hij er nog steeds is”.

Vermogen

Het paard van Blokland had op dat moment een blessure, dus ze stak veel tijd in het vertrouwen winnen van Giovanni. “Ik ben er lekker mee aan de slag gegaan en toen zijn we voor de grap een keer een wedstrijdje gestart, wat best wel goed ging. We vlogen het L en op een gegeven moment ook het M door, toen begon het Z ook wel echt te kriebelen. Ik had echt niet verwacht dat we dit ooit zouden bereiken, want het is best wel een eigenzinnige pony. Hij is vreselijk lief en heeft een goed hart, maar hij is zeker niet makkelijk omdat hij heel schuw en bang was. Daarnaast is het echt een springpony, daar ligt zijn vermogen en kwaliteit”.

Spelletje

Foto: Lisa Blom

Ze vervolgt: “In de eerste instantie wilde ik alleen gaan springen, omdat hij dat echt super goed kan. Maar ik besloot ook ernaast te gaan crossen omdat hij dan wat meer zelfvertrouwen krijgt en wat stoerder wordt. Meteen na onze eerste cross kregen we het ‘crossvirus’ te pakken”, lacht de amazone. “Momenteel springen we op B-niveau en crossen we op L-niveau tussen de paarden. Het voordeel van crossen is dat je minder last hebt van het hoogteverschil tussen pony’s en paarden dan bij het springen. Gelukkig is Gio zelf heel snel en slim. Het is een pony, maar als de adrenaline in kickt groeit hij opeens uit tot een paard. Hij kent het spelletje ook heel goed. Als we de cross ingaan en hij het fluitje hoort, is hij meteen wild en gaat hij er vol voor. Zodra we klaar zijn is hij weer de rust zelve en is zijn hartslag gelijk weer normaal. Hij snapt het precies”.

Gouden karakter

De amazone vertelt dat ze nooit had verwacht dat ze zo hoog zouden komen. “Wat hem heel bijzonder maakt is dat hij, zeker als je het over de dressuur hebt, geen uitzonderlijke kwaliteiten heeft waardoor hij het zo ver geschopt heeft. Hij heeft het allemaal gedaan op karakter, een gouden karakter. Daardoor hebben we samen al zo veel kunnen doen, hij wil altijd doorgaan. Ik ben heel trots op hem”.

Good-Luck

Foto: Renate van den Heuvel

Het opleiden van paarden beviel Blokland wel, toen haar oog enkele jaren terug opnieuw op een ‘zielig’ paard viel twijfelde ze geen moment. Samen met een vriendin kocht ze de toen driejarige ruin Good-Luck (v. Bojengel). Het bijzondere aan dit verhaal is dat Giovanni en Good-Luck precies op dezelfde dag geboren zijn. “Toen ik hem voor het eerst zag kwam hij rechtstreeks van de paardenmarkt. Hij was erg mager en had een open wond van een castratie, dus ik besloot om hem mee naar huis te nemen. Hij blijkt veel kwaliteiten te hebben als dressuurpaard, we zijn ondertussen hard aan het trainen voor het Z2”.

Eventing

Blokland legt uit dat het best moeilijk is om met je pony tussen de paarden te starten. “Met Gio was mijn doel echt om hem in de dressuur op te leiden tot het Z1. Als we nu hoger zouden gaan moet hij het uit zijn tenen halen. Dat zou niet leuk zijn, ik wil hem in zijn waarde laten. Bij het springen is het jammer dat je zit met de afstanden van de dubbelsprongen. Als die op één galopssprong staan moet hij zich letterlijk redden. Hij kan het wel, maar het is wel lastig. Hierdoor kunnen we ook in de springsport niet veel verder komen. Gelukkig vinden we eventing beide ook heel leuk en is het springparcours in verhouding minder hoog dan normale springwedstrijden. Ik wil ben benieuwd hoe ver we het kunnen schoppen”, sluit ze af.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Serita Fotografie/ Lisa Blom/ Renate van den Heuvel

Simba (links) en Noah - © Valencia Cazeau photography

Bo van Emden was op zoek naar een wedstrijdpaard toen ze de 1,36m-hoge pony Noah tegenkwam. Ondanks dat ze pony in de eerste instantie een beetje uit medelijden kocht, heeft ze geen moment spijt gehad van haar keuze.

“Ruim drie jaar geleden verkocht ik mijn shetlander en besloot ik op zoek te gaan naar een sportpony om de wedstrijden mee in te gaan. Zo kwam ik terecht bij een mevrouw met ontzettend veel pony’s in haar achtertuin. Officieel waren ze van haar dochter, maar die had besloten dat ze toch de motorcross in wilde”, grapt Bo. “Mijn oog viel op een hoogdrachtige Haflinger x New Forest pony. Mijn vader, die ook in de paardensport heeft gezeten, keek mij aan en zei: ‘Deze gaat met ons mee!”.

Spannend

Noah en Simba

De kleine, bruine pony bleek Noah te heten. “Ik was dus opzoek naar een E-pony of een paard, maar ik kwam thuis met een pony van 1,36. Eigelijk totaal niet wat ik wilde”, gaat de amazone lachend verder. “Ze kon ook nog eens helemaal niks, ze was kort ingereden en na de dekking gewoon weggezet. Zelfs een gebouw zoals een stal inlopen was ze niet gewend. Als ik een vliegendeken bij haar op probeerde te doen probeerde ze me zo ongeveer te vermoorden, dat was in het begin best wel spannend. Uiteindelijk ging het steeds beter en begon ze steeds meer vertrouwen te krijgen in mensen”.

Veel geduld

Nadat de merrie beviel van veulen Simba, ging Van Emden verder met beleren. “Ik ben begonnen met iemand die heel goed kon rijden. Ik had manege-ervaring en ik had op een aantal stallen gewerkt, maar dat vond ik niet genoeg. Daarna ben ik als een gek gaan lezen, onder andere in De Hoefslag, over hoe andere mensen dit aangepakt hebben. Pas daarna ben ik het zelf gaan proberen. In het begin was het echt verschrikkelijk. Ze was schots en scheef en het enige wat ze kon was galopperen met haar hoofd in de lucht”.

Ze vervolgt: “Maar eindelijk, na veel geduld en mensen langs de zijlijn met allemaal een eigen expertise, gaat het echt de goede kant op. Natuurlijk kwamen we steeds nieuwe problemen tegen, maar ik los alles op gericht op paardvriendelijkheid. Als ze iets niet kan ga ik haar niet forceren om het wel te doen, ze mag zelf aangeven wat ze wel en niet wil”.

Kennis

© AVD Photography

De amazone had niet verwacht dat het zo goed zou uitpakken voor haar en haar pony. “Het gaat nu echt super goed. We zijn nu bezig met het aanleren van het schouderbinnenwaarts. Dat is voor mij ook nieuw, aangezien ik uit de western kom. Ik moest mezelf helemaal omscholen, maar Noah geeft mij zoveel terug dat ze me daar heel erg bij helpt. Ik heb het mezelf wel knap lastig gemaakt”, geeft ze lachend toe. “Als ik een sportpony met alle knopjes er al op had gekocht, had ik daar heel veel plezier van gehad. Maar ik weet zeker dat ik dan lang niet zoveel kennis had gehad  als dat ik nu heb”.

Simba

Ondanks dat het niet helemaal de bedoeling was, is het veulen van Noah ook nog steeds bij Van Emden. “Simba is net drie geworden. Mijn vader heeft altijd gezegd dat ze maximaal zes maanden mocht blijven, maar ze is er nog steeds”, grinnikt ze. “Ik hoop haar met een jaar of vier in te kunnen rijden op dezelfde manier als ik met Noah heb gedaan. Ze is nu nog helemaal blanco, er heeft nog niemand aan gerommeld behalve ik. Dus ik verwacht dat dit niet heel moeilijk gaat worden. Ik denk dat deze kruising per ongeluk een echt sportpony gaat worden”.

YouTube

Bo heeft geen moment spijt gehad van de keuze die ze gemaakt heeft. Sterker nog, ze raadt iedereen aan om verder te kijken dan alleen de sportpaarden. “Mijn doel is om te laten zien dat je met een kleinere pony ook kan bereiken wat je met een groot paard ook kan. Je moet je niet slecht voelen omdat je een tinker of een haflinger hebt, dat is zonde”. Mede hierom heeft Bo een YouTube-kanaal opgericht. Ze wil laten zien wat je allemaal kan bereiken met een pony. “Ik wil mensen meegeven dat ze moeten genieten van hun paard, naast de prestaties. Dat is gewoon het allerbelangrijkst!”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Privébezit/ Valencia Cazeau photography

Malon Toirkens is pas negen jaar oud, maar rijdt al sinds dat ze vier is. Pas sinds maart heeft ze haar 24-jarige pony Robby, die een hele metamorfose heeft ondergaan. Na een succesvolle start in de B, hoopt ze nog veel van haar leermeester op te steken.

“Ik reed op de manegepony’s en op een gegeven moment had ik een bijrijdpony, maar die werd verkocht. Toen heb ik eerst nog een hele lieve Haflinger geleased, totdat Robby op vrij kwam om te leasen. Ik had al meteen een klik, ondanks dat hij best chagrijnig kon zijn.”

Wederzijdse klik

“Hij werd voor gereden door zijn vorige rijdster, omdat hij er nog wel eens iemand afgooide. Eigenlijk was dat niet nodig, want ik kon er zo mee weg rijden. Hij probeerde mij wel even uit,maar ik heb even vertelt dat dat niet de bedoeling was. Er was meteen een klik van mij naar Robby toe, maar ook andersom. Hij is heel lief.”

Pensioen?

“Hij is al 24, maar voelt zich vier. Robby wil gewoon graag aan het werk. Als hij ziet dan een andere pony gevlochten of in de trailer geladen wordt, dan wil hij dat ook. En ik zet hem wel aan het werk. Hij is nog lang niet aan zijn pensioen toe.”

Anky

“In de lessen ben ik voornamelijk bezig met tempowisselingen en overgangen. Daarnaast kijk ik vaak op Youtube hoe je een bepaalde oefening moet rijden en dan probeer ik dat daarna met Robby. Samen met mijn instructrices Dieneke en Sylvia kom ik er dan meestal wel uit. Robby wil heel graag lopen en ik wil heel veel van hem leren. Dat past super. Robby is helemaal opgebloeid nu ik lekker met hem aan het werk ben.  Mijn doel is om M1 met hem te rijden. Later als ik groot ben, wil ik graag net zo goed als Anky worden”, besluit het jonge talentje.”

Boffen

Moeder Joyce vult aan: “We boffen enorm met een pony als Robby voor Malon. Malon is vroeg begonnen met rijden, maar dat kwam omdat we haar gewoon niet tegen konden houden. Ze wilde zo graag rijden en bleef er maar om vragen. Ik denk dat ponyrijden en verzorgen heel goed is om het verantwoordelijkheidsgevoel bij kinderen te ontwikkelen. Niet alleen voor de dieren, maar ook voor je spullen. Je moet met alles gewoon netjes omgaan, wil je er lang van kunnen genieten.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

 

De elfjarige Tyrzah Smolders heeft haar zevenjarige C-pony Goofy al 2,5 jaar. De achttienjarige leerpony Miss Bond heeft ze pas sinds januari. Beide pony’s zorgen ervoor dat Tyrzah veel kan leren en plezier heeft in het rijden.

“Het was een lange zoektocht naar mijn eerste pony. Totdat we op een adres kwamen, waar ze meerdere pony’s te koop hadden. Daar stond Goofy ook, maar hij was best wild. Het was dus niet verstandig op er op te gaan. Ik had dus niet meten een klik. Toch toen we de tweede keer gingen kijken en ik er wel op ging, was er meteen een klik.”

Clowntje

“Met Goofy ben ik nu hard aan het oefenen voor onze eerste wedstrijd. We zijn bezig met mooie ronde voltes en het aan de teugel leren lopen. Goofy s echt een clowntje en doet de gekste dingen. Zo ging ik een keer met hem springen, maar daar is hij nog niet zo handig in. En opeens stonden we met de hindernis tussen zijn voor- en achterbenen. Hij is altijd vrolijk.”

“Zij geeft mij vertrouwen”

“Miss Bond is een D-pony en kochten we van dezelfde eigenaar als Goofy. Zij heeft al Z gelopen en ik kan veel van haar leren. Ik had met haar wel gelijk een klik. Ze is heel lief en geeft mij veel vertrouwen. Zij vindt springen heel leuk en leert mij dat echt. Ik hoef ook niet bang te zijn dat ze stopt of zo. Binnenkort rijd ik met haar mijn eerste dressuurwedstrijd in de B. Met Miss Bond wil ik me heel graag selecteren voor het NK.”

Zonder zadel

“Met beide pony’s maak ik ook buitenritjes. Goofy is op buitenrit juist heel braaf. Vaak zit ik er ook zonder zadel op. Ik merk dat ze het lekker vinden om te knuffelen en aandacht te krijgen. Als ik kom hinniken ze altijd en dat deze ze in het begin niet. Met Goofy heb ik ook ponykampen gedaan en dat wil ik ook graag met Miss Bond doen. En later zou ik heel graag dressuuramazone willen worden.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit/Fien van der Vooren

De vijftienjarige Meike de Jonge rijdt de even oude D-pony Dinteequa van het Ponyparadijs nu zo’n anderhalf jaar. Na twee maal de titel Drents kampioen in de wacht te slepen, waren zij succesvol met top tien klasseringen op het NK. Toch waren er nóg mooiere momenten met haar pony.

“Ze is een eigenwijze pony en ze schrikt best snel, maar als je haar gewoon door rijdt, komt het helemaal goed. Ze is heel lief en echt een stoer ‘dinkie’. Ze is een Arabier en kan in de draf lopen alsof ze zweeft, waarbij ze haar benen hoog optilt.”

Precies

“Ik krijg les van Jolanda de Nekker, Loes Corsel en mijn moeder, Rita de Jong-Bergsma. Jolanda kan iets heel duidelijk en begrijpelijk uitleggen. Hierdoor lukt het niet alleen in de les, maar ook thuis in de training. Loes Corsel kan mij heel goed met het proefgerichte deel helpen. Zij is heel precies. Mijn moeder helpt mij altijd en is natuurlijk ook mijn groom, dat is echt super fijn. Ik train mijn pony elke dag en verwen haar ook met een lekkere poetsbeurt, lekker eten en natuurlijk een schone stal. Daarbij staat ze overdag lekker op het gras.”

Finales winnen

“Met Dinteequa ben ik twee keer Drents kampioen geworden en op het NK behaalde we de eerste keer een zesde en de tweede keer een zevende plaats. Maar mijn mooiste successen met haar zijn eigenlijk het winnen van de finale van de Almelose Ruiterdagen in het Z1 en bovenaan eindigen in de finale van IICH Groningen in het Z2. Dat vergeet ik nooit meer.”

Kader lonkt

“Zondag ga ik weer starten tijdens een kadervormingsmeetmoment. Ik hoop mij met Dinteequa uiteindelijk te selecteren voor een kader. Daarnaast rijd ik af en toe ook op het paard van mijn moeder. Daarmee wil ik  gaan starten in het M2 of Z1. Ik zit nu in 3 HAVO en ik twijfel nog wat ik wil worden. Binnenhuisarchitect lijkt mij leuk, maar ik wil ook graag in de paarden blijven.” (CdB)

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan).

Foto: Privébezit

 

Phine Konijn was met haar eerste pony, B-pony en Dartmoor Mexx, succesvol in de sport. Nu heeft ze een grotere pony, merrie Perry, onder het zadel. Naast de paarden en school heeft Phine ook haar eigen bedrijfje VitaPhine.

“Ik weet nog heel goed dat ik begon met rijden op een kleine manege, waar ik ook mijn eerste wedstrijdje reed. Wat was ik zenuwachtig zeg! En ik reed ook nog op een groot paard. Iedereen zei tegen mij ‘ga toch op een pony’, maar ik vond het wel een uitdaging en dacht ‘kom maar op!’.”

Kür op muziek

“Toen kwam mijn moeder op Facebook de 21-jarige Mexx tegen en daar was meteen een match mee. Al liep hij wel wat sneller dan de pony’s op de manege. Met Mexx ben ik in de B begonnen en zijn we uiteindelijk binnen drie jaar Z startgerechtigd geworden. Mexx is best een stoute pony. Je moet er goed aan rijden, want hij doet het niet vanzelf. Soms gaat hij schrikken om je uit te proberen, maar als je het goed doet , is hij ook heel werkwillig. Hij is ook best eenkennig, maar ik heb een super band met hem. De eerste keer dat ik wedstrijd met hem had en we hem in gingen vlechten, was hij helemaal blij. Eén van de hoogtepunten was wel het rijden van een kür op muziek op de Dartmoor-dag. Nu rijd ik af en toe nog een rustig buitenritje met hem.”

Aan rijden

“Inmiddels heb ik een groter pony, Perry. Zij is niet zo stout als Mexx. Toch zijn ze ook wel weer een beetje hetzelfde, want je moet er wel aan rijden. Maar als je op de goede weg bent, helpt ze je ook, heb ik het idee. Met haar spring ik ook. Ze is echt super lief.”

VitaPhine

“Mijn bedrijfje VitaPhine, www.vitaphine.nl, dat kinderen met problemen helpt is een jaar geleden opgericht. Er was namelijk voor kinderen een pitch-wedstrijd georganiseerd door de kamer van koophandel en daar wilde ik aan mee doen. Ik heb hard nagedacht over wat voor bedrijfje ik wilde. Omdat mijn ouders gescheiden zijn en ik daar wel wat moeite mee had, kwam ik bij therapeuten. Maar dan zit je stil, krijg je een heleboel vragen en moet je alles opschrijven. Ik merkte dat als ik mijn vriendinnetje, die zelf ook wat probleempjes heeft, erover sprak tijdens het spelen, ik dat veel fijner vond. Zo kwam ik op het idee dat ik juist echt wat wilde doén om kinderen te helpen.”

Zelf bepalen

“Ik heb bedacht om mijn pony’s, hondjes en het VitaPhine emotie- en memoryspel in te zetten. We gaan dan aan de slag met de dieren of de spelletjes en ik vraag bijvoorbeeld ‘hoe vond je het?’ of ‘wat heb je hier zelf aan gedaan?’. Maar eigenlijk wil ik juist niet te veel vragen en mogen de kinderen zelf bepalen wat ze kwijt willen.”

Op tv

“Ik kwam in de finale van de pitch-wedstrijd en won die uiteindelijk ook nog met mijn idee voor het bedrijfje! Ik ben in verschillende tv-programma’s geweest die mij volgde. Zoals het VPRO-programma ‘Nog een week’, waarbij we toe werkten naar het openingsfeest van mijn bedrijf. Voor het programma van Young Capital ‘Wat een baas’ was ik ook uitgenodigd. Deze filmpjes staan op YouTube. Van de week ben ik ook uitgenodigd door planet BEE om ambassadeur  te worden. Deze stichting wil graag dat kinderen elkaar inspireren.”

Motto

Als laatste wil ik nog graag mijn motto meegeven: “Probeer altijd door te zetten, ook al heb je je doelen niet bereikt, werk er wel naar toe.” (CdB)

Bron: Hoefslag/Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan.

Foto: Privébezit/ Inge Meeuwise

Kate Neijenhuis en Zenith Spring

Linda van den Wollenberg kocht de koffievos Zenith Spring toen hij tweeënhalf jaar was en leidde hem zelf op tot Zware Tour niveau. Ondertussen beheerst de ruin alle oefeningen van dit niveau goed en dient hij ook als een echte leermeester voor haar twee dochters.

“Het is gewoon een heerlijk paard om te rijden en ik vind het leuk om straks weer op wedstrijd te gaan. Maar ik moet wel zeggen dat ik er ook echt heel erg van geniet als ik mijn dochters met hem bezig zie”, vertelt ze enthousiast.

Leermeester

“Zenith is mijn Zware Tour paard”, begint Van den Wollenberg haar verhaal. “Ik heb hem gekocht van Eddie Schoonhoven, een fokker hier in de buurt. Toen Zenith oud genoeg was heb ik hem zadelmak laten maken en daarna ben ik hem zelf gaan doorrijden. Ondertussen starten we alweer een paar jaar Subtop en leert hij mijn dochters de kneepjes van het hogere werk”.

Ponyruiter

De laatste tijd wordt de koffievos regelmatig gereden door haar veertienjarige dochter Kate Neijenhuis. “Het is voor een ponyruiter super goed om de oefeningen een keer te rijden op een paard die ze goed beheerst”, gaat Van den Wollenberg verder. “Daar worden ze heel handig van”. Neijenhuis vult aan: “Ik merk dat als ik van het paard af kom, het rijden op mijn pony ook echt een stuk beter gaat. Ik heb meer zeggenschap en handigheid voor mijn idee. Zenith is natuurlijk een stuk groter en massaler dan mijn pony en hij heeft veel power, je hebt echt wel wat rijkunst nodig om dat bij elkaar te krijgen. Als ik daarna weer op mijn pony stap is het een stuk overzichtelijker.”

Ideale instap

Omdat de jonge amazone nog niet heel lang op het paard rijdt, zaten echte wedstrijden er nog niet in. Daarom was een online wedstrijd echt een uitkomst voor deze combinatie. “Zo’n wedstrijd is een ideale instap op het hogere niveau”, vindt Van den Wollenberg. “Het is gewoon laagdrempelig zonder stress en alle poespas er omheen. De feedback van de jury was ook echt top. Je krijgt hele positieve feedback, ook als iets niet helemaal goed gaat. Dan krijg je tips om je training te verbeteren. Je kan echt merken dat er beoordeeld wordt door mensen die er verstand van hebben”.

Neijenhuis laat zich niet uit het veld slaan door alle grote namen die meerijden. “Ik heb geen last van spanning of stress. Ik heb hiervoor nog nooit met een paard gestart en ik rijd voor de ervaring en de feedback. Het is leuk dat je commentaar en tips krijgt van mensen er verstand van hebben en die je niet kent, een onafhankelijke mening is ook wel eens leuk. Ik doe nu voor de tweede keer mee aan de wedstrijd. De eerste keer had ik 69,14% en de tweede keer 70,57%. Met mijn pony start ik Z1, maar met Zenith heb ik een proef ingestuurd op Zwaar niveau. Als ruiter zie ik hier meer uitdaging in en kan ik er veel van leren”.

Pony

Ondanks dat ze het paard van haar moeder heel leuk vindt, staat het voor de jonge amazone nu nog niet op de planning om de overstap te maken. “Ik wil eerst nog Z2 starten en plezier hebben met mijn pony, voordat de ponytijd straks over is. We zijn pas sinds een jaar een combinatie en het is echt mijn allerbeste vriend. We gaan de komende tijd gewoon genieten en dan zien we wel wat de toekomst ons brengt.”

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto: Privébezit

Als een van de jongste deelnemers van Hoefslag@Home is Anna Jansen met haar B-pony erg gedreven. Ze rijden al in de klasse middel zwaar om zo na de coronacrisis in de hoogste klasse voor B-pony’s te starten, de M2. Moeder van Anna, Susanne Krul is natuurlijk apetrots, maar niet alleen op haar rijtechnische kwaliteiten.

De elfjarige Anna vertelt enthousiast: “Het is toch leuk dat we zo proefjes kunnen rijden. Ik start nu met mijn B-pony Tes in de klasse middel zwaar en daar wordt ook al travers gevraagd.  Dat is nog best een moeilijke oefening, maar gaat steeds beter. Ik krijg er steeds hogere cijfers voor.  Ik heb al drie keer 64% behaald en mijn doel is om eens 65% of meer te halen. Als we weer gewoon mogen starten, wil ik heel graag M2 rijden met Tes rijden.

Op achttiende zadelmak gemaakt

Op de vraag hoe ze met paardrijden in aanraking gekomen is vertelt ze: “Het zit gewoon in mijn bloed. Vroeger als klein meisje mocht ik al op het grote paard van mijn moeder. Mijn opa en oma hadden een Shetlander en die was al 18 jaar, maar daar had nog nooit iemand op gezeten. Mijn moeder heeft er een zadel op gedaan en ik ben gaan rijden. We zijn begonnen met Bixie wedstrijdjes en dat ging hartstikke goed. Ik wilde ook graag B starten, alleen vloog de Shetlander telkens als ik aangalopperde de baan uit!”

Tes ging het worden

Susanne gaat verder: “We hebben toen een oproepje op facebook geplaatst waarin we aangaven op zoek te zijn naar een betrouwbare B-pony en daar heeft de vorige eigenaar van Tes op gereageerd. We hadden al verschillende pony’s geprobeerd, maar Anna wilde er steeds af. Bij Tes was dat niet zo, ondanks dat ik haar best wel wat vlug vond. Anna was heel duidelijk dat Tes het ging worden en daar heb ik op de dag van vandaag geen spijt van.” Anna over Tes: “Ze is heel lief, alleen is het wel moeilijk haar hoofd naar beneden te houden. Maar ze zal je er nooit af bokken. Met Tes rijd ik twee keer per week op de vereniging. Daar doen we mee aan dressuur en in de zomer doen we springtrainingen. Ook heb ik in het viertal gezeten. Naast de trainingen doen we nog meer leuke dingen met de ponyclub, zoals ponykamp, Paasrit, naar de film of bowlen en onderlinge wedstrijden. Tes staat thuis gestald op de boerderij. Vanuit daar stappen we recht het bos in. Dus naast haar dressuur maken we vaak een buitenrit voor de afwisseling.”

Reservekampioen

“Later als ik groot ben wil ik wel mijn eigen dressuur- en pensionstal”, vertelt Anna gedreven verder. “mijn mooiste moment met Tes was reservekampioen worden op de Brabantse kampioenschappen in de M1. dat was in januari. Mijn leukste moment met Tes was tijdens een buitenrit, dat we heel hard gingen.”

Ontwikkeling van een kind

Susanne vult aan: “Sommige ouders zien de paardensport niet altijd als een sport waarin je kind zich optimaal kan ontwikkelen, maar Anna is er echt beter van geworden. Ze had vroeger op school best nog wel een moeite om zich te concentreren. Door het rijden, is dat veel beter geworden. Ze moet zich wel blijven concentreren op de pony om goed te rijden. Daarnaast leert een kind veel vernatwoordelijkheidsgoevoel te ontwikkelen. Anna is heel gedreven en verzorgt Tes heel goed. Als ze een keer iets minder gereden heeft, weet ze het ook al goed te relativeren. En vroeger was Anna best bang, maar Tes geeft haar het vertrouwen dat ze iets wel kan.  Ik begrijp dat ouders de sport ook vaak individualistisch vinden, maar bij ons op de vereniging doen de meiden heel veel samen. ook op wedstrijd stapt ze na de proef altijd met andere ruitertjes de pony’s uit.” (CdB)

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto: Privébezit

Toen Muriël Stienstra achttien jaar werd, maakte ze de moeilijke keuze om haar twee pony’s te verkopen en de overstap naar de paarden te maken. Ondanks dat ze paarden ook heel leuk vindt, bleef het bij de amazone altijd kriebelen om weer een pony te kopen.

“Ik kocht mijn bruine KWPN-ruin Gaucho toen hij drie jaar was”, begint Stienstra te vertellen. “Hij was toen net drie maanden onder het zadel, dus ik heb hem zelf doorgereden en opgeleid. Ondertussen is hij al weer negen en starten we in het Z”.

Hengstveulen

Stienstra was druk bezig met het trainen van Gaucho, toen ze opeens de kans kreeg om een pony te kopen. “Drie jaar geleden werd ik benaderd door een kennis met de vraag of wij nog plek hadden voor hun hengstveulen. Dat hadden we, maar die kan natuurlijk niet alleen staan”, grinnikt de amazone. “Dus ik besloot om te gaan kijken voor een veulen voor mezelf, zo kwam ik de NRPS-hengst Lorencio tegen. Ik ben blij dat ik weer gekozen heb voor een pony. Paarden zijn ook heel leuk natuurlijk, maar ik ben meer een ponymens dan een paardenmens. Ik kon het gewoon niet loslaten, waarom weet ik ook niet”.

Apart kleurtje

© Lotte Nefkens

Ze vervolgt: “Toen ik bij Lorencio ging kijken was ik gelijk verliefd. Ik wilde graag een apart kleurtje, en ik kan wel stellen dat ik die gevonden heb. Ondertussen is hij alweer zes en heb ik hem zelf beleerd en ingereden. We starten in het M1 tussen de paarden, wat echt heel goed gaat.  Ondanks dat we nu niet op wedstrijd kunnen, zijn we hard aan het trainen voor als alles straks weer begint. Op dit moment hebben we wat moeite met de travers, maar hij is nog jong dus ik geef hem alle tijd om te leren hoe het moet”.

Ontspannen

Mede omdat de travers nog niet goed bevestigd zijn, gaf de amazone zich op voor de Hoefslag@Home-online competitie. “Op normale wedstrijden loopt hij nog niet zo fijn als thuis. Het is toch wat spannender. Het leek mij ook wel fijn dat we een keer beoordeeld worden als we ontspannen kunnen rijden. We hebben een proefje ingestuurd in de klasse Licht, gewoon om te kijken hoe het werkt en wat je kunt verwachten van een online wedstrijd”.

Routinepaard

Ook haar paard wordt nog fanatiek uitgebracht op wedstrijd. “Gaucho is ondertussen zo’n routinepaard geworden. Die heeft alles al een keer gedaan en vindt het niet meer eng op wedstrijd”, lacht Stienstra. “Voor beide paarden geldt: Ik wil alles er uithalen wat er in zit. We trainen de komende maanden fanatiek door en gebruiken deze tijd om de puntjes op de I te zetten. Hopelijk kunnen we daarna weer echt op wedstrijd”.

Tekst: Isa Wessels

Bron: Hoefslag (overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan)

Foto’s: Lotte Nefkens pictures

Volg ons!

0FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer