Tags Posts tagged with "paardensport"

paardensport

Het paard waar je op hebt leren rijden

Iedere ruiter, ook de meest succesvolle, heeft ooit moeten leren paardrijden.
Tenslotte is paardrijden vooralsnog niet bepaald een sport die je ‘vanzelfsprekend’ onder de knie krijgt. Dit vergt tijd, energie, geduld, een goede instructeur en bovenal: Een pony of paard die over het engelengeduld beschikt zodat jij de basis van de sport kan leren. Het paard waar je op hebt leren rijden. De diamanten van de paardensport.

Niet vanzelf

Of je nou op jonge of latere leeftijd ben begonnen met paardrijden. Waarschijnlijk kan je de eerste keer dat je op een paard stapte nog prima voor de geest halen. Waarschijnlijk vond je het spannend, onwijs leuk of misschien zelfs een beetje eng. De eerste passen gingen nog wat onhandig en dingen die je nu kan dromen zoals; lichtrijden, doorzitten en figuren rijden. Dat gebeurde zeker niet vanzelf. Gelukkig was je in goed gezelschap van een instructeur die je alle handvatten bood om iets van rijvaardigheid te ontwikkelen, maar laten we het paard waar je op hebt leren rijden vooral niet vergeten!

Fout na fout

Of het nu een lievelingspony op de manege was of een paard van jezelf. Er zijn altijd een (of meer) vierbenige paardenvriendjes waar we veel of zelfs alles aan te danken hebben. Al vergeten we soms nog weleens het paard waar je op hebt leren rijden. De vierbenige engel die je fout, na fout, na fout laat maken zonder zijn geduld te verliezen. Die je onhandig in het zadel voelt stuiteren en koel blijft. Al kan dit niet bepaald comfortabel voor hem zijn.

Van poetsbeurt tot galop

Dit is het paard wat rustig bleef staan tijdens de eerste, ietwat onhandige poetsbeurt. Degene die braaf zijn voetje gaf en je zijn hoofdstel achterstevoren in liet doen, omdat je echt niet beter wist. Het zijn de paarden die waarschijnlijk niet een, maar meerdere onzekere ruiters op weg heeft geholpen. Die ze heeft bijgestaan bij het maken van eerste stap, naar de draf tot aan de allereerste keer in galop. Waarschijnlijk heeft deze je zelfs over de angst na een eerste val weten te tillen.

Gewicht in goud

En zelfs al spring je nu met gemak 1.40. Er is ooit een paard geweest met wie je over je allereerste centimeters hebt gesprongen en al rijdt je momenteel dressuur op subtopniveau. Er is ooit een pony geweest met wie je jouw eerste aspirantenrondje deed.

Dit zijn de echte helden van de paardensport. Het zijn de paarden die het mogelijk hebben gemaakt om te komen waar we zijn. De paarden die het geduld hadden om ons de basis, rustig onder de knie te laten krijgen. De leermeesters die om deze reden, zowel letterlijk als figuurlijk, hun gewicht in goud waard zijn. Voor iedereen die ooit voor het eerst op een paard is gestapt.

 

Bron:  Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Shutterstock

Fitheid in de paardensport

Lichamelijk en mentale fitheid is voor topsporters van groot belang. Daarnaast zijn passie, enthousiasme en doorzettingsvermogen belangrijke eigenschappen.  Zeker als je jezelf bezighoudt met topsport als de paardensport.

Aan enthousiasme en doorzettingsvermogen is er bij ruiters vaak geen gebrek. Alleen vergeten ruiters nog weleens hoe belangrijk is om zelf lichamelijk topfit te zijn als je echt verder wil komen.

De levensstijl van het paard vs. de ruiter

Bij ruiters is hun training vaak gericht op het paard. Het paard heeft de beste voeding nodig, de juiste training en rustmomenten. Alle oefeningen zijn gericht op de spieropbouw en conditie, de voeding is uitgebalanceerd en voedzaam. De rustmomenten zijn er om ervoor te zorgen dat spierherstel en ontspanning mogelijk is, enzovoorts. In de paardensport is echter niet alleen het paard een atleet. Net zo min als de ruiter alleen de sporter kan zijn. Het is vooral combinatie van zowel een topfit paard, als een topfitte ruiter wat een succesvol, atletisch duo zal maken. Fitheid in de paardensport is dus belangrijk voor zowel de ruiter als het paard.

Fitheid combineren met de paardensport

Toch is dit juist iets wat menig ruiter nog de wensen overlaat. Het is ook lastig om een echt gezonde levensstijl, waarbij je jezelf ook nog eens voorziet van de nodige sportschooluren om zelf aan de spieropbouw en conditie te werken, te combineren met de toch wel drukke ‘paardenlevensstijl’.

Samen fit op het NK dressuur

Om deze en andere sport gerelateerde kwesties onder de aandacht te brengen organiseert Gelderland in 2019 het themajaar ‘Sport, Voeding en Gezondheid’. Een van de doelen van dit themajaar is om onder andere gezonde voeding bij sportevenementen te promoten en een van de partijen waar de provincie mee samenwerkt is het NK dressuur.

Op 24 mei zal hier dan ook het seminar ‘Fit in de Sport’ worden gegeven. Oud-schaatser Erben Wennemars, voormalig Grand Prix-ruiter en bondcoach bij de junioren Alex van Silfout en Voedingsdeskundige Ralf van Orsour van HorSeMolen. Het KNHS zal tevens op dit evenement van start gaan met het ‘Samen Fit-programma’. Dit is een leefstijlprogramma special voor ruiter en paard waarbij gezamenlijk wordt gewerkt aan een gezondere levensstijl en ruiter fitheid in de paardensport.

Ben jij ook nieuwsgierig geworden naar hoe je samen zo fit mogelijk op wedstrijd kan gaan?

Kaarten voor dit seminar op vrijdag 24 mei zijn online te bestellen op de pagina van het NK dressuur.  Een toegangsticket geeft tevens toegang tot het terrein en sport programma van het NK Dressuur Gelderland. De bijeenkomst begint om 14.00 uur en rond 16:45 uur is er een afsluitende borrel op de VIP loge tijdens de Grand Prix Dressuur.

0 678
Mirjam Nelisse met paarden
Mirjam Nelisse

Ruiters zullen wellicht niet zo snel een verband leggen tussen de verkiezingen en de paardensport, maar deze twee onderwerpen zijn wel degelijk nauw met elkaar verbonden.

De Provinciale Staten, waarvoor je op woensdag 20 maart je stem mag uitbrengen, hebben namelijk een grote invloed op de buitenrijgelegenheden in Nederland.

Aanpakken ruiterpaden

Mirjam Nelisse heeft zich opnieuw verkiesbaar gesteld voor de verkiezingen van de provinciale staten van Zuid-Holland. Ze maakt zich hard voor de natuur; met name het aanpakken van de ruiterpaden is een grote prioriteit voor haar. Volgens Nelisse is het van belang dat Zuid-Hollandse ruiters op haar stemmen tijdens de verkiezingen. ‘’Als ik niet gekozen word, is het de vraag of er iemand anders opstaat om hier aan te trekken,’’ geeft ze aan.

In Zuid-Holland is maar 20 procent van de natuurgebieden beschikbaar voor ruiters, terwijl er in die provincie, op Groningen na, de meeste ruiters wonen. ‘’Hierdoor zien sommige ruiters zich genoodzaakt om voor hun veiligheid op fiets- en/of wandelpaden te rijden, wat ten koste van de veiligheid van die groepen kan gaan.**’’

Paardenmens

Doordat Mirjam Nelisse zelf ook een paardenmens is, weet ze als geen ander hoe belangrijk het is dat er veilige ruiterpaden beschikbaar zijn. ‘’Vanaf het begin af aan heb ik meegewerkt aan het coalitieakkoord van de Provinciale Staten. In dit coalitieakkoord heb ik laten opnemen dat er meer ruiterpaden moesten komen. Bij de meeste natuurgebieden staat er zo’n vervelend bordje, dat ruiters niet toegestaan zijn. Dat is natuurlijk hartstikke zonde, aangezien je als ruiter zo niet van de natuur kan genieten. Paarden richten geen schade aan aan de natuur, plus we betalen die natuur ook met zijn allen. Het zou dus fijn zijn dat je er ook gebruik van mag maken.”

Dat je niet in de natuurgebieden mag rijden, zorgt er ook voor dat ruiters nu op de openbare weg moeten rijden als ze naar buiten willen. “Dat is niet alleen gevaarlijk voor ruiter en paard, maar ook voor het overige verkeer. Al deze argumenten pleiten voor het openstellen van natuurgebieden voor paarden en ruiters.’’

Motie

Samen met de PvdA, PvdD en de PVV heft Nelisse een motie ingediend, die uiteindelijk ook aangenomen is door de meerderheid in de Provinciale Staten van Zuid-Holland . “Deze motie pleit eigenlijk voor drie dingen. Het eerste is dat bestaande ruiterpaden een grote beurt moeten krijgen, zodat ze goed onderhouden en bruikbaar zijn. Het tweede doel is om nieuwe paden en ontbrekende schakels aan te leggen, zodat er een uitgebreider netwerk ontstaat. Als laatste willen we er voor zorgen dat ruiters in de zomer, wanneer het onder de 18 graden is, ook op het strand toegestaan zijn. Als het slecht weer is, is het toch niet druk op het strand en dan is het zonde als paarden overdag niet toegestaan zijn.”

Ontbrekende schakels

Ondertussen is er 3,5 miljoen euro beschikbaar gesteld voor het onderhoud van de paden en het aanleggen van ontbrekende schakels. “Er zijn paden die uitmonden op stukken die verboden zijn voor paarden, waar je dus niet overheen mag. Het is helemaal niet handig als je hierdoor een stuk om moet rijden.”

Nelisse hoopt dat ze na de verkiezingen weer terugkomt in de Provinciale Staten. “In juni moeten wij namelijk beslissen over de hoeveelheid geld die we gaan steken in nieuwe ruiterpaden. Het is niet vanzelfsprekend dat daar een meerderheid voor is, en dat daar ook veel geld voor gereserveerd wordt. Dus daar wil ik hard aan werken na de verkiezingen. Om een mooie hoeveelheid geld voor nieuwe ruiterpaden te reserveren.”

Verkiezingen

Nelisse staat op de kandidatenlijst van de VVD. ‘’Als ik gekozen word, dan ga ik er heel hard aan trekken om die miljoenen vrij te maken om de paden aan te leggen. Op dit moment ben ik een van de weinigen die zich hier hard voor maakt, die het écht belangrijk vindt dat dit mogelijk gaat worden. Dus als ik niet gekozen word, is het maar de vraag of iemand anders dat doet.”

** Uit ‘’Meer ruiters in het groen’’ – artikel 743

Bron: Hoefslag / Overname zonder bronvermelding en toestemming via webredactie@mediaprimair.nl niet toegestaan

Foto: Mirjam Nelisse

Screenshot

Alex van Silfhout werd onlangs aangesteld door de KNHS als nieuwe bondscoach van de Nederlandse dressuurploeg. Zijn eerste klus: Jumping Amsterdam. Hoe kijkt hij terug op het evenement? Wat zijn de plannen van Van Silfhout voor het Nederlands team? En.. gaat hij zijn zoon Diederik ook selecteren?

Hoefslag sprak na afloop van de kür op muziek met bondscoach Alex van Silfhout:

Door: Robert Hüsken / Hoefslag

dressuur algemeen subtop

Vorige week had ik een vriendin aan de lijn. ‘Ik baal als een stekker. Ben je de hele week druk aan ’t werk en verheug je je op je wedstrijd op je vrije dag. Krijg je allemaal zessen zonder enig commentaar. Dat was dan je weekend.’ Ik voelde met haar mee.

Ik weet, als een proef uit allemaal zessen bestaat, is de regel voor de jury: er is niks echt verkeerd en ook niks echt heel goed, dus er valt weinig over te zeggen en het hoeft officieel niet. Tenminste zo is dat hier in Engeland en naar ik aanneem ook in Nederland.

Maar toch, het blijft knagen: het afhankelijk zijn van het humeur of de smaak van een jurylid. Het afhankelijk zijn van het humeur van de overige deelnemers. Het je soms best eenzaam voelen.

Vreemde eend in de bijt

Toen ik na een aantal jaren geen wedstrijden te hebben gereden, begin jaren negentig voor het eerst aan een wedstrijd in Engeland deelnam, miste ik zo de sfeer van de Landelijke Rijvereniging. Alles was hier gescheiden. Alleen op de samengestelde wedstrijden zag je naast de dressuurbanen ook een springparcours.

En er was op de dressuurwedstrijden geen saamhorigheidsgevoel. Een vreemde eend in de bijt, zo voelde ik me.

Dat was ik natuurlijk ook. Ik gaf al wel een tijdje les op een van de ponyclubs, maar kende weinig actieve wedstrijdruiters.

Die dag won ik beide L-proeven, maar er was niemand om me te feliciteren. Bij het secretariaat haalde ik beide puntenlijsten op, met de linten eraan vastgeniet, en vertrok.

Nederlandse wedstrijdcircuit

Door de jaren heen, op mijn reis naar de Prix St. Georges, wende ik eraan dat er in Groot Brittannië nou niet echt een collegiale sfeer hing op de wedstrijden. Ik leek altijd degene die contact maakte, hulp aanbood waar nodig, met misschien een gepast grapje tegen een wat gestreste deelnemer om de druk een beetje van de ketel te halen.

Oke, als je drie of vier uur in de vrachtwagen moet zitten voor een wedstrijd, dan is de kans groot dat weinig ruiters elkaar kennen. Nederland is zo’n stuk kleiner en het hele wedstrijdcircuit zoveel bereikbaarder.

Individualistisch

Toch, en dan hoor ik weer mijn vriendin vertellen, denk ik dat ook hippisch Nederland een verandering heeft doorgemaakt. Inmiddels zijn ook hier spring- en dressuurwedstrijden vaak gescheiden en is de sfeer individualistischer. Men heeft minder interesse in elkaar.

Mijn vriendin vertelde het trieste verhaal dat zij op een landelijke wedstrijd aan het eind van de dag nog haar proef moest rijden, terwijl bijna iedereen was vertrokken. Sterker; de organisatie was verderop begonnen de banen af te breken. Ik kon me goed voorstellen wat een anticlimax dat geweest moet zijn.
Vroeger was het verplichte wachten op de parade, en ook het rijden ervan, niet altijd even leuk. Toch had het wat. We waren een groep, we keken naar elkaar, hielpen elkaar en leefden met elkaar mee.

Gezonde zenuwen

Ik heb me in de dressuurring altijd op m’n gemak gevoeld. Ik bereidde me goed voor en kon er ook uitstekend mee leven als er eens een dag tussen zat waarop het wat minder ging. Gek genoeg hielp juist die instelling om vrijwel altijd met een paar winstpunten en een plaatsing terug naar stal te rijden.

liz barclay blog

Ik ben gezegend met, wat ik noem, gezonde zenuwen. Ze hielpen me om met een dosis zelfvertrouwen door de moeilijke momenten gedurende een proef heen te rijden zonder emotioneel aan diggelen te gaan. Wat onmiddellijk een geruststellend effect had op mijn paarden.

Strak harnas

Niet iedereen heeft het geluk ‘gezonde zenuwen’ te hebben. Of het aangeboren is, of te maken heeft met zelfdiscipline, ik weet het niet. Wat ik wel weet is dat wat ik in de dressuurring wel kon, me op school helemaal niet lukte. Faalangst is een verschrikkelijk ding. Iets dat sommige ruiters juist in de wedstrijdring in de houtgreep krijgt, waardoor ze nog niet de helft voor elkaar krijgen wat ze thuis met gemak uit hun mouw schudden. En als ze eenmaal in die spiraal zitten, komen ze er maar met moeite uit.

Niet iedereen kan zich een sportpsycholoog veroorloven en voor sommigen blijft de wedstrijdsport zo’n strak harnas dat de negatieve ervaringen zich blijven opstapelen. Met als gevolg een paard dat de wedstrijdring ook al heel snel als iets negatiefs begint te ervaren.

Kritische blikken

Petje af voor degenen die zich hier doorheen weten te worstelen. Ik heb het met een aantal van mijn pupillen van dichtbij meegemaakt en ze gedurende dat proces kunnen bijstaan. Iedere keer dacht ik: Waarom nou juist als je ziet dat bij iemand de zenuwen door de keel gieren, zijn er al die kritische blikken aan de kant? Waarom die nare opmerking over dat ‘ongehoorzame’ paard? Net toen die ruiter langskwam en het kon horen?

Dan denk ik toch weer terug aan mijn jonge jaren in de Achterhoek. Wat hadden we een lol. Je kunt je hele familie aan de kant hebben staan, maar pas als je door je eigen soort gewaardeerd, geaccepteerd en geholpen voelt; op dat moment kun je zoveel meer…

We All Ride

Een tijdje geleden las ik over de nieuwe ontwikkeling om thuis je proef te kunnen rijden voor een online jurylid. We All Ride, een idee van Rens Plandsoen en Renee de Graaf. Dat bestaat in Engeland al wat langer en vanwege de lange afstanden is het hier een geweldige oplossing.

Naast heel wat enthousiaste reacties kwam er ook kritiek. Social media was weer een beetje kort door de bocht, het was niet eerlijk of niks waard. Want als je je paard niet kunt laden of het wedstrijdelement niet aankan, wat is het dan eigenlijk?

Ik ben het er niet mee eens, ik vind het een super idee. Het past in deze tijd waarin door de digitale ontwikkeling zo heel veel meer mogelijk is geworden. Het is een geweldig alternatief voor ruiters die wel door een officieel jurylid beoordeeld willen worden. Om te zien of ze op de goeie weg zitten, maar, om wat voor reden dan ook, niet naar een wedstrijd kunnen of willen.

Minder paardenleed

We All Ride kan worden gebruikt als een overbruggingsperiode voor de onzekere ruiter. Of het kan een optie zijn voor ruiters die zich op wedstrijden doodgewoon niet in in hun element voelen. Daarmee kan een hoop paardenleed worden voorkomen. Dat vind ik zelf nog het mooiste.

En het zou, als we door gaan zetten met ons gevecht tegen de opwarming van de aarde, ook nog wel eens de enige manier kunnen worden. Als er zodirect er geen druppel diesel meer verkrijgbaar is om in de tank van onze vrachtwagens te gooien. Een millieuvriendelijk vrachtwagentje op groene elektriciteit lijkt me nog erg ver van ons bed.

Liz Barclay

algemeen bit hoofd paard dressuur

Derdejaars studenten van de opleiding Equine Sports and Business organiseren in januari een serie van drie masterclasses. In Equine Future: Challenging Perceptions staat de toekomst van de paardensport centraal.

De drie masterclasses zullen plaatsvinden op 10, 15 en 17 januari 2019 op Van Hall Larenstein in Velp.

Gastsprekers zijn onder meer Arnd Bronkhorst (fotograaf), Lina Uzunhasan (internationale dressuurruiter), Ids Hellinga (Directeur van het Fries paardenstamboek) en David van Doorn (universitair docent in paardenvoeding).

Voeding

De eerste Masterclasses op 10 januari zal gaan over voeding en legt de focus op wat je paard nou exact nodig heeft. Niet alleen het kiezen van wat je voert, maar ook het inschatten van de vereisten gebaseerd op het werk wat je paard levert.

De masterclass informeert de eigenaar in het volledig begrijpen van het dieet van zijn/haar paard en het toepassen van dit dieet om het beste uit je paard te halen.

Fokkerij en inteelt

Er zijn maar een beperkt aantal hengsten en merries die goedgekeurd zijn voor de fok. Dit lijdt tot het gebruiken van een kleine diversiteit wat resulteert in inteelt. In deze masterclass worden de feiten en verschillende standpunten van inteelt behandeld.

Dit wordt gedaan met een expert uit het vakgebied, gevolgd door een discussie over de gevolgen van inteelt. De masterclass speelt daarmee een rol in het bewust maken van de gevolgen van inteelt en het voorkomen in de toekomst.

Digital media vs equestrians

De laatste masterclass op donderdag 17 januari behandelt de impact van digitale media op de paardensport. Hij draait om de invloed van digitale media op ruiters, actieve werknemers in dit vakgebied en het imago van de sport.

Drie gastsprekers gaan hierover de discussie aan.

In 2013 trad Van Hall Larenstein als hippische opleider toe tot de Holland National Horse Foundation.

Tickets voor Equine Future: Challenging Perceptions kun je hier bestellen

Bron: Van Hall Larenstein

Foto:

Bram Chardon viert zijn foutloze vaardigheidsproef op de FEI World Equestrian Games Tryon 2018 © DigiShots

Het was zijn eerste Wereldruiterspelen ooit. Hij won de vaardigheidstest in Tryon en stond uiteindelijk met een zilveren medaille op het podium. Toch baalde Bram Chardon. Hij kwam met het Nederlandse menteam naar Amerika met maar 1 doel: goud. ‘Het is erg ongebruik dat wij die gouden medaille uit handen hebben gegeven’, zei Bram Chardon voor onze camera. ‘Maar geloof me: volgend jaar op het EK en over 2 jaar op het WK in eigen land is die weer van ons. Want wij zijn gewoon ontzettend sterk.’

‘Onwijs gaaf dat ik op mijn eerste Wereldruiterspelen al een onderdeel kan winnen’, zei Chardon. Daarna ging de jonge menner in op wat er mis ging op hindernis 4 bij de marathon en hoe het kon dat de uitslag van de marathon liefst 5 (!) keer moest worden gewijzigd. Bekijk hieronder het hele interview met Bram Chardon.


Tip: bekijk de video in de hoogste kwaliteit en zet een eventuele automatische ondertiteling uit.

Dat uitgerekend IJsbrand en Bram Chardon het lieten afweten in de marathon, was erg ongebruikelijk. Daar werd de gouden medaille verloren. ‘Zo’n afgang heb ik nog nooit meegemaakt’, zei Bram. ‘Dat was een pikzwarte dag voor heel Team Chardon. Je slaapt er niet van, je eet niet meer. Dat is echt verschrikkelijk. Je werkt met een heel team, als je het dan zo laat afweten, is dat zuur. Niet alleen voor jezelf maar voor de rest ook. Want het voelt alsof je de rest in de steek gelaten hebt.’

Door: Robert Hüsken

Bram Chardon viert zijn foutloze rit met zijn vader IJsbrand Chardon, die daarna moest rijden op de FEI World Equestrian Games Tryon 2018
© DigiShots

Nicola Philippaerts-HM Chilli Willi
Nicola Philippaerts met H&M Chilli Willi op de zondag van de Wereldruiterspelen in Tryon. Foto: DigiShots

De Belgische springruiter Nicola Philippaerts is 22ste geworden op het WK paardensport. Met zijn paard H&M Chilli Willi haalde hij grote finale op zondag niet. Hij kreeg ‘s ochtends al 8 strafpunten. Alleen de beste 12 mochten door. ‘Over het algemeen heeft Chilli Willi niet slecht gesprongen, maar er zat denk ik wel meer in’, zei Philippaerts voor onze camera.

‘We zijn hier wel op een wereldkampioenschap. Het is echt topsport, dus ik ben blij dat ik hier de eerste finale heb kunnen rijden. Het is zijn eerste wereldkampioenschap.’

Tip: bekijk de video in de hoogste kwaliteit en zet een eventuele automatische ondertiteling uit.

België kon in de landenwedstrijd niet bij de eerste zes eindigen. Waardoor niet werd voldaan aan de kwalificatie-eis voor de Olympische Spelen van Tokio in 2020. ‘We hadden een superteam, met paarden in vorm. Dan is het toch een grote teleurstelling dat we ons niet hebben kunnen plaatsen voor de Olympische Spelen. Maar we hebben een fantastisch jaar gehad. Met zo’n lichting zijn we volgend jaar ook nog goed. Dan kunnen we vast nog op een kampioenschap een keer wat moois doen.’
Door: Robert Hüsken

Foto: DigiShots

0 1872
Marc Houtzager met Sterrehof's Calimero op de laatste dag van de Wereldruiterspelen in Tryon. Foto: DigiShots

Marc Houtzager is 18de geworden op het WK paardensport in Tryon. De Nederlandse springruiter kreeg op zondag met zijn paard Sterrehof’s Calimero nog 8 strafpunten, waardoor hij de grote finale misliep. Houtzager was daarmee wel de beste Nederlander. Harrie Smolders werd 23ste.

Houtzager gaf voor de camera van Hoefslag aan dat hij gemengde gevoelens had. De kwalificatie voor de Olympische Spelen in Tokio was binnen, maar er werd geen medaille in de wacht gesleept.

Tip: bekijk de video in de hoogste kwaliteit en zet een eventuele automatische ondertiteling uit.

Door: Robert Hüsken

Sanne Voets met Demantur op de Wereldruiterspelen in Tryon. Foto: DigiShots

Ze kon het amper geloven. Dinsdag veroverde ze goud in de individuele Grade IV-test. Op vrijdag haalde Sanne Voets nog het eerste teamgoud met een Nederlands paradressuur-team ooit op een Wereldruiterspelen. En deze zaterdag completeerde de Brabantse amazone haar hattrick door de kür op muziek te winnen. Een ongekende prestatie voor Sanne Voets en haar paard Demantur: 79.645 procent. Voor de camera van Hoefslag doet ze haar verhaal.

Zie ook: LIVE: bekijk hier de kür op muziek van de paradressuur

Daarmee is Sanne Voets met Demantur de eerste niet-Britse combinatie die de hattrick voltooit in de paradressuur. ‘Bizar en ongelofelijk’, zei Sanne Voets.

Tip: bekijk de video in de hoogste kwaliteit en zet een eventuele automatische ondertiteling uit.

Door: Robert Hüsken

HOEFSLAG ACADEMY

Volg ons!

100,542FansLike
0VolgersVolg
6,935VolgersVolg
1,451Youtube abonneesAbonneer