Tags Posts tagged with "paradressuur"

paradressuur

0 135
KNHS-Witte Van Moort Para Dressuur Trophy
Prijsuitreiking KNHS-Para Dressuur Trophy Jumping Amsterdam © DigiShots

Eerst werd de tweede kwalificatie van de KNHS-Witte Van Moort Para Dressuur Trophy tijdens The Dutch Masters afgeblazen door het Coronavirus. Daarna ging ook de finale (die nog niet gepland was) niet door. Toch is er goed nieuws voor de paradressuurruiters: er komt alsnog een finale!

10 oktober gaan de beste paradressuurruiters de strijd aan in Hellendoorn. Alle combinaties die zich hadden geselecteerd voor de kwalificatiewedstrijden op Jumping Amsterdam en The Dutch Masters mogen meedoen aan de finale.

Met aangepaste competitiebepalingen mag er dit jaar een groot deelnemersveld van start in de finale. Waar men de kür op muziek rijdt.

Zie hier welke combinaties startgerechtigd zijn voor de finale.

 

Bron: KNHS

Foto: Digishots

0 6452
Britt van den Berg en Siemen. Foto: Babette van der Wal

Britt van den Berg werd geboren met Cerebrale Parese, een hersenbeschadiding waardoor spasme ontstaat. De beste therapie bleek paardrijden. Niet alleen voor haar lichaam, maar ook omdat ze het ontzettend leuk vindt. Met Siemen is ze nu actief in de para-sport, ze hoopt met hem verder de sport in te groeien.

Niets aan de hand

Britt’s moeder Marga legt uit: “Toen Britt 1,5 jaar was zijn we er pas achter gekomen dat ze Cerebrale Parese heeft. Ondanks dat Britt niet ging rollen, kruipen en tijgeren zei de huisarts aanvankelijk dat er niets aan de hand was. Omdat ze prematuur was dachten ze dat we ons geen zorgen moesten maken. Mijn eigen fysiotherapeut heeft haar toen nagekeken, waardoor we zijn doorgestuurd naar een revalidatiecentrum. Vanuit daar kwamen we uiteindelijk in het ziekenhuis terecht waar de diagnose werd gesteld. Daar werd ook gelijk gezegd dat Britt nooit zou kunnen lopen.”

Eerste passen

Britt met Remy, de pony waardoor ze haar eerste stappen zette.

Britt liep vanaf dat moment bij verschillende specialisten. Toen ze bijna vier was kregen haar ouders een tip van de fysiotherapeut. Hij raadde aan om Britt te laten paardrijden. Marga gaat verder: “Ook de eigenaresse van een pony die ik vroeger bij heb gereden zei dat paardrijden goed is voor kinderen met spasme. Uiteindelijk hebben we Britt op Remy, die pony, gezet en dat zorgde voor een fantastisch resultaat. Normaal gesproken zou ze geen meter kunnen lopen zonder met haar been te slepen. Na het paardrijden kwam ze thuis, en zei ze: “Mama, ik ga voetballen!”. En inderdaad, ze zette haar eerste roterende passen.”

Eigen paard

De 16-jarige amazone kan inmiddels goed lopen, al heeft ze nog wel een rolstoel voor langere afstanden of voor wanneer ze zich minder fit voelt. Paardrijden doet ze zo’n drie keer per week op Siemen, het Friese paard dat ze met haar moeder deelt. “Ik ben begonnen met Remy’tje”, vertelt Britt zelf. “Mijn moeder reed toen paarden van anderen en moest dus altijd alles vragen als ze iets wilde. Dat was soms best een beetje lastig. Daarom besloten mijn ouders om zelf een paard te kopen. Omdat paardrijden zo goed voor mij was, hebben ze gezocht naar een paard dat ook goed bij mij paste. Zo zijn we bij Siemen terechtgekomen.”

Even heel anders

“Ik moet ook echt wel drie keer per week rijden om mijn spieren op lengte te houden”, vertelt Britt openhartig. “Maar omdat Siemen van ons is kan ik zelf zien wanneer ik wil rijden. Siemen is voor mij echt het perfecte paard. Als hij merkt dat ik er af zou kunnen vallen, staat hij stil. Als ik val, tilt hij me op. Hij is echt heel erg lief. In de 10 jaar dat ik hem nu rijd is hij natuurlijk ook wel heel erg aan mij gewend.” In 2017 maakte de combinatie de overstap van de FNRS-wedstrijden naar de parasport. “Het was niet per sé een lastige overstap, maar het is wel even heel anders. Gelukkig had Siemen al wedstrijdervaring met mijn moeder. Dat maakte het wel een beetje gemakkelijker.”

Alleskunner

“Siemen helpt mij ook echt door de proeven heen. Als hij de naam van een figuur hoort, dan helpt hij me bij het insturen. Ook is hij ontzettend lief op vreemd terrein. Je hebt soms paarden die een beetje drama maken in het begin, maar Siem loopt altijd rustig het terrein op. Ook is hij heel makkelijk met trailerladen. Hij vindt het gewoon hartstikke leuk om mee te gaan. Ik moet hem zelfs tegenhouden als hij een trailer ziet”, lacht ze. “Ik kan echt alles met hem. Al gooi je er een westernzadel op of ga je springen. Ik vind het zelf ook leuk om af te wisselen. We kunnen ook op touwhalster of neckrope met een barebackpad rijden.”

Britt met Siemen. Foto: Leonie van Duffelen

Gevoelig

Vol enthousiasme vertelt Britt verder over Siemen. “Hij is met alles heel lief, al kan hij bij mijn moeder soms nog wel eens een beetje stout zijn. Bij mij doet hij dat eigenlijk niet, het is een heel gevoelig paard. Zo heb ik hem ook een keer meegenomen naar een spreekbeurt op school. Vanwege mijn Cerebrale Parese zit ik op het speciaal onderwijs. Siemen liep bij aankomst in de klas meteen naar het meisje toe die het meest ziek is van ons allemaal. Daar kroop hij helemaal in. Hij is dus ook echt wel een beetje een therapiepaard.”

Hoger komen

Britt heeft nog geen concrete doelen met haar stoere ruin. “Ik zou het wel heel leuk vinden om samen met hem hoger te komen in de sport. Het is wel heel lastig dat er bijna geen para-wedstrijden zijn. Daardoor kunnen we niet vaak starten en ook niet echt hoger komen. Toch zou ik het wel heel gaaf vinden, hoor. Hoger komen met Siemen.” Naast Siemen rijdt de amazone ook nog een brave Spaanse hengst bij. “Als Siemen wegvalt, kan ik door blijven rijden op hem. Paardrijden is heel belangrijk voor mijn spieren, dus dat moet ik echt wel blijven doen.”

Samen genieten

Vindt Marga het niet jammer dat ze nu zelf niet meer actief is in de wedstrijdsport? “Ik vind het eerlijk gezegd belangrijker dat Siemen goed is voor Britt. Zelf ben ik wel sinds een aantal weken weer bezig met de vliegende wissels. We zijn na wat blessures weer dicht bij waar we waren gebleven: het Z1. Ik zou het wel heel erg leuk vinden om hem ook weer uit te brengen, maar dat heeft geen prioriteit. Sinds een paar maanden kunnen Britt en ik ook samen naar het bos met de paarden. Ook vind ik het heel leuk om haar te begeleiden in de training en op wedstrijden. Het belangrijkste is dat we samen kunnen genieten.”

Britt, Siemen en Marga. Foto: Babette van der Wal

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Babette van der Wal en Leonie van Duffelen

0 3170
Melissa Janssen en Dreamy Boy. Foto: Bertha Willms

Lichte Tour-amazone Melissa Janssen maakt binnenkort de overstap van de reguliere dressuur naar de paradressuur. Dit maakte ze vrijdag bekend via een video op het YouTube kanaal Drafgekeurd.

Tijd nodig

Eigenlijk speelt haar handicap al jaren een rol in het leven van de amazone. Toch besloot ze het nu pas op deze manier naar buiten te brengen. Ze vertelt: “Ik had daar gewoon even tijd voor nodig. Ik ben de ene dag stijver dan de andere dag, maar je ziet het altijd wel. Mensen zien me natuurlijk ook lopen op stal en op andere stallen waar ik les geef. Aan het begin wil je het niet zeggen, maar je komt er op een gegeven moment niet meer onderuit. Je kan niet iedere dag zeggen dat je van te trap bent gevallen.”

Hoe hoger hoe zwakker

Al haar hele leven had Janssen minder spierkracht in haar linkerbeen dan in haar rechterbeen. Omdat ze zelf rechts was, zocht ze daar niet zoveel achter. Tot de kracht in haar linkerbeen sinds ongeveer drie jaar alsmaar minder werd. “Naarmate je hoger gaat rijden zou toch ook je conditie beter moeten worden”, stelt ze. “Je zou je fitter en gezonder moeten voelen. Maar hoe hoger ik kwam, hoe zwakker ik me ging voelen. Uiteindelijk moest ik ook echt met hulpmiddelen gaan rijden, zoals een zweepje en meer stemgebruik. Thuis kon dat, maar op wedstrijd niet.”

Onderzoeken

“Ik gooide de handdoek niet in de ring, want ik had veel te veel plezier in het rijden van wedstrijden. Maar het werd na een tijdje zo’n groot verschil tussen met en zonder hulpmiddelen rijden, dat ik besloot niet meer te starten”, licht Janssen toe. Ondertussen waren er onderzoeken gestart naar de reden waarom de amazone last had van krachtverlies, tintelingen, coördinatieproblemen, vermoeidheid en een klapvoet. “Na veel onderzoeken bleek dat ik axonale schade en een klapvoet heb, die veroorzaakt worden doordat ik de spierziekte CIAP heb. Normaal gesproken komt deze ziekte vooral bij ouderen voor, maar ik ben één van de weinige jongeren die het heeft.”

Goede hulp

Die diagnose kwam toch wel als een klap. Zeker omdat de ziekte progressief is, en dus niet geneesbaar. “Ze kunnen niet echt zeggen hoe het bij mij gaat verlopen. Sommigen lopen op krukken, sommigen zitten in een rolstoel maar anderen lopen gewoon nog. Ik heb fysiotherapie en bijpassende medicatie zoals ontstekingsremmers, maar dat is alles wat ze kunnen doen.” Ze zag haar paardendroom in duigen vallen. “Dan heb je twee hele goede paarden staan, en dan kom je er niet op de reguliere manier. Zodoende kwam ik bij Joyce Heuitink terecht, zij kan me daar goed bij helpen. Daar ben ik heel erg dankbaar voor.”

Gouden karakter

Onder andere door aanmoedigingen van Heuitink, besloot de Limburgse zich te laten beoordelen voor een Grade. Door het Coronavirus is de procedure iets vertraagd, maar haar medisch dossier ligt klaar. Janssen heeft het geluk dat haar twee paarden ook geschikt zijn voor de parasport. Ze vertelt daarover: “Mijn paard Dreamy Boy (v. Donnerhall) heb ik 14 jaar geleden als veulen van mijn oma gekregen. Ik heb hem zelf zadelmak gemaakt en van de B naar de Inter II opgeleid. Hij heeft echt een gouden karakter en doet aan alles mee wat ik me maar bedenk. Hij heeft echt mijn meisjesdromen waargemaakt!”

Tweede troef

Melissa Janssen en Bailando. Foto: Bertha Willms

Nog niet zo lang geleden kocht ze er ook een tweede paard bij. De toen 2-jarige Bailando (v. Bretton Woods) sprak haar gelijk aan. “Ik wilde wel weer een onbeleerd paard hebben zodat ik hem naar mijn eigen hand kon zetten. Vorig jaar eind zomer heb ik hem met behulp van mijn oom ingereden. Hij was zó lief! Helaas kreeg hij in de herfst een klein ongelukje waardoor hij een tijdje moest revalideren. In verband met mijn gezondheid leek het me beter om er in de lente weer op te stappen, wanneer hij minder fris was. Nu zijn we weer lekker aan het opbouwen. Ik mag mijzelf gelukkig prijzen met twee van deze lieve paarden”, klinkt ze trots.

Go Social Familie

Haar transformatie van Lichte Tour-amazone tot para-amazone deelt Janssen via YouTube en Instagram onder de naam Dressage By Me. “Ik had Floor Schoenmakers van Go Social al wel voorbij zien komen. Ik was al wat met Social Media bezig en heb haar gevraagd of ze wat tips kon geven. Ik had op Facebook namelijk 5000 vrienden, en zat dus vol. Toen ik dat aan haar vroeg, vroeg zij of ik het niet leuk vond om bij de Go Social Creators te komen. Vijf dagen later was ik bij Anky van Grunsven voor de eerste bijeenkomst met de groep. Ik kon laten zien wie ik was en waar ik voor stond, dat was heel leuk. Vanaf daar raakten we aan de praat over mijn handicap en zo kwamen we ook bij deze ‘coming-out video’.”

Leuke uitdaging

Of ze zich nu doelen heeft gesteld voor in de parasport? “Oh ja!”, antwoordt ze volmondig. “Als ik geen doelen stel, dan leef ik niet. We komen waarschijnlijk in Grade V terecht, daar gaan we voor nu vanuit. Dat is vergelijkbaar met Lichte Tour, dus dat is een leuke uitdaging voor mij. Dan wil ik nationaal ook de scores halen om internationaal te mogen rijden. Dat was natuurlijk ook al mijn droom in de reguliere sport. Ook wil ik nog wel eens regulier blijven starten, maar mijn focus gaat vooral liggen bij de parasport. Het is wel echt mijn droom om voor Nederland uit te mogen komen en daar misschien wel hele mooie wedstrijden mee te pakken, met mijn eigen opgeleide veulentje. Dat zou echt geweldig zijn!”, sluit ze gemotiveerd af.

Bekijk hieronder de ‘coming out video’ van Melissa Janssen samen met Glasten Krapels.

Tekst: Femke Verbeek

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding én schriftelijke toestemming via webredactie@mediaprimair.nl is niet toegestaan.

Foto’s: Bertha Willms

0 2767
Sanne Voets
Sanne Voets-Vedet PB N.O.P.

Paradressuuramazone Sanne Voets heeft haar gepensioneerde toppaard Vedet PB (v. Florestan I) in moeten laten slapen. Dit meldt ze in een emotioneel bericht op Facebook.

Zeer succesvol

Voets en Vedet waren samen zeer succesvol in de internationale paradressuur. De combinatie werd wel vier jaar op rij Nederlands kampioen. Ook behaalden Voets en Vedet één keer brons en twee keer zilver op de Europese Kampioenschappen. Ze reden succesvol mee in meerdere Nations Cup wedstrijden en werden in 2012 tijdens de Paralympic Games van London 5e in de individuele proef, 4e in de Kür en 4e in de team test. Ten slotte wonnen ze in 2014 op de Wereldkampioenschappen ook nog eens zilver met het team, zilver in de individuele proef en werden ze wereldkampioen in de kür.

Avontuur

“Ik weet nog als de dag van gisteren hoe ik een video van je op het internet zag staan, en dat je gelijk mijn hart stal”, schrijft Voets. “Jouw uitstraling en de krachtige, zelfverzekerde blik op je gezicht maakten dat ik gelijk helemaal verliefd op je werd. In juni 2009 begonnen we aan ons avontuur samen. Ik moest leren om respectvol met jouw temperament om te gaan. We werden met de dag een beter team.”

Vertrouwen 

Na diverse medische terugvallen zat Voets niet goed in haar vel. Vedet was destijds degene die haar daar doorheen sleepte. “Iedere morgen hoorde ik jou, en dat is waar ik me aan vasthield. Het enige wat ik wilde was terug nar stal, naar jou. Na een lang revalidatietraject begonnen we opnieuw met trainen en het rijden van wedstrijden. Jij gaf me mijn vertrouwen weer terug. We kwalificeerden ons voor de Olympische spelen van Londen en maakten de meest bijzondere herinneringen samen.”

Nummer één

“Ook terwijl je al met pensioen was, vond je nog steeds dat je nummer één was. Het maakte niet uit waar het om ging: je wilde altijd de eerste zijn die aandacht kreeg. En ik had het niet anders gewild. Nu moet ik je laten gaan. Heel plotseling werd je ziek. De behandeling leek aan te slaan, maar enkel voor een paar dagen. Ik ben dankbaar dat ik op een hele bijzondere manier afscheid van je kon nemen … Ik zal je voor altijd missen. Alles wat ik ben, ben ik door jou. Niet alleen als amazone, maar ook als persoon.”

With a heavy heart I had to let go of my superhero Vedet. As if it was only yesterday, I remember I saw a video on the…

Geplaatst door Sanne Voets op Zaterdag 13 juni 2020

Bron: Sanne Voets via Facebook / Hoefslag

Foto: Remco Veurink

Rixt van der Horst
29.02.2020, Doha, Qatar, Prizegiving CPDEI 3 Star, 2020 CHI AL SHAQAB.

Rixt van der Horst straalde. Ze won deze zaterdag ook de kür op muziek op CHI Al Shaqab. De Nederlandse amazone scoorde met haar paard Findsley N.O.P. 77.167 % in de paradressuur Grade III. Eerder deze week won ze ook al de individuele en team-wedstrijd. ‘Ik ben heel erg blij’, zei Rixt van der Horst tegen Hoefslag.

Voor haar staat de bokaal die ze in Doha won. ‘Ik kon goed merken dat mijn paard naar mate de wedstrijd vorderde er beter in groeide. Vandaag was denk ik ook wel onze beste dag.’

Findsley geslaagd voor de test

Met het oog op de Paralympische Spelen in Tokio is de reis naar Doha een mooie test voor Van der Horst en haar paard. Om te kijken hoe het reizen gaat, maar ook hoe de combinatie ervoor staat. ‘Findsley heeft 1 keer eerder gevlogen, dat was met de Wereldruiterspelen in Tryon. Dat ging allemaal goed. Maar met deze omstandigheden en deze grote arena is het toch altijd fijn om zo’n wedstrijd te rijden. Ik ben dan ook super tevreden over hoe het allemaal gegaan is. Findsley gedraagt zich echt super.’

De merrie van Van der Horst is dus geslaagd voor de test. ‘Zeker. De arena is heel erg imponerend, dus dan ben ik super blij dat ze nergens naar kijkt. Ze focust op mij. En ik merk dat ze elke dag nog beter wordt.’

‘Het voelt alsof we elkaar al jaren kennen’

De amazone veranderde in aanloop naar Tokio veel. Nieuwe stallen, een nieuwe trainster en zelfs een nieuwe woonplaats. ‘Dit was onze eerste internationale wedstrijd met mijn nieuwe trainster Chantal. Dat bevalt echt super goed. We werken nu samen sinds november. Er is inderdaad veel veranderd, dus dat was wel even omschakelen. Dat vond ik wel spannend. Hoe zou het allemaal gaan? Pakt het wel uit zoals ik zou willen? Maar het voelt als een heel goed team. Ik voel me thuis en het voelt alsof we elkaar al jaren kennen. Findsley gaat steeds beter lopen en ik heb nu het idee dat we aan de extra dingetjes toekomen en dat ze extra kracht krijgt. We hebben nog een halfjaar tot Tokio, dus ik hoop dat we nog flink kunnen doorgroeien.’

Door: Robert Hüsken / Hoefslag in Doha

Frank Hosmar - Alphaville N.O.P.
Frank Hosmar - Alphaville N.O.P. FEI European Championships 2019 © DigiShots

De Paradressuurruiters van TeamNL hebben sterk gepresteerd op de goed bezette internationale wedstrijd in Genemuiden. Het team van bondscoach Joyce Heuitink won eerder al de landenwedstrijd. Nu waren ze ook in veel individuele proeven oppermachtig.

Goed georganiseerd

Joyce Heuitink is zeer positief over de wedstrijd. Ze vertelt “Het is een erg goed georganiseerde wedstrijd met enthousiaste vrijwilligers en alles is echt top geregeld. Het team bestond uit Frank Hosmar, Nicole den Dulk, Maud de Reu en Demi Vermeulen. Vaste teamwaardes Sanne Voets en Rixt van der Horst kiezen deze winter voor een ander programma en waren daarom niet van de partij in Genemuiden.”

IJzersterke ritten

De eerste dag stond het Nederlandse team nog nipt achter Belgen die op volle sterkte waren. Door vier ijzersterkte ritten in Individuele Test van de ruiters van Heuitink won Nederland alsnog. Ze scoorden alle vier 2% meer.

Internationale zeges

In het individuele klassement scoorde Frank Hosmar met Alphaville N.O.P. een mooie hattrick in Grade V. Ook Maud de Reu won in Grade III met Webron N.O.P. drie proeven. Dit waren haar eerste internationale zeges. In de kür op muziek realiseerde de combinatie met 79% de hoogste score van het concours. Ook Demi Vermeulen met Wannabe (Grade III) en Nicole den Dulk met Wallace N.O.P. (Grade II) vielen meerdere malen in de prijzen. Heutink was ook enthousiast over de prestaties van Glasten Krapels die in de teamtest een mooie kaderscore reed en Neel Schakel die goede progressie in Grade IV laat zien.

Bron: KNHS

Foto: Digishots

TeamNL
Podium Para Dressuur Nations 1. Nederland, 2. Groot-Brittannië, 3. Denemarken FEI European Championships 2019 © DigiShots

Op de slotdag van het EK para-dressuur waren de verwachtingen hoog. In de landenwedstrijd won het Nederlandse team historisch goud. Vandaag maakten ze het weer waar en kregen allen een medaille omgehangen in de kür op muziek.

Rixt van der Horst

De eerste rubriek was Grade III waar Rixt van der Horst met Findsley N.O.P. aan start kwam. De combinatie werd door vier juryleden op de tweede plaats gezet. Het jurylid bij B vond van der Horst de beste. De combinatie kwam uit gemiddeld 77,327% en een zilveren medaille! Het goud ging naar de Deense Tobias en Thorning Joergensen en het brons naar de Belgische Barbara Minneci.

Nicole den Dulk

De Grade II was als tweede aan de beurt. Voor Nederland kwam Nicole den Dulk aan start met haar paard Wallace N.O.P. Den Dulk won de bronzen medaille met 74,313%. Alle vijf de juryleden plaatsten haar op de bronzen positie. Het goud ging naar Georgia Wilson uit Groot-Brittannië en het zilver naar Pepo Puch uit Oostenrijk.

Frank Hosmar

In Grade V kwam voor Nederland Frank Hosmar aan start. Hosmar reed zijn troef Alphaville N.O.P. naar 79,900%. Met vijf eerste plaatsen van de jury’s kon de gouden medaille hem niet meer ontgaan. Het zilver ging naar Groot-Brittanië naar Sophie Wells. Het brons mocht mee naar België, Michele George was de gelukkige.

Sanne Voets

In de laatste rubriek, Grade IV, was er maar één naam die ver boven de anderen uitsteeg. Sanne Voets en RS2 Demantur N.O.P. lieten zien wat ze kunnen en wonnen de gouden medaille met 79,720%. Het zilver gaat mee naar Zweden, Louise Etzner Jakobsson mocht aansluiten achter Voets. Het brons gaat wederom naar België, naar Manon Claeys.

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Digishots

esra de ruiter
Esra de Ruiter met haar paard Halloween

Amazone Esra de Ruiter was nog maar 22 jaar oud toen ze van haar paard viel. Een ongeluk waaraan hersenschade en een oogzenuwverlamming heeft overgehouden. Een meisje dat volop in het leven stond, gek was op leren en de paardensport, moest plotseling leren leven met de handicaps als gevolg van het ongeluk.

“Ik had net mijn eigen paard met pensioen gedaan. We hadden wel wat paarden in training, maar niets voor onszelf. We hadden zeg maar ook geen vetpot om een ‘super de luxe’ paard te kopen. Vandaar dat we een paard kochten dat eigenlijk een soort van project was. Een vierjarige ruin die veel potentie had, maar niet de afstamming die je normaal graag zou willen. Een heel fijn paard om mee te werken en super braaf. Het paard waar ik dan ook het ongeluk mee heb gehad.”

Het ongeluk

Op die bewuste dag in september zorgde de Ruiter samen met haar vriend voor de paarden binnen het paardenbedrijf. Alle paarden waren al in de stapmolen geweest en het enige wat De Ruiter nog hoefde te doen was op Halloween rijden. Tijdens een beginnerssprongetje ging het mis. Zo vertelt ze in een filmpje voor het YouTube-kanaal, PaardenpraatTV. Halloween vergat zijn benen op te tillen en viel met de amazone op zijn rug door de hindernis. Hierbij komt het hoofd van de amazone terecht op de grond terecht, onder de schouder van haar paard. Er wordt 112 gebeld, een traumahelikopter wordt opgeroepen en De Ruiter wordt afgevoerd naar het ziekenhuis waar ze uiteindelijk twee weken moet blijven. Daar wordt duidelijk dat de amazone hersenschade en een oogzenuwverlamming heeft opgelopen.

Revalidatie

“Na deze ziekenhuisperiode moest ik voor acht maanden naar een revalidatiecentrum. Hier kreeg ik fysiotherapie, ergotherapie, logopedie, zwemtraining, coördinatietraining, eigenlijk alles. Halverwege deze periode ben ik door een kijker van mijn YouTube-kanalen gewezen op een afdeling binnen het GZA-ziekenhuis in Antwerpen. Deze afdeling is gespecialiseerd in hersenen, dus ook hersenschade, hersenbloedingen enzovoort. Hier ga ik nog altijd eens in de drie weken naartoe.”

Achter de geraniums

Na de revalidatieperiode blijkt De Ruiter nog altijd veel klachten te hebben. Veel hiervan zijn onomkeerbaar. “Ik heb het idee dat ik toen niet zo heel goed ben geholpen. Dit bedoel ik in de zin van; Het was nooit zo duidelijk wat er moest gebeuren en wat het verdere uitzicht zou zijn. Ik kreeg heel erg mee van: ‘Mevrouw u heeft dit en u moet er mee leren leven,’ maar hoe dit in de praktijk moest gebeuren mistte ik een beetje. Ik zat dan ook in een behandelgroep met voornamelijk mensen van 60 jaar of ouder. Gepensioneerden, dus en ik moest als 22-jarige nog beginnen. Hoe moest ik in vredesnaam een studie afmaken, een baan zoeken en ooit weer autorijden of paardrijden? In het revalidatiecentrum wisten ze namelijk wel hoe een paard eruitzag, maar erop zitten? Dat doe je niet, want dat is eng,” zegt De Ruiter lachend.
“Maar zomaar achter de geraniums zitten en zeggen van ‘ik doe niets meer,’ dat is niet mijn stijl. Dus ik ben op zoek gegaan naar verschillende methoden om zo goed mogelijk te verbeteren.”

De Ruiter ging aan de slag met haar eigen fysiotherapeut en startte met Fletchertherapie. “Ik heb alles geprobeerd en heel veel dingen aangepast. Sommige dingen kan ik gewoon niet meer en daar ga ik ook niet tegen vechten, maar ik ben ver gekomen en ik kan nog verder.”

Passie voor paarden

Niet alleen haar doorzettingsvermogen heeft een grote rol gespeeld in het herstel van De Ruiter. Ook paarden hebben een groot aandeel gehad in waar de amazone vandaag de dag staat en wat ze heeft mogen bereiken.

“Altijd als je op de eerste hulp komt en er iets met een paard gebeurd is dan zijn mensen huiverig, want ‘paarden zijn gevaarlijk’, maar wij zijn opgegroeid tussen de paarden. Mijn ouders hebben elkaar leren kennen op de manege, ze hebben altijd gereden wij dus ook. Het is altijd een soort van levensstijl geweest, dus het is voor mij nooit de vraag geweest óf ik ooit weer op een paard zou zitten, maar wanneer. Naast het feit dat het mijn passie en mijn drive is. Is het zo dat een mens heel hard werkt voor de dingen die hij heel graag wil. Daarnaast is paardrijden ook nog eens een ondersteuning voor mijn fysiotherapie, omdat je op een paard je lijf heel bewust moet aansturen. Oefeningen die je op de grond doet met fysiotherapie, kan je ook weer toepassen op een paard en een paard geeft dan ook direct de feedback aan jou of dat je het goed doet. Dat heeft al zoveel voor mijn coördinatie gedaan en ook heel veel voor mijn balans. Hetgeen waar ik nog steeds heel veel problemen mee heb, maar het helpt me om veel meer te doen als wanneer ik niet zou paardrijden.”

Halloween

Momenteel rijdt De Ruiter para-dressuur op het paard waar ze nota bene het ongeluk mee heeft gehad. “Halloween was net vier toen hij kwam, dus hij is eigenlijk een beetje opgeleid met het feit dat er ook iemand op zit die beperkt is. Hij weet, als ik moe ben na een wedstrijd, dat hij achter iemand aan moet lopen en zal altijd blijven staan als ik val, Hij is echt een onwijs fijn para-paard gebleken.”

Crowdfunding

Ondanks dat de para-amazone niets anders doet dan haar schouders eronder zetten, ondervindt De Ruiter problemen ten gevolge van het ongeluk. Door een vervangende huisarts werd ze echter geattendeerd op een kliniek in Amerika. Na een uitgebreid traject op afstand is er een plek geregeld voor de behandeling die haar kan helpen met haar concentratie, tempo, geheugen en vooral: de hoofdpijn. Iets waar ze nog altijd dagelijks last van heeft. Er is echter een probleem en dat zijn de kosten van deze therapie.

“Het gaat niet om honderdduizenden euro’s, maar het is voor ons veel geld. Zeker, omdat ik meer zorg en hulpmiddelen nodig heb die ook niet volledig worden vergoed door de zorgverzekering.”

Het idee van crowdfunding stond De Ruiter in de eerste instantie tegen, maar op aandringen van haar omgeving is ze overstag gegaan en een inzamelingsactie begonnen om de therapie te kunnen bekostigen. Iedereen die iets wil bijdragen, hoe klein het bedrag ook is, wil De Ruiter dan ook het volgende zeggen. “Mijn dank is groots, oneindig en onmeetbaar. Deze therapie kan mijn leven veranderen.”

 

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan/ Tekst: Denise Meijer

Foto: Digishots

0 422
aangepast sporten paradressuur
Nicole den Dulk met Bubbles (Nederlands Kampioenschap Para Dressuur 2016).

Het is vanaf 1 april 2019 toegestaan om impulsrubrieken voor aangepaste sporten te organiseren. De KNHS heeft deze impulsrubrieken ingevoerd om de ruiters met een lichamelijke, verstandelijke en/of visuele beperking te stimuleren om te paardrijden.

Eerste niveau

Impuls is de verzamelnaam voor het eerste niveau van de wedstrijdsport. De rubrieken zijn bedoeld voor ruiters waarvoor het reguliere wedstrijdniveau (de klasse B) of het niveau van het aangepast sporten (nog) te hoog is.

Deze wedstrijden zijn ook bedoeld als kennismaking met, en voorbereiding op de wedstrijdsport. Er worden geen punten geregistreerd. Je mag zo vaak deelnemen als je wil en er is geen verplichting tot promoveren.

Deelnemers

Je mag aan deze rubriek meedoen wanneer je lid bent van de KNHS en je een paard of pony hebt waarmee je de proef kunt laten zien. Mensen met alle beperkingen zijn welkom. De belangrijkste voorwaarde is dat je zelfstandig op je paard kan zitten en zelf de proef kan rijden.

Je hebt geen startpas nodig en je hoeft ook niet geclassificeerd te zijn.

Proeven

Er zijn tien impulsproeven en je mag zelf kiezen welke proef je wil rijden. Ze zijn wel iets anders dan anders, je kunt namelijk kiezen uit proeven in stap, stap/draf en stap/draf/galop.

Je vindt de proeven hier.

Juryleden aangepast sporten dressuur zullen de proeven beoordelen. Deze juryleden beoordelen ook de FEI Gradeproeven Para Dressuur. Het jurylid kan je daarnaast tips en trucs meegeven om nog beter te kunnen paardrijden.

In Mijn KNHS staan alle wedstrijden. In het bijbehorende vraagprogramma staat hoe je kunt inschrijven.

Bron: KNHS

Foto: archief Digishots

0 13761
Natascha Baker - Mount St John Diva Dannebrog FEI World Equestrian Games Tryon 2018 © DigiShots

Zo sneu. De Britse amazone Natasha Baker reed een fraaie kür op muziek in Grade III van de paradressuur. En toen ging het mis. Haar 9-jarige paard Mount St John Diva Dannebrog raakte ineens van slag en gooide Baker op de grond. De para-amazone kon gelukkig wel met een lach op haar gezicht in haar karretje de ring uit rijden. Ze zwaaide en kreeg een groot applaus van het publiek. Haar paard is niet ontsnapt en kon aan de hand van een begeleider de ring uit lopen.

‘Ik wilde gewoon een staande ovatie hebben’, zei de Britse para-amazone even later met een grote lach op haar gezicht tegen Hoefslag. Een teken dat het goed gaat met haar. ‘Mijn ego is natuurlijk geraakt en ik zal wat blauwe plekken in mijn rug en zij overhouden. Dat is het.’

Natasha Baker zegt geen flauw idee te hebben hoe dit heeft kunnen gebeuren. ‘Dit is totaal niets voor haar. Mijn paard is echt een engel. Toen we de ring binnen kwamen was het publiek enorm aan het klappen voor Rixt van der Horst. Logisch en fantastisch voor Rixt. Maar dat imponeerde haar wel. En toen, poooooing. Toen ging het mis. Ik heb het net teruggekeken, het is hilarisch.’

Baker rijdt Mount St John Diva Dannebrog pas sinds een jaar. ‘Mijn eerste kampioenschap met dit paard en ik lig verdorie op de grond. Dat is me nog nooit gebeurd. Ze wordt nu goed verzorgd en het is zaak dat we haar het vertrouwen weer teruggeven. Dat komt wel goed, maar mijn paard is wel geschrokken.

Bekijk hieronder de beelden van haar val. Let op: het kan als niet prettig worden ervaren.

Door: Robert Hüsken

Volg ons!

103,142FansLike
0VolgersVolg
0VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer