Tags Posts tagged with "Paralympische Spelen"

Paralympische Spelen

Sanne Voets en Demantur RS2 N.O.P.. Foto: Kathleen van Winden.

Zowel Maud de Reu als Sanne Voets hadden dit jaar alle pijlen gericht op de Paralympische Spelen in Tokio. Dat de Spelen een jaar worden uitgesteld, kwam voor de twee amazones verschillend aan. Waar het De Reu wat lucht gaf, moest Voets wel even slikken.

Topfavoriet

In 2016 wonnen Voets en Demantur RS2 N.O.P. Paralympisch goud en in 2017 werden ze Europees Kampioen. Pas op de WEG in Tryon kwamen ze volgens Voets ‘echt op stoom’, en keerden ze terug met driemaal goud. Dat kunstje deden ze op het EK in Rotterdam nogmaals over, waarmee ze topfavoriet werden voor opnieuw ‘triple goud’ in Tokio. De amazone was dan ook al flink aan het trainen voor deze nieuwe uitdaging. “We lagen perfect op schema”, vertelt ze.

Geruststelling

De amazone gaat verder: “Demantur raakte in bloedvorm en ik had zoveel zin om dat te laten zien. Ook hebben we hard gewerkt aan een nieuwe kür op muziek, in samenwerking met Joost Peters en de band HAEVN. Op Indoor Brabant zouden we de première beleven. Dat liep echter anders. Op dat moment een enorme domper, maar ik kon nog niet overzien hoe groot deze crisis zou worden.” Voets woont op steenworp afstand van het Brabantse Uden, dat al snel het corona-epicentrum werd. “Het duurde niet lang voor ik alarmerende berichten kreeg van mensen in mijn omgeving. Dat maakte al snel duidelijk hoe heftig het was. De Spelen waren op dat moment een beetje mijn houvast. Maar toen het nieuws kwam dat die werden uitgesteld, was dat vooral een geruststelling. De druk kon er nu helemaal af, de focus volledig op de bestrijding van corona.”

Geen optimale voorbereiding

De Reu was ook al druk bezig was met het voorbereiden van de Paralympische Spelen, al ging dat anders dan gepland. “Het leek ons een goede voorbereiding op de reis naar Japan om al een keer met Webron N.O.P. te vliegen. Daarom wilden we eigenlijk naar de wedstrijd in Qatar eind februari. Voor de reis had Webron een extra Influenzavaccinatie nodig. Hij is natuurlijk al veel vaker geënt en altijd zonder problemen. Helaas was dat nu anders: hij liep een ontsteking in zijn hals op. Hierdoor konden we niet afreizen naar Qatar. Met het herstel daarvan zijn we uiteindelijk nog wel twee maanden zoet geweest. Nu is hij gelukkig weer helemaal hersteld en zijn we de training aan het oppakken. Het uitstellen van de Spelen geeft daarom wel rust. Anders hadden we volgende week al de eerste observatie op het programma staan, namelijk het NK Dressuur.”

Maud de Reu met Webron N.O.P.. Foto: Nadeche fotografie

Bedjes gespreid

Hoewel het uitstel van de Paralympische Spelen voor beide dames anders viel, staan ze er nu allebei nuchter in. De Reu: “We zijn de training voorzichtig aan het opbouwen en dat gaat heel fijn. Het is prettig om alle tijd te hebben voor de opbouw van zijn training en geen datum te hebben om naartoe te hoeven werken. Ik kan iedere dag heel bewust voelen en daarop inspelen. Ook ben ik heel blij met de steun en fijne samenwerking met onze trainster Daniëlle van Vilsteren, waar Webron ook op stal staat.” Niet alleen Webron zijn bedje is daar gespreid. “Mijn koffer staat klaar om het huis uit te kunnen mocht dat nodig zijn. Mijn moeder werkt namelijk in het ziekenhuis en ik behoor tot de risicogroep. Mocht zij ziek dreigen te worden, dan zou ik tijdelijk naar stal kunnen verhuizen.”

Geen verveling

In tegenstelling tot De Reu, doet Voets het juist wat rustiger aan. “Met paarden gaat het werk natuurlijk altijd door dus ik hoef me niet te vervelen! Met rijden nemen we geen grote risico’s, oefenen we de leuke dingen en rijden vaker in het bos. Ik geniet ervan om tijd door te brengen met mijn paarden en vind het rijden nog altijd heel leuk, dus motivatieproblemen heb ik zeker niet. Maar ik ervaar ook geen druk om heel hard te trainen. Zo werken we spelenderwijs door met de Grand Prix-oefeningen. Afgelopen week ben ik voor het eerst weer naar de les bij Emmelie geweest.”

Voor anderen zorgen

Nu Voets wat minder vaak rijdt dan anders, is er meer tijd om anderen uit de brand te helpen. Ze bezorgt boodschappen en hielp een vriendin met de eindredactie en vormgeving van een kinderboek. “Ik ben ook lid van de atletencommissie van NOC*NSF. Die is op dit moment erg actief dus dat kost nu veel tijd. Daarnaast vind ik het belangrijk om me in te zetten voor iets groters. Dat merk ik ook bij anderen: veel mensen voelen de behoefte voor anderen te zorgen. Er ontstaan veel mooie initiatieven in de samenleving. Heel bijzonder hoe creatief en zorgzaam we kunnen zijn als het erop aankomt!”

Extra jaar

Eén ding is voor de twee amazones zeker: 2021 wordt hun jaar. Allereerst hopen ze dat het Coronavirus tegen die tijd onder controle is. Sportief gezien hebben de dames alle pijlen gericht op Tokio. De Reu vertelt: “Vorig seizoen maakten we ons internationale debuut. We pakten al brons op het NK en zijn opgenomen in het A-kader. Afgelopen winter reden we op CPEDI Genemuiden onze eerste hattrick. We hebben een stijgende lijn laten zien en er is nog steeds veel ruimte voor verbetering. Dit ‘extra’ jaar is voor ons dus zo erg nog niet, we kunnen denk ik alleen maar beter worden samen.”

Ook Voets is hoopvol voor de Spelen. “We waren al in vorm, maar zullen dat volgend jaar ook zijn. Ik weet hoe we ons moeten voorbereiden en heb een fantastisch team achter me. Het doel is onveranderd. We doen nu wat rustiger aan en zullen straks alleen maar sterker zijn. Deze tijd geeft ook meer ruimte voor reflectie en daar wordt je alleen maar sterker van. Demantur ontwikkelt zich nog steeds en wordt een echte topatleet. Of het nu 2020 of 2021 is; wij zullen er klaar voor zijn.”

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto Sanne Voets: Kathleen van Winden

Foto Maud de Reu: Nadeche fotografie

Rodolpho Riskalla
Rodolpho Riskalla

De Braziliaanse Para-dressuur ruiter Rodolpho Riskalla werkt als evenementenmanager voor Christian Dior in Parijs en traint normaal gesproken zijn 2 wedstrijdpaarden voordat hij naar kantoor gaat. Hij weet hoe het is als je plannen ineens van de baan geveegd worden en de wereld op zijn kop staat. Maar hij heeft geleerd hoe het is om door te bijten en met beide benen (in zijn geval prothesen) op de grond te blijven staan.

Parijs

Riskalla had zijn blik gericht op de Paralympische Spelen in Tokio. “Toen bekend werd dat Frankrijk ‘op slot’ zou gaan (en dus de stallen waar de paarden stonden ook), zijn we gelijk verhuisd.” Normaal gesproken staan ze op stal in het hartje van Parijs, nu 60 kilometer ten zuiden van de Franse hoofdstad. Riskalla liet zijn huis in de stad achter en betrok samen met zijn moeder en zus de camper, zodat hij bij zijn paarden kon blijven.

“Toen we verhuisden wisten we nog niet of de Paralympische Spelen door zouden gaan. Het was chaos,” vertelt hij.

Zware Tour

Zich aanpassen aan nieuwe situaties is al sinds lange tijd de manier van leven voor Riskalla. Hij reisde in zijn tienerjaren veel heen en weer tussen zijn ouderlijke huis in Brazilië en Frankrijk (en andere Europese landen). Riskalla reed succesvol jonge paarden wedstrijden in Frankrijk en was zijn paard Divertimento klaar aan het stomen voor de Zware Tour. Totdat in de zomer van 2015 het noodlot toesloeg.

“Uit het niets”

“Mijn vader werd plotseling erg ziek. Tegen de tijd dat ik in Brazilië aankwam leefde hij al niet meer. Daardoor moest er een hoop papierwerk geregeld worden, en dus bleef ik een tijdje bij mijn familie. Twee weken later werd ik ernstig ziek,” vertelt hij. “Het lijkt een beetje op het Coronavirus: sommige mensen merken er niks van maar kunnen anderen wel besmetten. Het kwam uit het niets.”

“’s Ochtends had ik nergens last van. Ik ging naar de advocaat en gaf daarna les aan een van mijn vrienden. ’s Middags kreeg ik het gevoel dat ik hoge koorts had en de volgende dag bracht mijn moeder me naar het ziekenhuis. Een paar dagen later brachten ze me in coma, zelfs mijn hart werd stilgelegd.” Artsen hielden Riskalla drie weken lang in coma.

Amputaties

“Op de een of andere manier heb ik het overleefd. Ik denk omdat ik gezond en fit was. Mijn ledematen kwamen er minder goed vanaf. Omdat ik in Europa verzekerd ben, werd ik teruggevlogen naar Parijs, waar ze de amputaties hebben uitgevoerd.”

Aanslagen Parijs

In juni deed hij nog mee aan de CDI2* in Compiègne, op jacht naar een Olympische droom, in oktober verloor hij beide voeten, alle vingers van zijn rechterhand en enkele van zijn linkerhand. Toen hij in november nog lang niet hersteld was, werd hij abrupt verplaatst naar een revalidatiecentrum. Zijn ziekenhuisbed was nodig voor de slachtoffers van de terroristische aanslagen in Parijs 2015. “Gelukkig waren mijn familie en mijn vrienden bij me. Zij hebben me er doorheen geholpen.”

Slechts vier maanden nadat hij het ziekenhuis verliet deed hij mee aan de Paralympische Spelen in zijn thuisland. Twee jaar later won hij individueel dubbel zilver in de Para-dressuur op de Wereldruiterspelen in Tryon.

Zijn focus ligt nu op de Paralympische Spelen in Tokio in 2021.

 

Bron: FEI

0 64
Tokio

Jeannette Wolfs-Dielissen is door de FEI benoemd als jurylid tijdens de Paralympische Spelen volgend jaar in Tokio. Wolfs, die internationaal vijfsterren jurylid para-dressuur is, is bij de komende Europese Kampioenschappen in Rotterdam juryvoorzitter.

Hanneke Gerritsen is aangesteld als Technical Delegate in Tokio. Bij de laatstgehouden Paralympics in Rio de Janeiro was Gerritsen voorzitter van de internationale jury.

5* jurylid

De wereldpaardensportbond FEI heeft bekend gemaakt dat Jeannette Wolfs-Dielissen is benoemd als jurylid para-dressuur bij de Olympische Spelen in Tokio 2020. In 2017 promoveerde Wolfs naar 5* jurylid voor de aangepaste discipline binnen de paardensport.

Druk jaar

Wolfs is ingenomen met het bericht dat ze deze week van de FEI ontving: “Dit is een hele eer. Net als voor de ruiters zijn de Spelen voor een jurylid ook het hoogst haalbare. Het is heel mooi dat ik deel mag uitmaken van de jury. Ik heb er veel zin in. In augustus ben ik voorzitter van de jury tijdens de Europese Kampioenschappen in Rotterdam. Dat is natuurlijk ook al mooi. Het wordt een druk jaar 2020. Vaak word je ook uitgenodigd bij meer internationale wedstrijden dan normaal en ik jureer ook de reguliere dressuur nog.”Het worden voor Jeannette Wolfs niet de eerste Paralympische Spelen die ze meemaakt. In 2012 was ze in London chef d’equipe voor Nederland.

Technical Delegate

Hanneke Gerritsen heeft een enorme staat van dienst in de Para-dressuursport. Ze jureerde vele internationale kampioenschappen, was voorzitter van de internationale jury bij de laatste Olympische Spelen in Rio de Janeiro en in 2017 in Gothenburg was ze verantwoordelijk voor het EK Para-dressuur. De FEI heeft Hanneke Gerritsen voor Tokio aangesteld als Technical Delegate.

Bron: KNHS

0 5507
belang van cap

Paralympisch gouden medialle-winnares Sophie Wells maakt het belang van een cap duidelijk, nadat ze zelf nogal ongelukkig is gevallen tijdens een buitenrit.

Wells, die eerder zowel individueel als team goud heeft gewonnen tijdens de Paralympische spelen in Rio, was afgelopen zaterdag aan het buitenrijden op haar paard toen deze schrok en viel.

Een eend

Tegen Horse&Hound zegt de amazone: “Mijn paarden zijn gewend aan ganzen en zwanen, maar laat het nu net gebeuren dat er een eend van onder mijn paard zijn benen, tegen zijn hoofd aanvloog. Hij begon te draaien, verloor zijn balans en viel om. Terwijl ik er nog op zat!”

Nog nooit eerder gebeurd

“Geschrokken galoppeerde hij richting huis. Wat natuurlijk al eng genoeg is. Het is een van de engste dingen aan het buitenrijden, omdat je dan niet in een afgesloten ruimte rijdt. Gelukkig was dit nog nooit eerder gebeurd. Ik was alleen en kon mijn vader en groom bellen. Deze hebben mijn paard op stal weer kunnen vangen.”

Whiplash

De achtjarige ruin was oké, maar Wells hield aan het ongeluk een whiplash en wat kneuzingen over. “Hij landde op zijn zij en kwam op mijn been terecht. Ik heb wat blauwe plekken, maar verder heb ik vooral geluk gehad. Eenmaal thuis ben ik er gelijk weer opgeklommen om zeker te weten dat hij niet te erg geschrokken was van wat er gebeurde, maar hij was gelukkig oké.”

Het belang van een cap

Wells attendeert ruiters erop dat ze veiligheid niet als iets vanzelfsprekends moeten zien. “We kwamen terecht op gras, wat dus best een zachte landing was. Maar mijn cap heeft op de linkerkant een aardige klap gekregen. Iedere keer als ik val vervang ik deze dan ook. Het is het simpelweg niet waard is om het risico te nemen,” aldus Wells.

Bron: H&H

Foto: Archiefbeeld

 

0 2474
Burberry, hier onder Demi Vermeulen
Burberry, hier onder Demi Vermeulen

Burberry, die in 2016 zilver won op de Paralympische Spelen in 2016, is naar de pas twaalfjarige Amber Schelstraete.

Burberry op de Paralympische Spelen

Februari 2016 kreeg Vermeulen de kleine merrie onder het zadel. Met 71,82% in de landenproef hielp de combinatie Nederland naar een bronzen teammedaille. In de individuele Grade II-proef reed de amazone Burberry naar 71,60%, goed voor een zilveren plak. In de kür zette ze hun beste score neer (73,70%) maar eindigde ze met een vierde plaats net buiten het podium.

Na de Paralympische Spelen, waar de Lord Loxely-zoon naar een individuele zilveren medaille liep, werd hij in november datzelfde jaar voor een ton te koop aangeboden.

Amber Schelstraete

Het bleef even stil rondom het paard maar inmiddels is de twaalfjarige merrie twee weken geleden ingetrokken op de stal in Gemonde. ‘Amber heeft heel erg veel zin om met deze knapperd een heel mooie band op te bouwen! En hopelijk dit jaar ook wat internationaal te gaan starten bij de Children,’ schreef moeder Jonna Schelstraete op Facebook.

Vandaag reed de combinatie hun eerste wedstrijd die gelijk beloond werd met 66,5% en een overwinning in het Z1.

Bron: Hoefslag/Facebook

Foto: DigiShots

Rixt van der Horst-Caraat

Nu de Olympische Spelen voorbij zijn, gaat Caraat waarmee Rixt van der Horst teambrons, individueel brons en individueel zilver won, terug naar haar eigenaresse.

De Friese amazone schrijft op facebook: ‘The Road to Rio is voorbij en daarbij is ook mijn avontuur met Caraat afgelopen. Heel moeilijk om weer afscheid van dit fantastisch lieve paard te moeten nemen, na een korte maar intensieve periode van training en wedstrijden. Natuurlijk ben ik alle ondersteuners dankbaar die dit mogelijk hebben gemaakt. Maar in het bijzonder zou ik graag eigenaresse Frederike Gotink (en familie) willen bedanken, voor het vertrouwen en de kans om een combinatie te zijn met Caraat. Daarnaast ook de Hendrik-en Anne Bosma stichting, die financiële steun gaf om het leasen van Caraat mogelijk te maken! Het was een fantastisch avontuur, dat ik nooit zal vergeten! Drie medailles op mijn eerste Spelen, een droom die uitkomt! Dankjewel Caraat!!

De negenjarige merrie stamt van Gribaldi, uit een merrie van Negro. Rixt startte haar begin dit jaar

voor het eerst op een internationale wedstrijd, in eerste instantie als back up voor haar andere paard Uniek. Meteen al bleek dat de amazone een goede klik had met Caraat, en dat de merrie een heel stabiel paard

is dat over veel uitstraling en goede gangen beschikt. Vandaar dat de keus voor Rio op Caraat viel. Nu traint Rixt weer gewoon verder met haar eigen geliefde paard Uniek.

Facebook Rixt van der Horst/Hoefslag

Foto: DigiShots

Gisteren werd de zo succesvolle paralympische ploeg – maar liefst 62 medailles, waaronder 17 gouden, mochten ze ontvangen – vlak voor de landing binnengehaald door twee F16’s van de Koninklijke Nederlandse Luchtmacht. Daarna werden de sporters gehuldigd in Utrecht.

Vandaag gaan de festiviteiten gewoon door: de medaillewinnaars op bezoek in Den Haag. In de Grote Kerk worden ze toegesproken door minister-president Mark Rutte, Sport-staatssecretaris Martin van Rijn en chef de mission André Cats. De huldiging is vanaf 13.25 uur live te volgen op NPO 2 en NOS.nl.

Onder de medaillewinnaars onder andere de gehele ploeg van Joyce Heuitink. Niet alleen werd teambrons gehaald,

voor Sanne Voets was er goud, voor Demi Vermeulen was er zilver, Rixt van der Horst behaalde zilver en brons en Frank Hosmar sleepte twee bronzen medailles in de wacht.

Frank Hosmar vertelt over zijn thuisreis op facebook: ‘Het was

een lange maar unieke trip met alle paralympiërs in het speciale oranje vliegtuig van de KLM, het laatste stuk geëscorteerd door

twee F16’s van de landmacht. Vanaf Schiphol gingen we meteen door naar Utrecht voor het “Welkom thuis” feestje. Onderweg werd de hele autobaan vrij gemaakt zodat wij goed door konden rijden. Daarna eindelijk naar huis, naar Alf. Daar was alles prachtig versierd! Iedereen bedankt daarvoor, geweldig! Nu naar Den Haag voor de huldiging met de koning.’

Na de ongetwijfeld mooie woorden van de autoriteiten brengt TeamNL een bezoek aan koning Willem-Alexander in Paleis Noordeinde. Een samenvatting daarvan is vanaf 19.20 uur te zien op NPO 2.

NOS.nl/Hoefslag

Net als bij de Olympische Spelen waren het de KWPN’ers die de medailles wegkaapten bij de Paralympische Spelen in het ruiterstadion in Deodoro. Op de finaledag, waar in vijf Grades met de kür op muziek de Spelen werden afgesloten, veroverden KWPN’ers zes van de vijftien medailles.

Na het zilver op woensdag overklaste Zion (Flemmingh x Kennedy) de concurrentie in Grade 1b en veroverde het elfde Paralympische goud voor legende Lee Pearson.

Caraat (Gribaldi x Negro),  met Rixt van der Horst veroverde het zilver  in Grade II.

Zilver was er in grade VI voor Valerius (Flemmingh uit Heidevrouwe ster prest v.Rex Magna, fokkers A.M. Drenth & A.I. Zeinstra uit Lucaswolde) en de Britse Sophie Wells.

Frank Hosmar won maar liefst drie bronzen medailles met de fraaie Sandreo-zoon Alphaville.

Sergio Oliva won twee dagen op rij brons in Grade 1a met Coco Chanel (Tuschinski uit Vanatina stb v.Rousseau).

Sanne Voets won goud in de kürfinale Grade III met Vivaldi-zoon Demantur.

Bron: KWPN

Foto: Digishots

Op de laatste Olympische dag voor de para-dressuurruiters kwam Nicole den Dulk nog individueel in actie in de Grade IB. In het zadel van Wallace N.O.P. (v. Future). Eerder deze week werd de amazone nog vierde, waarbij ze onder andere haar eigen score wist te verbeteren. De 36-jarige amazone kwam vanmiddag (lokale tijd) als derde in de ring en wist naar 72.350% te dansen. De amazone wist vooral consistent te scoren bij de arbeidsdraf en het staponderdeel. De amazone kon niet erg lang genieten van haar eerste plaats aangezien haar directe concurrenten en de gedoodverfde favorieten, die haar eerder deze week al hard aan het werk zetten, nog in de ring moesten komen. Ook vandaag wist deze concurrentie de zege op te eisen en Den Dulk te verwijzen een plek in de achterhoede.

Goud naar Pearson

De Brit Lee Pearson scoorde met Zion (v. Flemmingh) 77.400% en mocht zijn vierde individuele gouden Kür-medaille ophalen. Op zijn protocol prijkten meerdere achten en een enkele negen. De 42-jarige Brit wist eerder in Sydney, Athene en Beijing goud ophalen. Alleen in Londen was het brons. De Oostenrijkse Pepo Puch behaalde zilver door Fontainenoir (v. Florencio) naar 76.750% te sturen. Het brons ging opnieuw naar de Deense Stinna Kaastrup met haar Gribaldi-nakomeling Smarties (74.750%). Den Dulk moest ook nog toezien hoe de Duitse Alina Rosenberg naar nipt voorbijreed naar plaats vier (72.550%).

Klik hier voor de uitslag (Grade Ib)

Foto: Digishots

Sanne Voets, Demantur
Sanne Voets en Demantur (foto: DigiShots)

Vanmiddag werd er in Grade II nog gereden voor de teamtest, vanavond gaat het om de medailles in Grade III. In deze individuele proef worden de eerste hippische medailles van deze Paralympische Spelen verdeeld. Bovendien plaatsen de beste zeven combinaties per Grade zich voor de Kür op Muziek die aanstaande vrijdag wordt verreden. Namens Nederland rijdt er één amazone mee in Grade III, namelijk Sanne Voets. Zij mocht als vijfde van de zestien deelnemers de piste betreden op de rug van de pas achtjarige ruin Demantur.

Ze reed een degelijke proef, waarbij al gauw duidelijk werd dat zij de leiding in het voorlopige klassement wel moest gaan overnemen. Opvallend waren de relatief grote verschillen in de beoordeling van punt 21, overgangen van arbeidsgalop naar middengalop en weer terug naar de verzamelde galop. De cijfers varieerden tussen een 4,0 en een 7,5. Met vooral zevens op haar lijst kwam Voets uit op een score van 70,122%, wat in eerste instantie goed was voor een voorlopige eerste plaats. Echter, er moesten nog elf combinaties na haar en drie daarvan wisten haar score te overtreffen. De Noorse Ann Cathrin Lubbe pakte met een score van 72,878% de overwinning, nadat ze in de teamtest ook al de beste was. Het zilver was er voor de Deense Susanne Sunessen met 72,171%, die in de teamtest nog achter Voets stond.

Even leek het erop dat Voets de bronzen medaille mocht ophalen. Echter, de score van laatste starter Zweedse Louise Etzner Jakobsson werd gecorrigeerd, waardoor zij op 70,366%, uitkwam, goed voor de derde plaats.

Bekijk hier de uitslag.

Foto: Digishots

 

Volg ons!

102,705FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer